Dagboek 2009 1 januari- 30 juni 2009

Dinsdag 20 januari Brief aan Nico Frijda
Geachte Professor, Ik ben de kleinzoon van mevrouw H.G. de Booij-Boissevain, vroeger voorzitster van het Montessori Lyceum. Indertijd in de begin negentiger jaren heb ik U bezocht om te spreken over mijn onderzoek (samen met Prof Brunia) naar de Bereitschaftspotentiaal van golfers. Helaas is het vanwege het geld dit niet van de grond gekomen. Op mijn website www.egoproject.nl en op de index pagina ziet U familiedebooij en als u daarop klikt ziet u bij hoofdstuk 8 H.G de Booij-Boissevain. een link Montessori Lyceum Amsterdam in de oorlogsjaren. Hierin heb ik citaten gebruikt uit het in 2008 verschenen boek van met MLA "Kom vanavond met verhalen". Het was een heel emotioneel werk om alles weer op te diepen, o.m. geholpen door de dagboeken van haar man en mijn grootvader Hendrik de Booij. Ik zou U bijzonder dankbaar indien U mij commentaar zou kunnen geven. Wel besef ik daarbij dat een en ander bijzonder emotioneel kan zijn. Maar aangezien U een dik boek (wat ook in mijn boekkast staat) over emoties hebt geschreven, ben ik daar toch niet al te bang voor. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij
PS ik kreeg van de heer Schoevaart van het MLA nog enkele gegevens van Joodse leerlingen die de oorlog hebben overleefd. Maar hij heeft me gevraagd dit binnenskamers te houden. Wel heb ik telefonisch contact gehad met Wiesje Schwarz-van Santen.

Donderdag 22 januari Brief aan Ivo Schöffer
Beste Ivo, ik kom een beetje met de deur in het huis vallen Allereerst wil ik je wijzen op mijn website wvw.egoproject.nl op de index pagina zie je in blauw helemaal onderaan familiedebooij en als je daarop klikt zie je bij hoofdstuk 8 H.G de Booij-Boissevain, een link Montesson Lyceum Amsterdam in de oorlogsjaren. Hierin heb ik citaten gebruikt uit het in 2008 verschenen bock van met MLA "Kom vanavond met verhalen ". Het was een heel emotioneel werk om alles weer op te diepen, o.m. geholpen door de dagboeken van haar man en mijn grootvader Hendrik de Booij. Ik ben benieuwd wat je er nog van herinnert.
Maar er nog iets anders wat me bezig houdt en dat is de Velser affaire, vooral na het lezen van het boek van Conny Braam met als titel Het Schandaal 2004 Uitgave Augustus. waar ze op pagina 316-317 verwijst naar Menten en in verband brengt met de Velser affaire .Verder heb ik van de bibliotheek geleend jullie lijvig rapport de affaire Menten 1945-1976. Tevens zie je ook als bijlage jouw brief aan mij dd 17 februari 1977. Dit roept bij mij een aantal vragen op, maar eerst laat ik hieronder volgen mijn e-mail aan de uitgeverij Augustus met het verzoek om contact te kunnen maken met Conny Braam. en na enkele uren kreeg ik een antwoord van Conny Braam dat hieronder citeer.
Brief van Tom de Booij aan redactie van uitgeverij Augustus dd 19 januari 2009 (zie hierboven).

Nu beste Ivo Alles bij elkaar een vreemde zaak. Ik heb toch aan de rechtercommissaris in Haarlem en aan jou geschreven dat wij tot op onze stomme verbazing de bewaking over het huis van Menten na enkele dagen moesten overgeven aan een BS groep uit Velsen. In jullie rapport staat daarover slechts pagina 26 : In hel huis werd een bewakingsploeg regelmatig wisselende samenstelling gestationeerd. Verder staat ook nergens dat ik ook van Wildeboer heb gehoord dat een timmermannetje uit Ve!sen voor Menten een geheime bergplaats had gemaakt. Op pagina 25 staat: Er viel zelfs een schot en waarbij een ruit sneuvelde..Er staat niet wat werkelijk is gebeurd nl dat ik Menten heb gearresteerd en een schot heb afgevuurd om hem te dwingen zijn handen omhoog te doen. Kortom vele vragen zijn er nog en hopelijk zal het komende onderzoek meer helderheid brengen in deze zeer duistere zaak. Je ziet ik ben nog steeds met de oorlog bezig. Het is voor mij ook een beslissende periode geweest die mij volgens mijn familie op het 'verkeerde' pad heeft doen belanden. Zie maar op mijn website onder het hoofdstuk woonwagenbeleid wat ik allemaal heb meegemaakt in de laatste jaren en de strijd gaat onverminderd door tegen zoveel onrecht wat hun tot op de huidige dag wordt aangedaan. Sorry dat ik je zo overval en overvoer met zoveel materiaal, maar het zit me hoog. Met de beste groeten Tom de Booij, mijn adres Koningsweg 453743 ET Baarn 035 5412852
(Helaas geen antwoord op mijn brief van Ivo Schöffer mogen ontvangen)

Woensdag 21 januari Nieuwe fase. Penhouder gekocht hopelijk ga ik weer netter en leesbaarder schrijven. Gelukkig is het verhaal over grootmoeder af. Het was een hele emotionele toestand.
Donderdag 22 januari Gisteravond tot 12 uur dagboek 1947-1953 opnet gezet. Eindelijk klaar met de oorlog, nu dadelijk Ronald Naar voor beantwoorden van vragen  Nieuwe episode en dan  nog wat financien voor fiscus en dan weekje lekker in zon golfen in Mas Palomas Even tot rust komen.
Vrijdag 23 januari 1 1/2 uur met Ronald gepraat.

Vrijdag 23 januari Brief van Nico Frijda
Dag mijnheer Booij, Het Montessori-Lyceum stuurde mij uw vraag door, om met oud-leerlingen van het MLA in contact te komen. Ik zat daar, en ik kende een mevrouw Boissevain, al weet ik haar voornaam niet. Zij was mijn overbuurvrouw. Ik zat in de klas met een van haar dochters (Sylvia), en doordat ik een klas oversprong, het jaar daarna met haar andere dochter (Annemarie). Ik kende ook haar zoons goed, Gi en Janka, die samen met mijn broer in een verzetsgroep zaten. Ik ben drie jaar jonger dan u. Mocht u denken dat nader contact zinvol zou zijn, emailt u mij dan, of belt u mij dan op, liefst na nieuwjaar: 020 6922865. Met vriendelijke groet, Nico H. Frijda

Zaterdag 24 januari 1954-1959 op net gezet.
Zondag 25 januari Vandaag met vakantie met Adrienne. Wees bewust van alles wat je doet en probeer te ontspannen,  let it go dan gaat alles van zelf.

Golfbaan Solubre dicht bij Mas Palomas Gran Canaria

Dinsdag 3 februari Brief aan Gijs Cnoop Koopmans
Beste Gijs, allereerst gecondoleerd met het overlijden van je broer Bram. Je ouders waren goed bevriend met zowel mijn ouders Tom en Ot (wonende in Aerdenhout) als mijn grootouders Han en Hilda wonende op de Stadionkade . Ik heb op mijn website www.egoproject.nl een heel verhaal geschreven over het mont. lyceum in de oorlogsjaren en de rol van mijn grootmoeder en jouw moeder. Je moet even de blauwe links doorklikken, allereerst op de index pagina helemaal onderaan familiedebooij, dan zie je dertien hoofdstukken en waarvan hoofdstuk 8 gaat over mijn grootmoeder Hilda Gerarda. Klik je daarop dan zien je weer een link Montessori Lyceum in de oorlogsjaren. Hierin komt ook voor een interview met je broer, die zich net zoals ik schaamde over het feit dat wij de joden zo maar hebben laten vertrekken. Al met al een triest verhaal. Mij gaat het goed zoals je ziet op mijn cv daarvoor moet je klikken op het eerste deel van mijn index pagina. Link Who is Tom de Booij en ook hoofdstuk 13 mijn dagboeken. Zou je me ook de email van je zuster San kunnen sturen. Ik heb leuk contact met Maarten von Balluseck en zijn vrouw. Vertel eens hoe jij bent vergaan. Gegroet Tom de Booij.

Dinsdag 3 februari Brief aan Suzanna Jansen
Lieve Suzanna (neem me niet kwalijk dat ik niet schrijf Beste Suzanna) maar na het ademloos lezen na de tweede keer van je boek*), ben je me zo vertrouwd geraakt omdat jouw familiegeschiedenis het spiegelbeeld is van mijn familiegeschiedenis. Ik zou graag als je de tijd hebt een gesprek met je willen hebben. Het meest getroffen heeft mij je voorlaatste zin. pagina 240: "Ach wat schattig ... etc "Op mijn website www.egogroject.nl heb ik onder de extensie van de index pagina helemaal onderaan familiedebooij heb ik een studie gemaakt van de familie zowel als van vaders als moeders kant. Interessant is om te vergelijken de twee stambomen

Tobias Braxhoofden (1785-1844) x Christina Maria Koenen (1789-1874)
Christiaan de Booij (1789-18 22) x Johanna Maria de Booij-Faure (1787-1862)

Cato Braxhoofden (1814-1880 x Theunis Gijben (1812-1856) (1820-1901)
Chrétien Jean Gérard-de Booij ( 1827- 1901) x Adriana Johanna de Mol van Otterloo (1827-1882)

*) Suzanna Jansen:  Het pauperparadijs. een familiegeschiedenis.2008. Uitgeverij Balans. ISBN 978 90 50188210

Donderdag 5 februari Terug van heerlijke vacantie  in Gran Canaria.met helaas venijn in de staart. Een zware domper op de feestvreugde aan het eind bij het gaan naar het vliegtuig. Na aanrijding van geparkeerde auto door Adrienne, doorgereden. Wel denk ik dat we de auto hebben geschampt bij een vluchtige blik geen schade heeft (tegen de bumper), want een plastic kapje van rechter achter ligt van onze auto was kapot. Bij autoverhuurbedrijf valse verklaring opgegeven van de schade. Dit had nooit mogen gebeuren. Het is nu nog niet duidelijk waarom we zijn doorgereden. Geen reden we waren we waren er zelfs voor verzekerd . In ieder geval  mentaal gestraft. Het spookt steeds door mijn hoofd. De man die ons ongeluk heeft gezien maakte een schuddende beweging met zijn hoofd van waarom rijden ze door.  Als het uitkomt moeten we er maar voor boeten. Ik voel me als een crimineel daardoor ongeloofwaardig voor me zelf.

