Piramides van Gizeh en de sloppenwijk van Cairo

Vrijdag 5 januari Egyptisch museum alle schatten van grafkelders,  te kort bezoek, zoveel te zien. Naar Mohammed Ali Moskee met mooi uitzicht zelfs de piramides te zien. Zaterdag 6 januari vroeg vliegreis naar Luxor. Met busje naar de boot de Monarch, goede hut, lekkere bedden.Steeds met 6 mensen aan tafel aardige Engelsen John en Anne en ook Nederlands echtpaar Wim en Carla Halberts. In de middag naar tempels van Karnak en Luxor by night.

Adrienne wordt van boot geholpen. Tempel van Karnak met de gigantische zuilen

Zondag 7 januari Varen naar Esna, tempel bezocht. Daarna naar Edfu tempel van Horus mooist bewaard gebleven tempel. 's-Avonds feest aan boord, verkleed als arabieren.(zie foto)

Het Arabische echtpaar de Booij

Maandag 8 januari  Hele ochtend varen van Kom Ombo naar Aswan, het zuidelijkste punt van de reis. Iedere dag weer grote verrassing hoe onze bedden zijn opgemaakt met aangeklede poppen van schone handdoeken! Naar stuwdam met het Nassermeer de onvoltooide obelisken en tempel van Philae die in zijn geheel verplaatst is in 3 1/2 jaar tijd., drie van de groep ziek. Dinsdag 9 januari in de ochtend bazaar in de straten van Aswan en in de middag varen met een felucca (zeilschip) langs olifanteneiland naar mausoleum van Aga Khan  Via botanische tuin terug met motor bootje  's-Avonds buikdansers in ander schip, .geen succes.  Tom een beetje ziek. Woensdag 10 januari Varen naar het noorden aanmeren in Kom Ombo Dubbele tempel bezocht, prachtig ligging in een bocht aan van de Nijl.'s-Avonds naar Erdfu. Achmed, de reisleider boos op Tom omdat hij laat thuis kwam en de stad niet in mocht. Donderdag 11 januari Naar Luxor, rustdag  Vrijdag 12 januari naar westoever met een veerpont bezoek aan de vallei der Koningen en Koninginnen. Enkele graven in geweest van Seti I Ramses II, graf van koningin Nefertari. Ook tempel van Hatsheput die 20 jaar lang regeerde zij als  een faro, wilde er als een man uitzien. Terug naar boot. Met bus met konvooi van militairen naar Dendara  Tempel van Hathor een van de beste bewaarde tempel. Laatste dag aan boord. Zaterdag 13 januari met busje naar airport  gelogeerd in Saffier hotel in  Cairo.  Zondag 14 januari. Te laat gewekt maar net op tijd op vliegveld. Schiphol 3 uur,  opgewacht door Mariette, Joep en Sascha. Grote verassing, nieuwe aankomsthal, met winkels. Met trein naar huis daar alles OK..

Terug van de reis naar Egypte opgewacht door Mariette, Joep en Sascha

Eigen dagboek 1996:
Maandag 1 januari De 8 punten van voornemens; 1. Lezingen serie voor te bereiden, maken van brochure,2. piano en harmonie , Götterdammerung.3. fysiek beter conditie. 4. minder C2H5OOH, 5. minder koolhyrd. en vetten, 6. weefsel en organen functie, 7 amour. 8. golfswing.
Maandag 15 januari  Terug van een fantastische vakantie in Egypte, 5000 jaar oude beschaving ontmoet. Wat een verfijnde cultuur met hele dynamische inzichten.. Wat een heerlijke mensen die Egyptenaren, dol gezellig met Adrienne. Ook gezelschap tijdens de reis heel wisselend en gezellig.. Weggebracht door Carole en Mauk en bij terugkomst opgehaald door Mariette met Joep en Sascha. Wat een verrassing. Geen schokkende post bij terugkomst. Nu weer nieuw instellen voor komende jaar. Duidelijk is dat ik nu moet beginnen met afronden, dwz pagina's afmaken voor boek of programma lezingen.
Woensdag 17 januari Gisteren eindelijk weer een een succesje geboekt.. In Commissie Huisvesting gemeente Baarn wordt mijn brief over het woonwagenkamp behandeld a.s.Donderdag ook stukje in Baarnsche Courant. 's-Ochtends met Louis Wallenburg bij advocaat geweest.. Door VVD Veldhuysen om het kamp te laten waar het nu is. Met werk goede vordering.  Hoofdstuk Vision,awareness. (consciousness).
Woensdag 14 februari Weer rust gevonden om te schrijven.. Veel gebeurd intussen. Vandaag weer eerste keer sinds aug. Grote opluchting. Met Louis gaat het goed, als dank plant met orchideeën. Veel geschaatst. Zonde dat de elfstedentocht niet doorging.. Hard bezig om goede indeling te maken voor het boek. Het is een hele worsteling. Maar het kijkt nu goed om af te dalen in de tijd en ruimte tot het eerste vermeend  begin de impliciete  wereld waaruit alles geboren wordt dan weer terug te komen tot het moment dat de mens op aarde komt en wat daarna. In in tweede deel hoe we ons kunnen voortbewegen door de tijd,  verbintenis verleden heden toekomst.
Dinsdag 20 februari. Gisteren Adrienne weggebracht naar Schiphol weekje Portugal. Nu goed begonnen met schrijven. 
Zeer bevredigend. Vandaag pijnappelklier.
Zondag 3 maart Groot nieuws waarschijnlijk coach jeugd de Pan, verder adviseur opleiding B pro's  Heel veel pijn aan linker knie. Nu weer beginnen met muziek. Het schrijven gaat goed, smaak, reuk en nu gehoor.
Zondag 14 juli Een heel bewogen tijd. 19 februari, waarop ik contact maakte met Lenie Terpstra was het moment waarop ik weer manisch werd. Nu bijna 5 maanden later weer depressief. Het was allemaal heel hectisch. Ook te veel C2 H5OOH. Ik moet weer trachten orde te krijgen in de chaos. Er zij een aantal projecten die nu van star moeten 1) golfswing weer terug krijgen, 2)muziek maken, 3)kamer zolder opruimen,4) videobanden ordenen, 5) foto's inplakken, 6) schrijven vliegende egel, 7) afrekeningen, 8) jeugdgolf de Pan
Zondag 26 oktober. Wat een bewogen tijd, nog meer dan voor 14 juli 96. Hopelijk wordt het nu wat rustiger. Het woonwagenvolk houdt me zo bezig. Het vernieuwt mijn denken alleen nog geen balans gevonden tussen de ene en de andere wereld. Moet ik doorgaan met golf? Muziek komt gelukkig weer op een belangrijke plaats.. Het doorlezen van  het begin van dit dagboek 11/10/95 geeft mij toch weer nieuwe kracht om alles zo veel; mogelijk op te schijven. Ik maak zoveel mee dat het jammer is om het niet vast te leggen. Meer geduld in brengen. Joep en Sacha aan telefoon gehad. Hele tijd niet gesproken. Proberen wat dichter bij ze te komen,ook bij mijn eigen kinderen en vrouw. Het woonwagenleven heeft me zo opgeslokt. Wat in de komende tijd nader moet onderzocht worden. Moet ik me volledig op het woonwagenleven concentreren? Ik geloof wel want ze verdienen het. Het geeft een goed tegenwicht tegen de elite Zie de uitspraak van Patijn  Vandaag eerste rustige dag, gezellig met Adrienne thuis kneuen.
Woensdag 30 oktober Eindelijk de problematiek van het kamp doorzien. Niet te veel  inlichten met mijn privé problemen. Brief van Arend aan Stichting Dudok eigen boontje laten doppen, wel advies geven met schrijven van brieven en invullen van brieven. Van Ellen Jansen een belangrijk bericht. Vergadering van Flink met woonwagenbewoners oktober 95 waar Flink heeft gezegd dat alles al beslist was. Belangrijk punt om nader uit te spitten. De uitnodiging van gemeente van 6 nov vergadering woonwagenbewoners komt vandaag of morgen in de bus. Weer driftig begonnen piano. Alles weer rustig in het kamp.  Gisteren in kantoortje op het kamp en geen golf te slecht weer..
Donderdag 31 oktober Gisteren zeer slecht gegolfd .'s-Avonds weer te veel van het goede. Ajax wint met1-0. Vanochtend weer depressief. Goed fitness blijven doen. Maar weer eens beginnen alles te ordenen CED!
Vrijdag 1 november  Heel gezellig bij kleinkinderen Sinterklaas film gezien . Sascha:  je bent een braaf oud mannetje. Weet je waarom een eekhoorntje achter je aan loopt? Hij heeft nog nooit zo'n grote eikel gezien. Vandaag proberen om orde te scheppen in de chaos van mijn gegevens. Alles eerst een doorlezen,kleine notities maken.
Maandag 11 november  Gezellige dagen Parijs met Adrienne en  JM . Nu weer terug op honk. Veel muziek maken en proberen weinig C2H5OOH Zou het me een keertje lukken?
Vrijdag 27 december  Hele gezellige dagen met kinderen en kleinkinderen in de Ardennen. Welkome afleiding na zware tijd strijd rond de Egelshoek. Gelukkig met succes afgesloten geen gedwongen verplaatsing. Ook nieuw project gestart drama Eiger 97 in documentaire vorm gieten. Nu ga ik me weer storten in de wetenschap, vooral de rauwe tekst herschrijven. Want wetenschap en muziek geeft mij toch wel heel veel voldoening.
Maandag 30 december. Gisteren bij doorwerken van materiaal de film van  Nilsson gezien. Nu beginnen hoofdstuk: Eerste begin en aanmaak van  geslachtscellen

