Vergadering Zaterdag 13 december 12.00 precies Restaurant Amershof zaal 3, Snoeckaertlaan 11 Amersfoort. Einde 19.00uur Agenda volgt op de vergadering
Naar aanleiding van de huidige diskussie in de organisatie de
volgende stukken.
Eén stelling was niet aanwezig op het vorige stencil, omdat die bekend mocht
zijn. Omdat toch enige kameraden hun twijfel erover hadden, herhaal ik hem hier:
Welke strategie of taktiek de organisatie ook gaat toepassen, een zekere mate
van geweld is noodzakelijk.. De doelstelling is HIER en Nu een gewapende strijd
te laten ontstaan. Dit is de scheidslijn en ieder , die niet hier en nu geweld
wil gebruiken, hoort niet thuis in de organisatie. De diskussie zal de in de
toekomst te volgen lijn moeten vaststellen. Er bestaan echter op het ogenblik
verschillende lijnen - de lijn van de RAF, de lijn om alleen maar propaganda te
maken, de lijn, die direkt de derdewereld guerrilla bewegingen daadwerkelijk
ondersteunt, de lijn van de Rode Brigades enz .
Omdat de RB-·lijn de meest onbekende is , volgt in het eerste
stuk ,.een uitwerking hiervan..
De praktische ervaringen - zowel uit de voormalige Rode Jeugd
als uit de RAF en andere vergelijkbare organisaties zijn kennelijk nog niet
voldoende om te kiezen voor één lijn. Eén lijn kan dan ook niet zijn wil aan de
anderen opleggen.
Het is dus waarschijnlijk, dat er verschillende groeperingen
zullen ontstaan, die allen een wat verschillend concept hebben, hoe de gewapende
strijd gevoerd moet worden.
Deze groeperingen zullen weinig kontakt met elkaar hebben, maar
vormen toch één organisatie, omdat ze verbonden zijn door de gewapende strijd,
die ze hier en nu voeren. Er kan kritiek op elkaar komen, maar die zal
kameraadschappelijk zijn.
Deze kritiek zal gevoerd moeten worden via de legale onderdelen,
zoals de Rode Hulp en het MSK, die geleid worden door kameraden, die het ook
eens zijn met de gewapende strijd, maar daar in persoon niet aan mee doen.
ELKE ILLEGALE GROEP HEEFT DUS HET RECHT ZIJN ERVARINGEN TE
PUBLICEREN IN DE LEGALE BLADEN. - en ook de plicht.
Het concept wordt dus: Verschillende onafhankelijke
guerrillagroeperingen, die hun ervaringen bediskussieren via de Rode Hulp of het
MSK om zo te komen tot één lijn in de toekomst om het kapitalisme te
vernietigen. Dus geen vergaderingen meer.
De legale organisaties kunnen bovendien een aantal
nevenorganisaties opzetten, die de gewapende strijd propageren, zoals die
gevoerd wordt in verschillende andere landen, zoals Ierland (IRA) Spanje (ETA en
FRAP), Italie (RB) Argentinia (Monteneros en ERP) en anderen. Palestina (PFLP)
Enige kameraden zullen zich met deze aktiviteiten moeten bezig
houden.
WIJ ZULLEN OVERWINNEN! november î975
Het is noodzakelijk, dat in ons land, net als in alle andere
westeuropese landen een guerrillaorganisatie wordt opgebouwd, die de gewapende
strijd GWS voert. Deze organisatie moet zich ontwikkelen en aktie voeren naar
gelang de bestaande toestand in een bepaald land. Eerst is dus een ANALYSE
nodig van de zeer speciale toestand waarin ons land zich bevindt, samen 'met
enige andere landen of delen van landen in de imperialistische
kern. De imperialistische kern, de metropool, is een maatschappij ,die
zijn macht over de rest van de wereld baseert op militaire en ekonomische
overheersing. Zij is in staat door de bizondere wijze van produktie, grote
automatisering, hoge technologische ontwikkeling, multinationale ondernemingsvorm
enz om ondanks veel hogere lonen élk produkt sneller, beter en goedkoper te
maken dan waar ook ter wereld. Bovendien maakt ze produkten, die elders niet
gemaakt kunnen worden, zoals vliegtuigen en computers.
De industrie is zeer hoog technologisch ontwikkeld en de kennis
hiervoor is weliswaar openbaar, maar kan alleen worden toegepast in de kern,
.omdat het in de derde wereld ontbreekt aan techniek- dwz een hoge ontwikkeling
van de bevolking - om deze kennis om te zetten in materie, in geld.
In de imperialistische kern zijn de researchinstituten, de
denktanks, de chemische en petrochemische industrie, de staal- en autoindustrie,
de vliegtuig en electronische industrie en gespecialiseerde delen van bv de
scheepsbouwindustrie enzo. Minder hoogwaardige industrieën worden overgeplaatst
naar de 3de wereld, zoals de textiel, de eenvoudige grondstoffenindustrie en
toeleveringsbedrijven als het ponsen van kaarten voor computers. Deze worden
gekontroleerd door het beheersen van de wereldmarktprijzen,het uitspelen van het
ene land tegen het andere,de dreiging met militair ingrijpen en de dreiging een
produkt weer in de kern te maken. Bovendien worden vrijwel alle speciale
machines in de kern gemaakt,zodat daar weer een onhankelijkheid ontstaat voor
produktie in de 3de wereld. .Dit geldt zelfs voor produkten als kunstmest.
Deze gespecialiseerde industrie heeft een speciale maatschappij
nodig.
Bij een lopende band kan men precies zien, wat iedereen doet en
ze dan OPDRIJVEN tot de uiterste -lichamelijke- inspanning. De
hooggespecialiseerde industrie heeft veel denkwerk nodig,dat niet eenvoudig te
kontroleren. De technici moeten de illusie hebben,dat zij zeer zelfstandig en
verantwoordelijk werk doen, waarbij de ZELFWERKZAAAMHEID tot het uiterste wordt
opgevoerd. Door hen niet te veel lastig te vallen blijft het hoge opleidingsnivo
gehandhaafd en bovendien kunnen ze dan hun verdiensten gemakkelijk omzetten in
aardse genoegens.
Bovendien mogen de onderlinge kontakten -nodig om de kennis snel
te laten doorstromen en om de bedrijven goed te laten lopen- niet gehinderd
worden door onderdrukkende maatregelen van bv de staat. Er moet een bepaalde
vrijheid zijn in de imperialistische kern, wat aan de ene kant de kracht is van
deze maatschappij, de mensen zijn gemotiveerd hun beste krachten aan het
voortbestaan van de huidige toestand te geven - maar aan de andere kant laat
deze vrijheid ook een aantal zwaktes ontstaan.