Donderdag 5 februari Brief van Jeff Borkent
Beste meneer de Booij, Ik heb met veel plezier uw verhalen over de dertiger jaren gelezen en heb bewondering voor de waarnemingen van uw grootvader in zijn dagboeken. Hierdoor krijgen we een goed beeld van de spanningen die uiteindelijk geleid hebben tot de 2e Wereldoorlog. In uw geval bevatte de geboortehoroscoop van astroloog A.E. Thierens wel hele opmerkelijke overeenkomsten. Astrologie zou je gemakkelijk kunnen testen in een "wie van de drie spelletje". Om te bewijzen dat het geen appels met peren vergelijken is. Je kunt een panel van astrologen ieder afzonderlijk laten bepalen welke drie horoscopen bij welke drie mensen horen. De mensen mogen naar karaktereigenschappen gevraagd worden. Het spel zou zelf op de tv populair kunnen worden. Mits de score veel hoger is en blijft dan men bij kansberekeningen (gokken dus) zou krijgen. Wat testen we dan? Zowel de astrologen als de astrologie en als beide deugen moet daar wel een positief resultaat uit komen. De proef op de som nemen, uittesten en onderzoeken zal ons altijd dichter bij de werkelijkheid brengen. Moedig vond ik de opmerking: "Stond mijn wieg in Duitsland .... " want zo is het. Stond mijn wieg in Marokko dan was ik waarschijnlijk Mohammed mijn profeet en was Alla groot. Input is altijd onuitwisbaar. Of dat nu jeugd ervaringen zijn of latere zelf gekozen studies. Door deze universele "wetmatigheid" te erkennen en te herkennen kunnen we ook beter andersdenkenden begrijpen en zo kunnen we wetenschappers niet van hun ongeloof (wat astrologie betreft) afhalen of andersom. Ze zullen niet eens een poging willen doen om astrologie te bestuderen, al was het maar om empirisch te bewijzen dat astrologie onzin is. Bovendien is kennen en erkennen van de eigen subjectiviteit een teken van echte objectiviteit. Naast uw levensloop spreekt ook uit uw openheid, dat u een bevoorrecht leven heeft gehad. Een bijkomstige verrassing was dat ik mijn wijlen ex-buurman Bob van Waveren als jongeman op een foto van uw hockeyteam zag. Toen hij zeventig was schilderde hij nog zijn eigen huis en staande op de ladder (ik weet hoe vermoeiend dat is), die ladder licht nog bij ons in de bunker. Wij mochten de ladder altijd van hem lenen en bij verhuizing hebben we hem gekregen. Eens trachtte dieven midden in de nacht zijn auto te stelen. Hij kreeg het in de gaten en sprong bij het wegrijden onverschrokken boven op de motorkap (met gevaar voor eigen leven). De dieven schrokken van die kamikaze act, zijn gestopt en gevlucht. Kortom een man die ook karakter tonen kon. Was dat bij hockey ook al zo? Vriendelijke groeten, Jeff Borkent.

Donderdag 5 februari Brief aan Jeff Borkent
Beste Jeff, dank voor je goede woorden. Maar nu komt het. Ik heb je geschrift van 1987 over de DNA verslonden en aangehaald in mijn Uranische vijfster brief nr 34 zie mijn website extensie star. Je woorden over astrologie zijn ook zeer treffend. zie mijn discussie met Icke : mijn website : kloof tussen astronomie-astrologie? Over mijn grootvader is nog meer te lezen en mijn grootmoeder hoe zij waren in de oorlog trouwens ook ik zelf vooral in de jaren 1940-1942. Zie mijn site familiede booij hoofdstuk 7 en 8 Montessori Lyceum in de oorlogsjaren en mijn verhaal zie Machteloos. Het is schokkend om te lezen onze blinde vlek voor de jodenvervolging. Nu krijg ik een koekje van eigendeeg omdat mijn betrokkenheid bij de woonwagenmensen door mijn directe omgeving niet wordt gezien en dus niet bestaat terwijl het voor mij een wezenlijk iets is. Jouw verhaal over de DNA is ook geheel miskend. Maar ja zo gaat het. Met vriendelijke groeten Tom de Booij, Ps Bob heb ik nog een jaar voor zijn dood bezocht. Het was een goede betrouwbare vriend een goed back.

Zondag 8 februari Brief aan Bert de Haas
Beste Bert, Ik werd eergisternacht wakker en begon te twijfelen of ik alles wel op het net moest zetten. Is het niet een vreselijke egotripperij, het was toen ook verrassend om de emails te krijgen van Jeff Borkent. Vandaar dat ik weer driftig ben doorgegaan met mijn dagboeken op het net te zetten. Gisteren t/m 1969. Tot straks in de foyer, Tom

Maandag 9 februari Brief aan Joost van Steenis
Beste Joost, ik heb het boek RVF*) gekocht en zag dat jij jouw archief hebt gegeven aan het ISG. Hoe is jouw reactie op het boek? Ik ben momenteel bezig aan dagboek 1975 en heb als link het discussiestuk van 13 december 1975 opgenomen. Weet je nog wie daar aanwezig waren? Kan jij me vertellen wie heeft dit stuk geschreven. en ook wat de reacties waren. In mijn dossier vond ik een 10 tal pagina's als een reactie op dit discussiestuk dat ik ook ga opnemen. Gegroet Tom.
*)Paul Moussault (red.)en Jan Lust: Rood Verzetsfront. Aanzetten tot stadsguerrilla in Nederland - een reconstructie. PapierenTijger. ISBN 078 90 6728 222 2. 

Maandag 9 februari Brief aan mijn familie
Lieve familie, eergisteren werd ik om 3 uur wakker en begon te grübelen, te twijfelen of ik mijn dagboeken wel op het net moest zetten. Toen ik -s ochtends naar beneden kwam en mijn email opende zag ik deze emails:
'Beste meneer de Booij, Ik heb met veel plezier uw verhalen over de dertiger jaren gelezen en heb bewondering voor de waarnemingen van uw grootvader in zijn dagboeken. Hierdoor krijgen we een goed beeld van de spanningen die uiteindelijk geleid hebben tot de 2e Wereldoorlog. ( ... ) Moedig vond ik uw opmerking: "Stond mijn wieg in Duitsland .... " want zo is het. Stond mijn wieg in Marrokko dan was ik waarschijnlijk Mohammed mijn profeet en was Alla groot. Input is altijd onuitwisbaar. Of dat nu jeugd ervaringen zijn of latere zelf gekozen studies. Door deze universele "wetmatigheid" te erkennen en te herkennen kunnen we ook beter andersdenkenden begrijpen en zo kunnen we wetenschappers niet van hun ongeloof af halen of andersom. Bovendien is kennen en erkennen van de eigen subjectiviteit een teken . )( van echte objectiviteit. Naast uw levensloop spreekt ook Uit uw openheid, dat u een bevoorrecht leven heeft gehad. (ik heb het vet gedrukt)' 'Hallo Tom, wat leuk dat jij mijn boekje DNA & I TJING uit 1985 gelezen hebt. Dus er was al min of meer een kontact gelegd! 1985 Wat is dat alweer lang geleden. Het leven raast voorbij, het lijkt haast een vorig leven. Bedankt voor je verwijzingen naar nog meer mooie verhalen, ik heb de hele avond er in zitten lezen en ben erg onder de indruk. Ja, een persoonlijk verslag, van een mens met een open hart en ziel, daar kan geen geschiedenis tegen op, al is ze nog zo nauwgezet vastgelegd en uitgemeten. Ontroerend de brieven die je schrijft aan je ouders vanuit de petoet in Amersfoort. Ik voel gewoon de liefde voor je ouders en van je ouders voor jouw. Je ziet het is al laat en ga ik slapen, dus mijn reactie komt later. Maar ik zit met rode oortjes geboeid te lezen. Tot schrijfs, Jeff'
Ondanks deze positieve mails bekruipt mij toch de schroom of ik wel gerechtigd ben om - ook de privé-zaken plus foto's - op het net te zetten. Tot nu toe was er niets aan de hand. De meeste mensen zijn dood - zie de nog al onthutsende hoofdstukken over grootmoeder en grootvader de Booij in de oorlogsjaren. Alle dagboeken met ook veel privé-zaken opgeschreven grootvader zijn gedigitaliseerd en voor iedereen toegankelijk via het archief Amsterdam. Er is ook niets aan de hand met mijn dagboeken van lang geleden. Ik ben nu echter gekomen in een periode dat alle mensen nog springlevend zijn. Moet dat nu allemaal zo nodig op het net. Mijn vraag is nu moet ik hiermee doorgaan ,zo ja dan bied ik jullie hier de gelegenheid om het eerst te lezen voor dat ik het op het net zet en ook de tekst die ik reeds op het net heb gezet. Het is een fluitje van een cent op de tekst en foto's van het eraf te halen. Ik heb op het net mijn dagboeken t/m 1969 en reeds op mijn harde schijf t/m 1989. De jaren negentig moet ik nog volmaken want wat ik in de jaren daarna heb meegemaakt staat al voor een groot deel op het net. Of moet ik er mee stoppen en alles aan mijn biograaf  geven die er dan een boek van gaat schrijven dat voordat het gepubliceerd wordt aan jullie wordt gevraagd toestemming te verlenen voor passages waarin jullie voorkomen. Let wel als jullie of een van jullie er bezwaar mee hebben, zal ik daar direct gevolg aan geven. Voel je dus geheel vrij. om alles eerlijk aan mij te spuien. Ik zal dan volstaan door het rijp te maken voor het archief in Amsterdam en dan kunnen jullie beslissen welk deel gesloten wordt voor derden en welk deel openbaar is. In ieder geval ligt het dan vast.
Een mooi voorbeeld hiervan is wat mijn vader vlak voor zijn dood opschreef over de reddingmaatschappij en daarboven schreef niet voor derden. Nu staat het toch op het net, nadat ik toestemming heb gekregen van de reddingmaatschappij. Het gaat mij dus primair dat het vastligt op welke wijze is ondergeschikt.
De reden waarom ik het tot nu toe gedaan heb ligt natuurlijk besloten in wat ik heb meegemaakt en nog meemaak met de reizigers. Mogen zij ook vernemen hoe het aan de andere kant is van de streep (lijn). Ik las een onthutsend boek dat vergelijkbaar is met wat er in de laatste 150 jaar is gebeurd met de reizigers. Ik schreef de schrijfster een email en kreeg antwoord. zie hiervoor de bijlage aan het eind van deze brief. Mijn leven is zo bevoorrecht geweest dat ik het als mijn plicht voel om Sani cs een kijkje te wil laten geven achter de schermen. Zoals jullie weten zijn mijn publicaties samen met Joost van Steenis over de macht van de OSM verguist en heeft zelfs geleid tot mijn royement bij de Veluwse golfclub. Maar ze waren te veel beladen met politieke leuzen. Mijn doelstelling bij mijn dagboeken is om een zo volledig en waarheidsgetrouw dus totaal beeld te geven van wat er gebeurd is zonder commentaar later. (Op enkele plekken zeg ik dat ik in 2008 iets herinner wat niet in de documenten is terug te vinden, maar dat zijn feiten). Hoe ik nu over denk en voel wat ik gedaan en vooral misdaan heb komt pas later aan de orde, als ik klaar ben met mijn dagboeken,. dan zal ik opschrijven waar ik nu achter af zie waar ik mensen schade heb berokkend etc. Maar ook iets waar ik zelfs trots op ben nl dat al mijn drie kinderen en twee kleinkinderen weten dat de andere kant, Jan Ebeltjes, Sani en die Suzanna Jansen in haar boek Het paupersparadijs heeft beschreven, bestaat en dat het jullie vijfen niets uitmaakt of je met de koningin praat of met een putjesschepper. Beide zijn het mensen die de moeite waard zijn, alleen hun wieg heeft op een andere plaats gestaan.

