Dagboek 2009 1 juli-1 oktober

Woensdag 1 juli Gister happening met Derk Egeler, de band met  Egeler hersteld. 18 holes gespeeld met 4/3 gewonnen. Lijkt veel op Joep. Alles vertelt over zijn grootvader positief en negatief. Toch niet goed erop geslapen.
Donderdag 2 juli Gisteren weer heel slecht gegolfd. Moeilijk gesprek bij het eten met Daan en John over hoge criminaliteit. Ik zei hoe zit het met de criminaliteit van de bankiers.
Vrijdag 3 juli Dag met  gouden randjes. 1 ) Sascha gaat mee 7 juli naar rechtszaak Escamplaan in Den Haag. 2) met Mauk op de Goyer 18 holes. Ma en Carole vonden het te warm. Kreeg mooie les van  Mauk 2 e negen heel goed gespeeld 37 punten. Heerlijk gegeten in kasteel. Wat een rijkdom.

Met Mauk op de Goyer een dag met een gouden rand

Maandag 6 juli Gisteren slecht gespeeld wel gewonnen van Berry met 4/2. Te veel gepraat. Toch nog steeds slecht geslapen. Vandaag begint ontwenningskuur.

Zaterdag 11 juli Brief van Dick Jansen
Wat beoogt u met uw dagboek? Dat iedereen kan zien hoe universitair "wachtgeld" wordt besteed? Ondanks de knipseltjes en zo, wat heeft u nu eigenlijk na 1970 gepresteerd? Hoogachtend Dick Jansen.

Zaterdag 11 juli Brief aan Dick Jansen
Geachte heer Jansen, Goede vragen. Het antwoord op de laatste vraag is de volgende: Ik ben de laatste om te zeggen of ik na 1970 iets gepresteerd zou hebben, dat moeten anderen over mij zeggen. De tweede vraag beantwoordt in feite de eerste vraag. Inderdaad is het een soort van verantwoording van de besteding van het universitaire wachtgeld. Uiteraard zijn mijn activiteiten na 1970 niet bepaald in dank afgenomen door onze samenleving. Uw eerste vraag is heel zinnig. Ik loop al een tijdje rond om op mijn site een uitleg te geven waarom ik zo nodig mijn dagboeken aan de openbaarheid moet prijsgeven. Mede door uw vraag ga ik nu in de komende maanden een uitgebreid antwoord geven op uw eerste vraag. Om dit al in deze email te doen zo ondoenlijk zijn op het gevaar af dat ik onvolledig zal zijn. Mocht U echter eerder antwoord op uw eerste vraag willen hebben ben ik daartoe gaarne bereid U mondeling deze te beantwoorden of telefonisch maar beter U persoonlijk te ontmoeten. Het zou een goede stimulans kunnen geven voor mijn eerder genoemde werkstuk. Ik krijg vrij weinig reacties op mijn site. U bent de eerste die deze vraag stelt die ik mijzelf ook natuurlijk voortdurend heb gesteld tot op de dag van vandaag. Hopelijk krijg ik van U een positief antwoord op mijn wedervraag. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij

Zaterdag 11 juli Brief van Erik van der Maal:
Hallo Tom, Een hele goede vraag: wat heb jij eigenlijk gepresteerd? Daar ben ik ook wel benieuwd naar. En ik ben op de hoogte van bepaalde zaken gedurende een periode van zo'n veertig jaar; zodat "men" mij in ieder geval niet het recht kan ontzeggen om een antwoord te geven op die vraag. Alleen ben ik bang dat het antwoord daarop niet begrepen zal worden door de mensen die kritisch, afwijzend enz. t.o.v. jouw akties zullen staan. En dat is hen niet te verwijten: zij weten niet beter, of willen niet beter weten. En tegen domheid vechten is bij voorbaat een verloren strijd. Bovendien zijn dat meestal mensen die onze democratische rechtsstaat hoog in het vaandel hebben, maar wèl een torenhoge hypotheek moeten afbetalen en hun kinderen een universitaire opleiding willen bieden. Je kan het ze eigenlijk ook niet eens kwalijk nemen: ze sussen hun geweten door keurig "links"( pvda of groen links) te stemmen ze storten keurig hun bijdrage op greenpeace en natuurmonumenten, of waddenzeehondjes, ,ze schrijven goed geformuleerde ingezonden brieven naar "kwaliteitskranten" over hun verontrusting over de opkomst van de PW; (maar ze schrijven ook wel nimby-brieven wanneer het gaat om opvangcentra voor vluchtelingen, daklozen, verslaafden, enz.) kortom: het zijn keurige burgers van onze democratische samenleving. En ze weten van de prins geen kwaad. Sterker: ze willen van de prins geen kwaad weten, en iedereen die het waagt om hun zelfverzekerde denkbeelden aan te tasten, wordt onmiddellijk gebrandmerkt als anarchist, terrorist, of vergelijkbare benamingen. Het slimste middel om in onze parlementaire democratie dissidenten de mond te snoeren. Maar als mensen ècht geïnteresseerd zijn in de vraag: "Wat heeft die Tom de Booij nu eigenlijk bereikt?" Dan moeten die mensen hun oren maar eens te luisteren leggen bij (ex-)gedetineerden, (ex-) psychiatrisch patiënten, slachtoffers van de farmaceutische maffia, reizigers (ook wel woonwagenbewoners genoemd) maar vooral ook bij al diegenen die bij De Booij aanklopten (ik was daar een van) met hun historie van vertraptheid en vermorzeldheid door de technocratische en burocratische maatschappij die de rijken beschermt en de armen vertrapt. En die niet door De Booij werden weggezonden met de mededeling: "sorry meneer of mevrouw, maar u heeft misschien wel gelijk, maar ik kan helaas niets voor u doen". Beste Tom, doe mij een genoegen en verwijs iedereen die jou benadert met de vraag: "wat heb je eigenlijk gedaan?" even naar mij: ik kan in ieder geval een op eigen ervaring gebaseerde reactie geven vanaf het jaartal 1970. (Maar: tussen twee haakjes: eigenlijk moet je het wel als een compliment beschouwen als deze vraag op deze manier aan jou wordt gesteld). Maar dat hoef je de vraagsteller weer niet duidelijk te maken: laat hem maar in zijn eigen "waarde", en reageer à la Jacobse*).  Gegroet Erik.

