Dagboek 1973-1976

Dagboek 1973

5 Januari 1973 Brief van Jack deelnemer aan de Sahara  trip van vorig jaar  "And Tom de Booy, whom I alternately commisserated with and argued with is a true friend and one my most valued acquaintances. We became good friends, shared very much, and I found him one of the warmest and most human, and at the same time most determined and driving of all human beings. His friendship which I highly value. So, you see in both geographical and human terms this trip was highly rewarding to me. I say all this both because it is an accurate summation of my feelings, and also because I derived all of these valuabe things from the trip. (...) Tom has some misgivings about future trips, but he told me before I left Paris that he would be on hand for the february trip.  He did and excellent job of handling the logistics and he showed more control and ability to function under pressure than I could possibly ever manage; and I admire him for that.  But he did feel the strains and was near the bursting point at times. He really. made the trip for me, and I hope that I was able to help him sometimes by being such a friend to him as I was able . He has a knack for handling such groups and he can be a real asset  to your trips in the future."

18 januari 1973 Briefkaart van Bertus v.d. Poorten
Tom ik kom zaterdag 27-28 jan naar u toe met de trein van 8.30 en ben om half tien in Baarn. Ik kom alleen omdat mijn meisje niet mee gaat en zal er niets aan hebben Wij hebben een hoop te praten. Ze vond het goed. Mijn adres is Bodenkampsingel,76 Enschede.
Zaterdag 3 februari Viool en piano met Wido van Heemstra. Sonates van Mozart. Het was een van eerste keren dat wij samen speelden.

Maandag 5 februari naar Parijs en vandaar met Amerikanen naar Sahara in Algerije.
Helaas heb ik van deze reis geen aantekeningen gevonden . De tocht werd nu geleid door Jean Bernezat een berggids . Er was een advocate bij die me midden in een zandstorm vroeg of ik met haar seks wilde hebben. Hieraan heb ik niet voldaan alhoewel ik dit in Algiers aan het eind van tocht wel heb ingehaald. Iets wat niet van tevoren was gezegd maar er reisde met ons mee een cineast de een film van de tocht wilde maken. Ik heb wel een brief in mijn archief van de Amerikaanse advocate die aan Le Lebon de directeur van het reisbureau Mountain Travel in San Francisco een pittige brief schreef waarin ze zei dat ze niet gediend was van die cineast. Deelnemers vulden een vragenlijst in waarin enkele aardige dingen over mij werd gezegd:"Tom de Booy also contributes a lot of  merriment as well as information-geological, political and athic. Tom de Booy and Jean Louis Bernezat were a good combination but I would not understand their French conversation until Tom explained"

Voorjaar 1973 Brief van Bertus  uit Rekken
Beste Tom Hier een briefje van je vriend met mij is alles goed en naar ik hoop met jou ook. Tom ik ben weer terug geplaatst naar Rekken, maar dat is maar voor tijdelijk dan gaat ik weer terug het duurt nog maar 3 weken. Ik ben een beetje stout geweest en het komt allemaal door de verkering die ik had en maar drinken en dronken zijn daar ik dus gekke dingen gedaan heeft en de leider uitgescholden en te laat thuis komen vandaag had ik weer een gesprek  met de  directie en moest met de vrouw kappen anders ik er weer onderdoorgaat en dat wouden zij voorkomen maar dat vertel ik je nog wel. Wat ik je vragen wil is dit kan ik met pasen op verlof bij je komen van vrijdag tot dinsdag dat zou fijn zijn als u het goed vindt dan moet u even schrijven of het goed is dat ik kom, . Ik ben al twee keer bij u geweest en ik loop de deur echt niet plat en zo'n verlof is toch iets geweldig wat kunnen we dan een hoop praten. Ik geloof,dat zij daar niets op tegen zouden hebben en het is altijd goed gegaan. Nou Tom ik ga eindigen met de hartelijke groeten van je vriend Bertus.

3 maart 1972 Brief van Das Spruit over de aktie Verolme van vorige jaar
Beste Ton (..) Ten tweede sprak je over een jouw inziens mislukte aktie. Om je de waarheid te zeggen, lijkt die aktie mij voormeer dan 100% geslaagd, juist boven verwachting. Immers, je begint een aktie, die je als belangrijk onderkent, maar die eigenlijk nog wat vroeg is voor de andere medemensen. Je zet een rapport vanuit een vak-taal en dit,uitdrukkingen om in onze gewone taal. Vak-taal moet geleerd worden en wordt geleerd door de vakmensen alléén. Deze publiceren het alsof iedereen dat taaltje kan lezen kan begrijpen,  liet lezen evenwel is slechts schijn, want begrijpen kan er door onbekendheid met de taal niet bij zijn. Er verschijnen duizenden van dergelijk (onnodige) rapporten. Omdat de schrijvers zich niet bewust zijn van de onbekendheid van anderen met hun taal. Jouw vertaling in gewone taal. heeft hen dat duidelijk gemankt. Je hebt zelf gedacht, dat dit verslag niet alleen de vak-mensen en direkties aanging, maar  ook voor anderen onder hen moest kunnen worden begrepen. Je bent wat dit betreft mis geschoten,omdat zij nog niet zover waren dat zij dat nut inzagen. Je hebt het verkeerde tijdstip wat dat betreft gekozen. Maar je hebt het juiste tijdstip gekozen voor die schrijvers van dat rapport. Als zij dit nu voor alle rapporten doen is hier een "variable kennis" overgegaan via "meer-kennis" (beter kennis) tot gemeenschappelijk kennis. De Gemeenschap krijgt van jouw initiatief cluizendvoudig variable of meer-kapitaal toegevoegd. Je mag mi. niet ervan uitgaan, dat dit verloren zou zijn, omdat het alleen lijkt te worden beheerd door  jouw-niet- zo- sympathieke. mensen. Zij behoren namelijk ook tot de "gewone mensen" te behoren. (Ik denk, dat je denkt, dat ik: nu een gekke idealist  ben, die wat buiten de wereld staat).  (...) Veel; groeten en veel sukses. Ik gun het je, al ben je wel soms nog wat verward. In je dias en je beschouwingen zitten echt wel goede dingen. Daarom vind ik het echt et moeite waard om ze mee te mogen maken. Hoe we evenwel ooit in de maatschappij begrepen zullen worden is mij vooralsnog een raadsel

Maandag 5 maart 1973 Vertrek naar San Francisco om daarna met Amerikanen naar Patagonia te gaan
Over deze reis heb ik wel veel documentatie materiaal . Het was al met al een afschuwelijke ervaring. Leo had al geschreven dat Miguel, de reisleider van n zijn reisbureau Mountain Travel niet goed Engels kent en ik mee moest als vertaler, maar het kwam er in feite op neer dat ik meer als een spion mee moest om te zien of hij wel een goede leider was. Het bleek het laatst het geval te zijn en kwam ik dus in een onmogelijke positie te verkeren. Het relaas van deze tocht laat dat dan ook duidelijk zien.

Enkele commentaren van de toeristen over de reis
Catherine White. Tom de Booy proved very disturbing in many ways with misinformation and we finally didn' t believe things he said about the trip as they so often proved to be misleading or wrong. He was pleasant with me but expounded at great length in loud and incessant voice his political and economic theories to anyone who would listen to his English or Spanish. He seemed to belittle Miguel unfairly which was unwarrented and only made Tom unpopular with many of us. Perhaps it would, have been better if he hadn't been along.
Robert de Groot: Division among the group. Tom de Booy whom was along of helped to remedy the situation that is try to unite all. But I think he really aggrevated the situation it by complaining. He did't not like Miguel's handling of the expedition a few times and complained to others. I believe he should of got together with Miguel and tried to work out a solution together. Tom did of course some positive points -  jovial at times and companionship ( he did argue politics, which some annoyed some by it)
Charles Clarke. I am sure that Tom deBooy has filled you in on the leadership problems, so I will try not to burden you with too many details. However, I do want you to know how much we resent having our valuable vacation time squandered by your inept leader. Miguel had no leadership or organizational ability. He was inflexible, refused to accept suggestions from anyone, exhibited incredibly poor· judgement and was unable to look beyond the immediate problem. He was unable to get things moving in the mornings, and we seldom got on the road or trail before 10 a.m. On several occasions we did not get started before late afternoon.

11 april Brief  aan Adrienne
Lieve lieve schat van mij. Heerlijk om je lieve brief te krijgen van 3 april bij aankomst in San Francisco. Ik voelde er in hoeveel je van me houdt. Ik verlang ook erg naar je. Het lijkt eeuwen geleden dat ik je lieve gezichtje zag. Ik kom donderdag 19 april terug met vliegtuig. Nu even over de laatste fase van de reis. Een nachtmerrie in een woord  maar nu dit voorbij is ben ik dolblij dat ik het heb meegemaakt. Een ding staat nu als een paal boven water. Voor mij geen Mountain Travel trip meer alhoewel de verleiding om te bezwijken  zeer groot is denk aan Afghanistan,  Himalaya, Sahara 2x en volgend jaar ski trip in de  Alpen te mooi om waard te zijn. Ik kom dan in moeilijkheden om loyaal te blijven tegen over de toeristen van Mountain Travel, en daardoor lijnrecht tegenover mijn vrienden  de Jan Ebeltjes en E vd Maal. Zo ook tijdens deze trip de 2 chauffeurs Camillo en José waren mijn echte vrienden als de Kadar in de Sahara en Jan E in Holland. Hierdoor kwam ik meteen in moeilijkheden want Miguel Alfonso de leider gedroeg zich op fascistische wijze tegen over de chauffeurs. Ik heb duidelijk de zijde van de chauffeurs gekozen zodat daarna mijn lot bezegeld was. Ook kwam ik daardoor scheef te staan tegenover de toeristen en indirect tegenover Mountain Travel. Aan het eind van de excursie keerden de toeristen zich tegen mij en verlangden van  mij dat ik  weer vriendje werd met Miguel, want en wrijving voor hen tussen ons was uiteraard onaangenaam. De laatste avond werd er gespeecht op alles en iedereen behalve op mij. Het was verschrikkelijk. Ik was het liefst weggelopen van tafel. Gelukkig hebben de chauffeurs mij een goede les geleerd want zij weten hoe je je moet gedragen als je vernederd wordt. Het is hun leven als proletariër. Ik heb  gemerkt dat ik nog veel moet leren. Ja lieve schat, ik gooi wel heel wat weg maar geloof me ik heb er geen spijt van want er is iets in mij dat zegt dat ik door moet met mijn strijd, zo weinig mensen hebben de luxe als ik om werkelijk na te denken over de grondproblemen van het leven. Ja ik kies niet de gemakkelijkste weg in het leven maar ik weet dat je genoeg van me houdt om me te nemen zoals ik ben en ik hou te veel van je om niet te veel van je te vragen dat je niet kan opbrengen. Gek maar ik ben ontzettend bezig met  het leven van Christus. In de moeilijkste uren van mijn nederlaag heb ik zo sterk aan zijn woorden gedacht: " Mein Freund warum bist du kommen?" Iets wat we samen gaan horen in Monnikendam zaterdag 21 april. Ik begin nu al te huilen bij het idee. Dag schat, mon grand amour.

23 april Brief aan Leo Le Bon
Weer terug in het kikkerlandje. Wel met een kater want ik besef heel goed dat die verwachtingen die ik heb gewekt jullie duidelijk hebben teleurgesteld, maar ja such is life. Ik heb op zich zelf geen spijt over mijn beslissing, want vroeg of laat was er toch een breuk ontstaan daarvoor mijn opvattingen of zoals je misschien zult zeggen  mijn hang ups te groot. Ik was in zekere zin blij met je woorden in de auto terugrijdend na ons laatst avondmaal in het depot " Ik wil rustig nog leven ik heb geen zin om al zo diep op  de dingen door te gaan, ik kan dat niet volgen, laat me met rust" Iets dat ik daarna ook - zoals je hebt gemerkt- heb gedaan. Even goede vrienden, we moeten elkaar daarin vrij laten. We gaan ieder onze eigen weg en zullen in de toekomst hopelijk gelegenheid hebben om elkaar's ervaringen uit te wisselen,want dat is voor ons beiden zeer leerzaam en nuttig maar ook pijnlijk. Zo heb ik aan de harde confrontaties met jou heel veel gehad ,maar dan je misschien zult realiseren dan maar even aan de confrontatie Oakland ... en ook de hele Patagonia tocht waar ik danig op de proef ben gesteld en zoals ik je al verteld heb duidelijk heb gefaald op verschillende punten. Omgekeerd hoop ik van harte dat mijn harde meedogenloze kritiek op MT goed is overgekomen en dat jullie er iets aan zullen hebben. In dit laatste heb ik wel vertrouwen want jullie hebben ingezien dat het zo niet meer kan gaan. Ik hoop dat je me van tijd tot tijd op de hoogte kan houden van de ontwikkelingen,want wat ik verder in het leven zal meemaken interesseert me nog steeds even veel! En vergeet vooral niet de(negatieve) kritieken van de toeristen over de Patagonia reis te sturen en de kopieën van de brieven van de eerste of tweede reis van MT naar de Aconcagua , want dit hoort er toch bij. Mijn trip naar New York was een groot succes,  geslapen bij een joodsmeisje (Susan Bierstein) in Greenwich village ( haar ontmoet in het vliegtuig liefde op het eerste gezicht).Hier thuis alles pico bello alleen wel heel veel door te praten en als het ware een ware verjongingskuur. Zelf ga ik een moeilijke periode tegemoet. Ik begin met een preiode van opsluiting van enkele maanden om alles weer een beetje op een rijtje te plaatsen.

Na terugkomst in  Nederland
Ik schreef in mijn dagboek het volgende. Einde tijdperk halve waarheid nu begin periode streven naar hele waarheid dwz geen mengzone meer de polarisatie compleet dwz geen betrekkingen waarin situaties voorkomen die me in niemandsland brengt. Strijd tegen privé eigendom betekent een duidelijke keuze bepaling einde conventionele banden, die door het systeem worden opgelegd wel de banden met individuen het verschil tussen deze twee aanbrengen is de voornaamste taak om het bourgeois deel van mij zelf er uit te snijden, pas daarna kan men werkelijk effectief zijn  in de strijd  tegen het privé eigendom karakter van het systeem waarin wij leven.

Zaterdag 28 april 1973 Begonnen aan nieuwe periode 2e vierjarenplan EGO.
Alle technische problemen zoals grondstoffenpolitiek laten vallen en hiervoor in de plaats de geesteswetenschappen. Nauwkeurige bestudering ontwikkeling mensheid van religie - staat - bewustzijn of te wel de volgende vakdiscipline Rechtswetenschap - Psychologie.
Zondag 29 april Gesprekken met Erik van der Maal over toekomstige acties. Wetboek stelen om aan te tonen dat de wet alleen maar het eigendom is van de bezittende klasse. *)
*)In 2009 gesprek over zijn voorgeschiedenis  met Erik gehad .Op het hierna volgende krantenbericht in de Baarnsche Courant van 2 februari 1961, had hij hierop het navolgende  commentaar
BAARN -Na een jaar in voorlopige hechtenis te hebben doorgebracht is vanmorgen tenslotte de 21-járige havenarbeider E. v. d. M. op vrije voeten gesteld. Van de M. was voor diefstal van een bromfiets *) uit de Kerkstraat in Baarn door de Utrechtse rechtbank veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf en ter beschikkingstelling van de regering. Verdachte, die de feiten had bekend was het echter niet eens met laatste. Hiervoor gaat hij in appel bij het Hof. De zaak werd vanmorgen behandeld. het strafblad vermelde o.m. een voorwaardelijke veroordeling die nog niet ten uitvoer was gebracht. Het psychiatrische rapport adviseerde toezicht van de reclassering en de ter beschikking voorwaardelijk toe te passen. Tevens verzocht men de verdachte een psychiatrische behandeling te laten ondergaan. Van d. M. bleek hier geen bezwaar tegen te hebben. Bij de ondervraging van de reclasseringsambtenaar, die het contact met hem onderhoudt, werd v. d. M. de gerechtszaal uitgestuurd. De president meende dat anders misschien valse verwachtingen bij hem gewekt konden worden wanneer men in zijn aanwezigheid onmiddellijke vrijheidsstelling ter sprake bracht. Wanneer dit het geval zou zijn moest de reclassering man direct kunne opvangen Dit bleek inderdaad mogelijk en was temeer wenselijk, daar de man al een jaar in de gevangenis zat. Het verzoek van de raadsman werd dan ook na raadkamer toegestaan. De procureur-generaal stond in zijn requisitoir voor de moeilijkheid wat met verdachte zou moeten gebeuren. De voogd van v.d. M. had gezegd dat ter beschikkingstelling ongewenst zou zijn: dat kon bij hem een psychologisch verkeerde uitwerking hebben. Het Leger des Heils daarentegen zag de zaak somber in, zo bleek uit het rapport. Zij meende dat ter beschikkingstelling het beste zou zijn. Toch wilde de procureur-generaal afgaan op de meest recente adviezen van deskundigen. Zijn eis luidde bevestiging van het vonnis ten aanzien van de opgelegde straf - zes maanden met aftrek - met daarbij een voorwaardelijke terbeschikkingstelling van de regering, dit met een proeftijd van drie jaar. Verder zal verdachte, zich onder toezicht van de reclassering moeten stellen en een psychiatrische behandeling moeten ondergaan. De raadsman kon zich met dit arrest geheel verenigen Het hof zal 16 februari uitspraak doen.
*) het was joy riding met ene vriendje
Commentaar van Erik van der Maal. In het rapport van de reclassering stond letterlijk "deze man is onverbeterbaar". Dit gedeelte. het rapport was opgesteld door een reclasserings ambtenaar, die mij in het Huis van Bewaring had bezocht. De man zag bij mij een bijbel op mijn tafel in mij cel liggen. Maakt U daar gebruik van? Ja, antwoordde Erik, want het rijstpapier is heel goed om shagjes mee te draaien..
Later moest ik , in het kader van mijn rechtenstudie (Vak Forensische Psychiatrie) een geanonimiseerd rapport van het Pieter Baan Centrum bestuderen en becommentariëren. Ik heb toen gezegd dat ik het rapport over E.v.M. wilde  gebruiken., In eerste instantie werd dit geweigerd, maar na overleg met Prof Beyaart kreeg ik, onder bepaalde voorwaarden (!), toch mijn zin. Ik bestudeerde toen dus als rechtenstudent een PBC rapportage over een verdachte waarvoor de Officier va Justitie TBS had geëist. Een heel merkwaardige ervaring, want de "observandus" was ik. Tot mijn grote verbijstering bleek dat de motivatie van het advies om geen TBS op te leggen niet gelegen was in het feit dat hij niet gestoord was, maar in de motivatie dat "de prognose zo ongunstig was dat een TBS-behandeling niet geïndiceerd was. Ik heb in eerste instantie met mijn ogen geknipperd, maar bij nader inzien was ik het (later) eigenlijk met die diagnose eens.
De "raadsman" had mij nóch gezien nóch ges[roek Ik was wel (heel kort) in het Huis van Bewaring bezocht door een advocaat, die op het allerlaatste moment de gang oprende waar ik als verdacht zat wachten tot de zitting geopend werd. We hebben enige minuten (hooguit drie minuten) gepraat en in dat korte gesprek in de gang van het Gerechtshof bleek dat de beste man niet eens wist over welke zaak het eindelijk ging. Hij adviseerde mij om akkoord te gaan met TBS, waarop ik nu juist in hoger beroep was gegaan omdat ik géén TBS wilde! De man bleek niet over de rapportage  van het Pieter Baan Centrum te beschikken. (de raadsheren van het Hof gelukkig wel)..
Dinsdag 1 mei  Begin rechtenstudie. Met Erik doorgepraat mijn positie in zijn rechtspraak. Hij ging akkoord nl dat hij geen gevaar zag ik het bemoeien met zijn zaak. Aangezien het zou leiden dat of  a) de politie harder tegen hem gaat optreden b) zachtmoediger zal zijn. Hij is gaat in beide gevallen harder doorvechten. Hij wil het tot de bodem uitvechten
Woensdag 2 mei  De wet beschermt de rijken onderdrukt de armen, gelijk recht voor ongelijke mensen, de scheiding der machten is een flop geworden.
Donderdag 3 mei  Het gehele verhaal van Erik van der Maal opschrijven onder de titel "De arme krankzinnige"
Vrijdag 4 mei 1973 WERKGROEP W.O.B. *) opgericht  tijdens een PKU (Patiënten Kollectief Utrecht) vergadering in de Raadskelder te Utrecht leden van de werkgroep: Erik Jacob van der Maal te Baarn, Tom de Booy te Baarn.
Werkzaamheden van de werkgroep
a. analyse van besluit van de burgemeester van Baarn van de onvrijwillige in bewaringstelling van de Heer E.J.van der Maal op 18 december 1970
b. publicatie van alle stukken die betrekking hebben op het bovengenoemde geval.
c  discussies over deze publicaties met dorp. genoten en event. daarbuiten
d.  wat verder ter tafel komt
(2009. Commentaar Erik van der Maal:  Een van de dingen die mij juist aanspraken bij de oprichting van de WOB was het anarchistisch karakter ervan. Zoals wel vaak achteraf blijkt heb ik jou beweegreden niet altijd doorgrond. Mijn politieke bewustzijn was toen ook vrijwel nihil. Wèl heb ik jouw opmerkingen in die tijd erg gewaardeerd:  "Erik ik doe dit niet om joú te helpen, maar voornamelijk om mijn eigen politieke motieven (of woorden van gelijke strekking), jij bent daar altijd heel eerlijk in geweest.

Streefdatum voor het beëindigen der werkzaamheden 17 december 24.00 tot 18 december 1970 0.00 1973
Doel van de werkgroep: het in stand houden van de beginselen van een democratische samenleving, het tegengaan van de anarchistische ontwikkelingen in onze samenleving, het onverbiddelijk aan de kaak stellen van het fascistische karakter van de structuur waarin wij moeten leven; zoveel mogelijk hulp te bieden aan een ieder die het slachtoffer is geworden van deze onderdrukking, daarmede uiteindelijk een bijdrage te leveren aan de krachten die nodig zullen om dit systeem te doen ineenstorten. Dan pas zal het weer mogelijk zijn, dat de onderdrukte mens zich enigszins kan ontplooien. Baarn, 5 mei . Berkenweg 24.Waldeck Pyrmontlaan 3a Baarn.

Burgemeester Mr Jan van Haeringen die het bevel gaf tot opsluiting  van Erik van der Maal  in krankzinnigengesticht

Zondag 6 mei Eerste W.O.B. Nieuws met de volgende tekst: De Werkgroep Ons Baarn (W.O.B.), probeert met de uitgave van W.O.B. Nieuws onze medeburgers op de hoogte te brengen van bepaalde zaken, die in de gemeente Baarn en daarbuiten zijn gebeurd of nog zullen gebeuren W.O.B. wordt gratis verspreid. De oplage van W.O.B. Nieuws is zeer klein....100 exemplaren er zijn in de gemeente Baarn ruim 25.000 inwoners.... Wij vragen daarom aan de lezer om W.O.B nieuws aan zijn of haar medeburger te willen doorgeven. De redactie W.O.B. Nieuws  De Beaufortlaan 2 Baarn
Dinsdag 8 mei Weer in nieuwe put gevallen. Vannacht zeer slecht geslapen. Zeer ontdaan over kritiek van Patagonia expeditie. Al enigszins erop voorbereid geweest en de inhoud van kritiek zelfs geheel zoals verwacht in feite nog minder slecht dan verwacht. Dit alles cerebraal gezien bezien maar emotioneel toch onvoldoend verwerkt.  Toen kwam daarbij nog Erik waarvan ik duidelijk besefte weer te veel had verwacht met het W.O.B nieuws . W.O.B. moet doorgaan maar helemaal vanuit je zelf en niets maar dan ook niets van iemand anders want wat ik kan verzetten kunnen zij niet. Wat kan ik niet  en dat is gebleken met Patagonia en Sahara etc om in de structuur een plaats in te nemen want de conflict situatie die er dan optreedt eist een dermate energie op dat ik niet het begrip voor de situatie kan opbrengen en clouded my judgement. Juist en nog eens juist, maar een goed les om in te zien dat het dialectisch probleem uit twee tegenstellingen bestaan. Het eigen vrijmakingproces en de strijd tegen het systeem dat dit vrijmakingproces tegen gaat. Ik zal dus alleen deze tegenstelling in mij bewust kunnen maken  en begrip voor te hebben en daardoor het op te lossen.
Woensdag 9 mei 1973 Brief  van Leo Le Bon
Thanks for your letter. I wished I had time to answer in depth but not now. The reports are coming in from Pat. and they are fine. People liked the trip, liked Miguel. He's fine but needs assistance from US in the farm of experienced outdoor leader with full and final authority. OK, now that is been said, let's forget about it. We will go there again and we will correct the error. My apologies to you to "t'avoir mis dans le bain"- my mistake. I'll go take a course in human understanding ... I put too much blind fate in you and Miguel .. I should have relied more on my own perception. You're a great guy, but plagued by demoniac and searing feelings of guilt. Tom, dont carry the guilt of the whole world on your back. Throw it off. I liked your letter. Finances: Let's call it even. OK with me. Herewith check for outstanding balance due. Let me know how you are doing. If you want to go back to the Sahara this fall OK with me. Let me know in advance. Have you written Bernezat? What about the re-write of the Sahara supplement? Can you help?  Love Leo.
Woensdag 9 mei Eerste exemplaar W.O.B. Nieuws 100 exemplaren verspreid samen met Erik. Als ik het volhoud om dit door te zetten wordt  het een gedenkwaardige dag.
Zaterdag 12 mei Bezoek van Ebeltjes en zijn vriendin Nel
Woensdag 16 mei W.O.B. nieuws 2: Inhoud: Hoe groot is de macht van de burgemeester als hoofd van de verdachte? Wat zijn de machtmiddel van de handhavers van de openbare orde? Wat voor rechten heeft een verdachte?
Woensdag 23 mei W.O.B. Nieuws 3: Inhoud: Macht is recht en recht is macht. Waar wordt klasse justitie bedreven ? Operatie rechtbank. De officier van justitie is een uitvoerende macht en dient niet aan de zelfde tafel te zitten van de rechters (wetgevende macht), vandaar het voorstel om de tafel van de OVJ eraf te zagen.(zie tekening).

