Woensdag 27 juni 1923.Het huwelijk van Cornelis Verolme en Jannetje Borg (1)

1924 Cornelis slaagt voor  zijn eindexamen MTS.
1928 Na zijn vertrek bij de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij treedt hij in dienst bij de Gebr. Stork & Co  in Hengelo. De eerste dag dat hij bij de machinefabriek van de firma Stork in Hengelo begint, heeft hij de begrafenis bijgewoond van de heer D.W Stork, de oudste zoon van C.T. Stork, de grondlegger van de machinefabriek.



D.W. Stork (1855-1928),

Cornelis  wordt cheftekenaar van het constructiebureau. Hij haalt twee vroegere medewerkers van de RDM naar Hengelo, het zijn C. Terlouw en C. Bakker  De nieuwe directeur C.T. Stork vraagt hem een rapport te schrijven over hoe hij dacht van de organisatie van het bedrijf. Hij hoort er lange tijd niets over. De directeur zegt hem enige tijd later: "Laten we er niet meer over praten". Maar voegt hij er even later aan toe: "Het was voor hem geen prettig rapport, hij had er veel kritiek in gelezen". Maar hij heeft altijd goed met hem samen kunnen werken.
1931 Stork gaat dieselmotoren bouwen. Cornelis moet trachten dit totaal nieuwe product op de markt te brengen.
1936 Voor Stork gaat hij naar Brazilië  en lukt het hem om dieselmotoren te verkopen.
1937 Stork levert de scheepsmotor voor het prinselijk jacht Piet Hein.  Uit die tijd dateert de goede verhouding met Prins Bernhard, die later hem steeds heeft gesteund..
1940-1945 Stork wordt door Duitse officieren en technici beheerd. In zijn memoires besteed hij slechts  twee en een halve  bladzijden over deze oorlogsperiode.
1942 Hij maakt kennis met Annie Weegink, telefoniste bij Stork, een remonstrants meisje, waar hij verliefd op wordt. Er ontstaat een geheime verhouding met haar.
1943 Tijdens een bombardement wordt zijn huis vernield. Er breekt in staking uit bij Stork. Hij wordt met drie anderen door de Duitsers verhoord. Hij vreest het ergste, maar wordt even later vrijgelaten, terwijl een van hun vieren wordt gearresteerd en later gefusilleerd.

Het huis van Cornelis Verolme in  Hengelo. Rechts: 1943 Het huis na het geallieerde bombardement op Hengelo. (1)

1946 Hij dient een rapport in bij de directie van Stork . Hierover zegt hij in zijn memorie, dat hij zijn positie in het bedrijf niet langer acceptabel acht:"Eindelijk had ik met de indiening van het rapport het tafellaken tussen de directie, waarbij zich nog leden van de familie Stork bevonden  en mijzelf doorgesneden". Hoe de directie er over dacht wordt door Ariëtte Dekker in haar biografie van Verolme  op pagina 88 verwoord:.
"Gezien zijn zakelijke successen zou Cornelis Verolme - nogmaals objectief gezien - heel wel in aanmerking hebben kunnen komen voor de positie van commercieel directeur. Maar de Storken zagen Cornelis Verolme niet zitten: te ongepolijst, niet academisch geschoold en niet uit het juiste hout gesneden. (…) Men moest bij voorkeur een vader hebben die zelf fabrikant of bankier was, iets onder de veertig zijn, een universitaire opleiding hebben, en van remonstrantse, doopsgezinde of onkerkelijke gezindte zijn. Cornelis Verolme voldeed aan geen van deze eisen. Hij was afkomstig uit het volksdeel der 'kleine luyden', de gereformeerden,.... (…). Voor de eigengereide en uitgesproken Cornelis Verolme, die zich weliswaar nette manieren had aangeleerd; maar de werkelijke mores van de Nederlandse elite niet kende, was dus ondanks zijn commerciële successen geen plaats in de directie van het keurige Stork".
Hij neemt hij op zondag 1 september ontslag bij Stork. Op zaterdag 7 september begint hij in Hengelo zijn Scheepsinstallatiebedrijf "Nederland"  aan de Beckumerstraat 83 met als doelstelling het ontwerpen, leveren en installeren van complete voortstuwingsinstallatie van zee- en binnenschepen. Hij vertrekt eind van het jaar naar Rotterdam. Hij neemt zijn trouwe medewerkers Terlouw en Bakker mee.
1947 Cornelis betrekt een klein kantoortje aan de Coolhaven 238. Hij verkrijgt van de directie der domeinen een stuk onbewoonde grond aan de Nieuwe Maas in IJsselmonde. In zijn memoires zegt hij tegen zich zelf: "Mijn hemel wat ben ik begonnen ! Moet hier een fabriekje of een fabriek komen"  Ik keek even naar boven en vervolgde:" Dat is alleen mogelijk als ik Hem mee heb". In IJsselmonde bouwt hij een machinefabriekje waar hij dieselmotoren kan reviseren, met een eigen kade waar schepen konden afmeren. Hij wil zijn eerste dieselmotor kopen van de firma Sulzer in Zwitserland. Hij moet daar f 1.2 miljoen Zwitserse franken voor betalen.  Maar hij heeft daarvoor niet de benodigde deviezen. Hij krijgt geen steun de Nederlandsche bank en het ministerie van Financiën en Economische Zaken. Hij krijgt steun van de Koopmansbeurs in Amsterdam. De directeur heeft kans gezien voor 350.000  dollar  zuurtjes naar Amerika te verkopen.  Met die dollars worden Zwitserse francs gekocht en zo worden Nederlandse zuurtjes omgezet in een Zwitserse motor.
1949 Zijn bedrijf wordt omgezet in een naamloos vennootschap, waarbij het stemrecht wordt ondergebracht in de  Stichting Nederland Trust waar hij alleen zeggenschap bezit, de andere aandeelhouders hebben  niets te vertellen.
1950  Hij neemt de scheepswerf  J Smit Czn in Alblasserdam over. De gevestigde orde van scheepsbouwers kijken met Argus ogen naar die kleine man, die in een korte tijd een goed florerende scheepswerf weet te stichten. Hij hanteert een onorthodoxe bouwmethode wijze. De helling waarop  het schip wordt gebouwd tegelijkertijd met het schip met het aanbetalinggeld van de opdrachtgever.

Links de werf te Alblasserdam voor de overname. Rechts : na de overname waar schepen van 200 meter lengte worden gebouwd

1953 Donderdag 19 november neemt hij de werf De Haan & Oerlemans in Heusden over.
1954 Dinsdag 1 juni vindt de scheiding plaats van Cornelis Verolme met Nanny Borg. Hij trouwt  drie weken later met  Annie Weegink, met wie hij al sinds 1942 een geheime verhouding had.

Cornelis Verolme met zijn nieuwe vrouw Annie Weegink (1)

Dinsdag  21 december richt hij de Verolme Dok en Scheepsbouw op.
De relatie tussen Cornelis Verolme en zijn werknemers is wel heel anders dan tussen de directeuren van de  gevestigde orde van  scheepsbouwers met hun werknemers. Twee citaten uit de biografie van Verolme, geschreven door  het boek van Ariëtte Dekker laat  dit verschil duidelijk zien.
1. pagina 131: "Tot slot, en dat brengt ons meteen op de belangrijkste ergernis bij de grote Rotterdamse werven, verschilde Cornelis Verolme van zijn nieuwe collega's in zijn houding ten aanzien van zijn werknemers. Cornelis Verolme had, in tegenstelling tot de meeste van zijn nieuwe collega's, geen enkele moeite om dicht bij zijn arbeiders te staan. Zelf als boerenzoon van onderaf opgeklommen, zonder universitaire opleiding, had hij van nature meer aansluiting bij de werkvloer dan zijn academisch geschoolde tegenvoeters. Verolme was iemand die zich regelmatig onder zijn arbeiders begaf en tevreden rondwandelend met Jan en Alleman een praatje maakte. Met de alpinopet stevig over de oren getrokken tegen de harde, koude wind op de werf, was hij dan bijna onherkenbaar als de grote scheepsbouwer die normaal gesproken onberispelijk gekleed ging. Naadloos voegde hij zich onder zijn noeste arbeiders, wier taal hij feilloos beheerste. Hoe ijdel hij ook af en toe kon zijn, zijn eenvoudige eilanderkomaf verhulde hij nauwelijks - hij koketteerde er zelfs mee en was trots op zijn Zeeuwse accent - en dat schiep een sterke band met zijn arbeiders, die groot ontzag voor 'de baas' hadden die zo goed voor hen zorgde. Verolme kende velen van zijn werknemers bij naam en kwam in de begintijd zelfs bij de mensen thuis als zij een zoveeljarig huwelijk vierden of wanneer er een baby geboren was.
2. pagina  132: "Exemplarisch voor de grote afstand tussen directie met de werknemers is het beeld van het jubileum van Wilton-Fijenoord in 1954  waarbij vertegenwoordigers van de arbeiders -let wel: niet het gehele arbeiderskorps dus - de gelegenheid kreeg de directie te feliciteren. De stoere werklieden werden daarbij gemaand de directie toch zoveel mogelijk sparen voor de brute kracht van hun arbeidersknuisten. Naast de recipiërende directieleden hing een waarschuwingsbordje met de tekst: 'In verband met de vele handdrukken gelieve U met een lichte handdruk te volstaan".
1955 Donderdag 7 april wordt tijdens een gemeenteraadsvergadering van Rotterdam een stuk grond van 969 hectare in het Botlek gebied aan Verolme uitgegeven. Hij wil op dit gebied een werf bouwen. Zaterdag 1 oktober wordt de eerste ertstanker P.G.Thulin genoemd, te water gelaten. Dit is wel een heel bijzondere tewaterlating aangezien het schip 230 meter lang is en de Noord slechts 260 meter breed is. Men slaagt er in om het schip op tijd af et remmen en zo te draaien dat het de overkant niet bereikt. Het is voor Verolme een zo spannend gebeuren dat hij 2 dagen voor de tewaterlating plotseling van de zenuwen niet meer kon praten!

Tewaterlating van de ertstanker P.G. Thulin

1956 In maart weet Verolme Alfred de Booy (In 1955 gepensioneerd bevelhebber der zeestrijdkrachten) als directeur aan te trekken.

Links: Sjoerd Pieter Gerbrandy. Rechts:Alfred de Booy (1)

 In zijn memoires schrijft de Booij over zijn eerste ontmoeting met Verolme:
"De lunch van Gerbrandy verliep goed. Cornelis Verolme maakte een kordate indruk. Typisch was zijn vraag:wat vindt U van uw chef,de heer Staf,waar op ik niet anders dan ontwijkend kon antwoorden. Iets later zei hij plotseling, wilt U mijn compagnon worden, waarop ik antwoordde,dat ik na mijn pensionering gaarne zijn bedrijf zou willen bezoeken. Op dat moment wist ik niet dat Verolme gaarne woordelijk beloften deed,soms zelfs onnodig, doch dat hij contracten precies na kwam. Tijdens mijn bezoek aan het Scheepsinstallatiebedrijf te IJsselmonde vroeg ik wat mijn taak zou zijn. Daarop ging hij niet diep in, doch wees op het werk dat allereerst moest geschieden wegens de grote werf aan de Botlek. Daar moet een paal voor een loods of helling geslagen worden en moest ik maar eens gaan kijken hoe wij de honderden gasten konden ontvangen. Ik zag een paar koeien grazen ,hoorde af en toe een doffe klap bij een heistelling en vond een vervallen steiger,vanwaar door het leggen van staalplaten men bij deze stelling zou kunnen komen. Ik zag ook dat een raffïnaderij (Esso) reeds bestond in de buurt en een paar opschriften van boeren die zich beklaagden dat Verolme hun land had ingepikt. Toen ik Verolme vertelde, dat ik te vergeefs naar een grote werf had gezocht,tikte hij tegen zijn voorhoofd en zei: die zit hier".
Woensdag 27 juni wordt de eerste paal op het Botlek gebied geslagen, door mevrouw J.M.van Walsum-Quispel , echtgenote van de burgemeester. Bij de plechtigheid zegt Verolme: "Hier komt de grootste en modernste werf van Nederland".
 

Het portret van Cornelis Verolme dat in zijn bedrijven hangt (1)

1957 Precies een jaar later wordt  op donderdag 27 juni de werf aan de Botlek officieel in gebruik gesteld door mr J. Klaasesz commissaris van de Koningin van Zuid Holland. De kiel voor een tanker van 55.000 ton wordt gelegd, te bouwen voor Perzische regering.
Dat er veel afgunst bij de Rotterdams scheepsbouwers bestaat laat zich raden. Om dit te verduidelijken geven we enkele citaten van memoires van  de Booy: "Inderdaad waren er vermoedelijk veel van zijn concurrenten die hem onderschatten,doch Wilton -Fijenoord en de Rotterdams Droogdokmaatschappij, hadden tegenstellingen moeten vergeten en samen een grote reparatie werf aan de Botlek moeten oprichten,dan hadden zij Verolme de weg versperd en aanzienlijke uitgaven aan gegraven en drijvende dokken kunnen besparen of althans beter rendabel kunnen beleggen. Verolme had geen last van commissarissen,waarvan natuurlijk sommigen hem wel eens waardevolle adviezen konden geven, hij had veel kennissen op zijn niveau,hoorde dus veel en kon snel beslissen .Hij belegde zijn winst in het bedrijf en kreeg op zijn uitbreiding investeringsaftrek. Hij had een overdreven minachting  voor banken, die geen geld wilden uitlenen dat niet van hun was,vond dat een gezant in het buitenland alleen voor hem en met voor anderen moest werken,ergerde zich aan de op weinig gefundeerde leugenberichten die rondgestrooid werden. Het Verolme concern behoefde zich niet tegenover aandeelhouders te verantwoorden,van daar dat veel mondeling werd afgehandeld.
"Natuurlijk heeft bijna iedere selfmade man iets in zijn optreden dat weerstanden oproept. Niettemin valt te betreuren dat in Amsterdam en Rotterdam,overigens voortreffelijke mensen,wier vaders of grootvaders zich ook door eigen kracht naar boven hadden gewerkt,zoveel onjuistheden debiteerden en verdachtmakingen rondstrooiden. Een enkele maal keerde zich dat tegen hen,want toen wij in de markt lagen voor een order van een Zuid-Afrikaanse rederij,vroeg men aan onze man daar: bouwt de Amsterdams werf goede schepen?Ja was zijn antwoord, waarop hij de order kreeg, want de Amsterdammers hadden gezegd, dat Verolme geen goede schepen bouwde". .