*) Een brief die Erik in de zestiger jaren schreef aan de heer Jacobse
 Geachte Heer ]acobse.
In antwoord op uw schrijven d.d 31 maart jl deel ik U mede dat ik bij het betalen van mijn schulden een vast systeem volg, waarvan ik ook in uw geval echt niet kan afwijken Een korte uitleg van dit systeem zal de zaak misschien verduidelijken. Eenmaal per maand reken ik uit hoeveel geld er beschiknaar is voor het afbetalen der schulden. Aangezien tengevolge van mijn slechte financiële toestand dit bedrag altijd veel te klein is, heb ik een manier gezocht en gevonden, om de schulden die ik wel betalen kan, zo eerlijk mogelijk te verdelen, zonder daarbij de éne schuldeiser te bevoordelen t.o.v. de andere. Zoals bij alles wat ik doen, is ook mijn devies: "Eerlijk duurt het langste". Dus schrijf ik de namen van de schuldeisers en de bedragen op stukjes papier, die ik dan dichtvouw en in een oude hoed deponeer. Die hoed wordt goed geschud, waarna mijn vrouw steeds een "lot" uit de hoed trekt en naam en bedrag opleest, wat dan door mij wordt opgeschreven. Dit gaat zodoor, totdat het bedrag dat voor de schulden beschikbaar is, bereikt is. De briefjes die dan nog in de hoed liggen, moeten dan helaas wachten tot de volgende trekking. Nu is het zo, dat ik een hekel heb aan aanmaningen en heb dan ook als vaste regel ingevoerd dat iedere schuldeiser, die mij een aanmaning stuurt (of laat sturen door deurwaarders e.d.) voor straf één maand buiten de hoed blijft, ergo: niet aan de loting mee kan doen. Aangezien ik het goed met u voor heb, moet ik u er dan ook in uw eigen belang op wijzen dat het sturen van aanmaningen (in mijn geval tenminste) slechts een averechts resultaat heeft. Ik zou u daarvan enige frappante voorbeelden kunnen noemen. Zo zijn er ondermeer schuldeisers, die door hun constante stroom aanmaningen er in geslaagd zichzelf zolang "uit de hoed" te houden, dat tegen de tijd dat ze aan de beurt waren, de schulden inmiddels verjaard zijn .Ik hoop echter van harte dat u zich niet onder deze categorie zult scharen. Inmiddels verblijf ik, Met de meeste hoogachting E.v.M.

Zondag 12 juli Brief van mevrouw Hofker-Esser
Geachte Heer de Booij, In maart 2008 kochten wij het casco van de "Hilda", de reddingboot die naar uw grootmoeder is genoemd. Alleen het casco was origineel, de motor en verder al het binnenwerk was gesloopt. Bij S.R.F. uin Harlingen hebben wij "Hilda"tot een comfortabele boot laten maken waarbij wij zo veel mogelijk van het oorspronkelijke casco intact lieten. Er is een stuurhuis op geplaatst. Natuurlijk was ik erg geïnteresseerd in de historie en ook in de naamgeefster van de boot en ik was aangenaam verrast toen ik op het Dorus Rijkers forum een item: fam de Booij en tevens een heel hoofdstuk van uw hand met brieven en dagboeknotities van uw grootouders vond. Uw grootouders zijn beide bijzondere mensen geweest en ik ben er trots op komende jaren (hopelijk) op een boot te varen die de naam van uw grootmoeder draagt. Volgens mijn man Klaas Hofker is uw vader vroeger veel in Hotel Hofker op Ameland geweest. Maar dat was voor mijn tijd. Met vriendelijke groeten, Barbara Hofker-Esser. Ameland.

Zondag  12 juli  Brief aan mevrouw. Hofker - Esser
Geachte mevrouw, dank voor uw vriendelijke email. Ik stuurde deze door aan mijn familie en ook aan de amelander Ton Vink uit Baarn waar ik wekelijks mee sport. Met vr gr Tom de Booij.