Operatie afzagen tafel van OVJ van die van de rechters

Donderdag 24 mei Depressief
Woensdag 30 mei W.O.B. Nieuws nr 4 Inhoud: Klasse wetgeving is het begin van klasse justitie. Het Nederlandse wetboek moet gratis ter beschikking worden gesteld van de burger. De goede bedoelingen van de Nederlandse rechter. De gevestigde wanorde en de witte boorden misdaden. De maatschappelijke positie bepaald mede de strafmaat.
Maandag 4 juni Adrienne naar ziekenhuis operatie galblaas. Benjamin van de Sociale Dienst belde wilde dossier van der Maal terughebben.
Woensdag 6 juni W.O.B. Nieuws nr 5. Inhoud: Waar zitten en wie zijn de ruim 3000 "politieke"gevangenen? Lang leve de democratie binnen de gevangeis muren Arbeid-Tucht-Geloof

Donderdag 7 juni 1973. Brief van OVJ Overbeek aan Erik van der Maal
Mijnheer, In de door U gegeven vorm kan ik de punten van Uw brief van 4 juni j.l. niet bevestigen. Naar U weet heb ik destijds de nodige inlichtingen ingewonnen betreffende Uw opname op grond van een inbewaringstelling in een psychiatrisch ziekenhuis. De inspecteur voor de geestelijke volksgezondheid heeft zich destijds op mijn verzoek een oordeel hierover gevormd. Na korte tijd bent U uit de verpleging ontslagen. Ik acht geen termen aanwezig U verder gegevens hierover te verstrekken of een nader onderzoek te doen instellen. Ik heb er kennis van genomen, dat U stelt over  "nieuw bewijsmateriaal" te beschikken. Ik heb U in overweging gegeven om met behulp van Uw psychiater te trachten zich over deze zaak heen te zetten. Het verloop, van ons onderhoud op 29 mei j.l heeft gemaakt, dat ik dergelijke mondelinge gesprekken met U onvoldoende zin vind hebben. Ik kan daarom inderdaad geen reden vinden om U hierover nog verder persoonlijk te ontvangen. Uit de aard der zaak kunt U zich altijd schriftelijk tot mij blijven wenden Hoogachtend. De officier van justitie W.H. Overbeek

Zaterdag 9 juni 1973. Proces-verbaal van aangever/verdachte T. de Booij
Op vrijdag 8 juni 1973, omstreeks 9.00 uur verscheen voor mij, Godefridus Leonardus Blank, brigadier-rechercheur van de gemeentepolitie te Baarn, in het politiebureau aldaar de mij bekende TOM DE BOOIJ geboren te Vlissingen,. 25 augustus 1924, zonder beroep, wonende te Baarn, Waldeck Pyrmontlaan 3a. Hij deed aangifte en verklaarde: "In de maand februari 1972, de juiste datum weet ik niet meer, heeft de heer E. van der Maal,aan mij een hem betreffend dossier van de gemeentelijke dienst voor sociale zaken te Baarn overhandigd. Hij deed daarbij aan mij het verzoek deze zaak voor hem in bewaring te nemen. Omtrent de herkomst van het dossier vertelde Van der Maal mij, dat hij het had gekregen dank·zij de heer V.d.Weijden van genoemde dienst. Op dinsdag 5 juni 1973 belde de heer Benjamin van de Sociale Dienst Baarn mij op en vroeg of ik het dossier V..d. Maal in mijn bezit had. lk antwoordde bevestigend, waarna de heer Benjamin mij vroeg, of hij dat dossier kon komen ophalen, daar het eigendom van de dienst van Sociale zaken was. Ik heb hierop geantwoord: "Dat kan niet, want ik ben niet bereid het uit handen te geven." Mijn motivering hieromtrent luidt: Gebleken is, dat de Officier van Justitie te Utrecht mr. Overbeek weigert een onderzoek in te stellen terzake wederrechtelijke vrijheidsberoving van genoemde E.v.d. Maal. Een en ander staat uitvoerig beschreven in diens brief,  d.d. 20 maart 1973, gericht aan genoemde Officier van Justitie. Een fotocopie daarvan overhandig ik u. Opmerking verbalisant: De heer De Booij overhandigd mij een fotocopie gericht aan de Officier van Justitie te Utrecht d.d.20 maart 1973, welke als bijlage 1 bij dit proces-verbaal wordt gevoegd. In deze brief schrijft V.d. Maal, dat hij in het bezit is gekomen van bewijs-materiaal, waaruit blijkt,dat in zijn geval sprake zou zijn van wederrechtelijke vrijheidsberoving. Nu deze zaak niet verder op het juridische vlak nader onderzocht kan worden, meen ik, door het mij wederrechtelijk toe-eigenen van het dossier V.d. Maal een opening te hebben gevonden om deze zaak, via een andere invalshoek nader in de openbaarheid te brengen. Ik heb de hoop, dat de affaire een juridisch verloop zal krijgen. Zou de officier van justitie redenen vinden aan het algemeen belang ontleend (zie art.167 S.V.) om van vervolging af te zien, dan lijkt het mij niet onmogelijk, dat de hele zaak in de publieke belangstelling komt te staan en dat eventuele akties, die daaruit voortkomen, niet meer door mij zijn te controleren,c.q. uit de hand zouden gaan lopen. Dit zou voor betrokkenen zeer ernstige gevolgen kunnen hebben. Omtrent het in bezit krijgen van het dossier V.d. Maal kan ik u nog het volgende verklaren. Ik heb V.d. Maal destijds gevraagd naar de herkomst. Hij vertelde mij, dat hij het dossier dank zij de medewerking van de heer V.d. Weijden van de G.S.D. Baarn had gekregen. Ik leefde en leef nog steeds in de overtuiging dat V.d. Maal op rechtmatige wijze, dus anders dan door middel van misdrijf, het stuk in zijn bezit heeft gekregen. Toen nu de heer Benjamin van genoemde dienst mij op dinsdag 5 juni 1973 omstreeks 11.30 uur telefonisch mededeelde, dat het dossier het eigendom was van de G.S.D. Baarn, heb ik, ondanks uitdrukkelijk verzoek daartoe, geweigerd de zaak uit hadden te geven. Ik ben de mening toegedaan, dat·ik van dat moment af en door de weigering tot afgifte van het dossier V.d. Maal, een misdrijf heb gepleegd zoals omschreven in artikel 321 van het wetboek van strafrecht. Gezien mijn motivering om de zaak V.d. Maal aanhangig te maken lijkt het mij in het algemeen belang, om mij te vervolgen terzake overtreding van artikel 321 van het wetboek van strafrecht. Ik verzoek daar dan ook om. Ik ben bereid en in staat om, zowel diegene die met de opsporing van strafbare feiten belast zijn,als de leden van het Openbaar  Ministerie alle gewenste medewerking in deze te verlenen."

(Tussenvoegsel: Begin 1972 heeft Erik van der Maal zijn dossier mij ter bewaring gegeven. Ik heb het veilig in de kelder opgeborgen tussen allemaal kranten van Le Monde waar ik op geabonneerd was. Op een bepaald moment heb ik de kelder opgeruimd en de kranten weggebracht naar de firma Luyer de oud-papierhandel in Baarn. Maar thuis gekomen  bedacht ik opeens dat ik het dossier tussen de kranten had opgeborgen. Gelukkig waren de kranten nog niet versnipperd en kon ik het dossier er nog tussen uithalen. Denk eens in zonder dit dossier was van Haeringen nog burgemeester gebleven en had Erik vrij zeker geen eerherstel gekregen. Het heeft zo moeten wezen zegt het lot!!)

Zaterdag 9 juni Blank zei nog iets waardevols,  nl dat ik mij niet meer terug moest grijpen naar mijn kaste. Zeer juist. Dit is nog mijn bourgeois indruk Ik ga er dus nog prat op volgens hem Ze wantrouwen  want ze kunnen niet indenken dat je weer terug zal springen. Ik heb mijn schip achter mij verbrand dus basta.
 Zondag 10 juni Brief aan Jan Ebeltjes geschreven
Ik schrijf o.m. het dat Benjamin van de  Sociale dienst met mij persoonlijk een gesprek van man tot man wilde hebben, maar even later belde Benjamin om et zeggen dat hij van boven orders had gekregen om te zwijgen dus dat het gesprek niet door ging.
Dinsdag 12 juni Teleurstelling voor Erik besluit Raad van State betreffende een bijstandsaanvraag.  Hij wilde niemand zien vermoedelijk gaat hij weer doorzakken klap op zijn kop.
Woensdag 13 juni Om 3 uur wakker en half vier begonnen met werken.
W.O.B. nieuws nr 6 : Inhoud: Wie is er krankzinnig? De pot verwijt de ketel dat hij zwart is. Zwarte december. Het zwarte dossier. Alles over de onterechte opsluiting van Erik van der Maal, met naam en toenaam.
Toch gespannen hoe ze erop zullen reageren want helemaal kunnen ze het niet negeren er staan te veel aantijgingen. Het KZ geval uit de doeken gedaan.
Woensdag 13 juni Brief van Erik aan minister van  justitie Mr van Agt
Geachte Heer, Naar aanleiding van uw schrijven d.d. 22/5/73. kenmerk nr. VR 732/033, waarin u mij aanraadt deze zaak door de Officier van Justitie bij de Arrondissementsrechtbank te Utrecht te laten behandelen, deel ik u hierbij mede dat tijdens een onderhoud dat ik op 29 mei j.l. met genoemde Officier ven Justitie heb gehad, gebleken is dat hij deze zaak NIET wenst te behandelen. Gezien de ernst ven de zaak en in aanmerking genomen het feit dat de ontstane konflikt situatie tussen de Baarnse gemeentelijke dienst die mij op een bijzondere onprettige manier behandelt. Ik verzoek  u beleefd doch dringend aandacht aan deze zaak te willen schenken. Bovendien zou ik het zeer op prijs stellen over deze kwestie een onderhoud met de Minister van Justitie te hebben. Ik verzoek u dan ook, dus brief als een officieel verzoek om een audiëntie met Zijne Excellentie de Heer Van Agt te beschouwen. Hoogachtend E.v.d Maal
Donderdag 14 juni  In het geheel geen reactie op mijn W.O.B. Nieuws
Zaterdag 16 juni Nog geen reactie, je moet alleen verder.
Woensdag 20 juni W.O.B. Nieuws nr 7.Inhoud: Klasse Justitie: Rangorde ministerie (O.M). De "monopolie "positie van het O.M in zake zijn vervolgingsbeleid..Misdaden begaan door OVJ Mr W.H. Overbeek, Baarnse Moordzaak en KZ zaak
Woensdag 27 juni W.O.B. Nieuws nr 8 Inhoud: Mededeling aan alle officieren van Justitie in Nederland.. Lijst van alle privé adressen met telefoonnummers van de officieren van Justitie. Operatie Overbeek 29 juni 1973 0.00 uur. Gezocht Willem H. Overbeek Poster Inlegvel. Gezocht Willem H Overbeek Pamflet Nadere gegevens over de Baarsne KZ.Zaak.  .

  De tekst van de poster Gezocht W.H. Overbeek:

VERZACHTENDE OMSTANDIGHEID : gezochte is niet al te snugger
GROTE VOORZICHTIGHEID GEBODEN BIJ HET NADEREN VAN DE MAN

DIT OPSPORINGSBERICHT IS DOORGEGEVEN AAN ALLE MET HET OPSPOREN EN VERVOLGEN VAN STRAFBARE FEITEN EN TEN UITVOER LEGGING VAN VONNISSEN
29 juni 1973
A.A.K. - POSTBUS 5258 tel.1710- 46838. W.O.B. - DE BEAUFORTLAAN 2 BAARN NEDERLAND

*) moet zijn geb. datum 18 april 1913; geb. plaats Haarlem

(2008 Tussenvoegsel: nog steeds is het onbegrijpelijk voor mij na al die jaren dat ik niet ben vervolgd voor het vernielen van talloze ruiten van privé huizen van hoge ambtenaren. Het waterglas waarmee de posters zijn opgeplakt betekent dat de ruit zijn langste tijd heeft gehad).

Erik van der Maal kijkende naar de poster van Overbeek tegenover het Paleis van Justitie

Zaterdag 30 juni Briefje gevonden in brievenbus van de W.O.B. " Bemoei je met je eigen zaken".
Woensdag 3 juli W.O.B. Nieuws 9 Inhoud: Wie zijn de hulptroepen van het leger van de officieren van justitie van het arrondissement Utrecht.  Kantonrechters, Burgemeesters, Commissarissen van politie, Officieren korps Rijkspolitie, Officieren van Koninklijke Marechaussee.. Sterkte van het leger der officieren en hulpofficieren van Justitie. Actie Overbeek 29 juni 1973.  Laatste nieuws:W.O.B. medewerkers voor Rechter Commissaris Bieger

Actie Overbeek 29 juni 1973
Zoals we in de vorige aflevering van W.O.B. Nieuws (27 juni) al hadden aangekondigd zijn in de vroege morgen van Vrijdag 29 juni door een groot aantal mensen posters  en pamfletten verspreid die de opsporing verzocht van Willen H. Overbeek hoofdofficier van het Arrondissemnet Utrecht. Naar ons ter ore is gekomen zijn de posters geplakt in Amsterdan-Leiden-Den Haag-Schiedam-Rotterdam- Den Bosch -Utrecht-Baarn-Zierikzee·-Haamstede en Renesse. Bij al deze activiteiten zijn·enkele arrestaties verricht: in Amsterdam 4 man voor het uitdelen van pamfletten en in Utrecht 1 man voor het lopen met een pot lijm na 10 uur 's-avonds. Vrijdagmiddag om 1 uur·hebben een aantal lieden 500 pamfletten van de Domtoren in Utrecht afgeworpen. Door krachtige westenwind ·werden de pamfletten honderden meters door de lucht vervoerd (vliegende pers), zodat bij sommige in mensen de indruk werd gewekt dat er vliegtuigen aan te pas waren gekomen rustig in hun tuintje zittende zagen ze pamfletten naar beneden dwarrelen. Er zijn ook een aantal boze telefoontjes binnen gekomen op het telefoon nummer van  A.A.K te Leiden (een medewerkende organisatie bij de actie 29 juni 1973) met veel klachten over de vernielingen van vensterruiten, muren van bankgebouwen politiebureaus, gerechtsgebouwen, gevangenissen en andere openbare gebouwen. Deze vernielingen zouden zijn veroorzaakt door do hardnekkige kleefpasta waarmee de posters zouden zijn aangebracht *). Het antwoord van AAK was: "het beste dat U kunt doen is een aanklacht in te dienen hij de officier van justitie!. De AAK en W.O.B. zullen  proberen te achterhalen wie deze posters hebben aangebracht, maar de kans daarop is uiterst gering aangezien vele ons onbekenden mensen zo enthousiast zijn geworden en overgegaan zijn tot daden waarvoor de W.O.B.-AAK onmogelijk  verantwoordelijk gesteld kunnen worden hoogstens de officier van justitie te Utrecht. Want in W.O.B. nr 6 van 13 juni 1973 schreven wij de volgende zin: " Zou de officier van justitie redenen vinden aan het algemeen belang ontleend om van vervolging af te zien dan lijkt het niet onmogelijk dat de hele zaak, in de publieke belangstelling (het ging over de Baarnse Krankzinnige zaak) komt te staan en dat eventuele acties die daaruit voortkomen, niet meer zijn te controleren c.q. uit de hand zouden gaan lopen. Dit zou voor betrokkenen zeer ernstige gevolgen kunnen hebben!!". Zeer verheugend waren de talloze positieve reacties van mensen die ook van mening zijn dat het hoog tijd wordt dat de rechterlijke macht en vnl het beleid van de officier van justitie eens in het felle daglicht komt te staan!  Het is zeer interessant om te zien hoe onze vaderlandse pers ( de spreekbuis van de bezittende klasse). De hele actie heeft doodgezwegen. (op een klein berichtje in het Utrechts Nieuwsblad, van 29 juni na). Het opvallendst is het voorbeeld van de Baarnsche Courant, die meestal in zijn rubrieken uitvoerig melding maakt van hoeveel mensen er weer van hun bromfiets zijn gevallen of hoeveel boeken er zijn uitgeleend door de bibliotheek in Baarn,. waar geen woord rept over de misdaden begaan door de Burgemeester van Baarn, Mr. J. van Haeringen en zijn gemeentearts H. Heijbroek in de Baarnse Krankzinnige zaak van 18 december 1970.
*) Let wel dit is gebeurd met waterglas. De ruiten met dit spul zullen moeten worden vervangen. Onbegrijpelijk dat er geen pv is gemaakt. Onze adressen stonden toch immers op de poster
Woensdag 11 juli  W.O.B. Nieuws 10.Inhoud: Fotoreportage. Baarnse K-Z Zaak Gerechtelijk vooronderzoek. Zwarte dossier van zwarte december. Afdruk van de geneeskundige verklaring die is opgemaakt door de Sociale dienst van Baarn. Deze dienst heeft voordat de gemeente arts zijn handtekening heeft gezet alvast ingevuld waaraan de Erik van der Maal zou hebben geleden : gevaarlijke psychopathie Duidelijk te zien aan het handschrift op het formulier. Pas daarna heeft de gemeentearts en de burgemeester de verklaring getekend. De gemeendarts heeft de "patiënt" niet gezien en  heeft (zie onder 4) geen feiten en verschijnselen van de "patiënt" waargenomen.

De geneeskundige verklaring waarmee Erik van der Maal werd opgeborgen in een krankzinnigen gesticht

Vrijdag 13 juli Vakantie met Adrienne naar Griekenland  terug 3 augustus.
Zaterdag 4 augustus  Erik weer terug gevallen en weer aan de drank veel agressieve buien, alles kapot geslagen.

Maandag 6 augustus 1973 Brief van de hoofdofficier van justitie W.H. Overbeek aan de Heren E.J. van der Maal en Dr T. de Booij
Mijne Heren, Sinds enige tijd voert U een actie tegen mij in verband met de opname van de heer Van der Maal in december 1970. U doet dit in een vorm, die kennelijk mede ten doel heeft mij als mens te grieven en mij in mijn particuliere leven te hinderen. Dit maakt het mij niet gemakkelijk met U in gesprek te treden. Ik begrijp echter, dat U eerlijk meent, dat ik in deze zaak aan de heer Van der Maal onrecht heb gedaan. Mijnerzijds ben ik van mening, dat dit niet het geval is. Ik geloof, dat het niet goed is, dat een dergelijke toestand blijft voortbestaan. Daarom ben ik bereid U mijn standpunt zo duidelijk mogelijk in een gesprek uiteen te zetten. U hebt dan ook de gelegenheid Uw opvatting naar voren te brengen en alle vragen te stellen, die U voor Uw informatie gewenst acht. Mogelijk begrijpen wij elkaar dan wat beter. Uit de aard der zaak staat hier geheel naast de gelegenheid die U krijgt om in een tegen U gerichte strafzaak. Uw inzichten op een publieke terechtzitting naar voren te brengen. Dat gaat natuurlijk door.  Ik nodig U daarom beiden uit voor een onderhoud op mijn parket op woensdag 15 augustus a. s. om 9 uur. Wanneer U dit wilt kunt U een derde man meebrengen om het gesprek mede aan te horen en U mogelijk van advies te dienen. Van mijn kant zal ik een lid van mijn parket verzoeken hierbij aanwezig te zijn. Er mag naderhand geen misverstand ontstaan over het besprokene. In verband met dit laatste ben ik ook bereid om, wanneer U dat op prijs zou stellen, het gesprek op de band te doen opnemen. Wanneer deze afspraak U niet mocht schikken en U de voorkeur zoudt geven aan een ander tijdstip, dan kunt U hiervoor telefonisch kontakt opnemen met de bij mij dienstdoende parketwachter (tel. 33 14 33, toestel 139). Uw antwoord op deze uitnodiging en Uw standpunt ten aanzien van bandopname kunt U aan het zelfde nummer doorgeven. Hoogachtend, De hoofdofficier van justitie W.H. Overbeek

Dinsdag 7 augustus Brief van Overbeek ontvangen. Erik knapte er helemaal van op, was nu niet van plan geweest in het water te springen
Woensdag 15 augustus Goed gesprek Overbeek. Heeft 3 uur geduurd en alles op band vastgelegd en later uitgetikt. Resultaat is dat hij voor mij in hoger beroep gaat en de KZ Zaak nog een vervolg krijgt. De acties die tegen hem gericht waren ook niet bepaald prettig voor hem en heeft toen maar toegegeven, temeer toen het bleek dat hij in feite niets met de zaak te maken heeft gehad.
Donderdag 16 augustus Voor kantongerecht Amersfoort  voor auto met contactsleutel in contact slot laten zitten.
Zondag 19 augustus Erik gearresteerd op heterdaad betrapt ingooien van ruit burgemeester.
Maandag 20 augustus Gesprek met Erik, afgesproken dat hij tot aan de rechtszaak op eigen benen staat en W.O.B. en AAK geen verantwoordelijkheid
draagt voor zijn acteis, dat we wel achter hem staan als hem iets onrecht wordt aangedaan.
Zaterdag 26 augustus Erik weer half dronken
Maandag 10 september Erik weer dronken
Zondag 16 september. Erik dronken en kwam zeggen dat ik het alleen moest doen of zoeken naar een ander.
Donderdag 18 september Sterfdag van mijn  professor Brouwer