Behalve de Booy weet Verolme  Pieter Sjoerds Gerbrandy,  daarvoor minister-president van het oorlogskabinet in Londen, voor zijn bedrijf te strikken. Eveneens heeft hij de respectabele Rotterdammers Jan de Monchy, Philip Mees, Eugène en Albertert Vinke binnengehaald. Zijn tegenstanders zijn personen van de machtige Rotterdamse Scheepsbouwers elite, zoals de president-commissaris van de Rotterdamse Droogdok Maatschappij Karel 'KP'' van de Mandele en de commissarissen Philip van Ommeren, Willy Goudiaan. Van Wilton Fijenoord de president-commissaris Jaques Dutilh en de commissarissen D.Th Ruys, J.Hudig en Jan Oyevaar. Hieruit blijkt duidelijk dat er een groot verschil bestond tussen de netwerken van de gevestigde orde van de Rotterdams scheepsbouwers en die van Verolme. Zo kan hij ook niet rekenen om lid te worden van het exclusieve genootschap Club Rotterdam.

Ariëtte Dekker schrijft hierover in haar boek Verolme op pagina 137: "De Club Rotterdam was één groot ons-kentons van voorname Rotterdamse zakenlieden. Het wemelde er van de Van Beuningens, Dutilhs, Goudriaans, Van Hobokens, Hudig,en, Mezen, Van Ommerens, Reuchlinnen, Ruysen, Van Stolken, Veders, Wiltons en Van der Vorms. De Club Rotterdam vormde een bonte mengeling van Rotterdams oud geld, voorzover men daar in de Maasstad van kon spreken, en relatief nieuwe rijken die hun geld verdiend hadden als kolenhandelaren, havenbaronnen, reders en scheepsbouwers aan het begin van de twintigste eeuw; als gevolg van de opkomst van de stoomvaart en de aanleg van de Nieuwe Waterweg.(...) Cornelis Verolme zelf hoefde zich geen enkele illusie te maken ooit tot: dit exclusieve gezelschap toegelaten te worden, daarvoor was hij te nieuw en te kort in de Maasstad. Daar moest minimaal een generatie overheen gaan. Bovendien botste zijn uitgesproken bravoure te veel met de elitaire ingetogenheid die de deftige Rotterdammers zich in de loop der jaren hadden aangemeten". .

Ook een lidmaatschap van Koninklijke Roei-en Zeil Vereniging de Maas in Rotterdam kan hij rustig vergeten. De helft van de bestuurders van de Club Rotterdam zijn lid  van de Club Rotterdam

Ariëtte Dekker op pagina 183-164: "De leden van De Maas waren een parvenu als Cornelis Verolme niet nature goed gezind. Zij moesten niets hebben van deze nouveau riche ,diezich verplaatste in een protserige zwarte Cadillac - zijn collega-scheepbouwers lieten zich rondrijden in Bentleys, Rolls Royces en Jaguars , - die erg ijdel was, zich net iets te netjes kleedde, met gleufhoed en witte folard, en zich altijd met veel te veel scherp geurende lavendellotion besprenkelde. Die een nare, schelle stem had die door merg en been kon gaan, waarmee hij ook nog eens uitsluitend over zichzelf sprak. 'Een irriterende figuur,' vat een Maaslid de algemene mening over Cornelis Verolme samen. Bij dit soort clubs gold het oer-Hollandse adagium: 'Hij die met ons mee wil gaan, die moet onze manieren verstaan,' en daaraan voldeed Verolme niet. Hij werd geweigerd als lid van De Maas, hetgeen velen in Rotterdam nog altijd graag smalend mogen memoreren. Het was des pijnlijker voor Cornelis Verolme, aangezien jonge ingenieurs die  hem werkten, wel probleemloos lid hadden kunnen worden".

Verolme weet in juli een order voor het ombouw van het Braziliaanse vliegkampschip de Minas Gerais in de wacht te slepen.  De Booy krijgt de supervisie over dit project.

 
Verbouwing van het vliegtuigkampschip Minas Gerais op de werf in Rotterdam.

1959. Vrijdag 22 mei wordt de tanker Mohamed Reza Shah te water gelaten door prinses Margriet in aanwezigheid van de Sjah Rezah Pahlevi, koningin Juliana en Prins Bernhard. Begin van een spectaculaire expansie.



De tanker Mohamed Reza Shah wordt door prinses Margriet te water gelaten (1)

Overal begint Verolme plannen te ontwerpen voor de bouw van werven in het buitenland. Hij bouwt werf in Brazilië in de baai van Jacuacanga. De  Noorse werf te Sarpsborg, de de Ierse werf te Cork, Verolme Electra. Talloze schepen lopen overal van de hellingen. Alles lijkt voorspoedig te gaan
1960 De eerste technische proefvaart van de herbouwde vliegtuigkampschip Minais Gerais vindt plaats in 1960. Alles blijkt perfect te werken.

 De Minas Gerais verlaat de haven Rotterdam in juli voor een proefvaart

Cornelis besteedt meer aandacht voor het verkopen van schepen en de groei van bedrijven dan aan de financiële kant van zijn bedrijven. Hij heeft het land aan bankiers. Hij is tot nu toe in staat om zijn financiering te bewerkstelligen met de aanbetalingen die hij op zijn schepen ontvangt. Zijn boekhouders zijn bezorgd over zijn wijze van investeren, maar daar heeft hij geen boodschap aan. Niemand weet hoeveel geld Verolme, hij houdt dit voor de buitenwereld strikt geheim. Het blijkt echter dat Verolme, zowel  letterlijk als figuurlijk, te hard van stapel is gelopen met al zijn investeringen. De fiscus verschijnt nu ten tonele  met een aanslag van maar liefst 32 miljoen gulden. Er zijn geruchten van een dreiging van een faillissement.
1961 Vrijdag 13 januari 1961 wordt het vliegtuigkampschip Minas Gerais weer als nieuw worden opgeleverd aan de Braziliaanse marine. Verolme heeft hiermee bewezen binnen de hiervoor gestelde tijd een heel complex project te kunnen uitvoeren.
Verolme weet de problemen met de fiscus handig op te lossen en moet slechts 16 miljoen van de 32 miljoen aan belastingsgeld betalen. Dit heeft hij vooral te danken aan de oud-minister van financiën Hendrik Jan Hofstra, die in februari was toegetreden tot het Verolme concern.

Hendrik Jan Hofstra 1904-1999

1962 Het gaat niet goed met de scheepsbouw  in Nederland door buitenlandse concurrentie, vooral door die van Japan. Door alle tegenvallende winsten heeft hij  steeds meer behoefte aan externe financiers.  Hij begint met een eigen Verolme Financieringsbedrijf,  hij hoopt op deze wijze geld op te halen bij particulieren. Dit wordt echter geen succes. Gelukkig  komt hij in contact met Philip Mees, firmant bij R Mees en Zn. Hij bewondert Verolme om zijn ondernemerschap.  Philip Mees slaagt erin om samen met twee andere banken-  de Rotterdamsche en Hollandsche Bank Unie - Verolme een krediet van 10 miljoen gulden te verlenen. Ook van het Philips Pensioenfonds ontvangt hij een lening van 10 miljoen gulden. De acute liquiditeitscrisis is voorlopig opgelost.
1963 De winsten van de zeven werven in Nederland beginnen verlies te lijden. In 1958 was er nog een winst van 140 miljoen, nu een verlies van 409 miljoen gulden. Verolme toch weer krediet te krijgen, dank zij  de hulp van Frits Karsten van de Rotterdamsche Bank. Een van de weinige bankiers, die het met Verolme zag zitten. De bouwkredieten zijn inmiddels opgelopen tot 33 miljoen gulden, maar er zijn wel strengere voorwaarden gesteld aan de nieuwe kredieten. Verolme moet  zijn accountants machtigen om openheid van zijn financiële zaken  te geven, de zgn 'waakhondovereenkomst'.
1964  Ook Verolme begint verlies te lijden op zijn Nederlandse scheepsbouw activiteiten. Hij heeft tot nu toe steeds zijn verdiende geld geïnvesteerd in nieuwe projecten en geen geld apart gelegd voor slechtere tijden. Voor Verolme betekent het dat hij weer met liquiditeitsproblemen te kampen krijgt. Het Rotterdamse banken consortium: R.Mees en zonen (Thony Ruys), Hollandsche Bank Unie( André Nieuwehuys) en de Rotterdamsche (Hans Wakkie en Frits Karsten) willen hem de duimschroeven aandraaien. Hij heeft het land aan de bemoeizucht van de bankiers . Zoals Ariëtte Dekker in haar boek schrijft op pagina 230: "... en weigerde hij zich de wet te laten voorschrijven door zijn geldschieters, die door hem afwisselend als hinderlijke boekhouders, kruideniers en krentenkakkers  werden aangemerkt". Helaas treedt zijn trouwe vriend Philip Mees terug als firmant vanwege  twee hartaanvallen.
Verolme raakt ook betrokken  in de exploitatie  van  het REM eiland, waarbij hij als voornaamste aandeelhouder uiteindelijk veel geld verliest. Het REM-eiland is een platform op 9 kilometer buiten de kust van Noordwijk. Vanaf dit eiland worden vanaf 12 augustus tot 14 december commerciële televisie-uitzendingen onder de naam TV Noordzee verzorgd. Op 17 december wordt de apparatuur van het REM-eiland  door de Nederlandse Koninklijke Marine geconfisqueerd. Deze actie kon worden ondernomen omdat per 1 december 1964 een noodwet was aangenomen die uitzendingen verbood vanaf constructies gebouwd op de zeebodem.

Het REM eiland in de Noordzee voor de kust van Noordwijk

1965 Het wordt nu menens bij het Rotterdams bank consortium.  De bank R.Mees en zn zegt het krediet aan Verolme op. De andere banken blijven echter Verolme krediet verlenen. De in 1963 gesloten 'waakhondovereenkomst' blijkt gefaald te hebben  Het is  Henk Hofstra die nieuwe hypotheken weet los te wurmen, zodat het liquiditeitsprobleem tijdelijk wordt opgelost. Verolme viert zijn 65ste verjaardag en de vraag doet zich voor of hij zich niet zou terugtreden. Hij toont echter geen aanstalten om pas op de plaats te maken.
1966 Alfred de Booy en Hendrik Jan Hofstra trekken zich terug uit het bedrijf.  Waarschijnlijk is de reden van Hofstra aftreden gelegen in het feit dat hij zich niet zo lekker meer voelt over de financiële risico's die Verolme neemt. Arij Rijke wordt algemeen directeur. Verolme blijft president- directeur.
1967 Hans Wakkie van de Rotterdamsche Bank begint nu ook - net zoals Thony Ruys van R. Mees en zn, -  niet meer te geloven in de beloftes van Verolme.  Ondanks deze toenemende kritische houding van de bankiers  ontvouwt Verolme  plannen voor de bouw  van twee enorme reparatiedokken voor mammoet olietankers. Hiervoor heeft hij een krediet nog van 63 miljoen gulden. Hij doet nu een beroep op de regering voor een kredietgarantie, dwz op de minister Leo de Block van Economische Zaken..

Minister Leo de Block van Economische Zaken..

Er ontbrandt een heftige strijd tussen Verolme en de gevestigde orde van scheepsbouwers. Zijn tegenstanders zijn:  de drie werven:  Rijn Schelde, Wilton-Fijenoord en NDSM . Zij vragen eveneens een kredietgarantie bij de regering aan voor de bouw van een groot reparatiedok op de Maasvlakte. In zijn memories schrift hij later hierover: 'Als een donder slag bij heldere hemel kwam toen plotseling de aanvraag van mijn concurrenten'.
1968 De ministerraad van vrijdag 1 maart  komt tot de conclusie dat slechts ruimte is voor een reuzendok en dat alle werven samen moeten werken. Hier wil Verolme natuurlijk niets van weten. Hij zegt zelfs tegen de pers dat hij al vast is begonnen met de bouw van een dok. Hij stelt de helft van de dokdagen ter beschikking aan zijn concurrenten, maar zegt daar ironisch bij, "Als ze netjes blijven tenminste"  (A. Dekker, p.305). Na een bikkelharde strijd krijgt Verolme  van de regering een kredietgarantie van 75 miljoen, maar wel onder de voorwaarde dat hij de noodlijdende Amsterdamse NSDM (Nederlandse Dok en Scheepsbouw Maatschappij)  moet overnemen om deze van de ondergang te redden.