Einde eigen geschreven dagboek over het jaar 1996.

Maandag 8 januari  Brief van  Lawrence Thornton secretaris PGA of Europe
Dear Tom,
Thank you for the note on your Christmas card - it was nice to hear from you again and to be aware of your current project. As always, if there is any way that I can be of assistance you have only to contact me. I was pleased to meet your son recently when he attended the Teaching & Coaching Conference in Spain. I did not realise that golf had become a family business for you. I enclose an application form for Overseas Membership of the PGA of GB & 1. You are eligible for this category of membership as a qualified and long standing member ofthe PGA ofThe Netherlands, providing that you still retain that membership.
I am sorry to hear that your efforts to raise the standards of etiquette and the observance of the ruIes of golf have not been as weIl received or supported as you might have expected in your country. It was an important initiative which l am sure will have long term results, but I understand your frustration at not being able to achieve a more immediate impact. One of the objectives of the PGA of Europe is to help raise these standards, and in 1996 will be establishing ruIes courses for golf professionals in conjunction with the senior PGAs and the R & A. At our recent Annual Congress in Spain,Michael Bonallack expressed his view that the golf professional should be recognised at his club as the arbiter of the rules. This would seem to be a very good point from which to start a process which will not only enhance the status of the golf professional, but also ensure a wider appreciation of the problems, which you identified.
I look forward to hearing from you again, and wish you a successful1996. Lawrence

Maandag 8 februari Brief aan André Jeurissen golfprofessional
Beste André . Goed nieuws ! Gerard de Smit heeft mij gevraagd - namens de commissie opleidingen golfpro's of ik aan een 5 tal studenten van de huidige huidige opleiding 95/96 informatie zou willen geven betreffende mijn inzichten in zake onderwijs aan beginnende golfers vooral aan de jeugd. Nu ik weer op enigerlei  wijze een bijdrage kan geven aan het onderwijs is het voor mij een goede reden om weer lid te worden van de N.P.G.A..Ik hoop dat ze een oud-dissident weer willen opnemen.  Indertijd was de reden van mijn opzeggen dat ze me geschrapt hadden uit het rooster - vastgestelde data die zelfs in de notulen van mei '93 van de commissie opleiding waren opgenomen - van lesgeven aan studenten van de opleiding golfpro's. Nu dit weer in verzwakte vorm weer tot de mogelijkheid gaat behoren ben ik op mijn besluit teruggekomen. Inmiddels met hartelijke groeten Tom de Booij

24 februari 40ste verjaardag van Mariette , gelogeerd in 't Kruisselt in Lutte

Zondag 1e paasdag 7 april Brief aan de jeugdleden  van de golfclub de Pan
Beste Jeugdleden, Aanstaande Zondag 14 april is het zo ver. We beginnen dan met de jeugdcursus.
Dank zij onze voorgesprekken, heb ik een groepsindeling kunnen maken die naar ik hoop aan jullie verwachtingen zal beantwoorden. Eveneens geef ik een overzicht van de data van de lessen en wedstrijden tot 1 juli. Om een beeld te krijgen wat ik in de lessen ga behandelen zie. je vervolgens uitgebreid lesprogramma;van de 8 lessen.
ELKE ZONDAGMIDDAG TE BEGINNEN OP ZONDAG 14 APRIL 1996
GROEP 1 HANDICAP 0-19 ONNO TEN BERGE (12) DIEDERIK VAN HASELEN (15) FLORIS VAN HASELEN (16) DIEDERIK LOUMAN (6) PATRICK THOMASSEN (15) ALEXANDRA TIMMERMANS (15) DAVID VOUTE (11)
GROEP 2 HANDICAP 20-30 STEVEN TEN BRUGGENCATE (20) JUSTINE DEELEN (28) MAARTEN SCHOUWENAAR (24) MAURITS SPECKEN (26) ALEXANDER THOMASSEN (20) HUGO VOUTE (22)
GROEP 3 HANDICAP 36+ -WILLEM GUENSBERG (46) CAROLINE VAN VLIET NILS WIEGERINCK (37) ALEXANDER VAN ZANTEN JUT (44) BASTIAAN VAN ZANTEN JUT (39)  
GROEP 4 HANDICAP 36+ OLIVIER DIEPENHORST TIBO THYS DIEPENHORST TIES GUENSBERG (53) CECILE VAN LIDTH DE JEUDE MICHIEL VOÛTE (42)

Paasdiner in Baarn samen met de familie Strumphler

Woensdag 15 mei Brief aan de voorzitter Van Swinderen Golf College Ir J.M.H.M. Claessens
Helaas kan ik niet ingaan op uw uitnodiging voor de golfwedstrijd van 20 mei a.s. op de golfbaan de Kaatsheuvel. U heeft mij gemeend te moeten uitnodigden omdat ik een bijdrage zou hebben geleverd aan het tot stand komen van de golfopleiding. Tot op zekere hoogte is dit juist, maar zoals U uit bijgaande copie van een brief van Uw opleiding was ik ingeschaald voor het geven van lessen in het vak Regels. Deze lessen heb ik echter nooit mogen geven. De heer Jacobs heeft mij dit telefonisch medegedeeld. De reden van de annulering was: "ik paste niet goed in het team". Tevens heb ik in die zelfde tijd een hele boze brief ontvangen van de heer Veenstra, waaruit blijkt dat ze niet bepaald van mij gecharmeerd waren. Met de herinnering aan deze nare episode zal ik niet bepaald met plezier aanstaande maandag het balletje kunnen slaan. Toch wil ik U dank zeggen voor het feit dat U mij heeft uitgenodigd. Tom de Booij