Aan bovengeschetste voorwaarden wordt overigens het beste
voldaan door een. regeringsvorm, die we een burgerlijke demokratie noemen,
geleid door sociaal-demokraten. Deze vorm vinden we dan ook in de noordeuropese
landen maar ook in bepaalde belangrijke delen van Zuid-Europa, Japan en de
VS. Deze gebieden vormen het centrum van de wereldmacht. Dit centrun is
moeilijk aan te vallen door guerrillagroeperingen uit de 3de wereld.
Daar zal de aktie, waaronder de gewapende strijd, zich richten op de direkte
mobilisering van de bevolking - met als reden de bestaande armoede,de
buitenlandse invloeden,de wantoestanden,de korruptie enzo (traditioneel
massawerk). Dit kan resulteren in een revolutie, die het land op een hoger ekonomisch peil brengt, omdat het zich , in ieder geval tijdelijk,
onttrekt aan de vernietigende invloed van het imperialisme.
Deze invloed kan echter weer terugkeren -zoals waarschijnlijk in
de Sovjet-Unie- waarna een nieuwe revolutie nodig is. De strijd zal zich
ontwikkelen in een volksoorlog maar het ekonomische peil van de kern zal na de
revolutie nooit gehaald kunnen worden, omdat die rijkdom voor een deel gebaseerd
is op de arbeid en de grondstoffen uit die 3de wereld. Na de revolutie kunnen
daar ook nieuwe samenlevingsvormen uitgeprobeerd worden,.maar die worden voorlopig geremd door de allesoverheersende
vraag naar een gevulde maag (China) .
De macht in de kern - en dus de macht in de gehele wereld-
ligt niet bij de nationale regeringen, maar bij de ekonomische
regeringen. de leiding van de multinationals. Deze macht is in handen
van een beperkt aantal personen. De Italiaanse Rode Brigades zeggen,
dat de VORMEN VAN DE MACHT IN DE GESTALTE VAN PERSONEN ZIJN AAN TE VALLEN.
De speciale vorm van de maatschappij in de kern veroorzaakt,
dat deze personen zich niet kunnen verschuilen, omdat de kommunikatie
met de lagere regionen moet blijven bestaan, omdat anders de hoge
technologische ontwikkeling verstoord wordt. Het is niet meer mogelijk,
dat de leiding als een ridder in zijn kasteel zit en door uitvallen zijn rijk regeert. Het kapitalisme heeft zich ook niet in de kastelen
ontwikkeld,
maar inde steden met zijn betrekkelijk grote persoonlijke vrijheid.
Het toebrengen van ekonomische schade door middel van bv
aanslagen is in de 3de wereld mogelijk door de steun van de bevolking. In de
kern is geen enkele guerrillaorganisatie in staat beslissende schade toe te
brengen aan het ekonomische stelsel, ook al omdat zo de bevolking
tegen de guerrilla wordt ingenomen, zodat de kontinuiteit van de
organisatie in gevaar komt, omdat de bevolking zich ter verdediging van haar
direkte belangen achter de regering en de ekonomische leiding van de kern
schaart. Bovendien is het nationale produkt hier zeer hoog en is er een
industriele overcapaciteit en een zeer grote voorraad, zodat
beslissende schade onmogelijk lijkt. Daarbij blijft de VS, ondanks
een daling van de industriele produktie van 25% gewoon doordraaien. In de
dertiger jaren was de produktie zelfs tot op de helft gedaald, maar toch bleef de VS
aan de
top van de wereld en heeft de macht zich steeds meer gekoncentreerd in de handen
van steeds minder multinationals.
Er moeten dus andere wegen komen. Deze zijn al aangegeven door
de Rode Brigades, maar nog onvoldoende uitgewerkt.
De imperialistische macht is niet anoniem, niet een
macht, die er zo maar is maar een macht die door personen
wordt gedragen en uitgeoefend. Deze personen zijn kwetsbaar omdat ze niet kunnen
onderduiken in de massa en zich ook niet kunnen isoleren van de massa in een
soort versterkte burchten. De leiders van de multinationals zijn meestal niet de
feitelijke eigenaars, maar hebben wel een vrijwel absolute macht. .Ze staan aan
het hoofd van een dermate ingewikkelde machtsstructuur, dat ze een
veelheid van persoonlijke kontakten moeten onderhouden om die macht te kunnen
uitoefenen en in stand houden. Ze leven midden tussen ons in en wij kunnen
tussen hen in gaan leven. Ze kunnen het zich niet veroorloven - op straffe van ineenstorting van hun rijk - zich terug te trekken in versterkte kastelen. Ook
de ridders uit de Middeleeuwen verloren zo hun macht. Maar de guerrilla in de
kern kan hen wel als schietschijf nemen. Voor de 3de wereld guerrilla is dit doel
onbereikbaar, omdat die hier herkenbaar zijn en de macht daar
inderdaad nog in stand wordt gehouden door uitvallen militaire en ekonomische
- vanuit de versterkte en vrijwel onaantastbare kern. De kern kan alleen van
binnenuit worden opgeblazen.
Het DOEL van de guerrilla is nu vastgesteld. Het hoogste leidende
orgaan van het imperialisme in de vorm van de persoenen aan de top.
Nu nog de middelen. Hoewel in de toekomst zeker zal worden overgegaan tot het
direkte afschieten van dit soort vogels, is het nodig eerst de
organisatie op te bouwen en de bevolking niet tegen de guerrilla in te nemen door
afschrikwekkende daden. Dat betekent, dat in het begin alleen gebruik zal
worden gemaakt van klein geweld, maar dat moet dan ook gebruikt
worden.
Het doel is de leefsituatie - en nog niet het direkte leven -
van de imperialistische top. Overigens geheel volgens, Lenin, die als een van
de voorwaarden voor een revolutie stelt, dat de "bovenste lagen niet meer op
de oude manier kunnen leven". Bescherming tegen dit soort aanvallen is zo goed als
onmogelijk door de ongrijpbaarheid van de guerrilla waardoor
de ontstane onzekerheid op den duur overgaat in angst en waardoor het dan
weer mogelijk zal zijn zeer grote ekonomische schade toe te brengen. Bovendien
wordt een tegenmacht opgebouwd, die de hoogste macht inde wereld kan
aanvallen, bedreigen en op den duur vernietigen.
De massa in de imperialistische landen wordt dus niet direkt
bij de strijd betrokken, maar de strijd zal de imperialistische bazen minder
mogelijkheden laten de massa in de 3de wereld te onderdrukken, omdat ze te
veel moeilijkheden thuis krijgen. De guerrillaorganisaties in de 3de wereld
kunnen dan daar de massa's gemakkelijker mobiliseren.
Is het bovenstaande gesneden koek, dan moet worden vastgesteld wie de guerrilla gaat toepassen.
