Vergadering Zaterdag 13 december 12.00 precies Restaurant Amershof zaal 3, Snoeckaertlaan 11 Amersfoort. Einde 19.00uur Agenda volgt op de vergadering

Naar aanleiding van de huidige diskussie in de organisatie de volgende stukken.
Eén stelling was niet aanwezig op het vorige stencil, omdat die bekend mocht zijn. Omdat toch enige kameraden hun twijfel erover hadden, herhaal ik hem hier: Welke strategie of taktiek de organisatie ook gaat toepassen, een zekere mate van geweld is noodzakelijk.. De doelstelling is HIER en Nu een gewapende strijd te laten ontstaan. Dit is de scheidslijn en ieder , die niet hier en nu geweld wil gebruiken, hoort niet thuis in de organisatie. De diskussie zal de in de toekomst te volgen lijn moeten vaststellen. Er bestaan echter op het ogenblik verschillende lijnen - de lijn van de RAF, de lijn om alleen maar propaganda te maken, de lijn, die direkt de derdewereld guerrilla bewegingen daadwerkelijk ondersteunt, de lijn van de Rode Brigades enz .
Omdat de RB-·lijn de meest onbekende is , volgt in het eerste stuk ,.een uitwerking hiervan..
De praktische ervaringen - zowel uit de voormalige Rode Jeugd als uit de RAF en andere vergelijkbare organisaties zijn kennelijk nog niet voldoende om te kiezen voor één lijn. Eén lijn kan dan ook niet zijn wil aan de anderen opleggen.
Het is dus waarschijnlijk, dat er verschillende groeperingen zullen ontstaan, die allen een wat verschillend concept hebben, hoe de gewapende strijd gevoerd moet worden.
Deze groeperingen zullen weinig kontakt met elkaar hebben, maar vormen toch één organisatie, omdat ze verbonden zijn door de gewapende strijd, die ze hier en nu voeren. Er kan kritiek op elkaar komen, maar die zal kameraadschappelijk zijn.
Deze kritiek zal gevoerd moeten worden via de legale onderdelen, zoals de Rode Hulp en het MSK, die geleid worden door kameraden, die het ook eens zijn met de gewapende strijd, maar daar in persoon niet aan mee doen.
ELKE ILLEGALE GROEP HEEFT DUS HET RECHT ZIJN ERVARINGEN TE PUBLICEREN IN DE LEGALE BLADEN. - en ook de plicht.
Het concept wordt dus: Verschillende onafhankelijke guerrillagroeperingen, die hun ervaringen bediskussieren via de Rode Hulp of het MSK om zo te komen tot één lijn in de toekomst om het kapitalisme te vernietigen. Dus geen vergaderingen meer.
De legale organisaties kunnen bovendien een aantal nevenorganisaties opzetten, die de gewapende strijd propageren, zoals die gevoerd wordt in verschillende andere landen, zoals Ierland (IRA) Spanje (ETA en FRAP), Italie (RB) Argentinia (Monteneros en ERP) en anderen. Palestina (PFLP)
Enige kameraden zullen zich met deze aktiviteiten moeten bezig houden.
WIJ ZULLEN OVERWINNEN! november î975