Vrijdag 28 juni Brief aan mevrouw G. Thuis
Zeer geachte Mevrouw, Ik weet niet goed hoe ik met deze brief moet beginnen. U heeft inmiddels van diegenen, die Uw Peugout heeft geleend de hele toedracht van het ongeval vernomen. Het enige dat ik eraan toe kan voegen is dat ik mijn schandalige gedrag niet kan begrijpen, laat staan bevatten. U moet deze brief niet zien als een vorm van excuus, want hier valt niets te excuseren, gedane zaken nemen geen keer. Ook is deze brief niet bedoeld om verzachtende omstandigheden aan te reiken of om daarmee te willen voorkomen dat U een eventuele strafklacht bij de politie kan gaan indienen. Ik overweeg zelfs om mijn gedrag aan de politie te melden zodat zij een proces verbaal kunnen opmaken, waarin staat dat ik na de botsing van de twee zijspiegels ben doorgereden. Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten. Maar voor mij is het onbegrijpelijk dat dit juist mij moest overkomen. Toen ik bij thuiskomst van mijn vrouw het hele drama haar vertelde zei ze: "Dat verbaast me niets je bent de laatste paar dagen helemaal van de wereld" Op het gevaar af dat U toch nog zou gaan denken,dat ik mij wil schoon pleiten, zou ik eerder U willen zeggen, dat nu meer dan hedenochtend, toen nog in een staat van lichte shock (droge mond etc) nu pas de hele verantwoordelijkheid op mij wil nemen en de eventuele consequenties van het voorval wil dragen ook al zou dit betekenen, dat ik publiekelijk aan de schandpaal zou worden genageld.
Wat was er vanochtend namelijk hedenochtend aan de hand. Ik had vliegende haast want ik was vanochtend om 5 uur opgestaan om alle zaken te regelen voor de golfwedstrijd voor ouderen in Boxtel (zie bijgevoegd stencil). Ik moest nog fotocopien maken, verder was de inkt van mijn computer op, heb toen de verkeerde inkt meegekregen etc , kortom alles zat tegen, ik moest perse om half twaalf wegrijden naar Boxtel. Toen ik de tik hoorde ben ik in paniek en in een shock geraakt zodat ik als een haas ervandoor ben gegaan in de angst om te laat te komen op de golfwedstrijd waar 40 ouderen in Boxtel mij als wedstrijdleider verwachten. Het flitste door mijn hoofd, oh als ik een formulier moet opvullen voor verzekering of een pv door de politie, dan kost zeeën van tijd. Ik kan het zelf nog steeds niet begrijpen waarom ik zo gehandeld , en zo beduusd, zo verbaasd, zo verontrust ben ik over mijn eigen handelen. Ik had beter dan wie ook moeten beseffen wat het betekent als iemand de toegebrachte schade niet meldt . Mijn auto vertoont een 4 tal deuken en beschadigingen aangebracht door onbekenden, toen ik mijn auto ergens had geparkeerd. De bestuurder van Uw auto zei het . onbegrijpelijk te vinden dat iemand zoals ik, die juist opkomt tegen deze misstanden, zelf ten val komt. Nogmaals wil ik U zeggen dat mijn gedrag nooit goed te maken is, laat staan te begrijpen is. Maar deze brief heeft alleen ten doel om U, nu ik weer bij volle zinnen ben , U te informeren over mijn gedachten betreffende mijn eigen falen. Inmiddels verblijf ik met de meeste hoogachting, Tom de Booij

Juni. Artikel in de Gooi- en Eemlander: Lourdes-effect slaat toe op Johanneshove

"Denk nou dat je een koekenpan vasthoudt"adviseert golf-promoter De Booij een deelneemster aan 'golf voor ouderen'

"Dat is nou het Lourdes-effect. wijst de Baarnaar T. de Booij op een mevrouw die zonder rolstoel achter het balletje aan· gaat dat ze net met een golf· club richting putje heeft geslagen. "Mensen raken er zo gefixeerd op dat ze hun fysieke kwalen vergeten."
De Booij gaf gisteren een demonstratie golfen voor ouderen. Hij is coördinator en promotor van de Stichting Democratisering Golfsport die in 1993 werd opgericht en die zich met name ook bezighoudt met het ontwikkelen van golf voor ouderen.  In dat jaar werd de eerste golfbaan voor ouderen geopend in Boxtel. Bij de Simeonshof en de Molenweide, een rusthuis voor paters en nonnen. Inmiddels is ook een golfbaan geopend bij de Johanneshove in Laren en woensdag eentje bij De Beukelaar in Blaricum. Ouderen van de vier tehuizen spelen op 5 december ook een onderling toernooi, op de Johanneshove.
De golfbanen voor ouderen hebben zes holes en, de gemiddelde afstand ligt tussen de dertig en veertig meter. Het is de bedoeling dat de baan twee keer wordt afgelegd. Er wordt gespeeld met lichte balletjes. De spelers beschikken over speciaal ontworpen materialen, waardoor zo weinig mogelijk gebukt hoeft te worden tijdens het spel. Het materiaal, zoals de clubs en de caddy's, maar ook de vlaggenstokken en een grasmachine wordt door de Stichting in bruikleen gegeven. Voor een periode van zo'n twee jaar. Als het 'aanslaat' worden de clubs geacht zelf materiaal aan te schaffen. Het verhaal wordt verteld door de activiteitenbegeleidster van De Johanneshove, J. Brusselers. Zij zag het ouderengolf in Boxtel en raakte meteen enthousiast. "We kregen meteen alle medewerking van De Booij, een heel enthousiaste man", zegt ze. Dat laatste is duidelijk. Hij legt met engelengeduld aan de ouderen uit hoe ze de club moeten vastpakken. "Denk nou dat je een koekenpan vasthoudt", zegt hij tegen een vrouw die de steel als in een kramp vasthoudt. "Je moet  denken aan de slinger van de  klok. Of je nou een kort afstandje moet overbruggen of een grote afstand. Het blijft eenentwintig-tweeëntwintig. Dat wist Galileï, al, demonstreert hij losjes vanuit de heup. "Natuurlijk gaat het niet altijd",  klopt hij direct daarna een vrouw bemoedigend op de schouders. Zij mept een heus gat in het gras. Hij rent gezwind van de ene ploeg naar de andere. Applaudisseert met breed handgeklap als iemand 'geput' heeft. Maar het meest opgetogen is hij als 'het' gebeurt. Als iemand vergeet dat hij bijvoorbeeld een looprek heeft, en 'los' achter het balletje aanloopt, achternagezeten door bezorgde vrijwilligers. "Verdomme. Je moet erin. Ben je, nou helemáál bedonderd",' roept 'een vrouw quasi kwaad tegen een balletje dat met een vreemd huppelt je over het putje wipt. "Dàt bedoel ik nou", zegt De Booij, die in het hele land golfclinics voor bedrijven geeft en ook lezingen houdt over deze sport. "Ze raken er echt op gefixeerd en vergeten dan even alles".

Vrijdag 2 augustus - zaterdag 17 augustus Vakantie met Adrienne naar Toscane

Lucca

Palio in Sienna, foto rechts een ongeluk

Zondag 8 september Vervolg van de lessen in het voorjaar aan de jeugdleden van de Golfclub de Pan . Opnieuw elke zondagmiddag 8 lessen

Dinsdag 10 september tot en met 13 september met golfvriendjes (oud caddies van de Haagsche Golfclub) naar België