Ik hoop dat ik duidelijk geweest over mijn twijfels, mijn schroom en tegelijkertijd dat onze familie wel heel erg bevoorrecht zijn geweest en nog zijn, terwijl op het zelfde ogenblik mensen als Sani Kames in de ellende leven en nu door de credit crisis de armen in onze samenleving het hardst worden getroffen en wij weer buiten schot blijven. Het doet me wel pijn om dit alles op te schrijven. Maar mijn astroloog Netty Tichelaar heeft me gewaarschuwd toen ik begon met mijn dagboek te schrijven: Het zal behoorlijk emotioneel worden voor je. Inderdaad het is nog emotioneler geworden dan ik gedacht had. Wat ik nog vergeten ben om te zeggen is dat er onder de OSMers waarschijnlijk geen familie in Nederland is te vinden die zo gedocumenteerd is en ook de gelegenheid heeft gehad om de andere kant (buiten het kasteel) te mogen ontmoeten. Mijn motto is dan steeds waar ik dankbaar voor ben. en de spreuk van Henriette Roland Holst me overeind houdt
:Ik treur niet, dat mijn ongeschooide voeten het stenig pad betraden van de daad ... Ik won er het recht wie daden doen te groeten met de zuivere naam van kameraad. Deze spreuk schreef mij 20 mei 1971 de architect Wim van Tijen toen ik in de bajes zat..

Epiloog
Om even te schetsen hoe ik alles ervaar. Ik woon in een kasteel - beveiligd door vele poortwachters en omringd door sterke muren. Ik mag zonder moeite naar buiten gaan, waar ik mensen ontmoet waar ik me gelukkig bij voel en dingen met hun mee maak zonder daar deel van uit te maken. Ik kan dus weer zonder moeite via de poortwachters het kasteel binnen komen. Ik probeer aan mijn kasteelbewoners mijn ervaringen te vertellen, maar daar bestaat geen belangstelling voor, ze hebben immers andere problemen aan hun hoofd. Wat ik ook vertel is niet van belang. Ook als ik weer andermaal naar buiten ga en weer veel meemaak en ondanks mijn emotionele ervaringen -die mij tot het diepste ontroerd hebben - zal ik andermaal zonder moeite de poortwachters passeren en mijn relaas zal weer in het niets verdwijnen of het niet heeft plaats gevonden. Resultaat ik stop met het vertellen over wat er eigenlijk buiten het kasteel gebeurd. Nu dank zij de computer kan ik mijn verhaal vertellen is het nu of na mijn dood is niet relevant. Het zal verteld worden dat een zo kleine groep er steeds in slaagt om de rest te onderdrukken en tevens tot de conclusie komen dat zolang homo sapiens bestaat het altijd zo zal blijven. De Sanis versus de Toms of omgekeerd.
Lieve familie, als god zou bestaan zou ik zeggen God bless you all, je man, je vader, je opa
Bijlage correspondentie met Suzanne Jansen  Zie elders in dit dagboek.

Dinsdag 10 februari Brief van Jan Maarten
Van mij krijg je de vrije hand. Tot zondagmiddag 13.00 uur en ik verheug mij op jullie komst. Dan brengen alsnog een heildronk uit op Mauk's verjaardag! Liefs, Jan Maarten.

Woensdag  11 februari: Brief aan Mariette
Lieve  Mariette, Allereerst gefeliciteerd met je jongste broertje nu al 48 jaar!. Van Ma , Jan Maarten en Mauk kreeg ik carte blanche. Je vraagt om een voorbeeld van iets confronterends. Bij het lezen van mijn dagboeken kom je vast iets tegen dat voor jouw confronterend zou kunnen zijn. Het voordeel van internet is dat ik het er meteen af kan halen. Toch geef ik je een voorbeeld van wat ik nu bezig ben op het net te zetten. zie onder PS Ik je al proberen uit te leggen dat het een striptease wordt van de OSM cultuur zodat de pauper kan lezen wat allemaal zich in het kasteel afspeelt. Ik stuur je daarom ook hoofdstuk 8 van het boek van Suzanna, een duidelijk voorbeeld van OSM versus Pauper. Liefs Pa

PS. Brief van Ma 1 mei 1971 aan mij die in de bak zit, "Nu je zoveel tijd hebt lijkt het me heel nuttig en noodzakelijk als jij de grote kinderen in heel duidelijke taal eens schrijft hoe je over allerlei dingen denkt. Het is toch weer anders als ze zoiets op papier zien dan dat je met ze discussieert. Ik kom er eigenlijk op dat Maria Kapteyn hier was en die begon tegen Mariette over jou te fulmineren, zo van "wat heeft dat Maagdenhuis voor zin gehad en je Vader profiteert nu toch maar van ons geld met zijn wachtgeld en dan dit mooie huis van jullie". Ik hoorde Colette door haar woorden heen. Mariette had hier geen enkele reactie op, tegen mij zei ze later dat Pap toch eigenlijk niet consequent was in zijn levenshouding. .

Woensdag 11 februari Mauk jarig. Een emotionele week.Ten eerste steeds in angst of ze ons zouden bellen ivm de aanrijding Gran Canaria. Tot nu toe niet. Dan ten tweede omdat na het concert Bert en Barbara zeggen schroom te hebben betreffende al mijn confidenties op het net. Dit was de aanleiding om een brief aan Adrienne en de kinderen en kleinkinderen te sturen. Gelukkig door Adrienne en 2 zoons goed ontvangen. en carte blanche gekregen. Mauk zegt zelf censuur toepassen. Mariette en 2 kleinkinderen hebben nog niet gereageerd.
Donderdag 12 februari  1970-1972 op net gezet.

Vrijdag 13 februari  Louis kwam niet opdagen voor een afspraak bij mij thuis om met mijn auto naar de reclassering in Utrecht te gaan ivm. zijn aanklacht potlood venten van vorig jaar. Naar hem toe op het kamp. Had mijn brief niet opengemaakt. Nieuwe afspraak gemaakt met de reclassering . Nu begonnen met 1973 op net te zetten.
Zondag 15 februari Bij Jan Maarten heerlik gegeten. Wat een kookkunst. Al het zilver gepoetst. Orde en netheid karakteriseert zijn kamer. Heel gezellige sfeer. Hij praat niet over de brief, die ik aan de familie had gestuurd.Wel over de gegevens van Asch van Wijck. Ik vroeg hem of hij het boek van Suzanne Paupersparadijs gelezen had, praattte hij er overheen. Deze wereld van mij wijst hij af. Het is zijn goed recht. Om half vier weer naar huis.

Zondag 15 februari Brief van Gijs Cnoop Koopmans
Beste Tom, Ik heb met belangstelling je website bestudeerd. Daar zit een hoop informatie in! Het hoofdstuk over jouw groot moeder en haar invloed in het verloop van het Montessori lyceum is indrukwekkend. En hoewel wij het allemaal zelf hebben mee gemaakt, kan ik er mij toch nog maar heel weinig van herinneren. Ik kreeg in het najaar een copie van het herdenkings boek over het Montessori lyceum, en veel van het materiaal was ook daarin opgenomen. De informatie over jouw eigen leven geeft een enorm gevarieerd levens beeld. Ik stuur een copie van onze e-mail correspondenties naar San in Charleston (South Carolina), dan is zij ook op de hoogte van al jouw informaties. Zoals ik al eerder schreef zijn Gerda ( Gerda Moes, waar ik in 1953 mee trouwde) en ik in 1954 naar Canada geëmigreerd, waar ik twee heel gezellige kinderen heb die beiden zijn getrouwd, ieder met twee kinderen. Michael is nu 55 jaar en Debra 53 jaar oud. Gerda is heel jong in 1977 aan kanker overleden. Ik ben in 1980 hertrouwd met Isabel, een vierde generatie Canadeesche. Wij hebben samen 7 kinderen, met -of-zonder echtgenoten of "partners", en 16 klein kinderen. Dat houd ons druk bezig, vooral als de hele troep bij ons komt eten voor Kerstmis of op verjaardagen! Voorlopig hebben wij geen plannen om naar Nederland te komen, maar als het er in een van de komende jaren in zit, dan zal ik proberen je op te bellen. Tot dan het aller beste en vriendelijke groeten. Gijs Cnoop Koopmans.