Het is noodzakelijk, dat in ons land, net als in alle andere westeuropese landen een guerrillaorganisatie wordt opgebouwd, die de gewapende strijd GWS voert. Deze organisatie moet zich ontwikkelen en aktie voeren naar gelang de bestaande toestand in een bepaald land. Eerst is dus een ANALYSE nodig van de zeer speciale toestand waarin ons land zich bevindt, samen 'met enige andere landen of delen van landen in de imperialistische kern. De imperialistische kern, de metropool, is een maatschappij ,die zijn macht over de rest van de wereld baseert op militaire en ekonomische overheersing. Zij is in staat door de bizondere wijze van produktie, grote automatisering, hoge technologische ontwikkeling, multinationale ondernemingsvorm enz om ondanks veel hogere lonen élk produkt sneller, beter en goedkoper te maken dan waar ook ter wereld. Bovendien maakt ze produkten, die elders niet gemaakt kunnen worden, zoals vliegtuigen en computers. De industrie is zeer hoog technologisch ontwikkeld en de kennis hiervoor is weliswaar openbaar, maar kan alleen worden toegepast in de kern, .omdat het in de derde wereld ontbreekt aan techniek- dwz een hoge ontwikkeling van de bevolking - om deze kennis om te zetten in materie, in geld.
In de imperialistische kern zijn de researchinstituten, de denktanks, de chemische en petrochemische industrie, de staal- en autoindustrie, de vliegtuig en electronische industrie en gespecialiseerde delen van bv de scheepsbouwindustrie enzo. Minder hoogwaardige industrieën worden overgeplaatst naar de 3de wereld, zoals de textiel, de eenvoudige grondstoffenindustrie en toeleveringsbedrijven als het ponsen van kaarten voor computers. Deze worden gekontroleerd door het beheersen van de wereldmarktprijzen,het uitspelen van het ene land tegen het andere,de dreiging met militair ingrijpen en de dreiging een produkt weer in de kern te maken. Bovendien worden vrijwel alle speciale machines in de kern gemaakt,zodat daar weer een onhankelijkheid ontstaat voor produktie in de 3de wereld. .Dit geldt zelfs voor produkten als kunstmest.
Deze gespecialiseerde industrie heeft een speciale maatschappij nodig.
Bij een lopende band kan men precies zien, wat iedereen doet en ze dan OPDRIJVEN tot de uiterste -lichamelijke- inspanning. De hooggespecialiseerde industrie heeft veel denkwerk nodig,dat niet eenvoudig te kontroleren. De technici moeten de illusie hebben,dat zij zeer zelfstandig en verantwoordelijk werk doen, waarbij de ZELFWERKZAAAMHEID tot het uiterste wordt opgevoerd. Door hen niet te veel lastig te vallen blijft het hoge opleidingsnivo gehandhaafd en bovendien kunnen ze dan hun verdiensten gemakkelijk omzetten in aardse genoegens.
Bovendien mogen de onderlinge kontakten -nodig om de kennis snel te laten doorstromen en om de bedrijven goed te laten lopen- niet gehinderd worden door onderdrukkende maatregelen van bv de staat. Er moet een bepaalde vrijheid zijn in de imperialistische kern, wat aan de ene kant de kracht is van deze maatschappij, de mensen zijn gemotiveerd hun beste krachten aan het voortbestaan van de huidige toestand te geven - maar aan de andere kant laat deze vrijheid ook een aantal zwaktes ontstaan.
Aan bovengeschetste voorwaarden wordt overigens het beste voldaan door een. regeringsvorm, die we een burgerlijke demokratie noemen, geleid door sociaal-demokraten. Deze vorm vinden we dan ook in de noordeuropese landen maar ook in bepaalde belangrijke delen van Zuid-Europa, Japan en de VS. Deze gebieden vormen het centrum van de wereldmacht. Dit centrun is moeilijk aan te vallen door guerrillagroeperingen uit de 3de wereld.  Daar zal de aktie, waaronder de gewapende strijd, zich richten op de direkte mobilisering van de bevolking - met als reden de bestaande armoede,de buitenlandse invloeden,de wantoestanden,de korruptie enzo (traditioneel massawerk). Dit kan resulteren in een revolutie, die het land op een hoger ekonomisch peil brengt, omdat het zich , in ieder geval tijdelijk, onttrekt aan de vernietigende invloed van het imperialisme.
Deze invloed kan echter weer terugkeren -zoals waarschijnlijk in de Sovjet-Unie- waarna een nieuwe revolutie nodig is. De strijd zal zich ontwikkelen in een volksoorlog maar het ekonomische peil van de kern zal na de revolutie nooit gehaald kunnen worden, omdat die rijkdom voor een deel gebaseerd is op de arbeid en de grondstoffen uit die 3de wereld. Na de revolutie kunnen daar ook nieuwe samenlevingsvormen uitgeprobeerd worden,.maar die worden voorlopig geremd door de allesoverheersende vraag naar een gevulde maag (China) .
De macht in de kern - en dus de macht in de gehele wereld- ligt niet bij de nationale regeringen, maar bij de ekonomische regeringen. de leiding van de multinationals. Deze macht is in handen van een beperkt aantal personen. De Italiaanse Rode Brigades zeggen, dat de VORMEN VAN DE MACHT IN DE GESTALTE VAN PERSONEN ZIJN AAN TE VALLEN.
De speciale vorm van de maatschappij in de kern veroorzaakt, dat deze personen zich niet kunnen verschuilen, omdat de kommunikatie met de lagere regionen moet blijven bestaan, omdat anders de hoge technologische ontwikkeling verstoord wordt. Het is niet meer mogelijk, dat de leiding als een ridder in zijn kasteel zit en door uitvallen zijn rijk regeert. Het kapitalisme heeft zich ook niet in de kastelen ontwikkeld, maar inde steden met zijn betrekkelijk grote persoonlijke vrijheid.
Het toebrengen van ekonomische schade door middel van bv aanslagen is in de 3de wereld mogelijk door de steun van de bevolking. In de kern is geen enkele guerrillaorganisatie in staat beslissende schade toe te brengen aan het ekonomische stelsel, ook al omdat zo de bevolking tegen de guerrilla wordt ingenomen, zodat de kontinuiteit van de organisatie in gevaar komt, omdat de bevolking zich ter verdediging van haar direkte belangen achter de regering en de ekonomische leiding van de kern schaart. Bovendien is het nationale produkt hier zeer hoog en is er een industriele overcapaciteit en een zeer grote voorraad, zodat beslissende schade onmogelijk lijkt. Daarbij blijft de VS, ondanks een daling van de industriele produktie van 25% gewoon doordraaien. In de dertiger jaren was de produktie zelfs tot op de helft gedaald, maar toch bleef de VS aan de top van de wereld en heeft de macht zich steeds meer gekoncentreerd in de handen van steeds minder multinationals.
Er moeten dus andere wegen komen. Deze zijn al aangegeven door de Rode Brigades, maar nog onvoldoende uitgewerkt.
De imperialistische macht is niet anoniem, niet een macht, die er zo maar is maar een macht die door personen wordt gedragen en uitgeoefend. Deze personen zijn kwetsbaar omdat ze niet kunnen onderduiken in de massa en zich ook niet kunnen isoleren van de massa  in een soort versterkte burchten. De leiders van de multinationals zijn meestal niet de feitelijke eigenaars, maar hebben wel een vrijwel absolute macht. .Ze staan aan het hoofd van een dermate ingewikkelde machtsstructuur, dat ze een veelheid van persoonlijke kontakten moeten onderhouden om die macht te kunnen uitoefenen en in stand houden. Ze leven midden tussen ons in en wij kunnen tussen hen in gaan leven. Ze kunnen het zich niet veroorloven - op straffe van ineenstorting van hun rijk - zich terug te trekken in versterkte kastelen. Ook de ridders uit de Middeleeuwen verloren zo hun macht. Maar de guerrilla in de kern kan hen wel als schietschijf nemen. Voor de 3de wereld guerrilla is dit doel onbereikbaar, omdat die hier herkenbaar zijn en de macht daar inderdaad nog in stand wordt gehouden door uitvallen militaire en ekonomische - vanuit de versterkte en vrijwel onaantastbare kern. De kern kan alleen van binnenuit worden opgeblazen.
Het DOEL van de guerrilla is nu vastgesteld. Het hoogste leidende orgaan van het imperialisme in de vorm van de persoenen aan de top.
Nu nog de middelen. Hoewel in de toekomst zeker zal worden overgegaan tot het direkte afschieten van dit soort vogels, is het nodig eerst de organisatie op te bouwen en de bevolking niet tegen de guerrilla in te nemen door afschrikwekkende daden. Dat betekent, dat in het begin alleen gebruik zal worden gemaakt van klein geweld, maar dat moet dan ook gebruikt worden.
Het doel is de leefsituatie - en nog niet het direkte leven - van de imperialistische top. Overigens geheel volgens, Lenin, die als een van de voorwaarden voor een revolutie stelt, dat de "bovenste lagen niet meer op de oude manier kunnen leven". Bescherming tegen dit soort aanvallen is zo goed als onmogelijk door de ongrijpbaarheid van de guerrilla waardoor de ontstane onzekerheid op den duur overgaat in angst en waardoor het dan weer mogelijk zal zijn zeer grote ekonomische schade toe te brengen. Bovendien wordt een tegenmacht opgebouwd, die de hoogste macht inde wereld kan aanvallen, bedreigen en op den duur vernietigen.
De massa in de imperialistische landen wordt dus niet direkt bij de strijd betrokken, maar de strijd zal de imperialistische bazen minder mogelijkheden laten de massa in de 3de wereld te onderdrukken, omdat ze te veel moeilijkheden thuis krijgen. De guerrillaorganisaties in de 3de wereld kunnen dan daar de massa's gemakkelijker mobiliseren.