In de memoires van Verolme lezen we over deze netelige kwestie het volgende:(p.237-239): "Mr J.C. van Alphen de Veer directeur- generaal voor de industrie en handel deelde mij het volgende mede: "Wij zitten er over te denken om u die kredietgarantie te geven".  Dat klonk hoopvol, al kwam deze garantie nu voor onze nieuwbouw te laat.Ik vermoedde echter meteen, dat er sprake van haken en ogen moest zijn. Zo was het. Deze directeur-generaal vervolgde: "Maar meneer Verolme, wij zitten met een grote moeilijkheid. Wij zitten met het probleem-Amsterdam". "Wat is dan dat probleem-Amsterdam?" vroeg ik verwonderd, al had ik  wel enig vermoeden van wat er aan de hand kon zijn. "Ja ... als wij u een kredietgarantie geven voor het dok aan de Botlek, betekent dat een discriminatie van Amsterdam." (..) Mijn verbazing nam toch wel steeds toe. Ik vroeg:"'Maar vertel mij nu eens ronduit, wat u met dat alles bedoelt?" "Daar willen wij u dit mee zeggen, en daar moet u maar eens in alle rust goed over nadenken: wij zijn van mening dat, indien wij u de garantie voor uw dok geven, daartegenover moet staan, dat u de werf Amsterdam overneemt." Wat hier in werkelijkheid gebeurde, was niets meer of minder dan dat het ministerie, dat is aangewezen om onze economie te behartigen, de strop voorhield.  (...) Op dat moment kon ik echter niet anders denken dan:  Mijn hemel! Wat moet ik dáármee beginnen? Dat bedrijf in Amsterdam overnemen!?.. ". (...) Wat mij werd voorgesteld  was niet meer of minder een afschuwelijk geval van koppelverkoop". Einde citaat uit de memoires van Verolme.
Piet Goedkoop van de NSDM heeft tegen de regering gezegd dat als Verolme zijn dok zou bouwen het einde zou betekenen van de NSDM en een verlies van de werkgelegenheid van 3500 arbeiders. Dit heeft de doorslag gegeven om Verolme zijn kredietgarantie te verlenen zou overnemen.. Verolme gaat met deze voorwaarde akkoord. Pieter Schwenke treedt toe als  de financiële man bij Verolme, hij was al in  1964 door Hofstra binnen gehaald. 

Cornelis Verolme en Piet Goedkoop tijdens de besprekingen voor de overname avn de NSDM door het Verolme concern. (1)

1969 Het blijkt dat Verolme met de overname van de NSDM een kat in de zak heeft gekocht. Het bedrijf blijkt een grote verliespost te worden. Maar ook in Rotterdam worden aanzienlijke verliezen geleden. Vooral de stijgende loonkosten veroorzaken verliezen. De kosten van het nieuwe reparatiedok lopen volledig uit de hand, ipv van de 70 miljoen wordt het 100 miljoen gulden. Hij krijgt een nieuwe kredietgarantie van 25 miljoen op voorwaarde dat Verolme zaterdag 1 aug 1970 zou moeten aftreden als president-directeur. Bovendien zou hij in de raad van commissarissen naast hem een regeringscommissaris moeten dulden en daar twee commissarissen om het bedrijf te onderzoeken. Dit zou het einde zijn voor Verolme want hij wil door niemand op zijn  vingers worden gekeken. Zijn mening over de raad van commissarissen liegt er niet om:"Je geeft ze een sigaar, je geeft ze te eten en moete bij het kruisje een handtekening te plaatsen".Toch dringt het bij de pers door dat het niet goed gaat met het Verolme concern. Hij fulmineert dat een nationaal schandaal wat hier is gebeurd. Maar het wordt steeds duidelijker dat hij de greep op het geheel begint te verliezen. Hij kan nauwelijks salarissen betalen en balanceerde op de rand van faillissement. Ten einde raad tekent hij een contract met de Nationale Investeringsbank (NIB), waarbij hij wel de kredietgarantie krijgt van 25 miljoen. Hij geeft opdracht aan twee commissarissen om zijn bedrijf te onderzoeken. Hij verpandt al zijn aandelen in zijn bedrijven aan de NIB. In zijn memoires  schrijft hij:"Ik zat in de allergemeenste dwangpositie. Ik had geen keus. Dit was het donkerste moment uit mijn leven, helaas tot dan toe. [ ... ] Die avond kwam ik meer dan down thuis, zodat mijn vrouw vroeg, wat er aan de hand was. Ik kon slechts zeggen: "Ik heb mijn eerstgeboorterecht verkocht".
Minster van Economische Zaken De Block vraagt aan Barend Biesheuvel (fractie voorzitter van de ARP en voorzitter van het college scheepsbouwers) en Harry Langman ( directeur van de Nederlandse Scheepvaart Industrie) om een rapport over het Verolme concern te schrijven. Vlak voor het eind van het jaar komt het rapport uit. Het advies pakt niet slecht uit voor het Verolme concern. Verolme zelf  moet echter als president-directeur aftreden, evenals zijn commissarissen. Hij mag wel president-commissaris blijven, maar de overige leden van het college van toezichthouders zouden door of met instemming van de staat benoemd worden. Het betekent in ieder geval, dat Verolme niet veel meer te zeggen krijgt, maar het biedt wel een overlevingskans voor het Verolme concern. Het rapport adviseert  om het financierings tekort te dekken.
1970  Zaterdag 10 januari lekt het geheime rapport Biesheuvel-Langman uit. Verolme is des duivels. Tegen de Volkskrant zegt hij: 'Het is een nationaal schandaal dat ik nu al zes maanden heb moeten vechten voor een regeling, terwijl ik destijds toch de NSDM  in Amsterdam heb gered. Ik heb mijn eigen voorstellen gedaan aan de regering. Daar had ik het rapport van de heren Biesheuvel en Langman niet voor nodig. De vertraging die door dat onderzoek ontstond is een verschrikking. De financiële positie van mijn bedrijf is krachtig. Er zijn alleen enkele liquiditeits problemen  door de overname van de NSDM". Maar de regering is vast besloten om er voor te zorgen  dat hij moet terugtreden als president-directeur.

 Links:Barend Biesheuvel. Rechts: Harry Landman

Maandag 12 januari. Minister Witteveen van Financiën heeft in de ochtend een geheime bespreking met bankiers  en in de middag met vertegenwoordigers van  Rijn-Schelde . Er wordt gesproken over het plan van de Amro man Jan van den Brink, dat een fusie tussen Rijn-Schelde beoogt. De president-commissaris van Rijn-Schelde Jan de Vries is welbereid medewerking te geven, maar niet op voet van gelijkwaardigheid. Aan het eind van de middag ontvangt minister Witteveen Biesheuvel en Landman. Zij vinden  het plan van Van de Brink erg vaag

Links Minister Johan Witteveen. Midden: Jan van den Brink. Rechts: Minister Roelof Nelissen

Dinsdag 13 januari. Verolme schrijft een brief  aan minister Witteveen. Hij is onkundig over de geheime besprekingen van de vorige dag. Hij vraagt om steunverlening en in ruil daarvoor is hij bereid af te treden als president-directeur, zodra er een goede opvolger voor hem is gevonden.
Woensdag 14 januari  In de ochtend  heeft Verolme nog een gesprek met de Amro mannen Jan van den Brink en Frits Karsten. Verolme moet instemmem met het plan van de fusie, anders zal de regering een surseance van betaling aanvragen. Om half twee heeft Verolme een gesprek met minister Witteveeen en Roelof Nelissen, opvolger van minister Leo de Block. Verolme is bereid om op korte termijn de naam van zijn opvolger bekend te maken. Cornelis niet gerust over het laatste gesprek en zoekt tevergeefs steun bij Biesheuvel. Ten einde raad zoekt hij steun bij zijn werknemers. In het Telegraaf van zaterdag  17 januari wordt een arbeider aangehaald:'De baas zal het wel rooien. Zoiets kan men een man die dit allemaal hier heeft opgebouwd tegen alle tegenwerking in, niet aandoen. Wanneer zo'n man op non-actief wordt gesteld gaat hij binnen een week dood'. Volgens de krant hadden de werknemers met tranen in de ogen gestaan. Die middag hadden de werknemers Verolme nog letterlijk op handen gedragen. Zij hadden hem op de schouders genomen en hossend de kantine ingedragen.

Cornelis Verolme wordt door zijn arbeiders op de 'handen' gedragen.(1)

Woensdag 14 januari krijgt Verolme in zijn villa De Heul in Ridderkerk bezoek van Jozef Molkenboer, plaatsvervangend directeur-generaal van Economische  Zaken. Hij heeft van de minister-president Piet de Jong de opdracht meegekregen om Verolme te dwingen af te treden. In bijzijn van zijn vrouw Anneke brengt hij deze boodschap over.

  De villa De Heul in Ridderkerk van de familie Verolme (1)

Donderdag 15 januari. Verolme en zijn vrouw vertrekken naar Zwitserland om even tot rust te komen. Het plan om Verolme een gedwongen fusie aan te gaan met Rijn-Schelde is naar de pers gelekt.
Zaterdag 17 januari. In de middag vindt een gesprek plaats tussen Verolme en de ministers Nelissen,  Witteveen , Roolvink en Molkenboer. Verolme wil nog steeds geen formeel akkoord geven op zijn aftreden als president-directeur. In zijn Memoires schrijft hij: "Nog nooit in mijn leven ben ik zo alleen geweest".
Woensdag 21 januari. Het rapport Biesheuvel-Langman wordt aan de Tweede Kamer overhandigd. Dit houdt in dat het grootste geheim van Verolme is onthuld: alle financiële gegevens van het Verolme concern
Vrijdag 23 januari Verolme had aan minister Nelissen beloofd niet de pers te woord te staan. maar voor zijn vertrek naar Zwitserland heeft hij tegen een journalist van de Telegraaf o.a gezegd: "Op het moment dat ik een geschikte president-directeur heb gevonden en ik heb die man ingewerkt, wil ik stoppen(...) Maar waar haal ik zo gauw een president-directeur vandaan, zo'n schaap met vijfentwintig poten?"
Donderdag 29 januari Uiteindelijk bezwijkt Verolme  door de op hem uitgeoefende druk  en gaat hij akkoord gaat met zijn aftreden als president-directeur. Wel blijft hij president-commissaris. Maar zijn macht over de Raad van commissarissen is hij kwijt geraakt. Vier van de zeven commissarissen worden benoemd door de minister van Economische Zaken . Jozef Molkenboer wordt regeringswaarnemer.

In het midden: Jozef Molkenboer, plv dir.gen. van Economische Zaken (1).Rechts: minister Roelof Nelissens

Als zijn opvolger wordt tijdelijk Barend Scheffer, gepensioneerd directeur van Shell. In zijn memoires schrijft hij : "Wij zijn een week in Zwitserland gebleven. In arren moede zijn wij teruggekeerd. In de bladen lazen wij misselijke publicaties, onder tot kokhalzen nodigende koppen als: 'De reus is geveld!". Het moet voor hem een ware martelgang zijn geweest. Hij voelt zich vernederd, gekrenkt.
Vrijdag 30 januari schrijft hij aan zijn personeel dat hij tegen zijn zin moet aftreden als hun president-directeur: "Dit betekent geen afscheid van U, want als aandeelhouder en President-Commissaris blijf ik nauw aan de bedrijven verbonden en geef ik u de verzekering dat ik op dezelfde wijze de belangen van onze bedrijven zal blijven behartigen. Bij deze gelegenheid zou ik bij U willen aanbevelen de Heer B. Scheffer, die mijn plaats als President-Direkteur zal innemen en verzoek U hem Uw volle medewerking en vertrouwen te geven in het belang van het concern".

Dat uiteindelijk niemand onmisbaar is blijkt uit het feit dat het bedrijf onder leiding van Barend Scheffer weer winst maakt. Er worden mammoet tankers voor de grote oliemaatschappen besteld. Maar er waren ook andere geluiden . Op maandag 13 juli presenteert de interim commissie Winsemius een rapport, waarin staat dat de grote scheepsbouw in Nederland ten dode is opgeschreven, maar dat het stervensproces door de nodige kunstgrepen nog een aantal jaren gerekt zou kunnen worden. Verolme op zijn beurt laat het rapport uitlekken  naar Elsevier's Magazine. Hij blijft zich verzetten  tegen de fusie met Rijn-Schelde. Op vrijdag 4 september viert hij zijn zeventigste verjaardag. In 1958 was hij al benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau maar wordt het Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij had gehoopt op zij minst Commandeur  in de Orde van Oranje Nassau te  worden.