September. Artikel in maandblad AS Actief: Golfen in de tuin
De golfsport is vooralsnog een elitaire aangelegenheid. Onzin, vindt oud-professional Tom de Booij. Om de dure banen te mijden, nam hij samen met bewoners en AB'ers van drie verzorgingshuizen in Boxtel de tuinen van de instellingen op de schop. En de sport slaat aan bij ouderen: golfen blijkt een verrassende nieuwe activiteit te zijn. Een aantal bewoners van verzorgingshuis Simeonshof en Emmaus in Boxtel is vandaag wat gespannen. Vanmiddag wordt de lokale derby gehouden. Dan blijkt of de leden van de golfclub Nooit te Oud opnieuw in staat zijn hun opponenten te verslaan. Het is een uitwedstrijd. In de prachtige tuin van kloosterbejaardenoord Molenweide zijn zes holes uitgezet. Waarschijnlijk komen er veel zusters en paters om de leden van hun ]uventus aan te moedigen. Maar de leden van Nooit te Oud zijn zeer bedreven in de golfsport en het is de vraag of ]uventus in staat is eindelijk revanche voor eerdere nederlagen te nemen.
Tuin
Ruim drie jaar geleden gaf oud-golf-professional Tom de Booij een demonstratie waar de directeur van het verzorgingshuis Emmaus in Boxtel aan meedeed. De directeur raakte enthousiast over het optreden van De Booij en vroeg aan hem een lezing en een korte demonstratie te houden voor. de bewoners van Emmaus. Tom de Booij voelde daar wel voor. Die bijeenkomst werd belegd en kreeg snel een vervolg. In een mum van tijd ware in de tuin van Emmaus zes holes van zo'n dertig meter lengte aangelegd. De Booij gaf via zijn Stichting Democratisering Golfsport materiaal in bruikleen en bracht de ouderen de eerste beginselen bij. De mensen waren zo enthousiast dat al snel een tweede baan werd aangelegd: ditmaal in de tuin van Simeonshof in Boxtel, waar de bewoners ook al door het golfvirus waren aangestoken. Een aantal van hen richtte samen de golfclub Nooit te Oud op. In 1994 werd er een derde golfbaan in Boxtel aangelegd. Kloosterbejaarden oord Molenweide kwam ook in de ban van de golfsport en de paters en zusters organiseerden zich in golfclub ]uventus. Ook zij kregen de eerste lessen van Tom de Booij en mogen gebruikmaken van zijn materiaal. Nu was het mogelijk om een toernooi te houden. Tijdens het eerste toernooi bleek dat Nooit te Oud al langer had getraind; met een ruime voorsprong sleepten zij de wisselbeker in de wacht. Het volgende toernooi was spannender omdat inmiddels een nieuw team was opgericht. In Laren, in de tuin van het verzorgingshuis ]ohanneshove, was een vierde baan aangelegd en de golfclub ]ohanneshove deed zijn uiterste best de wisselbeker te bemachtigen. Toch ging deze wederom naar Nooit te Oud, zij het dat de voorsprong aanmerkelijk kleiner was geworden.
Democratisering
Inmiddels is het golfen zelfs onderdeel van het reguliere activiteitenaanbod in Simeonshof geworden. Mathieu Hendriks, activiteitenbegeleider van het verzorgingshuis, is coördinator van de golfclub binnen de Stichting Centra Ouderenzorg waar vier verzorgings- en verpleeghuizen aan zijn verbonden. Samen met Kees Bevers, een stagiaire, helpt hij de leden van Nooit te Oud met het oefenen van de slagen en het putten. Dat gebeurt afwisselend in de tuinen van Simeonshof en Emmaus. In de winter wordt er binnen geoefend op het putten. 'Het is duidelijk dat het golfen hier is aangeslagen. In het begin waren het vooral de ouderen die de golfsport al op een of andere manier kenden, die interesse toonden voor deze sport.' Mathieu Hendriks moet even lachen. 'Vaak vonden zij ons aanbod van activiteiten wat kinderachtig en voelden ze zich er boven staan. Van democratisering was in het begin dus niet echt sprake. Maar nu zijn de leden veel diverser in hun achtergrond en dat is goed. Golf is echt geschikt voor iedereen.' Het professionele materiaal is voor de ouderen op enkele punten aangepast. Zo zijn de ballen niet te zwaar en de putter heeft een rubberen zuignap op de achterkant van het handvat, waarmee de bal zonder bukken uit het putje gehaald kan worden.
Competitie
Tom de Booij is duidelijk voorstander van het uitoefenen van de sport zoals het hoort: 'Dit zijn volwassen mensen, die je niet moet afschepen met kinderspul. Je moet gewoon goed materiaal gebruiken en de regels van de sport volgen. Onze aanpassingen hebben alleen te maken met de fysieke mogelijkheden van de mensen. De holes zijn niet te lang, dertig tot veertig meter en we houden een wedstrijd op twaaln~ les in plaats van achttien. Maar in de regels passen we geen uitzonderingen toe. Een misslag wordt genoteerd als een slag en we hanteren ook gewoon strafslagen.' De ouderen waarderen dat. Hoewel ze soms mopperen dat een 'misslag toch eigenlijk geen echte slag is, zijn ze fanatiek genoeg bezig. Het gaat er niet alleen om welke club winnaar is, maar ook de persoonlijke score is voor de meeste zeer belangrijk. 'Er is enorme onderlinge competitie, die overigens wel leuk blijft', legt De Booij uit. 'Bij zulke competitieve sporten, waar juist het individuele talent heel duidelijk naar voren komt, hebben ze een mogelijkheid om zich aanwijsbaar te onderscheiden.'
Zaterdag 28 september Golfwedstrijd Johanneshove door José Brusselers
Een stralende nazomerdag in september ..... Ja, het leek wel een sprookje! We hadden die dag een echte golfwedstrijd in Johanneshove. Dat is iets heel bijzonders, want naar mijn weten zijn wij 't tweede verzorgingshuis in Nederland waar een golfwedstrijd gehouden werd. Om twee uur arriveerden de deelnemers van drie verzorgingshuizen uit Boxtel en de deelnemers van 't verzorgingshuis "De Beukelaar" uit Blaricum. Iedereen werd hartelijk welkom geheten door onze directeur en genoot van koffie/thee met vlaai. Om half drie begon de wedstrijd. Er werden 5 teams gemaakt en elk team bestond uit zes deelnemers, van elk meespelend huis één. Enkelen hadden de nacht ervoor niet kunnen slapen van de zenuwen. Na 't maken van een groepsfoto ging men van start. Iedereen had het erg naar de zin en deed goed zijn best. Een verslaggever van de krant kwam zelfs langs. Tegen vier uur was iedereen uitgespeeld en moesten de punten geteld worden. Intussen dankte dhr. Overkamp de vrijwilligers voor hun inzet en beloonde hen met een fraai boeket bloemen. Dhr. de Booy, de grote organisator van de wedstrijd, ontving een mooie fles whisky. Eindélijk kwam de uitslag. De eerste plaats ging naar Moleneinde uit Boxtel en wij kregen een gedeelde tweede plaats met een ander verzorgingshuis uit Boxtel. De winnaars kregen een wisseltrofee uitgereikt door dhr. de Booy en van ons huis kregen ze een parapluie cadeau. Daarna waren er goed belegde broodjes en heerlijke soep. Na nog wat nagepraat te hebben vertrok iedereen voldaan naar huis. Graag wil ik Nettie en Ria bedanken voor 't maken van de originele spandoek met de woorden Johanneshove uit Laren zal de klus wel klaren" en de hulp. Verder veel dank aan de keuken voor de voortreffelijke verzorging van alle versnaperingen. Zonder vrijwilligers bestaat er geen golfclub, dus allemaal nogmaals hartelijk bedankt. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde middag.

Zondag 29 september. Artikel in Gooi- en Eemlander, Larens Johanneshove tweede in ouderen-golfwedstrijod.
Ik had buikpijn van de zenuwen
"Johanneshove uit Laren zal de klus wel klaren." Met deze  woorden moedigde het personeel van het Larense verzorgingshuis haar golf team gisteren aan. Het spandoek was een enorme stimulans voor de zes bewoonsters die in de tuin van Johanneshove streden om de ;.., wisseltrofee van de jaarlijkse golfwedstrijd voor ouderen. Het gazon van het verzorgingshuis  was voor de gelegenheid omgetoverd tot een waar golfterrein met holes en vlaggen. De strijd ging tussen de Larense dames, een  team van het Blaricumse verzorgingshuis de Beukelaar en bewoners van drie verzorgingshuizen uit het Brabantse Boxtel. Het soms wat lage tempo waarin werd gespeeld, deed niets af aan de kracht waarmee de kleine witte balletjes door de golfers richting de holes werden gemept

.

Golfwedstrijd Johanneshove, mevrouw van Leeuwen aan slag

De Larense mevrouw Van Leeuwen was de ochtend voor de ochtend voor de wedstrijd erg zenuwachtig "Ik had buikpijn van de spanningen. Ik heb namelijk nog nooit eerder meegedaan aan een wedstrijd. Nu ik eenmaal bezig ben, zijn de zenuwen weg. Het gaat best goed."
Volgens José Brussels, activiteitenbegeleidster en initiatiefneemster van de golfwedstrijd, is het wedstrijdelement voor de golfers net zo belangrijk als het actief bezig zijn in de frisse buitenlucht. "De mensen zijn er echt op gebrand die bal in het gat te krijgen . Hij moet er gewoon in!"
Mevrouw Goetjes was een van die golfers die de balletjes met een enorme geestdrift richting de holes sloeg. Zij liet zich dan ook zeker niet uit het veld slaan door haar handicap. Ze is slecht ter been, en vertelt dat ze gewoonlijk niet zonder haar loopfiets kan. Tijdens de golfwedstrijd openbaarde zich echter een waar 'Lourdeseffet', Goetjes was zo intensief bezig dat ze haar handicap vergat. Ze liet haar loopkarretje aan de zijlijn staan, om het golfballetje met ferme slagen weg te slaan. Na enkele missers, rolde het balletje een hole in. "Och, het lukt allemaal best", vertelde ze achteraf nuchter. "Het is gewoon een kwestie van geduld."
Niet alle Larense golfers waren zo optimistisch. Mevrouw Vos betrapte zichzelf zo nu en dan op enkele missers. "Ik heb zoveel fouten gemaakt, ik had het veel beter kunnen doen." Toch rondde ook zij de wedstrijd met veel plezier af. "Ik vind het winnen niet het belangrijkst. Het is gewoon heel gezellig om met z'n allen bezig te zijn."
Het enthousiasme van de bewoonsters van Johanneshove kon echter niet voorkomen dat het Brabantse golfteam 'Nooit Te Oud' de wedstrijd won. Daarmee kwam de wisseltrofee voor het tweede achtereenvolgende jaar in handen van een Boxtels verzorgingshuis. De Larense dames behaalden met 32 punten een gedeelde tweede plaats.