Is het bovenstaande gesneden koek, dan moet worden vastgesteld wie de guerrilla gaat toepassen. Daarbij gelet moet worden op zowel de kontinuiteit (zowel in aktie als in organisatie=rekrutering) als de slagvaardigheid (=guerrillatraining).
De guerrillaorganisatie kan worden verdeeld in een uitvoerende groep, die de militaire en politieke leiding heeft en verschillende toeleveringsgroepen op het terrein van mensen (rekrutering), informatie(inlichtingendienst) en politieke propaganda. De uitvoerende groep staat volledig los van de rest. De kern kan alleen maar kontakt leggen met de rest van de organisatie. De toeleveringsgroepen kunnen de kern niet direkt bereiken. Deze laatst groepen bestaan voor een deel uit mensen, die het wel eens zijn met de gewapende strijd, maar die door bepaalde omstandigheden, bv omdat ze zich niet volledig willen of kunnen losmaken van deze burgerlijke maatschappij en daarom niet bereid zijn om tot de kern toe te treden, niet zelf de gewapende strijd gaan voeren. Het toetreden tot die kern wordt natuurlijk alleen beslist door die kern zelf.
In welke vorm zullen de akties plaats moeten vinden. De guerrilla kan niet meer goed funktioneren als ze gelokaliseerd is. Dan treedt isolatie op van de bevolking - o.a. door een aktieve anti-guerrilla politiek van de tegenstander - en worden ze uitgeschakeld. De guerrilla verliest dan een van haar sterkste wapens, de verrassing. .Die kan alleen maar gebruikt worden als zij onbekend is, als ze ondergedoken is in de bevolking,die weliswaar de guerrillero niet kent, maar toch niet afwijzend, of zelfs positief staat tegenover het doel, of de aktie.
In verband met de isolering zien we, dat links zeker met zogenaamde extreme links geïsoleerd is van de bevolking en in dit extreme links is gewapend links nog eens geisoleerd. De RAF heeft hier niet doorheen kunnen breken en zij is blijven hangen in akties, die juist voor (extreem-)links aantrekkelijk zijn (bv aanslagen ivm de Vietnam oorlog). Dit heeft toch niet tot resultaat gehad, dat extreem-links zich achter de RAF 'heeft opgesteld.
Als de guerrilla wil onderduiken in de bevolking om zodoende een eerste isolering te ontlopen (nl de isolering van het gehele extreme links) dan zal zij zich uit extreem-links moeten losmaken. Eventueel mag zij nog wel (eenzijdig) wat kontakten onder houden - bv via een Rode Hulp maar de guerrillero hoort hier niet thuis, zowel wat betreft zijn persoonlijke aanwezigheid als zijn politieke aanwezigheid - dwz door akties met een direkt links-ideologische politieke achtergrond.
De getroffen personen, de leiders van de imperialistische kern, mogen eventueel veel weten door wat voor soort organisatie ze getroffen worden en welke politieke ideeën die organisatie heeft, maar door de speciale aktievorm kunnen ze dat niet duidelijk maken aan de bevolking. Daardoor kunnen ze de bevolking ook niet opzetten tegen de guerrilla.
Hun persoonlijke leven zal dus aangetast worden, zonder dat ze een bepaalde te isoleren groep er van kunnen beschuldigen, omdat de bevolking geen last heeft van de akties en het soms zelfs wel leuk zal vinden wat er gebeurt. Dit alles is een onderdeel van een veronzekeringspolitiek, waarbij het grootste deel van de aktie bestaat uit psychologische daden en maar een klein, maar noodzakelijk deel uit min of meer gewelddadige akties. De meeste van die akties moeten bovendien zo eenvoudig zijn, dat ze door iedereen zijn toe te passen. Een aanslag met dinamiet is dat niet.
De guerrilla  plaatst zijn treffers indirekt. Dat wil zeggen, dat de personen aan de top geraakt worden door mensen., die ze of niet kunnen plaatsen, of niet kunnen beschuldigen en zeker niet kunnen isoleren. Wel kunnen er eisen gesteld worden, die hen ondergronds bereiken, of via mensen, die ze in geen geval in verband kunnen brengen met de guerrilla .Aan deze eisen zullen ze moeten voldoen op straffe van doorzetting van de akties tegen hen en hun naasten. Daarbij zijn alle middelen geoorloofd. Lenin.
Juist dit soort demokratie,die we hier kennen, is uitermate geschikt voor aanvallen op de toppersonen door de onuitputtelijke informatie, die over hen op elk terrein beschikbaar is. zonder dat hoeft worden overgegaan tot illegale verkrijging. De risiko's voor de guerrilla worden zo tot het:uiterste beperkt..Zowel bij aktie's, als bij bv inbraken wordt de politieke angel verwijderd, zodat de straffen op een krimineel nivo komen te liggen en die zijn voor zulke zaken niet hoog. Legaal en illegaal werk laat zich op bovengeschetste wijze uitstekend combineren.
Welke eisen worden gesteld aan de kern van de guerrilla.
Deze groep moet zijn tijd natuurlijk niet verdoen met werken voor geld en moet altijd beschikbaar zijn voor akties. De kern bestaat uit beroepsrevolutionairen. Het geldprobleem wordt opgelost op de bovenvermelde manier.
De tweede eis is de absolute zwijgplicht.
Niets mag worden gezegd over de organisatie. Iemand die deze regel overtreedt wordt uitgesloten. Of hij gaat naar het legale deel, of hij wordt helemaal verwijderd.
Ten derde zal hij een zekere kennis moeten hebben ven het marxisme-leninisme, maar mag hij vrijwel niet omgaan met extreem-linksen.
Ten vierde moet hij zich los kunnen maken van deze maatschappij. Hij zal zich tot op grote hoogte moeten bevrijden van de regels, bv morele, die deze maatschappij stelt en hij zal zich moeten bevrijden van de vervreemding, die iedereen in de kapitalistische maatschappij ondervindt.
Dit kan alleen gebeuren als hij bereid en praktisch in staat is om zich buiten deze maatschappij te plaatsen in gedachte, leven en aktie.
Niemand zal direkt aan deze voorwaarden voldoen, maar men kan het leren. Zo zal hij een beroepsrevolutionair worden, die elke aktie kan doorvoeren en elke andere revolutionair kan vervangen.
In de voorbereidingsfase zullen in de training akties moeten doorgevoerd worden, die geld moeten opleveren.
De echte start van de guerrilla - het gaan vernietigen van de top van de multinationals - zal pas over enige jaren plaats kunnen vinden, voornamelijk vanweg de moeilijke training en rekrutering voor de voorgestelde strakke organisatie.
Onvoorwaardelijke eisen, die gesteld dienen te worden aan diegenen, die zich geroepen voelen om de strijd tegen het fascisme - het ware karakter van de kapitalistische maatschappij te voeren door middel van hun strijd doelstelling van het marxisme-leninisme: de verwezenlijking van de diktatuur van het proletariaat naderbij te brengen:
1. Het voeren van een gewapende strijd met alle middelen die het doel heiligen onder het motto van: Lenin:"In de guerrilla bestaat geen kwaad ".
2. Het voeren van deze gewapende strijd is slechts mogelijk door diegenen die van deze strijd hun beroep maken om op die manier - door de,gewelddadige weg te kiezen - zich geleidelijk kunnen bevrijden van hun burgerlijke bewustzijn.
3. Het voeren van de gewapende strijd is slechts mogelijk, indien zij nauwkeurig hebben nagegaan welke strijdwijze in een bepaalde situatie toegepast dient te worden.  Lenin geeft de richting aan door te zeggen :"dat het een onverbiddelijke noodzaak is de geschiedenis te bestuderen teneinde op de hoogte te geraken met de omgeving, de mate van economische vooruitgang, de politieke denkbeelden, nationale kenmerken, gewoonten en peil van de beschaving."
4. Het. voeren van de gewapende strijd vereist een guerrillaleger waarvan de organisatie op militaire wijze wordt opgebouwd en elke gueril1ero zich onderwerpt aan de strakke discipline en zich aan de volgende codes moet houden:
a. een medestrijder in moeilijkheden te helpen met inzet van eigen leven en goed.
b. onvoorwaardelijk de bevelen op te volgen, die via het demokratisch-centralistische principe tot stand zijn gekomen.,
c. een guerrillero zal NOOIT het bestaan van de illegale organisatie toegeven, over haar werkzaamheden spreken of de naam, van een medestrijder bekend maken of verraden.
Bij het breken van deze codes zal de guerrillero uit de organisatie worden verwijderd op een wijze, die de organisatie het beste uitkomt..
5. Het voeren,van de gewapende strijd in Nederland eist van de guerrillero nog een bizondere voorwaarde: hij zal nooit moeten rekenen op de hulp en steun van zijn medeburgers. Integendeel hij zal deze medeburger altijd moeten wantrouwen omdat het maatschappelijk bewustzijn van het kapitalistische sisteem hem  op een zodanige manier bepaalt, onderdrukt, korrumpeert, dat hij niet meer in staat geacht kan worden om werkelijke daadkracht op te brengen. In het gunstigste geval zal het een stille simpatiebetuiging zijn als men hem de ruimte laat om dit te doen, elke afgedwongen hulp zal leiden tot een situatie die de guerrillero in groter gevaar zal brengen dan zonder die hulp.
(Der Feind hört mit gold toen, maar nu nog in sterkere mate,men dient zich te vergelijken met een ondergrondse strijder in het Duitsland van de jaren van vlak voor de 2de wereldoorlog - het volk was hem toen ook vijandig.