Vrijdag 4 september viert Cornelis Verolme zijn zeventigste verjaardag. Vlnr: zijn vrouw Anneke Verolme-Weegink, Cornelis Verolme ,zijn dochterr Henny Rober-Verolme, Prins Bernhard

Op maandag 7 september krijgt hij van zijn personeel een portret van zich zelf aangeboden.
1971 Maandag 22 maart komt er een fusievoorstel Rijn-Schelde-Verolme van de commissie- Winsemius.  Het is een feite een overname en geen fusie. Verolme dreigt naar de rechter te stappen als de fusie doorgaat. Maar op woensdag 14 april komt het voorstel er door. Verolme mag geen scheepsbouw zaken meer ondernemen en de naam Verolme niet als handelsmerk mogen gebruiken. Pieter Schwenke tekent het akkoord namens het Verolme concern. Het betekent het einde van de vriendschap van Verolme met Schwenke. Verolme spant een rechtszaak aan tegen de Staat der Nederlanden, tegen Rijn-Schelde en tegen zijn eigen bedrijf Verolme Verenigde Scheepswerven. met als eis een verbod op de uitvoering van de fusie. Dinsdag 11 mei dient het kort geding. Na twee weken volgt de uitspraak waarin hij in het ongelijk wordt gesteld. Hij legt zich er niet bij neer een dreigt met een bodemprocedure. Op zaterdag 5 juni geeft hij zijn strijd op. Op zijn jacht de Achor aan de Vecht in Vreeland wordt door hem een contract getekend waarbij instemt met de fusie Rijn-Schelde met het Verolme concern. Maandag 7 juni hoort de ondernemersraad dat hun baas zich heeft overgegeven aan Rijn-Schelde. Zo komt er dan een einde aan het drama voor Verolme.
1975 Onvermoeibaar begint Verolme in maart een nieuwe onderneming: Naval Project Development Company Rotterdam. Weer dus bemoeit hij zich met scheepsbouw zaken, iets wat hem in 1971 verboden was. Hij maakt dezelfde dag aan de pers bekend dat hij grootste plannen heeft met het bouwen van een eigen Nederlandse gastanker. Tegelijkertijd begint het RSV concern met haar ondergang.  De overcapaciteit van de grote scheepsbouw begint zich te wreken.
1978 Verolme zegt dat hij in Delftzijl een gascilinderfabriek wil gaan bouwen. Ook dit loopt op niets uit
1979 Het RSV concern kalft verder af. De vroegere trots van Verolme de werf aan de Botlek wordt gesloten.
1980.Verolme geeft zijn tweede deel van zijn memories uit net voor zijn 80ste verjaardag op 4 september. Hij eindigt zijn memories met :
"Zo gezien, schijnen we in een dal te zitten. Daar moeten we dan uit. Met vereende kracht. Dit dal is op geen stukken na zo diep als dat in 1945. We hebben ons daaruit weten te werken. Vooral wèrken! Daarbij hebben we nieuwe dingen aangepakt, bij voorbeeld het grote wegtransport. Onze binnenschippers hebben bereikt dat zij de vrachtvaarders van een deel van West-Europa werden, onze transportbedrijven hebben zich ontwikkeld tot de vrachtrijders van Europa. Wie dacht daaraan in 1945, toen een gave vrachtwagen een zeldzaamheid was? Waar ik op zou willen aansturen is, dat de Nederlanders in de eerstvolgende decennia de gasvaarders van de wereld worden. Het gereedschap daarvoor kan Verolme maken. Maar we moeten blijven bouwen, ook grote schepen. Mijn laatste woord is: Volhouden!"
Hij krijgt als pleister op de wonde op 6 november het Commandeurschap van de Orde van Oranje Nassau. Het gaat niet goed met zijn gezondheid hij heeft prostaat kanker.
1981  Cornelis Verolme sterft 5 april op zijn 80ste jaar. Hij wordt begraven in de plaats waar hij geboren is: Nieuwe Tonge. Zijn neef Chris van Veen houdt de volgende toespraak:"Met het verscheiden van Cornelis Verolme is een groot man heen gegaan. Een ondernemer die met andere zakenlieden van allure de Nederlandse naoorlogse periode van wederopbouw en vernieuwing van de industrie heeft gemarkeerd. Een man, door velen om zijn prestaties bewonderd en gewaardeerd, door sommigen kleingeestig gevreesd en verguisd. [ ... ] De heer Verolme werd door velen niet begrepen. Een man die op een leeftijd dat anderen aan vrije tijd gingen denken, in en buiten Nederland een scheepsbouwimperium wist op te bouwen. De koning van de stapelloop, die schip en helling tegelijk bouwde, daarbij zijn vrienden om zoveel vernuft verbazend, zijn concurrenten verbijsterend! Hij, de jongen van het dorp, die dat eigenlijk wilde blijven, ook toen het succes hem in de kring van de groten en machtigen bracht en zijn wereld geen grenzen kende. Een man die een groot vermogen investeerde in zijn bedrijven en daardoor aan duizenden werk en welvaart gaf én daarbij weinig - ik durf wel te zeggen - te weinig aan zichzelf heeft gedacht.
Een man die moeilijk toegankelijk was voor kritiek, maar kon genieten van publiciteit en openbare waardering. Een mens die met zijn woord scherp kon zijn, pijn kon doen, maar die voor de kleine kringen om hem heen zijn warme persoonlijkheid blootlegde en machtig kon boeien. Zakelijk hard en rechtlijnig enerzijds, een morele en financiële steun anderzijds voor de talloos velen die zijn steun zochten. Vooral ook voor zijn naaste familie is hij altijd grootmoedig geweest. ( ...) ".
Op zijn graf is ook een krans van Prins Bernhard. Na zijn dood hebben veel mensen vol lof over hem. Krantenkoppen als:"Afscheid van een groot ondernemer".
1983 Het RSV concern gaat failliet. Aan het concern was jarenlang door de overheid forse financiële steun verleend van zo'n 2,2 miljard gulden. Onmiddellijk daarna wordt een parlementaire enquête ingesteld om te onderzoeken hoe het mogelijk was dat het bedrijf ondanks overheidssteun failliet ging. Voorzitter van de enquêtecommissie is de CDA'er Kees van Dijk. De beide ondervoorzitters, Marcel van Dam (PvdA) en Theo Joekes (VVD).
1984 De enquêtecommissie komt tot de volgende conclusies:
"In het rapport uit de commissie sterke kritiek op het beleid dat de opeenvolgende kabinetten gevoerd hadden: ontoereikend en niet eenvormig ten opzichte van de zwakke onderneming in moeilijke economische omstandigheden. De rol van de overheid was opmerkelijk groot in het ontstaan en lange voortbestaan van de RSV. Het gevolg van dit beleid waren grote financiële verliezen en het verlies van meer dan 18.000 arbeidsplaatsen. Minister Van Aardenne was hierdoor onder grote druk komen te staan tussen de eisen van vakbonden, de Tweede Kamer en de harde economische situatie. De informatie die minister Van Aardenne echter aan de Kamer over de afwikkeling van ROS-verliezen (Rotterdamse Offshore en scheepsbouwcombinatie, een onderdeel van het concern) verstrekte in april 1980 was ronduit misleidend, en daarom onaanvaardbaar. De Tweede Kamer was op haar beurt te vaak afwezig, onoplettend of vergeetachtig geweest, waardoor controle op het beleid niet goed werd uitgevoerd. Ook de Tweede Kamer was evenals de gehele overheid mede verantwoordelijk voor het ontstaan, het voortbestaan en uiteindelijke ondergang. Verder werden er in korte tijd honderden miljoenen defensiegeld aan de RSV toevertrouwd zonder behoorlijke dekking maar ook zonder dat de overheid meer invloed op RSV kreeg. Ook de leiding van de RSV ging niet vrijuit. De bestuurlijke en organisatorische zwakte van het concern kwamen volgens de commissie voor een groot deel voort uit de ontstaansgeschiedenis van RSV. Het was een kunstmatig maar zwak product dat tot stand kwam onder sterke druk van het kabinet. Inschattingsfouten en vals optimisme in de leiding van het concern deden de rest. Tien van de twaalf jaar dat RSV bestond waren crisisjaren, economisch ging het slecht, de concurrentie was moordend. Niet alleen Nederland kampte met verlieslijdende ondernemingen in deze bedrijfstak. Vele andere Europese landen vertoonden hetzelfde beeld waarbij ook die bedrijven met nationale steun krampachtig probeerde een deel van de scheepsbouwcapaciteit en werkgelegenheid in stand te houden".
Ariëtte Dekker op pagina 454 schrijft: "Cornelis Verolme werd tijdens de parlementaire enquête min of meer gerehabiliteerd. Er werd in ieder geval duidelijk dat er tijdens de fusie een tamelijk onfris spelletje was gespeeld, om te verhullen in wat voor een deplorabele positie Rijn-Schelde op dat moment verkeerde en wat voor  dorps politiek er bedreven was om toch vooral de spartelende, trotse scheepsbouwer buitenspel te zetten. Vooral Cees van Dijk en Theo Joekes gaven blijk van een zekere sympathie voor de underdog in het debacle Volgens oud-Verolme-directeur Alfred de Booy schreven de enquêteurs na afloop zelfs een brief aan Anneke Verolme-Weegink om haar mede te delen dat haar man zaliger niets verweten kon worden".

Verantwoording
In dit hoofdstuk over Cornelis Verolme heb ik ruim gebruik gemaakt van het voortreffelijke boek van Ariëtte Dekker : "Cornelis Verolme. Opkomst en ondergang avn een scheepsbouwer". 2005. Uitgeverij Bert Bakker Amsterdam. 2e druk. ISBN 90 351 2865 6. Behalve citaten van de tekst heb ik ook enkele foto's van haar boek afgedrukt met de vermelding: (1). Tevens heb ik aangehaald passages van de memoires van Cornelis Verolme, deel 1, 1971. deel 2, 1980.  De memoires van Alfred de Booy, waarin hij ondermeer beschrijft zijn periode als directeur bij Verolme in de periode 1956-1966. Deze memoires zijn inmiddels gedigitaliseerd en zijn te vinden  op deze website, zie hoofdstuk 12.Levensloop van Alfred de Booy.

2. Levensloop Dirk Scheringa (21-9-1950 - )

Familie Scheringa, vlnr, Harry,Moeder Baukje,Willem, Vader Dirk (1)
.
1991 Dirk neemt zijn grootste concurrent Geldservice in Echt over . Zijn bedrijf is nu 2 x zo groot geworden. Zijn bedrijf heeft al een omzet van iets meer dan  1 miljard gulden. De Voorschotbank wordt opgericht. Een voorschotbank mag alleen geld uitlenen,dat ze zelf binnenhalen. Niet zoals 'echte' banken die geld mogen uitlenen, dat ze zelf niet hebben. Hij krijgt een Wckvergunning, waardoor het mogelijk wordt om consumptief krediet te verstrekken. Hij wordt vice-voorzitter van de voetbalclub AZ .  Hij koopt het schilderij Indische dame van Carel Willink voor 215.000 gulden. Hij verdiept zich in de magisch realistische schilderkunst.
1992  Er volgt weer een overname door Dirk en wel van het financieringsbedrijf Postkrediet. Dirk wordt lid van de Rotary in Hoorn.
1993 Frisia maakt een netto winst van 10 miljoen gulden en 170 medewerkers in dienst. Het bedrijf wordt hoofdsponsor van voetbalclub AZ. In ruil voor de sanering van de schulden van AZ tw 1.8 miljoen gulden, kan Scheringa nu een groot deel van het bestuur benoemen. Dirk wordt voorzitter, zijn rechterhand Rozemond wordt secretaris, zijn vrouw Baukje wordt bestuurslid.  Hij heeft dus de meerderheid in het bestuur.
1994 Hans van Goor komt als jongste bediende bij het bedrijf. De Vereniging Financieringsmaatschappijen (VFN) gaat moeilijk doen over het feit dat Scheringa geen aflossing bij een lening afspreekt met de klanten. De gedragscode van de VFN is minimaal 2%. Dirk zegt  het lidmaatschap de VFN op . Hij haalt Tjeerd Westerterp, voormalig minister van Verkeer en Waterstaat binnen. Hij wordt lid van de Raad van Commissarissen. Ook twee medewerkers van de Nederlandsche Bank.  De netto winst is al opgelopen tot 13 miljoen gulden. Het bedrijf heeft 185 medewerkers  Hij heeft zijn oog laten vallen op de leegstaande Lidwina Huishoudschool voor zijn kunstmuseum. 
1995  Dirk koopt een stolpboederij aan  de Spanbroekerweg 125. Er volgt de overname van TADAS, The Anglo Dutch Assurance Society, waardoor het aanbod wordt uitgebreid met verzekeringsproducten. Hij neemt ook zijn grootste concurrent Becam over. Er wordt netto winst geboekt, nl. 19 miljoen gulden.
1996  DSB start met bemiddeling in eerste hypotheken. Weer een nieuwe reeks van overnames :de verzekeraar GCI De Spaar-en Kredietcentrale, Nivo/Bovo, Bevago, Mavu, KFO ( de laatste was een miskoop).  Er komen echter negatieve geluiden dat zijn systeem van hypotheek verlenen vele risico's inhouden voor de hypotheeknemer.  De klant moet namelijk bij de hypotheek tegelijkertijd een verzekeringspolis afsluiten waar premie voor verschuldigd is. De klant  wordt onvoldoende op de hoogte gebracht van het feit dat het aantrekkelijke rentetarief  tijdelijk is  en door de jaren steeds hoger wordt. De totale rentelast kan dan hoger uitpakken dan dat hij bij een andere bank tegen een hogere rente zijn hypotheek had afgesloten. In de Volkskrant van zaterdag 9 november worden deze risico's aan de orde gesteld. Maar de overheid doet niets met deze kritiek. AZ wordt clubkampioen van de 1e divisie en promoveert naar de eredivisie. Netto winst  28 miljoen gulden en  259 medewerkers.
1997 Dirk en Baukje rijden de Friese Elfstedentocht. Ze starten om half acht en  komen aan de finish om half tien in de avond. In februari openen Dirk en Baukje het Frisia Museum in Spanbroek, waar hun privé collectie aan magisch realistische kunstwerken naar toegaan  Hij  heeft al veertig portreten van Carel Willink.