Zondag 12 juli Brief van Derk Egeler
Beste Tom, Sorry voor de late reactie maar zoals je weet was ik druk met de voorbereidingen voor Chamonix, Inmiddels ben ik al weer terug uit de bergen. Ik heb 3 dagen op de camping in Chamonix gezeten en leuke wandelingen gedaan naar bijvoorbeeld Lac Blanc en Plan de Aiguille. Ik ben ook nog langs de begraafplaats gegaan. Ben daar de naam Lionel Terray tegen gekomen op de herdenkinglijst van Franse Berggidsen. Daarna ben ik naar Pont (!talie) vertrokken en heb totaal 5 dagen in berg hutten geleefd., Vanuit daar hebben we een rots graad beklommen en de Gran Paradiso. Tijdens de tochten uiteraard erg gedacht aan jullie avonturen.Ons golf middagje was inderdaad heel erg leuk. Ben blij je eindelijk een keer ontmoet te hebben. Volgend jaar proberen we het nogmaals maar dan met Joep erbij. Vriendelijke groet, Derk Egeler

Maandag 13 juli Zaterdag gezellige avond met Carole en Mauk.
Dinsdag 14 juli Met Ma gegolfd Heelsum 2/1 verloren. Heb me laten opfokken om door een vierbal heen te gaan. Ik ben te gauw nerveus. Adrienne is de rust zelve. Probeer meer te ontspannen te zijn. Toch weer depressief. Sani standplaats krijgen over gedroomd. Wel beter overzicht dagboek alles van het site onder dagboeken brengen. Vandaag wereldreis 1999 afmaken.
Woensdag 15 juli Mariette en Sascha kwamen even langs. Mariette won op laatste hole. Goed geslapen.
Donderdag 16 juli Weer verloren op woensdag middag. Dick Maans gaf me goede tip, putter niet optillen. Veel gedroomd toch nog steeds depressief.
Vrijdag 17 juli Met ma gegolfd Naarderbos. Adrienne wint maar liefst met 4/3. Toch te snel alles geen controle. Prachtige baan.
Maandag 20 juli Drama Tom Watson British Open mist laatste put,  zo dicht en zo veraf. Met ma gegolfd weer heel slecht, ga nu oefenen. Heel zwaar gedroomd. Adrienne die boos op me was en met de buggy er vandoor is gegaan. Weer depressief veel wakker.
Woensdag 22 juli Heel bijzondere dag. Totale zonsverduistering. Ontmoeting Jos Olgers. Wees mij op mijn schuldgevoel oorzaak depressie. Hij zei: de fiets van mij mocht hij afpakken, maar niet mijn schuldgevoel, wijze les. Nu opsporen waarom ik dat schuldgevoel heb. Ook waarom Adrienne geen mensen over de vloer wil hebben.

Woensdag 22 juli  Brief aan Jos Olgers
Beste Jos, dat was me wat. Ik had mijn pasje vergeten voor boodschappen en toen ik terugkeerde zag ik je. Het was weer raak, je schoot weer midden in de roos. Niemand maar dan ook niemand op deze aarde zit te wachten op mijn schuldgevoel, maar ik klaarblijkelijk kan niet zonder. Het is als een soort verslaving. Het huiswerk dat je me hebt opgegeven is: waar komt dat schuldgevoel vandaan en waarom hecht ik er toch zo aan. De eerste vraag is geloof ik snel benantwoord: mijn christelijke achtergrond. De tweede vraag is moeilijker, maar nu ik het zo bekijk komt het voort uit het isolement dat ik me zelf heb opgelegd (zie ook het probleem Adrienne) en misschien een soort ontsnappingsclausule om me zelf wijs te maken dat ik nu eenmaal moet opdraaien voor de zonde die door mijn vinkesoort is begaan nu en in vroegere dagen. Hoe er van af te komen is met iets wat je in mijn tas hebt gestopt, dat ga ik nu uitpakken. Dank voor je liefde, gegroet Tom .

Donderdag 23 juli Belangrijk gesprek met  Sani. Kopen van vak. Hij gaat er op uit. Ik betaal. Maria gebeld had ook schuldgevoel. Elsbeth geen schuldgevoel was een secondair kind, terwijl wij overspoeld werden met liefde waarvan we ons nu willen bevrijden.

Donderdag 23 juli Brief aan Jos Olgers
Jos je bent nog niet van me los. De vraag waar ik het schuldgevoel vandaan heb is misschien gelegen in het feit dat ik steeds tegen mijn moeder schild moest bekennen. Adrienne herinnerde zich nog een episode toen we net getrouwd bij mijn ouders logeerden en ik steeds aan het ben van mijn moeder mea culpa (dit woord gebruikte Adrienne) moest zeggen waarover wist ze niet ze dacht dat ik haar in de steek had gelaten. Inderdaad moest ik steeds bij mijn moeder schuld bekennen. De vraag die mij nu bezig houdt tegen wie moet ik in Gods naam schuld bekennen? Wat heb ik misdaan? Ik ben toch geen broeders hoeder. Dat neemt niet weg dat ik ten strijde mag trekken tegen het onrecht dat wordt aangedaan aan mijn naaste. Ik zal hem beter helpen zonder dan met schuldgevoel. Het is allemaal zo simpel zoals ik gisteren al tegen je zei. Zou de totale zonsverduistering van gisteren er mee te maken hebben gehad. Het ronde zon sikkeltje om de zwarte maan? Het woord liefde -zie fietstas - zou ik liever anders willen benoemen en wel ontspannen kracht. Gegroet vriend er wordt braaf huiswerk verricht Tom .