TOELICHTING VAN DE EISEN.
ad 1. "Alle middelen die het doel heiligen"
In het Nederland van, nu blijft er voor het fisieke geweld steeds minder ruimte over, dwz bij het gebruik er van loopt men de kans als guerrillero vroegtijdig door de steeds verfijndere opsporingstechnieken van de vijand uitgeschakeld te worden. Dit wil niet zeggen, dat het gebruik van fisiek geweld geheel achterwege moet worden gelaten. Nee, het is meer, dat het accent op het fisieke geweld, (zoals door de RAF, IRA enz werd, en wordt toegepast) in onze situatie moet worden verschoven naar het psychologische geweld. Hiervoor liggen in ons land ongekende mogelijkheden, die een zekere kontinuiteit van oorlogsvoering mogelijk maken en in veel sterkere mate de vijand zullen uitputten en verzwakken dan door middel van overwegend fisiek geweld.
Zoals in de kritiek van de Rode Brigades op de RAF (MSK 1- 1975) staat:
" de vormen van de macht zijn in de gestalte van personen aan te vallen. Het is mogelijk met een aanvallende strategie deze macht steeds verder af te zwakken aan te vallen en zo do dragers van deze macht een onveilig leven te geven.".
Dit moet de basisformule zijn voor onze toekomstige akties in Nederland. Het grootste voordeel bij deze aanval op personen is wel, dat het nederlandse volk hier niet veel - in direkte zin - last van zal ondervinden en het niet direkt tot een hetze tegen ons zal leiden (zoals van de Springerpers tegen de RAF). De grote moeilijkheid is bij het aanvallen van personen, die de macht bekleden, dat men eerst nauwkeurig moet nagaan, wie de werkelijke macht bezitten en niet direkt afgaan op de berichten in de pers, de radio en de tv, want de ware machthebbers doen hun werk in het geheim.
We zullen direkt moeten doordringen tot de legerstede  van de generaals van het staatsapparaat en de "captains of industry". Een gelukkige omstandigheid in Nederland is wel, dat de woongebieden van deze mensen duidelijk te lokaliseren zijn. .
Methodes van toe te passen geweld.
Het gaat er in de eerste plaats om de zwakte van de tegenstander op te sporen. Het kan ogenschijnlijk lijken dat hij of zij er best tegen kan, maar opeens kan de dialektische omslag komen en de totale ineenstorting plaats vinden.
Van het grootste belang is het, dat de aangevallen persoon zo min mogelijk hulp van zijn omgeving krijgt. Men moet steeds er voor zorgen dat de aanval voor de direkte omgeving zo min mogelijk merkbaar is en liefst niet aan pers of politie uitlekt, vooral niet in het eerste stadium.. Doordat dat hij zich steeds meer eenzaam voelt (de sociale deprivatie techniek) wordt zijn weerstand en vooral motivatie kleiner. Zeer effektief is het om opeens met de akties op te houden, zodat de aangevallen persoon zich weer kan herstellen. Als hij na bv een maand opnieuw een behandeling krijgt en dan nog erger, wordt het voor velen te veel van het goede en is juist de rustperiode en de verademing hem noodlottig geworden (Zou Herrema een tweede maal zo reageren als hij tijdens de eerste keer heeft gedaan?).