Dinsdag 15 oktober Brief van mijn zoon Jan Maarten
Lieve Pa, Zoals toegezegd wil ik graag reageren op je brief dd. 30 september jl. Alhoewel ik de strekking van je brief meen te begrijpen wil ik toch proberen in te gaan op enkele zinnen die ik minder helder vind. Daarnaast zal ik , waar nodig, mijn eigen visie proberen weer te geven. De eerste zin "... een aantal jaren in gevecht met mijn eigen kaste "is mij op zich duidelijk maar kom je daarmee niet af en toe in conflict met jezelf, aangezien jij ook tot de kaste behoort? Het lijkt mij inderdaad een eenzaam gevecht, die je alleen aan het voeren bent. Eenzaam en ook allen (ik denk hierbij aan de autobiografie van Prinses Wilhelmina:'Eenzaam maar niet alleen'). Natuurlijk begrijp ik dat je je tot het uiterste wilt blijven inzetten zodat de Egelshoekers op hun plaats kunnen blijven, maar de zin : "...dat ik mijn leven er voor over heb" lijkt mij heel ver gaan. Geloof jij uiteindelijk dat geweld iets oplost, ik vraag het mij af? Hoewel ik tijdens mijn  laatste bezoek aan Baarn niet heb gevraagd naar je activiteiten in verband met de Egelshoek erken ik, maar dat wil niet zeggen dat ik niet of nooit geïnteresseerd in je doen en laten ben geweest. Heb ik wel eens het idee dat je verwachtingspatroon met betrekking tot je naasten en andere mensen te hoog is, hetgeen je ook toegeeft onder aan je brief. Ik heb mijzelf geleerd dat je niets en van niemand iets mag verwachten, hoe moeilijk dat soms is. Alles wat op mij n weg komt aan belangstelling, genegenheid en liefde ervaar ik als zijnde positief. Flink zijn, je best doen en goed voor jezelf zijn, staat bij mij hoog in het vaandel, waarbij je de humor nooit mag verliezen. Met zo'n instelling kun je mijn inziens veel negatieve invloeden om buigen tot positieve. Maar goed die moet iedereen zelf inzien ....! Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe met de strijd die je aan het voeren bent en probeer daarnaast met je vrouw voor de nodige ontspanning te zorgen in welke vorm dan ook.  Met heel veel liefs, Jan Maarten.

Woensdag 6 november - vrijdag 8 november. Met Adrienne en Jan Maarten naar Parijs

Twee daagjes Parijs met Adrienne en Jan Maarten

Vrijdagavond 29 november Het televisie debuut van de Golfclub Johanneshove door José Brusselers
Op woensdagochtend 27 november rinkelde de telefoon en nam ik op. een assistente van Joop van den Ende vroeg of onze golfclub mee zou willen werken aan het programma "Sport & Beeld" dat gepresenteerd wordt door Koos Postema op de zender "Sport 7". Onverwachte gebeurtenissen die leuk zijn, daar moét je wat mee doen! Na overleg met de directeur heb ik de leden van de golfclub gevraagd of ze het leuk zouden vinden om aan een TV programma mee te werken. Iedereen was enthousiast dus de volgende dag stond er een filmploeg voor de deur om beelden op te nemen die later in het TV programma gebruikt zouden worden. Jasper Faber was de regisseur en de schrijver Ronald Giphart deed de interviews. Er werd een echte golfcar afgeleverd om te gebruiken bij de opname. De heer de Booy (oprichter van diverse golfclubs voor ouderen) en zijn vrouw werden uiteraard meteen gebeld en waren ook aanwezig. Verder was de golfclub van de Beukelaar uit Blaricum aanwezig. Eerst werd er in het restaurant gefilmd en later in de tuin. Alle clubleden werkten enthousiast mee. We hadden geluk, het was een mooie herfstdag. Het was een unieke gebeurtenis en de filmploeg ging is middags om drie uur tevreden naar huis. Alle betrokkenen werden uitgenodigd om op vrijdagavond 29 november naar Aalsmeer te komen om de opname van het TV programma "Sport & Beeld" bij te wonen. Iedereen wilde dat graag, dus heb ik gevraagd of we opgehaald konden worden. Op vrijdagavond om zes uur stond er een bus voor de deur en vertrokken we naar Aalsmeer. Na aankomst bij de studio had onze bus wat parkeerproblemen maar dankzij de aanwijzingen van onze directeur  kwam alles nog goed en waren we ruimschoots op tijd. Er waren vijfentwintig plaatsen voor ons gereserveerd. Na jassen inleveren en toiletteren konden we meteen plaatsnemen op de tribune. Het bijwonen van de opname van een TV programma is een geweldige gebeurtenis. Er kwamen diverse onderwerpen aan bod, allemaal met het thema "Sport voor Jong en Oud". Halverwege het programma werd het golfen voor ouderen behandeld en werd het filmpje van Johanneshove vertoond. Koos Postema bleek een geweldige vakman. Al met al een fantastische ervaring voor iedereen. Om elf uur bracht de bus ons weer naar huis. Daar zorgde Nettie Blom ervoor dat we nog een drankje en een hapje kregen. We hebben samen met de heer en mevrouw de Booy nog gezellig nagepraat. Het was een zeer geslaagde aktie voor iedereen. Het programma werd uitgezonden door "Sport 7" op zaterdagavond 30 november.
(Het was de laatste TV uitzending van Sport 7!)

Donderdag 5 december bezoek van de Engelse componist Bob Morgan,
Hij wil een opera schrijven over de redding van Corti in 1947. Ik ontwikkel  een  plan voor documentaire van de deze redding voor volgend jaar als het 40 jaar geleden is dat we Corti uit de Eiger noordwand hebben gered.

Bob Morgan geeft mij aanwijzingen van het lied dat hij gaat zingen en zal begeleiden

Woensdag 25 december- Vrijdag 27 december Met de familie in de Ardennen

Ardennen. Links: Groepsfoto genomen door Jan Maarten (schaduw). Rechts: Grootmoeder met haar twee kleinkinderen  leggen een kaarteje leggen 

Hoofdstuk 1. Acties behoud woonwagencentrum de Egelshoek 1996

Vrijdag 9 februari doet de bewoonster  van De Egelshoek  Leny Terpstra in de Woonbode een oproep voor een burger, die hun zou kunnen helpen in hun strijd om het woonwagencentrum voor opheffing te behoeden.
Enkele dagen later wijst Erik van der Maal  mij op dit bericht in de Woonbode. Ik heb me meteen telefonisch Leny Terpstra gebeld en een afspraak gemaakt voor  donderdag 15 februari.
Donderdag 15 februari meld ik me bij Leny Terpstra. Ik bied me aan om er mede voor te zorgen dat het woonwagencentrum De Egelshoek door middel van acties behouden blijft. Bij het gesprek zijn ook aanwezige en andere bewoners van de Egelshoek Hiele Gerrits en  de woonwagenwerkster van de gemeente Hilversum Ellen Janssen. Mijn aanbod wordt dankbaar aanvaard en ik ga vervolgens met Leny Terpstra het centrum rond  met de vraag of ze op de Egelshoek willen blijven. Onderstaande lijst laat zien dat maar liefst 39 bewoners  de vraag met ja heeft beantwoord