Vrijdag 24 juli Nu begin met 2000. Fusie en splijting met als brug het element ijzer, net zoals, in het leven.
Zaterdag 25 juli Witboek over zwart geld beginnen na bezoek Leny en Hannes. Allen zwaar in de put.
Dinsdag 26 juli  Gegolfd op Kennemer golfclub,  goed gegolfd. Geen BAH complex meer.
 
Dinsdag 26 juli Brief van Jos Olgers
Hoi Tom, Wie weet raak je voor je gevoel de liefde van je moeder kwijt, wanneer je stopt schuldig te zijn! Lijkt me op zich een logische gehechtheid. Verder is er natuurlijk niets mis mee je naaste te helpen. Maar als die naaste daarvoor terug moet betalen dat jij met hulp aan hem jouw schuld (die jij niet hebt) inlost.... Het lijkt me verder bijna een soort erfzonde thema. In dat geval heb je het 'blijde nieuws' gemist, dat je elke zondag in de kerk kunt horen ... Wie weet is het een leuk idee om elkaar na de vakantie weer eens te zien. Wij vertrekken morgenochtend richting Aosta. Veel groeten en tot binnenkort weer eens! Jos.

Woensdag 27 juli Golfles van Morley veel geleerd.
Donderdag 28 juli Man ontmoet op de Kennemer, die op mijn site het huis in aanbouw van de Catslaan had gezien. Deze foto's ingelijst en in hun huis gehangen. Wel,gek dat ik in het hol van de leeuw mijn dagboeken worden geciteerd. Hij vond alleen de haard van asymmetrisch had hij vervangen. Geen beste opmerking van hem.
Woensdag 29 juli Weer les van Morley. Hard gewerkt aan witboek.
Donderdag 30 juli  Ontmoeting Jos Olgers heeft er toe geleid dat ik mijn schuldgevoel ben kwijt geraakt. Samen gespeeld met Milou voor cultuur festival in september, het ging aardig.
Vrijdag 31 juli Teleurstellende email van raadslid Hilversum van Damme, had ruzie gemaakt met Hannes Gerrits.
Zaterdag 1 augustus Heel gezellig gegeten bij Maria en Huib voor verjaardag Elsbeth. Jan Maarten kwam logeren, lang nagepraat tot 12 uur, heel diep gesprek vooral over ma en zijn relatie met haar en ook met  mij.
Zondag 2 augustus Met JM naar tuin paleis Soestdijk. Bij station Baarn goed gesprek, goed gevoel.
Maandag 3 augustus Witboek op net gezet . Zie onder de  volgende link:  Witboek Over Zwart Geld
Dinsdag 4 augustus Naar Annemie Boissevain. Goed gesprek, vooral haar liefdes relatie met mijn vader. Zij was daar niet op ingegaan. 's-Avonds naar Mariette. Sascha  had haar propjes gehaald. Heel gezellig gegeten.
Donderdag 6 augustus Zwaar depressief wakker geworden, geen gat in website, een te uitgebreid witboek. Gelukkig kwam Bert de Haas op bezoek net toen ik weg ging naar fysiosport. Geen actie ondernemen. In de middag website veranderd witboek. Goede reactie gekregen van CDA op mijn witboek.
Vrijdag 7 augustus Depressie minder.
Zaterdag 8 augustus Van Wim Saes verloren 6/4  werkelijk heel slecht.
Maandag 10 augustus Depressie veel minder na correctie website witboek. Toch maar weer beginnen aan dagboek.
Dinsdag 11 augustus Veel gedroomd. Depressie nog niet voorbij weinig reactie op witboek ook van familie niet net of het niet geschreven is. Nu maar weer beginnen dagboek 2000. Alles wel triest.
Woensdag 12 augustus Soms weet ik het niet meer. De dagen vliegen voorbij. Geduld hebben per minuut en trachten te ontspannen.
Donderdag13 augustus Voorbereiding reis Schotland.
Vrijdag 14 augustus - Dinsdag 18 augustus Slecht geslapen om4.15 wakker
Later dagboek maken (Is er helaas niet van gekomen).

Met Cityhopper naar Glasgow, Joep en Mauk halen hun slaap in. Rechts: Op vliegveld Glasgow, Mauk moest weer bellen

 

Billy de man van de Locker room, verzorgd voor alles wat je maar kan denken, Rechts: Heerlijk eten wordt zelfs gebracht in de luxueuze lockerroom

 

Grote verrassing .Links: ik heb nog niets in de gaten dat Joep een vlag had opgehangen. Rechts:  Op hole 4 van Loch Lomond had Joep een vlag aangebracht met foto's van mijn bergklimmingen

Links: de drie generaties. Rechts:  Op een links course  Donald heeft de jarige Opa gewonnen, terwijl op Loch Lomond de jeugd duidelijk winnaar is geworden.
 

Beelden die geen ondertitel behoeven

 De 3 daagse reis naar Schotland is vastgelegd in een prachtige fotoboek aangeboden door Mauk en Joep als dank voor de door 85 jarige Pa en Opa  gesubsidieerd reis..