Links: Frisia museum in Spanbroek. Rechts: Zelfportret van Charley Toorop (1891-1955)

Zijn vader ligt met darmproblemen in het ziekenhuis. Dirk zoekt hem op .Hij ziet hem voor het eerst na zeven jaar. Zijn vader knapt weer op. Dirk en zijn zuster organiseren een gesprek met hun ouders bij een Groningse psychologe . Ze zeggen wat hun dwars zit. Ze hebben het gevoel hebben dat  hun ouders  er niet voor hun waren toen ze opgroeiden. Na drie gesprekken geven de ouders te kennen niet verder er mee door te gaan. De netto winst is gegroeid tot 41   miljoen gulden met 369 medewerkers.. AZ degradeert naar de 1e divisie.
1998 Maandag 28 december wordt de DSB (Dirk Scheringa Beheer) groep gevormd, waar het Frisia bedrijf in wordt opgenomen. DSB Groep is een conglomeraat van meer dan dertig ondernemingen, die zich allemaal bezighouden met verlening van kredieten, het sluiten van verzekeringen en het doen van beleggingen. Dirk is zowel directeur als de enige aandeelhouder. De consumentenbond noemt de DSB advertenties misleidend. AZ promoveert naar de eredivisie.
1999 In het najaar van 1999 dient DSB Groep N.V. een aanvraag in voor het verkrijgen van een bankvergunning .  Het bedrijf heeft zeventien vestigingen in Nederland met 700 werknemers, een netto winst van 34.5 miljoen. Uitstaande krediet 1.7 miljard. Dirk heeft met zijn bedrijf 14% van de kredietmarkt.. De grote kredietverleners zijn Rabo Bank, ABN Amro en Postbank/ING.
2000 Dirk begint te bedenken aan beveiliging. Dirk krijgt donderdag 30 maart een kredietvergunning, zodat zijn de DSB Bank (100% dochter van de DSB groep) de eigen financiering kan verzorgen. Hij neemt de Avero Bank over,vooral hun bancaire kennis. Hij weet geld aan te trekken zonder zijn macht uit handen te geven. Dirk wil met zijn aandelen naar de beurs gaan  om honderden miljoenen op te halen van de beleggers. Uit de prospectus blijkt wel dat de beleggers niet veel te zeggen krijgen. Scheringa houdt daarbij een meerderheidsbelang. Hij heeft de DSB groep in Curaçao gevestigd met als enige dat hij niet door de raad van commissarissen ontslagen kan worden. De geplande beursgang kan nog zo'n 67% van de aandelen worden behouden. Maar de belangstelling valt tegen. Op de avond voor de geplande eerste notering, eind mei 2000, blaast Dirk Scheringa de emissie af. De Rabo bank en Merrill Lynch krijgen van hem de schuld voor de mislukking. Critici beweren dat hij toch bang is geworden een stukje van zijn macht zal moeten afstaan bij een beursgang .  Het kantoor van de DSB Bank komt in een voormalige discotheek in Wognum. Dirk bedankt voor zijn lidmaatschap van de Rotary. Dirk interesseert zich voor topschaatsport en heeft een eigen schaatsploeg.
2001  Dirk haalt 200 miljoen gulden binnen, door op de deposito 7 % rente te betalen, maar wel met de voorwaarde dat bij een eventueel faillissement de andere schuldeisers voorrang hebben. Dirk heeft ook zijn  ouders geadviseerd om deze achtergestelde rekening te openen. Dirk moet  voor de rechter verschijnen, want hij zou zijn Frisia klanten hebben misleid met advertenties voor "snel geld". Ook de Consumentenbond trekt aan de bel door te wijzen op de bezwaren van de koppelverkoop, waarbij ze voorbeelden geven van mensen die zich misleid voelen en nu buitensporige maandlasten krijgen te betalen.
2002 Dirk begint met de bouw van zijn nieuwe kantoor, niet in Spanbroek, daar is de grond te duur, maar in Wognum op een bedrijventerrein langs de snelweg van Amsterdam naar Leeuwarden aan de A7. Scheringa en zijn vrouw kopen Rinsma State voor 1.8 miljoen euro. Het is ook de plaats waar ze in het huwelijk traden in 1973.

Rinsma State in Driesum

Hij koopt het schilderij van Tampara de Lempicka : La Musicienne  voor 3 miljoen dollar op een veiling in New York. 
Er vinden gesprekken plaats tussen DSB en een grote Amerikaanse onderneming over een overname van DSB Groep. Mede in dat kader vindt een nieuwe herschikking plaats van het DSB concern waarbij de verzekeringmaatschappijen DSB Leven N.V., DSB Schade N.V. en Hollands Welvaren Leven N.V. door DSB Groep worden overgedragen aan de moedermaatschappij DSB Beheer. Dinsdag 24 september doet de AFM  (Autoriteit Financiële Markten) bij de FIOD/ECD aangifte van 17 overtredingen bij reclame-uitingen door bemiddelaars van de DSB Groep. De AFM is in deze periode voor handhaving van dergelijke overtredingen afhankelijk van het optreden van het Openbaar Ministerie. De toezichthouder is van oordeel dat door DSB de reclameregels worden overtreden.

2002 Bestuursleden  DSB, vlnr. Jaap van Dijk , Dirk Scheringa, Bert Rozemond (Foto Henk Heetebrij)
  
Dirk wordt inmiddels extreem goed beveiligd. Hij rijdt in gepantserde auto met een volgauto. Zijn te volgen route wordt eerst verkend. In zijn autobiografie vertelt hij op pagina 163: "Als ik 's avonds uit de gepantserde auto stap en om zes uur aanschuif aan de keukentafel staat daar nog steeds een dampend bord met aardappelen en een gehaktbal..."
2003 In april  worden de gesprekken  gevoerd met de General Electric. Ze willen DSB overnemen voor 2.4 miljard  gulden. Maar Dirk ziet het toch niet zitten. De AFM waarschuwt de consumenten voor  de koppelverkoop van de DSB Bank. Ook de ING en SNS banken koppelen verzekeringen aan de hypotheken. De Koningin benoemt hem tot Officier in de orde van Oranje Nassau.
2004 De AFM legt DSB twee bestuurlijke boetes op. Aanleiding is een onderzoek dat de AFM in de maanden mei tot september heeft uitgevoerd De groei is in de laatste jaren gestaag doorgegaan. Er is in dit jaar een kleine teruggang, er is maar een beperkte groei. De bouwplannen voor het nieuwe stadion AZ zijn goedgekeurd en kan begonnen worden met de bouw. Ed Nijpels wordt commissaris van de DSB Bank.

Het kantoor van de DSB Bank in Wognum, voltooid in 2005

2005 Op donderdag 17 maart wordt door DSB Groep bij DNB (De Nederlandsche Bank) een aanvraag voor een nieuwe bankvergunning ingediend. Het DSB concern zal worden geherstructureerd waarbij DSB Groep en de onderhangende vennootschappen (voorschotbanken, DSB Hypotheken, bemiddelingsbedrijven én DSB Bank) zullen fuseren en worden omgedoopt tot DSB Bank N.V.

De Nederlandsche Bank in Amsterdam (DNB)

In het kader van de verkrijging van een bankvergunning toetst de DNB toets de leden van de Raad van Bestuur van de DSB Bank op hun betrouwbaarheid en deskundigheid. Door hun positieve bevindingen krijgt de DSB  vrijdag 23 december de bankvergunning.  De Raad van Bestuur bestaat uit Dirk Scheringa, Hans van Goor en Jaap van Dijk.



De Raad van Bestuur van de DSB Bank, vlnr Dirk Scheringa, Hans van Goor, Jaap van Dijk

In het programma Radar van Antoinette Hertsenberg krijgt een reclame van Dirk's  financieringsbedrijf Becam de Loden Leeuw uitgereikt . De prijs voor de meest irritante reclame.
2006  Op een sportgala georganiseerd door  het Noordhollands Dagblad wordt Dirk uitgeroepen tot sportman van het jaar. Op de Tefal in Maastricht koopt Dirk een schilderij van Salvador Dali voor 700.000 euro. De domeinnaam Frisia.nl wordt gekocht voor 1.1 miljoen euro. De Citigroup, de grootste bank ter wereld wil de DSB bank eventueel overnemen. Zij bieden een half miljard. euro. General Electric  biedt 2.2 miljard euro  Ook de Santander heeft plannen voor een overname. Alles loopt op niets uit. Zowel de DNB als de AFM beginnen grote bezwaren te hebben over de gang van zaken bij de DSB zoals de management informatie, die zij krijgen over de kredietverlening aan klanten, reclameproducten. Van haar kant dient de DSB een klacht in bij de AFM over het optreden  van de toezichthouder (DNB) (deze wordt woensdag 20 december door de AFM ongegrond verklaard). Donderdag 3 Augustus is de opening van het AZ stadion,  kosten voor Dirk 30 miljoen euro. Op vrijdag 25 augustus 2006 trekt de ervaren bankier J. Ariëns zich terug als lid van de Raad van Commissarissen van de DSB. Deze bestaat, na het vertrek van Ariëns uit Bonnier, Offringa, Nijpels en Neelissen. Op woensdag 1 november 2006 treedt mevrouw De Jong als CFO (Chief Financial Officer) toe tot de Raad van  Bestuur van DSB.
2007  Dtik ontvangt tijdens de opening van de kunstbeurs in Amsterdam de Sascha Tanjaprijs. Een prijs voor iemand die veel voor de kunst  betekent. Op de prijs staat de inscriptie: 'Een groot realist Dirk Scheringa 2007". Op maandag 26 maart 2007 treedt Linschoten toe tot de Raad van Commissarissen van DSB. Deze bestaat dan uit Bonnier (voorzitter), Linschoten, Nijpels, Neelissen en Offringa.

Raad van Commissarissen DSB Bank, vlnr Rob Bonnier, Robin Linschoten, Ed Nijpels, René Neelissen, Age Offringa

In juni wordt tot nu toe meer dan 2 miljard euro aan spaargeld ontvangen. Zaterdag 1 juli wordt Gerrit Zalm, oud minister van financiën aangetrokken Hij.  vindt 100.000 euro per jaar voor twee dagen werk te weinig. Dirk verdubbelt het bedrag. Zalm noemt hem de Joop van der Ende van de bankwereld, een echte selfmade man. Gerrit zelf komt uit een gewoon Westfries gezin. In zijn eerste notitie schrijft hij dat het loon per werknemer bij het bedrijf circa de helft is dan bij andere banken. Van bonussen en winstdeling is geen sprake. De kostenontwikkeling acht hij verwaarloosd. In augustus storten de aandeelkoersen ineen. Een groot aantal banken  vragen staatssteun. De DSB Bank vindt het niet nodig, want ze beschikken over  genoeg liquide middelen. De AFM blijft moeilijk doen betreffende reclame activiteiten van DSB.. Er komt spanning tussen  Jaap van Dijk en Hans van Goor, twee leden van de Raad van Bestuur. Het eindresultaat is dat Jaap van Dijk het bedrijf verlaat. Zijn plaats wordt overgenomen door Gerrit Zalm, die nu vier dagen gaat werken voor een jaarsalaris van 750.000 euro.