Prof. Dr H.A. Brouwer 20 september 1886 - 18 september 1973

Vrijdag 21 september  W.O.B. Nieuws nr 11 Inhoud: Onder embargo tot begin rechtszaak Baarnse K-Z Zaak vandaag voor de rechter. Dossier Erik van der Maal inclusief de voorgeschiedenis.
Proces Rechtbank Utrecht. OVJ vordert 0.50 cent boete, voorwaardelijk proeftijd van één maand. Als getuigen zijn verschenen :Dr P.J. van Staveren, psychiater, Dr H. Heijbroek, gemeentearts, Mr J. van Haeringen burgemeester van Baarn. deze getuigen zijn ook reeds gehoord in het gerechtelijk vooronderzoek. Van de terechtzitting is een zeer uitvoerig verslag gemaakt.
De officier van justitie G.W. Von Meijenfeldt was in feite een goede pleitbezorger van de Baarnse KZ Zaak. Hieronder zijn requisitoir in de strafzaak tegen Tom de Booij en Erik van der Maal.
Meneer de President, Mijn Heren Leden van deze rechtbank,
Het strafrecht is niet de archaïsche rekenkunde die men er wel van maakt. Het bezit niet de sacrale hokuspokus-macht die in de weg van arithmetische. vergelijkingen existentiële grootheden op één lijn plaatst zo in de trant van een verkeerd begrepen: oog om oog, tand om tand. Helaas heerst die opvatting nog véél te véél. Vandaar dat enerzijds in de institionalisering van het strafrecht van een duidelijke discriminatie sprake is. Slechts de zogenaamde "civilist" komt volgens die gedachtegang toe aan een juridisch denken van enige importantie. En het strafrecht kan men wel aan mindere goden in handen geven; namelijk aan die simpele doch degelijke rekenmeesters die een goede maat weten te hanteren. Vandaar dat anderzijds nog telkens weer ook van die kwasi eigentijdse aanvallen op het strafrecht ondernomen worden. Het zou stigmatiserend werken. En jongens, vooruit laten we daarom zorgen voor een depenaliseren en een discriminaliseren. Weg met dat verminkende en onterende strafrecht! Nu wil ik (hiertegenover) in geen geval ons positiève strafrecht zoals dit heden ten dage zich ook in ons land aandient, idealiseren. Er is zelfs héél véél te hervormen. Toch zal men voor een verbetering die er zijn mag, stellig van een ander standpunt voor het denken over wat strafrecht is behoren te starten. Van het strafrecht immers als oorspronkelijk gegeven! Mag ik dat dan hier in het kort typeren als het strafrecht naar de karakteristieke benaming van oordeel? Resulteert het niet, gaat het niet op in zulk een oordeel, in een aandeel, in een rechtmatig aandeel zoals dit, gegeven de situatie aan de betrokken partijen, aan de partijen in het geding toekomt? Wil het niet recht doen? Richten? De richting, de koers voor mensenlevens aangeven? En is dat niet wat de wetenschap van de wet aan de rechters, daartoe bijzonderlijk met gezag, met zeggenschap bekleed, voor welke casus aan mogelijkheden behoort te bieden: voor het vinden, voor de vondst, voor (het wijzen van) het vonnis in zake wat rechtens, hier en nu, geboden is? De strafzaak, thans aan Uw jurisdictie onderworpen, is meen ik bij uitstek illustratief voor dit standpunt; dat met het strafrecht een elementair menselijk gegeven aan de orde is. Het is immers geen van beide verdachten om te doen de wet te ontduiken, het gezag omver te lopen dan wel een vonnis of een oordeel te ontgaan?  Integendeel, ze vragen om, ze eisen als het ware toepassing van de wet, het laten funtioneren van de zeggenschap, het gezag, het wijzen van een oordeel. Ik laat hierbij in het midden hoe men zou hebben te denken over de i.h.a, toegepaste modus quo. En het strafrecht wil naar zijn essentie het ergens toen stukgelopen gesprek van onze samenleving weer op gang brengen. En, àls deze verdachten iets nagestreefd hebben is het juist dit oormerk! Waarom ga ik hierop zo uitvoerig in? Wel, om te beginnen meen ik dat in de zaak Van der Maal de diefstal en in die van de Booij de verduistering in het laatste geval: zoals sub primair telastegelegd, bewezen is. Dàt is geen punt. Voor hen evenmin als ik hen goed begrijp. Vervolgens evenwel zullen zij ter rechtvaardiging van hun gedrag willen wijzen, op het waarom dit hen dreef. En derhalve zullen wij behoren na te gaan of hun movering en hun motivering in dit geval de wederrechtelijkheid ontbreken deed. Ik geloof van niet. Dit stel ik voorop. Ze blijven stráfbaar, desondanks moge ik erop wijzen, dat zij terecht, hoewel op volstrekt ontoelaatbare wijze voor allerlei grotere en kleinere ontsporingen bij de ambtelijke afdoening van de zaak van de Maal, de aandacht willen opeisen. Merkwaardig echter is dat:hoezeer men een gevoel van onbehagen krijgt indien men die afdoening kritisch bekijkt, óók wéér sterk de conclusie zich doet aandienen: er is geen sprake van, bij wie ook, van welk spoortje kwade trouw ook! Zèlfs kun je niet zeggen: deze of die hoeft zich ergens in komen te misdragen. Wat zich daarentegen met kracht presenteert is de visie op wat ambtenarij. Waartoe spijtig genoeg, ons werken als ambtenaar en al te gemakkelijk verworden kan. Zeker, we blijven dan binnen de paden van onze regeltjes, de bevoegdheden, kennis en kunde. Máár, bij elkaar is de vorm van dit alles heláás niet wat het zijn moet: menselijkheid, het authentieke contact van mens tot mens. Op die grond heb ik al enige tijd geleden voor de instelling van een sociaal raadsman gepleit. En ik kan niet anders zeggen, dan dat dit instituut, b.v .in de stad Utrecht geïntroduceerd, zeer belangrijk werk (heeft)verricht. Juist als trait d'union tussen de hulpzoekende hulpbehoevenden en al die ambtenaren: hier en daar, zo hoog en zo laag in rang, op deze wijze of op die wijze te benaderen, enz. Hulde aan de stad Utrecht! Dat men het budget van deze functiónaris vooral verhoge!
Ik kom aan een slot. Tot mijn spijt kent ons strafrecht nog geen vonnis in de vorm van een zuiver declaratoir. Maar mag ik voor deze verdachten bepleiten dat een vonnis gewezen worden hetwelk in·elk geval die strekking bezit? En om dit extra te beklemtonen eis ik hierbij een straf, daarop toegespitst, te weten : f 0.50 of één dag hechtenis voorwaardelijk met één maand proeftijd.

Zaterdag 22 september  Gouden huwelijk feest. Woeste Hoeve van vader en moeder
Zondag 23 september W.O.B. Nieuws nr 12. Inhoud: Burgemeester van Baarn lijdt aan geheugenstoornis. Officier van Justitie eist tegen twee W.O.B. medewerkers in de Baarnse K.Z. Zaak : "50 cent of 1 dag hechtenis voorwaardelijk met een proeftijd van 1 maand Het mondelinge  contact van d e Burgemeester van Baarn met Mr W.H. Overbeek Uitspraak K.Z. 28 september 1973.
Dinsdag 25 september W.O.B. Nieuws nr 14 (nr 13 is nooit verschenen). Inhoud: Is het waar dat Jan de Vries in de nacht van 23 op 24 september 1973 ontvoerd zou moeten worden. Proces verbaal W.O.B. Medewerker overtreding in Vinkeveen voor het vervoeren van lijm , Kwasten en Muurkranten  tussen 10 uur 's-avonds en zes uur 's-ochtends over de openbare weg . Landelijke koffie actie Rijks politie 1973.

Vrijdag 28 september

Actievoerders op de stoep bij Bredero  Jan Quispel derde van rechts, en derde van links Tom de Booij

Artikel op voorpagina Algemeen Dagblad. UTRECHT - Deze actievoerders stonden vanochtend op de stoep bij Bredero aan de Nieuwegracht nadat ze met directeur De Vries hadden gesproken. Tom de Booy (met aktetas) met J. Quispel (derde van rechts) eisten van De Vries, dat hij openlijk het gerucht zou ontkennen als zouden zij hem  in de nacht van zondag op maandag hebben willen ontvoeren. Volgens De Booy en Quispel, leden van de Actie Andere  Koers, heeft De Vries dat gerucht zelf verspreid. Directeur De Vries vond daarentegen dat de AAK hem verontschuldigingen moest aanbieden "Maar daar denken wij niet aan," zei Quispel, "overal waar Bredero gaat bouwen kan het op een warme ontvangst rekenen." De AAK-vertegenwoordigers waren door De Vries voor het onderhoud uitgenodigd. Na afloop zongen ze op straat de Internationale.

Vrijdag 28 september 1973. Vonnis van de Arrondissementsrechtbank te Utrecht in de zaak tegen Tom de Booij
Overwegende, dat de rechtbank niet bewezen acht, dat verdachte heeft gepleegd hetgeen hem bij dagvaarding primair, subsidiair en nog meer subsidiair is telastegelegd, zodat hij behoort te worden vrijgesproken; dat de rechtbank daarbij in het bijzonder overweegt:
ten_aanzien_van het primair telastegelegde
Weliswaar wordt in de stukken van het geding gewag gemaakt van een weigering van verdachte in het jaar1973 om het ten processe bedoelde dossier af te geven aan een ambtenaar van de gemeentelijke sociale dienst te Baarn, doch de telastelegging heeft slechts betrekking op het jaar 1972
Ten processe is veeleer aannemelijk geworden, dat verdachte in het jaar 1972 nog slechts het dossier als houder voor Van der Maal in bewaring hield, zonder zelfstandig daarover als heer en meester te beschikken en aldus het dossier zich toe te eigenen in de zin van artikel 321 van het Wetboek van Strafrecht;
ten aanzien van het subsidiair telastegelegde:
Noch is bewezen dat verdachte het dossier als geschenk aannam, noch dat hij het uit winstbejag bewaarde of verborg;
ten aanzien van het meer subsidiair telastegelegde:
Op geen enkele wijze is gebleken dat verdachte het dossier heeft weggemaakt; verdachte heeft toch steeds verklaard het onder zich gehouden te hebben en zelfs verklaarde hij ter terechtzitting dat bij het bij zich had, terwijl op geen enkele wijze van het tegendeel is gebleken. Verklaart niet bewezen, hetgeen verdachte primair, subsidiair en meer subsidiair bij de dagvaarding is telastegelegd en spreekt hem mitsdien daarvan vrij. Gewezen door Dr Mr Van de Werk, vice- president, Mr Sterk, Rechter, en Mr Weber, Rechter-plv.
De officier van justitie van Utrecht gaat tegen het vonnis in hoger beroep
Zondag 30 september W.O.B. Nieuws nr 15 Inhoud: Met de spreuk van de week: "Doch deze mijne vijanden die niet hebben gewild brengt ze hier en slaat ze hier voor mij dood". (Lucas 19:27).  Vonnis rechtbank K.Z Zaak: Vrijspraak. Officier van Justitie gaat in hoger beroep. Wat is eigenlijk hoger beroep?. De burgemeester van Baarn moet verdwijnen! Jan van Bredero en zijn betonnen veste. Enkele gegevens betreffende Jan de Vries en zijn  rijk.
Maandag 1 oktober Prins Claus liet opbellen en wilde De Booij spreken.
Dinsdag 2 oktober. Uitspraak Erik kreeg bloemen van hem. Brief gebracht naar Paleis Drakesteijn
Zondag 7 oktober W.O.B. Nieuws nr 16 Inhoud: Spreuk van de week: "Ook ik ben ontroerd door de Appassionata maar het is niet de tijd om door de Appasionata ontroerd te worden, het is de tijd om de schedels in te slaan.(Lenin) Deze spreuk te vergelijken met die van vorige week uit Lucas 19:27.  Einde eerste bedrijf KZ-zaak. Officier van Justitie als pleitbezorger van de Baarnse K.Z. Zaak. De burgemeester moet verdwijnen!
Maandag 8 oktober- Donderdag 11 oktober.  Met Adrienne even naar Parijs
Zondag 14 oktober W.O.B. Nieuws nr 17 Inhoud:  Spreuk van de week: " Iedere boom, die geen goede vrucht voortbrengt wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen (Mattheus 7:19). De gespleten mens : de burgemeester van Baarn.. De wettelijke macht van de burgemeester bij de het handhaven van de openbare orde (gemeente wet) Wat betekent de oorlog in het midden oosten voor onze gemeente Baarn Supplement : Herdruk aflevering 1971 Geopol Baarn:  Olie en het kartel.

Spotprent van de Burgemeester van Baarn : de gespleten mens. W.O.B. Nieuws 17,  14 oktober 1973

Zondag 14 oktober W.O.B.Nieuws nr 15
JAN VAN BREDERO WORDT BEZOCHT IN ZIJN GEWAPENDE BETONNEN VESTE
In W. O.B  Nieuws nr 14 maakten we melding van het nachtelijk avontuur in Vinkeveen. Het gerucht, als dat we Jan de Vries zouden willen ontvoeren is in de Volkskrant van woensdag 26 september 1973 uit de wereld geholpen. Dit is geschied:naar aanleiding van een gesprek dat de W.O.B redactie mocht hebben op dinsdag 25 september 1973 met de Volkskrant journalist P. van Seeters . Hij vertelde ons het volgende verhaal:
"Tijdens de opening van Hoog Catharijne liep ik achter de hoge gasten aan, en zag de heer de Vries druk gebaren iets vertellen aan zijn gasten, waaronder prinses Beatrix. Even later kwam een hoge gemeenteambtenaar op mij toe en vertelde in kleuren en geuren dat de heer
de Vries verhaalde van een ontvoeringspoging, die hij verijdeld had door de Vinkeveense politie op tijd in te schakelen".
In het Utrechts Nieuwsblad van Dinsdag 25 september 1973, dus·uitkomende na het bericht in de Volkskrant van dinsdagochtend
(zie W.O.B. nr 14) staat nog het volgende:  Bij de politie was bekend dat een aantal actievoerders·iets van plan was bij het huis van de Vries. Al eerder hadden zij per boot de achterkant van het 'huis verkend.. Met de politie was afgesproken dat De Vries een lichtsignaal zou geven, zodra er onraad was. Dit lichtsignaal schijnt tot ver in de omtrek.  Dit bewakingssysteem functioneerde uitstekend, want de politie van Vinkeveen was zondagnacht snel ter plaatse en kon de actievoerders aanhouden. Uit dit alles blijkt wel de neurotische sfeer die·moet hebben geheerst in huize WIJD WATERLAND Zuwe 180 Vinkeveen  van de familie de Vries. W.O.B.kan niet anders constateren dan dat het Vinkeveense "Berchtesgaden" uitstekend was beveiligd. Heel wat beter dat de vesting van het kasteel van Drakenstein in Lage Vuursche alwaar een tweetal W.O..B. medewerkers een W.O.B. Nieuws exemplaar nr 14 (met het relaas van de nacht van 23/24 sept. jl in Vinkeveen)  kwam aanbieden. De wacht liet ons zo maardoor zonder te vragen naar legitimatie of andere formaliteiten en zo reden de net ontslagen verdachten uit het Vinkeveense politiebureau prinsheerlijk op het erf van de kroonpretendent. We werden  na een kleine betonnen verhoging op de weg te zijn gepasseerd ontvangen door de wachtcommandant aan wie wij een enveloppe met W.O.B. Nieuws nr 14 hebben aangeboden met de mededeling om het nog de zelfde avond aan hare koninklijke hoogheid aan te bieden. Niet om te geloven!*) Maar ja het is in feite wel een goede afspiegeling van de machtsverhouding in de Nederlandse Rechtsstaat anno 1973. De macht van de multi-nationale ondernemingen is groter dan de staat, of vrij vertaald: het huis van de president-commissaris van RIJN-SCHELDE-VEROLME is beter bewaakt dan het huis van de kroonpretendent van de STAAT DER NEDERLANDEN. Het is triest om te moeten constateren dat zelfs in alle poriën van onze samenleving deze tendens is. waar te nemen namelijk dat  DAT DE STAAT NIET MEER EEN SCHBIDSRECHTERSROL SPEELT IN DE CONFLICTEN DIE IN ONZE SAMENLEVING PLAATSVINDEN, MAAR EEN HANDLANGERSROL (misschien te goeder in feite nog ernstiger) VAN DE MACHTEN DIE ZICH HEBBEN ONTWIKKELD IN DE HANDEN VAN EEN·KLEINE GROEP MENSEN, DIE DE BESCHIKKING HEBBEN OVER MILJARDEN MENSEN, DOOR HET WEL OF NIET SLUITEN VAN EEN BEDRIJF!!!!!!!
De nacht van 23 op 24 september 1973 heeft blijkbaar de heer de Vries niet zo lekker gezeten, want hij vraagt een gesprek aan met een van de mensen die werd opgepakt op de openbare weg -tegenover zijn huis: J.QUISPEL, medewerker van de A. A. K Aktiegroep Andere Koers. Dit is een groot moment want hier vraagt een vertegenwoordiger van de MULTI-NATIONALE macht.beleefd doch dringend een gesprek aan bij een ontslagen havenarbeider uit Rotterdam, die al sinds jaren de strijd voert tegen de machten van deze multi-nationale ondernemingen. Het gesprek heeft plaatsgehad op vrijdagmorgen 28 september 1973 tussen tien over half tien en tien voor half elf op het kantoor van de betonnen Jan de Vries, directeur van de Ver. Bedrijven Bredero. Het gesprek heeft als resultaat gehad dat tussen de heren Quispel en Jan de Vries geen overeenstemming werd bereikt, aangezien ze van elkaar willen dat ze hun excuses aanboden ... dat gaat volgens de eerste lessen van de logica niet, zodat Jan Quispel namens de A.A.K. de oorlog heeft verklaard aan de Verenigde Bedrijven Bredero. Ze zullen nu met alle middelen proberen om Bredero het leven zuur te maken of zoals het bericht in het Utrechts Nieuwsblad van vrijdag 28 september 1973: "overal waar Bredero gaat bouwen kan het op een warme ontvangst rekenen."
De aktiegroep andere koers is nu gestart met een aktie onder de titel: BLIJF ZITTEN WAAR JE ZIT.
Ze willen proberen om mensen die het slachtoffer worden van de praktijken van Bredero, te steunen in hun strijd tegen de betonlawine die de menselijke samenleving dreigt te vernietigen. Zondagavond beginnen ze zelfs met radio uitzendingen om de mensen op te roepen actie te voeren tegen Jan van Bredero.

*) In 1999 waren Koningin Beatrix and Prins Claus op de golfclub Anderstein bij Maarsbergen, waar mijn  zoon Mauk in die tijd golfleraar was. Claus vroeg hem belangstellend naar zijn vader Tom. Ik was toen op wereld reis en wel op dat moment in Australië . Claus vroeg aan Mauk of ik soms golfles had gegeven aan de Aboriginals. Hij was indertijd dankbaar geweest voor mijn waarschuwing dat zijn kasteel beter beveiligd zou moeten worden. Koningin Beatrix verzuchtte nog: "Houdt hij dan nooit op met zijn acties?"

Zondag 21 oktober  W.O.B. Nieuws nr 18 

Tekening Jan Ebeltjes

De machtige invloed van Shell op onze Nederlandse samenleving.

Het einde van de goedkope olie W.O.B. Nieuws nr 18

De 'Trias politica' van Baarn anno 1973

Maandag 22 oktober 1973 Artikel in Gooi- en Eemlander
Revu-mensen gemept door kerkgangers met paraplu's
BAARN - Bij de Hervormde Kerk op de Brink hebben zondagochtend een verslaggever en een fotograaf van het weekblad Nieuwe Revu rake klappen opgelopen tijdens een korte maar hevige schermutseling met enkele tientallen kerkgangers. Verslaggever René de Vos was samen met fotograaf Floris Bergkamp in Baarn om te werken aan een reportage over de geruchtmakende KZ-affaire (de omstreden krankzinnigheidsverklaring van de Baarnaar Eric v. d. M.). Bergkamp wilde zondag foto's maken van een drietal medewerkers van de Stichting Wetsovertreders (SWO), die pamfletten uitdeelden aan kerkgangers. In deze pamfletten werd ondermeer de Baarnse burgemeester die een belangrijke rol heeft gespeeld in de KZ-affaire, gehekeld. Toen hij ook een in het mededelingen kastje van de kerk neergelegde pamflet wilde fotograferen, greep de koster in.

Een boze koster van de kerk op de Baarnse Brink stuurt Erik van het kerk-erf af, als hij daar stencils van de W.O.B. aan de kerkgangers uitdeelt. Hoewel de koster had geroepen:-"Maak maar overal foto's van," sloeg hij kort daarop het fototoestel uit de handen van fotograaf Floris Bergkamp.

Hij haalde het pamflet eruit, verscheurde het en pakte vervolgens een van camera's van Bergkamp af. Op dat moment schoot de verslaggever zijn collega te hulp en weerde de koster af. Het inmiddels naar buiten gestroomde kerkvolk bemoeide zich met de rel en enkele tientallen mensen sloegen en trapten de twee Revu-mensen,  daarbij werden paraplu's als voornaamste wapens gebruikt. Direct na de korte schermutseling heeft fotograaf Bergkamp bij de Baarnse politie aangifte gedaan. De politie zorgde ervoor dat hij intussen  zijn camera terug kreeg.

Voor de actie bij de kerk. Vlnr.  Bolle Henk, Johan Overmeire, Erik van der Maal, Mauk de Booij

Vrijdag 26 oktober Eerste mededeling van de groep van 10 sterken. "Met betrekking tot het W.O.B. Nieuws willen wij deze stad die als eerste waarschuwing aan het adres van al diegenen, die dreigen Baarn onbewoonbaar te maken. Wij betuigen ons medeleven aan de burgemeester en de raad. Wij trachten de politie te helpen. Zij die zich noemen DE GROEP VAN 10 STERKEN.
Zondag 28 oktober. W.O.B. Nieuws nr 19 Inhoud: Spreuk van de week: "Wie van u zonder zonde is, werpe het eerst een steen". (Lucas 8:7) . De slag op de Brink I. en dan zal U worden gestenigd (Vrij van Lev. 24:16). De slag op de Brink II. De olie kruipt waar het niet gaan kan Wiens brood men eet diens woord men spreekt. Jan van Haeringen staat weer voor paal
Erik ochtend kwam al heel vroeg, doorgezakt. Happening voor Gereformeerde kerk.

Links: Uitdelen stencils bij Gereformeerde kerk. Rechts: Tom als ware "Jehova getuige"

Dinsdag 30 oktober 1973 Steen door ruit van ons huis gegooid met briefje
DIT IS EEN TWEEDE WAARSCHUWING. LAAT DE BURGEMEESTER EN DE OVERIGE BURGERS VAN BAARN MET RUST. ZO NIET, DAN ZAL DE RODE HAAN SPOEDIG KRAAIEN. WIJ WILLEN EN DULDEN GEEN STOUTE JONGETJES IN ONS RUSTIGE EN MOOIE DORP.  DE TIEN STERKEN
Zondag 4 november Autoloze zondag. W.O.B. Nieuws nr 20 Inhoud: Spreuk van de week: "Aleer men zich verenigt en om zich te verenigen, is het beslist noodzakelijk zich eerst beslist en duidelijk. van elkaar af te grenzen". (Lenin: uit de aankondiging van de Iskra (de vonk) 1900.). De oliekomedie van de 7 zusters.Holle vaten klinken het hardst . Wij moeten kleur bekennen. Het recht van de sterksten/

De oliekomedie van de 7 zusters

Dinsdag 6 november 5 uur wakker zenuwachtig voor bezoek aan prins Claus en prinses Beatrix. Ontvangen in klein kamertje waar achter prinses Beatrix een portret van Willen de Zwijger hing. Prinses Beatrix sprak mij aan over mijn illegale acties in Baarn. In antwoord hier op zei ik  tegen prinses Beatrix dat Willem de Zwijger niet had kunnen weten dat in de Nederlandse rechtsstaat hij het niet voor mogelijk had gehouden,  dat iemand met een vervalste geneeskundige verklaring voor zes weken in een krankzinnigengesticht anno 1970 werd opgesloten. Ik  heb gezegd dat ik met de illegale acties zou  ophouden als van der Maal eerherstel krijgt en de verantwoordelijke personen voor de onterechte opsluiting het veld zullen ruimen. Het was een positief gesprek.
Zondag 11 november W.O.B. Nieuws nr 21. Inhoud. Spreuk van de week:"De Leeuw wordt door de Haeringen opgevreten als de A.R. in de maand zit!" "W.O.B. chanteert officier van Justitie". Strafbare feiten doodgezwegen. Actie tegen roofmoordenaars Shell.

Voorplaat van W.O.B. Nieuws nr 21

Dinsdag 13 november Vlaggenroof Shell van station
Donderdag 15 november Happening Kievitsdal zie artikel hieronder

Inspecteur van politie Bart Engel in discussie met Erik van der Maal

BAARN - Hotel-restaurant Groot Kievitsdal heeft gisteravond tussen zes en elf uur onder voortdurende controle gestaan van de Baarnse politie. Oorzaak was de aankondiging van een plaatselijke actiegroep, dat zij aanwezig zou zijn bij het traditionele diner van de Baarnse gemeenteraad, burgemeester en wethouders en een aantal gemeente-ambtenaren met hun echtgenotes na afloop van de begrotingsbehandeling. Het voornaamste bezwaar van de actiegroep was het feit, dat dit diner op kosten van de Baarnse gemeenschap werd gehouden. In een stencil, dat 's middags in een deel van Baarn werd verspreid stond te lezen, dat dit soort zaken beter uit de ambtenarensalarissen en het presentiegeld van de raadsleden kan worden bekostigd.
Een viertal politiefunctionarissen zorgde er in samenwerking met de leiding van Groot Kievitsdal voor, dat buiten het gemeentelijk gezelschap - ongeveer veertig personen - niemand de zaak tussen 6 en 11 uur kon betreden. Nietsvermoedende bezoekers werden weggestuurd, met de mededeling, dat zij na elf uur weer welkom waren. Overigens slaagden de ongeveer vier leden van de actiegroep er niet in het diner te verstoren, zoals zij aanvankelijk van plan waren geweest. Het bleef bij een korte, maar hevige discussie bij de ingang, waarna de rust weerkeerde.  Als enige gemeenteraadslid ontbrak de PAK-vertegenwoordiger Anne Fennema bij het diner. Al vanaf 1970 weigert hij aan te zitten, omdat een en ander met gemeenschapsgeld wordt bekostigd.