Daarbij gelet moet
worden op zowel de kontinuiteit (zowel in aktie als in
organisatie=rekrutering) als de slagvaardigheid (=guerrillatraining).
De guerrillaorganisatie kan worden verdeeld in een
uitvoerende groep, die de militaire en politieke leiding heeft en verschillende
toeleveringsgroepen op het terrein van mensen
(rekrutering), informatie(inlichtingendienst) en politieke propaganda. De
uitvoerende groep staat volledig los van de rest. De kern kan alleen maar
kontakt leggen met de rest van de organisatie. De toeleveringsgroepen kunnen
de kern niet direkt bereiken. Deze laatst groepen bestaan voor een deel uit
mensen, die het wel eens zijn met de gewapende strijd, maar die door
bepaalde omstandigheden, bv omdat ze zich niet volledig willen of kunnen
losmaken van deze burgerlijke maatschappij en daarom niet bereid zijn om tot de
kern toe te treden, niet zelf de gewapende strijd gaan voeren. Het toetreden
tot die kern wordt natuurlijk alleen beslist door die kern zelf.
In welke vorm zullen de akties plaats moeten vinden. De guerrilla kan niet meer goed funktioneren als ze
gelokaliseerd is. Dan treedt isolatie op van de bevolking - o.a. door een
aktieve anti-guerrilla politiek van de tegenstander - en worden ze
uitgeschakeld. De guerrilla verliest dan een van haar sterkste wapens, de verrassing. .Die kan alleen maar gebruikt worden als zij onbekend is, als ze
ondergedoken is in de bevolking,die weliswaar de guerrillero niet kent, maar
toch niet afwijzend, of zelfs positief staat tegenover het doel, of de aktie.
In verband met de isolering zien we, dat links zeker met
zogenaamde extreme links geïsoleerd is van de bevolking en in dit
extreme links is gewapend links nog eens geisoleerd. De RAF heeft hier niet
doorheen kunnen breken en zij is blijven hangen in akties, die
juist voor (extreem-)links aantrekkelijk zijn (bv aanslagen ivm de Vietnam
oorlog). Dit heeft toch niet tot resultaat gehad, dat extreem-links zich
achter de RAF 'heeft opgesteld.
Als de guerrilla wil onderduiken in de bevolking om zodoende
een eerste isolering te ontlopen (nl de isolering van het gehele extreme
links) dan zal zij zich uit extreem-links moeten losmaken. Eventueel mag zij
nog wel (eenzijdig) wat kontakten onder houden - bv via een Rode Hulp maar de
guerrillero hoort hier niet thuis, zowel wat betreft zijn persoonlijke
aanwezigheid als zijn politieke aanwezigheid - dwz door akties met een direkt
links-ideologische politieke achtergrond.
De getroffen personen, de leiders van de
imperialistische kern, mogen eventueel veel weten door wat voor
soort organisatie ze getroffen worden en welke politieke ideeën die organisatie
heeft, maar door de speciale aktievorm kunnen ze dat niet duidelijk
maken aan de bevolking. Daardoor kunnen ze de bevolking ook niet opzetten tegen de
guerrilla.
Hun persoonlijke leven zal dus aangetast worden,
zonder dat ze een bepaalde te isoleren groep er van kunnen beschuldigen, omdat
de bevolking geen last heeft van de akties en het soms zelfs wel leuk zal vinden
wat er gebeurt. Dit alles is een onderdeel van een veronzekeringspolitiek, waarbij
het grootste deel van de aktie bestaat uit psychologische daden en maar een
klein, maar noodzakelijk deel uit min of meer gewelddadige akties. De meeste van die akties moeten bovendien zo eenvoudig zijn,
dat ze door iedereen zijn toe te passen. Een aanslag met dinamiet is dat niet.
De guerrilla plaatst zijn treffers indirekt. Dat wil
zeggen, dat de personen aan de top geraakt worden door mensen., die
ze of niet kunnen plaatsen, of niet kunnen beschuldigen en zeker
niet kunnen isoleren. Wel kunnen er eisen gesteld worden, die hen
ondergronds bereiken, of via mensen, die ze in geen geval
in verband kunnen brengen met de guerrilla .Aan deze eisen zullen ze moeten
voldoen op straffe van doorzetting van de akties tegen hen en hun
naasten. Daarbij zijn alle middelen geoorloofd. Lenin.
Juist dit soort demokratie,die we hier kennen, is
uitermate geschikt voor aanvallen op de toppersonen door de onuitputtelijke
informatie, die over hen op elk terrein beschikbaar is.
zonder dat hoeft worden overgegaan tot illegale verkrijging. De risiko's voor
de guerrilla worden zo tot het:uiterste beperkt..Zowel bij aktie's, als bij bv
inbraken wordt de politieke angel verwijderd, zodat de straffen
op een krimineel nivo komen te liggen en die zijn voor zulke zaken niet hoog.
Legaal en illegaal werk laat zich op bovengeschetste wijze uitstekend
combineren.
Welke eisen worden gesteld aan de kern van de guerrilla.
Deze groep moet zijn tijd natuurlijk niet verdoen met werken
voor geld en moet altijd beschikbaar zijn voor akties. De kern bestaat uit
beroepsrevolutionairen. Het geldprobleem wordt opgelost op de bovenvermelde
manier.
De tweede eis is de absolute zwijgplicht.
Niets mag worden gezegd over de organisatie. Iemand die deze
regel overtreedt wordt uitgesloten. Of hij gaat naar het legale deel,
of hij wordt helemaal verwijderd.
Ten derde zal hij een zekere kennis moeten hebben ven het
marxisme-leninisme, maar mag hij vrijwel niet omgaan met extreem-linksen.
Ten vierde moet hij zich los kunnen maken van deze
maatschappij. Hij zal zich tot op grote hoogte moeten bevrijden van
de regels, bv morele, die deze
maatschappij stelt en hij zal zich moeten bevrijden van de vervreemding, die
iedereen in de kapitalistische maatschappij ondervindt.
Dit kan alleen gebeuren als hij bereid en praktisch in staat is
om zich buiten deze maatschappij te plaatsen in gedachte, leven en aktie.
Niemand zal direkt aan deze voorwaarden voldoen, maar
men kan het leren. Zo zal hij een beroepsrevolutionair worden, die
elke aktie kan doorvoeren en elke andere revolutionair kan vervangen.
In de voorbereidingsfase zullen in de training akties moeten
doorgevoerd worden, die geld moeten opleveren.
De echte start van de guerrilla - het gaan vernietigen van de top
van de multinationals - zal pas over enige jaren plaats kunnen vinden,
voornamelijk vanweg de moeilijke training en rekrutering voor de voorgestelde strakke organisatie.
