De Voorouders van mijn overgrootmoeder Emily Héloise MacDonnell


1
. De stamboom begint met Somerled MacGillebride (wat betekent de zoon van Gillebride). Hij is geboren in 1114. Hij werd genoemd de Koning van de Schotse eilanden. Hij verkreeg in 1138 de controle over Argill en Kinture. Hij trouwt in 1140 met Ragnhilda Olavsdatter de dochter van Noorse Koning Olaf van het eiland Man .In 1154 werd Olaf door zijn neven vermoord, .die de controle overnamen van de eilanden. Somerled heeft weet kans te zien om de Noorse koning van Man te verslaan en heeft er voor gezorgd dat Zuidwest Schotland meer dan 4 eeuwen onafhankelijk was. In 1156 versloeg hij Godred. Zij gooiden het na de strijd op een akkoordje en verdeelden eilanden onder elkaar. Maar twee jaar later wist Somerled hen definitie te verslaan en is hij teruggekeerd naar Noorwegen In de strijd op zee had Somerled een nieuw soort bewegend roer uitgevonden en wist daardoor een groot voordeel te krijgen tegenover zijn vijanden.. De naburige koning Malcolm IV van Schotland vreesde de toegenomen macht van Somerled en bond te strijd met hem aan. Het werd een uitputtende strijd . Ze sloten toen vrede. Maar door latere provocaties van de kant van Malcolm ging Somerled ten strijde met 15.000 man en 164 galjoenen. Hij zeilde de rivier Clyde op en ging naar Renfrew in 1164 .waar het leger van Malcolm lag. Malcolm wist echter een neef van Somerled om te kopen. Deze neef, Maurice Mac Neill, wist in de tent van Somerled te komen en heeft hem dood gestoken. Toen het nieuws onder de manschappen bekend werd, zijn ze in alle haast gevlucht..

Links Somerled en rechts de titelpagina van een boek over hem.

De Engelse geneticus Bryan Sykes heeft in zijn boek Een toekomst zonder mannen. Uitgave de Kern 2003, een hoofdstuk gewijd aan Somerled en zijn afstammelingen. Hij heeft via genetisch onderzoek aangetoond dat Somerled niet een Schot van Ierse afkomst was maar een onvervalste Viking uit Noorwegen. Ik citeer uit zijn boek de volgende passages::

"Zoals de historische verhalen over Clan Donald Somerled afschilderen als een onvervalste held in zijn strijd tegen de Vikingen, zo noemen de kronieken van het Schotse hof hem een verraderlijke rebel, die de eed van trouw aan zijn natuurlijke heer, de koning van Schotland, herhaaldelijk schond. Nadat hij twee mislukte opstanden tegen de Schotse kroon had gesteund en er daardoor niet in was geslaagd om zijn invloed op het vasteland uit te breiden, richtte hij zijn aandacht op het eiland Man. Het eiland, halverwege Ierland en de Cumbrische kust van Noordwest-Engeland gelegen, was door de Vikingen gebruikt als een vaste aanlegplaats voor hun aanvallen op Ierland voor ze zich in Dublin neerlieten en gedurende hun verblijf aldaar. Het was lang een Noors bolwerk geweest, geregeerd door een koning die zijn gezag rechtstreeks aan de koningen van Noorwegen ontleende. Toen zijn macht nam, was Somerled getrouwd met Ragnhilda, de dochter van Olaf, koning van Man en de Hebriden - waarin eens te meer de intieme vermenging van Noors en Keltisch werd gedemonstreerd, de signatuur van het volk in het westen. Olafs zoon Godred was een absolute tiran, en het duurde niet lang of er kwam een afvaardiging van plaatselijke hoofdmannen naar Somerled om hem zijn hulp te vragen om van de onderdrukker af te komen. Het plan was om hem te vervangen door Somerleds oudste zoon Dugall, die aanspraak kon maken op de troon van Man via zijn moeder Ragnhilda, de dochter van Olaf en de halfzuster van Godred. De poging om Godred te verdrijven kwam tot een hoogtepunt in een zeegevecht voor de kust van Islay in januari 1156. Volgens de Kroniek van Man leidde het gevecht in de lange winternacht tot een impasse, met evenveel slachtoffers aan beide kanten. Toen het dag werd en er geen duidelijke winnaar was, besloten Somerled en Godred het koninkrijk te splitsen. Kinryre en Argyil op het vasteland gingen naar Somerled, evenals de eilanden Jura, Mull en Islay, en Godred behield het eiland Man, de Hebriden en Skye. Maar Somerled verbrak de overeenkomst en twee jaar later viel hij het eiland Man aan, verdreef Godred en eigende zich de rest van diens bezittingen roe. Somerled, die er niet de man naar was om stil te blijven zitten, ondernam in 1164 een grootscheepse inval in Schotland. Hij bracht een vloot van honderd zestig schepen bijeen, samen met strijders uit zijn eigen gebieden en van de Noorse enclave in Dublin. Het plan was om de invasie te laten beginnen vanaf de Clyde bij Renfrew aan de westelijke rand van Glasgow. Maar dit werd één veldtocht te veel, een die eindigde in een nederlaag en de dood van Somerled. Waar hij is begraven blijft een mysterie, maar er zijn aanwijzingen dat hij op Iona is begraven, en deze heilige plek werd de begraafplaats van zijn nakomelingen. Of Somerleds beenderen nog altijd in de grond liggen van dit door de wind geteisterde eiland aan de rand van de westelijke zee zullen we waarschijnlijk nooit weten".