Vrijdag 21 augustus- Zondag 23 augustus heb ik mijn kinderen en kleinkinderen uitgenodigd om te logeren in Hotel 't Kruisselt in De Lutte
                                                            


Links: Na de golfwedstrijd op de golfbaan Bocholt (Duitsland) gewonnen door Mariette. Rechts:  De 85 jarige

Familieportret op de puttinggreen van het hotel

Hoe kleinkinderen groot worden. Joep geboren in 1987 en Sascha geboren in 1989: 

Links: Schiermonnikenoog 1994. Rechts: Ameland 1999

Zaterdag 22 augustus Gedicht van Jan Maarten voorgelezen tijdens het feestdiner zaterdag 22 augustus

LIEVE PA,
JE BENT NU BIJNA 85 JAAR GEWORDEN EN NOG STEEDS GEZOND EN SCHERP VAN GEEST
MENIG 80-ER HOORT BIJ DE GEKKEN EN GESTOORDEN EN JIJ MISSCHIEN NOG WEL HET MEEST
MAAR DIT TERZIJDE GRAAG WIL IK MET JE UITWEIDEN OVER DE JAREN 50 VAN DE VORIGE EEUW
ONS TROTSE VADERLAND MET ZIJN KLIMMENDE LEEUW
DE TIJD VAN HERRIJZEND NEDERLAND DE WEDEROPBOUW, SAMEN HAND IN HAND EN IN DIE TIJD HEB JIJ JE HART VERPAND AAN JE LIEVE VROUW
EN BELOOFDE HAAR DE EEUWIGE TROUW
DAARVOOR HAD JE EEN FRANSE VRIENDIN MAAR DIE WAS JE TOCH IETS TE MIN WAS BURGERLIJK NIET HET WOORD
WAAR JIJ JE AAN HEBT GESTOORD
RUST, REINHEID EN REGELMAAT EN ALLE KINDEREN SPEELDEN OP STRAAT MET PENSION HOMMELES OP DE TV
EN PAUL VLAANDEREN OP HILVERSUM TWEE
OP SOESTDIJK WAS HET ER GEEN PAIS EN VREE VERSTOORD WAS DE VERHOUDING DOOR DE BOZE FEE
HOFMANS WAS HAAR NAAM
EN DREEF EEN WIG TUSSEN J & B SAAM
JIJ STUDEERDE AF, EN GING PROMOVEREN
EN DAARNA GING JE BERGEN TROTSEREN
OM DE TOPPEN VAN DE ANDES SAMEN MET CEES
DAT WAS BESLIST EEN MOOIE RACE
JE WOONDE AAN DE AMSTEL BIJ DE MAGERE BRUG
MET INMIDDELS TWEE KINDEREN RIJKER OP JE RUG
LATER WERD HET AMSTELVEEN AAN DE REMBRANDTWEG
EN KW AM ER NOG EEN ZOON UIT JULLIE LEG
MAAR DAN ZITTEN WE AL WEER IN DE ZESTIGER JAREN
EN IK PROBEER JUIST DE JAREN VIJFTIG TE ONTWAREN.
MET VAN TEESELING HAD JE HET GROOTSTE PLEZIER
EN JE BEZOCHT HET ATOMIUM IN BRUSSEL MET ZIJN VIER
JIJ SPEELDE OOK DE SINTERKLAAS
EN ROB WAS DAN JOUW PIETERBAAS
DE SOEVEREINITEIT VAN NED. INDIE WERD EEN FEIT
NA JAREN VAN ONDERDRUKKING WERD HET TIJD
 OM DE ARCHIPEL LOS TE LATEN
VOLLE BOTEN KEERDEN TERUG WAAROP ZATEN
 INDISCHE EN HOLLANDSE MENSEN
MET HUN VERVLOGEN WENSEN
ZEELAND WERD GETROFFEN DOOR DE WATERSNOOD
DE EILANDERS WERDEN GERAAKT IN DE MOEDERSCHOOT
HET LAND DAT WAS VERDRONKEN
EN UIT ALLE HOEKEN WERD ER HULP GESCHONKEN
JE GAF LEZINGEN DOOR HET HELE LAND
VAN MAASTRICHT TOT GRONINGEN EN CADZAND
EN DAT ALLEMAAL IN DE EEND DIE LELIJK WAS
MAAR IN DE AP 99 99 KWAM JE ER ALRAS
SOMMIGE MENSEN NOEMDEN HET DE TIJD VAN DE SPRUITJES
DE SAAIE JAREN VIJFTIG MET VALLETJES VOOR DE RUITJES
KATHOLIEK EN PROTESTANT
DE VERZUILING HIELD FLINK STAND.
KABINETTEN STONDEN EN VIELEN
EN VADERTJE DREES ZAT ONS OP DE HIELEN
ZUINIGHEID WAS DE KREET
EN 0 WEE DEGENE DIE MET GELD SMEET
JE HAD DE HELDEN OP HET WITTE DOEK
EN DE DAMES DROEGEN DE NEW LOOK
DE HEREN MET HUN KORTGEKNIPTE HAAR
GENOTEN NA HET DINER VAN COGNAC EN EEN SIGAAR
HORS D'OEUVRE WAS EEN IEDER BEKEND
EN OP ZONDAG WERD MENIGEEN VERWEND
MET KIP OF VLEES GEBRAAD
DANKZIJ MOEDERS DIE IN DE KEUKEN HAAR MANNETJE STAAT
JE WAS SPORTIEF EN REED OP DE SCHAATS
EN VOOR DE ELFSTEDENTOCHT WAS ER ZELFS PLAATS
JE SPEELDE HOCKEY EN TENNIS
EN MET KLIMMEN WAS JE GOED BIJ KENNIS
ER KLONK OOK MUZIEK IN DIE DAGEN
DE JUKEBOX BRACHT ANTWOORD OP JE VRAGEN
JO STAFFORD EN DE TANGO DANS
EN EDDY CHRISTIANI PAKTE ZIJN KANS
WAS JIJ TOEN AL EEN REBEL
DAT WEET IK EVEN NIET ZO SNEL
WEL EEN BAASJE MET EEN EIGEN WIL
EEN ECHTE DE BOOIJ IS NIET ZO STIL
ALS HERINNERING AAN DEZE TIJD
GEEF IK JE EEN BOEK DAARAAN GEWIJD
OOK JIJ BENT ER IN AFGEBEELD
ZOEK MAAR GAUW EN VOEL JE IJDELHEID GESTREELD
JE OUDSTE ZOON GAAT NU MAAR EENS STOPPEN
ANDERS GAAN WIJ TE VEEL PROPPEN
OP DEZE VELLETJES PAPIER
IK WENS JE IN IEDER GEVAL VEEL PLEZIER
MET DE TERUGBLIK IN HET VIZIER
JAN MAARTEN