Onvoorwaardelijke eisen, die gesteld dienen te worden aan
diegenen, die zich geroepen voelen om de strijd tegen het fascisme - het ware
karakter van de kapitalistische maatschappij te voeren door middel
van hun strijd doelstelling van het marxisme-leninisme: de
verwezenlijking van de diktatuur van het proletariaat naderbij te brengen:
1. Het voeren van een gewapende strijd met alle
middelen die het doel heiligen onder het motto van: Lenin:"In de
guerrilla bestaat geen kwaad ".
2. Het voeren van deze gewapende strijd is slechts
mogelijk door diegenen die van deze strijd hun beroep maken om op die manier
- door de,gewelddadige weg te kiezen - zich geleidelijk kunnen
bevrijden van hun burgerlijke bewustzijn.
3. Het voeren van de gewapende strijd is slechts mogelijk,
indien zij nauwkeurig hebben nagegaan welke strijdwijze in een bepaalde
situatie toegepast dient te worden. Lenin geeft de richting aan door te
zeggen :"dat het een onverbiddelijke noodzaak is de geschiedenis te
bestuderen teneinde op de hoogte te geraken met de omgeving, de mate van
economische vooruitgang, de politieke denkbeelden, nationale
kenmerken, gewoonten en peil van de beschaving."
4. Het. voeren van de gewapende strijd vereist een
guerrillaleger waarvan de organisatie op militaire wijze wordt
opgebouwd en elke gueril1ero zich onderwerpt aan de strakke discipline
en zich aan de volgende codes moet houden:
a. een medestrijder in moeilijkheden te helpen met inzet
van eigen leven en goed.
b. onvoorwaardelijk de bevelen op te volgen, die via
het demokratisch-centralistische principe tot stand zijn gekomen.,
c. een
guerrillero zal NOOIT het bestaan van de illegale organisatie toegeven,
over haar werkzaamheden spreken of de naam, van een medestrijder bekend
maken of verraden.
Bij het breken van deze codes zal de guerrillero uit de organisatie worden verwijderd op een wijze, die de
organisatie het beste uitkomt..
5. Het voeren,van de gewapende strijd in Nederland
eist van de guerrillero nog een bizondere voorwaarde: hij zal nooit moeten
rekenen op de hulp en steun van zijn medeburgers. Integendeel hij zal deze
medeburger altijd moeten wantrouwen omdat het maatschappelijk bewustzijn
van het kapitalistische sisteem hem op een zodanige manier bepaalt,
onderdrukt, korrumpeert, dat hij niet meer in staat geacht kan worden om
werkelijke daadkracht op te brengen. In het gunstigste geval zal het een
stille simpatiebetuiging zijn als men hem de ruimte laat om dit te doen, elke afgedwongen
hulp zal leiden tot een
situatie die de guerrillero in groter gevaar zal brengen dan zonder die
hulp.
(Der Feind hört mit gold toen, maar nu
nog in sterkere mate,men dient zich te vergelijken met een
ondergrondse strijder in het Duitsland van de jaren van vlak voor de 2de wereldoorlog - het
volk was hem toen ook vijandig.
TOELICHTING VAN DE EISEN.
ad 1. "Alle middelen die het doel heiligen"
In het Nederland van, nu blijft er voor het fisieke geweld
steeds minder ruimte over, dwz bij het gebruik er van loopt men de kans als
guerrillero vroegtijdig door de steeds verfijndere opsporingstechnieken van de vijand
uitgeschakeld te worden. Dit wil niet zeggen, dat het gebruik van fisiek geweld
geheel achterwege moet worden gelaten. Nee, het is meer, dat het accent op het fisieke geweld,
(zoals door de RAF, IRA enz werd, en wordt toegepast) in onze situatie moet worden verschoven naar het psychologische geweld. Hiervoor liggen in ons land ongekende
mogelijkheden, die een zekere kontinuiteit van oorlogsvoering mogelijk maken en
in veel sterkere mate de vijand zullen uitputten en verzwakken dan door middel
van overwegend fisiek geweld.
Zoals in de kritiek van de Rode Brigades op de RAF (MSK 1- 1975) staat:
" de vormen van de macht zijn in de gestalte van personen aan
te vallen. Het is mogelijk met een aanvallende strategie deze macht steeds
verder af te zwakken aan te vallen en zo do dragers van deze macht een onveilig leven te geven.".
Dit moet de basisformule zijn voor onze toekomstige akties in
Nederland. Het grootste voordeel bij deze aanval op personen is wel, dat
het nederlandse volk hier niet veel - in direkte zin - last van zal ondervinden en het niet direkt tot een hetze tegen ons zal leiden
(zoals van de Springerpers tegen de RAF). De grote moeilijkheid is bij het
aanvallen van personen, die de macht bekleden, dat men
eerst nauwkeurig moet nagaan, wie de werkelijke macht bezitten en niet direkt
afgaan op de berichten in de pers, de radio en de tv, want de ware machthebbers
doen hun werk in het geheim.
We zullen direkt moeten doordringen tot de legerstede van de
generaals van het staatsapparaat en de "captains of industry". Een gelukkige
omstandigheid in Nederland is wel, dat de woongebieden van deze mensen duidelijk te lokaliseren zijn. .
Methodes van toe te passen geweld.
Het gaat er in de eerste plaats om de zwakte van de tegenstander
op te sporen. Het kan ogenschijnlijk lijken dat hij of zij er best tegen kan,
maar opeens kan de dialektische omslag komen en de totale ineenstorting plaats
vinden.
Van het grootste belang is het, dat de aangevallen persoon zo
min mogelijk hulp van zijn omgeving krijgt. Men moet steeds er voor zorgen dat
de aanval voor de direkte omgeving zo min mogelijk merkbaar is en liefst niet
aan pers of politie uitlekt, vooral niet in het eerste stadium.. Doordat dat
hij zich steeds meer eenzaam voelt (de sociale deprivatie techniek) wordt zijn
weerstand en vooral motivatie kleiner. Zeer effektief is het om opeens met de akties op te houden,
zodat de aangevallen persoon zich weer kan herstellen. Als hij na bv een maand
opnieuw een behandeling krijgt en dan nog erger, wordt het voor velen te veel
van het goede en is juist de rustperiode en de verademing hem noodlottig
geworden (Zou Herrema een tweede maal zo reageren als hij tijdens de eerste keer
heeft gedaan?).
EIS 2.
Het bevrijden van het burgerlijke bewustzijn blijkt
proefondervindelijk de. moeilijkste opgave te zijn waarvoor de guerrillero zich
in onze samenleving geplaatst ziet.
Pas bij het ondervinden van deze onverwachte belevenis is het
mogelijk het proces geleidelijk op gang te brengen.