EIS 2.
Het bevrijden van het burgerlijke bewustzijn blijkt proefondervindelijk de. moeilijkste opgave te zijn waarvoor de guerrillero zich in onze samenleving geplaatst ziet.
Pas bij het ondervinden van deze onverwachte belevenis is het mogelijk het proces geleidelijk op gang te brengen.
Pas dan is het mogelijk om te zien hoe gelijk Marx had door te stellen, dat ons bewustzijn bepaald wordt door het maatschappelijk zijn. Dit maatschappelijk bewustzijn is het burgerlijk bewustzijn behorende bij de produktie verhoudingen van de kapitalistische maatschappijstruktuur.

EIS 3
De onverbiddelijke noodzaak om de geschiedenis te bestuderen teneinde op de hoogte te geraken met de omgeving, de mate van ekonomische vooruitgang, de politieke denkbeelden, nationale kenmerken, gewoonten en·peil van de beschaving- zegt Lenin.
Voor onze strijd in Nederland is dit eveneens een onverbiddelijke noodzaak, misschien zelfs 'meer dan ergens anders in Europa. Immers, sinds 1566 (beeldenstorm) is in dit kikkerlandje wat betreft revolutionaire ontwikkelingen niet zo gek veel gebeurd. De macht van de bourgeoisie die we nu in ons land kennen werd omstreeks die tijd onder aanvoering van de "Vader des Vaderlands" gevestigd.

KERK. In Nederland is sinds die tijd (reformatie) vooral de protestantse kerkmacht van zeer grote, invloed geweest bij de totstandkoming van onze kapitalistische maatschappijstruktuur.
STAAT. Behalve de kerk hebben ook een nauwkeurige analise te maken van de staatsinstellingen in ons land, vooral de wijze waarop onze. grondwet tot stand is gekomen, voorts hoeveel zaken nog zijn blijven voortbestaan uit de diktatoriale periodes .(Philips II, Napoleon en Hitler) die Nederland heeft gekend , ook andere wetten hierbij bestuderen.
BEDRIJF. Maar wel het belangrijkste voor onze strijd is welom historisch na te pluizen waarom een landje met 14 miljoen inwoners de zetel heeft van DRIE van de allergrootste bedrijven op aarde (nr 2.,11 en 16 op de lijst van grootste wereldbedrijven) en drie van de grootste banken buiten de VS.

De Gouden Eeuw gaf ons het centrum van de wereldhandel en het: financieringskapitaal. En verder het profiteren van de 1ste wereldoorlog,· het profiteren van vooral Philips van de 2de wereldoorlog en niet weg te vlakken, wat we hebben verdiend{Philips, Shell) aan de Vietnam oorlog en hoeveel we met die drie topbedrijven nu nog verdienen aan de ellende van de 3de wereld.
Inderdaad NERGENS ter wereld is zo'n gunstige plek te vinden voor het beginnen van een revolutionaire strijd tegen de metropolen van het kapitalistische. sisteem. Nergens een situatie, die zo uitmunt door gezapigheid en: genoegzaamheid en een grenzeloze naiviteit, waarin men hier leeft  Een zgn:socialistische; minister,president, die het grootkapitaal aanvoert daarbij geholpen door de kerk, de adel enz en alle·andere 'verschijnselen en tegenstellingen uit het grijze verleden van de feodale tijd!
Er is nog iets wat geheel uit de sfeer van de werkelijk revolutionaire situatie is gebleven en dat zijn de researchinstituten zowel van de grote bedrijven als van de universiteiten. Daar waar de blauwdrukken worden gemaakt van de toekomst. Daar waar alle snode plannen worden uitgebroed om de mensheid op een nog perfektere manier aan de wil van het kapitaal te onderwerpen. Deze diktatoriale centrums van wetenschap moeten worden vernietigd. Helaas zullen we de· felste tegenstand krijgen van de zgn linkse studenten en stafleden, maar de grootste vijanden van onze strijd zijn immers de revisionistische kliek, die nog altijd denkt - soms tegen beter weten in - dat men een vrouw een beetje zwanger kan krijgen.
Door macht kan men recht, krijgen en niet nooit andersom!

MATE VAN EKONOMISCHE VOORUITGANG zegt Lenin.
Daarvoor is het absoluut noodzakelijk om niet alleen Nederland te betrekken, in de studie, maar de gehele wereld. Het· is ondoenlijk om een diepgaande analyse te maken van de wereldekonomie, maar  wel dienen wij op de hoogte te zijn van de ontwikkelingstendenzen, zodat .we op de· zaak vooruit kunnen lopen, we zijn toch immers de revolutionaire voorhoede en onze gewelddadige akties hierop af te stemmen. Van groot belang moet geacht worden de analise van de beschikbaarheid (afhankelijk van ekonomische voorwaarden) van delfstoffen. De toekomstige wereld zal meer dan ooit afhankelijk zijn van de beschikbaarheid in voldoende hoeveelheden van de nodige grondstoffen om de consument te voorzien.
Voor ons land is ook zeer belangrijk hoe de multinationals hun arbeidsterrein verleggen naar die gebieden van de wereld, waar het arbeiderskorps minder georganiseerd is en minder kritisch en meer bereid tot een grotere uitbuitingsgraad·en boven alles minder loon willen ontvangen en waar tevens nationale regeringen minder de noodlijdende bedrijven willen steunen met de belastinggelden van de "gezonde" bedrijven.
Alhoewel het uiteraard van belang is om de gewoonten van alle klassen van het nederlandse volk aan een analyse te onderwerpen verlangt de prioriteit het om de gewoonten van de bourgeoisie na te gaan. Dit is een hoofdstuk apart, het is een zeer klein selekt groepje.
Het is noodzakelijk om te zien, hoe deze elite zich gedraagt en hoe zij elkaar de bal toespelen zodat anderen NOOIT er aan te pas komen. Het  gaat om het spel en niet om je knikkers, maar om aan het spel mee te kunnen spelen moet je uiteraard wel knikkers hebben. Maar de wijze waarop men speelt verraadt de elitaire klasse.
Hst is noodzakelijk in te zien, dat juist deze nette bonafide heren als Frits Philips de eigenlijke misdadigers zijn van deze maatschappij en niet Aage M. De tragiek is wel, dat het toch aardige nette mensen zijn en zij zich nooit kunnen laten overtuigen dat zij misdadigers zijn. Zij hebben het immers goed bedoeld, zeggen ze dan en dat rechtvaardigt immers volgens hun elke misdaad. Zie hoe de topfiguren de genocide in Vietnam nog weten goed te praten. Ze hebben een vergissing gemaakt in hun oordeel heet het dan, maar dat ze berouw hebben over hun  gepleegde misdaden hoor je ze nooit zeggen, dat wordt overgelaten aan de lagere klassen.
Instellingen zoals de rechterlijke macht, de commissarissen der Koningin, de burgemeesters, de commissarissen van bedrijven, de buitenlandse dienst enz worden grotendeels bevolkt door dit soort mensen. De noodzaak om deze mensen aan te vallen is omdat ze macht vertegenwoordigen!!!