Gerrit Zalm, CFO van de DSB Bank

Als de kredietcrisis in de loop van 2007  begint, blijkt dat de DSB Bank daar in het begin weinig last van te hebben. De bank heeft geen investeringen in Amerika. Aan het eind van het jaar bedragen de toevertrouwde spaartegoeden circa 3.2 miljard euro tegenover 1.6 miljard euro een jaar eerder. Die toename is voldoende om de groei van de kredietverlening  te financieren. In  augustus wordt door de DNB besloten om de DSB onder verhoogd toezicht te plaatsen. De DNB komt met serie zorgpunten, maar Scheringa zelf maakt zich geen zorgen.
Maandag 12 november vertrekt Jaap van Dijk uit het bestuur van de DSB. Hij is het niet eens met het gevoerde beleid. Op dinsdag 27 november neemt de directie van DNB het besluit DSB onder stille curatele te stellen. De beoogde stille curator heeft grote aarzelingen om als curator of als adviseur in opdracht van DNB werkzaamheden te verrichten. Hij vreest de dominante positie van Scheringa en ziet maar één oplossing:het terugtreden van Scheringa. Gerrit Zalm is bereid  als interim-CFO tot de Raad van Bestuur toe te treden. De benoeming van de curator wordt daarop aangehouden. Een dag later spreekt DNB met Zalm en Offringa, die als coach en vraagbaak voor Zalm zal optreden. In zijn autobiografie is de titel van hoofdstuk 8 'Omarmd door de bovenste bovenwereld 2006-2008'. De tekst van pagina195-195 geeft daarvan een beeld: "20 november 2007. Om half zes ben ik vanavond met Baukje thuis opgehaald om een naar mij onbekende locatie te gaan voor de suprise party naar aanleiding van mijn 30-jarig ondernemerschap. Toen we vervolgens richting Alkmaar reden was  wel duidelijk dat we naar het DSB stadion gingen. Bij aankomst bleek de brasserie prachtig aangekleed en werd ik onthaald in een zaal vol vrienden, familie en medewerkers. Iedereen was er: Mark Tuitert, Simon Kuipers, Marianne Timmer, en Jac Orie namens de schaatsers. Toon Gerbrands, Louis van Gaal met zijn Truus en Marcel Brands namens AZ. Ine Voorham van het Leger des HeiIs. Mevrouw Boellaard, de hofdame van de koningin, Henk Heetebrij, de schaatsmanager en Emily Ansenk namens het Scheringa Museum en nog heel veel andere mensen.(...) Tot mijn grote verrassing komt tijdens de quiz Jan Peter Balkenende binnen die mij van harte feliciteert met mijn 30-jarig ondernemerschap en ten overstaan van de zaal vertelt dat ik op het gebied van sport, kunst en ondernemerschap een voorbeeld ben voor de Nederlandse samenleving. Namens het kabinet biedt hij mij twee manchetknopen van 'het torentje' aan als cadeau. Wat een happening en kroon op alles wat ik tot dusver heb proberen te bereiken in mijn leven"

Maandag 20 november 2007. Het feest ter ere van Dirk's 30 jaar ondernemerschap.
Links: Minister-president Jan Peter Balkenende en Dirk Scheringa. Rechts: Mevrouw M.J. Boellaard-Stheeman en Dirk Scheringa
 
2008 Vrijdag 18 Januari wordt de eerste paal voor zijn kunst museum geslagen. In totaal komen er 24 zalen met 1000 kunstwerken. Kosten 35 miljoen euro met een hypotheek ABN Amro van 27 miljoen euro, waarde kunstcollectie 50 miljoen euro.  Vrijdag 25 januari zal Zalm zijn functie als CFO permanent gaan vervullen. De Nederlandsche Bank blijft kritisch kijken naar de dubbelrol, die Dirk Scheringa heeft. Hij is zowel grootaandeelhouder als voorzitter van de Raad van Bestuur. In april verlaat Reggie de Jong het bedrijf even later gevolgd door Bert Rozemond. De DSB bank heeft geen staatssteun nodig evenals de Rabobank, Van Lanschot Bankiers, Triodos Bank . ING krijgt half oktober 10 miljard euro van de staat.  SNSReal 750 miljoen euro. De overheid heeft ABN Amro en Fortis Bank overgenomen voor 16.8 miljard euro.  Aegon de verzekeraar krijgt 3 miljard aan staatssteun. Vrijdagavond 11 april wordt Dirk  Scheringa  tot CEO of the year uitgeroepen, de topman van het jaar. De prijs wordt uitgereikt door Hans Dijkstal voormalig minister van Binnenlandse Zaken. Mede genomineerden waren Gerard Kleisterlee (Philips), Jeroen van de Veer (Shell), Feike Seibesma (DSM), Michil Tilman(ING), Harold Goddijn (TomTom).

Dinsdag 20 mei 2008 Dirk Scheringa en Gerrit Zalm op het DSB kantoor in Wognum( Foto Peter Boer/Hollandse Hoogte)

Zalm gaat naar ABN Amro. Dirk Scheringa zegt daarover in Noord-Hollands dagblad van 21 november: "Bos wist geen betere kandidaat en hij had Gerrit nodig. En wij gaan hem enorm missen". Maandag 24 November doet Dirk Zalm nog een aanbod. Hij wordt zijn opvolger met een verhoging van zijn salaris met 250.000 euro per jaar. Maar hij gaat daar niet op in. Woensdag 26 november is er hoorzitting in de Tweede Kamer over de kredietcrisis waar DSB aanwezig was met alle grote banken. In zijn autobiografie zegt Dirk dat hij dat ziet als een vorm van erkenning dat hij er bij hoort. Ze hadden met hun bank geen last gehad van de kredietcrisis.  AFM en DNB zien graag uit naar het vertrek van Scheringa uit de Raad van Bestuur , maar de formele mogelijkheden om hem weg te sturen lijken nog beperkt. Zaterdag 6 December geeft Jan Smit van Heracles om Frank de Grave te polsen als opvolger van Zalm. Op dinsdag 16 december 2008 bericht Scheringa aan de DNB, dat hij Frank de Grave bereid heeft gevonden Zalm op te volgen. De Grave was namens de VVD  lid van de Tweede Kamer. Ook was De Grave staatssecretaris Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Van 1998 tot 2002 was hij minister van Defensie. De Raad van Commissarissen is bij de voorgenomen benoeming van De Grave niet vooraf geraadpleegd. Aanvankelijk had Scheringa Ronald Buwalda als opvolger van Zalm gewild, maar de DNB is het daar niet mee eens. Hij had volgens DNB onvoldoende kennis en statuur. Vrijdag 19 december  is het afscheid van Bert Rozemond als directielid van de DSB Bank. Aan het eind van het jaar boekt de DSB Bank een winst 45 miljoen netto  De solvabiliteit is 11.8%. Ook DSB Beheer haalt een winst 10 miljoen euro. DSB is als bank  succesvol op de spaarmarkt. Eind 2008, drie jaar na het verkrijgen van de bankvergunning, heeft het voor 3.9 miljard euro aan spaargeld aangetrokken. Daartegenover staat onder andere een hypotheekportefeuille van drie miljard euro en een kleine miljard euro aan consumptieve kredieten. 

Frank de Grave, opvolger van Gerrit Zalm bij de DSB

2009 In de autobiografie van Dirk Scheringa is hoofdstuk 1 : 'Acht maanden voor de val' gewijd aan de periode van dinsdag 3 maart t/m zondag 18 2009.Het dagboek van zondagavond 18 oktober t/m 31 december 2009 is te vinden in hoofdstuk 9: ' Overleven na de val'.
De raad van commissarissen wordt versterkt door Fons Koemans. Er worden in het geheim besprekingen gevoerd over een fusie met de Friesland Bank, maar ook deze fusie gaat niet door.  De Volkskrant publiceert dinsdag 3 maart een interview met Dirk Scheringa, waarin hij o.m. het volgende zegt: "De huidige crisis kan alleen opgelost worden met krachtdadig optreden. Daar heb ik een jaar voor nodig, in een breed zakenkabinet. Hij denkt dat grootbank ING in de knel komt als de kredietcrisis in Amerika wordt opgevolgd door een creditcard crisis. ING zal hierdoor nog veel verder in de problemen raken. Die bank moet zo snel mogelijk genationaliseerd worden". Maandag 16 maart begint Frank de Grave als opvolger van Gerrit Zalm. Maandag 30 maart verschijnt in de Telegraaf een artikel "AFM legt   DSB onder de loep. Toezichthouder AFM doet onderzoek naar fouten bij leningen van DSB Bank". De AFM zegt ’relatief veel signalen en klachten’ over producten en adviezen van DSB en dochters te hebben ontvangen. Adviseurs en klanten klagen over te hoge hypotheekleningen, opgetast met telkens nieuwe koopsompolissen om de oorspronkelijke lening af te betalen, waardoor leners niet meer uit de schulden komen. De DSB in name van Hans van Goor verwijt de AFM de geheimhoudingsplicht te hebben geschonden. Het artikel brengt een stroom van negatieve berichten over de DSB in de media. Men verwijt de DSB Bank de hoge provisies die vooral met de koopsompolissen worden behaald. De DSB is niet de enige bank  die dergelijke provisies behaalt. De AFM meldt in juni, dat zes grote financiële instellingen vergelijkbare provisies behalen. Maar de afhankelijkheid daarvan maakt DSB wel een atypische bank: klassieke banken verdienen een groot deel van hun inkomen met de rentemarge: het verschil tussen de rente die ze spaarders betalen en die ze in rekening brengen bij bedrijven of particulieren aan wie ze dat geld leent.
Vanaf april besteedt het programma Radar  van Antoinette Herstenberg regelmatig aandacht aan klanten van de DSB die met de extreme hoge hypotheken zijn opgezadeld. Vrijdag 1 mei vindt er een gewapende overval plaats in het Frisia Museum, er worden schilderijen van Tamara de Lempicka en Salavdor Dali gestolen. De doeken zijn tot op heden niet teruggevonden.  Vrijdag 6 mei gaat Dirk naar en diner in de ambtswoning van burgemeester Cohen om te praten o.a over de verbouwing van het stedelijk museum. Zondag 10 mei wordt AZ landskampioen.

Zondag 10 mei 2009 AZ wordt landkampioen, vlnr Dirk Scheringa en Louis van Gaal (1)

Oud-minister van Defensie, Frank de Grave, wordt op maandag 18 mei door Scheringa ontslagen als financieel directeur bij DSB Bank. Het bedrijf zegt dat er ‘onvoldoende match’ bestond tussen De Grave en de rest van de Raad van Bestuur. De plaats van de Grave wordt overgenomen door Ronald Buwalda.. De Raad van Bestuur bestaat uit Dirk Scheringa, Robin Linschoten, Hans de Goor en Ronald Buwalda. Maandagavond 18 mei zegt premier Jan Peter Balkenende, tijdens een CDA EU-verkiezingsbijeenkomst het AZ stadion,  over Scheringa: “Je bent een voorbeeld voor ons allemaal, je speelt een geweldige rol in de financiële sector. Ik vind dat fantastisch. We zijn trots op je!"

De bestuurders van de Nederlandsche Bank, vlnr: Nout Wellink, president, Henk Brouwer, Lex Hoogduin, Joanne Kellermann

Henk Brouwer directeur toezicht DNB heeft waardering voor Dirk Scheringa als ondernemer, maar is minder te spreken over de combinatie, belangrijkste aandeelhouder en directeur van de DSB Bank en vindt dat dat eigenlijk niet kan.  Het liefst ziet hij Scheringa als directeur aftreden. Voor Scheringa is dat wel het laatste waar hij aan denkt. Woensdag 1 juli krijgt  de DSB twee boetes, een van 96.000 euro wegens overkreditering en tweede van 24.000 euro, omdat DSB Bank haar klanten onvoldoende had geïnformeerd over de financiële producten.

Links het kantoor van de Autoriteit Financiële markten (AFM), Midden: Hans Hoogervorst, voorzitter, Rechts: Theodoor Kockelkoren

Andere banken krijgen boetes opgelegd door de AFM en wel de Postbank, SNS en GMAC. De pers brengt echter de boetes voor de DSB meer naar voren , wat lijdt tot een gelduitstroom van de DSB Bank van 30 miljoen euro aan spaargelden. De voorzitter van de Raad van Commissarissen (RvC), Bonnier, in een gesprek op vrijdag 14 augustus 2009 met DNB stelt ‘een machteloos gevoel' te krijgen bij de briefwisselingen met de  DNB. Hij verwijst naar de beperkte invloed van de RvC in het licht van de aanwezigheid van een directeur groot aandeelhouder. (Dirk Scheringa)
Op dinsdag 18 augustus  besluit de directie van DNB, naar aanleiding van de gebeurtenissen in de laatste periode, te verkennen wat de mogelijke gevolgen zijn van de afbouw van het bancaire bedrijf van DSB. Hiertoe wordt projectgroep "Homerus‘ ingesteld. De DNB blijft ontevreden over de stappen die de DSB neemt om structurele veranderingen aan te brengen. Woensdag 19 augustus dineren Frank de Grave en Dirk Scheringa met elkaar in het Amstel hotel om zoals Dirk het in zijn autobiografie zegt: 'om bij te praten'.Dinsdag 8 september wordt Dirk uitgenodigd door de voorzitter van de New York Exchange voor een diner op donderdag 10 september met Amerikaanse en Nederlandse bankiers. In zijn autobiografie staat op pagina 35:' Donderdag 10 september:Tijdens het diner op de vloer van de New York Stock Exchange Willem Alexander en Maxima gesproken. Willem-Alexander zei met een knipoog: 'We zullen het maar niet over de bank hebben, want ik ben ook nog commissaris bij DNB.' Ik begrijp dat hij in een precaire positie zit. Een kwartier lang hebben we met elkaar gesproken. Op een gegeven moment hield ik hem met mijn beide handen aan zijn arm vast en knuffelde ik hem, waardoor we even een heel warm contact hadden. Ik realiseerde me pas later dat ik hem op zo'n manier had aangeraakt. Dat is mij heel erg bij gebleven'. Op maandag 28 september vertellen oud-medewerkers van DSB Bank in het tv-programma NOVA, dat de bank systematisch en op grote schaal zo veel en zo hoog mogelijke koopsompolissen verkocht zonder de klant te waarschuwen voor de risico’s. De volgende dag gaan ook enkele partijen in de Tweede Kamer er zich bemoeien en willen dat minister Bos stappen gaat ondernemen en een onderzoek start. 



Het Scheringa Museum voor magisch realisme in Spanbroek in aanbouw

Er volgt nu een rapportage per dag
Donderdag 1 oktober. Om kwart voor acht in ochtend  doet Pieter Lakeman een oproep  aan de spaarders bij de DSB in het programma 'Goedenmorgen Nederland"om hun geld bij de bank weg te halen. Lakeman vertegenwoordigt een groep ontevreden DSB-klanten die zich hebben verenigd in de Stichting Hypotheekleed. Lakeman zegt dat zijn achterban baat zou hebben bij een faillissement van de bank. Deze oproep van Lakeman veroorzaakt een run op de bank en er wordt ruim 88 miljoen euro door de spaarders opgehaald. Door een nog niet opgehelderde reden ligt de DSB voor internet bankieren vanaf  het middaguur plat. Zowel premier Balkenende, minister Bos en de Tweede Kamer vinden de oproep van Lakeman laakbaar. Er wordt druk overlegd tussen de DNB en de DSB over de noodsituatie . Aan het eind van de dag komt de DNB met een persverklaring met de geruststellende mededeling, dat de DSB aan de eisen van liquiditeit en solvabiliteit voldoet. Dit om de effecten van de oproep van Lakeman te neutraliseren.  Dit is wel een heel unieke actie van de DNB. Normaal  laat de DNB zich niet uit over afzonderlijke banken. Lid van de Raad van Commissarissen Ed Nijpels verlaat de DSB.