Zondag 18 november W.O.B. Nieuws nr 22. Inhoud: Spreuk van de week: "Aan het hoofd der gemeente staat een raad, welke leden rechtstreeks voor een bepaald aantal jaren worden gekozen door de ingezetenen der gemeente (Uit art. 152 van de Grondwet)

Gemeenteraad en B en W van de gemeente  Baarn

Maandag 19 november 1973 Artikel Gooi- en Eemlander. Eis : volledige openbaarheid   KZ  zaak. Actiegroep biedt burgemeester "Wapenstilstand" van maand aan
BAARN - De plaatselijke groep W.O.B., die al een half jaar actie voert tegen de Baarnse burgemeester mr. Van Haeringen naar aanleiding van  de rol, die hij heeft gespeeld in de zogenaamde KZ-zaak (de krankzinnigverklaring van de Baarnaar Eric van der M.) heeft gisteren onder de plaatselijke bevolking 2500 afdrukken van een open brief aan de burgemeester verspreid, waarin de groep hem een "wapenstilstand" van een maand voorstelt. In de open brief zegt de actiegroep tot de conclusie te zijn gekomen, dat de heer. Van Haeringen ongeschikt is om de functie van burgemeester te vervullen: "De gebeurtenissen van de afgelopen weken hebben onze ongerustheid nog aanzienlijk versterkt en nogmaals overduidelijk aangetoond, dat U niet meer bij machte bent om de orde in onze gemeente te handhaven, omdat u verzuimt die maatregelen te nemen, die u hierbij ten dienste staan. U brengt, daarmee niet alleen de openbare orde in gevaar, maar iets wat veel erger is, u stelt uw ondergeschikten - vooral de manschappen van de gemeentepolitie - bloot aan gevaren, waartegen zij niets kunnen ondernemen. De·frustraties, die dit teweegbrengt bij uw politiekorps zijn onrustbarend toegenomen. Zoals ons laatst een politiefunctionaris bij Groot Kievitsdal meedeelde: "Wij zijn tot het uiterste gespannen". Wij menen dan ook, dat deze situatie niet langer kan voortduren en willen u een wapenstilstand voorstellen en u in uw functie als hulp-officier van justitie een proeftijd geven van één maand, oftewel 30 dagen. (Dit zijn 2.592.000 seconden). De aftelling is begonnen 18 november 24.00 uur.
EISEN
Onze eisen zijn:
• Volledige openheid in alle zaken met betrekking tot de Baarnse KZ zaak en het ter verantwoording roepen van de hierbij betrokken 
   personen
• het instellen van een spreekuur van burgemeester en wethouders voor de inwoners van Baarn;
• gerechtelijke vervolging te bewerkstelligen van door W.O.B. gepleegd en door de politie geconstateerde strafbare feiten. .
Onze strijd tegen u - in uw dubbelrol als hoofd van de bestuurlijke en justitiële politie te Baarn - kunnen wij dan in de rechtszalen van Nederland voortzetten, zodat wij in staat zijn óp legale wijze - door toepassing van het strafrecht - het stukgelopen gesprek van onze samenleving weer op gang te brengen". Aan het slot van de open brief stelt de actiegroep: "Harde, niets en niemand ontziende acties" in. het vooruitzicht voor het geval de Baarnse burgemeester niet op het voorstel wenst in te gaan". De brief is ondertekend door de heren T. de Booij en E. J. van der Maal.

Maandag 19 november 1973 Bandopname van een telefoongesprek tussen Dick Versteeg RH van de Gooi en Eemlander met de adjudant van politie G. van Beest
V. Nog bijzonderheden?
B. Nee, ik zou eerst wel eens even een gesprek met je willen hebben.
V. Hoezo?
B. Nou, hoezo. Ik moet je dit vertellen. Ik heb altijd hogelijke waardering gehad en we hebben het zelfs wel eens over de Telegraaf gehad, maar ik krijg nou de smaak in mijn mond, dat het precies hetzelfde gaat worden als ik dat op vrijdag bekijk
V. Ja ja. Wat klopt er dan niet van?
B. Nou, voel je 't zelf niet? (2x) Nou eerlijk, ik bedoel je zou mijn zoon kunnen zijn, maar voel je dit zelf niet?
V.(gelach). Wat moet ik voelen?
B. Ik kan mij voorstellen hè, jullie zijn op nieuws uit. Daar kan ik allemaal inkomen.
V. Ja, dat is ons werk gewoon.
B. Ja, maar dit, dit gaat me nou net iets te ver hè.
V. Ja, maar dan moet u me wel even uitleggen wat er dan te ver gaat.
B. Ik bedoel, dat je je leent voor dergelijke akkefietjes.
V. Ik leen me nergens voor.
B. Jawel.
V. Dit is gewoon nieuws.
B. Dat je nou waarachtig nog meegaat en even nieuws wil vergaren voor mensen, die zover zijn om de zaak te ontwrichten, dan zou ik zeggen, ga eerst eens schrijven en schrijf dat dan ook eens een keer concreet waar de Booy zijn geld van beurt, waar de anderen hun geld van beuren.
V. Ja maar daar heb ik niks mee te maken.
B. Ja, ja ja.
V. Welnee, ik heb alleen wat te maken met het feit, dat er bij Groot Kievitsdal iets gebeurd, dat daar politiebewaking is en dat is nieuws.
B. Nee dat was geen nieuws.
V. Ja, dat moet u ook gewoon maar aan ons overlaten. Ik laat toch ook aan u over wat uw taken zijn?
B. Ja nou precies en daarom ga ik ook precies bepalen wat mijn taak is en dan zeg ik: ik heb niks.
V. 0, dus u gaat nu weigeren nieuws te geven.
B. Ik weiger niks, maar ik heb geen nieuws, ik weiger niks.
V. Nee nee, maar u geeft het gewoon niet door.
B. Nee.
V. Nou dat is dan mooi. Dat zal ik dan opnemen met meneer Amelung.
B. Ja precies, ik bedoel, dan zien we elkaar nog wel een keer terug.
V. Ja dat lijkt me uitstekend, maar dit geldt ook voor de andere adjudanten, neem ik aan?
B. Nou dat weet ik niet, maar ik heb geen nieuws op 't ogenblik.
V. Nee, maar mag ik hieruit afleiden dat het geen zin meer heeft om te bellen. Als ik u aan de lijn krijg dan krijg ik gewoon geen nieuws, dat is concreet.
B. Nou nee, dat zeg ik helemaal niet, absoluut niet.
V. Nou, het is wel erg vaag hoor.
B. Ik bedoel, jij komt ook niet precies reëel, zeg Versteeg, dat weet je ook wel, daar kennen we elkaar lang genoeg voor hè. Ik bedoel, jij hebt me nooit als een kinderachtige kerel gezien, dat geloof ik tenminste niet.
V. Nee, inderdaad niet.
B. En daar ben ik ook niet in opgevoed, want daar ben ik veel te spijkerhard voor opgevoed.
V. Tuurlijk, maar ik schrik hier toch wel van hoor.
B. Ja daarom zeg ik, dan moet je eens even bij me komen dan zullen we samen eens een keer praten. Dat wil ik niet door de telefoon doen en dat wil ik wel eens een keer graag.
V. Ja nou dat is uitstekend hoor. Ik vind het allemaal prima, maar als het weer gebeurd maak ik er weer een verhaal van. Hier ben ik gewoon voor ingehuurd bij die krant, dat is duidelijk.
B. Natuurlijk, dat weet ik wel jongen, dat weet ik best. Dat heb ik ook eens een keer tegen RonaId Bekking gezegd, dat hij eens een keer een stukje schreef over een meisje hè en die moest-iè met toenamen zonodig noemen en waar ze ook woonde. Toen zei ik nou ben je d'er net naast hoor jongen. Toen zegt-ie, dat begrijp ik niet. Ik zeg, dat kind gaat die mee trouwen hè. Ik zeg, dan moet je kijken wat ze voor d'er hoofd stoten, want dan zijn er van die gedienstige geesten die zeggen weet je toen en toen nog? Voel je?
V. Ja ja, maar dat doen wij dus niet. We hebben toch niemand gekwetst met dit verhaal of wel?
B. Nee, ik bedoel, ik heb heel nog geen verhaal gezien. Ik heb nog niks gelezen, moet ik je eerlijk zeggen, maar het is gewoon wat
ik nu constateer en daarom zou ik wel eens met je willen praten, als reële gezonde mensen.
V. Ja, dat lijkt me uitstekend, maar ik laat me niet ontbieden, dat voelt u wel.
B. Ontbieden? Ik ontbied niemand, dat voel je wel. Jij bent je eigen baas
V. Ja daarom. Zullen we dat vanmiddag dan maar even regelen. Heeft u dan tijd?.

Dinsdag 20 november 1973 Waarschuwing Tien Sterken. de Brief was met een zwart rand opgeven
de Booy
????????????????
Wij kunnen het niet over ons verkrijgen een aanhef in deze brief te zetten, want het woord heer of mijnheer is op u (?) zelfs niet meer van toepassing. Wij durven zelfs te stellen, dat een grotere schoft sinds Hitler ons het leven heeft zuur gemaakt, niet meer is opgestaan. Zeker niet in een dorp, dat door zijn lieflijkheid het hart van menige buitenstaander heeft gestolen.
Kijk man (we nemen aan dat je dat in ieder geval bent), dat is hetgeen dat wij met alle middelen zullen verdedigen. Wij zullen Baarn mooi houden al zou dat met geweld moeten. Overigens zijn wij geen aktie groep, die bereid is altijd terreur tegen te gaan. Zeker niet. Wat wij dan wel zijn. Geen kapitalisten, zoals in het W.O.B. nieuws was aangegeven. Misschien dat wij met tien man zouden watertanden als wij gezamelijk uw inkomsten zouden mogen verdelen. Inkomsten die worden verkregen door gelden van de gemeenschap, omdat onze landelijke sociale voorzieningen zo goed geregeld zijn, dat mensen van uw slag met opgeheven hoofd door het dorp durven te gaan, terwijl zij bezig zijn onze gelden op te vreten en zelfs daarnaast ook nog agressie plegen.
Als wij dan geen kapitalisten zijn, wat zijn wij dan wel? Wel, doodgewone burgers, die het zat zijn, geconfronteerd te worden met lui zoals ondergebracht zijn in die zogenaamde W.O.B. groep.
Voor de burgerij zullen wij, het woord W.O.B. vertalen als; "WETS OVETREDINGS BESCHERMERS". Natuurlijk zal deze brief wanneer u niet naar onze eis luistert worden verspreid. Huis aan huis, met als hoofd A.B., hetgeen betekent:"ANTI BOOY". Juist.
Ook zijn wij niet bekend bij de politie. Wij zullen anoniem blijven, zolang onze situatie dat toelaat. Wij zijn ook geen verlengstuk van de politie of een aanvulling. Ook vinden wij niet dat ons politie apparaat te kort schiet. Zeker niet. Wij hebben bewondering voor het geduld van de politie en het hoofd daarvan. Zeker, omdat dat geduld zwaar op de proef wordt gesteld. Maar stoute jongetjes moet je trachten tot inkeer te brengen door met ze te praten of ze hun kontje rood slaan. Pas als dat niet helpt,dan moet je met strakkere hand optreden.
Wij draaien los van elke politieke partij en zullen ook niet dulden, dat die groep van U ook maar de kans krijgt in de raad van Baarn zitting te nemen. Mensen die in staat zijn een vrouw als de burgemeester of een vrouw van de koster van de kerk geestelijk zo aan te vallen, horen niet in het bestuurlijke apparaat thuis. Onze eerste eis is dan ook een onmiddellijke intrekking van de ingediende partij-lijst. Wij willen geen Hitler in Baarn.
Jullie noemt je anarchisten. Welnu, ik dacht de Booy wat meer verstand had en wist wat het woord betekende. Sla het woordenboek er maar een op na.
Woensdag 21 november Brief aan gemeenteraad
Zaterdag 24 november W.O.B. Nieuws nr 23. Inhoud: Spreuk van de week: " Hun strijd onze strijd" (AAK). W.O.B. biedt burgemeester van Baarn een  wapenstilstand aan van één maand. Ingezonden brief van de10 sterken. 
 

Voorplaat W.O.B. nieuws nr 23

November . Artikel in de Nieuwe Revu: In Baarn ben je gauw gek. Tekst Rene de Vos, Foto's Floris Bergkamp

Erik probeerde verschillende malen via overtredingen een gesprek met de burgemeester af te dwingen. Bij de burgemeester zelf gooide hij een steen door de ruit, maar de politie liet hem ongemoeid. Toen hij het ons voor de foto - demonstreerde , zonder overigens echt te gooien, was de politie er wél  binnen 5 minuten

In Baarn is een gevecht gaande, waarin drie partijen een rol spelen. Aan de ene kant zijn dat de burgemeester en andere notabelen, zoals het hoofd van de Dienst Sociale Zaken en de hoofdinspecteur van politie. Aan de andere kant zijn dat het slachtoffer, Erik van der Maal, die in de eerste plaats voor eigen eerherstel vecht, en een actiegroep, die Van der Maal terzijde staat. De actiegroep, de W.O.B. (Wets Overtreders Belangengroepering), helpt echter in de eerste plaats op grond van haar ideologische overtuigingen. Erik staat bekend als een lastige figuur. Vóór 1970, toen er nog een andere burgemeester in Baarn regeerde, belde hij regelmatig hoge ambtenaren op, zelfs tot diep in de nacht. Erik vindt dat hem onrecht is aangedaan, omdat de sociale dienst hem genept heeft: "Ik heb een officiële·toezegging dat de dienst een wasmachine, die mijn vrouw dringend nodig had, zou betalen. Bij aflevering weigerde de dienst te betalen." Erik kan geen gesprek met de burgemeester voor elkaar krijgen en blijft sindsdien hoge ambtenaren bellen. De gemeente-instanties krijgen knap de schurft aan hem.
door de knieën
Uit de eerste rechtszitting die op de Baarnse Krankzinnigenzaak is gevolgd, blijkt dat er op de avond van de 17e december 1970 een bijeenkomst is geweest tussen o.a. burgemeester Mr. J. van Haeringen, het hoofd van de dienst Sociale Zaken en de gemeente-arts H. Heijbroek. De laatste werd verzocht om een formulier te ondertekenen, waarin Erik van der Maal krankzinnig wordt verklaard. Het formulier was al ingevuld. De dokter weigerde omdat - zoals hij later voor de rechter verklaarde - hij Van der Maal helemaal niet had onderzocht. Later ging hij, zoals hij letterlijk zegt, "toch door de knieën". De volgende dag werd Van der Maal, volgens zijn verklaring aan de officier van justitie Mr. W. H. Overbeek, door de agenten Pit en Admiraal bezocht. Onder het mom dat men een gesprek met hem op het bureau wilde voortzetten, werd hij om negen uur 's ochtends in een kamertje opgesloten. Om twee uur vroeg Erik,- toen er nog steeds niets was gebeurd ! Waarom ze hem vasthielden. Om half drie kwamen er twee verplegers die hem niet - zoals beloofd - bij de dokter brachten, maar naar de inrichting Zon en Schild te Amersfoort. Daar werd hij, zonder enige mogelijkheid tot contact met de buiten wereld, opgesloten. Nauwelijks een paar dagen later kwam vast te staan dat deze vrijheidsberoving volkomen onwettig was. Heijbroek had de krankzinnigverklaring nooit mogen ondertekenen. In het door hem ondertekende formulier staat onder andere de vraag: Hoe vaak hebt u hem (patiënt) in de laatste drie weken bezocht? Heijbroeks antwoord (al eerder door de waarnemend directeur van de Sociale Dienst ingevuld) luidt daarop: Niet bezocht. Op de vraag "Welke feiten en verschijnselen op grond waarvan u oordeelt dat patiënt in zijn geestvermogens is gestoord, zijn door u zelf waargenomen ?", staat ingevuld: Geen. (De gemeente-arts kon ons - door vakantie - geen commentaar leveren.). Op 18 december 1970 stuurt de Baarnse burgemeester een afschrift aan de officier van justitie te Utrecht, Mr.Overbeek, en aan de inspecteur. van de Geestelijke Volksgezondheid, Mr. W. L. Meijering. Vier dagen later vraagt Overbeek aan Meijering om een onderzoek in te stellen naar de inbewaringstelling van Erik. Overbeek betwijfelt of die wel op de juiste wijze is geschied: hij vindt de bijgevoegde geneeskundige verklaring  zeer vaag. Meijering had dat zelf ook al geconstateerd, want hij had een dag daarvoor aan de burgemeester van Baarn geschreven, dat Erik nooit in bewaring gesteld had mogen worden, omdat de verklaring te enen male onvoldoende was. De burgemeester schrijft hem terug, dat hij onder meer tot de inbewaringstelling heeft besloten na mondeling contact met de officier van justitie te Utrecht. Later verklaart Meijering voor de rechtbank, dat hij door die verklaring tevreden was gesteld. Er is echter iets vreemds met de brief van de burgemeester: hij heeft hem. niet zelf ondertekend. Dat liet hij over aan de loco-burgemeester B. R. Windsma. Als de burgemeester later voor de rechtbank als getuige wordt gedaagd, verklaart hij zich niets meer te kunnen herinneren. Zowel de officier als de burgemeester wenste ons geen commentaar op deze visie te geven. De officier verwees naar de verklaringen die tijdens  de rechtszaken waren gedaan en de burgemeester kan "in dit stadium" niets naders zeggen.
In januari 1971 wordt Erik in vrijheid gesteld. Hij weet nog steeds niet waarom hij indertijd werd. opgesloten en begint een onderzoek. Een in Baarn gevestigde groep die tegen rechtsverkrachting strijdt, staat hem bij. Die groep, de W.O.B., is gevormd rond de voormalige wetenschappelijk medewerker dr. Tom de Booij. Deze heeft een bijna fabelachtige wetskennis opgebouwd, waarvan hij in de processen rond de Maagdenhuis-bezetting al getuigde.
russische situatie
Erik deponeert bij de officier een klacht wegens onrechtmatige vrijheidsberoving. Op 7 juni van dit jaar laat de officier weten, dat hij de klacht niet in behandeling neemt. De W.O.B. besluit nu tot harde acties. De Booij zegt: "Wat die burgemeester hier heeft klaargespeeld, is net zo erg als wat er in Rusland met schrijvers gebeurt: een lastig persoon laten verdwijnen door hem krankzinnig te verklaren. In 1970 was het volgens de wet nog mogelijk dat een burgemeester in spoedeisende gevallen een krankzinnige liet opsluiten. Het was helemaal aan de burgemeester om te beoordelen of die persoon al of niet krankzinnig was. Maar Van Haeringen heeft het te mooi willen maken. Hij liet de gemeente-arts een verklaring afgeven over iemand die hij nooit had gezien. Dat is het vieze spel geweest."

Soms moet de nette burger er wel van overtuigd raken, dat Erik, Tom en de hunnen inderdáád allemaal gek zijn. Als ze bijvoorbeeld papieren opduiken uit een container bij het gemeentehuis om een vinger achter de gemeente-administratie te krijgen.

uit stelen
Toen Erik wist dat zijn aanklacht niet zou worden behandeld, vond hij een andere weg naar de justitie. In februari stapte hij het bureau van Sociale Zaken binnen (waar hij inmiddels de weg goed kende) en pikte er het geheime dossier weg dat alle correspondentie over zijn KZ verklaring bevatte. Pas op de gang kwam hij iemand tegen: de directeur van Sociale Zaken. Die verklaarde later op de rechtszitting, dat hij wel had gezien dat Erik iets onder zijn jas verborg, maar dat hij er verder geen aandacht aan had besteed. Op acht juni deed Tom de Booij aangifte van de diefstal en meldde daarbij dat hij in het bezit was van het gestolen dossier. De justitie werd nu gedwongen, hen voor de rechter te brengen. Het tweetal was daardoor in staat, de dubieuze rol van de burgemeester in de rechtszaal ter sprake te brengen. Het hoofd van de Sociale Dienst zegt daarvan: "Het is duidelijk dat officier Overbeek is gechanteerd door de W.O.B., onder meer door de verspreiding van een poster met een opsporingsbevel voor Overbeek." Op 21 september van dit jaar komt de zaak in Utrecht voor de rechtbank: Erik van der Maal en Tom de Booij in de beklaagdenbank, als getuigen onder meer de burgemeester van Baarn, een Baarnse politieambtenaar, het hoofd van de Sociale  Dienst en de officier van justitie Mr. Overbeek. De burgemeester mompelt steeds dat hij zich niets meer kan herinneren, maar Overbeek getuigt, dat de burgemeester hem had gevraagd, op welke wijze hij Van der Maal kon laten verwijderen.
minimale straf
Als na uren iedereen gehoord is, valt de eis van de officier, Mr. G. W. van Meijenfeldt: vijftig cent boete, of één dag hechtenis. Bovendien zou de straf voorwaardelijk moeten zijn, met één maand proeftijd. Een uiterst opmerkelijke straf voor het stelen  van een geheim dossier! Minstens zo opmerkelijk is de uitleg van de officier voor het vragen van  die straf. Hij is ervan overtuigd dat ale de beklaagden slechts de wet hebben overtreden om een vastgelopen gesprek weer op gang te krijgen. Het hoofd van de Sociale Dienst vindt de houding van deze officier wonderlijk. Hij had liever gezien dat de op aanklacht van Erik direct in een rechtszaak was behandeld. Ten overvloede doet de rechtbank er nog een schepje bovenop. Tom de Booij wordt vrijgesproken en Erik wordt veroordeeld tot een voorwaardelijke straf van 50 cent of één van dag hechtenis. Hij krijgt een proef één tijd van nota bene één dag. Dat wil zeggen: hij krijgt de straf pas opgelegd als hij op die enen dag een strafbaar feit pleegt.

Dr Tom de Booij, een der W.O.B.-medewerkers: "Erik mag niet-aangepast zijn, gek is hij niet. Té gek is wel dat een burgemeester zijn macht misbruikt om iemand te laten verdwijnen".

hoed gestolen
Omdat zowel de Booij als Van der Maal de zaak in hoogste instantie behandeld willen zien, is het belangrijk, dat Erik dat strafbare feit ook inderdaad pleegt. Hij wil opnieuw voor de rechter. Hij vindt een simpele oplossing. Op die ene dag proeftijd loopt hij weer de Dienst Sociale Zaken te Baarn binnen en hij steelt er de hoed van de onderdirecteur. Hij gaat er zelf aangifte van doen.
Tom de Booij wordt tegen zijn zin vrijgesproken. Hij prijst zich echter gelukkig omdat de officier in zijn zaak in hoger beroep gaat. Anders had hij in het openbaar het gestolen dossier verbrand, zodat ook hij opnieuw strafbaar zou zijn. Nu is het wachten op het vervolg.
Intussen zit de W.O.B. niet stil. Zij heeft zich ten doel gesteld de burgemeester van Baarn te laten verdwijnen. Dat kan alleen gebeuren door de koningin. De eerste contacten in die richting lijken gelegd. Tom de Booij heeft een brief aan prins Claus en prinses Beatrix gestuurd, waarin het geval van Erik uit de doeken is gedaan. Kort daarna belt volgens het logboek van de W.O.B. prins Claus De Booij op, met het verzoek tot een gesprek te kunnen komen. Hij krijgt slechts diens vrouw, en de volgende dag stuurt De Booij een brief aan Claus met de mededeling dat hij graag tot een gesprek bereid is.
doodgezwegen
Intussen blijft de actie tegen burgemeester van Haeringen doorgaan. Kort na de rechtszitting heeft een groepje W.O.B.-ers in de nachtelijke uren de woning van Van Haeringen bestookt met een bandrecorder die op een megafoon was aangesloten. Steeds werd de verklaring van de burgemeester: Ik kan mij niets meer herinneren afgedraaid. Hoewel die happening een duidelijk strafbaar feit is, grijpt de politie niet in. Het lijkt erop of de acties liever worden doodgezwegen dan bestraft. Volgens W.O.B.-medewerkers gebeurt dat vaker. Zo zouden zij op de dag van de opening van Hoog Catharijne in Utrecht een groot aantal treinen meer dan een uur vertraging hebben bezorgd. Er kwam niets van in de vaderlandse pers. Ook het ingooien of dichtschilderen van ruiten van politiemensen, hoge ambtenaren, rechters en openbare gebouwen werd doodgezwegen, volgens de W.O.B.-ers.
nog steeds merkwaardig
De burgemeester van Baarn is nog niet klaar met zijn roerige dorpsgenoten. En nog steeds doet de Baarnse overheid merkwaardige dingen. Na zijn vrijlating heeft Erik driemaal bij de gemeente een verzoek ingediend om behandeld te mogen worden door een psychotherapeut. Driemaal is het verzoek afgewezen. De man die in december 1970 door de overheid als een krankzinnige werd opgesloten, heeft later volgens diezelfde overheid kennelijk geen behoefte aan psychiatrische hulp.  Einde artikel Nieuwe Revu
Dinsdag 27 november  Vertrouwelijk gesprek met rechercheur Wildemans over de 10 sterken
Woensdag 28 november  Gesprek met officier van justitie Mr von Meijenfeldt met Erik
Vrijdag 30 november  Vanavond von Meijenfeldt gebeld om te vragen over zijn gesprek met de burgemeester van Baarn. Hij mocht niets zeggen niet positief niet negatief. Opgebeld door politie van Muiden ivm vlaggen roof van Shell station.
 
Zaterdag 1 december 1973   Artikel Gooi- en Eemlander: Verzoek aan raad vragen te stellen  over politiebeleid
BAARN --. Een bewoner van Waldeck Pyrmontlaan, dr. T. de Booy heeft de gemeenteraad in een brief verzocht tijdens de ·komende raadsvergadering (6 december) vragen stellen over het politiebeleid in Baarn.
De heer De Booy schrijft het volgende: "Hierbij heb ik de eer volgende onder uw aandacht te brengen. Tijdens de algemene beschouwingen rond de gemeentebegroting l3 november 1973 hebben enkele leden van uw college op niet mis verstane wijze uiting gegeven hun bezorgdheid over de handhaving van onze rechtsstaat. Ondergetekende is met u eveneens duidelijk verontrust over het toenemend geweld onze samenleving. Reden waarom u mij ten zeerste zou verplichten in de komende raadsvergadering, donderdag 6 december 1973 de volgende vragen aan de burgemeester in zijn functie als hoofd van de bestuurlijke en justitiële politie voor te leggen:
1. Is de burgemeester van Baarn in principe genegen om tegenover de raad - eventueel in een besloten vergadering - rnededelingen te verstrekken inzake politionele aangelegenheden.
2. Zo ja, zou de burgemeester aan de raad nadere inlichtingen ·kunnen verschaffen omtrent de volgende vraag: "Wat is de reden geweest, waarom een groot aantal geweldplegingen van de afgelopen maanden·in Baarn door de gemeentepolitie zijn geseponeerd, zodat de burgerij van Baarn onkundig is gehouden van deze feiten, die toch duidelijk het algemeen belang regarderen".
Ondergetekende spreekt dan ook de hoop uit, dat de raad zijn grondwettelijke positie krachtens artikel 152 van de grondwet waardig, deze klemmende punten in de komende raadsvergadering, aan de orde zou willen stellen, zodat de,burgerij van Baarn de gelegenheid krijgt om te zien of het roer van het schip van de gemeente. Baarn nog in goede handen is of dat hier sprake is van schipbreuk".