EIS 4. Voor de opbouw van de organisatie is het nodig uitte gaan van zeer strenge grondprincipes en tevens die maatregelen te ontwerpen die nodig zijn om elke afwijking van deze grondprincipes als kontra-revolutionair te beschouwen. .
Het basisprincipe is het marxisme-leninisme, vooral zoals dat is toegepast door Mao Tsetung. Dit wil niet zeggen, dat we precies moeten copieren, wat in het ver1eden vanuit het ml is toegepast. Dit zou zonder meer betekenen, dat we juist het dinamische karakter van het mI vernietigen. We zullen het in een eigentijds jasje moeten steken zonder geweld aan de grondprincipes te doen
Onze motivatie om te strijden putten was juist uit de grondstellingen van Marx-Engels-Lenin-Stalin en Mao Tsetung. Deze grondstellingen zijn duidelijk effektlef gebleken toen Azie zich willen ontdoen van het imperialisme. Aan ons de taak om de metropolen van dit imperialisme aan te vallen of beter gezegd te chaotiseren, onzeker te maken, te ondermijnen met alle ons ten dienste staande middelen (Lin Piao theorie). Dankzij de publikatie van Mao over de guerrillaoorlogvoering zijn we in staat om in te gaan op enkele principiele punten ten aanzien van de guerrillaoorlogvoering en zullen we gaan zien in hoeverre we deze principes van Mao kunnen "vertalen" of beter gezegd over te zetten op onze situatie, welke uiteraard vanuit historisch materialistisch standpunt bezien zich geheel anders presenteert dan het China ten tijde van de volksoorlog. .
Wel één van de fundamentele verschillen is, dat wij niet mogen rekenen op de DlREKTE steun van de bevolking.
Mao zegt terecht, dat in elke revolutionaire oorlog de guerrillaoperaties een noodzakelijk onderdeel vormen. Zonder een politiek doel echter moet de guerrilla mislukken. Ons doel is zonder meer de verwezenlijking van de DIKTATUUR VAN HET PROLETARIAAT.
Over de STRATEGIE zegt Mao. De strategie moet worden aangepast aan de situatie van de vijand, het terrein, de bestaande verbindingslijnen, de krachtsverhoudingen, het weer en de toestand van het volk (zie eis 3) Voor de guerrilla dient de TAKTIEK waarbij men uit het oosten schijnt te komen en uit het westen aanvalt, vermijdt de stevigen en de sterken en val de hollen en de zwakken aan, val aan en trek terug, geef een bliksemsnelle slag, neem een bliksemsnel besluit. Als guerrillero's slaags raken met een sterkere vijand trekken zij terug, als hij opmarcheert, hinderen ze hem, als hij halt houdt, slaan toe als hij vermoeid is.
De guerrillero's zijn te vergelijken met talloze horzels, die van alle kanten op een reus aanvallen om hem uit te putten. Op den duur worden ze ondragelijk als een troep wrede en gehate duivels en naarmate zij zich verder ontwikkelen wordt het duidelijk, dat hun slachtoffer niet alleen, uitgeput is, maar praktisch op het punt staat totaal van de kaart te worden geveegd. .
Wie moeten leden worden van de guerrillagroepen?
Mao: Er zijn er die zeggen "ik ben boer", of "ik ben student, ik kan over literatuur praten, niet over krijgskunde. Dit is onjuist. Er is
geen diepgaand verschil tussen een boer en een soldaat. Jullie moeten er de moed voor hebben. Jullie moeten eenvoudig je boerderijen verlaten en soldaat worden. Als jullie je wapen opneemt word je soldaat en als je georganiseerd wordt, dan worden jullie militaire eenheden. DE GUERRILLA IS DE UNIVERSITEIT VAN DE OORLOG. .
Over de uitrusting van de guerrillero kunnen we kort zijn Mao: De vijand is de voornaamste bron voor de bevoorrading.
Over de rekrutering van nieuwe mensen.  Mao: Een guerrillagroep dient uit te gaan van het beginsel dat uitsluitend vrijwilligers voor de dienst aanvaardbaar zijn. Wie de mensen tot de dienst dwing gaat uit van een misvatting. Zolang een man bereid is te vechten vormen zijn sociale omstandigheden of zijn positie geen punt van overweging. Maar alleen zij die moedig en vastberaden zijn kunnen de ontberingen van de guerrillacampagne in een langdurige oorlog verdragen.
Over de DISCIPLINE. Mao: Een soldaat die voortdurend het reglement overtreedt moet uit het leger worden ontslagen. Het roken van opium moet worden verboden en een soldaat die niet met deze gewoonte kan breken dient te worden ontslagen. Als voorwaarde voor de overwinning in de guerrilla geldt, dat de strijders rein en zuiver moeten blijven.
Dit is maar al te waar. Juist door de een of andere verslaving vooral in onze konsumptiemaatschappij - zoals roken, drank, vrouwen, TV enz - heeft de vijand kans om toe te slaan en leidt tot verzwakking van de strijdkracht. Vooral indien men opgesloten wordt, wreekt zich elke vorm van verslaving.
De grondslag van de discipline is persoonlijk geweten zegt Mao. Bij guerrillero's blijft een opgelegde discipline zonder resultaat en de zelfdiscipline is het eerste kenmerk van een demokratisch sisteem in het leger
De guerrillero's hebben geen achterland.  Wij in Nederland zitten zelfs in een zeer benarde situatie, omdat we konstant in het vijandelijk gebied leven en hier nooit uit kunnen komen , er van uit gaande, dat de uiteindelijke overwinning niet tijdens ons kleine leven zal worden bewerkstelligd

VOOR VERDEDIGINGSTACTIEK IS IN DE GUERRILLA GEEN PLAATS!
Deze woorden moeten onderstrepen, ·dat een organisatie als de Rode Hulp momenteel niet uitgebouwd kan worden tot een guerrillaleger. De aanvallende solidariteit is gestorven en ze hebben zich verdedigend opgesteld en dus het initiatief aan de vijand overgelaten.
Mao zegt terecht, dat een te pessimistische beoordeling (de tijd is nog niet rijp en dergelijke onzin) er toe zal leiden, dat we het initiatief verliezen en tot een passieve rol worden gedwongen.