Pieter Lakeman, de nagel aan de doodskist van de DSB bank

Vrijdag 2 oktober.  Binnen de directie van de DNB is de wens dat Scheringa moet aftreden als directeur van de DSB bank. Maar dit is niet eenvoudig omdat hij de grootaandeelhouder is.
Zaterdag 3 oktober.  Scheringa biedt in een persbericht aan zijn gedupeerde klanten zijn oprechte excuses en zal er voor zorgen dat hun klachten zo snel mogelijk zullen worden opgelost. De DNB ziet als enige oplossing, dat Scheringa al zijn aandelen in de DSB  bank moet verkopen. en niet zoals hij twee dagen eerder had voorgesteld slechts een derde.
Zondag 4 oktober. Directeur van de DBN  Henk Brouwer is de voorzitter van het crisisoverleg met de DSB bestuurders. De vergadering duurt 17 uur  (Wellink is samen met minister Wouter Bos naar Istanbul voor de IMF top). De DNB eist het vertrek van zowel Scheringa  en zijn rechterhand van Goor . Scheringa moet al zijn aandelen verkopen  als is het maar voor één euro. Omtreden reclamespotjes moeten worden stopgezet en 300 personeels leden moeten worden ontslagen. Joost Kuiper is al gevonden om Scheringa op te volgen . De financiële toestand is tegen 5 uur in de middag slechter geworden in totaal is 395 miljoen euro door de spaarders opgenomen.  Er wordt door een bankenconsortium een concept 'ondersteuningsovereenkomst' opgesteld met 8 punten met als belangrijkste punt dat Scheringa als voorzitter van de Raad van Bestuur per 1 januari 2010 moet aftreden. Maar dat moet 12 oktober publiekelijk bekend worden gemaakt zodat Joost Kuiper zijn taak kan overnemen. Na deze vergadering komt Scheringa geheel gedesillusioneerd terug in zijn bureau en uit pure woede maakt hij 700.000 euro over van de DSB Bank naar een ander bank. (Wat even later echter weer terugstort).
Maandag 5 oktober De laatste minuten voor twaalf uur 's -nachts beperkt de DNB de DSN om geld te lenen bij de Europese Centrale Bank tot 1 miljard euro ipv de 1.8 miljard euro waar ze in eerste instantie op gehoopt hadden.  ('genoemd 'haircut'). Het voelt voor Scheringa aan dat ze de stekker er uit hebben getrokken.
Dinsdag 6 oktober Het wordt weer een dag van vergaderen tussen de DSB en de DNB .De DNB kan op basis van onderpand en lening van maximaal 400 miljoen euro verstrekken, maar wel in en aantal stappen, om te beginnen met 100 miljoen euro. De DSB voelt zich door dit alles aardig in het nauw gedreven.
Woensdag 7 oktober Er wordt door de DNB onderhandeld met een bankconsortium, die wel inzien dat de val van de DSB Bank ook op hun zal slaan en zoeken naar een oplossing
Donderdag 8 oktober De DSB bereikt overeenstemming met de Stichting Steunfonds Probleemhypotheken over een compensatieregeling  voor de gedupeerde klanten. Dit gaat de DSB 26 miljoen euro kosten. Het bankenconsortium deelt de DNB mede dat de DSB gered zou kunnen worden.  Ze zijn bereid te kijken naar een doorstartvariant.
Vrijdag 9 oktober De banken stellen een concept ondersteuningsovereenkomst op waarin de redding voor een redding van de DSB zijn opgenomen. Wat in feite neerkomt dat de DSB wordt overgenomen door de DNB. De aandelen DSB moeten voor 1 euro worden overgedragen aan een stichting waar de DNB de enige bestuurder is. Verder moeten alle leden van de Raad van Commissarissen en de Raad van Bestuur aftreden.
Zaterdag 10 oktober Er wordt door een Amerikaanse investeringsbank contact gezocht met DSB om de mogelijkheid van een herstructurering van DSB Beheer te onderzoeken. Een dag eerder is door een vermogensbeheerder interesse getoond voor een kapitaalinjectie in DSB Bank. Beide partijen zullen uiteindelijk afzien van een investering. De banken presenteren hun ondersteuningsovereenkomst aan DNB, het ministerie van Financiën en vertegenwoordigers van het ministerie van Algemene Zaken dat inmiddels ook bij de bespreking betrokken is. De directie van DNB concludeert ten aanzien van de conceptovereenkomst dat haar directe betrokkenheid als bestuurder van de stichting in het licht van de rol van de toezichthouder onwenselijk is.
Zondag 11 oktober DNB en het ministerie van Financiën hebben vanaf 9 oktober samen met de zakenbank een aantal alternatieven onderzocht. Eén van die alternatieven betreft het aanvragen van de noodregeling. In de nacht van 10 op 11 oktober concluderen het ministerie van Financiën en DNB dat geen overeenstemming met het consortium zal worden bereikt en DNB zal moeten besluiten de noodregeling aan te vragen.
DNB doet aan aanvrage voor een noodregeling bij rechtbank in Alkmaar. De Raad van Bestuur van de DSB. acht de aanvraag buiten proportie; niet alle opties zouden zijn verkend. Daarnaast meent de Raad van Bestuur dat de 'haircut' onaanvaardbaar is en kondigt aan verweer te zullen voeren tegen de aanvraag. In de avond om 7 uur ontvangt de rechtbank in Alkmaar een verzoekschrift van de DNB om ten aanzien van de DSB een noodregeling uit te spreken. (Wat betekent een noodregeling? De rechtbank benoemt een bewindvoerder, die belast wordt met het saneren en/of liquideren van een kredietinstelling of verzekeraar. Met als gevolg dat de financiële onderneming niet langer zijn verplichtingen hoeft na te komen die vóór het uitspreken van de noodregeling zijn ontstaan). Om 9 uur zondagavond komt in Amsterdam de rechtbank bijeen. Scheringa houdt een vurig pleidooi tegen de noodzaak van een noodregeling. Met als resultaat dat rond middernacht de rechtbank Scheringa - tot verbijstering van de DNB bestuurders -  gelijk geeft. Maar desondanks lekt het bericht van de aanvrage van de DNB voor een noodregeling ten aanzien van de DSB uit naar de pers.
Maandag 12 oktober Het lek naar de pers heeft grote gevolgen. De Volkskrant kopt "Voortbestaan DSB aan zijden draad".  Er wordt door de persberichten weer geld door de spaarders 45 miljoen euro opgenomen. Om half elf komen de rechters weer bijeen. De advocaat van de DNB zegt dat er een run op de bank is ontstaan. De rechters zijn daar zo van onder de indruk dat alsnog de noodregeling wordt verleend. Het betekent met zoveel woorden dat de DSB onder curatele wordt geplaatst. De DNB neemt de leiding over en benoemt als bewindvoerders Joost Kuiper en Rutger Schimmelpenninck. Deze moeten nagaan of er een koper van de DSB Bank kan worden gevonden,  anders dreigt faillissement. Alle goederen worden bevroren en niemand kan meer geld opnemen. Om 11.43 wordt het nieuws naar buiten gebracht.

De bewindvoerders van de DSB Bank :Joost Kuiper (links), Rutger Schimmelpenninck (rechts)

Scheringa is in alle staten en zegt tegen de pers o.a. "DSB is gepakt".  In de nacht van zondag op maandag had de Rechtbank nog gezegd dat een noodregeling niet nodig was. Door het lek  is de mening van de Rechtbank  veranderd door de noodregeling alsnog toe te kennen.  Om één uur neemt Wouter Bos het woord: "De noodregeling is onvermijdelijk. Dat de DSB niet door de staat werd gesteund, terwijl de andere banken veel kapitaalinjecties mocht ondervinden, vindt hij logisch. Andere financiële instellingen waren kerngezond, maar werden overvallen door invloeden van buitenaf. Hij kondigt twee  onderzoeken aan. Een onafhankelijke commissie  moet nagaan hoe het allemaal heeft kunnen gebeuren en andere commissie moet alle oud DSB bestuurders onde het vergrootglas leggen.  DSB is geen gezonde instelling''.Wellink van zijn kant zegt dat de  klanten van de DSG hun spaargeld terugkrijgen tot een bedrag van 100.00 euro. De klanten met hogere bedragen zijn niet gedekt moeten wachten wat er na de liquidatie voor hun overblijft.
Dinsdag 13 oktober De bewindvoerders inventariseren welke reddingskansen er nog voor de  bank zijn, maar zijn daar niet optimistisch over. De  vijf grote Nederlandsche banken voelen er ieder geval niet voor om de DSB te redden.
Woensdag 14 oktober De bewindvoerder melden dat er geen geïnteresseerden zijn gevonden om de DSB Bank te kopen, zodat een faillissement nog het enige is wat overblijft. Het is de laatste dag dat de rekeninghouders van de DSB Bank tot middernacht nog geld open met hun pinpas tot een maximaal bedrag van 250 euro. Om negen uur in de avond begint de rechtbank om te beslissen over de aanvraag van de DNB voor het onder curatele stellen van de DSB Bank. Scheringa vraagt aan de rechters tijd te willen hebben voor het vinden van een serieuse partner of het probleem zelf op te lossen.
Donderdag 15 oktober  De rechter besluit de faillissementsaanvraag aan te houden. DSB krijgt tot 16 oktober 12.00 uur de tijd om zelf met het bankenconsortium te spreken over een mogelijke redding. Om zeven uur in de avond is er een bijeenkomst bij de Nederlandsche Bank. De aanwezigen: van de DNB:Nout Wellink, Henk Brouwer; van de DSB Bank Dirk Scheringa, Robin Linschoten, Age Offringa, Ronald Bonnier; van de ABN Amro  Joop Wijn; van de ING Jan Hommen, van de Rabo Bank Piet Moerland; van Fortis ....; van SNSReal...;van Van Lanschot  Bankiers Floris Deckers

Vlnr: Joop Wijn (ABN Amro), Piet Moerland (Rabo Bank), Jan Hommen (ING), Floris Deckers (Van Lanschot Bankiers)

De DSB legt de aanwezigen een reddingsplan voor. De DSB zal geen koopsompolissen meer verkopen en zich omvormen tot een internetbank. Hij vraagt de aanwezigen een kapitaalinjectie van 200 miljoen euro en een kapitaalgarantie van 1 miljard euro. De uitleg en betoog van de DSB bestuurders neemt een half uur in beslag, vervolgens neemt, namens de grote banken, Piet Moerland het woord. Wellink vraagt aan Scheringa of er nog gegadigden zijn geweest. Dirk antwoordt: "Wel drie, Lone Star, NIBC en Credit Europe". Om half negen wordt de vergadering geschorst. Kwart voor twaalf wordt de vergadering hervat en zegt de woordvoerder van het bankenconsortium Piet Moerland, dat het reddingsplan als niet levensvatbaar wordt beschouwd.  Floris Deckers zegt later tegen RTLZ dat de wil om de Bank te redden er niet was geweest. De DSB Bank had gered kunnen worden als de wil er geweest. De hoofdreden was volgens Gert Jochems  (voorheen toezichthouder bij AFM)  dat de afspraken die DSB had gemaakt ook op hun eigen producten moeten toepassen. De grootbanken hadden namelijk zelf geïnfecteerde portefeuilles, wat later onder andere bij de Rabobank duidelijk zou worden. Eind 2009 trof de Rabobank een schikking met 200.000 klanten met een Opmaathypotheek. Dat was tien keer zoveel als het totale aantal hypotheekklanten dat DSB Bank überhaupt had. 200.000 gedupeerde klanten was werkelijk een ongelooflijke hoeveelheid. Er waren natuurlijk al eerder schikkingen geweest van instellingen die met woekerpolissen hadden gewerkt. Aegon had daarvoor 250 miljoen euro op tafel moeten leggen. Delta Lloyd, ING, SNS en Fortis ASR hadden geschikt voor respectievelijk 300,365,320 en 750 miljoen euro.
Vrijdag 16 oktober De rechtbank verleent de DSB Bank uitstel tot maandagochtend 19 oktober, aangezien het Amerikaanse Lone Star interesse voor de DSB bank heeft getoond. De bouw van het nieuwe Scheringa Museum voor Realisme wordt gestaakt. Het zou in februari 2011 worden geopend.
Zaterdag 17 oktober Een delegatie van Lone Star komt in ochtend aan bij het kantoor van de DSB in Wognum, maar twee uur later  vertrekken ze weer. Ze hebben het laten afweten, vooral door de negatieve mededelingen van de curator Schimmelpenninck. Er is nog een laatste kandidaat en wel Adriaan Dorrepaal, financieel adviseur uit Noord Holland. Ze kwamen met een plan B, dat Scheringa de volgende dag naar buiten zal brengen..
Zondag 18 oktober Scheringa komt met het zogenoemde plan B. De houders van achtergestelde deposito‘s kunnen hun vorderingen omzetten in aandelen in de bank. Dit levert DSB 100 miljoen euro op. Er rest echter een kapitaalbehoefte van tenminste 100 miljoen euro, terwijl het voor de financiering nog steeds noodzakelijk is dat de 'haircut ongedaan gemaakt wordt of dat de overheid een emissie garandeert. Het ministerie van Financiën is van oordeel dat de situatie onder 'Plan B' niet wezenlijk anders is en aldus nog steeds geen sprake is van een realistisch scenario. Om elf uur in de avond delen de twee bewindvoerders het DSB bestuur mede dat zowel DNB als Minister Bos niet van plan zijn de nodige gelden te verstrekken. In Dirk's  autobiografie staat op pagina 48:"Het doek is gevallen.Als ik naar huis word gereden, weet ik dat alles over is. Ik ben alles kwijt. De afgelopen tweeëndertig jaar trekken als een film aan me voorbij. Ik zal afscheid moeten gaan nemen van al die mensen, mijn medewerkers, de vrijwilligers van het museum, AZ ... Ik ben niet wakker geworden uit een nachtmerrie. Ik heb het niet gered. Als ik aankom in Spanbroek zitten Baukje en de jongens er verslagen bij. Baukje is erg verdrietig. Het enige wat ze kan uitbrengen is: 'Hoe kan dit nu? Wat hebben we niet goed gedaan? Wat had je anders moeten doen?' Ik raak ook in de put. Ik zeg dat we niet negatief moeten doen, dat het is wat het is. En dat we vanaf nu beter kunnen gaan bedenken hoe we de zaak weer gaan opbouwen en hoe we aan kunnen tonen dat de bank ten onrechte is omgeduwd waardoor nu veel mensen hun geld kwijt zijn. Daar hamer ik op. Ondanks het verdriet realiseer ik me dat we verder moeten. Ik heb een enorme overlevingsdrang en zeg tegen mijn gezin dat we hoe dan ook door moeten. Ik ben altijd optimistisch geweest en ik wil ook nu vooruit .kijken. Tegen mijn vrouw zeg ik dat we elkaar nog hebben en dat ik een nieuwe business ga opstarten. Letterlijk zeg ik: 'Baukje, ik kom terug".
Maandag 19 oktober De rechter spreekt definitief het faillissement van DSB uit. Scheringa blijkt na de negatieve uitslag strijdvaardiger dan ooit. In een persconferentie zegt hij onomwonden, dat de DSB kapot is gemaakt door de DNB en de minister van financiën