Maandag 3 december. Proces verbaal vlaggenroof  Shell
"Op woensdag 7 november 1973 tussen 17.00 uur en  17.00 uur reed ik  de door mij bestuurde Renault op de Rijksweg te Muiden. Bij mij in de auto zat Eric Jacob van der Maal Wij wilden met,een bepaalde bedoeling de beschikking krijgen over een Shell vlag. Daartoe reden wij het terrein van het Shell-benzinestation langs de rijksweg nr.1 te Muiden op. Nadat wij in dat pompstation enkele informatie hadden gevraagd, zijn wij in voormelde auto gereden  naar het einde van de uitrit van  dat terrein. Daar zag ik rechts die uitrit een lange vlaggenmast staan, waaraan de bekende Shellvlag wapperde.  Die vlag hing in top. Na het touw van de vlag van de bevestiging te hebben los  gemaakt streek v.d.Maal de vlag. Nadat v.d Maal het touw van de vlag had los gemaakt, legde hij de vlag in de auto. De motivatie tot het wegnemen van die vlag luidt als volgt:
"Wij menen dat wij deze - alhoewel strafbare. - daad moeten plegen om daarmee uitdrukking te geven aan onze afschuw van de politiek der oliemaatschappijen  in het bijzonder van de Shell. De door ons in beslag genomen vlag is het symbool van een politiek die er  mede schuld aan is dat wij deze winter in de koude zitten en eer grote werkeloosheid dreigt.  Wat  is namelijk het geval.  In de zestiger jaren was er een groot aanbod van goedkope olie en hebben de oliemaatschappijen daarvan geprofiteerd op onverantwoorde wijze. Immers zij hebben onvoldoende gezocht naar alternatieve energiebronnen. Door allerlei economische en politieke ontwikkelingen is in het begin der zeventiger jaren de oliesituatie abrupt gewijzigd. en kwam er in plaats van een teveel, een tekort aan olie op de markt, zodat de prijzen sterk stegen. Hierdoor verminderden de winsten  van de grote oliemaatschappijen drastisch, temeer daar de olieproducerende landen. ook wel eens een graantje mee wilden pikken. Alhoewel de oliemaatschappijen duidelijk in de afgelopen jaren een oliecrisis zagen aankomen, hebben zij verzuimd om hiervan de Nederlandse regering en daardoor ook het Nederlandse publiek op de hoogte te brengen. Uiteindelijk  zal deze gehele oliecrisis in het voordeel zijn van deze zelfde oliemaatschappijen  Wie het kind van de rekening is duidelijk: De arbeidende klasse. Om tegen deze kartelpolitiek te protesteren zullen wij in de toekomst nog meer vlaggen van grote oliemaatschappijen  - de zeven zusters-- in beslag nemen, net zolang tot wij de gelegenheid krijgen om onze motivering in de rechtszaak  te verkondigden. Het is onze bedoeling om van de zeven door ons bemachtigde vlaggen van de oliezusters één vlag te maken, om deze te zijner tijd op een daartoe geschikte plaats te hijsen
Woensdag 5 december  Goed gesprek met rechter Dijken ivm komende rechtszaak.

Een gedicht voor 5 december:
 
Uit een vonk kan een vlam ontstaan
Zo is het begon van ons bestaan

Maar de vlam moet worden gedreven
Door de kracht van het leven

Die kracht is ons gegeven door te verstaan
Wat die ander wil met zijn bestaan

Donderdag 6 december  Rechercheur Wildemans en 2 andere rechercheurs komen met sleutel van onze voordeur die in beslag was genomen in Delft bij verhoor van een verdachte . Hij zei dat hij die had meegenomen tijdens een bezoek bij ons in Baarn samen met zijn vriend Jan Ebeltjes. Ik heb geweigerd om aangifte te doen.
Maandag 17 december/ dinsdag 18 december 0.00 uur 1973. Laatste W.O.B. Nieuws, nr 24. Spreuk van het jaar Opgedragen aan de president van het Gerechtshof Amsterdam : Klein klein kleutertje wat doe je in mijn hof. Je plukt er alle bloemetjes af en maakt het veel te grof. Inhoud: Einde wapenstilstand 18 december 0.00 uur. Opheffing Werkgroep W.O.B. Nieuws (Werkgroep Opbazen Burgemeester). Afdruk van het originele oprichtingsmanifest van de werkgroep W.O.B. - 5 mei 1973. Eerste bladzijde va W.O.B Nieuws 9 mei 1973 en tevens laatste bladzijde van W.O.B. Nieuws  Bijlagen : Baarnse KZ Zaak. Opnieuw voor de Rechter: Donderdag 20 december 1973 Gerechtshof te Amsterdam Prinsengracht 463, 13 getuigen zijn door de procureur generaal gedagvaard. Het Baarsne K.Z. dossier. In verband met de opheffing van W.O.B. 18/12/7'73 wordt het kantoor van de redactie W.O.B. Nieuws op dinsdag 18 december 0.00 uur gesloten.

(2009 Mochten lezers van deze website belangstelling hebben om een of meer (kopie) exemplaren van een WOB nieuws nummer te ontvangen dan kunnen ze zich wenden tot Dr Tom de  Booij, Koningsweg 45, 3743 ET Baarn. Het exemplaar zal dan kosteloos worden toegezonden)..

Dinsdag 18 december 1973 Brief van Minister van Justitie aan Erik van der Maal
Geachte heer Van der Maal, Naar aanleiding van uw brief dd. 17 november j.I. deel ik u het volgende mede. Ik heb kennis genomen van de stukken die op uw zaak betrekking hebben. Daaruit is mij gebleken dat de justitie uw zaak onpartijdig beziet. Dit blijkt vooreerst uit de bemoeiing van de hoofdofficier van justitie te Utrecht met de gang van zaken rond inbewaringstelling. U bent van deze bemoeiing op de hoogte. De hoofdofficier van justitie heeft uw verzoek om een strafvervolging tegen u in te stellen gehonoreerd. Deze strafvervolging achtte u noodzakelijk om uw bezwaren ter terechtzitting in de openbaarheid te kunnen brengen. Uw zaak heeft inmiddels voor de Utrechtse rechtbank gediend op 21 september. U heeft toen de gelegenheid gehad om de bezwaren,voorzover deze verband hielden met de feiten waarvoor u terecht heeft moeten staan, daar naar voren te brengen. De rechtbank heeft tegen u op 2 oktober jl. vonnis gewezen, waarbij u bent veroordeeld tot een geldboete van vijftig cent voorwaardelijk subsidiair één dag hechtenis met een proeftijd van één dag. Aangezien u geen hoger beroep hebt aangetekend, is dit vonnis onherroepelijk geworden. Van het vonnis tegen dr. T. de Booy dd. 28 september jl., die van het hem telastegelegde feit werd vrijgesproken, is de officier in hoger beroep gegaan. De beroepszaak zal in december door het gerechtshof te Amsterdam worden behandeld. Ik geloof niet dat het zin heeft u voor een gesprek hierover te ontvangen. Ik ben immers niet bevoegd in het tegen u gewezen en thans onherroepelijke vonnis wijziging te brengen. In de strafzaak tegen dr. De Booy dient de beslissing in hoger beroep afgewacht te worden. Meermalen hebben u en anderen geweld gebruikt om aan bepaalde eisen kracht bij te zetten. Dat moet ik vanzelfsprekend van de hand wijzen. Ik doe een beroep op u om de weg van het recht en niet die van het geweld te volgen. In het gesprek dat u 15 augustus j.l. met de hoofdofficier van justitie te Utrecht heeft gehad heeft deze u er op gewezen op welke rechtens juiste wijze u kunt trachten recht te zetten wat naar uw mening op rechtens onjuiste wijze is geschied.
Mijn commentaar bij deze brief van Van Agt:
De minister van Justitie is verantwoordelijk voor het vervolgingsbeleid in Nederland. Het is haast ongelooflijk maar waar. Bij het lezen van deze bovenstaande brief, moet men helaas tot de conclusie komen dat Minister van Agt wat ons betreft zijn plicht als ambtenaar heeft verzaakt. Hij wil ons niet spreken, omdat wij geweld gebruiken maar deze zelfde minister weigert botweg om ons te laten vervolgen voor onze talrijke misdrijven die wij in de afgelopen jaren hebben gepleegd en NOG PLEGEN. Meineed, diefstal,.verduistering, bedreiging, smaad,noem alles maar op wat we de laatste tijd hebben uitgehaald, maar dagvaardingen krijgen we niet in onze bus en worden alle processen verbaal - voor zover die nog worden opgemaakt - bijgezet in het mortuarium van het ministerie van justitie. Het wordt eens tijd dat de uitvoerende macht in Nederland zich eens bewust wordt van haar verantwoordelijkheid en niet alleen een soort paniekvoetbal - zonder enige visie - speelt. Zelfs de afgelopen gijzelingsaffaire hebben de ogen van de ministers niet of nauwelijks geopend en verzuimt men een beleidslijn voor lange termijn op te stellen of om de volksvertegenwoordiging de gehele problematiek rondom het terrorisme in het algemeen voor te leggen met de vraag:  "Wat moeten we gaan doen"
Woensdag 19 december  Erik op heterdaad betrapt bij gooien steen door ruit van burgemeester
 
Woensdag 19 december 1973. Artikel in  Gooi- en Eemlander: Gewoon te gek. Politie bewaakt huis burgemeester van Haeringen in Baarn

Op de foto de burgemeesterswoning die de laatste dagen in Baarn als "bunker"omschreven wordt

BAARN - De woning van de Baarnse burgemeester mr. J. van Haeringen aan de Molenweg staat sinds gisternacht vrijwel continu onder politiebewaking. De aanleiding vormden de door 'n plaatselijke actiegroep aangekondigde "harde acties", na het verstrijken van een "wapenstilstand" van een maand. De groep voert al geruime tijd actie tegen de Baarnse burgemeester naar aanleiding van de rol, die hij heeft gespeeld inde KZ-zaak (krankzinnig verklaren van v.d Maal). Er zijn herhaaldelijk bakstenen door de ruiten van zijn woning gesmeten en het gezin Van Haeringen is eveneens geplaagd door telefoon kanonnades, hetgeen o.m. heeft geresulteerd in een geheim telefoonnummer,het aanbrengen van stalen rolluiken voor alle ramen, en 't ombouwen van een voordeur, waarin veel glas was verwerkt in een in hout uitgevoerd exemplaar. De KZ-zaak wordt morgen in hoger beroep behandeld in Amsterdam.

Tussenvoegsel: Van een gemeente ambtenaar werkzaam op het stadhuis heeft ons verteld dat wanneer van der Maal in het stadhuis kwam om de burgmeester te spreken, de burgemeester het stadhuis verliet via een achteruitgang!

December Brief van Loco-burgemeester  van Baarn B.R. Windsma
In deze brief verontschuldigt Windsma dat hij niet kan komen als getuige voor de rechtszaak op 20 december. Hij schrijft o.m. het volgende : "Waarschijnlijk had ik mij opgewonden tegen deze burgemeester waar ik geen vriend van ben, en persoonlijk geen prettige ervaringen mee heb. Dit zou ik op het moment niet kunnen opbrengen".  

Donderdag 20 december proces  KZ zaak Gerechtshof Amsterdam (zie artikel Gooi en Eemlander)

De dagvaarding van getuige à décharge. De bedoeling van mij is, dat het een getuige is à charge, maar zo'n formulier bestaat klaarblijkelijk niet.

Vrijdag 21 december 1973 Artikel in de Gooi- en Eemlander:
Tot op de bodem uitgezocht in zitting van tien uur ZAAK KRANKZINNIG VERKLARING VOOR HET HOF.
BAARN, AMSTERDAM - "Er zijn onvoldoende redenen geweest voor een krankzinnigverklaring. Het is voor mij duidelijk, dat deze zaak niet op deze wijze gespeeld had moeten worden." Deze opzienharende verklaring:deed de beer P.J. van Staveren als directeur van de ·Sociaal Psychiatrische Dienst Utrecht gisteren tijdens de behandeling in hoger beroep van de Baarnse KZ-zaak voor het Amsterdamse Gerechtshof.
De perikelen rond de omstreden krankzinnigverklaring van der Baarnaar Eric van der M. in december 1970 leverden een ruim tien uur durende zitting van het Hof op. De rechters leek de affaire aanvankelijk weinig gecompliceerd, maar vooral na de getuigenverklaring van de heer Van. Staveren werd het voor hen een uiterst ernstige zaak . Het gevolg was een diepgaand onderzoek, waarbij vrijwel geen detail werd overgeslagen. Helemaal tot de kern doordringen lukte uiteindelijk niet, omdat de Baarnse burgemeester' ·mr. J. van Haeringen, die een zeer verantwoordelijke rol heeft gespeeld in de zaak, zich evenals tijdens de behandeling voor de Utrechtse rechtbank nagenoeg niets meer kon herinneren; zoals hij zei. De zitting liep uit op een eis van procureur generaal G.H.C. van Dijken, die duidelijk afweek van het  vonnis, dat de Utrechtse rechtbank over dr. Tom de· Booy heeft geveld. In plaats van de daar uitgesproken vrijspraak (voor het in bewaring nemen en zich later toe-eigenen van het gestolen KZ  dossier) .werd gisteren een boete van 200 of twee dagen hechtenis geëist.
WAARDERING
De zitting begon met een discussie  tussen de president prof. A W. Kamminga en één van de raadsheren van het Hof en de heer De Booy over de wijze, waarop deze laatste de hele affaire aan het rollen  heeft gebracht. Prof. Kamminga kon zich uiteindelijk de handelwijze van dr. De Booy wel voorstellen met het oog op het doel:  het willen laten uitzoeken van de gehele affaire en had daar ook waardering voor, maar stelde ook vast, dat een en ander natuurlijk niet geoorloofd is. Hierna werd de heer De Booy als "verdachte" in de gelegenheid gesteld elf van de dertien gedagvaarde getuigen uitvoerig te ondervragen om daarmee tot een reconstructie van de gebeurtenissen te komen. De voormalige loco-burgemeester B.R. Windsma en de huisarts Heijbroek waren niet aanwezig. De heer W.L. Meijering -  1970 nog.  inspecteur van de volksgezondheid in Utrecht - bevestigde nog eens, dat hij de oorspronkelijk; ingediende verklaring te enen male onvoldoende had geacht, maar verklaarde ook van mening te zijn, dat in het geval Van der M. van "krankzinnigheid in de zin van de wet" toch wel sprake is geweest. Hij liet daarbij wel in het midden of de spoed, die erachter is gezet wel noodzakelijk was.
OPGEBLAZEN
De voormalige Baarnse hoofdinspecteur van politie G.J. Backer kon geen duidelijkheid verschaffen over hetgeen er nu precies is gezegd in de twee besprekingen, die in december 1970 kort voor de afgifte van de KZ-verklaring op het gemeentehuis hebben plaatsgevonden, "De zaak is opgeblazen. Alles is normaal verlopen", aldus de heer Backer. Ook uit de verklaringen van de heer D. van der Weijden, de directeur van de gemeentelijk sociale dienst, werd men weinig wijzer. Niet alleen dr. De Booy, maar ook prof. Kamminga zette nog wat vraagtekens achter de rol, die de directeur van de sociale dienst heeft gespeeld. O.m. bleek, dat de heer Van der Weijden de KZ-verklaring. die op zijn afdeling door een groot deel werd ingevuld, door de loco-burgemeester Windsma heeft laten ondertekenen zonder deze op de hoogte ·te laten van alle achtergronden. O.m. zou de heer, Van der Weijden hierbij zonder meer hebben aangenomen, dat burgemeester Van Haeringen, die toen in het buitenland verbleef, een onderhoud met de Utrechtse officier van justitie W. H. Overbeek had gehad over de zaak. President Kamminga vond, dat de heer Van der Weijden zich gezien de ernst van de situatie toch wel had moeten overtuigen of dat onderhoud ook inderdaad had plaatsgevonden.
BEGRIP
Duidelijk begrip voor de situatie van Eric van der M. toonden zowel Baarnse rechercheur G. J Smit, plaatsvervangend GSD-directeur J. Benjamin als. SPD-directeur Van Staveren. Opvallend was vooral de openhartig;e wijze, waarop de laatste de gang van zaken beoordeelde.
De heer Van Staveren gaf ronduit toe, dat hij achteraf bezien in zijn advies aan de arts Heijbroek onvoldoende duidelijk heeft gemaakt welke grote verantwoordelijkheid hij op zich zou nemen door het ondertekenen van de verklaring. De ondervraging  van burgemeester Van Haeringen leverde weinig nieuwe gezichtspunten op. Hij zei zich slechts één van de twee besprekingen in december 1970 te herinneren en de "bedreiging der openbare orde" en het drankmisbruik van de heer Van der M. voor hem de enige argumenten, die hij zich nog voor de geest kon halen, waren om tot de krankzinnigverklaring over te gaan. Ook voor de psychiatrische. aspecten van de zaak wist de heer Van  Haeringen zich niets meer te herinneren.
MERKWAARDIG
Het argument, dat de KZ, verklaring o.m. is afgegeven om Erik van der M. van de drank af te helpen vond dr. De Booy hoogst merkwaardig; omdat vóór de KZ afgifte door allerlei instanties het nodige in het werk is gesteld op dit terrein. Officier van justitie te Utrecht, W.H. Overbeek, omschreef Eric van der M. als "een bijzonder lastige inwoner van Baarn", maar noemde de argumentatie in de geneeskundige verklaring "erg zwak". Na ruim negen uur stelde procureur-generaal Van Dijken in zijn requisitoir vast, dat de handelwijze van dr. De Booy onder een bijzonder geval van verduistering gerekend kan worden. Dat hij zich wil beroep ' op overmacht' noemde hij volkomen misplaatst". "Er waren duidelijk meer  legale wegen voor u om deze zaak uit te laten zoeken". Wat betreft de rol van de mensen, die waren betrokken rond de KZ verklaring sprak de heer Van Dijken over "een zekere mate niet vlekkeloze gang van zaken." Het van communicatie-stoornis" en "een door de Utrechtse rechtbank uitgesproken vonnis vond hij onjuist". "De heer De Booy moet een flinke tik op de vingers hebben" zo vond hij, hetgeen resulteerde in de eis van f 200 of twee dagen hechtenis.
Dr. De Booy zei in zijn laatste woord o.m. het volgende: "Het geval Van der M. is volgens mij een uitvloeisel van de technocratisering van onze samenleving. Mensen, die zich niet langer. willen laten onderdompelen in dit proces van vervlakking, worden als lastige insecten verdelgd: weggeborgen  in krankzinnigengestichten. Daartoe kunnen wetten dienen, die al bijna 100 jaar oud zijn, helemaal niet bedoeld zijn om sociale aanpassingstoornissen te genezen. De wetten zijn gemaakt om de patiënten bij een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke storing aan geestvermogens te begeleiden". Het Hof doet uitspraak op 4 januari. DICK VERSTEEG

(Tussenvoegsel 2008: Wat ik me nu nog herinner van deze rechtszaak. dat van Haeringen als laatste getuige 8 uur op een bankje heeft gezeten om te wachten voordat hij werd opgeroepen als getuige)

Maandag 24 december 1973 Gesprek gehad met burgemeester van Haeringen in het stadhuis over de ontstane situatie na de rechtszaak.
In een boekje uitgegeven in verband met de reorganisatie van de Nederlandse politie en het orgaan van de Gemeentepolitie Baarn in Regiopolitie Utrecht District Eemland  Noord. Tekst S.N. Zwiep, drukkerij Baarn. april 1993  Titel: Politie Voor de goede orde
pagina 87/88:  "Na de Baarnse Moordzaak dreigde in Baarn een andere kwestie landelijke bekendheid te krijgen, namelijk de bemoeienissen, welke men had in de zeventiger jaren met een groepje Baarnaars, dat in verzet kwam tegen bepaalde structuren in onze maatschappij. Hoewel dus niet zelf partij, kreeg de politie als ordebewaarders er veel mee te maken. Wat begon met een in december 1970 in Baarn ten onrechte en op onzorgvuldige wijze afgegeven krankzinnigheidsverklaring. Er werd een dossier gestolen, alsmede papieren uit een afvalcontainer naast het gemeentehuis. In 1973 kwam de zaak voor bij de Arrondissementsrechtbank te Utrecht, gevolgd door een hoger beroep bij het Amsterdams Gerechtshof. Zelf organiseerde de werkgroep op de Brink een tribunaal, waarvoor de particuliere belangstelling overigens vrijwel nihil was. Geëist eerherstel en een oproep tot verwijdering van de toenmalige Baarnse burgemeester leidde vervolgens weer tot de oprichting van de actiegroep W.O.B. (Wets Overtreders Belangengroepering, al spoedig verbasterd tot Werkgroep Opblazen Burgemeester), waaraan de plaatselijke politie de handen vol kreeg. Ondermeer bij het huis van de burgemeester, dat meer en meer het karakter van een vesting kreeg. Het 'eikeltje' op de voorgevel van de toenmalige ambtswoning van de burgemeester, werd later in steen uitgereikt aan de politieambtenaren, die daar de wacht betrokken hadden. Ook andere acties - soms met een ludiek tintje - werden door het Gerecht niet alleen onrechtmatig, maar ook lichtvaardig en ongegrond genoemd. Gesproken werd over energie, welke in de verkeerde richting verspeeld was".

Commentaar. Geen woord over het feit dat de burgemeester van Haeringen van Baarn heeft toegegeven dat van der Maal ten onrechte krankzinnig werd verklaarden eerherstel heeft gekregen. Maar ja het is ook uitgegeven door de Baarnsche Courant, die tijdens onze acties gewezen heeft als het graf.

Dagboek 1974

Grepen uit mijn dagboek afgewisseld met artikelen en brieven

Dinsdag 1 januari 1974 Het olie kartel een brochure hierover schrijven in 1 jaar.
Donderdag 3 januari Uitspraak gehaald. Rechtocraten zijn het. Niets positiefs in vonnis doorgeklonken. Wel heel erg triest. Het is zwaar geen applaus te krijgen wel heel nuttig want nu wordt je op de proef gesteld meer dan ooit. Jan Ebeltjes op bezoek met vriend.

Woensdag 4 januari Artikel Baarnsche Courant Uitspraak  rond K.Z.-zaak Ook Hof concludeert : in Baarn niets onrechtmatigs gebeurd
In veel scherpere formulering dan procureur-generaal Mr. G.H C. van Dijken op 20 december j.l. zijn requisitoir gehouden had, veroordeelde het Amsterdams Gerechtshof bij zijn uitspraak gisteren de verdachte T. de B: uit Baarn conform de eis tot f 200,- boete, subsidiair 2 dagen hechtenis voor het verduisteren van een dossier, dat het eigendom was van de Dienst van Sociale Zaken te Baarn. Ter zitting is volgens het Hof niet gebleken, dat er in 1970 in Baarn iets onrechtmatigs gebeurd zou  zijn, waardoor verdachte gerechtigd zou zijn zich dit dossier toe te eigenen. Scherp veroordeelde het Hof ook het feit, dat de heer d.B. geen legale wegen bewandeld had, daar tijdens de rechtszitting niets vastgesteld kon worden, dat deze illegale handelwijze rechtvaardigde. Verdachte heeft naar aanleiding, van deze  uitspraak cassatie aangetekend bij de Hoge Raad. Deze zal zich echter beperken tot de beoordeling of het Gerechtshof de wet op de juiste wijze heeft toegepast en geen rechtszitting houden met getuigen en dergelijke, zoals in Utrecht en Amsterdam het geval is geweest.