Tot zo ver wat betreft de geschiedenis van Somerled. Over de integratie van Noorse en Keltische invloeden zegt Sykes nog het volgende:
" Er was sprake van een aanzienlijke integratie en, zoals de genetica had aangetoond, veel Noormannen trouwden met Keltische vrouwen. Zelfs zijn naam, Somerled mac Gillebride, is een samenvoeging van Noors en Gaelisch: zijn voornaam Somerled komt van het Noorse sumarlid of 'zomerreiziger', en zijn achternaam is uitgesproken Gaelisch: mac Gillebride - 'de zoon van Gillebride'.
Dit samengaan van Noors en Keltisch, tot in de naam van Somerled zelf, is als beeld voor de gedachtevorming over dat woeste gebied waarschijnlijk bruikbaarder dan een van eeuwige strijd tussen twee niet met elkaar te verenigen volkeren. Dit deel van Schotland heeft altijd een eigen karakter gehad en is altijd fel onafhankelijk gebleven. Het kwam pas in 1493 formeel onder volledig Schots bestuur, toen een van Somerleds afstammelingen, John, de vierde en laatste 'Lord of the Isles', formeel de heerschappij overdroeg aan de Schotse koning James IV. Met hun affiniteit met de zeevarende traditie van hun Scandinavische voorouders, die sterk vertegenwoordigd was in de Noors-Keltische vermenging van zowel bloed als cultuur, lagen de bewoners van het verre Westen en de Hebriden voortdurend overhoop met het centrale gezag van de Schotse koningen. Somerled vormde daarop geen uitzondering, en hij was betrokken bij het ene complot na het andere tegen de heersende dynastie".

Sykes komt tot de conclusie dat door het genetisch onderzoek het bewijs is geleverd dat Somerled geen Ierse afkomst heeft, zoals steeds wordt beweerd, maar een Noorse afkomst. Hij zegt hierover het volgende:
"Somerled eigen afstamming gaat volgens de overlevering via zijn vader, Gillebride, terug naar zijn grootvader, Gilledomnan, en verder terug naar de koningen van Ierland - Colla Uais in de vierde eeuw, en vervolgens nog weer verder terug naar de legendarische Conn of the Hundred Battles des in de tweede eeuw. Dit is een passende stamboom voor een Keltische held. Maar ik denk toch dat die niet accuraat kan zijn, en wel om de volgende reden. Somerleds chromosoom is een Y-chromosoom uit klasse 3 en dat is vrijwel onbekend in Ierland, afgezien van wat ooit de Scandinavische enclaves waren. Uit een studie die opgezet is door Dan Bradley en zijn collega's van Trinity College in Dublin, is vrij duidelijk op te maken dat min of meer alle Ierse Y-chromosomen die er in het eerste millennium na Christus waren, zich in klasse I bevonden. Somerleds chromosoom bevindt zich dan ook in de verkeerde klasse om afkomstig te zijn van de lange lijn van Ierse koningen waarop hij volgens de traditionele genealogie aanspraak zou mogen maken. Buiten de drie clans is het ook in Schotland een zeldzaam chromosoom. Maar de enige plaats waar het niet zeldzaam is, is Noorwegen. We hebben zes exact overeenkomende chromosomen gevonden, en vele die er nauw mee verwant zijn, bij de monsters van vrijwilligers die Jayne en Eileen hadden meegebracht uit Oslo. Dit is een klassiek Noors Y-chromosoom. Op grond van dit bewijs stamde Somerled, de Keltische held, rechtstreeks af van een Viking.