De persconferentie waarin Scheringa zegt : "We zijn kapot gemaakt". Vlnr: Bonnier, Scheringa, van Goor, Linschoten

Hij zegt verder 'Laat ik eerst zeggen dat er bij DSB Bank dingen niet goed zijn gegaan. Daar hebben we onze excuses voor aangeboden. We hebben ook aanpassingen gedaan en het verdienmodel is veranderd.' De bank is uiteindelijk in een horrorscenario  terechtgekomen,'dat zijn weerga niet kent. Er is met verschillende maten  gemeten. DSB hanteerde hoge provisies - 'gemiddeld 53 procent' - maar dat was niet veel hoger dan veel andere verzekeraars en banken. Zelf had hij aangeboden zich terug te trekken uit de Raad van Bestuur, zijn aandelen te verkopen en plaats te maken voor iemand anders. Maar juist daarna sprak minister Wouter Bos in de Tweede Kamer over idiote provisies ('terwijl we die al helemaal niet meer berekenden') en riep Pieter Lakeman op tot een bankrun. De Nederlandsche Bank zou onredelijke eisen hebben gesteld en de leencapaciteit van de bank hebben ingeperkt, terwijl daartoe geen enkele noodzaak was. Niettemin kwam de uitstroom van liquiditeiten tot stilstand. Maar toen lekte in de Volkskrant en Het Financiële Dagblad uit dat DSB Bank in existentiële problemen was, waarna de spaarders opnieuw massaal op de loop gingen. Dat lek heeft ons over de rand van de afgrond geduwd. Dat die noodregeling niet nodig was, bleek later wel uit de uitspraak van de rechter. We zijn vier keer in het gelijk gesteld door de rechter. Dat is uniek in de wereld".
Minster Bos weerlegt later op dag beschuldiging van Scheringa dat 'de bank kapot is gemaakt'. 'DSB is niet failliet gegaan, omdat niemand de bank wilde redden. De bank is failliet gegaan omdat die in grote problemen zat. En de bank is door eigen handelen in problemen gekomen. Als iemand verdrinkt, verdrinkt hij niet omdat hij niet gered wordt, maar omdat hij niet kan zwemmen'.
In zijn autobiografie geeft Dirk een opsomming van zijn verlies op pagina 21: " Nachts ik lig ik met Baukje wakker in bed. Ze vraagt me wat ik het allerergst vind. De bank die ik kwijt ben, die we samen tweeëndertig jaar geleden vanuit huis zijn begonnen? Het museum waar we samen jarenlang met heel veel liefde gewerkt hebben aan een prachtige collectie? AZ, mijn club, die ik in zestien jaar tijd heb opgebouwd van een eerste divisieploeg naar landskampioen, waar ik mij met hart en ziel aan gewijd heb? Rinsma State, waar we zelf ooit nog getrouwd zijn? Ik vertel haar dat ik het het allerergst vind voor de spaarders met een achtergesteld deposito zonder staatsgarantie. Die hebben helemaal niets meer, terwijl ze ons hun geld hadden toevertrouwd. Medewerkers, vrienden, kennissen en duizenden klanten met een achtergesteld deposito raken nu hun pensioenvoorziening kwijt. Dat we zelf bijna alles kwijt zijn is één ding, maar dat al deze mensen straks ridder te voet zijn, :1rukt emotioneel zwaar op mijn gemoed. Ik bespreek met Baukje de situatie van mijn ouders, want ook zij behoren tot de groep van achtergestelde spaarders. Mijn moeder van 82 is haar spaargeld, bijna 150.000 euro kwijt. Ze zal haar huis misschien moeten verkopen, omdat ze dat straks niet meer kan opbrengen. Mijn zussen Ineke en Gepke, die het allebei niet breed hebben, terwijl Gepke jaren heeft krom gelegen om de studies van haar kinderen te betalen, krijgen straks geen erfenis". De autobiografie van Dirk begint met een proloog: :' Vier weken na de val', waar hij uitgebreid ingaat op het lot van zijn ouders wat betreft hun deposito's die ze kwijt zijn geraakt .
Dinsdag 20 oktober Zowel René Neelissen als Fons Koemans vertrekken als leden van de Raad van Commissarissen van de DSB. In de avonduren wordt op last van de ABN Amro het museum voor magisch realisme van Dirk Scheringa leeggehaald .In totaal worden 1000 kunstwerken in grote vrachtwagens ingeladen. De reden van de inbeslagname is gelegen in het feit dat ABN Amro Dirk Scheringa een lening heeft verstrekt voor de nieuwbouw van het museum in Opmeer, met als onderpand zijn kunstcollectie.  Ten tijde van de ontruiming speelt AZ tegen Arsenal. In de blessuretijd maakt AZ nog een doelpunt. Het wordt het 1-1..

Voetbalwedstrijd AZ-Arsenal  uitslag 1-1

Woensdag 21 oktober. DSB Beheer wordt failliet verklaard. Met een schuld van 75 miljoen euro bij DSB Bank en hypotheekleningen bij andere banken had DSB Beheer te weinig inkomsten om aan alle verplichtingen te voldoen, zoals betaling van rente. Met het faillissement van DSB Beheer is het gehele DSB-concern meegesleept in de ondergang van DSB Bank
Donderdag 29 oktober  Vier onafhankelijke deskundigen, onder wie drie professoren, gaan onderzoek doen naar de gang van zaken bij het faillissement van DSB Bank. Zij onderzoeken het optreden van de oud-bestuurders van de bank, de handelwijze van de toezichthouders De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële Markten en het ministerie van Financiën. De commissie bestaat uit professor Michiel Scheltema als voorzitter, en de leden professor mr Edgar du Perron, professor dr Kees Koedijk en registeraccountant Leo Graafsma.

De commissie van Onderzoek DSB Bank. Vlnr: Michiel Scheltema, Edgar du Perron, Kees Koedijk, Leo Graafsma

Dirk treedt af als voorzitter van AZ. Donderdag 26 november worden Dirk's  schilderrijen uit zijn huis op de Spanbroekerweg  weggehaald.

Het jaar 2010
Zaterdag 26 januari Dirk Scheringa lanceert eigen site: dirkscheringa.nl
Begin februari Dirk 's vader overlijdt op 85e jarige leeftijd.
Zaterdag 13 maart . Voor de wedstrijd AZ  tegen RKC Waalwijk (6-2) wordt Dirk en zijn vrouw Baukje gehuldigd. Hij wordt benoemd tot erevoorzitter en krijgt een insigne in goud van de stad Alkmaar. Baukje wordt lid van verdienste. AZ geeft hem en zijn  vrouw een seizoenskaart voor het leven.

Dirk en Boukje Scheringa wordt door AZ gehuldigd

Woensdag 23 juni  Presentatie Rapport  commissie van onderzoek DSB Bank

Aanbieding rapport DSB Bank door prof Michiel Scheltema aan minister van financiën Jan Kees de Jager

Enkele conclusies van de commissie:
Bij de inrichting van DSB Bank was op bijna al deze punten de oorsprong van het bedrijf te herkennen. Scheringa was tegelijkertijd voorzitter van de Raad van Bestuur en grootaandeelhouder. Als aandeelhouder had hij de bevoegdheid zijn medebestuurders, alsook de commissarissen, te benoemen en te ontslaan. Er was daardoor sprake van het ontbreken van een machtsevenwicht in de leiding. Scheringa beschouwde de bank als zijn bedrijf.
Concernstructuur DSB:     
                                             Stichting Administratie Kantoor Dirk Scheringa
                                                                              I
                                                                              I
                                                                    DSB Beheer BV

                      DSB Fico                  DSB Vastgoed          DSB Participaties    DS Sport en Art
                      Holding N.V.                   B.V.                          B.V                   Beheer B.V*)
                            I                                                                    I
                            I                                                                    I
       DSB           DSB           DSB                                   DSB               DSB
Leven N.V  Schade N.V  Bank. N.V                      Intermediairs  Internetbedrijven
                                                                                   B.V                B.V.

*) Hieronder vallen AZ en Museum) 

De dominante positie van de directeur-grootaandeelhouder Dirk Scheringa kreeg extra accent door het tegengestelde belang dat bestond tussen DSB Bank en DSB Beheer, de houdstermaatschappij waarin de grootaandeelhouder ook activiteiten op sportief en museaal terrein had ondergebracht. Die belangen werden onvoldoende uit elkaar gehouden. De relatie met DSB Beheer is daardoor uit de hand gelopen. De Raad van Commissarissen werd door de Raad van Bestuur onvoldoende serieus genomen en slecht geïnformeerd, maar stelde zich zelf ook te passief op. Daardoor genoot de Raad van Commissarissen onvoldoende gezag en was ook in eigen ogen meer een raad van advies. Het toezicht door de Raad van Commissarissen is onvoldoende uitgeoefend.
Wanneer men de vraag stelt naar de oorzaak van de ondergang van DSB, is die vraag niet eenduidig te beantwoorden. Er zijn vele factoren geweest die daaraan hebben bijgedragen. Vanuit de leiding van de bank gezien kan men wijzen op de externe omstandigheden die onvoorziene moeilijkheden hebben veroorzaakt. Zonder de kredietcrisis en zonder de oproep van Lakeman was DSB Bank niet op dezelfde wijze ten onder gegaan, en was een voortbestaan in enigerlei vorm wellicht mogelijk geweest.  DSB heeft bovendien de gevolgen van de kredietcrisis niet goed onderkend, en risico‘s genomen die niet passen bij een prudent bancair beleid. Die risico‘s werden onder meer gelopen in de ongezonde verhouding met DSB Beheer, waarin Scheringa museale en sportactiviteiten had ondergebracht. Door dit alles was de winstgevendheid en van de vermogenspositie van DSB tegen de zomer van 2009 zodanig uitgehold dat voor het voortbestaan van de bank moest worden gevreesd.
De Commissie meent dat de Nederlandsche Bank de gebreken in de opzet van DSB bij de vergunningverlening onvoldoende heeft onderkend. Hoewel de bank toen financieel gezond was, waren er zodanige tekortkomingen in de leiding en de organisatie van DSB Bank dat het verlenen van een vergunning een te groot risico inhield. Bij het houden van toezicht naderhand is DNB te geduldig geweest en heeft te weinig haar tanden laten zien.
De crisissituatie, ontstaan door het massaal opvragen van tegoeden na de oproep van Lakeman, leidt tot een veelheid van activiteiten. Het was beter geweest wanneer DNB voor een krachtiger aansturing daarvan had gezorgd. Nu werd het maken van een reddingsplan sterk op het bord van een consortium van banken gelegd.
Vrijdag 7 juli  Namens het voormalig bestuur van de DSB Bank schrijft Frank 'Hart, de advocaat van de DSB Bank in zijn brief van aan de minister van Financiën Jan Kees de Jager zijn kritiek op het rapport  commissie van onderzoek DSB Bank. Hieruit volgen enkele passages uit deze brief.

Frank 't Hart, de advocaat van de DSB Bank (Advocatenbureau Spigthoff)