Pas dan is het mogelijk om te zien hoe gelijk Marx had door te
stellen, dat ons bewustzijn bepaald wordt door het maatschappelijk zijn. Dit
maatschappelijk bewustzijn is het burgerlijk bewustzijn behorende bij de
produktie verhoudingen van de kapitalistische maatschappijstruktuur.
EIS 3
De onverbiddelijke noodzaak om de geschiedenis te bestuderen teneinde op de hoogte te geraken met de omgeving, de mate van ekonomische
vooruitgang,
de politieke denkbeelden, nationale kenmerken, gewoonten en·peil van de beschaving- zegt Lenin.
Voor onze strijd in Nederland is dit eveneens een
onverbiddelijke noodzaak, misschien zelfs 'meer dan ergens anders in Europa.
Immers, sinds 1566 (beeldenstorm) is in dit kikkerlandje wat betreft
revolutionaire ontwikkelingen niet zo gek veel gebeurd. De macht van de bourgeoisie die we nu in ons
land kennen werd omstreeks die tijd onder
aanvoering van de "Vader des Vaderlands" gevestigd.
KERK. In Nederland is sinds die tijd (reformatie) vooral de
protestantse kerkmacht van zeer grote, invloed geweest bij de totstandkoming
van onze kapitalistische maatschappijstruktuur.
STAAT. Behalve de kerk hebben ook een nauwkeurige
analise te maken van de staatsinstellingen in ons land, vooral de wijze waarop onze. grondwet tot stand is gekomen, voorts hoeveel zaken nog zijn blijven
voortbestaan uit de diktatoriale periodes .(Philips II, Napoleon en Hitler) die
Nederland heeft gekend , ook andere wetten hierbij bestuderen.
BEDRIJF. Maar wel het belangrijkste voor onze strijd is welom historisch na te pluizen waarom een landje met 14 miljoen inwoners
de zetel heeft van DRIE van de allergrootste bedrijven op aarde (nr 2.,11 en 16
op de lijst van grootste wereldbedrijven) en drie van de grootste banken buiten
de VS.
De Gouden Eeuw gaf ons het centrum van de wereldhandel en
het: financieringskapitaal. En verder het profiteren van de 1ste
wereldoorlog,· het profiteren van vooral Philips van de 2de wereldoorlog en
niet weg te vlakken, wat we hebben verdiend{Philips, Shell) aan de
Vietnam oorlog en hoeveel we met die drie topbedrijven nu nog verdienen aan de
ellende van de 3de wereld.
Inderdaad NERGENS ter wereld is zo'n gunstige plek te vinden voor het beginnen
van een revolutionaire strijd tegen de metropolen
van het kapitalistische. sisteem. Nergens een situatie, die zo uitmunt door
gezapigheid en: genoegzaamheid en een grenzeloze naiviteit, waarin
men hier leeft Een zgn:socialistische; minister,president, die het grootkapitaal aanvoert daarbij geholpen door de kerk, de adel enz en alle·andere 'verschijnselen en tegenstellingen uit
het grijze verleden van de feodale tijd!
Er is nog iets wat geheel uit de sfeer van de werkelijk
revolutionaire situatie is gebleven en dat zijn de researchinstituten zowel van de grote bedrijven als van de universiteiten. Daar waar de
blauwdrukken worden gemaakt van de toekomst. Daar waar alle snode plannen worden
uitgebroed om de mensheid op een nog perfektere manier aan de wil van het
kapitaal te onderwerpen. Deze diktatoriale centrums van wetenschap moeten worden
vernietigd. Helaas zullen we de· felste tegenstand krijgen van de zgn linkse studenten
en stafleden, maar de grootste vijanden van onze strijd zijn immers de
revisionistische kliek, die nog altijd denkt - soms tegen beter weten in - dat
men een vrouw een beetje zwanger kan krijgen.
Door macht kan men recht, krijgen en niet nooit andersom!
MATE VAN EKONOMISCHE VOORUITGANG zegt Lenin.
Daarvoor is het absoluut noodzakelijk om niet alleen Nederland
te betrekken, in de studie, maar de gehele wereld. Het· is
ondoenlijk om een diepgaande analyse te maken van de wereldekonomie, maar
wel dienen wij
op de hoogte te zijn van de ontwikkelingstendenzen, zodat
.we op de· zaak vooruit kunnen lopen, we zijn toch immers
de revolutionaire voorhoede en onze gewelddadige akties hierop af te
stemmen. Van groot belang moet geacht worden de analise van
de beschikbaarheid (afhankelijk van ekonomische voorwaarden) van delfstoffen. De
toekomstige wereld zal meer dan ooit afhankelijk zijn van de beschikbaarheid
in voldoende hoeveelheden van de nodige grondstoffen om de consument te
voorzien.
Voor ons land is ook zeer belangrijk hoe de multinationals
hun arbeidsterrein verleggen naar die gebieden van de wereld, waar het arbeiderskorps minder georganiseerd is en minder kritisch en meer bereid tot een
grotere uitbuitingsgraad·en boven alles minder loon willen ontvangen en waar
tevens nationale regeringen minder de noodlijdende bedrijven willen steunen
met de belastinggelden van de "gezonde" bedrijven.
Alhoewel het uiteraard van belang is om de gewoonten van alle
klassen van het nederlandse volk aan een analyse te onderwerpen
verlangt de prioriteit het om de gewoonten van de bourgeoisie na te gaan. Dit is
een hoofdstuk apart, het is een zeer klein selekt groepje.
Het is noodzakelijk om te zien, hoe deze elite zich gedraagt
en hoe zij elkaar de bal toespelen zodat anderen NOOIT er aan te pas komen. Het gaat om het spel en niet om je knikkers, maar
om aan het
spel mee te kunnen spelen moet je uiteraard wel knikkers hebben. Maar de wijze
waarop men speelt verraadt de elitaire klasse.
Hst is noodzakelijk in te zien, dat juist deze nette bonafide
heren als Frits Philips de eigenlijke misdadigers zijn van deze
maatschappij en niet Aage M. De tragiek is wel, dat het toch aardige nette
mensen zijn en zij zich nooit kunnen laten overtuigen dat zij misdadigers zijn.
Zij hebben het immers goed bedoeld, zeggen ze dan en dat rechtvaardigt immers
volgens hun elke misdaad. Zie hoe de topfiguren de genocide in Vietnam nog weten goed te praten. Ze hebben een vergissing gemaakt in hun oordeel heet
het dan, maar dat ze berouw hebben over hun gepleegde misdaden hoor je ze
nooit zeggen, dat wordt overgelaten aan de lagere klassen.
Instellingen zoals de rechterlijke macht, de commissarissen der
Koningin, de burgemeesters, de commissarissen van bedrijven, de buitenlandse
dienst enz worden grotendeels bevolkt door dit soort mensen. De noodzaak om
deze mensen aan te vallen is omdat ze macht
vertegenwoordigen!!!