2. De zoon van Somerled. Ranald Somerled werd in 1148 geboren in Morvan. Hij is de tweede lord van de eilanden. Hij trouwde Fiona Moray. Hij stierf in 1207.

3. Donnell geboren in 1190. Hij trouwde met Margaret Stuart. Hij was de derde lord van de eilanden. Hij is de stichter van de clan Donnell In 1211 gaat hij samen met Thomas Mac Uchtry met 77 schepen naar de stad Derry in Ierland. Zij hebben de stad geplunderd en zijn toen doorgetrokken maar Ennishowen en hebben het hele schiereiland verwoest Hij stierf in 1249

 

 

Koning Haakon landt in Largs met zijn lange boten

4. Angus Mor werd de vierde lord van de eilanden Zijn naam Domhnall werd later MacDonald. MacDonnell etc. Hij trouwde met Colin Campbell. Deed mee aan de slag van Largs in 1263. Alexander III wilde van de Noorse Vikingen af. Na enkele spectaculaire aanvallen behielden de Vikingen nog slechts Orkney en Shetland. Koning Haakon was daarover allerminst tevreden en wilde zijn verloren land weer terug hebben. Hij werd door de storm gedwongen te landen aan het strand bij Largs (Ten westen van Glasgow). Hij had 120 schepen met 12.000 man. Er ontbrande een hevige strijd die door de Schotten in hun voordeel werd beslecht . Koning Haakon stierf nog het zelfde jaar 15 december 1263.

5
. Alastair Og MacDonnell is geboren 1272 en trouwde met Margaret O’Cathen. Hij was de vijfde Lord.Hij vocht mee in de slag bij Bannockburn in 1314. Hij is de broer Alastair Og

Slag van Bannockburn 1314

Overgenomen uit Wikipedia Encyclopedie:
" De Slag om Bannockburn (
23 en 24 juni 1314) was de belangrijkste overwinning voor de Schotten tijdens de Schotse onafhankelijkheidsoorlogen.
Voorgeschiedenis: Stirling Castle werd belegerd door de Schotten in het voorjaar van 1314. De commandant van dit kasteel had besloten om zich over te geven als hij geen versterkingen kreeg. Dit deed koning Edward II om zelf aan het hoofd van een legermacht van 25.000 mannen naar Stirling Castle op te trekken. Op zondag 23 juni bereikte deze legermacht het fort bij Bannockburn enkele kilometers ten zuiden van Stirling Castle. De Schotten stonden hen met een legermacht van 9.000 man, onder aanvoering van Robert Bruce wachten. Er braken vrijwel onmiddellijk schermutselingen uit die in het voordeel van de Schotten beslist werden. De Engelse cavalerie stuitte op de Schotse schiltron (soort phalanx). Hierdoor werd de cavalerie voor het vervolg van de slag voor een groot deel buiten gevecht gesteld. Ook versloeg Robert Bruce zelf nog, gezeten op zijn pony, een belangrijke Engelse ridder door hem met zijn strijdbijl op zijn helm te slaan. Op de tweede dag rukten de Engelsen op terwijl de Schotten hen opwachtten geformeerd in schiltrons. De resterende cavalerie wist hier niet door te breken, en werd teruggedreven richting zijn eigen troepen. Hierop volgde de opmars van de Schotten. De Engelsen kwamen klem te zitten in het moerassige land, met voor zich de oprukkende Schotten en achter zich de rivier Forth. Uiteindelijk verloren de Engelsen 10.000 man tegenover de Schotten 4.000. Toen koning Edward II op de vlucht sloeg was de strijd in het voordeel van de Schotten beslist.
De slag bij Bannockburn zou er uiteindelijk toe leiden dat Schotland 10 jaar later zijn onafhankelijkheid verkreeg. Deze onafhankelijkheid zou tot
1707 duren, toen het Engelse en Schotse parlement de Act of Union en beiden opgingen in het koninkrijk Groot-Brittannië.