39 bewoners van het woonwagencentrum  willen op de Egelshoek blijven

Vrijdag 1 maart bespreking over acties op de Egelshoek. Afgesproken dat ik eerst een werkstuk maak met de geschiedenis van het centrum. Ik maak samen met Leny Terpstra een schema van alle bewoners en hun familierelaties. De belangrijkste reizigers families  zijn  Jillings, Terpstra,Vermanen.
Donderdag 14 maart Vergadering van dienst Stadsontwikkeling gemeente Hilversum waarin de volgende afspraak wordt gemaakt:
1. een ambtelijke werkgroep, bestaande uit vertegenwoordigers van de gemeenten Bussum, Huizen, Hilversum en Loosdrecht, bereidt een liquidatievoorstel tegen finale kwijting en de voorwaarden waaronder e.e.a. kan geschieden voor;
2. het liquidatievoorstel is gebaseerd op de risico's van de deconcentratie;
3. het voorstel moet uiterlijk 1 mei 1996 in bezit zijn van de gemeenten
Woensdag 20 maart Mijn werkstuk " Twintig jaar strijd voor het behoud van het woonwagencentrum  de Egelshoek" wordt aan alle bewoners afgegeven. Aan het eind van het werkstuk worden alle bewoners opgeroepen voor een vergadering om alle actieplannen te bespreken op donderdag 4 april om 19.00 uur. 
Donderdag 28 maart om half tien heb ik een gesprek meet de wethouder J.R.W. Flink in het gemeente huis van Hilversum. Voor het gesprek had ik de vorige dag een fax gestuurd met 13 vragen. Tijdens het gesprek blijkt dat de wethouder vast van plan was om het woonwagencentrum de Egelshoek op te heffen. Mijn vraag of het waar is dat het terrein naast de Egelshoek verkocht is aan de projectontwikkelaar Matser wordt door de wethouder ontkennend geantwoord.
Zaterdag 30 maart schrijf ik een brief aan  de wethouder Flinks met daaruit enkele passages
Terugkijkend op het informatieve gesprek van afgelopen donderdag 28 maart 1996, zou ik U op de hoogte willen brengen van het adres van een vereniging die opkomt voor de belangen van het natuurgebied aan de Kohlhornse weg. Ik kreeg een krantenknipsel onder ogen van de Gooi en Eemlander van donderdag 12 oktober 1989. Van de Kamer van Koophandel kreeg ik het adres van deze vereniging. Gisteravond belde ik met de secretaresse Mw Hartsink. (Lijsterbeslaan 28,Hilversum tel 035-6219502). Zij was bijzonder verrast, toen ik haar mededeelde van de plannen van de gemeente Hilversum om een woonwagen lokatie aan de Kohlhornseweg in te richten met 21 standplaatsen. Zij zou spoedig met U hierover kontakt op nemen.

April OPROEP aan alle inwoners van de Egelshoek voor een bijzondere vergadering op 10 MEI 1996 om 7 uur in het clubhuis van de Egelshoek
ONDERWERP: HET MOMENT VAN DE WAARHEID KOMT STEEDS DICHTER BIJ
Agenda: Tom de Booij brengt verslag uit van zijn ronde langs 8 gemeenten die in de Gooi en Vechtstreek standplaatsen moeten inrichten waar de Egelshoekers naar gedeporteerd moeten worden. Als het aan wethouder Flink ligt is het einde van de Egelshoek heel zeer nabij. Maar er zijn tijdens zijn 8 dorpen-stedentocht toch een aantal zaken aan het licht gekomen, die reden geeft voor een goede afloop van het twintig jaar durende drama. Om deze goede afloop af te dwingen is het van het grootste belang dat zoveel mogelijk inwoners van de Egelshoek op de vergadering komen. Het zijn uiteindelijk de inwoners van de Egelshoek ZELF die zullen moeten beslissen of zij instemmen met de voorstellen;die Tom de Booij hen zal doen om alles tot een goed einde te brengen. 20 mei 1996 is er een vergadering van de STUURGROEP, die namens alle gemeentebesturen in de Gooi- en Vechtstreek beslissingen zullen nemen met maar één doel voor ogen: DAT DE EGELSHOEK IN ROOK ZAL OPGAAN EN SLECHTS ROKENDE PUINHOPEN ZULLEN ACHTERBLIJVEN.
Ik ben bezig om een rapport te maken van alle mijn gesprekken met de overheid. Dit rapport zal ik jullie v66r de vergadering van 10 mei a s. bezorgen, zodat jullie over dit rapport op de vergadering jullie mening kunnen geven. Ik kan dan alle vragen die jullie over dit rapport hebben beantwoorden. Als het door jullie, met eventuele veranderingen, wordt goedgekeurd, stel ik voor om het te sturen naar alle gemeentebesturen van de regio Gooi- en Vechtstreek. Als dit rapport door de stuurgroep op de agenda geplaatst zal worden, zal het niet nalaten om de nodige verwarring te veroorzaken. Op 6 mei aanstaande zal ik wethouder Flink van de gemeente Hilversum dringend verzoeken om dit rapport op de agenda te plaatsen. De tijd dringt, want een ding is zeker, op zeer korte termijn zal de beslissing vallen: " OF DE EGELSHOEK BLIJFT OF DE EGELSHOEK VERDWIJNT".Het is de allerlaatste kans die ons nog geboden wordt, komt daarom in grote getale naar de vergadering van vrijdagavond 10 mei 1996 om 7 uur in het clubhuis van de Egelshoek. Tom de Booij.

Vrijdag 3 mei AAN ALLE INWONERS VAN DE EGELSHOEK
Zoals ik bij de oproep voor de bijzondere vergadering van vrijdagavond 10 mei 1996 tal heb aangekondigd, stuur ik jullie hierbij een rapport van alle gesprekken die ik met de overheid heb gevoerd. Tevens zend ik jullie een brief die ik aan de overheid wil schrijven, maar voor het verzenden van deze brief moet ik eerst jullie toestemming krijgen tijdens de komende vergadering. op bijgevoegde lijst zien jullie aan welke overheidsinstanties ik deze brief wil versturen. Misschien hebben jullie nog andere mensen of instanties aan wie we de brief zouden kunnen versturen. Ook moet ik van jullie toestemming krijgen om namens jullie, als gemachtigde, met de gemeente Hilversum te kunnen onderhandelen. Zoals jullie aan het eind van de brief kunnen lezen wil ik alleen maar met de Gemeente Hilversum praten als het deconcentratiebeleid van tafel gaat. Mocht je door omstandigheden niet op de vergadering van 10 mei kunnen komen dan kun je door middel van een door jullie zelf in te vullen formulier mij machtigen om voor jullie te gaan strijden. Jullie handtekening moet dan worden gezet achter het woordje VOLMACHTGEVER. Het zou natuurlijk veel indruk bij de Gemeente Hilversum maken wanneer ik van vrijwel iedereen op het woonwagenkamp zo'n persoonlijk ondertekende volmacht bij de besprekingen kan overleggen. Het worden spannende dagen, want uit al mijn gesprekken met de overheid is een ding duidelijk geworden het is voor gemeente Hilversum en de Egelshoekers er op of eronder. Ik had een gesprek aangevraagd met de wethouder Flink voor 6 mei 1996, maar zoals jullie in de copie van mijn brief aan de wethouder Flink kunnen lezen, zie ik daar voorlopig vanaf. Eerst moet alles in de vergadering van 10 mei aanstaande door jullie worden goed- of afgekeurd. De datum van 10 mei heb ik niet zomaar gekozen. 10 mei 1940 stonden de Duitsers voor onze grens met tanks en soldaten. 10 mei 1996 staat de gemeente Hilversum met wethouder Flink aan het hoofd met bulldozers en ME aan de grens van jullie verblijfplaats. Wij hebben in 1945 de strijd gewonnen door de handen ineen te slaan. Zo zal het ook in 1996 lukken door gezamenlijk de strijd aan te gaan en zal de gemeente Hilversum met de staart tussen de benen afdruipen. Tot de komende vergadering van vrijdagavond 10 mei 1996 om 7 uur in het clubgebouw van de Egelshoek. Tom de Booij