Maandag 16 februari Met Louis Wallenburg naar reclassering in Utrecht  Goed verhaal voor het rapport dat de reclassering moet schijven voor de zitting van 8 maart. Krijgt waarschijnlijk voorwaardelijke gevangenisstraf . Moeilijkheden met dagboek 1976 wat wel en wat niet te vertellen over mijn acties bij de Rode Jeugd.

Maandag 16 februari Brief van Joost van Steenis
Hallo Tom, Ach ja, ik mag dan geen graver in het verleden zijn, maar jij wel en nog veel meer andere mensen. Ik heb wat ik had maar aan het ISG gegeven en er zijn wat mensen ingedoken. Ik heb vorig jaar tweemaal een interview gehad met mensen die een boek gaan schrijven over Rode Jeugd. Eenmaal met een Finse, die al een aantal jaren bezig is (spreekt goed Nederlands) en eenmaal met een Nederlander die een boek gaat schrijven onder de titel: Was Lucien Van Hoessel een terrorist? (of zoiets). Hij wilde nagaan waarom Lucien nu opgepakt was. Het is me volledig onduidelijk waarom zulke mensen dit gaan onderzoeken, wat ze nu daarmee willen want het zijn geen kenners en de sfeer uit die tijd voelen ze niet aan. Maar ja ze gaan hun gang maar, ik praat wel met ze en ze schrijven maar wat, of het allemaal verantwoord is dat geloof ik niet. Voor het RVF boek heb ik geen contact met de schrijver gehad - ik ken hem geloof ik wel - en hij schrijft ook een aantal twijfelachtige dingen. Maar hij is te veel gefixeerd op het RVF en dan verdraait hij de feiten over andere zaken soms wel eens wat. Ik heb overigens op 29 maart een discussiemiddag met onder andere deze schrijver, een schrijver van een boek over Duitse linkse bewegingen en Boudewijn Chorus in De Rooie Rat. Vreemd in het boek is dat de rol van Henk Wubben, die volgens mij tegen dit soort kleuterwerk was, helemaal niet uit de verf komt (hij is overigens met Aat van Wijk, maar die zal wel weinig gedaan hebben) de enige Rode Jeugdman bij het RVF. Een waanzinnige opmerking is ook dat Ludwina Jansen een verraadster is genoemd (blz 185). Weinig kritische opmerkingen over de kabouterachtiger tocht naar Jemen, van wie dus niemand daarna nog iets gedaan heeft in wat dan ook. Ga,(Evert van den Berg in de PSP!) maar als je dan voor een gevaarlijke moeilijke missie de meest slechte figuur uitzoekt die dan natuurlijk opgepakt wordt dan kan je niet van verraad spreken als ze dan een heleboel vertelt - maar ik denk niet dat dat schadelijk is geweest voor die Jemen-gangers, dus waar praat je over. Maar dat mist in het hele boek, geen analyse waarom Rode Jeugd is opgeheven en waarom het RVF natuurlijk nauwelijks een aanzet tot stadsguerrilla was. Ik geef een paar punten. Rode Jeugd was ontstaan in de provotijd dus toen er een heleboel beweging in het land was. De legale tak groeide dus maar dat viel tegen en kromp toen de beweging stil viel en de RJ een wat specialistischer koers opging. Dat heeft het RVF nooit gekend. De contacten met de kraakbeweging waren meer van buitenaf en niet van binnenuit. Wat ze eigenlijk deden is mij een raadsel. Veel papier uitgeven (dat is dus de legale tak, waar bijna alle aandacht heen ging) en dan wat plak en steengooiwerk, nauwelijks stadsguerrilla, maar een actieve club die ook wel wat geweld wilde gebruiken, dus een Rode Jeugd in de dop, maar zonder landelijke beweging waar vanuit je nieuwe mensen kan trekken. De cellenbouw die wij een beetje kenden kwam dus niet van de grond, omdat zoveel tijd aan het legale werk werd besteed. Dat is ook de moeilijkheid, hoe hou je een legale tak in stand (die groeit). Dat is redelijk makkelijk bij de nationalistische IRA en de ETA, maar ook de RAF had geen echte legale tak. Het tweede is hoe bescherm je je activisten, dat ging dus mis met de RAF en dat was een van de punten van de opheffing van de Rode Jeugd, wie was te vertrouwen, maar nog belangrijker, hoe krijg je nieuwe mensen er bij. En die moeilijkheid deed zich ook voor bij het RVF. Het zijn kleine clubjes van naar mijn idee allemaal vrij bekende activisten (bekend van straatwerk) en dat is geen goede grondslag voor een stadsguerrilla. En dan weer het ondoordachte gebruik van wapens - wat moet je er mee. We hebben dat in de RJ ook wel wat gehad maar niet veel. En het onderduiken (het boek spreekt ook over conspiratievee woningen waar de politie zo maar binnenviel, dus niet zo geheim) hebben wij nooit gehad. Onzin. Dat hebben we ook aan de RAF laten merken, die paranoia omdat ze ondergedoken zaten was niets voor ons. Ook een van de redenen voor het opheffen van de RJ waar niet over gerept wordt in het boek. De schrijver heeft geen onderzoek gedaan maar alleen opgeschreven wat hij en een paar vrienden deden. En dat concentreerde zich op het steeds dikker wordende RVF-bulletin en later op de Knipselkrant dat wel allerlei berichten gaf - en dus wat contacten met vage contacten van buitenlandse stadsguerrillagroepen, maar weer de legale tak was en niets te maken had met een aanzet tot een Nederlandse stadsguerrilla. De schrijver heeft wel in allerlei dossiers kunnen kijken en op blz 85 staat dan de zin dat "enkele van de RVF-activisten conspiratief contact gehad zouden hebben met De Duitse Rote Hilfe". Voor zover ik weet was de Rote Hilfe ook een legale club dus hoe je met twee legale clubs conspiratief contact zou kunnen hebben gehad is mij volledig onduidelijk. Geen analyse en gewoon wat klakkeloos overnemen wat anderen geschreven hebben en dat aandikken totdat er een aanzet tot de stadsguerrilla leek te zijn. Ook in hun acties is het RVF niet veel verder dan wat primitief gedoe en dan hier en daar wat doen, zonder een enkele lijn. Nee, het boek overtuigt niet en het enige wat duidelijk is dat het een legale tak was die reclame maakte voor (buitenlandse) gewapende organisaties door het RVF-nieuws en de Knipselkrant. En dan wat plakken en stenen gooien en de indruk wekte dat ze ook actief waren op een ander veld. Op bladzijde 144 staat de primitieve opmerking dat het hoofd van de publicaties, Eeken dus, opgepakt werd met 100 patronen (waar had hij die voor nodig) en 99 claimbrieven. Later werden (blz 149) er wapens en ander materiaal in het huis van een van de bekende RVF-leden gevonden niet erg professioneel en waren er een paar gearresteerd voor het gooien van rookbommen ergens. Je kan toch niet zeggen dat degene die een rookbom gooide in 1980 bij de kroning - ook bezig was om een stadsguerrilla groep op te zetten - hij zou nu wel uitgemaakt worden voor een terrorist ovenigens. Nou ja, zo kan ik nog even doorgaan, maar van een aanzet tot een stadsguerrilla heb ik weinig gemerkt. Ze maakten dezelfde fouten als de Rode Jeugd, maar wij hebben toen ingezien dat het zo niet ging en we wisten ook niet precies wat me moesten doen - bv wat voor soort aanslagen je zou moeten plegen. Te weinig politieke achtergrond en te veel activisme dat nergens toe leidt - zoals de eerste RAF -aanslag op een warenhuis om oorlogsspeelgoed te vernietigen - dachten ze werkelijk dat zo de wereld zou veranderen? Vanwege die politieke achtergrond zou ik inderdaad de rol van Henk Wubben willen weten maar die zal niet groot geweest zijn denk ik, alleen indirect via Ciska Eeken (nu mevrouw Wubben en dat staat er ook niet in).
De 1975 vergadering. Nee ik weet niet wie er aanwezig waren. natuurlijk Groenhuyzen en wellicht nog anderen van de Capelse groep, ik denk Annie Westenbrink met waarschijnlijk haar vriend, die overigens overleden is. Evert van den Berg en nog wat van zijn groep, misschien Lucien van Hoessel, Willem Oskam en onze groep, maar ook daar weet ik niet meer van wie. In totaal een 25 mensen. De reacties op onze voorstellen waren erg negatief vooral van de Van den Berg mensen. Die waren waarschijnlijk al bezig aan hun onheilzame plan om voor een stadsguerrilla te gaan trainen in een woestijn waar achter elke boom een geheim agent zit om te zien wie aanwezig is. We hebben later nog wat contact gehad met de Capelse groep die meer voor onze ideeën voelde maar met hun zaak bezig waren en daar hun mond over dicht hielden. Dat was misschien wel een soort aanzet tot een stadsguerrilla. Ik denk dat ome er ook was, hoewel in BVD-rapporten over deze vergadering weinig geschreven is geloof ik. Voor mij was het resultaat van de vergadering een echte afsluiting van de Rode Jeugd. Het stuk van die vergadering is natuurlijk door mij geschreven maar ook daar weet ik niet meer of ik het heb voorgelegd aan anderen. Groetjes, Joost

Maandag 16 februari" Brief aan Joost van Steenis
Beste Joost, ik dacht wel dat jij het geschreven hebt, want ik herken vele dingen die mij bekend voorkomen. Om mijn dagboek compleet te maken geef ik het rapport als een link en ook mijn commentaar erop. Over ons klein geweld wordt niet gesproken. Ik wil niets uitzoeken maar wel rekenschap geven hoe we toen dachten. Het boek RVF van is een opsomming van teveel materiaal en moeilijk leesbaar. Ik zal me niet wagen in een discussie. Mijn dagboek geeft de feiten en pas in een later stadium zal mijn biograaf mij gaan vragen over mijn gedachten van toen en nu. Groeten Tom Ps. Hoe sta je hier tegenover wat betreft mijn dagboek regie?