EIS 5 
De·guerrillero moet net zo internationaal zijn als zijn vijanden, de top van de multinationals. Voor de veiligheid en de kontinuiteit van de guerrilla is GELD nodig. Als men wakker wordt, moet men zich niet bekommeren om het dagelijks brood, maar zich wijden aan zijn taak : het belemmeren van de goede f1mktione'ring van de maatschappij in de metropolen. Als men dit geld heeft, dan is men er nog niet. Men dient voortdurend op zijn hoede te zijn voor de korrumpering. Als me de kogels hoorde fluiten , vecht men wel door, maar het razen van de computers en het wegdraaien van investeringen, de zgn witte boorden misdaden zijn niet te horen en toch sterven zo miljoenen mensen en worden miljoenen and anderen geestelijk verpauperd. De moderne SS-ers zijn niet de Kotälla's, maar de psychologen, de:psychiaters en de industriële top.
Dus er is genoeg denkkracht en "verbeelding" nodig om steeds weer geïnteresseerd te zijn in de internationale strijd in daad en gedachten. Objektieve gevaren zijn ook het konstant op de loer liggen van verraders (juist diegenen onder ons die met ons mee proberen te draaien maar op eens inzien, dat zij er om de een ·of andere reden niet geschikt voor zijn en nu hun impasse proberen te camoufleren of door regelrecht in de armen van de vijand te lopen of zelfs door naar de vijand toe te gaan. Dit hoogverraad aan de revolutie is nu een voortdurende bedreiging voor de guerrillero.
Welke beschermende maatregelen moet men nu nemen om deze objektieve gevaren te verminderen.
Er zijn er natuurlijk velen, maar één er van is door te zoeken naar een alibi, dwz een bezigheid op te zoeken, die aan de buitenwereld het idee doet postvatten dat men zich daar helemaal in gestort heeft. Men dient dan ook een soort illegaliteit te bedrijven, een pseudo wel te verstaan tov de werkelijke illegale strijd, maar in de ogen van de vijand is dat reeds het illegale werk.
Men zou kunnen spreken van het aanbrengen van een dubbele bodem, welke,. men zelfs aan de vijand laat zien, terwijl onder die dubbele bodem nog een of meer andere verborgen zitten.
Zo is het mogelijk kontakten te onderhouden die in de ogen van de buiten wereld niet illegaal zijn en zo door hen ook niet verraden kunnen worden De grootst mogelijk vorm van illegaliteit is volledig legaal te opereren. Zaken, die niet geheim hoeven te zijn hult men in geheimzinnigheid.
Van wezenlijk belang is echter, dat de medestrijders de absolute zwijgplicht in acht nemen.
Naar aanleiding van de vragenlijsten hebben een aantal kameraden gereageerd.
Weinig werd gereageerd op de vooronderstellingen - de 12 stellingen.
De citaten staan tussen aanhalingstekens. De samensteller van dit stuk vond het nodig om hier en daar wat kommentaar te leveren. Bovendien zijn veel opmerkingen niet opgenomen, omdat ze of een algemeen terrein besloegen of niet helemaal terzake Van de diskussie waren. Sommige antwoorden zijn samengevat; ook tussen aanhalingstekens.
GWS = gewapende strijd

Vraag 1: "Het. niet plaats vinden van een revolutie in de rijke geindustrialiseerde landen blijft toegeschreven aan reformisme revisionisme, parlementarisme en het verraad van de sociaal demokratie"."In imperialistische landen is er slechts één mogelijkheid om het kapitalisme omver te werpen: een revolutie. De kommunisten sluiten blijkbaar deze ene mogelijkheid uit. Zodat ze ook niemand op revolutionaire wijze kunnen scholen of opvoeden. "Linkse bewegingen, kunnen vele mislukkingen noteren- Hongarije, :Duitsland, Spanje. Het bewijst alleen maar dat de tegenstand van de kapitalisten (ondernemingen en naties) steeds erg groot geweest is en nog is".

Vraag 2: "Vaak waren er in de agrarische landen zeer schrijnende tegenstellingen ofwel een ongemeen harde repressie. Hierdoor waren de mensen wel gedwongen om voor hun overleving te vechten en de uitbuiting op te heffen".: .

Vraag 3: . Vraag 3, 9 en 10 zijn voor een deel dezelfde vragen, ze hebben betrekking op het massawerk. Het is wel duidelijk, dat we een beweging voor de massa moeten zijn, maar toch komt bv wat betreft de Rode Hulp en de te voeren akties nog steeds het massaidee naar voren. "Belangrijk is om de heerserskliek te dwingen hun feitelijke repressieve gezicht te tonen, waardoor duidelijk moet worden, de noodzaak om de vijand te bestrijden"."Het lijkt zeer moeilijk een massabeweging te zijn..... alleen een beweging, waarbij: de RH de gewapende strijd moet propageren als hoogste middel tot omverwerping van het kapitalistische sisteem."

Stelling 7 : "Lenin stelde al, dat de massa niet verder dacht dan vakbondsleden dus hebben de marxisten-leninisten de taak de massa op te voeden, te scholen in het ml zodat de arbeidersklasse enig inzicht krijgt in de verhoudingen van de wereldekonomie en de politieke veranderingen naar het socialisme". Deze opvatting wordt weerlegd door Ulrike Meinhof : "Wij hebben andere ideeen dan deze kameraden. Wij denken..... dat de arbeiders al weten voor wie ze werken , in de laatste plaats voor zichzelf. Dat ze al weten dat de Vietnamoorlog een misdaad is ......dat ze al weten, dat kopen op afbetaling hen niet rijk, maar' afhankelijk maakt."

"Vraag 3 werd in Voorwaarts 5 goed behandeld, maar dit blijft een stuk theorie. De citaten van Lenin vinden we erg, goed ,maar we kunnen deze, voortkomend uit een pre-revolutionaire, situatie in Rusland, niet zo maar overplanten op onze situatie-nu in Nederland. We zullen er wel naar toe moeten werken, maar het zou te gek zijn ze op te vatten als zouden alleen degenen, die geen werk hebben goede (beroeps) revolutionairen kunnen zijn". Belangrijkste is dat men het werken binnen de organisatie wel voor opstelt". In de eerste bijdrage wordt hierop ingegaan, waarbij de kern niet moet werken, maar de toeleveringsgroepen bestaan uit mensen, die normaal werken en zo ook inlichtingen kunnen verkrijgen.

Vraag 4: "De isolering van de imperialistische landen door de manier van omsingeling:(Jin Piao) heeft nog steeds zijn mogelijkheden niet laten blijken".

Vraag 5: "Het: belangrijkste is inderdaad wat voor konsekwenties je uit het wel of niet aanvaarden van de theorie van Lin Piao trekt"."Wanneer je de nadruk legt op deze theorie, dan hoef je geen rekening te houden niet de ontvangst van je aktiviteiten hier." "Nemen we de theorie niet aan : bovendien lijkt het ons reeel te onderkennen, dat we momenteel niet de middelen hebben om werkelijk effektief het· imperialisme hier te bestrijden".  Dus zetten we:de GWS voorlopig maar op een laag pitje?