Zaterdag 4 mei DE EGEL PRIJSVRAAG
Zoals jullie weten bestaat het woonwagencentrum De Egelshoek sinds 1984 officieel niet meer. In mijn brief die ik jullie gisteren heb gegeven, zal ik, namens jullie, een voorstel aan de Gemeente Hilversum doen voor een nieuwe lokatie. Deze nieuwe lokatie met 35 standplaatsen is gelegen aan de weg op de Egelshoek. Als alles meezit en zo ziet het er naar uit, zal de gemeente Hilversum dit woonwagencentrum binnenkort officieel moeten openen. Dit nieuwe woonwagencentrum moet natuurlijk een naam hebben, vandaar dat ik alle Egelshoekers zou willen uitnodigen om mee te doen aan de prijsvraag voor een nieuwe naam. Op 10 mei 1996 kunnen we dan stemmen wie de beste inzending heeft gedaan. Sommige zijn misschien zeer gehecht aan de naam De Egelshoek zodat deze naam natuurlijk ook tot de mogelijkheden kan behoren. De prijs bestaat uit een voetenveger in de vorm van een Egel. Deze kon ik nog net op de kop tikken, waarvan echter de neus beschadigd is. Dit lijkt mij echter bijzonder toepasselijk, want hoeveel keer hebben de Egelshoekers niet hun neus gestoten, maar het is nu de tijd dat de rollen worden omgekeerd en dat voordat de gemeente ambtenaren in het nieuwe woonwagencentrum mogen komen, zij eerst hun ongeschoeide voeten aan de Egel moeten afvegen en dit kan behoorlijk veel pijn doen!  De prijs is te bezichtigen voor het raam van Leny Terpstra. Tot de vergadering van 10 mei 1996, waar de prijs aan de gelukkige winnaar zal worden uitgereikt. Tom de Booij

De prijs voor de beste naam voor het woonwagencentrum De Egelshoek

Mei Samenvatting van de gesprekken die Tom de Booij mocht hebben met personen die het deconcentratiebeleid in de Gooi en Vechtstreek moeten uitvoeren.
Donderdag 28 maart
Gesprek met de wethouder Flink. Van te voren 13 vragen doorgefaxt. De wethouder heeft op alle vragen een zeer duidelijk antwoord gegeven. Hij vond dat er wel pittige vragen bij waren. Op de vraag waar de nieuwe lokaties zouden komen, antwoordde de heer Flink dat er 13 standplaatsen komen bij de Erfgooierstraat en dat hij hoopte 21 standplaatsen aan de Kohlhornseweg te realiseren. Als deze lokaties gerealiseerd worden, is het probleem Egelshoek opgelost. De relatie van de gemeente Hilversum met de andere gemeenten in de Gooi en Vechtstreek ligt zeer gecompliceerd. Binnenkort zullen afrondende besprekingen plaats vinden waarbij vooral de financiële afwikkeling aan de orde komt. Die gemeenten die geen standplaatsen kunnen creëren zullen hun verplichtingen, vastgelegd in het woonwagenplan 1994-1997 plan, kunnen afkopen. Waarom dan toch deconcentreren terwijl de circulaire van Tommel aan de gemeente ook nog andere mogelijkheden biedt. Deze circulaire biedt volgens de heer Flink te weinig aanknopingspunten om het beleid om te gooien. Het is gebleken dat het goedkoper is om de woonwagens van de Egelshoek te verplaatsen dan om het terrein te saneren. Ik vernam van de heer Flink dat er plannen zijn voor woningbouw op het terrein waar nu het vliegveld is gelegen en dat terreinen in de directe omgeving van de Egelshoek aan projectontwikkelaars zijn verkocht. Uit het gesprek met wethouder Flink is duidelijk gebleken, dat hij vaart wil zetten achter het deconcentratiebeleid en dat hij er voor past om de mensen op de Egelshoek langer in de ongewisheid te laten. Wanneer echter mocht blijken dat de Egelshoekers niet vrijwillig willen gaan, zal hij er niet voor schromen om de sterke arm te gebruiken.
Wethouder Flink verwees mij naar zijn ambtenaar de heer C. van Wieringen, die mij nadere inlichtingen kon verschaffen betreffende financiële vraagstukken. Helaas was de Heer van Wieringen niet aanwezig maar kon zijn vertegenwoordiger de heer van Manen mij waardevolle inlichtingen verstrekken, omtrent de mogelijke vervangende lokaties. Hij hoopte dat ik samen met de Gemeente Hilversum en twee studenten van de Hogeschool te Deventer (voor een scriptie over woonwagenkampen) lijsten zouden kunnen samenstellen voor de inventarisatie van de wensen en noden van de Egelshoekers. Ik deelde de Heer van Manen mee dat mijn gesprekken met de Egelshoekers strikt vertrouwelijk zullen zijn. Betreffende de lokatie Kohlhornseweg zag hij nog wel wat problemen vooral met de provincie Noord Holland.
Dinsdag 2 april
Gesprek met de burgemeester van Loosdrecht de Heer Gieskens. Een zeer openhartig gesprek waarin de Heer Gieskens het deconcentratiebeleid vergeleek met een voortdenderende trein waar de wissel verkeerd staat. Hij zag het nut niet in om te bouwen voor veel geld voor 8 standplaatsen als er toch niemand op komt staan. Laat de Egelshoekers toch rustig blijven waar ze nu zitten. Tijdens zijn wethoudersschap in de gemeente Hilversum heeft hij vroeger medegewerkt aan de inrichting van het woonwagenkamp aan de van Gendtlaan. Hij had min of meer spijt van deze medewerking als hij nu ziet hoe het resultaat is geworden. Over eventuele woningbouw op het terrein waar nu het vliegveld is zag vele voet angels en klemmen vooral omdat de gemeente Hilversum moet zoeken voor een alternatief vliegveld. Hij voorzag langdurige procedures en een touwtrekkerij tussen milieugroepen aan de ene kant en woningbouw groepen aan de andere kant. Maar over één zaak was hij zeer pertinent. Het probleem de Egelshoek moet binnen afzienbare tijd worden opgelost. Het steeds weer vooruitschuiven van de problematiek vond hij niet acceptabel.
Woensdag 10 april
Weer een heel ander geluid kwam van de gemeenteambtenaar van Huizen de heer Tulleken. Op bijzondere heldere wijze gaf hij een kort overzicht van de gang van zaken na het binnenkomen van de circulaire van Tommel in begin 1995. Er is gewikt en gewogen tussen de knelpunten analyse en het deconcentratiebeleid. om een aantal redenen is gekozen voor het deconcentratiebeleid. Wel heeft Huizen protest aangetekend voor de tekst in het woonwagenplan 1994-1997 betreffende de rol die Huizen daarbij zal moeten spelen. De heer Tulleken zit op dezelfde lijn als de wethouder van Hilversum. Wel zei de heer Tulleken dat wanneer ik de kans zag om de Egelshoekers op een lijn te krijgen en met heel sterke argumenten zou komen, hij het niet uitgesloten acht, dat alsnog de wissel van de heer Gieskens kan worden omgegooid. De Gemeente Huizen heeft een 5 tal standplaatsen voor de Egelshoekers gereserveerd.
Maandag 15 april  Gesprek met de gemeenteambtenaar van 's Graveland de heer Faase. De gemeente 's-Graveland ziet geen kans om de vereiste 2 standplaatsen in te richten. Hij wenste mij veel succes bij het zoeken naar een bevredigende oplossing van het zo lang slepende vraagstuk.
Dinsdag 16 april  Gesprek met mevrouw Holla van de Gemeente Muiden. Zij hadden nog geen ervaring met woonwagenbewoners en de Gemeente zag geen enkele mogelijkheid om de 3 standplaatsen in te richten zoals in het woonwagenplan staat aangegeven.
Donderdag 18 april
Het gesprek met de wethouder Vos van de gemeente Laren was zeer bemoedigend. Hij zag het deconcentreren van de Egelshoek niet zitten, wanneer het tegen de zin van de Egelshoekers zou moeten gebeuren. Hij had nog traumatische herinneringen overgehouden aan het wegslepen van families door de ME in vroegere jaren. Het menselijk leed wat daarmee was aangericht wilde hij niet meer herhaald zien wanneer dit onverhoopt bij de Egelshoekers zou moeten gebeuren. Hij sloot niet uit dat er dan slachtoffers zouden vallen. Als commandant van de kazerne die vlak bij de Egelshoek ligt, had hij alleen maar plezierige herinneringen aan de bewoners. Ook hij was net zoals de heer Gieskens van mening als ze het niet willen laat ze dan toch daar zitten, ze doen daar niemand kwaad. Wat betreft de 8 standplaatsen die het woonwagenplan van de gemeente Laren verwacht zei hij het volgende. We hebben een plek aan de Schapendrift. Deze plek is 2 maal door de provincie goed gekeurd en vervolgens 2 x afgekeurd. Wij zijn tegen deze laatste afkeuring momenteel bij de Raad van State in beroep gegaan. Wij zijn bereid om 8 standplaatsen voor de Egelshoekers in te richten.  Mocht het zou zijn dat de bewoners van de Egelshoek op goede gronden (maatschappelijk) prefereren om te blijven waar ze nu zitten wil de gemeente Laren bijdragen in de kosten voor 8 plaatsen op de Egelshoek. Hij zou trachten om mijn rapportage op de agenda te krijgen van de stuurgroep eind mei. Ik deelde de heer Vos mede dat zijn collega in Blaricum de heer Dijkman geen nut zag in een gesprek met m1). Hij zou trachten de heer Dijkman te bewegen om alsnog en gesprek met mij te hebben.Hij vond mijn streven om de Egelshoekers te laten blijven zitten wel heel erg ambitieus, maar wenste me toch veel sterkte toe.
Woensdag 24 april
Om nog meer te weten te komen over de gebeurtenissen van de laatste twintig jaar heb ik een gesprek mogen hebben met de heer Kroone hoofd van de afdeling woonwagen zaken van de Provincie Noord Holland. Wat betreft het deconcentratiebeleid van de gemeente Hilversum kon hij mij uiteraard niet veel meer vertellen dan ik al wist, want momenteel staat de provincie aan de zijlijn te wachten. Pas wanneer de wissel van de heer Gieskens weer zou worden omgegooid, zal de provincie uiteraard weer in het spel voor komen. Het was in ieder geval een heel plezierig gesprek waarin de heer Kroone zeer veel kennis en begrip toonde voor de ernstige problematiek van de woonwagenbewoners.
Vrijdag 26 april
De gemeente ambtenaar van de gemeente Nederhorst den Berg was evenals de heer Gieskens en de heer Vos van mening dat het veel beter zou zijn om de Egelshoekers te laten zitten waar ze zitten.
De gemeente had geen enkele mogelijkheid voor het inrichten van standplaatsen. Over de kosten van het aanleggen van nieuwe standplaatsen wilde hij wel kwijt dat hij betwijfelde of het goedkoper zou zijn dan dat de Egelshoekers zouden blijven zitten. De inrichting van zo'n standplaats in de gemeente Nederhorst den Berg zou 1 ton per standplaats kosten. De heer Lieste gaf mij de verzekering dat het de gemeente Hilversum menens is en welke oplossing ook er uit de bus komt deze op korte termijn zal worden gerealiseerd
Donderdag 2 mei 
Telefonisch gesprek gehad met Mevrouw van der Wouw van de gemeente Naarden. Zij hadden nu 10 van de 11 standplaatsen gerealiseerd. De laatste zou in de toekomst worden gerealiseerd en zou dus Egelshoekers kunnen herbergen. Zij adviseerde mij om mijn bevindingen aan de stuurgroep toe te sturen zodat dit stuk dan op de vergadering van 30ste mei kan worden besproken.