Dinsdag 17 februari Brief van Joost van Steenis
Tom, het stond me alleen bij dat in het discussiestuk het klein geweld veel meer benadrukt werd. Dus ik begrijp dat er inderdaad twee stukken zijn, een die jij hebt overgetikt en de tweede over het klein geweld waarvan je nu de voorpagina hebt opgestuurd? Of is het toch maar een stuk. Overigens is die vergadering achteraf vreemd geweest omdat de van den Berg groep toen waarschijnlijk al bezig was met de reis naar Jemen maar dat is op de vergadering in het geheel niet naar voren gekomen. Ik heb mijn boek (klein geweld natuurlijk!) net opgestuurd naar de boekenmaker (lay-out, Engels verbeteren en drukken) en ik hoop dat het binnen een maand klaar is. Ik stuur je in ieder geval een exemplaar op. Groet, Joost

Dinsdag 17 februari Brief aan Joost van Steenis
Beste Joost, als bijlage de eerste pagina. Inderdaad sinds 1 dec 1975 hebben wij het pad verlaten van de GWS en hebben ons bezig gehouden met klein geweld. Zo ver ik mij herinner kwam doordat we zagen van de bommen etc van Lucien dat het volk niet achter ons stond. Uiteindelijk zijn ze in 1977 aan. machteloze woede in Stammheim ten onder gegaan door zelfmoord te plegen dit komt heel goed naar voren in het boek Baader Meinhof complex. Groet Tom.

Dinsdag 17 februari Brief aan Joost van Steenis
Beste Joost, nee het is de voorpagina van het discussiestuk dat ik heb overgetikt. Ik denk dat ik nu weet waarom je steeds denkt aan klein geweld in het stuk dat de basis vormt voor het discussiestuk van geschreven door mij op 20 november 1975 Er staat een hoofdstuk in waarin ik in ga op de methode van der Maal,(KZ zaak) wat de basis vormt voor de kleine geweld methodes zie ook brief aan Jacobs. Het hoofdstuk heeft als hoofd Staat van inlichtingen van de aan te vallen personen. Van deze persoon dient een volledig dossier te worden aangelegd zoals geboorteplaats etc abonnement op tijdschriften, etc napluizen van vuilnisbakken etc handschrift onderzoek, etc het laten storten van 2 ton grint tijdens vacantie).Ik noem ook als vb KZ geval Baarn.Soorten van geweld fysieke vernietiging van zijn bezittingen, valsheid in geschriften, volgen ,fotograferen, geluidsoverlast, brievenbussen , telefoon blokkeren, laster campagnes etc Dit hoofdstuk is niet in het discussiestuk opgenomen . Wat zou de reden voor jou zijn geweest? Interessant om na te gaan in je grijze computer.. Het staat onomstotelijk vast dat het hoort bij mijn stuk van 20 nov 1975 gegroet Tom .

Dinsdag 17 februari Brief aan Joost van Steenis
Beste Joost Er is iets heel merkwaardigs gebeurd. Ik heb heel braaf het discussiestuk over getikt van 13 december 1975. Vandaag pas begonnen aan mijn tekst met blauwe inkt op schrijfmachine - heel onduidelijk - te lezen. Ik heb dit stuk heb geschreven donderdag 20 november 1975 met de titel Franco is dood, maar het fascisme leeft voort! Ik geef een deel van mijn tekst weer en wel de aanhef van bepaalde stukken. In rood geef ik aan wat in het discussie stuk voor komt .Het blijkt dat jij mijn tekst gecorrigeerd hebt en aangevuld met tekst en ook sommige zinnen hebt weggelaten Ook de vragen aan het eind zijn van jouw hand. Zie het gehele discussiestuk als bijlage in platte tekst want mijn frontpage programma kan je misschien niet openen. Ik was het helemaal vergeten dat ik de mede auteur was, maar bij het overtikken dacht ik steeds dat heb ik meer gelezen, ik zou het precies zo gezegd hebben. (...)
Een voorbeeld van wat jij hebt weggelaten:
Ad eis 2, Lenin leert ons dat aleer men zich verenigt en zich te verenigen is het noodzakelijk zich eerst beslist en duidelijk van elkaar te scheiden. Nu een duidelijker voorbeeld kan niet gegeven worden bij de relatie man en vrouw. Aleer men zich verenigt dient eerst te worden afgescheiden het enige werkelijk uitsluitend mannelijke dat een man heeft: de zaadcel (per lozing 500 miljoen) en het enig werkelijke vrouwelijke dat een vrouw heeft: de eicel (300-400 stuks in haar leven) etc etc. Dit was misschien voor de RH mensen te sexy!! Duidelijk is dat jij een andere spelling gebruikt. Zo zie je weer hoe mijn geheugen achter uit is gegaan. Het is daarom zo nuttig om de originelen te bewaren. Kortom het is niet zo belangrijk alleen spaart het mij veel tijd om niet de originele tekst te behoeven overtikken. Wel laat het zien dat onze inbreng door de RH niet gewaardeerd werd. Ook de lijn die we later gevolgd hebben met HGSL. Gegroet Tom

Dinsdag 17 februari Brief van Joost van Steenis
Beste Tom, Mijn geheugen is nog veel slechter. Ik ben dus niet zeker. Ik heb het stuk dat jij mij nu hebt opgestuurd kunnen vinden, maar ik dacht dat er nog een tweede stuk was met de eerste pagina de aankondiging van de vergadering. Dat stuk kan ik niet vinden. Ik zie in dit stuk dus niet zo zeer de nadruk op het klein geweld en ik dacht dat dat toch een van de punten van de december 75 vergadering was.
Maar je hebt natuurlijk geheel gelijk als je zegt dat we het samen hebben geschreven. Het kan zijn dat ik me vergis en dat dit stuk het basisstuk is wat wij hebben ingediend op de door ons georganiseerde december 75 vergadering. Ik moet zeggen dat de nadruk toch wel erg ligt op gewapende strijd en een geheime guerrilla roep. Er is dus geen sprake van klein geweld in dit stuk en dat verbaast me. Steeds wordt gesproken over GWS, gewapende strijd en dat idee hadden we in 1976 zeker niet meer als ik me goed herinner. Bij het doorlezen stuit ik ook nog op het blad Voorwaarts waar denk ik een nummer of vijf van verschenen zijn, een kader blad voor RJ-leden waar theoretisch gepraat werd maar ik kan me daar niets meer van herinneren en ik denk dat ik ze niet meer heb maar bij het ISG heb ondergebracht. Vreemd is dat ik in alle publicaties over de RJ en ook van de twee onderzoeken die nu nog lopen over Voorwaarts niets gehoord of gelezen heb. Grappig die spellingsverschillen, is die moderne spelling toch nog ergens nuttig voor geweest. Groet, Joost

Woensdag 18 februari Brief van mevrouw Dekker
Geachte Heer de Booij. Ik bedank u voor uw emailbericht. Ik heb er kennis van genomen en gedistribueerd onder mijn medewerkers en het integrale kankercentrum Amsterdam. Als de gelegenheid zich voordoet zullen wij ons zeker hardmaken voor uw zaak. Vriendelijke groeten, Evelien Dekker, MD PhD Gastroenterologist Dept Gastroenterology & Hepatology C2-115 Academic Medical Centre.