Zondag 6 januari Erik kwam weer dronken op bezoek
Donderdag 17 januari Depressie alles in mineur. Weet niet precies welke kant ik uit moet
Zaterdag 19 januari Crisis voorbij, na zeer productief gesprek met Erik waarin met hem ben ik nagegaan het mislukken van het experiment rechtszaak.
Zondag 20 januari Begin te schrijven boek "Wel of niet onderspitten"
Dinsdag 22 januari Het wil nog niet echt vlotten steeds twijfel over de gekozen richting. Grote behoefte heb ik klaarblijkelijk aan een iets waar je mee bezig bent om te schrijven zoals W.O.B. Nieuws.  Een boek is zo ver af
Woensdag 22 januari Ik zie het wel weer zitten. Burgemeester van Haeringen opgenomen in ziekenhuis. De laatste maanden liet de gezondheid van de burgemeester te wensen over, volgens een bericht in de Baarnsche Courant.
Donderdag 24 januari Erik weer dronken.
Zaterdag 25 januari Vertrek Adrienne en Mariette, ski vakantie naar Oostenrijk
Zondag 27- Dinsdag 29 januari Moeilijke dagen maak ik door want het is steeds nog niet duidelijk welke kant ik uit ga.
Met Jan Maarten en Mauk heel gezellig om voor ze te zorgen. Ik neem de rol over van Adrienne het bevalt me goed. Ik zie nu in welke rol zij vervult.
Vrijdag 1 februari Uit lezing is duidelijk naar voren gekomen hoe worden de multinationals in hand gehouden. Nu is er spanning tussen consument enerzijds en de multinationals anderzijds . Wie zijn er die nog controle kunnen uitoefenen op deze ontwikkeling ?
Brief van Loes Mallee. "Overigens moeten we het ook eens hebben over de"vrijmaking" van de vrouw want dat vind ik toch belangrijker dan wat ook. Niet dat jij op dat vlak aktie kan voeren, behalve misschien het wakker schudden van je mannen broeders, maar ik zou wel graag willen dat je er (wat meer) over nadacht Ik ben er voor mezelf nog steeds niet achter komen hoe ik een beetje bevredigend kan functioneren in deze afgrijselijke wereld" Loes was een van de Dolle Mina's
Zaterdag 2 februari Ik zie het weer zitten
Maandag 4 februari Technocratie grijpt over alles heen, een discordantie. De consument wordt de enige bewoners van de toekomstige aarde.
Dinsdag 5 februari W.O.B. fase definitief afgesloten met gesprek Erik, Sjef Teuns
Woensdag 6 februari heropening geopolitiek
Maandag 18 februari Molotovcocktail gegooid in politiebureau van Baarn
Dinsdag 19 februari Artikel in Gooi-en Eemlander: Molotov -Cocktail als wraak tegen bierverbod. Baarns Politiebureau in brand gegooid

In de val
Op de ochtend van de 18-de december om kwart voor negen verschijnen twee politiemannen ten huize van van der Maal. Zij krijgen koffie. Zij vragen Erik om mee te gaan naar het buro omdat hoofdagent Smit - waarmee Erik het altijd goed kon vinden - hem wil spreken. Smit kon op dat moment niet weg van het buro, vandaar. Erik begrijpt er weinig van, maar gaat maar mee. Daar aangekomen wordt hij in een wachtkamer gezet. Smit verschijnt niet en een paar keer vraagt van der Maal waar hij blijft, maar Smit is 'even weg' of 'bezig'. Dit gaat Erik vervelen en hij wil naar huis, ook al omdat hij flinke last van hoofdpijn krijgt. Maar dat mag niet! En om 1 uur, na vier uur dus, wordt hij zelfs in een cel gezet! Hij vraagt om een dokter, maar dat wordt niet toegestaan. (Een gemiste kans voor Heijbroek). Tot half drie blijft hij daar, zonder Smit te zien. Geen wonder, want later blijkt dat Smit die dag geen dienst had en zelfs bewust buiten de hele zaak gehouden was. Later vertelde van der Maal ons dat het voor hem duidelijk was dat men hem wilde provoceren tot agressiviteit. Hij moet ook allerlei pesterige opmerkingen slikken, maar hij beheerst zich. Maar goed ook, want anders was hij nu misschien nog steeds opgenomen geweest.  Om half drie komt er een ziekenwagen voorrijden om 'hem mee te nemen naar een dokter'. In plaats daarvan wordt hij overgebracht naar een gesloten afdeling van paviljoen 'Dennenrust' , Zon en Schild, Amersfoort.

Onder handen van dokter Knap
Eenmaal op Dennenrust - hier volgen wij Eriks dagboekaantekeningen- wordt hij blootgesteld aan alle vernederingen, gebrek aan interesse van het merendeel van het personeel, de deprimerende sfeer en al die andere dingen die 'normaal' zijn als je in een psychiatrische inrichting wordt opgenomen. Op de eerste dag krijgt Erik even zijn behandelend geneesheer, dr Knap te zien, die hem echter niet wil vertellen via wie of waarom hij is opgenomen. Hij mag geen kontakt opnemen met de buitenwereld, dus ook niet met een onafhankelijke psychiater waarom hij vraagt. Juridische bijstand wordt evenmin toegestaan. (Knap: 'Wij bepalen wie hier op het terrein komt.') Wel mag hij een brief aan de officier van justitie schrijven. Hij krijgt dwangmedikatie, maar geen antwoord op de vraag welke medicijnen het zijn en waartoe ze dienen. Zijn geld (f. 100.-) kan hij maar beter in bewaring geven, want zo wordt gezegd, 'hier wordt gestolen'. Natuurlijk kan hij er altijd over beschikken. Dit blijkt een loze belofte als hij later een balpen en een bloknoot wil kopen. Zijn bed staat naast een buitenmuur en net daarbuiten begint men op 12 december hele werkdagen met· pneumatische boren te werken. 'Verbouwing' heet dat, die hopelijk in maart klaar zal zijn. Drie maal daags wordt het helse lawaai onderbroken voor het schaften van de werklui en voor.. ... het bidden op de afdeling. Klagen daarover wordt niet serieus genomen, oordopjes - bij de drogist verkrijgbaar - krijgt hij niet. Zijn matras is te kort. De inrichtingskieren zijn vies, enzovoorts, enzovoort. Het merendeel van onze lezers weet er alles van. Dokter Knap besteedt nauwelijks aandacht aan 'zijn' patiënt, spreekt nauwelijks met hem, wel staat Knap zeer snel klaar met een oordeel. Dit blijkt uit de getuigenverklaring van van der Weijden: ' ..... (later) heb ik vernomen dat in die inrichting, na de binnenkomst van van der Maal verschil van mening is ontstaan tussen de behandelend geneesheer (dr Knap dus, red) .... en de geneesheer-direkteur. De eerste wilde van der Maal wel ongeveer een jaar in Zon en Schild houden en hem daar behandelen, maar de direktie stelde zich op het standpunt dat van der Maal niet in Zon en-Schild thuishoorde" Het is mij voorts bekend dat de geneesheer-direkteur van der Maal op staande voet wilde ontslaan '
Deze dokter Knap komt dus niet zo prettig naar voren, vooral omdat het nogal duister is waarop hij dat stellige stand punt baseert. Een behandeling van een jaar is immers geen kleinigheid en Knap wist dat al vóór hij Erik goed en wel had gezien! Voortdurend heeft van der Maal Knap gevraagd waarom en op last van wie hij was opgenomen. Op 1 januari hoort hij dat pas, maar niet van Knap want deze vindt het kennelijk niet nodig een patiënt die onder zijn verantwoording staat hierover in te lichten. Wat Knap overigens onder behandeling verstaat - als het tenminste niet de steeds groter worden de dosis medicijnen is - is trouwens nogal raadselachtig. Tussen 18 december en 8 januari is er geen enkel behoorlijk gesprek geweest tussen Knap en van der Maal. Niets wijst erop dat Knap voor de volgen de elf maanden iets anders van plan was. Op klachten van van der Maal antwoordt Knap steevast dat hij zich daarmee maar tot het Medisch Tuchtcollege moet wenden. Iets dergelijks lijkt ons een goed idee. Als inderdaad blijkt dat deze vorm van 'genezen' voor hem normaal is, dan lijkt ons nader onderzoek dringend noodzakelijk (ZIE OPROEP ELDERS IN DEZE KRANT) Inmiddels was Eriks vrouw, die op 18 december niet beter wist dan dat haar man gewoon over een uurtje weer thuis zou zijn, bij de politie gaan informeren naar wat er aan de hand was. Daarna kreeg zij bezoek van twee maatschappelijk werksters, mevr. Plukaard (Zon en Schild) en mevr. Favier (GSD,Baarn). Zij vertelden haar dat haar man er heel ernstig aan toe was, dat hij razend en door de dolle heen was en dat het wel een jaar zou duren eer hij weer terugkwam. Het was  - in zijn toestand - ook beter dat zij hem niet opzocht.
In Zon en Schi1d werd tegenover Erik steeds gesuggereerd dat zijn vrouw niets meer met hem te maken wilde hebben. Het feit dat zij niet op bezoek kwam zei immers genoeg? Hij schreef haar wel, maar zijn brief bereikt haar niet.

Maandag 22 april Jan Ebeltjes gearresteerd
Woensdag 24 april Jan weer vrij
Zondag 28 april Lustrum  EGO 5 jaar

Woensdag 8 mei  Brief aan de Hoge Raad der Nederlanden in den Haag
Ondertekende heeft hierbij de eer aan Uw edelhoogachtbare College te doen toekomen een schriftuur in cassatie ten vervolge op het door hem ingestelde beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam - arrest 1/74, rol 716/76 vijfde kamer 3-1-'74 ~ waarbij requirant in cassatie werd veroordeeld tot een geldboete van f 200,bij gebrek aan betaling en verhaal tot vervangende hechtenis gedurende 2 dagen. Als grond van cassatie voert ondergetekende aan: SCHENDING VAN HET RECHT (art.99 R.0.2e lid) Toelichting: In eerste aanleg werd ondergetekende voor de arrondissementsrechtbank te Utrecht vrijgesproken van hetgeen bij dagvaarding primair werd telastegelegd en wel om de volgende overweging : " Weliswaar wordt in de stukken van het geding gewag gemaakt van een weigering van verdachte in het jaar 1973 om het ten processe bedoelde dossier af te geven aan ~ een ambtenaar van de gemeentelijke sociale dienst te Baarn doch de telastelegging heeft slechts betrekking op het jaar 1972. Ten processe is veeleer aannemelijk geworden dat verdachte in het jaar 1972 nog slechts het dossier als houder voor Van der Maal in bewaring hield, zonder zelfstandig daarover als heer en meester te beschikken en aldus het dossier zich toe te eigenen in de zin van artikel 321 van het Wetboek van Strafrecht." (citaat uit het vonnis van de A.R. te Utrecht).
De officier van justitie van het arrondissement te Utrecht is tegen dit vonnis in beroep gegaan. Tijdens de terechtzitting van het Gerechtshof te Amsterdam op 20 december 1973 is geen enkel nieuw bewijsmiddel naar voren gekomen waaruit zou moeten blijken dat de ondergetekende reeds op een tijdstip in het jaar 1972 als heer en meester zelfstandig over het bewuste dossier kon beschikken. Uit alle stukken - in het procesverbaal van de gemeente politie te Baarn, de getuigenverklaringen voor de rechter-commissaris te Utrecht, het proces-verbaal van de terechtzitting van het A.R. te Utrecht, alsmede liet procesverbaal van de terechtzitting van het Gerechtshof te Amsterdam op 20 december 1973 blijkt zonder meer dat ondergetekende eerst op een tijdstip in het jaar 1973 zelfstandig - als heer en meester - over het bewuste dossier kon beschikken. Op een tijdstip in het jaar 1972, dat genoemd in de dagvaarding is ten processe komen vast te staan,dat ondergetekende het dossier slechts als houder voor van der Maal in bewaring had.
Op grond van het feit dat ondergetekende het in de dagvaarding telastegelegde niet heeft gepleegd dient het vonnis van het Gerechtshof te·worden vernietigd. Het Gerechtshof heeft het recht - art 350 Sv - geschonden. Ondergetekende had op grondslag van de telastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het Gerechtshof moeten worden vrijgesproken. Op vorenstaande gronden moge het Uw edelhoogachtbare College behagen genoemd vonnis van het Gerechtshof te Amsterdam te vernietigen en wel zodanig verdere uitspraak als aan Uw edelhoogachtbare College noodzakelijk voorkomend. Met de gevoelens van de meeste hoogachting. Uw dienstwillige dienaar. T.de B.

Dinsdag 14 mei  Eerste zitting Hoge Raad voor mijn aanvrage van cassatie

Woensdag 15 mei  Artikel Gooi- en Eemlander. Een 35-jarige student uit Baarn heeft deze week een aardigheidje beleefd. De man was vorig jaar zonder plaatsbewijs in een trein aangetroffen. en omdat hij rechten studeert vond hij het wel aardig om de zaak door de rechter te laten beoordelen. Hij kreeg een boete van vijf pieken, maar mocht ook een dagje de bak in. Dat laatste leek de student het beste. Begin deze week was het zover. Hij meldde zich bij de Baarnse politie, die hem naar Roermond bracht, alwaar het dagje cel werd uitgezeten. De volgende dag mocht de student weer weg. Van de gevangenisdirecteur - een heel aardige man - ontving hij f 16,50 om per trein weer terug te kunnen keren naar zijn woonplaats. Een dure dag voor de Nederlandse belastingbetaler dus. Aardige bijkomstigheid: de zaak past prima in een nieuwe Baarnse aktie: de zogenaamde A.B.N. (Aktie Betaal Nooit). Deze club wordt aangevoerd door dr. Tom de Booy. Hij vindt, dat er een grote rechtsongelijkheid schuilt in het huidige boete-systeem. Daarom moet niemand langer boetes betalen, maar de straf uitzitten. De Baarnse politie baalt nu ook weer, want er wordt de laatste dagen weer stevig geplakt op openbare gebouwen, waaronder het ABN-filiaal ... Na een vrij rustige periode, is het dus weer De-Booy-is-weer-bezig-werk.

Zaterdag 18/Zondag 19 mei Voorzijde van Station Baarn beklad met viltstift VVD: Vete Vlaar Dumont

Vrijdag 24 Mei Artikel Gooi- en Eemlander Stem nu VVDu...
BAARN- Alle officiële aanplakborden voor de gemeenteraadsverkiezingen zijn in Baarn in de nacht van woensdag op donderdag voorzien van een- "illegale" lijst zes: de Baarnse Bergpartij". De plakkaten, ·zo wordt in Baarn gefluisterd, zouden zijn aangebracht door sympathisanten van wethouder Dumont, die door de plaatselijke VVD is gewipt en niet voor herverkiezing in aanmerking komt. Op de plakkaten met de uitnodiging: "Stem nu VVDu" wordt duidelijk verband gelegd tussen de "affaire Vlaar" en het niet meer voorkomen van de heer Dumont op de kandidatenlijst.

Dinsdag 28 mei  De Baarnse Bergpartij wil met dit pamflet - in verband met de gemeenteraadsverkiezingen van aanstaande woensdag 29 mei 1974-
DE INWONERS VAN BAARN OP DE HOOGTE BRENGEN VAN EEN, op het oog weinig belangrijke GEBEURTENISSEN; DIE ECHTER WEER EEN VOORBEELD VAN HET WANBELEID VAN DE GEMEENTE BAARN .IS.
ACTIE: POEP AAN DE EEM
Zoals U aan de andere kant van dit pamflet kan zien, bieden wij U een bloem aan met de veelzeggende leuze Poep aan de Eem . Wij willen wijzen op een misstand in Baarn. HET WOONWAGENKAMP AAN DE EEM HEEFT NIET DE BESCHIKKING OVER EEN WC  ZODAT  ZIJ HUN 8000 KlLO POEP PER  JAAR IN DE WEILANDEN VAN DE EEM MOETEN DEPONEREN. WIJ EISEN NU VAN DE GEMEENTE BAARN DAT BINNEN 1 MAAND WCs EN DOUCHES WORDEN GEÏNSTALLEERD OP HET WOONWAGENKAMP AAN DE EEM .
Als de Gemeente Baarn deze boodschap naast zich neer zal leggen zullen we ervoor zorg dragen dat de 8000 kilo poep op een daartoe geschikte plaats al worden gedeponeerd.

 10 juni 1874-1974.  Spoorwegverbinding Baarn-Utrecht. 100 jaar. Burgemeester van Haeringen houdt een feestrede

Dinsdag 11 juni Klacht tegen Bart Engel wegens misbruik van gezag bij OVJ Utrecht.
Vrijdag 21 juni Brief van NS die mij aansprakelijk stelt voor de schade aan de voorzijde van het stationsgebouw in Baarn op de nacht van 18 op 19 mei..

Woensdag 26 juni  Artikel Gooi- en Eemlander
BAARN - De tuin van de gemeentelijke sociale dienst heeft gisteren dienst gedaan als kampeerterrein. Een bewoner van het woonwagenkamp aan de Bisschopsweg sloeg er samen met enige sympathisanten een tent op met de bedoeling toestemming af te dwingen voor de aansluiting van z'n kampeerwagen op het elektriciteitsnet. Aanvankelijk was dit van gemeentelijke zijde geweigerd, omdat de aansluiting te duur zou uitvallen. Bovendien is de betrokken bewoner er op gewezen, dat zijn verblijf op het kamp als illegaal moet worden beschouwd. De actie van gisteren had niettemin tot resultaat dat de aansluiting alsnog zal plaatsvinden.

Vakantie Zwitserland. Route: Berner Oberland. Kiental 7 juli in restaurant vol met Duisters de voetbal wedstrijd finale WK Nederland tegen Duistland. Dramatisch verlopen, we verliezen met 2-1. Naar Blümlisalp hütte 2540m. Gespaltenhorn hütte 2455 m. Naar het Wallis, Grimentz, Cabane de Moiry 2825 m., Cabane de Tracuit. 3256 m, naar top van de Bisshorn 4000 m. 19 juli weer terug in Nederland.

Tegenover rechtbank-president mr. C. Laan gaf André toe, dat het gooien met molotov-cocktails een gevaarlijke handeling was en dat dit niet de  juiste manier is om de aandacht op een bepaald probleem te vestigen. "Maar", zo vertelde hij, "ik was over m'n toeren heen en behoorlijk dronken. Ik wist niet goed meer wat ik  deed".
HENK
Geruime tijd boog de rechtbank zich over de vraag welke rol Henk G. in de hele affaire had gespeeld. Johanna van Mallon, die in het jonge ren centrum aanwezig was en heeft gezien hoe de benzinebommetjes werden vervaardigd, heeft destijds tegenover de politie verklaard, dat Henk de zaak heeft opgejut. Hij zou in ieder geval hebben aangezet tot het gooien van de tweede cocktail. Johanna maakte gisteren echter een uiterst onzekere indruk. Er bleef bitter weinig van haar oorspronkelijke verklaring over en het bleef bij: "Ik zag Henk niet zo zitten" en  "Ik weet er niet zoveel meer van, want, we waren dronken". Henk zelf verklaarde uitsluitend als toeschouwer te hebben gefungeerd . Hij ontkende André te hebben opgejut en gaf alleen toe hem bij het vervaardigen van de tweede molotovcocktail te hebben geadviseerd de lont wat dieper in de fles te duwen.
Dr.Tom de Booy was door de verdediging opgeroepen naar aanleiding van een brief, die hij kort na het voorval aan de Utrechtse officier van justitie had geschreven en waarin hij zich mede-verantwoordelijk zei te voelen voor het gebeuren,. "Ik was er wel niet rechtstreeks bij betrokken, maar ik ben wel bijzonder geïnteresseerd in het gemeentelijk jeugdbeleid. Ik heb dan ook in november vorig jaar tegen André gezegd: teken protest aan tegen het schandalige subsidiebeleid van de gemeente Baarn".
LOS
De officier van justitie, mr. B. de Hoogh, liet in zijn requisitoir een opvallend aantal malen weten, dat zijn beoordeling geheel los moest worden gezien van het omstreden gemeentelijke jeugdbeleid. "In een democratisch land, kan oppositie gevoerd worden, maar het moet dan wel binnen de perken van de wet blijven. Er zijn hier middelen gehanteerd, die in een vrije maatschappij ontoelaatbaar zijn. Een vlammend protest is goed, maar het moet niet ontaarden in werkelijke vlammen. Er  is hier sprake geweest van een ernstige daad waardoor gewonden of doden hadden kunnen vallen.. Ik neem het zeer hoog op, dat juist het politie bureau voor dit protest is uitgekozen. Dit is een volkomen miskenning van de plaats en functie van de politie", aldus mr. De Hoogh, die opzettelijke brandstichting en het veroorzaken van een ontploffing bewezen ·achtte. Hij eiste vijf maanden gevangenisstraf met aftrek van het voorarrest, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Omdat André er al 31 dagen voorarrest heeft opzitten kom dit neer op nog 54 dagen celstraf.
Wat betreft de rol van Henk G. achtte de officier van justitie uitlokking niet, maar medeplichtigheid wel bewezen. Tegen hem eiste hij één maand cel met aftrek van voorarrest (8 dagen), waarvan 22 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar plus een geldboete van f 300 zes dagen cel.
LUCHTIG
Volgens mr. Kretzschmar was de officier van justitie wat al te luchtig heengestapt over de psychische toestand, waarin zijn cliënt tijdens uit voering van zijn daad verkeerde. "Gezien het feit, dat concrete toezeggingen en daden van gemeentelijke zijde niet te krijgen waren is het logisch dat de zaak hem boven het hoofd gingen groeien. Hij kon op het moment van zijn daad als ernstig overspannen worden beschouwd. André kan ook zelf niet ten volle verklaren waarom hij het gedaan heeft. Het was duidelijk een daad uit wanhoop. Een allerlaatste poging om in contact te komen met de gemeentelijke autoriteiten. Het politiebureau is alleen maar uitgekozen als een symbool. Ik vind dat ook ernstig rekening gehouden moet worden met de opmerking in het psychiatrisch rapport, dat hij op dat moment verminderd ontoerekeningsvatbaar was. Het is ook duidelijk, dat iemand zo'n feit alleen pleegt als hij werkelijk razend is".
Mr. Kretzschmar vond, dat André met het voorarrest van 36 dagen meer dan voldoende is gestraft en vroeg om een korte onvoorwaardelijke straf, die niet langer is dan het voorarrest. "Geef zonodig een lange voorwaardelijke straf als stok achter de deur", zo suggereerde hij.
Het slot van de zitting werd gevuld door een onduidelijke bijdrage van mr. C. J. Jütte. de raadsman van Henk G. Na het nodige geharrewar, waarbij de president hem diverse malen maande korter van stof te zijn, vroeg de herhaaldelijk door het publiek uitgelachen mr. Jütte om vrijspraak voor zijn cliënt. De rechtbank doet op 3 september uitspraak.

Dinsdag 27 augustus. Artikel in Gooi- en Eemlander

Met niet mis te verstane leuzen wordt geprotesteerd tegen de wethoudersverkiezing. Vier personen van rechts naar links: Jan Ebeltjes , Tom de Booij, André Koppen, Johan Overmeire

Klasse Justitie avond  Vlnr, Erik van der Maal, René van de Moorselaar, André Koppen, Yvonne (de vrouw van Kees Koppen ,) Kees Koppen, Tom de Booij

Klasse Justitie avond. Tom de Booij voor het scherm met aanwijsstok,

Donderdag 3 oktober Burgemeester van Haeringen komt uit ziekenhuis, nog niet bekend wanneer hij zijn taak als burgemeester zal hervatten.
Dinsdag 8 oktober Bericht van Hoge Raad dat mijn verzoek van 4 januari 1974 voor cassatie is verworpen.

Aanvullend kan ik hier nog aan toe voegen wat ik me in 2008 er van herinner.
Van Utrecht naar Baarn, waar ik de politie van uit mijn huis bel om te zeggen dat ik het dossier had gestolen uit het gebouw van de Hoge Raad. Even later kwam de rechercheur van der Zee mij halen om naar het bureau te gaan. We zitten nog wat te praten in mijn werkkamer en op mijn bureau ligt het gestolen dossier op en bloot. Op het politiebureau was de heer Verburg al aanwezig, helemaal uit den Haag was gekomen. Wat was er nu intussen gebeur. De Baarnse politie heeft gebeld met de Hoge Raad  om ze op de hoogte te brengen mijn boodschap dat ik het dossier had gestolen. Het antwoord van heer Verburg was geweest. "Nee, de heer de Booij is naar de WC gegaan en is niet meer teruggekeerd. Wij hebben het dossier weer in de kast teruggezet" De Baarnse politie heeft toen hierop gezegd. "Kijkt u nog meer eens goed,  want U zult misschien zien dat het dossier niet maar aanwezig is" Het bleek ook zo te zijn en vonden ze vele W.O.B. stencils in de map van het KZ dossier. Dit was voor de heer Verburg reden om om hals over kop naar Baarn te gaan.. Uiteraard heb k het dossier niet aan hem terug gegeven en werd ik naar den Haag gebracht om daar de nacht op het politie bureau door te brengen. Bart Engel was de chauffeur van de Mercedes, van der Zee  ik zaten lekker achter in. Van der Zee en Engel waren bepaald geen vrienden van elkaar. Van der Zee was gauw in op mijn voorstel om een grap met Bart Engel uit te halen. Als we bij de balie van het politiebureau van den Haag komen,  zouden van der Zee en ik een stap naar achter doen, zodat Engel in zijn eentje direct voor de balie zou komen te staan. Zo gezegd zo gedaan. De man achter de balie nam dus direct aan dat Bart Engel  de verdachte was en richtte het woord tot hem door te zeggen"Wilt U Uw zakken even leeg maken". Geheel verbouwereerd stamelde Engel - wijzend op mij - "Die man daar moet u hebben".  De grap was dus goed opgegaan. Ik heb de nacht in het politiebureau door gebracht en werd na te zijn verhoord de volgende dag weer  losgelaten. Van de diefstal is niet eens eens proces-verbaal gemaakt.!!!! 