EIS 4. Voor de opbouw van de organisatie is het nodig uitte
gaan van zeer strenge grondprincipes en tevens die maatregelen te ontwerpen
die nodig zijn om elke afwijking van deze grondprincipes als kontra-revolutionair te beschouwen. .
Het basisprincipe is het marxisme-leninisme, vooral zoals dat is
toegepast door Mao Tsetung. Dit wil niet zeggen, dat we precies
moeten copieren, wat in het ver1eden vanuit het ml is toegepast. Dit zou
zonder meer betekenen, dat we juist het dinamische karakter van het mI
vernietigen. We zullen het in een eigentijds jasje moeten steken zonder
geweld aan de grondprincipes te doen
Onze motivatie om te strijden putten was juist uit de
grondstellingen van Marx-Engels-Lenin-Stalin en Mao Tsetung.
Deze grondstellingen zijn duidelijk effektlef gebleken toen Azie zich willen
ontdoen van het imperialisme. Aan ons de taak om de metropolen van dit imperialisme aan te
vallen of beter gezegd te chaotiseren, onzeker te maken, te
ondermijnen met alle ons ten dienste staande middelen (Lin Piao theorie). Dankzij de publikatie van
Mao over de guerrillaoorlogvoering zijn
we in staat om in te gaan op enkele principiele punten ten aanzien van
de guerrillaoorlogvoering en zullen we gaan zien in hoeverre we deze principes
van Mao kunnen "vertalen" of beter gezegd over te zetten op onze
situatie, welke uiteraard vanuit historisch materialistisch standpunt bezien
zich geheel anders presenteert dan het China ten tijde van de volksoorlog. .
Wel één van de fundamentele verschillen is, dat wij niet mogen
rekenen op de DlREKTE steun van de bevolking.
Mao zegt terecht, dat in elke revolutionaire oorlog de guerrillaoperaties een
noodzakelijk onderdeel vormen. Zonder een politiek doel echter moet de guerrilla
mislukken. Ons doel is zonder meer de verwezenlijking van de DIKTATUUR VAN HET
PROLETARIAAT.
Over de STRATEGIE zegt Mao. De strategie moet worden aangepast aan de situatie van de vijand, het terrein, de
bestaande verbindingslijnen, de krachtsverhoudingen, het weer en de
toestand van het volk (zie eis 3) Voor de guerrilla dient de TAKTIEK waarbij
men uit het oosten schijnt te komen en uit het westen aanvalt,
vermijdt de stevigen en de sterken en val de hollen en de zwakken aan, val
aan en trek terug, geef een bliksemsnelle slag, neem een bliksemsnel besluit. Als
guerrillero's slaags raken met een sterkere vijand trekken
zij terug, als hij opmarcheert, hinderen ze hem, als
hij halt houdt, slaan toe als hij vermoeid is.
De guerrillero's zijn te vergelijken met talloze horzels,
die van alle kanten op een reus aanvallen om hem uit te putten. Op den duur
worden
ze ondragelijk als een troep wrede en gehate duivels en naarmate zij zich verder ontwikkelen
wordt het duidelijk,
dat hun slachtoffer niet alleen, uitgeput is, maar praktisch op het punt
staat totaal van de kaart te worden geveegd. .
Wie moeten leden worden van de guerrillagroepen?
Mao: Er zijn er die zeggen "ik ben boer", of "ik ben student, ik kan over literatuur praten, niet over krijgskunde. Dit is
onjuist. Er is
geen diepgaand verschil tussen een boer en een soldaat.
Jullie moeten er de moed voor hebben. Jullie moeten eenvoudig je boerderijen
verlaten en soldaat worden. Als jullie je wapen opneemt word je soldaat en
als je georganiseerd wordt, dan worden jullie militaire eenheden.
DE GUERRILLA IS DE UNIVERSITEIT VAN DE OORLOG. .
Over de uitrusting van de guerrillero kunnen we kort zijn
Mao: De vijand is de voornaamste bron voor de bevoorrading.
Over de rekrutering van nieuwe mensen. Mao:
Een guerrillagroep dient uit te gaan van het beginsel dat
uitsluitend vrijwilligers voor de dienst aanvaardbaar zijn. Wie de mensen
tot de dienst dwing gaat uit van een misvatting. Zolang een man bereid is
te vechten vormen zijn sociale omstandigheden of zijn positie geen punt van
overweging. Maar alleen zij die moedig en vastberaden zijn kunnen de
ontberingen van de guerrillacampagne in een langdurige oorlog verdragen.
Over de DISCIPLINE. Mao: Een soldaat die voortdurend het reglement overtreedt moet
uit het leger worden ontslagen. Het roken van opium moet worden verboden
en een soldaat die niet met deze gewoonte kan breken dient te worden
ontslagen. Als voorwaarde voor de overwinning in de guerrilla geldt,
dat de strijders rein en zuiver moeten blijven.
Dit is maar al te waar. Juist door de een of andere
verslaving vooral in onze konsumptiemaatschappij - zoals roken, drank,
vrouwen, TV enz - heeft de vijand kans om toe te slaan en leidt tot
verzwakking van de strijdkracht. Vooral indien men opgesloten wordt,
wreekt zich elke vorm van verslaving.
De grondslag van de discipline is persoonlijk geweten zegt
Mao. Bij guerrillero's blijft een opgelegde discipline zonder resultaat
en de zelfdiscipline is het eerste kenmerk van een demokratisch sisteem
in het leger
De guerrillero's hebben geen achterland. Wij in Nederland zitten zelfs in een zeer benarde situatie, omdat
we konstant in het vijandelijk gebied leven en hier nooit
uit kunnen komen , er van uit gaande, dat de uiteindelijke overwinning
niet tijdens ons kleine leven zal worden bewerkstelligd
VOOR VERDEDIGINGSTACTIEK IS IN DE GUERRILLA GEEN PLAATS!
Deze woorden moeten onderstrepen, ·dat een organisatie als de
Rode Hulp momenteel niet uitgebouwd kan worden tot een guerrillaleger. De
aanvallende solidariteit is gestorven en ze hebben zich verdedigend opgesteld
en dus het initiatief aan de vijand overgelaten.
Mao zegt terecht, dat een te pessimistische beoordeling
(de tijd is nog niet rijp en dergelijke onzin) er toe zal leiden, dat we het initiatief verliezen en tot een passieve rol worden gedwongen.