Dinsdag 24 februari Brief van Jacqueline en  Erik van der Maal
Hallo Tom, Jacqueline en ik waarderen jouw motivatie om je dagboeken op internet te zetten. En we hebben er zeker "boodschap" aan: en dat in positieve zin. Je kan ervan overtuigd zijn dat ik het met kritische belangstelling lees, en dat ik mijn op- en aanmerkingen zal maken m.b.t. passages die mij betreffen, en die ik er misschien liever niet, of anders gewijzigd, in zou zien. Wat betreft de strijd tegen het onrecht: voor jou is dat een levensdoel geworden (en er zijn slechtere levensdoelen denkbaar), maar behalve tegen het onrecht heb jij ook moeten strijden tegen onbegrip, verwijten van klasseverraderschap, en, wat jou het meest drijft, de arrogantie van de macht en zelfingenomenheid van de élite: "het kasteel". Jouw citaten van Kafka en Sartre zijn veelzeggend. Je moet volgens mij altijd ten volle beseft hebben dat dit een bij voorbaat verloren strijd zou worden, maar desondanks heb je een duidelijke radicale keuze gemaakt, de moeilijke keuze, waardoor je jezelf in ieder geval recht in de ogen, in de spiegel, kan kijken. Je had natuurlijk veel beter kunnen kiezen voor een makkelijke, interessante, prettige loopbaan aan de universiteit met alle salarisverhogingen, emolumenten, geneugten, honneurs, eerbetoon, eervolle vermeldingen, promoties enz. die daarbij horen. Maar dan had je waarschijnlijk altijd "iets" weg moeten duwen, wat toch steeds weer op onverwachte tijdstippen en in onverwachte situaties een vervelend kopje op zou steken: dat verdomde onrecht, hoe zat dat precies in elkaar, en wat zou daar tegen moeten gebeuren, en wie doet er daadwerkelijk iets aan? En waarschijnlijk hebben de mensen uit jouw kaste ook een aangeboren (zit het in de genen?) capaciteit om dat zonder veel moeite weg te duwen (ze compenseren dat voor hun geweten wel door aan liefdadigheid te doen, of politiek "links" te worden) maar jij kán dat wegduwen niet: dat is jouw handicap. En dat leidt waarschijnlijk tot reacties in jouw klasse in de trant van: "ach, die Tom, die heeft nu eenmaal een handicap, zal wel het gevolg zijn van een val van een berg. Laten we hem maar niet serieus nemen." Maar zou het niet zo zijn (je zult er nooit achter komen) dat die mensen, waarschijnlijk grotendeels onbewust, toch gewetenswroeging hebben juist omdat zij die "handicap" niet hebben? Maar als ze moeten kiezen tussen hun makkelijke en beschermde wereldje van luxe, welvaart en zekerheid, of het toegeven aan dat toch soms opduikende lastige stemmetje van gewetenswroeging, wat wel eens lastige consequenties zou kunnen hebben, ja dan is de keuze snel gemaakt. En je kan het ze niet eens kwalijk nemen. Vergeef ze maar, want ze weten niet wat ze doen ... Of: ze weten juist donders goed wat ze doen: het is een door de evolutie ingegroefd egoïsme, ter bescherming van hun zelf en hun klasse, en de gevestigde hiërarchie, waar ze immers belang bij hebben. Zelf heb ik misschien ook mijn bescheiden steentje bijgedragen aan de strijd tegen onrecht, met dit verschil, dat het voornamelijk in mijn eigenbelang was: ik had niet de keuze; ik was in situaties terechtgekomen van "fight or flight'. En dan nog vaak door mijn eigen schuld of koppigheid. (Van die koppigheid heb ik trouwens nooit echt berouw gehad, al heeft die "kop van staal" wel eens voor de nodige problemen gezorgd). En dat ik in sommige gevallen niet consequent ben geweest, daar schaam ik me voor, maar zoals gebruikelijk probeer ik, zoals iedereen, die dingen te rationaliseren, om de schaamte maar voorbij te raken. Jij had wèl de keuze: en je hebt gekozen voor de moeilijke weg, omdat je jezelf niet wilde verloochenen, en omdat je, in tegenstelling tot de élite en de bourgeoisie, wèl mensen als Ebeltjes, Van der Maal, Romkema, Kames, Wallenburg, wilde begrijpen. Sterker: de moed had om je naast en achter die mensen te stellen. Mensen die door het "fatsoenlijke" deel van onze samenleving uitgekotst worden. Mensen die, omdat ze zich niet willen of kunnen conformeren, onvoorspelbaar zijn, en daarom ook moeilijk disciplineerbaar, en zich vaak bewegen (in ruime zin van het woord) op onconventionele wegen. En dat is heel eng: de gevestigde orde houdt van orde en voorspelbare regelmaat, en is bang voor alles dat (onvoorspelbaar) beweegt (vliegende egel). En soms is er iemand uit die gevestigde orde die tóch begrip kan en wil opbrengen voor dat ongeregelde tuig, maar dat komt zijn carrière niet bepaald ten goede (Meijenfeldt). Iets heel anders: zélf zit ik momenteel in een iets mindere fase: geen depressie of burn-out of Ld., en ik hoop dat ook nooit te krijgen, misschien ben ik daar wel te ongevoelig voor, maar wél een wat sombere periode als gevolg van gezondheidsproblemen bij mezelf en (ernstiger) bij naaste familieleden. Maar ik hoop op mijn manier toch ook nog zo lang mogelijk actief te blijven, al was het maar op de wat kleinburgerlijker wijze van het, mede uit eigenbelang, vechten tegen het onrecht (nogmaals: ik doe het op kleinere schaal:) bibliotheek, Lage Vuursche, Vijverhof, BONJO, JURAN, casussen van mensen die per definitie kansloos zijn in hun strijd om hun vermeende "recht" te krijgen. Maar in dat kader wil ik me ook inzetten voor woonwagenstandplaats van Sani, de Egelshoekers, en andere in beginsel tamelijk kansloze zaken. Maar mijn tijd is beperkt, en wordt steeds beperkter. In dit kader wil ik eens met je praten over selectie van zaken die ik in het kader van JURAN aanneem. Waarbij we het dan kunnen hebben over Wallenburg, van der Moorselaar, Van Welbergen, Mellon, en andere zaken en personen, waar onze meningen over verschillen. Nadat je vanmiddag vertrok hebben Jacqueline en ik nog even nagepraat. Jacqueline vroeg aan mij wat mij was opgevallen over haar bijdrage in het gesprek. Mijn antwoord was dat zij geïnteresseerd was in hoe Adrienne en jouw kinderen dit allemaal ervaren hadden. En dat is iets waar ik eigenlijk nog nooit zo bij had stilgestaan. Ten slotte: we hebben samen het een en ander meegemaakt. Ik beschouw een opmerking van jou afgelopen middag als een groot compliment: "ik weet dat, al is het midden in de nacht, als ik Erik bel, dan is hij er ook". En dát Tom, zal zolang ik nog kan lopen, altijd zo blijven. Trouwens: het is nu midden in de nacht, en ik ga naar bed. Groeten van Erik.

Dinsdag 24 februari Mariette jarig. Mooie reactie Erik. Ma via email gestuurd. geen reactie, kwam net binnen om te zeggen dat euro 8.10 overgemaakt was op rekening Bierhaalder. Niet over de email van Erik. Begrijpelijk het zit zo diep. Bij de lunch zei ze dat ze geen zin had in het lezen van de brief.
Woensdag 25 februari 84 1/2 jaar. Gister bij groenteman op mijn hoofd gevallen, de fiets boven op en 2 flessen port gebroken. Gelukkig geen verder schade en verwonding. Mariette's verjaardag gevierd in chique restaurant in Amsterdam. Heel gezellig met zijn zessen.

Viering verjaardag Mariette in Amsterdam

Donderdag 26 februari Toch nog depressief
Vrijdag 27 februari  Gedeelten uit tijdschrift Macht en Elite overgetikt en ondergebracht in dagboeken 1977-1979.

Zondag 1 maart Brief van Joost van Steenis
Ja Tom, maar dat weetje volgens mij wel, jij bent het zwarte schaap in de familie maar toch familie. Ze houdt wel contact maar over zaken de elite betreffende dringt niets door. Ze heeft er ook weinig over nagedacht, de elite is en daar denk je niet over na. En als ze er over zou hebben nagedacht dan is het goed zoals het is. Zij zou dezelfde dingen kunnen zeggen tegen de gedienstige als het op orde zijn. Vriendelijk dat wel maar op afstand want zij in de keuken is niet Ons Soort. Daarom kan ik er zo weinig over zeggen. Het is hetzelfde als een discussie met politieke mensen die geloven in de leiders als ze vertrouwen dat Hitler, Stalin, Obama of Balkenende luisteren als je wat tegen ze zegt, als je een demonstratie houdt, of een petitie aanbiedt. Daar ligt ook een verschil tussen wij politici en dat andere soort mensen. En ook weer van beide kanten. Het vertrouwen dat ZIJ het beter zullen gaan doen - maar wel dezelfde uitgangspunten, paradigma's, houden. We zien dat ook bij Fortuyn, die de wereld beter zou gaan maken. Er is wantrouwen maar ze kiezen weer voor een andere leider. Dat verwoordt je zuster ook, zij hoort bij de leiders en al dat andere is oninteressant en daarmee sluit ze ook haar laatste episteltje af. Je valt je zusje aan in haar bestaansrecht en daar is moeilijk over na te denken. En er moet niet te veel gezeurd worden over slippertjes want WIJ hebben dat geaccepteerd (Sirtema en de koningin) en daar mag dus niet meer over gepraat worden. Want WIJ doen het goed en hebben het beste voor met de mensheid. Met de gratie Gods inderdaad, God mag je ook niet aanvallen, of beter gezegd de geschriften van god en de explicateurs. Je zusje zal niet meer veranderen - en ik vrees een groot deel van de elite niet. Maar het gaat erom dat ze zich anders gaan gedragen en in volgende generaties komt de verandering. Maar dat artikeltje in de NRC over die gymnasiast laat zien dat er nog heel veel moet gebeuren. Want het is niet alleen de elite maar ook de lagere lagen (de bovenkant van de middenklasse) die een zelfde opvatting heeft - natuurlijk. En met de reizigers ga je wel heel erg van je oorsprong af en dat zal je wel kwalijk worden genomen. Stemmen op de PvdA, desnoods op de communisten, maar woonwagenbewoners .... Dat is het uiterste plebs. Je kan mensen niet overtuigen dat dat niet waar is dat dat net zulke mensen zijn als jij of ik. Daarom zijn er schokken nodig, daarom zijn er andere principes nodig waarop keer op keer gehamerd moet worden. Maar Amnesty ,met haar mensenrechten doet hetzelfde "neutraal" zeggen ze dat er geen wapens meer geleverd mogen worden aan Israël en de Hamas. Waar hebben ze het over. Speren aan Hamas en atoombommen aan Israël, zijn die te vergelijken? Nee, maar voor Amnesty wel want als je wat doet mag dat niet met geweld en moet het netjes zijn (netjes zo'n typisch elitewoord). Het zijn discussies die niets opleveren en waar je omheen moet gaan. De wereld kan alleen maar veranderen via activiteiten, niet via discussies, tussen twee verschillende paradigma's is geen discussie mofgelijk. Ptolemaeus en Copernicus konden niet met elkaar praten, alleen de resultaten gaven de laatste uiteindelijk gelijk, niet de argumenten. De discussie met je zus zal eindeloos en vooral vruchteloos blijven. Groet, Joost

Maandag 2 maart Brief van Elsbeth
Lieve Tom,  dank voor je mail. Ik heb ook de tekst van "macht en elite" gelezen en begrijp niet waarom je het schaamrood naar de kaken stijgt. Dit is »toch een analyse met een bepaald doel? Lief dat je mijn mail precies zo opvat als hij bedoeld was. De grote vertrouwdheid, dacht ik, maakt zoiets mogelijk, en ja, je voelde het  ook zo.(...) Het ga jullie goed allebei. Jullie zijn op de golfbaan "gespot" : lekker » sportief! Liefs voor allebei, Elsbeth

Maandag 2 maart Antwoord Elsbeth , meer duidelijk geworden.