Vrijdag 18 oktober 1974 Artikel in Telegraaf;  Dr De Booy steelt omstreden dossier
BAARN, vrijdag  Met een goocheltruc à la Fred Kaps heeft ·dr. Tom de Booy uit Baarn bij de Hoge Raad in Den Haag een dossier  gestolen. Onder de ogen van een griffier en twee secretaressen verving hij de originele dossierstukken door waardeloze stukken papier.  "Daarna vroeg ik of ik even naar het toilet mocht. Mijn potlood en paperassen liet ik op tafel liggen, net of ik terug zou  komen. Maar met de stukken onder mijn hemd ben ik naar Utrecht gegaan, waar ik bij de politie aangifte van de diefstal heb gedaan", aldus vertelde gisteravond de heer De Booy op het moment, dat de Baarnse Politie binnenstapte om hem voor verhoor mee naar Den Haag te nemen.
Het gestolen dossier betreft de geruchtmakende KZ-zaak Baarn over de krankzinnigheidsverklaring in 1970 van de thans 35-jarige Eric van der Maal.
"Van der Maal stal het dossier in 1972 bij de Sociale Dienst in Baarn en toen ik de stukken bestudeerde bleek mij, dat hij op last van de burgemeester door een gemeentearts krankzinnig was verklaard zonder dat hij door deze arts was onderzocht", aldus de heer De Booy.  De heer Van der Maal werd wegens de diefstal veroordeeld, maar na een symbolische eis van. twee kwartjes werd de heer De Booy door de Utrechtse rechtbank vrijgesproken van de beschuldiging het dossier in bewaring te hebben gehad. Mede op verzoek van dr. Tom de Booy ging de officier in beroep. Door het gerechtshof in Amsterdam werd de heer De Booy na een zitting van meer dan tien uur ·veroordeeld tot f 200 boete. Zijn' cassatieberoep bij de Hoge Raad werd vorige week verworpen. De heer De Booy heeft het dossier nu gestolen om te trachten via het strafrecht het vastgelopen gesprek weer op gang te brengen. Het dikke dossier zou in bezit zijn van. de Werkgroep Openbaar Ministerie, waarvan De Booy lid is geweest.

Dinsdag 22 oktober 1974 Artikel in het Parool van Ronald Bekking: Baarnse politie heeft veel werk aan De Booy
Baarn mag misschien de naam hebben van een rustig villadorp, wie er wonen weten wel beter. Inspecteur M. Wildemans van de Baarnse politie maakt zich zorgen over de criminaliteit, die er volgens hem veel groter is dan in andere plaatsen. Daar komt dan nog, bij dat er de laatste tijd mensen opereren die vinden dat er geen recht is. En dat leidde tot activiteiten als een benzinebom in het politiebureau, de diefstal van een dossier uit het archief van de plaatselijke sociale dienst, het ingooien van ruiten bij minister Van Doorn, het bekladden van het plaatselijk stationsgebouw. Begin vorige week werd er weer een dossier gestolen. Ditmaal uit het gebouw van de Hoge Raad in Den Haag.  De man die zich voor dit laatste als dader heeft aangemeld is dr Tom de Booy. Hij is ook - direct of indirect·- bij de genoemde acties betrokken geweest. In ieder geval eist hij er de geestelijke verantwoordelijkheid voor op. Tom de Booy is 50 jaar oud, doctor in de geologie, eens deelnemer aan expedities naar het Andes-gebergte en de Himalaya, een ook wetenschappelijk hoofdmedewerker Van de Universiteit :van Amsterdam en betrokken bij de Maagdenhuis-affaire. Sedert 1969 is hij op wachtgeld gesteld.
Een man, die naar hij zelf zegt, zich geroepen voelt, "een éénmansguerrillaa te voeren". Hij eist van de plaatselijke overheid en politie een duidelijk, constructief en rechtvaardig beleid en waar zich dat er naar zijn mening niet is, wil hij dit afdwingen. Oud-wethouder G. Dumont is een van de velen die zich afvragen hoe De Booy vrijwel al zijn acties straffeloos kan uitvoeren. Tom de Booy vraagt zich dat zelf ook af. "Maar juist het feit, dát ik dit allemaal straffeloos kan doen is er het bewijs van, dat er geen beleid, geen recht is. En waar geen recht is, is geweld," meent hij.
Weliswaar neemt hij lang niet aan alle acties deel, maar hij meent wel, verantwoordelijk te zijn voor het creëren van spanningen, waarvan deze acties tenslotte het gevolg zijn geweest.
Rechter
Doel van zijn acties is ook, de zaken, die tot de actie hebben geleid, aan het oordeel van de rechter te onderwerpen en aldus tevens openbaar te maken. En daarin is hij op grond van een door iedereen erkende enorme wetskennis geslaagd, dat naar zijn overtuiging de Baarnse politie hem maar zoveel mogelijk laat begaan, hem in ieder geval met fluwelen handschoenen aanpakt. En als hij wordt ontzien, is er volgens De Booy geen recht meer.
Het begon allemaal in 1970, toen een inwoner van Baarn, inmiddels  bijna klaar met zijn studie rechten, op verzoek van de burgemeester krankzinnig werd verklaard. De gemeentearts zou zonder de betrokkene ooit te hebben gezien een krankzinnigheids verklaring hebben getekend. Vorige week bereikte deze zaak een hoogtepunt met de diefstal van dit dossier uit het gebouw van de Höge Raad. Maar eerst werd het dossier door de betrokkene zelf uit het archief van SocialeZaken gestolen en bij De Booy in bewaring gegeven. De betrokkene werd daarvoor veroordeeld tot twee kwartjes boete, De Booy werd vrijgesproken. De rol, die de burgemeester in de hele affaire zou hebben gespeeld, was voor. De Booy aanleiding tot de oprichting van de W.O.B., de "Werkgroep Oplazeren Burgemeester". Eric van der M., de krankzinnig verklaarde gooide ruiten in bij de burgemeester, liet er allerlei goederen bezorgen en gaf de Baarnse politie handenvol werk.
Getuigen
Bij een zaak voor het gerechtshof kreeg De Booy zijn zin: hij werd als verdachte gedagvaard en maakte van die gelegenheid dankbaar gebruik om een zeer groot aantal getuigen, voor het merendeel bovendien "dure" jongens, op te roepen: de burgemeester, de inspecteur voor de geestelijke volksgezondheid. en vele anderen. Bovendien werd de mogelijkheid voor de verdachte, om zelf de volgorde van de getuigen te bepalen, door de president toegewezen en zo kwamen de "duurste"mensen aan het eind van de zitting in de getuigenbank.

November Artikel Vrije volk 'Stuk afzagen van rechterstafel 'De Booy's éénmansguerrila
BAARN - Tom de Booy stelt de mensen graag voor problemen. Als ik bij zijn.groen-witte tuinhuisje arriveer, zegt. hij: "Als privé persoon ben je welkom" niet als vertegenwoordiger van een krant; want Het Vrije Volk is net als elke andere krant een instrument van onze vijand en onze vijand is de rechtsstaat. De rechtsstaat wordt namelijk gebruikt als een middel om de belangen van een kleine groep bezitters te beschermen." .
En als ik na uren weer wil vertrekken: "Denk erom, dit verhaal gaat niet over Tom,  dat interesseert ze geen moer in de Maasstad. Mijn persoon is ondergeschikt aan de proletarische strijd. Alles wat ik aan kennis en bewustzijn heb, is eigendom van de samenleving.
Dit artikel wordt dus geschreven door een privé-persoon en zal slechts zelden handelen over, dr. Tom de Booy. Hier volgt een van die spaarzame momenten De Booy is gekleed in een blauw T-shirt met daarover een grijs gebreid vest. Hij draagt een bruine manchesterbroek en gele klompen. Als. woorden te kort schieten, tekent hij met z'n rode viltstift symbolen op een plastic schoolbord. Zijn werkkamer, annex actiecentrum is een glazen tuinhuis van vier bij vier meter. De opvallendste attributen zijn een portret van Marx en een rode vlag. Verder is het hokje·tot aan het·nokje gevuld met paperassen.
Hoewel Tom de Booy een  eenmansguerrilla:zegt te voeren is zijn verblijf de stulp uitsluitend van praktische aard. Hij wil het zijn vrouw,en dertien jarig zoontje Mauk niet aandoen dat er in de villa zelf nachtenlang vergaderd wordt. Misschien ook wil hij zijn vrouw verre houden van zijn praktijken, omdat .hij weet dat zij daar anders over denkt.
Telefoonterreur
"Zij is het niet mee eens dat ik de mensen aanvat. Dat ik ze kapot maak. Het doel heiligt de middelen. Ik heb gisteravond om half twaalf van der Stoel nog gebeld over een bepaalde zaak. Den Uyl trouwens ook. Telefoonterreur ligt mij wel. Van der Stoel gaf niet toe en kan nu rekenen op een bijzonder behandeling. Daar weet Van Haeringen van mee te praten. (De Baarnse burgemeester heeft op de neurologische·afdeling van een ziekenhuis gelegen en kan zijn werk nog steeds zijn werk niet doen  . Wij plegen strafbare feiten. Het is geen padvinderij. Als de mensen zeggen: ",Je trapt onder de gordel dan geef ik ze gelijk, maar Van der Maal hebben ze ook geestelijk kapot willen maken. Men kan versteende verhoudingen tot dansen dwingen door hun eigen melodie voor te zingen. Dat heeft Marx gezegd".
Kerstpakketjes
De speelsheid waarmee waarmee de Booy vroeger zijn acties kleurde, lijkt  thans enigszins op de achtergrond te zijn geschoven. Hij wierp op eerste kerstdag 1971 nog wat kerstpakketjes over de muur van de: Arnhemse gevangenis en bemoeit zich later nog met de fusie van Verolme, maar meende toch op de verkeerde weg te zijn. :"De autoriteiten namen me serieus, schreven me dikke brieven en pakten me op de manier geheel in." .
Op 15 april 1972 kroop hij in zijn huisje voor een diepgaande studie van zichzelf en de maatschappij. Het kon het lijden, want hij zich oneens verklaarde met de structuur. van de Amsterdamse  gemeente-universiteit, geniet hij een waardevast wachtgeld. De quarantaine duurde het  jaar uit en .leidde tot een "afpelling van het bourgeois-dom":
In die tijd maakte De. Booy kennis,met de zaak Van der Maal. Erik, nu 35 en rechtenstudent en hij richten op 4 mei 1973 de. Werkgroep Opblazen Burgemeester (W.O:B.) op, met als·voornaamste doel het· voeren van akties rond: de affaire Van der Maal.
W.O.M.
De. Booy: Minister Van Agt schreef letterlijk, toen wij een gesprek, met hem hadden aangevraagd: "Meermalen hebben u en anderen geweld gebruikt om bepaalde eisen kracht bij te zetten!". Dat ben ik met hem eens, maar waarom laat hij ons dan niet vervolgen. Daarom hebben wij een nieuwe werkgroep opgericht, de  W.O:M. Werkgroep Openbaar Ministerie. Wij willen het misdadige karakter van onze rechtsstaat aantonen. Zij spaart de sterke en vervolgt de zwakken.
De eerste actie van de W.O.M kan eerdaags worden verwacht. Van de tafel van de Hoge Raad zal het stuk worden afgezaagd waaraan de procureur generaal zit, want er staat geschreven:'"Behalve rechters en de griffier neemt aan de tafel der rechtbank niemand plaats."
Als .De Booy en ik ons ernstig buigen over de situatieschets van het meubilair in de zaal van de Hoge Raad, . waarop zelfs de aanduiding ; "zaagsnede" , niet ontbreekt, komt Mauk de Booy het actiecentrum binnen met een doos vol W.O.M.-vignetjes. Een dreigende rode M in een zwarte cirkel. Hij roept: "Hoe vind je ze, pap? Ik heb er maar flink wat van gemaakt. Je weet nooit hoe ze nog eens van pas komen."

Zaterdag 19 oktober. Artikel Gooi- en Eemlander Dr de Booy weer vrij. Gestolen dossier nog steeds niet boven water
BAARN - Ondanks  serieuze pogingen van zowel de Baarnse als Haagse politie, is het vorige week, woensdag bij de Hoge Raad door dr. Tom de Booy gestolen KZ-dossier nog steeds niet boven water. Donderdagavond onmiddellijk na de arrestatie van de heer de Booy hebben Baarnse rechercheurs zijn. tuinhuisje aan de Beaufortlaan grondig doorzocht en de volgende ochtend is er ook huiszoeking gedaan in zijn woning. De bureauchef. van de Hoge Raad, de .heer P.D. Verburg, was hiervoor speciaal uit Den Haag naar Baarn gekomen. Het dossier werd echter niet gevonden. Dr. De Booy, die in de nacht van  donderdag op vrijdag aan de Haagse recherche werd overgeleverd en vrijdag laat in de middag weer op vrije voeten kwam, vertelde ons dit weekeinde niet te zijn gezwicht voor de aandrang van de politie te vertellen waar zich het omstreden dossier bevind. "Het dossier heb ik in bewaring gegeven aan de W.O. M. de Werkgroep Opbaar Ministerie. Ik heb de politie gezegd, dat het dossier pas terug geven zal. worden als aan één voorwaarde is voldaan. "De psychiater dr. Sjef Teuns, moet inzage krijgen in het geheime dossier van de Amersfoortse inrichting "Zon en Schild" over Eric van der Maal, die daar in December 1970 op last van de Baarnse burgemeester werd opgenomen".  Dat dossier bevat namelijk gegevens waaruit duidelijk wordt, dat het al na drie, of vier dagen is gebleken, dat heer Van der Maal niet op medische, maar op sociale indicatie krankzinnig werd verklaard. En de wet zegt dat iemand uitsluitend op medische aanwijzing mag worden opgenomen in een dergelijke inrichting. Ik vind niet, dat het Zon en Sclild-dossier in de openbaarheid hoeft te komen. Dr. Teuns echter kan het als psychiater van de heer Van der MaaI gebruiken om de geestelijke schade, die hem door de KZ-zaak is toegebracht, te verminderen, aldus dr de Booy.

Donderdag 25 oktober  Artikel in Gooi- en Eemlander: Dr. Jacobs zwicht voor chantage  KZ-zaak
BAARN. Dr. D. Jacobs de geneesheer-directeur van de psychiatrische inrichting Zon en Schild in Amersfoort is bereid het tot nu geheime dossier over de Baarnaar Erik van der Maal in handen te geven. Dit zou hij vanmorgen tijdens een gesprek met de heer Van der Maal op de inrichting hebben toegezegd.
Dr. Jacobs is daarmee gezwicht voor de eis die Werkgroep Openbaar Ministerie (WOM) had gesteld rond 't door dr. Tom de Booy bij de Hoge Raad gestolen dossier over de Baarnse KZ-zaak. Dr. De Booy had de Haagse politie verteld het dossier te willen terug geven op voorwaarde dat dr. Sjef Teuns de behandelend psycho-therapeut van de heer Van der Maal, inzage zou krijgen in het Zon en Schild-rapport. Tijdens het gesprek van vanmorgen zou dr. Jacobs ook ·hebben toegegeven, dat zowel hij als de behandelende geneesheer dr. H. J. Knap al enkele dagen na de opname van Erik van der Maal in december 1970 tot de ontdekking waren gekomen dat de Baarnaar niet op medische, maar op sociale indicatie krankzinnig was verklaard. Zijn opname was daarmee in strijd met de wet, die bepaalt, dat dit slechts op medische indicatie mag gebeuren. Dr. De Booy sprak vanmorgen van een verbijsterende ontwikkeling: "Ik wacht nog op de schriftelijke bevestiging van dit gesprek en de toezeggingen maar het is nu voor iedereen volkomen duidelijk wie de grote schuldigen zijn in de KZ-zaak. Erger vind ik echter de rol, die het Openbaar Ministerie heeft gespeeld. Men heeft verzuimd deze feiten voldoende te onderzoeken. De rechtspraak heeft volkomen gefaald. Daarom ook zal de WOM het door mij gestolen dossier niet meer terug geven aan de Hoge Raad. Omdat 't duidelijk is dat diegenen die verantwoordelijk zijn, voor het opsluiten van de heer Van der Maal, niet alsnog door het Openbaar Ministerie zullen worden aangeklaagd, zullen wij dit zelf doen. Het is triest, maar er zit niet anders op dan het recht nu in eigen hand te nemen. De geestelijke schade die de heer Van der Maal is toegebracht, kan eenvoudig niet ongestraft blijven. Onze straf zal dan bestaan uit geestelijke marteling van drie hoofdschuldigen: de Baarnse burgemeester, de gemeente-arts en de directeur van de Baarnse sociale dienst", aldus de heer De Booy. Dr. Jacobs was vanmorgen niet bereikbaar voor het geven van commentaar.

Woensdag 23 oktober Samen met Erik van der Maal in Utrecht geven wij een presentatie over de 'Arme Krankzinnige' voor het GGZ project van het IOP,  aan de hand van een concreet geval  over de toepassing van de krankzinnigen wet.
Vrijdag 25 oktober Burgemeester van Haeringen hervat zijn werkzaamheden als burgemeester.
Maandag 28 oktober. Politie bewaakt opnieuw woning van Baarnse burgemeester. De bewaking is ingesteld nadat een ruit aan de zijkant van het huis si was ingegooid.
Woensdag 30 oktober. Weer stenen door ruit aan de Waldeck Pyrmontlaan 3a.

OP?ROEP AAN DE BURGERS VAN BAARN:
Komt allen naar de Brink in het hart van ons dorp op VRIJDAG 8 NOVEMBER in het jaar onzes Heren 1974 om 2 uur in de middag zitting te nemen in het VOLKSTRIBUNAAL. Tijdens deze terechtzitting zullen·door de Werkgroep Openbaar Ministerie 3 inwoners van Baarn : JAN VAN HAERINGEN, DIRK VAN DER WEIJDEN EN HEINRICH HEIJBROEK in staat van beschuldiging worden gesteld, door het voorlezen van de tenlastegelegde feiten zoals die in de dagvaarding van 28 oktober 1974 - aan hun betekend - staan vermeld en tevens door het belastende materiaal aan het Volkstribunaal te overleggen. Er zijn door de werkgroep openbaar ministerie een groot aantal getuigen gedagvaard. De 3 verdachten zullen worden bijgestaan door een raadsman. Het volkstribunaal zal het schuldig of niet schuldig moeten uitspreken. Bij een schuldig bevinden van de tenlastegelegde feiten zal de Werkgroep Qpenbaar Ministerie zorg dragen voor de executie van het vonnis.
WERKGROEP OPENBAAR MINISTERIE (W.O.M.)
BAARN, 31 oktober 1974

Vrijdag 1 november Gearresteerd voor plakken van stencils. 105 pamfletten voor oproep volkstribunaal in beslag genomen door Baarnse politie. Woensdag 4 november Zitting politierechter in Utrecht

Donderdag 5 november Artikel Gooi- en Eemlander: Verdachte dr de Booij in rol aanklager. Opnieuw aanval op het Baarns gemeentebestuurbeleid
BAARN, UTRECHT - Voor de derde maal binnen een jaar is gisteren weer tijdens een rechtszitting een aanval gedaan op het Baarnse gemeentelijk beleid. De activist dr. Tom de Booy zag voor de Utrechtse politierechter opnieuw kans vanuit zijn rol ais verdachte te wijzen op vermeende plaatselijke wantoestanden. Hij deed dat op niet mis te verstane wijze en werd daarin nauwelijks gehinderd door de rechter, voor wie hij zich uiteindelijk moest verantwoorden voor het stelen van een VVD-verkiezingsbord op 25 mei van dit jaar.In december van het vorig jaar hield de heer De Booy het Amsterdams Gerechtshof tijdens de behandeling in hoger beroep van :de omstreden Baarnse KZ-zaak, eveneens als verdachte, ruim tien uur bezig. In augustus van dit jaar speelde hij als getuige een minder belangrijke rol tijdens de behandeling voor de Utrechtse rechtbank van de zogenaamde molotov-cocktail-zaak, waarbij een deel van het Baarnse politiebureau "uit onvrede met het plaatselijke jeugdbeleid" in brand werd gegooid. Gistermiddag volgde in een zitting, die ruim twee uur duurde, min of meer een miniatuur-uitgave van wat zich in. Amsterdam afspeelde. Ook nu had dr. De Booy gebruik gemaakt van het recht, waarover iedere verdachte beschikt: het laten oproepen en ondervragen van getuigen van de acht mensen, die waren gedagvaard, kwamen er drie niet opdagen. Onder hen bevond zich de Baarnse burgemeester mr. Van Haeringen, die de politierechter had laten weten verhinderd te zijn wegens ambtsbezigheden. Met het ondervragen van de meeste overige getuigen, kwam dr. De Booy overigens niet erg ver, want met name de ·officier van justitie mr. Wüstenberg protesteerde herhaaldelijk met succes tegen de vraagstelling. In de meeste gevallen omdat hij de vragen niet ter zake of te politiek getint vond. Zo stond rechter mr. Sterk op zijn verzoek niet toe, dat ex-wethouder Dumont moest gaan antwoorden op de vraag, waarom hij tijdens zijn loco-burgemeesterschap niet tegen De Booy en diens volgelingen is opgetreden. Ook korpschef Amelung van de Baarnse politie behoefde niet in te gaan op de aantijgingen, die dr. De Booy deed op zijn beleid. "Waarom. worden door de politie al mijn acties en vele andere misdrijven stelselmatig verzwegen Voor de pers?" zo wilde hij weten. Wel toegestaan werd de vraag of de heer Amelung ervan op de hoogte is, dat één van zijn ·mensen een brief heeft geschreven aan de officier van justitie, waarin deze dringend verzocht wordt Tom de Booy te vervolgen in verband met het gevaar voor ernstiger vergrijpen. De Baarnse korpschef moest hierop overigens het antwoord schuldig blijven.
WIEGEL
Tijdens de ondervraging van ·de heer Tromp Meesters, de voorzitter van de Baarnse VVD-afdeling, kondigde de heer De Booy alvast aan in een eventueel hoger beroep VVD voorman Wiegel te zullen laten oproepen. Een juridische discussie ontwikkelde zich ten slotte bij het horen van brigadier Engel, tegen wie dr. De Booy al eerder een aanklacht indiende wegens misbruik van zijn gezag door een verhoor af te nemen in aanwezigheid van derden. "Ik wil hiermee de manier aan de kaak stellen, waarop de Baarnse politie gratis inlichtingen verkrijgt. De wet eist, dat iemand voorgeleid moet worden na een verhoor en dat is in dit geval niet gebeurd,", aldus dr De Booy, die in dit verband van "de Fred Kaps-truc" sprak. Mr. Sterk maakte een eind aan de discussie tussen de verdachte en de officier met de mededeling, dat dit soort zaken niet tot zijn dagelijks werk behoort. Officier mr. Wüstenberg zei het te betreuren, dat de behandeling van deze zaak gebruikt is om "bepaalde eventuele misstanden in Baarn" aan de kaak te stellen. "Een rechtszaak" is daarvoor niet de juiste plaats. Dit soort zaken moeten worden aangekaart bij de plaatselijke overheid." Hij eiste voor het stelen van. het verkiezingsbord een boete van t 80, of vijf dagen hechtenis: Eerder tijdens de zitting had hij tegen de 27-jarige.Jan E. en de 26-jarige Peter H. beiden uit Baarn diezelfde straf geëist voor vernieling van andere verkiezingsborden. In zijn pleidooi zei dr. De Booy, dat duidelijk was gebleken, dat hij de hoofdschuldige in deze zaak is.
"Ik heb in tegenstelling tot de andere verdachten alle mogelijkheden gehad mij te ontwikkelen in deze samenleving en toch wordt tegen mij dezelfde straf geëist. Wat betekent f 80,- voor, iemand, als ik, die f 3000, wachtgeld per maand ontvangt en wat betekent datzelfde bedrag voor iemand, die f 50,- per week ontvangt? Ik begrijp, dat u altijd uitgaat van de grondwet, die gelijkgerechtigheid voorschrijft, maar er is hier geen sprake van gelijke monniken, gelijke kappen  De officier ziet kennelijk het verschil, tussen mij en de twee anderen niet. Zij hebben zich niet kunnen uiten in geestelijk maar in lichamelijk geweld. Daarom is de straf, die tegen mij is geëist in verhouding veel te laag. Ik moet een hogere straf krijgen of de anderen moeten worden vrijgesproken. Ik ben tenslotte de geestelijke vader van het geheel" aldus dr:De Booy, die het eens zei te zijn met de mening van de officier, dat de door hem genoemde misstanden niet in de rechtszaal behoren te worden aangekaart. "Het stukgelopen gesprek van onze samenleving moet weer op gang worden gebracht. Niet hier, maar in het parlement en voor Baarn dus in de gemeenteraad." In dit verband wees hij op zijn tot nu toe vergeefse pogingen de Baarnse gemeenteraad in te schakelen. De politierechter stond toe; dat hij een aan de raad geschreven brief voorlas en liet dr. De Booy ook zijn eisen aan de gemeenteraad oplepelen. "Ik ben bereid op te houden, met het plegen van strafbare feiten als er werkelijk iets gedaan wordt aan de vijf·grote problemen in Baarn: sanitaire voorzieningen voor de 35 bewoners van het woonwagenkamp, huisvesting voor de sociaal-zwaksten, een goed jeugdbeleid, een bioscoop en een rechtvaardiger, doortastender en meer openbaar politiebeleid." Tenslotte veegde dr. De Booy de vloer genadeloos aan met de Baarnse burgemeester, die hij "een totaal incompetent man" noemde, met voor wat betreft zijn taak als hoofd van de politie. Mr. Sterk, die gistermiddag een opzienbarende tolerantie toonde - hij liet aan het slot de publieke tribune ook nog ongehinderd applaudisseren - veroordeelde dr.·De Booy tot een boete van f 80,- of twee dagen hechtenis. De twee anderen vonniste hij met f 75,- of drie dagen gevangenisstraf.