Stelling·9 en 10 "De burgerlijke linkse beweging is geen absoluut gegeven..Als: we de. goede politieke lijn volgen zal er een polarisatie veroorzaakt worden op alle nivo's, waardoor men tot een duidelijke keuze van revolutionair of kontra-revolutionair moet komen". . Voor Duitsland geldt: "Het resultaat is het staatsapparaat kan met goedkeuring van de hele duitse arbeidersklasse en linkse beweging jacht maken op revolutionairen. De repressie blijft vnl tot de RAF beperkt".. Mijns inziens voor de linkse:beweging juist, maar waarom dan weer toch geprobeerd de linkse beweging te lijmen "door ondersteuning van legaal gevoerde:aktiviteiten (va anderen) in Nederland (bij bv ontslagen? politieoptreden e.d. ". Op zo' n manier toch weer lijmen van niet-gewelddadig links, terwijl de ervaring  van de RAF, maar ook van de Rode Brigades en de Rode Jeugd heeft gewezen·op het niet aanwezig zijn van enige simpatie voor, gewelddadige aktiviteiten in het eigen land tegen het·kapitalisme bij de linkse beweging. Alleen een enkeling komt wel door de scheidslijn, die getrokken wordt tussen geweldloos en gewelddadig links. De .Rode Hulp heeft dezelfde moeilijkheden, maar heeft bestaansrecht  door die kleine groep linkse, die eventueel wel het geweld goedkeuren - en ook als diskussieplatform.
Uit de praktijk.: de Rode Jeugd trok zijn leden niet uit de traditioneel linksen, maar juist uit de apolitieken, de arbeidersjeugd, omdat ze geweld propageerde in de klassenstrijd en wat:klassen zijn was voor die jongens wel duidelijk. De RJ werd door andere linkse organisaties dan ook meestal nergens bij betrokken en met afschuw bekeken (en met angst).

Vraag 6: Zoals gezegd in de inleiding zal de organisatie zich opsplitsen in verschillende illegale en legale stukken onder de vlag van de GWS. Verder wordt hiervoor verwezen naar de laatste bijdrage.

Vraag 7:, Geweld en gewapende strijd zijn natuurlijk zelfde begrippen. "Bovendien werkt dit woordgebruik (over geweld en gws) voor potentiele lezers afstotend omdat zij daar over het algemeen cowboygedachten bïj  krijgen, terwijl zij helemaal niet afkerig hoeven te zijn van bepaalde geweldsakties. Op deze manier werkt onze propaganda alleen averechts en isolerend".De propaganda is geisoleerd omdat er geen .gewelddaden of GWS plaatsvindt in Nederland. De isolatie ligt riiet aan het woordgebruik, maar aan het gebrek aan akties. De isolatie wordt echter niet automatisch opgeheven door akties - zie de RAF. Het woordgebruik slaat overigens alleen op de mensen die lezen - over het algemeen de "Linksen" en daaruit dan nog de groep van intellektuele linksen" De massa van het volk wordt meestal niet bereikt door. welke linkse propaganda  dan ook.
.
Vraag 8::"Het zwaartepunt moet bij de illegale groep komen te liggen. Ieder moet wel zijn verantwoordelijkheid als revolutionair kennen"".
"Individuen van legale cellen moeten voor zover mogelijk ook legaal aktief zijn in diverse aktiegroepen en komitees (toch weer massawerk en naar de linksen toe, samenstellen). Dit deels als dekmantel ter verspreiding van onze ideeen , proberen deze groepen te radikaliseren, eventueel voor rekrutering, maar ook om als individu niet te vervreemden"........"bovendien werkt dit meer motiverend dan het werken in isolement". Dit laatste wordt weerlegd door het eerste citaat: motivering en ook bv discipline is in de eerste plaats een zaak van eigen verantwoordelijkheid.

Vraag 9: "Bij de vorige vragen al enige opmerkingen over de Rode Hulp en andere legale organisaties. De kritiek van het Rode Hulp stuk uit begin 1975 wordt juist gevonden". Er zouden in de RH-krant "goede ideologische artikelen en kritiek moeten komen" bovendien "zouden de illegale groepen verzocht moeten worden om bijdragen". De illegale groepen zijn bij de legalen niet bekend, zodat verzoeken erg moeilijk is, maar de illegalen zouden uit zichzelf bijdragen moeten leveren, die dan geplaatst moeten worden.
Het MSK is nog beperkter en feitelijk alleen intern voor de leden van de organisatie. Er was een opmerking over het oprichten van een organisatie als de oude Rode Jeugd. Hieraan wordt op het ogenblik gewerkt. Verdere berichten volgen wel via de RH. Dit kan eventueel gezien worden als revolutionair massawerk, waarbij het geweld hoog op de aktielijst staat - en de studenten en politiek gelul laag!

Vraag 11: Voor discipline zie het laatste stuk. "Het zich onderwerpen aan discipline is vrijwillig, maar daarna definitief, er is geen weg terug. "

Vraag 12 : "stadsguerrilla zit op een dood spoor, omdat de groepjes te veel verdeeld zijn." "Dit geldt over het algemeen voor links en extreemlinks, de ml-beweging bestaat op dit moment uit 7 groepjes, die uit naam spreken van het marxisme-leninisme en met elkaar polemieken voeren of het massapartijen zijn." Al zal dan organisatorisch - door de verschillende taken, door de veiligheidsoverwegingen, door de kleine ideologische verschillen - een zekere opdeling plaats vinden in de guerrillaorganisatie, blijft het totaal toch één organisatie, die de GWS voert in ons land en waarbij de band de theorie is, waarbij vooral gebaseerd wordt op Lenin en Mao, die toegepast worden op onze situatie.  Geen polemieken en scheldpartijen op elkaar, maar konstruktieve kritiek, die de andere de ruimte laat om zijn concept door te voeren, die naar voren gebracht kan worden in de legale delen van de organisatie zoals de Rode Hulp en het MSK. De ervaring in de strijd is tot nu toe nog te klein om te zeggen, dat één lijn zaligmakend is. Ook de kommunistische partijen zijn er niet in geslaagd hier de revolutie te brengen, ondanks hun zogenaamde juiste en eensgezinde lijn. "Het is wel erg moeilijk voor de stadsguerrilla om te kunnen funktioneren zonder dat er sprake is van klassenstrijd". Maar het is nodig: "We toch in onze akties bewust moeten kiezen voor bepaalde objekten. " "stap zetten in de richting van de verunsicherung van de heerserskliek".