Maandag 2 maart Brief van Charles Boissevain
Beste Tom, Wat een fascinerende teksten en prenten heb je bij elkaar gekregen over je familiegeschiedenis. Stomtoevallig, op zoek naar iets heel anders, kreeg ik die teksten onder ogen - ook het Nawoord. Ik heb nog lang niet alles gelezen, maar wel al heel wat. Hulde voor het vele, boeiende, werk! Zo heb ik veel genoegen beleefd aan de tekening die je vader als jongen van 13+ heeft gemaakt van Mengelberg op zijn rug gezien tijdens de generale repetitie van Mahlers Achtste in maart 1912. Ik was in september bij de aanbieding van het boek over het MLA in oorlogstijd. Bij lezing ervan heb ik me ook zeer verbaasd over het gemak waarmee twee mij goed bekende en dierbare (oud)tantes, oudtante Hilda en tante Daisy, de namen van de joodse leerlingen hebben opgegeven. Blijkbaar ging het voortbestaan van de school hen boven alles. En dit was een half jaar ná de in Amsterdam zeer bekende februaristaking. Ik sprak Bram C.K. (Clovis) nog kort voor zijn dood bijna een jaar geleden, vóór de verschijning van het boekje, maar ná zijn interview met Merle e.a. Clovis (Bram) vroeg zich toen af waarom zijn ouders in de oorlog eigenlijk geen onderduikers in huis hadden gehad. Ik zou hem dat heel duidelijk hebben kunnen vertellen - om meer dan één reden. Als aardigheidje zend ik je een prent uit 1902 waarvan ik dezer dagen een reproductie op de kop tikte. Jouw grootvader Han was in 1902 nauw betrokken bij het Concertgebouw(orkest), evenals mijn grootvader Charles E.H. (van het Witzand). Ik heb het gevoel dat de persoon vooraan links, met een grote snor, mijn grootvader is en de dame in avondjurk tegenover hem mijn grootmoeder. Zou dit kunnen denk je, nu je heel wat prenten uit die tijd hebt gezien? Alles goed met jullie? Een dierbare (zij het veel jongere) vriendin van je moeder werd onlangs 92' Annemarie Boissevain - Tijssen. Geestelijk nog all there, wel met loopproblemen. Nog actief in de Krishnamurtigroep, net als je moeder en veel gedaan met paardrijden voor gehandicapten. Ook leuk om haar kinderen weer eens te zien. Haar zoon Christiaan zou jou zeer aanspreken - net als mij. Hij woont in München. Een jaar of wat geleden heeft hij daar nog in de gevangenis gezeten omdat hij had geprotesteerd tegen een optocht van neo-nazis. De rechters, ook in hoger beroep, hielden die neo-moffen de hand boven het hoofd. München hè? Goede vent, Christiaan. Charles Boissevain, Leidschendam

Woensdag  4 maart Brief aan Elsbeth
Lieve Elsbeth, dank voor je lieve e-mail. Alleen blijkt dat je nog niet navoelt mijn schaamrood dat ook Suzanna heeft aan het eind van  haar boek en precies het zelfde gevoel weergeeft. Wie heeft er voor  gezorgd dat Sani cs zou moeten leven? Maar laten we dit maar zien als  ons essentieel verschil in bleven van menselijke waardigheid. Liefs Tom

Woensdag 4 maart Brief aan Elsbeth
Lieve Elsbeth, toch kreeg ik schaamrood bij het herlezen van de ME teksten, te realiseren dat ik hoor tot een groep mensen die het grauw altijd buiten de deur heeft weten te houden. Het volgende gedicht dat ik in ME heb afgedrukt zegt genoeg Liefs je broertje

MENSEN BIJ DE GRATIE GODS (2)
'Al valtet dat die heren twien,
'Si en houden ewich gheen contraer 'Want si zoenen, wel daer naer
'Ende doen malcander doecht ende eer: 'Dit en acht die huusman min noch meer. 'De een die slaat den anderen doot,
'Ende sulc wil boven zijn ghenoot 'Clymmen in sijn overmoet
'Ende brengt hem selven ,onder voet 'Die weet hij wel, allaet hij's niet
Willem Hildegaersberch, 14e eeuwse hof dichter

(Vertaling: Al komt het voor,dat de heren twisten, dan blijven zij toch niet eeuwig elkaars vijanden, want naderhand komen zij tot een verzoening en bewijzen elkaar weer eer en vriendschap. Maar de gewone mensen doen dat helemaal niet. De één slaat de andere dood en een derde wil zich boven zijn naaste verheffen in zijn overmoed. Het resultaat is, dat hij dan juist zichzelf tot de ondergang brengt. Hoewel hij dit beseft, houdt hij er toch niet mee op.)

Zaterdag 7 maart Brief aan vrienden
Lieve mensen, het was een hele happening vandaag bij het lieverdje om aan Jasper Grootveld (28 feb. 2009 overleden) de laatste  eer te bewijzen. Zijn kist werd driemaal om het lieverdje heen  gedragen voorafgegaan door twee rook magiërs begeleid door een brassband. Een banier werd ontrold over het leven van  Jaspar Grootveld  In optocht van het lieverdje naar de  Doopsgezinde Singelkerk, waar een serie sprekers (o.a Simon Vinkenoog,  oud -provo's Luuk Schimmelpenninck, RoeI van Duyn) op treffende  wijze Jaspar hebben herdacht als een ware profeet: het aan de kaak  stellen van de consumenten slaaf, de relatie tussen K(anker) en het roken (die hij toen al zag) ,de lancering van de witte fiets (wit was zijn kleur), en vooral de nieuwe 'God' : Sinterklaas .In de kerk werd  een folder verspreid (zie voor de eerste pagina bijlage Jaspar  Grootveld). Daarna werd de kist op vlot omringd door vele bootjes over  de Singel-Amstel naar de begraafplaats Zorgvlied gevaren . Uche, Uche, Uche; Hi Ha Happening. Klaas komt.. ... Zijn boodschap was en is duidelijk en actueler dan ooit! Tom

Maandag 9 maart Depressieve TV over de inval van Israël in de Gaza strook. Niemand doet wat, ziet wat en voelt wat.
Dinsdag 10 maart  10/3 /1965 de dag van mijn afscheid van de carrière. Wat een raar leven daarna. Kan ik nog genieten ?Nee is het antwoord. Gesprek gisteren met Annemarie Boissevain  Zeer interessant, is 92 jaar Mijn vader had avances met haar gehad waar ze niet op inging. Eerst stuk schrijven voor geheim dossier. Begonnen met dagboek 90.

Dinsdag 10 maart Brief aan Darby Costello
Dearest Darby, it is nearly 2 years now that we have not met. Fortunatly we have hopefully a moment to meet each other on saterday 4th of april. Is it possible to make an apointment anywhere that day for a half hour to talk about the email I sent you 16 october 2007? (see attachment). l am curious what you have to say about this crazy letter. I am more and more convinced that the matriarchal godesses are the mothers of moon. (= New Moon!!) In 2007 was in Corsica where I met a women named Teresina who told me that her late husband Tomasino (he was shepard high in the mountains) said once said: "All  what I can see is mine and all what I can't see is of my wife Teresina". That is exactly what I try to say. The dark phase of the moon is the most mythical moment and the secret of a woman . The blazing sun of the male is far away and covered to us during the dark phase and the moon has the sun for herself. Hoping seeing you soon .With my warm wishes for you Tom de Booij

Donderdag 12 maart Actie fysiosport. De leiding wilde onze groep naar de middag verhuizen. Door onze actie toch op de ochtend maar een kwartier later.
Vrijdag 13 maart Verjaardag Adrienne. Maria op de koffie.'s-Avonds gegeten in restaurant Dantzig, daarna Cosi fan tutte. Mooie uitvoering, Bij terugkomst Walküre gehoord, Sieglinde en Siegmund broer en zuster duidelijk onbewuste matriarchale beïnvloeding. Lezing voor astrologen in Gent gaat helaas niet door.
Zaterdag 14 maart Bergsportdag. Ronald Naar en zoon ontmoet. Ook Nederlands kampioen sportklimmen . Met hem gesproken over tegenstelling  sportklimmen en alpinisme, andere mentaliteit.

Maandag 16 maart Brief van Suzanna Jansen
Beste Tom de Booij, Heel hartelijk dank voor de uitgebreide mail. Het is mooi zo het spiegelbeeld te zien van de geschiedenis van mijn familie. Ik ben bij te horen dat mijn boek je zo heeft geraakt. Dat is waar het mij uiteindelijk om te doen was: lezers raken met het verhaal van heel veel mensen dat nog veel te weinig is verteld. Ik beschouw het dus als een groot compliment dat dat bij jou het geval is. Als ik wat meer tijd heb ga ik rustig je website bekijken en lezen. Het is heel interessant wat je allemaal schrijft. Een hartelijke groet, Suzanna Jansen

Woensdag 18 maart Niet goed wat ik moet ik doen met de dagboeken. Te veel onbenulligheden of is het juist karakteristiek. Morgen vragen aan Dick.
Donderdag 19 maart Gisteren moeilijke dag. Vast komen te zitten met selectie dagboeken. Hopelijk brengt Dick Versteeg de oplossing. Gisteren rechtszaak Louis Wallenbrug kreeg 2 jaar voorwaardelijk  voor het potlood venten. Bi terugkomst in kamp verdacht zijn zwager Jerry  hem ervan dat hij weer in de fout was gegaan op Drakenburgweg. Weer domper als het waar zou zijn?
Vrijdag 20 maart Gesprek gister met Dick. Toch alle onbenulligheden van de negentiger jaren op papier zetten. Het geeft een onmisbare schakel aan van de diepte. Met Netty gesproken, dat ik niet de oude Tom moet zijn, die reageert op prikkels, brieven etc, die weer laten zien hoe men mij niet begrijpt en afwijst. Dit is genoeg gebeurd de nieuwe Tom moet nu afrekenen. Beschouw het schrijven van dagboek als je werk en en hoe de emotie die daarbij opduikt moet scheiden van het leven 2009.
Zaterdag 21 maart Gezellig met Adrienne gegolfd. Goede reactie van Netty .

Zaterdag 21 maart Brief aan Netty Tichelaar
Lieve Netty, waarom weet ik niet maar ik was na ons gesprek dood moe. Ik ben direct daarna wat golfballen gaan slaan op een driving range. Het heeft me wel veel inzicht gegeven. Hoe ik dus weer weer in de valkuil van mijn verleden ben gevallen. Als ik mijn dagboeken van vroeger redigeer moet ik mijn gevoelsleven van nu opzij zetten. Het gebeurde zo waarheidgetrouw mogelijk op het elektronisch papier te zetten. Dit mag mijn dagelijkse leven niet in de war schoppen en beïnvloeden, zodat ik voor inkomende prikkels niet via de oude Tom laat binnen komen. De nieuwe Tom heeft allang afstand genomen van die oude Tom. Dank voor dit inzicht dat je me hebt gegeven. Steeds weer opnieuw beginnen is mijn levensmotto altijd geweest en kost mij geen moeite als ik er voor open wil staan. Het is ook een soort overlevingsmechanisme om minder ellende, verdriet, depressie etc. over me heen te krijgen. Hieronder de tekst met jouw suggesties er in verwerkt, met geen uitroeptekens. Veel sterke met onze discipline, Liefs Tom