EIS 5
De·guerrillero moet net zo internationaal zijn als zijn
vijanden, de top van de multinationals. Voor de veiligheid en de kontinuiteit van de
guerrilla is GELD
nodig. Als men wakker wordt, moet men zich niet bekommeren om het dagelijks
brood, maar zich wijden aan zijn taak : het belemmeren van de goede
f1mktione'ring van de maatschappij in de metropolen. Als men dit geld heeft, dan is men er nog niet. Men dient voortdurend op zijn hoede te zijn voor de korrumpering. Als
me de kogels
hoorde fluiten , vecht men wel door,
maar het razen van de computers en het wegdraaien van investeringen, de zgn
witte boorden misdaden zijn niet te horen en toch sterven zo miljoenen mensen
en worden miljoenen and anderen geestelijk verpauperd. De moderne SS-ers zijn niet de Kotälla's, maar de psychologen,
de:psychiaters en de industriële top.
Dus er is genoeg denkkracht en "verbeelding" nodig om
steeds weer geïnteresseerd te zijn in de internationale strijd in
daad en gedachten. Objektieve gevaren zijn ook het konstant op de loer liggen
van verraders (juist diegenen onder ons die met ons mee proberen te draaien
maar op eens inzien, dat zij er om de een ·of andere reden niet geschikt
voor zijn en nu hun impasse proberen te camoufleren of door
regelrecht in de armen van de vijand te lopen of zelfs door naar de vijand toe te gaan. Dit hoogverraad aan de revolutie is nu een voortdurende
bedreiging voor de guerrillero.
Welke beschermende maatregelen moet men nu nemen om deze objektieve gevaren te verminderen.
Er zijn er natuurlijk velen, maar één er van is door te zoeken
naar een alibi, dwz een bezigheid op te zoeken, die aan de buitenwereld het
idee doet postvatten dat men zich daar helemaal in gestort heeft. Men dient
dan ook een soort illegaliteit te bedrijven, een pseudo wel te
verstaan tov de werkelijke illegale strijd, maar in de ogen van de vijand
is dat reeds het illegale werk.
Men zou kunnen spreken van het aanbrengen van een dubbele
bodem, welke,. men zelfs aan de vijand laat zien, terwijl onder die dubbele
bodem nog een of meer andere verborgen zitten.
Zo is het mogelijk kontakten te onderhouden die in de ogen
van de buiten wereld niet illegaal zijn en zo door hen ook niet verraden
kunnen worden De grootst mogelijk vorm van illegaliteit is volledig legaal te opereren.
Zaken, die niet geheim hoeven te zijn hult men in geheimzinnigheid.
Van wezenlijk belang is echter, dat de medestrijders de
absolute zwijgplicht in acht nemen.
Naar aanleiding van de vragenlijsten hebben een aantal kameraden gereageerd.
Weinig werd gereageerd op de vooronderstellingen - de 12
stellingen.
De citaten staan tussen aanhalingstekens. De samensteller van
dit stuk vond het nodig om hier en daar wat kommentaar te leveren. Bovendien zijn veel opmerkingen niet opgenomen, omdat ze of een algemeen
terrein besloegen of niet helemaal terzake Van de diskussie waren. Sommige antwoorden zijn samengevat; ook tussen aanhalingstekens.
GWS = gewapende strijd
Vraag 1: "Het. niet plaats vinden van een revolutie in de rijke
geindustrialiseerde landen blijft toegeschreven aan reformisme
revisionisme, parlementarisme en het verraad van de sociaal demokratie"."In imperialistische landen is er slechts één mogelijkheid om
het kapitalisme omver te werpen: een revolutie. De kommunisten sluiten blijkbaar
deze ene mogelijkheid uit. Zodat ze ook niemand op
revolutionaire wijze kunnen scholen of opvoeden. "Linkse bewegingen, kunnen vele mislukkingen noteren- Hongarije,
:Duitsland, Spanje. Het bewijst alleen maar dat de tegenstand van de
kapitalisten (ondernemingen en naties) steeds erg groot geweest is en nog is".
Vraag 2: "Vaak waren er in de agrarische landen zeer schrijnende tegenstellingen ofwel een ongemeen harde repressie. Hierdoor waren de mensen wel gedwongen om voor hun overleving te vechten en de uitbuiting op te heffen".: .
Vraag 3: . Vraag 3, 9 en 10 zijn voor een deel dezelfde vragen, ze hebben betrekking op het massawerk. Het is wel duidelijk, dat we een beweging voor de massa moeten zijn, maar toch komt bv wat betreft de Rode Hulp en de te voeren akties nog steeds het massaidee naar voren. "Belangrijk is om de heerserskliek te dwingen hun feitelijke repressieve gezicht te tonen, waardoor duidelijk moet worden, de noodzaak om de vijand te bestrijden"."Het lijkt zeer moeilijk een massabeweging te zijn..... alleen een beweging, waarbij: de RH de gewapende strijd moet propageren als hoogste middel tot omverwerping van het kapitalistische sisteem."
Stelling 7 : "Lenin stelde al, dat de massa niet verder dacht dan vakbondsleden dus hebben de marxisten-leninisten de taak de massa op te voeden, te scholen in het ml zodat de arbeidersklasse enig inzicht krijgt in de verhoudingen van de wereldekonomie en de politieke veranderingen naar het socialisme". Deze opvatting wordt weerlegd door Ulrike Meinhof : "Wij hebben andere ideeen dan deze kameraden. Wij denken..... dat de arbeiders al weten voor wie ze werken , in de laatste plaats voor zichzelf. Dat ze al weten dat de Vietnamoorlog een misdaad is ......dat ze al weten, dat kopen op afbetaling hen niet rijk, maar' afhankelijk maakt."
"Vraag 3 werd in Voorwaarts 5 goed behandeld, maar dit blijft een stuk theorie. De citaten van Lenin vinden we erg, goed ,maar we kunnen deze, voortkomend uit een pre-revolutionaire, situatie in Rusland, niet zo maar overplanten op onze situatie-nu in Nederland. We zullen er wel naar toe moeten werken, maar het zou te gek zijn ze op te vatten als zouden alleen degenen, die geen werk hebben goede (beroeps) revolutionairen kunnen zijn". Belangrijkste is dat men het werken binnen de organisatie wel voor opstelt". In de eerste bijdrage wordt hierop ingegaan, waarbij de kern niet moet werken, maar de toeleveringsgroepen bestaan uit mensen, die normaal werken en zo ook inlichtingen kunnen verkrijgen.
Vraag 4: "De isolering van de imperialistische landen door de manier van omsingeling:(Jin Piao) heeft nog steeds zijn mogelijkheden niet laten blijken".
Vraag 5: "Het: belangrijkste is inderdaad wat voor konsekwenties je uit het wel of niet aanvaarden van de theorie van Lin Piao trekt"."Wanneer je de nadruk legt op deze theorie, dan hoef je geen rekening te houden niet de ontvangst van je aktiviteiten hier." "Nemen we de theorie niet aan : bovendien lijkt het ons reeel te onderkennen, dat we momenteel niet de middelen hebben om werkelijk effektief het· imperialisme hier te bestrijden". Dus zetten we:de GWS voorlopig maar op een laag pitje?