6. Somerled (Sorley) Mac Donnell. Hij trouwde met O’Reilly. Het enige wat we van hem weten is dat zijn vier zonen op het slagveld gestorven. Hij zelf stierf in 1387.

7. Marcus MacDonald werd geboren in 1367. De familie was naar het kasteel Tynekill ten zuiden van Dublin geëmigreerd Dit kwam omdat zijn voorouder Alasdair Og zich had verzet om Robert Bruce op de troon van Schotland te laten komen en waren daardoor genoodzaakt naar Ierland te gaan. Hij trouwde met Amy Marcus is heel jong gestorven op het slagveld in 1397. Zijn broer Donald sneuvelde in 1388. Zijn zoon zoon Dougall en Somhairle sneuvelden eveneens op het slagveld. De enige zoon die overbleef was Charles.

8. Charles Thurlough Mor MacDonald geboren in Antrim. Hij trouwde met Catirfina O´Ruaire Hij stierf in1435 in Leinster Ierland.

9. John Carrogh MacDonald
stierf in 1466 in het gevecht in Offaly. Ierse- Engelse leger verslagen door O Connor.

10. Charles (Turlough )Og MacDonald Og. Hij sneuvelde in 1503.

11. John MacDonald geboren in Leinster stierf in 1514.

12. Charlles Turglough MacDonald geboren in Tennekill, stierf in 1522.

13
. Calvagn Maturlough MacDonald (ook Colla genoemd)  stierf in 18 juni 1570 op het slagveld in Shrule.. Hij erfde het kasteel Tynekill.Het was een grens garnizoensplaats langs de grens met Engeland. Zijn oudste zoon Hugh Boy (ook McCalowe, de zoon van Colla) was toen bij hem in Queen's Country van het begin van de 16e eeuw tot hij gedood evenals zijn vader werd tijdens het beleg van Shrule in Mayo,18 juni 1570. Van Koning Elizabeth ontving hij grote landgoederen. Ze moesten in ruil rente aan haar betalen en ook een bepaald aantal soldaten onderhouden.

Over de tijdsgeest van Schotland in de tijd van de slag van Shrule in 1570 lezen we:
" In such a rude and warlike state of society, Colla and his sons lived and died, their feudal tenure and duties making them practically the rules if the country round. What a glimpse this give us not only of the family of Tynekill, but the unhappy mixture of cruelty and anarchy that must have been prevailed along the borders of the English Pale.Tyne kill Castle had the character of being among the best specimens of its kind, and yet how little was it fitted for any use but war. Sir E.Burrowes says:"the finished execution of the for ornamental and elaborate portions evince a remarkable contrast to the remains of ruder fortresses in its vicinity. It possesses too the concealed dungeon recently discovered, which is approached by the perpendicular descent in the wall called by the peasants ,, The Murtherin Hole". It only wants the instruments of suspension and torture to assimilate it to those still thus barbarously furnished in some of the castles on the Rhine".
De troepen (gallowglasses)werden niet alleen gebruikt om de Engelse koningin te dienen maar ook om de buren onder druk te zetten en te blackmailen.
"These gallowglasses were heavy-armed soldiers, who wore iron helmets and coats of mail studded with iron nails and rings. They had long swords and broad battle-axes with keen edges, by a single blow of which they often clove in twain both helmet and skull of their luckless foe. The heavy armoured gallowglasses were a terror to their comparatively unarmed neighbours. We find from the inquisition of 1619 after his death that Colla was bound to maintain twelve able gallowglasses. It was in the discharge of such duties that Colla was slain on June 2 1570, at the siege of Shrule.

14.
Hugh Boy MacDonnell, geboren in1546. Werd beschuldigd van subordinatie of rebellie tegenover de Engelsen, maar ontving een pardon in 1575 Hij stierf 31-8-1618.

15
. Hugh Buidhe MacDonnell geboren in 1549 in Leinster stierf 31 augustus 1619 Hij trouwde met Mary Moore.