Zondag 22 maart Slecht geslapen veel gedroomd over Simon en geologisch instituut. Zenuwachtig voor golfwedstrijd. Nu de knoop doorhakken en beginnen aan laatste fase dagboek 1990-2010 20 jaar opschrijven. Zo waarheidsgetrouw mogelijk. Ook de diepe dalen. Later altijd nog te corrigeren. Discipline opbrengen.
Maandag 23 maart Gisteren 31 stableford punten. Jammer van die kleine gemist korte putts. Beter gespeeld dan vroeger met maandbeker. Prachtig concert Sokolov. Elsbeth was er niet. Waarom weet ik niet. Verantwoording dagboeken op het net gezet Adrienne vond het goed zo Mariette vroeg waarom 2030.
Dinsdag 24 maart Scheiding werk- gewone leven. 1990 komt vandaag klaar.
Donderdag 26 maart Gisteren heel koud gehad in buggy slecht gespeeld. Nieuwe swing nog niet goed. Na 6 holes trolly gehaald. Erik vond mijn verantwoording van dagboek goed.
Vrijdag 27 maart Golfles op Goyer van Morley, wel moe na afloop. Weghalen over de grond en club laten vallen.
Zaterdag 28 maart -Dinsdag 31 maart Portugal Spanje 4 dagen. Wel minder vermoeiend dan vroeger nu met buggy. Mario stoorzender. Mooi weer en 3 mooie banen en redelijk tot matig gespeeld..

l

Links: Heren drie klaar voor de wedstrijd. Rechts: Heren drie in het zonnetje op terras van golfclub Quinta da Rio in Portugal

Woensdag 1 april  Bijgekomen van vermoeidheid.
Vrijdag 3 april Nu 1991 en 1992 afmaken.
Zaterdag 4 april Mooi weer 20 graden. Moeilijkheden met Louis, vervuild helemaal.
Zondag 5 april Gegolfd met Ma en Joep. Van Joep laatste hole verloren. Gegeten in Generaal. Met Joep tot half twee goed en emotioneel gesprek met 2 flessen wijn, uitgelegd mijn eenzaamheid. Hij begreep mijn eenzaamheid maar hij zou het ook niet kunnen vertellen van mijn strijd in zijn omgeving. Wat nieuw voor hem was dat ik twijfels had. Ontroerd!
Maandag 6 april Moeilijk gesprek met  Darby Costello. Had mijn email niet gelezen over de maan, zag toch wel de belangrijkheid er van in.
Dinsdag 7 april Emmy om 9 uur gefeliciteerd. Rustige dagje. Begonnen met 1993. Word een hele klus.
Woensdag 8 april Slecht geslapen veel gedroomd. Oefen wedstrijd competitie met 6-0 gewonnen. Niet goed gespeeld maar wel tactisch.
Vrijdag 10 april Golfcompetitie in Ede met 5 up en 2 up gewonnen tegen Gerrit, rechercheur van politie, goed gesprek.

Zaterdag 11 april Brief van Darby Costello
Dear Tom, It was such a delightful experience, that hour with you. I have not forgotten, and will continue to think about how I can incorporate your vision with what I do. The fact that there are so many male gods to the two female goddesses, and one of them, Venus, so downplayed - that I can pay attention to and ask again and again, what can we do about this in our contemporary astrology. I have many very young students, and if I keep addressing it enough, one or another of them will find a way to bring a new consciousness into our astrology. How wondrous that we have been so privileged to fall across astrology in this wildly secular age. As a young astrologer, in my 20s, I remember thinking that it was a miracle I fell across it, and that, even though it was not part of the mainstream, I was lucky enough to be part of the generation who would keep it alive during this time. Now, 40 years later, sometimes I am weary with how it is viewed from the mainstream, but still feel amazed that I am part of this very long tradition, and am grateful to be part of the group that is keeping it alive. And to spend time with you, to see what you are seeing, if only in glimpses, you too, part of this long tradition, working to clear it up, to renew it, to see through the old traditions and to vision so clearly something that must come into it now, that is also such a privilege. Our time together will stand out forever, both times, last time and this time even more. You have such a true spirit, and I do know something about the hardship of life in the body, with a powerful spirit - how our spirit shines even more clearly as we get older, but oh, the struggle of aging! I had a postcard once, from a friend, and now I've lost it. It was Bette Davis, smoking a cigarette and holding a cushion in front of her which said, 'Old age ain't for sissies.' Do you know the word 'sissy'? I got the postcard when I was about 40, and it struck me so strongly - now, in the foot hills of old age, I hold it in my mind - knowing that life is a struggle and also magical, all the way. Your amazing eyes and wonderfui mind, your willingness to deal with my sharp spirit was a gift to me. And I shall keep in mind what you are tracking - and continue to think about the dark phase of the Moon too. Thank you for finding me on Sunday, and for our conversation, Very fond thoughts to you, Darby

Zondag 12 april Paasdag Scheveningen in restaurant van Joachim en Frederique ter Haar. Het was koud en mistig, Elsbeth is er ziek van geworden. Teruggereden met Huib  en Maria.
Maandag 13 april Golfwedstrijd met vierbal. Geen gezellige wedstrijd, met pinnige vrouw die ruzie had met haar man, ik gelukkig niet met Adrienne.

Paasviering in Scheveningen in restaurant van Joachim en Frederique ter Haar

Dinsdag 16 april 1993 klaar hele bevalling.

Zaterdag 18 april Gisteren waren we gastheer in golfcompetitie.  Toch depressief teruggekomen, slecht er op geslapen. Toch maar weer doorzetten 1994 moeilijk jaar oplichting door BWO bstuursleden.

Zaterdag 18 april  Brief aan Darby Costello
Dear Darby, what a wonderful warm letter you wrote me. I saw on internet the lectures of Bernadette Brady on visual astrology. She said the the language of the planets is the language of the sun (patriarchal language). She is also using the Greek mythology in the relation of the constellations who are human constructions of stars who are not in one plane but far dispersed in the universe, whereas the planets are realobjects. It is also very strange that even astronomers combine the greek myths with constellations. Many questions, no answers are bewildering me. I am still convinced that the substratum of the patriarchal time  is the matriarchal period of 50.000 years and the influence of the moon - especially her darkest hour- will have a place in future astrology. Also the disconnetion of the constellations and the tropical zodiac is a problem for me. During the days of Easter I realised that the date of Easter is a combination of sun (male) and moon (female). The first full moon after the earth has a special position in relation to the sun (equinox). The other festivities (except of course white suntide) like beltane, hallowen, etc are related only to the sun . The jewish and islam festivities are related to the new moon (the first crescent). Well I am still confused and hoping that my wild thoughts will settle down. With love. Tom de Booij.

Zondag 19 april Kon het toch niet laten,  actie bibliotheek voorbereiden. Toch maar weer begonnen aan dagboek 1994
Maandag 20 april 80 pamfletten uitgedeeld voor bibliotheek.
Dinsdag 21 april 60 pamfletten uitgedeeld.

Donderdag 23 april Nu begonnen aan BWO zaak moeizaam. Bezoek aan Elsbeth Lucas ziekenhuis.
Vrijdag 24 april Joep verjaardag. Competitie Hoge Klei goed gegolfd 6-0 gewonnen. In speech gerefereerd dat luchtplaats kamp Amersfoort en parkeerplaats van golfclub zo dicht bij elkaar lagen.
Zaterdag 25 april Thuis moe na vorig dag. Rapport Gubbels, om depressief van te worden
Woensdag 29 april Met Ma en Sascha gegolfd. Adrienne heeft Sascha in de polder in de auto laten rijden. Op de brink gegeten heel gezellig

Heerlijk dagje golfen met kleindochter Sascha op Anderstein

Donderdag 30 april Vlaggenwedstrijd, slecht gespeeld bijna als laatste geëindigd. Ongeluk Apeldoorn aanslag op Beatrix.
Vrijdag 1 mei Op Nieuw Gein golfcompetitie met 6-0 gewonnen. Tijdens speech met mijn slof gegooid.(à la Bush), had mijn schoenen. vergeten.
Zondag 3 mei 1994 gelukkig klaar, moeilijk jaar geweest'
Maandag 4 mei Concert in Nicolaas Kerk, samen met Wido van Heemstra. Brief aan Koningin  geschreven. Maria en Adrienne vonden hem mooi. Weer vreemd gedroomd

Woensdag 6 mei Brief van Jan Maarten
Heel treffend en mooi geschreven! Het meest vreselijke scenario is haar en haar familie overkomen. Zij voelt zich schuldig of heeft het geweten op zich genomen van de slachtoffers, daar is zij dubbel kapot van. Zo zit zij in elkaar. De mensen kwamen voor haar op haar dag!
Liefs, JM

Woensdag 6 mei 66 jaar geleden, dat we ons moeten melden om naar Duitsland te gaan. Gisteren depressieve dag. BWO affaire afgesloten. Gedroomd ruzie met vader en moeder. Nu 1995 afgesloten.
Donderdag 7 mei Slechte nacht 6.30 wakker, depressief waarom weet ik niet.
Vrijdag 8 mei Golfen op Kromme Rijn, won met 4 up van Gerrit, de politie rechercheur. Merkwaardige ontmoeting met Lodewijk Alberdink Thijm. Onze grootvaders wilden met elkaar duelleren.

Maandag 29 juni  In droom gedanst met met mijn vader. Bij TV programma praatjesmaker zei de programma maker tegen een klein meisje: Wat gebeurt er als je dood bent? Dat weet ik niet want ik ben nog niet dood geweest. Depressie is iets minder. Goed gesprek met Jolanda.
Dinsdag 30 juni Weer heel slecht geslapen zeer depressief.

Dinsdag 30 juni Brief aan Derk Egeler
Beste Derk, dit was super, 18 holes met je te spelen en steeds met de gedachten te zijn bij je grootvader, ondanks alles. Het was voor mij zeer emotioneel zoals je gezien hebt bij het spelen van de eerste 3 holes. Daarna was het weer golfen tot de laatste snik. Je leek tijdens het spelen heel veel op Joep mijn kleinzoon, super ver slaan en soms total loss, dat was dubbel dierbaar. Ik wens je alles goede voor een jaar Sydney waar je de 14e Juli naar toe gaat voor een jaar. We hebben afgesproken dat we volgend jaar juli met zijn drieën gaan spelen. Dank voor de voor mij gedenkwaardige middag waar ik nog heel lang op kan teren, De mazzle Tom.

Met Derk Egeler op Anderstein

Einde dagboek 2009 1 januari-30 juni 2009, zie voor vervolg dagboek 2009b en 2009c