Stelling·9 en 10 "De burgerlijke linkse beweging is
geen absoluut gegeven..Als: we de. goede politieke lijn volgen zal er een
polarisatie veroorzaakt worden op alle nivo's, waardoor men tot een
duidelijke keuze van revolutionair of kontra-revolutionair moet komen".
. Voor Duitsland geldt: "Het resultaat is het staatsapparaat kan
met goedkeuring van de hele duitse arbeidersklasse en linkse beweging jacht maken op revolutionairen. De repressie blijft vnl tot de RAF beperkt"..
Mijns inziens voor de linkse:beweging juist, maar waarom
dan weer toch geprobeerd de linkse beweging te lijmen "door
ondersteuning van legaal gevoerde:aktiviteiten (va anderen) in
Nederland (bij bv ontslagen? politieoptreden e.d. ". Op zo' n manier
toch weer lijmen van niet-gewelddadig links, terwijl de ervaring van de RAF,
maar ook van de Rode Brigades en de Rode Jeugd heeft gewezen·op het niet
aanwezig zijn van enige simpatie voor, gewelddadige aktiviteiten in het
eigen land tegen het·kapitalisme bij de linkse beweging. Alleen een
enkeling komt wel door de scheidslijn, die getrokken wordt tussen geweldloos
en gewelddadig links. De .Rode Hulp heeft dezelfde moeilijkheden, maar heeft
bestaansrecht door die kleine groep linkse, die eventueel wel
het geweld goedkeuren - en ook als diskussieplatform.
Uit de praktijk.: de Rode Jeugd trok zijn leden niet uit de
traditioneel linksen, maar juist uit de apolitieken, de arbeidersjeugd,
omdat ze geweld propageerde in de klassenstrijd en wat:klassen zijn was
voor die jongens wel duidelijk. De RJ werd door andere linkse
organisaties dan ook meestal nergens bij betrokken en met afschuw bekeken (en
met angst).
Vraag 6: Zoals gezegd in de inleiding zal de organisatie zich opsplitsen in verschillende illegale en legale stukken onder de vlag van de GWS. Verder wordt hiervoor verwezen naar de laatste bijdrage.
Vraag 7:, Geweld en gewapende strijd zijn natuurlijk zelfde
begrippen. "Bovendien werkt dit woordgebruik (over geweld en gws) voor
potentiele lezers afstotend omdat zij daar over het algemeen cowboygedachten
bïj krijgen, terwijl zij helemaal niet afkerig hoeven te zijn van bepaalde geweldsakties. Op deze
manier werkt onze propaganda alleen averechts en isolerend".De propaganda is geisoleerd omdat er geen .gewelddaden
of
GWS plaatsvindt in Nederland. De isolatie ligt riiet aan het woordgebruik, maar aan het gebrek aan akties. De isolatie wordt echter niet automatisch opgeheven door akties
- zie de RAF. Het woordgebruik
slaat overigens alleen op de mensen die lezen - over het algemeen de
"Linksen" en daaruit dan nog de groep van intellektuele linksen" De massa van het volk
wordt meestal niet bereikt door. welke
linkse propaganda dan ook.
.
Vraag 8::"Het zwaartepunt moet bij de illegale groep komen te
liggen. Ieder moet wel zijn verantwoordelijkheid als revolutionair kennen"".
"Individuen van legale cellen moeten voor zover mogelijk ook legaal aktief zijn
in diverse aktiegroepen en komitees (toch weer massawerk en naar de linksen
toe, samenstellen). Dit deels als dekmantel ter verspreiding van onze ideeen ,
proberen deze groepen te radikaliseren, eventueel voor rekrutering, maar ook om
als individu niet te vervreemden"........"bovendien werkt dit meer
motiverend dan het werken in isolement". Dit laatste wordt weerlegd door het eerste citaat: motivering en
ook bv discipline is in de eerste plaats een zaak van eigen
verantwoordelijkheid.
Vraag 9: "Bij de vorige vragen al enige opmerkingen over de Rode
Hulp en andere legale organisaties. De kritiek van het Rode Hulp stuk uit
begin 1975 wordt juist gevonden". Er zouden in de RH-krant "goede ideologische artikelen en
kritiek moeten komen" bovendien "zouden de illegale groepen verzocht moeten
worden om bijdragen". De illegale groepen zijn bij de legalen niet bekend,
zodat verzoeken erg moeilijk is, maar de illegalen zouden uit
zichzelf bijdragen moeten leveren, die dan geplaatst moeten worden.
Het MSK is nog beperkter en feitelijk alleen intern voor de
leden van de organisatie. Er was een opmerking over het oprichten van een organisatie als
de oude Rode Jeugd. Hieraan wordt op het ogenblik gewerkt. Verdere berichten
volgen wel via de RH. Dit kan eventueel gezien worden als revolutionair
massawerk, waarbij het geweld hoog op de aktielijst staat - en de
studenten en politiek gelul laag!
Vraag 11: Voor discipline zie het laatste stuk. "Het zich onderwerpen aan discipline is vrijwillig, maar daarna definitief, er is geen weg terug. "
Vraag 12 : "stadsguerrilla zit op een dood spoor, omdat de groepjes te veel verdeeld zijn." "Dit geldt over het algemeen voor links en extreemlinks, de ml-beweging bestaat op dit moment uit 7 groepjes, die uit naam spreken van het marxisme-leninisme en met elkaar polemieken voeren of het massapartijen zijn." Al zal dan organisatorisch - door de verschillende taken, door de veiligheidsoverwegingen, door de kleine ideologische verschillen - een zekere opdeling plaats vinden in de guerrillaorganisatie, blijft het totaal toch één organisatie, die de GWS voert in ons land en waarbij de band de theorie is, waarbij vooral gebaseerd wordt op Lenin en Mao, die toegepast worden op onze situatie. Geen polemieken en scheldpartijen op elkaar, maar konstruktieve kritiek, die de andere de ruimte laat om zijn concept door te voeren, die naar voren gebracht kan worden in de legale delen van de organisatie zoals de Rode Hulp en het MSK. De ervaring in de strijd is tot nu toe nog te klein om te zeggen, dat één lijn zaligmakend is. Ook de kommunistische partijen zijn er niet in geslaagd hier de revolutie te brengen, ondanks hun zogenaamde juiste en eensgezinde lijn. "Het is wel erg moeilijk voor de stadsguerrilla om te kunnen funktioneren zonder dat er sprake is van klassenstrijd". Maar het is nodig: "We toch in onze akties bewust moeten kiezen voor bepaalde objekten. " "stap zetten in de richting van de verunsicherung van de heerserskliek".