Dinsdag 25 augustus. Mijn verjaardag uitbundig gevierd in de tuin van de Koningsweg. Uitgenodigd mijn golfvrienden van Heren drie voor een 36 holes golfwedstrijd. Viermaal onderbroken door heerlijke gerechten verzorgd door Carole en Adrienne. De wedstrijd leiding was in handen van Mauk. Mario Dommering heeft de wedstrijd gewonnen. Door Dick Maans is de gastvrouw in de bloemetjes gezet en heeft aan de jarige de jarige  3 dagen verzorgde reis naar hotel Vaalsbroek aangeboden.

Links: Uitleg voor de 36 holes stroke play wedstrijd. Rechts Daan in volle concentratie voor zijn slag naar de 1e hole

 Links: Tussen de holes heerlijke spijs en drank. Rechts: Mauk brengt de taart voor de 85 jarige

Woensdag 26 augustus brief aan golfvrienden van Heren Drie als dank voor hun
Beste vrienden, Dank voor jullie bijdrage (Vaalsbroek), inzet, vriendschap, en boven al your love for the game. Maar dat alles was niet mogelijk geweest zonder de onvolprezen keukenprinses Carole en Mauk als wedstrijdleider (ingehuurd van Made in Scotland) en bovenal Adrienne die zoals Daan in zijn speech zei, het met mij al die tijd heeft uitgehouden en door jullie in de bloemetjes is gezet. Het was een heerlijke, volle, rijke avond die ik de volgende vijf jaar zal meenemen. Nogmaals dank voor alles van de nu hoogbejaarde Opa Tom
Ps. Daan ik zal je kritiek over mijn nagelaten coaching ter harte nemen. Nog een keertje, want jullie zullen het nodig hebben. Daarna golfen jullie bij de bejaarden. Mario je opmerking zigeuners noopt mij om je te vragen te lezen op mijn web site egoproject.nl /woonwagenbeleid Geschiedenis woonwagenbeleid van de overheid de laatste 150 jaar.