16. Fergus MacDonnell geboren in 1575 en stierf 9 mei 1637 in Leinster, Ierland Hij was loyaal aan de Engelsen.

17. James MacDonnell geboren in 1617 heeft in zijn korte loopbaan alle fortuinen van de familie opgemaakt. In 1641 bij het uitbreken van de grote rebellie zien we hem met zijn 24 jaren als rebel leider optreden als kolonel van de ''Confederate Catholics". De grote rebellie ontstond toen men een presbyteriaans gebeden boek van John Knox wilde vervangen voor een anglicaans gebedenboek van de Aartsbisschop Van Laud. De "Lord of the Justices" confisqueerden zijn landerijen een boden iedereen een ''free pardon"en 400 pond als ze het hoofd van James zouden brengen. Dit kregen ze niet, maar James kreeg zijn landeigendommen echter niet terug, Zijn vrouw Margaret mocht haar rechten van haar landgoed behouden. James stierf in ballingschap in 1661 in London, England.

18. Fergus Charles MacDonnell, migreerde rond 1690 naar Wicklow waar hij een boerderij pachtte van Coolavina. Hij is protestant geworden. Zijn moeder heeft zich waarschijnlijk aan de kerk geconformeerd in de hoop dat de landgoederen aan haar zoon zouden worden teruggegeven.

19. Charles MacDonnell, verliet Wicklow en vestigde zich in 1746 in Baytown, in de Baronie Dunboyne in de County Meath, Zijn eerste vrouw is Mary Hall. Zij hadden zeven zonen en drie dochters. Zijn eerste vrouw stierf in 1758. Hij trouwde de tweede maal in 5 januari 1760 met Margaret Begg. Charles stierf 8 juni 1807. Hij had vele kinderen van dit tweede huwelijk, maar hier zijn geen verdere afstammelingen van.

20. Richard MacDonnell, tweede zoon van Charles was geboren in 14 september 1729, ging van Baytown naar Peacockstown nabij Ratoath, County Meath, waar hij trouwde met een dochter van Kapitein Sandys, or Sands. Richard stierf in 1805.

21. Robert MacDonnell vestigde zich in Cork. Geboren in 1764. Hij trouwde 27 augustus 1786 Suzanna Nuggett, geboren in Ardmore in 1766 .Zij sterft in 1836 Robert was het grootste deel van zijn leven een welgesteld man, maar door de plotselinge daling van de prijzen na de omverwerping van Napoleon ruïneerde zijn eigendommen. Hij stierf in Dublin 23 februari 1821.
 

 

        Robert MacDonnell (1764-1821)                          Susanna Nuggett (1766-1836)


22. Richard MacDonnell geboren 10 juni 1787 de oudste zoon van Robert. Verkreeg op zijn zeer jonge leeftijd van 21 jaar een "fellowship" aan het Trinity College in Dublin. Hij werd daar provost van 1852 tot zijn dood in januari 1867. Richard MacDonnell 1787-1867 is getrouwd met Jane Graves 1793-1882 ( een van de meest oude families van Engeland , zie link Graves)

Richard MacDonnell (1787-1867) Jane Graves (1793-1882)

23. Hercules Henry Graves MacDonnell I.P. geboren 3 januari 1819 Hij sterft augustus 1900. Hij trouwde met Emily Ann Moylan (zie Moylan) Over een voorouder van Emily Ann is nog een schandaal bekend: "Margaret Mary Morrison King (1792-1855) was een bastaarddochter van George de derde Graaf van Kingston en een afstammeling van Edward III die eerst getrouwd was met Amelia Caroline Morrison.

Hercules Henry Graves MacDonnell I.P. (1819-1900.)  Emily Ann Moylan (1822-1883)

Hercules heeft Emily Ann geschaakt en vanuit Ierland meegenomen naar de smidse Gretna Green in Schotland. Hij heeft haar daar getrouwd op 18 juli 1842 . Zij was toen nog minderjarig..De ouders van Emily Ann waren ontroostbaar door dit verlies van hun dochter . Zij hadden hun hoop immers gevestigd op een adellijke verbintenis.

            Gretna Green in Schotland

24. Emily Héloise MacDonnell 1 juni 1844 in Dublin. Dochter van Hercules Henry Graves MacDonnell en Emily Ann Moylan.  Zij trouwt in Woolston 27 juni 1867 Charles Boissevain. Zij sterft in Blaricum 26 januari 1931

Emily Eloise MacDonnell (1844-1931) en Charles Boissevain