Donderdag 7 november. Brief 10 sterken
Een toevalstreffer. Nee, zeker niet. Wij vonden het vorige dinsdagavond om tien voor half elf noodzakelijk een lesje te geven. Nu toch weer de troep van de Booy door blijft gaan, vinden wij het nodig worden, een hardere les te geven. Wij hopen dat het zal slagen, niet omdat wij zo graag terreur bedrijven, maar omdat wij weten, dat alle Baarnse inwoners achter ons staan, als wij zeggen, dat er voor de  Booy en trawanten in Baarn geen plaats meer is. Denk erom, als er van de bedreigden ook maar een haar wordt gekrengt, dan zullen wij jullie troep voor een volksgericht dagen, en dat het:in een andere vorm zal gaan als jullie van plan bent, zul je dan wel zien. DE TIEN STERKEN

Actie van VVD of tien sterken besmeuren bord bij tuinhuisje op de Beaufortlaan

Donderdag 7 november Brief van Mr Th.W.L. van Heemstra aan Mr. J. van Haeringen Burgemeester van Baarn
Beste Jan, Het laatste pamflet van de werkgroep openbaar ministerie deed mij met schrik beseften dat terreur en geweld deze groep zegt te bestrijden ,ook als haar eigen middel gebruikt wordt. Ik hoop dat deze actie, voorzover de mensen daarmee bekend raken het besef zal  wakker maken, dat deze methoden verafschuwd en onmogelijk gemaakt moeten worden en de wil zullen versterken om tussen burgers onderling en tussen overheid en burgers verhoudingen te scheppen van openheid en vertrouwen, waarin problemen in overleg worden opgelost. Ieder op zijn plaats en op zijn wijze zal daartoe een bijdrage moeten leveren. Ik hoop dit ook te kunnen doen. Dat ik bevriend ben met Tom de Booy is voor mij een extra reden om dit te doen. Misschien kunnen wij daar eens over praten als je wilt. Ik wil met deze brief je aanmoedigen om in deze moeilijke aangelegenheid je houding te bepalen, ingegeven naar je beste overtuiging.

Deze brief heeft Wido van Heemstra aan mij gestuurd met daaronder geschreven : "Beste Tom. Hierbij een brief die ik aan de Burgemeester schreef  Zaterdag kom ik. Hoewel ik geen viool heb aangeraakt .Wido".

Vrijdag 8 november Het volkstribunaal op de Brink:

De Booij in alle vroegte op de Brink ter voorbereiding van het Volkstribunaal

Maandag 11 november 1974 Opnieuw brief van de Tien Sterken
De Booy  Goed gedaan. Alternatieve zak, die je bent. Eindelijk zijn we dan zo ver. De Aap is ingesloten in een kooi. En dan die mededeling: "We schieten met scherp".Wij als groep vertalen dat als volgt: "Wacht U voor de hond" of nog liever: "Besmettingsgevaar, hier zit een stuk vuil". Nu echter even alle gekheid op een stokje, de Booy. Terecht ben je bang voor een nieuwe aanslag. Terecht probeer je, je eigendom te beschermen tegen geweld van buitenaf. Terecht gebruik je daarvoor een windbuks, ha,ha.. Gebruik je dat ding ook tegen de vogels in de natuur of misschien tegen de eekhoorns, die zo nu en dan nog in jouw omgeving denken een rustplaats te kunnen vinden? Wij dachten van wel, want iemand, die de natuur misbruikt moet deze laffe methode ook op onschuldige dieren toepassen. Het mooiste ooit door de natuur voortgebracht is de mens. Mensen die proberen samen te leven. Mensen die elkaar proberen lief te hebben. Mensen, die proberen, iets voor een ander te betekenen, door zich in te zetten voor de medemens. Mensen die bewust hun levensloop zo hebben gekozen, dat zij hetzij in het geestelijke vlak, hetzij in het politieke vlak, hun steentje proberen bij te dragen voor een grote groep van ons nederlandse volk. Hoe vaak ben je nu het woordje proberen tegengekomen. Juist, want het blijft proberen. En gelukkig blijven wij in ons proberen fouten maken, want wij allen proberen door ons beroep of functie iets in de maatschappij te betekenen. Voor ons zelf, maar ook voor anderen. Wat jammer, dat jij dat niet kunt. Jij kunt slechts van de steun leven. Jij kunt deze sociale voorziening slechts gebruiken als steen, om je medemens een gat in het hoofd te gooien. Wij zouden ons schamen, om met een titel voor onze naam, vuile praat te spuien. Alternatief te zijn. Anderen fouten in de schoenen te schuiven. Je medemens angst aan te jagen of geestelijk kapot te maken. Daarom onze aktie's. Denk niet dat wij leedvermaak hebben. Tuig als jij en je troep kunnen wij in onze maatschappij nog niet gebruiken. Er zijn nog middelen om dat tegen te gaan. Onder andere door het kleine beetje geest dat bij jullie nog aanwezig is kapot te maken. En wij durven je die garantie te geven, dat wij voor die proppenschieter van je niet uit de weg gaan. Misschien zul je meer caravans in moeten zetten. Misschien zul je dat villatje van je een vesting moeten maken, dan nog zullen we niet terugschrikken. Al veel eerder hebben wij gevraagd je te gedragen, zoals dat van een Baarnaar wordt verwacht. Maar in plaats daarvan betrek je meer mensen in je idiote opvattingen. Neem nu bijvoorbeeld die redacteur van de "Gooi en Eemlander ". Ook al zo'n alternatieve zak. Ja Versteeg, of hoe je dan ook heten mag, ook jij staat op ons lijstje. Ook jij bent iemand, die probeert ons mooie Baarn kapot te maken. Maar je bent gewaarschuwd. Ook de hoofdredacteur van die genoemde rode krant is schuldig. Hoe is het mogelijk objectief nieuws te brengen op deze wijze. Onbegrijpelijk! Eigenlijk moest iedere Baarnaar zijn haar abonnement opzeggen. Er komt een moment, waarop ook wij in de openbaarheid zullen treden. Nog hebben wij onze identiteit tegenover jullie en tegenover de politie kunnen handhaven. Maar wees gewaarschuwd. Ook ons volksgericht zal zich aandienen. Nogmaals.  Op een andere wijze dan jullie dat hebben gedaan en uiteraard harder. Mevrouw de Booy, wees verstandig. Kies nu voor Uw leven. Wij wensen U alle goeds toe. Maar wees een vrouw en kies de verstandigste weg. Voor U en Uw kinderen. Zo niet, dan ook zult U betrokken worden bij de misdadigheden van Uw man. De Tien Sterken

Dinsdag 12 november Artikel voorpagina van de Telegraaf: Geoloog schiet met scherp door Jaap Metz. Dr. Tom de Booy (50) uit Baarn heeft zich uitgebreid bewapend en is - volgens zijn zeggen - van plan iedereen neer te schieten, die zich verdacht ophoudt bij zijn huis.

Links : In de caravan op wacht voor 10 sterken. Rechts: Geoloog schiet met scherp, voorpagina Telegraaf 12 november 1974. Op het bord staat : Tien sterken. Hier wordt met scherp geschoten.

De heer De Booy, o.a. bekend door zijn deelneming aan  de bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam en door de diefstal van een dossier tijdens een zitting van de Hoge Raad in Den Haag, zegt de laatste tijd regelmatig ernstig bedreigd te zijn door anonieme mensen en groeperingen."Men heeft al enkele malen met stenen met daaraan bevestigde briefjes met dreigementen de ramen van mijn huis aan de Waldeck Pyrmontlaan in Baarn ingegooid. Nu de Baarnse politie weigert om mij bescherming te geven zal ik mijzelf en mijn gezin met hand en tand verdedigen tegen deze anonieme bedreigers. Iedereen die zich verdacht op houdt voor mijn huis zal ik, na een waarschuwingschot gelost te hebben, neerschieten.Ook de politie heb ik gewaarschuwd niet plotseling stil te  houden voor mijn huis, want na het lossen van een waarschuwingsschot schiet ik raak. "  Je weet namelijk nooit of rechercheurs wel echt van de politie zijn", zei dr. Tom de Booy , mij gisteren. Wat voor wapens dr. De Booy zich heeft aangeschaft wilde hij niet mededelen. Omwonenden  hebben verklaard het afgelopen weekeinde al enkele schoten te hebben gehoord vanuit het huis van de Baarnse geoloog. De dreigementen die dr. De Booy de laatste tijd regelmatig bereiken houden volgens zijn zeggen verband met een aantal acties die hij voert tegen het Baarnse gemeentebestuur. Een der acties geldt onder meer de omstreden krankzinnigheidsverklaring van de thans 35-jarige Eric van der Maal door een Baarnse gemeentearts.
Bordje
"Van der Maal is indertijd krankzinnig verklaard op last van de burgemeester door een gemeentearts zonder dat hij onderzocht was door deze arts", zei de heer De Booy. Dr. Tom de Booy (50) uit Baarn voelt zich door anonieme  groeperingen zo bedreigd, dat hij met scherp gaat schieten. De actiegroep "De Tien Sterken" waarschuwt, hij, via een bord aan .zijn tuinhek voor het wapengeweld

Artikel Gooi- en Eemlander  Op het·tuinhekje van het huis van de heer De Booy hangt nu een bordje "Hier wordt met scherp geschoten".In de tuin staat bovendien een caravan van waaruit de heer De Booy met zijn wapens de omgeving in de gaten houdt. De Baarnse politie stelt onder leiding van, inspecteur, M.J.J. Wildemans een onderzoek in.  Inmiddels heeft een actiegroep, die zich "De tien Sterken" noemt, gedreigd met tegenacties. 

12 november Kolom in Gooi en Eemlander
In verband met de verschansing van·dr. Tom de Booy te Baarn heeft de actiegroep Toontje Lager zich onder leiding van de heer Toon Kwaker
verschanst. Aldus bericht de actiegroep mij hedenmorgen. "Gezien de inspanningen van een aantal personen, die zich "De Tien Sterken" noemt, hebben wij gemeend een daad tegen de opgewondenheid te moeten stellen. Daarom hebben wij ons ergens in het Eemgebied verschanst, hoewel wij niet worden bedreigd." De actiegroep zegt verder hiermee ben bewezen, dat men zich uitstekend kan verschansen zonder aanleiding.
 
November 1974 Gedicht geschreven door rechercheur van politie in Baarn Van der Zee
wie kaatst -----
O, tom de Booij, mijn waarde vriend
waaraan heb ik dat nu weer verdiend
door mijn ruit een grote steen
O, tom de Booij, waar moet dat heen?

Maandag 25 november. Geopol Nieuws
Op onze redactie werd het volgende bericht afgegeven: Tijdens een manifestatie van de Aktiegroep "stop Huis van Bewaring" in de Mozes en Aaronkerk, Waterlooplein, Amsterdam , vrijdag 22 november 1974 werd een werkgroep opgericht, die zich ten doel stelt om de aandacht te vestigen op een nieuw soort fascisme dat in onze maatschappij zijn intrede doet, namelijk de bouw van een huis van bewaring, waarin mensen zullen worden opgeborgen, die geestelijk zullen worden gemarteld, dwz door hun zintuigen uit te schakelen. De Werkgroep Opblazen Bijlmer Bajes ( W.O.B.B.) zal haar werkzaamheden begin 1975 aanvangen, door de fundamenten van de Bijlmer Bajes gelegen aan de Wenckebachweg letterlijk en figuurlijk op te blazen.
Qp welke wijze deze werkgroep dit zal doen zal nader worden onderzocht. Het is van het grootste belang dat eerst een grondig onderzoek zal worden gedaan naar de geologische gesteldheid van de bodem waarop het toekomstig huis van bewaring zal worden gebouwd. Voorts zal een detailstudie worden verricht naar de bouwtechnische bijzonderheden, zodat het effect van de aan te brengen schade van de fundamenten zowel op korte alsook op lange termijn zo groot mogelijk zal zijn: Aan de staatssecretaris van het Ministerie van Justitie Mr J.F. Glastra van Loon,werd zowel telefonisch alsook schriftelijk mededeling gedaan van de oprichtingsdatum, alsmede de doelstelling van de werkgroep opblazen bijlmer bajes op respectievelijk 23 en 24 november 1974.
Begin januari 1975 zal de werkgroep starten met de uitgave van een mededelingenblad: W.O.B.B.-Nleuws waarin de lezer op de hoogte zal worden gehouden met de werkzaamheden, doelstellingen van de werkgroep. Het is nu reeds mogelijk schriftelijk zich op te geven voor van dit blad door te schrijven aan W.O.B.B. de Beaufortlaan ( W.O.B.B.-Nieuws zal kosteloos worden toegezonden). Einde bericht

Dinsdag 26 november Verklaring van de burgemeester van Baarn Mr Jan van Haeringen waarin Erik van der Maal eerherstel krijgt.
Als burgemeester van Baarn en als zodanig ook optredende namens het college van burgemeester en wethouders, moge ik het volgende onder Uw aandacht brengen. Op 18 december 1970 werd te Uwen opzichte de maatregel genomen als bedoeld in artikel 14 van de Krankzinnigenwet, zoals deze destijds luidde. Deze maatregel moet uitsluitend worden gezien als een onder de omstandigheden van toen geboden naar zijn aard geheel provisorische, maatregel in het belang van de openbare orde, c.q. veiligheid, welke de strekking had uit te lokken een geneeskundig expertise in het raam van genoemde wet. Het nemen van de maatregel ging gepaard met het indienen van een geneeskundige verklaring, dit laatste echter ten overvloede. Zowel de bedoelde maatregel alsook de bedoelde geneeskundige verklaring hebben hun effect verloren en zijn geheel en al achterhaald, doordat de nadere maatregel, die op grond van gemelde wet al dan niet had kunnen volgen, niet is gevolgd, mede U in beginsel geheel gelijk bent gesteld met een ieder op wie gemelde wet in feite niet van toepassing is. Ik moge erop wijzen dat, voorzover ons bekend, geen enkele vorm van registratie aanwezig is voor wat betreft de maatregel als bedoeld in artikel 14 van gemelde wet noch ook voor wat betreft de expertise als bovenbedoeld. Ik wijs er verder op dat toepassing van artikel 14 van gemelde wet steeds een bepaald risico inhield doch dat dit risico nu eenmaal door de wet zelf werd gesanctioneerd en in vele gevallen moest wijken voor het risico dat kon worden gelopen door de maatregel achterwege te laten. Het zou ongegrond zijn enige blijvende betekenis te hechten aan de nimmer geregistreerde voorlopige maatregel van 18 december 1970 of aan de toen ingediende, evenmin geregistreerde, medische verklaring, nu deze - met name ook de in de medische verklaring voorkomende diagnostische qualificatie - na grondig onderzoek niet werden bevestigd, omdat daarbij, naar mij van deskundige zijde is medegedeeld, uit niets bleek dat U in die periode aan een ernstige psychische en/of somatische stoornis zoudt hebben geleden. Ik vertrouw dat U zich gezuiverd zult weten van iedere blaam en dat de spanningen die zich hebben voorgedaan volledig tot het verleden gaan behoren.
De Burgemeester ondertekend door Jan van Haeringen
Woensdag 27 november Groot feest met Erik over zijn eerherstel. Iedereen goed dronken geworden.

Vrijdag 29 november 1974 Artikel in het NRC. Baarns Burgemeester erkent onjuistheid van krankzinnigverklaring
BAARN, 29 nov. - De heer E. van der Maal (35) uit Baarn, die in 1970 krankzinnig werd verklaard, heeft eerherstel gekregen. Dezelfde man die hem indertijd krankzinnig liet verklaren, Baarns burgemeester mr. J. van Haeringen, heeft nu in een ondertekende verklaring toegegeven dat uit niets is gebleken dat de heer Van der  Maal destijds aan ernstige stoornissen zou hebben geleden. Deze verklaring is afgedwongen door talrijke acties, die in Baarn de afgelopen maanden  herhaaldelijk in de landelijke publiciteit brachten. Belangrijk  inspirator daarbij was dr. T. de  Booy, die zijn toevlucht zocht in allerlei juridische stappen, tot aan de Hoge Raad toe en in enkele onrechtmatige daden als het verdonkeremanen van het dossier bij de Hoge Raad. Met als spil dr. De Booy gingen de actiegroepen in Baarn, zoals de Werkgroep Opblazen Burgemeester (W.O.B.) en de Werkgroep Openbaar Ministerie de (WOM) tot steeds, fellere protesten over. Tijdens diverse rechtszittingen werd het steeds duidelijker dat in 1970 niet bepaald vlekkeloos was gehandeld, maar de verantwoordelijke mensen bleven ongestraft. De gewelddadige acties dit weer uitlokt hadden onder meer tot gevolg dat de woning van de burgemeester dag en nacht door de politie werd bewaakt.
Openbare orde
Burgemeester Van Haeringen  zegt in een nu uitgegeven mededeling over zijn opdracht tot krankzinnigverklaring: "Deze maatregel moet uitsluitend worden gezien als een onder omstandigheden van toen geboden, naar zijn aard geheel provisorische maatregel in het belang van de openbare orde c.q. veiligheid, welke de strekking had uit te lokken een geneeskundige expertise in het raam van de genoemde wet." In  Baarn beschouwde men deze maatregel in het algemeen als een poging zich van Van der Maal te ontdoen, die zich in de ogen van de gemeentelijke autoriteiten te lastig gedroeg tegenover de notabelen in het dorp. Burgemeester Van Haeringen had. zich vanochtend voor de buitenwereld in zijn kamer afgezonderd. Via zijn secretaresse liet hij weten "geen commentaar" te hebben.

Vrijdag 29 november. Artikel in de Baarnsche Courant over het eerherstel van Van der Maal
Waarin de volgende zin laat zien dat de druiven zuur zijn  en de redactie van de B.C. niet kan nalaten een snier in onze richting te geven:
"De Baarnse K.Z.-zaak, zoals deze onverkwikkelijke zaak al gauw genoemd werd, heeft de sfeer in Baarn bijzonder ongunstig beïnvloed, terwijl de publicaties hierover het aanzien van ons dorp veel schade bezorgde".

Vrijdag 29 november Woonwagenkamp wordt spoedig opgeknapt.

November Artikel in Nieuwe Revu
In NIEUWE REVU nr. 46 van het vorige jaar maakten René de Vos en Flons Bergkamp gewag van de crisissituatie 10 het dorp Baam In die gemeente woont ene meneer Van der Maal die in conflict met de gemeente is geraakt, omdat de gemeente naar zijn mening niet aan haar financiële verplichtingen tegenover Van, der Maal zou hebben voldaan. Wie er gelijk heeft zullen we in het midden laten. In ieder geval wenste de, burgemeester, de heer Van Haeringen, op geen enkele manier contact te hebben met Van der Maal. Laatstgenoemde begon daarop een telefooncampagne tegen hooggeplaatste, figuren in Baarn. Hij belde ze tót zelfs middenin de nacht op, met het verzoek een persoonlijk gesprek!met ze te mogen hebben. Overal kreeg. hij nul op het rekest. Het ging de burgemeester op een gegeven moment, zodanig de keel uithangen, dat hij via slinkse wegen Van der Maal gek liet verklaren. Tengevolge daarvan werd de heer Van der Maal opgesloten in een gesticht. Ná drie weken echter kwam de directeur van dat gesticht erachter dat Van der Maal helemaal niet gek was, dus werd het slachtoffer vrijgelaten. De rancune van Van der Maal was, echter zo groot. dat hij allerlei manieren verzon om de burgemeester dwars te zitten. Eén van die manieren was het versturen van coupons die in diverse tijdschriften zijn ingebonden, en waarmee men vermeende voordeeltjes kan binnenhalen. Van der Maal vulde ze in op naam van burgemeester Van Haeringen en stuurde ze in. Het gevolg was dat de burgemeester verzekeringslieden, wasmachineverkopers, cadeaupakketten en tijdschriften in huis kreeg. In totaal stuurde Van der Maal 700 kaarten namens de burgemeester op.  *)
SUCCES
Een van die verzekeraars die door Van der Maal was aangeschreven maakte een afspraak- per telefoon om om acht uur 's-avonds bij de burgemeester over een bepaalde verzekering te komen praten. De verzekeraar wist niet dat hij met Van der Maal ·had,gebeld, die .had· wel de naam van de burgemeester ingevuld, maar bovendien zijn eigen telefoon nummer. Toen de verzekeringsagent zich op de afgesproken datum aan het adres van de burgemeester vervoegde, kreeg hij op bellen geen gehoor (de bel functioneerde als sinds maanden niet meer). Toen hij zijn toevlucht tot kloppen op de ramen nam, werd hij aangesproken door twee gewapende agenten, die verscholen hadden gezeten in het struikgewas. De goede man kon mee naar het bureau. Daar werd hem na verhoor - uitgelegd, dat Van der Maal hem een loer had gedraaid. Een dag daarna belde het slachtoffer Van der Maal, en verweet hem, dat hij hem voor de gek had gehouden. Van der Maal gaf alles grif toe, en vertelde bovendien, waarom hij het had gedaan. Even stilte aan de andere kant van de lijn. En toen: "Nou, meneer van der Maal, veel succes dan met uw actie".
INTUSSEN
Van der Maal en zijn beschermheer en raadsman dr. T, de Booij leven nog steeds, ondanks de bedreigingen, die per brief bij De, Booij zijn binnengekomen. De Booij en Van der Maal maken deel uit van een actie groep in Baarn,die voornamelijk de bevolking bestookt met pamfletten. Toen NIEUWE REVU in Baarn was voor een reportage rond deze groepering, werd het NIEUWE REVU-team door woedende kerkgangers aangevallen, toen het foto's wilde maken van het uitreiken. van pamfletten door de groep aan deze kerkgangers. Direct daarna, werd  de familie De Booij middels brieven die aan stenen waren gebonden en binnen werden gegooid; met de dood bedreigd. Een inwoner van  Baarn heeft de NIEUWE REVU daar in een ingezonden brief op attent gemaakt. De afzenders noemden zich De Tien Sterken.· Iets uit de inhoud ervan willen we u niet onthouden.
In hun brief noemden De Tien de heer de Booij een grotere schoft dan Hitler was. Zij stelden harde maatregelen in het vooruitzicht als hij niet aan hun eisen zou voldoen. En in het kader van die maatregelen dreigden zij de heer en mevrouw de Booij en hun gezin met het toebrengen van lichamelijk letsel en met brandstichting. "En wij verzekeren u dat dit gebeuren zal.. . wij hebben zo onze pressiemethoden .. ."
CONCLUSIE
Mevrouw De Booij diende  een klacht in bij de politie. Het bleek snel, dat de politie op de hoogte was van de namen van de groep van Tien Sterken. Het waren geen pubers of snotneuzen, zoals de buitenwereld kon veronderstellen, maar tien."gerespecteerde" leden van de Baarnse samenleving, zoals de koster en een raadslid  Het staat een ieder vrij om het met de beweegredenen en acties van Van der Maal en dr. T. de Booij al of niet eens te zijn, maar het staat toch vast dat de brieven van een stelletje ,,fatsoenlijke" burgers van Baarn minstens net zozeer getuigen van een Hitleriaanse instelling als de acties van degenen tegen wie zij mensen te moeten strijden.
 *)Een voorbeeld van de inventiviteit  van Erik van der Maal is de brief die hij schrijft  in de zestiger jaren aan de heer Jacobson te Baarn, eigenaar van een installatie-elctrotechnisch bedrijf. Hij was niet tevreden met de verrichte diensten van het bedrijf van de heer Jacobson en wilde daarom de rekening van ruim honderd gulden niet te betalen Hieronder de geniale, humoristische brief, als antwoord op Jacobson's aanmaning om te betalen., waar de heer Jacobson niet blij mee zal zijn geweest: 

December  Brief van een vriend Henk van Heusden uit Ierland. De oliekrisis zal mild zijn in vergelijking met een te verwachten "politieke " krisis in de grondstoffen voorziening voor de westerse industrieën. Kortom ik wou je maar zeggen eens zeggen dat jouw gewetensvolle houding van weleer volledig gerechtvaardigd was, misschien wat 'avant la lettre?' maar zeker nu, voor een niet gering deel door de feiten bevestigd!!!

Donderdag 28 november 1974 Samen met Adrienne reis naar Himalaya Nepal met Mountain Travel
Vrijdag 3 januari 1975 weer terug in Nederland

Foto's gemaakt tijdens onze reis naar de Himalaya in Nepal