Donderdag 27 augustus Brief van Jan Dam Backer
Geachte heer de Booij, Op zoek zijnde naar nadere gegevens met betrekking tot Piet de Booy, geboren circa 1928 als zoon van Otto (*1904), stuitte ik op uw egoproject/familiedebooij. Ik zal me eerst in het kort introduceren. Backer, Jan Dam geboren 29 oktober 1929.Adelborst Zeedienst september 1946; eerste naoorlogse driejarige opleiding. Uit dienst oktober 1980 in de rang van schout-bij-nacht. Daarna neergestreken in Amsterdam. Van 1986 tot 2006 in Bussum gewoond en nu weer in A'dam.Na de marine geen betaalde banen gehad, maar voor vrijwilligerswerk gekozen. In 1966 deelnemer aan het oprichtingscongres van 0'66, enige jaren politiek aktief. In 1974 lid van Amnesty International, van 1982-1986 in het bestuur van de Ned. afdeling, waarvan 3 jaar als voorzitter. Voor het Internationaal Secretariaat van Al diverse missies verricht in de loop der jaren. In 1987 de wetenschappelijke stichting PIOOM: Programma Interdisciplinair Onderzoek naar Oorzaken van Mensenrechtenschendingen (mede )opgericht. Ben getrouwd, op weg naar 60 jaar huwelijk; een zoon en een dochter. Terug naar Piet. In de oorlog was hij een vriendje van mij. Zijn vader was onderzeebootcommandant en wij luisterden af en toe naar Radio Oranje om berichten over de successen van onze onderzeeërs op te pikken. Wij woonden tot circa eind 1942 beiden in Den Haag niet ver van de duinen af, daarna in Overijssel omdat gezinnen zonder economische binding met Den Haag moesten evacueren naar 'beoosten de IJssel'; mijn vader zat als landmachtofficier in krijgsgevangenschap. Piet kwam met zijn moeder en zusje Maytie in Deventer bij een grootmoeder, die in de Geert Groottestraat woonde, terecht en ik met mijn moeder en oudere zuster bij een ver familielid in Wierden. Eerder hadden Piet en ik een zomermaand doorgebracht op een boerderij tussen Almelo en Wierden. Wij logeerden regelmatig bij elkaar. Maytie was op initiatief van Piet tot mijn meisje verklaard. Komend uit een marinegeslacht stond het voor Piet vast dat hij marineofficier zou worden. Geleidelijk werd dit door de vriendschap ook mijn beroepskeuze. In mei 1945 vierden wij gezamenlijk het bevrijdingsfeest in Deventer, maar daarna verliep het contact al gauw. Die zomer verhuisde ons herenigde gezin naar Den Haag, waar ik nog een jaar naar de HBS ging en in 1946 door de KM werd aangenomen. Piet had zijn diploma nog niet, had meen ik een keer gedoubleerd. Ik ging op in het Instituutsleven, kreeg nieuwe vrienden. Het jaar daarop -of later- hoorde ik van mijn moeder dat Piet niet aangenomen was, want hij was afgekeurd "op zijn ogen". Zoals Justus de Booij (*1861), las ik in uw stukken. Nog weer later, ik was al officier schreef mijn moeder, dat Piet als ARA (aspirant reserve officier) bij de marine een ongeluk had gehad in Utrecht, tussen perron en trein was gekomen; ik meen na een varsity. Een tragisch afloop van zijn droom om een marinecarrière te maken, zij het bij de KMR (Koninklijke Marine Reserve). James Marnix (*1885) bracht het zelfs tot vice-admiraal KMR. Bovendien het einde van een marinetak van het geslacht De Booij/y, een tak die begon bij Willem Theodoor (*1860) De Booij/y. NB In het Gedenkboek KIM 1904-2004 en Het Admiralenboek uit 1992 wordt consequent de uitgang y gebruikt. In mijn jaar (KIM 1946/11) zat een Hans de Booy (met y dus, geboren 25 febr 1926), die geen familie was en kennelijk tot een ander geslacht "De Booy" hoorde en zo zullen er nog wel velen in Nederland of elders rondlopen. In mijn jaar - en dat zal u misschien meer interesseren dan al het bovenstaande - zat ook Hans (J.H.) Zeeman *)( geboren23 febr 1928) over wie ik tweemaal een stukje las in uw relaas. Zo u het niet weet: hij is dit jaar op 2 maart gestorven in Palm Beach FL. Hij verliet de marine nadat hij in 1954 trouwde met Joan Javits, die nog in leven is. Door een ongelofelijk toeval troffen mijn vrouwen ik hem een keer aan in een willekeurige bus in New Vork City, in 1979 of 1980 dacht ik. Het was zo'n bus met een gedeelte waar je tegenover elkaar zit. Na een tijdje staren en twijfelen stonden wij beiden tegelijk op: ben jij Dam, ben jij Hans? We hadden elkaar 25 jaar niet meer gezien. Gedrieën stapte wij uit om bij te praten. U ziet dat ik uw dagboeken redelijk goed heb doorgenomen, op zoek naar iets wat over Otto zou gaan. Slechts eenmaal trof ik hem aan op een foto in Engeland tijdens de oorlog genomen. Ik weet dat hij is gestorven op 7 april 1963, maar daar houdt het mee op. (...)
Rest mij nog - had hiermee ook kunnen beginnen - u te zeggen dat ik al lezende en scrollende door uw dagboeken getroffen ben door uw meer dan boeiend levensverhaal; uw tomeloze energie; uw betrokkenheid; uw gedrevenheid, die mij aan Multatuli deed denken; uw worstelingen en zoektochten. De stukken over Jan Ebeltjes en het onderhoud plus foto's van Van Agt vormen een verhaal apart. De gedeeltes over astrologie sloeg ik over. Als een, in verhouding bescheiden, activist voor Amnesty die zich regelmatig moest keren tegen de overheid en tegen militaire regimes spraken de beschrijvingen van acties mij aan. En er is nog zoveel over om regelmatig uw sites te bezoeken. Ik wens u succes met uw verdere inspanningen. Met vriendelijke groeten, Dam Backer
*) Hans Zeeman was voor mijn huwelijk de vriend (bijna verloofde ) van Adrienne.

Zaterdag 29 augustus Lieve familie, wat een gouden herinnering. Het is vandaag weer een week geleden dat we de verjaardag vierden. Heel veel dank voor jullie warmte inzet en liefde die jullie me hebt gegeven daar kan ik weer 5 jaar opteren. Liefs Pa en Opa  

Zaterdag 29 augustus Nieuw dagboek gekregen van mijn dochter Mariette op  mijn 85ste verjaardag.  Met op de kaft de boedistische spreuk Oh Mani Padme Hum.  Met de boodschap om elke dag een moment van rust in te bouwen.

Zondag 30 augustus Begin dagboek, sinds 8 augustus in oude dagboek niet bijgeschreven. Bewogen tijd: Witboek over zwart geld na bezoek 2 raadsleden, gesproken met Jos Olgers, Bert de Haas en Jan Maarten. Schotland met Joep en Mauk . Verjaardag met familie in De Lutte. Met golfvrienden op mijn verjaardag 36 holes wedstrijd in tuin, zang en piano met Milou. Raadsvergadering met Leonie Sazias. Te veel om op te noemen. Toch nog ondanks alle vreugde depressief. Probeer meer rust in jezelf te krijgen, meer inkeer. Toch nog de strijd voor reizigers. Over deze tijd een apart hoofdstuk schrijven met foto op computer. Verwachting altijd te groot. Gisteren onder de indruk van de diversiteit van de natuur. Wie heeft dit toch alles gemaakt. Onbegrijpelijk.

Zaterdag 5 september. Optreden Cultuur Festival Baarn  door Mylou Maziel (zang) en Tom de Booij (piano) in gemeentehuis van Baarn . Zes liederen van Scalrlatti, Giordani, Caccini, Paisiello, Schubert en Strauss

Zaterdag 5 september Brief aan  Mylou Maziel
Lieve Mylou, nog even voor dat je na een volle dag gaat slapen, wat ik altijd van vandaag als hoogtepunt zal blijven behouden is wat je zong uit het onderste van je hart:: " Stumm werden wir uns die Auge schauen , Und auf uns sÎnkt des Glückes stummes Schweigen" Liefs Tom

Zondag 6 september Brief aan Mylou Maziel
Lieve Mylou, Und sein kleiner Teller, Bleibt ihm immer leer. Willst du meinen Liedern Deine Leier drehn? Dat heb jij gedaan Mylou, jouw positieve inbreng heeft mijn lege bordje gevuld. Heel veel dank. Ik trilde nog toen ik klaar was van de zenuwen, zei Adrienne. Maar we hadden toch enkele ogenblikken dat het helemaal klikte en ik alles vergat en dat was bij Strauss dat ik keek naar jou toen je zei stummes Schweigen, en ik die ene toen gaf na jou. "gen'", dat was een groot moment waar ik nu bij het schrijven nog tranen in mijn ogen krijg. Wat een metafoor voor mijn toekomstige leven. Liefs Tom

Donderdag 10 september Brief van Kees Bangma
Geachte heer de Booij, met veel interesse heb ik kennisgenomen van de door u op internet geplaatste fragmenten van het dagboek van uw grootvader, Hendrik de Booij, over zijn belevenissen als secretaris-penningmeester van de NZHRM. Ik ben zelf momenteel bezig met het schrijven van een artikel over de stranding van een Britse onderzeeboot in 1916 bij Schiermonnikoog. Op 19 januari 1916 strandde de Britse onderzeeboot H6 binnen de territoriale wateren tussen Schiermonnikoog en Ameland. Een deel van de bemanning werd door de Britten van boord gehaald. 12 bemanningsleden werden gered door de reddingboot van de NZHRM van Schiermonnikoog en, evenals de onderzeeër, geïnterneerd. Een diplomatiek conflict tussen Nederland en Engeland was het gevolg. Wat waren de achtergronden van deze redding? Hoe was, meer in het algemeen, de verhouding tussen de bij de redding betrokken autoriteiten op Schiermonnikoog? Ik ben erg benieuwd naar de inhoud van het dagboek van uw grootvader in de periode augustus 1914 (begin Eerste Wereldoorlog) tot en met december 1916 met betrekking tot Schiermonnikoog. Is er een mogelijkheid om hier nader kennis van te nemen om te kijken of er ook verwijzingen zijn naar de relatie tussen de NZHRM en het Militair Gezag in het algemeen en die op Schiermonnikoog in het bijzonder? Alvast mijn hartelijke dank voor uw reactie. Met vriendelijke groet, Kees Bangma

Dinsdag 15 september Sinds 30 augustus niet bijgeschreven. De hele periode sinds 8 augustus is zoals ik al schreef 30 augustus een bewogen tijd met veel mooie momenten maar ook met depressieve momenten. De rust waarnaar ik zoek is nog ver te zoeken. Wat ik Mariette beloofd heb het inbouwen van een rustmoment is nog niet gelukt. Maar misschien is het beste moment om op te schrijven wat ik voel op dit moment. Het niet precies weten wat ik moet doen. Doorgaan met het dagboek 2000 of alles opruimen. Maar er zitten nog vele dingen die om een oplossing vragen zoals de standplaats voor Sani, de 6 miljoen die de gemeente Hilversum door de plee hebben getrokken. Wat een heerlijk 5 dagen die we in Chamonix hebben doorgebracht. Heel dierbaar. Prachtig weer. Schitterende toch van Aiguille du Midi met tele over de Mer de Glace. Afscheid van de bergen. Aan Nicolas, zoon van Lionel Terray, vertelt over zijn vader. Golfen minder succesvol. Onmogelijke baan en jammer steeds met 2 andere mensen. Toch maar weer beginnen met dagboek!
Woensdag 16 september Met de moed der wanhoop toch weer begonnen mey dagboek 2000. Het jaar is niet erg interessant staat in het teken met  de moeilijke relatie met Peter. Ik slaap slecht en droom veel. Niet veel energie. Gelukkig wel piano een zegen. Probeer weer even rustpunt te vinden.

Links: Kolk in 1917. Rechts: Kolk in 2009

Dinsdag 29 september Gedroomd over aandeelshoudersvergadering alles levensecht. Mooie collage gemaakt voor Lietje Astra de familie 1917-2009. Toch steeds 1 uur wakker grübelen of het schrijven van intiem privé zaken wel juist is. Twijfels. Joep belde nog lekker ventje
Woensdag 30 september Goed bezoek aan Netty, was wel erg triest. Vandaag goed opgeschoten met 2002.
 

Einde dagboek 1 juli - 30 september, zie voor vervolg dagboek 2009 1 oktober - 31 december