Samenvattend kunnen we stellen dat we ruwweg twee stromingen hebben ontmoet: voor- en tegenstanders van het deconcentratiebeleid. De gemeente Laren (8), Huizen (5),Naarden (1) zien mogelijkheden om Egelshoekers op te nemen, als het deconcentratiebeleid wordt doorgezet, terwijl de gemeente Muiden,'s-Graveland, Nederhorst den Berg geen mogelijkheden hebben voor het inrichten van standplaatsen. De gemeente Loosdrecht heeft wel de mogelijkheid voor het inrichten van 8 standplaatsen, maar ziet het nut er niet van in omdat er toch niemand op komt staan. Het belooft in ieder geval een zeer spannende strijd te worden waar maar twee oplossingen mogelijk zijn of de Egelshoekers blijven waar ze nu zitten en wordt een nieuw woonwagencentrum ingericht  de Egelshoekers worden over de alle windstreken verdeeld, dwz naar Loosdrecht, Laren, Naarden en Hilversum. Vooral het gebrek aan lokaties in de gemeente Hilversum zal misschien het grote struikelblok worden. Als we alles bij elkaar optellen heeft de Gemeente Hilversum - als alles in de meeste gunstigste zin (en tegen de zin van de Egelshoekers) voor haar verloopt precies 31 standplaatsen tot haar beschikking (Hilversum Erfgooiersstraat 9, Laren 8, Loosdrecht 8, Huizen 5, Naarden 1) om de Egelshoekers te deconcentreren. Dat is nog altijd niet genoeg en daarbij nog te bedenken dat er ook rekening moet worden gehouden met de natuurlijke aanwas, is het bij lange na niet genoeg. Het woonwagencentrum De Egelshoek is een in 1984 gepasseerd station maar het is nog niet te laat om te voorkomen dat de woonwagen Hoge-Snelheids Lijn ontspoort. Behalve dat de wissel tijdig zal moeten worden omgegooid, zullen ook de Egelshoekers rustig moeten kunnen uitstappen in een gloednieuw gebouwd station gelegen langs het nog steeds bestaande vliegveld Hilversum.

Vrijdag 10 mei 1996 Brief aan de leden van de Stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi en Vechtstreek (S.T.U.G.)
Geachte leden van de stuurgroep, Hierbij zenden wij U een brief, die onze gemachtigde en belangenbehartiger Dr Tom de Booij, voor ons heeft opgesteld. Wij hebben hem verzocht tijdens onze vergadering van 4 april jl. om een brief op te stellen die onze standpunten verwoorden. De heer de Booij heeft ons op 3 mei jl een concept van deze brief, ter voorbereiding van onze vergadering van 10 mei 1996, verstrekt. Tijdens deze vergadering van 10 mei 1996 hebben wij - na toevoeging van enkele veranderingen - de brief met algemene stemmen goedgekeurd. Wij zouden het zeer op prijs stellen indien U bovengenoemde brief in Uw komende vergadering van 30 mei a.s. als ingekomen stuk zou willen behandelen. Tevens hebben wij tijdens deze vergadering van 10 mei een bestuur gevormd die ons tijdens de komende onderhandelingen zal vertegenwoordigen, bijgestaan door de ons daartoe gemachtigde Dr T. de Booij. Van vrijwel alle inwoners heeft hij van ons, tijdens de vergadering van 10 mei 1996, een geschreven en ondertekende bijzondere volmacht gekregen. (specimen van deze bijzondere volmacht zie bijlage 1 bij de brief van Dr T de Booij aan Uw steungroep). We hadden 3 mei jl een prijsvraag uitgeschreven voor het bedenken van een naam voor de nieuwe lokatie met als prijs een voetveger in de vorm van een egel. Tijdens de vergadering van 10 mei zijn vele namen ingediend en met algemene stemmen werd een naam bekroond : Vrijheidspark Nooit Gedacht. uiteraard is onze gemachtigde en belangenbehartiger Dr Tom de Booij bereid om met U voor Uw vergadering van 30 mei a.s. met leden van Uw stuurgroep van gedachten te wisselen en om eventueel in de mogelijkheid te zijn de bij U gerezen vragen te kunnen beantwoorden. Wij hebben gemeend er goed aan te doen om deze brief - ter informatie aan een aantal instanties en personen toe te sturen. (zie bijlage 2 met de lijst van namen). In afwachting op een positieve reactie, verblijven wij met de gevoelens van de meeste hoogachting, De inwoners van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek Namens Gemachtigde en belangenbehartiger Dr. Tom de Booij

Vrijdag 10 mei 1996 Brief aan de leden van de Stuurgroep van Tom de Booij als gemachtigde en belangenbehartiger van de inwoners van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek
Geachte leden, Hierbij heb ik eer het volgende onder Uw zeer gewaardeerde aandacht te brengen. In het Woonwagenplan 1994-1997 van de Provincie Noord-Holland zien wij de constatering door het College van Gedeputeerde staten dat de door haar vastgestelde bestuursopdracht van 22 juni 1989 niet binnen de geplande periode is gehaald, dat wil zeggen: DE DECONCENTRATIE VAN DE EGELSHOEK . Zij voegen hieraan toe de mededeling, dat er nog geen vervangende standplaatsen zijn gerealiseerd. Dit ondanks de intensieve inzet van provincie zijde. Zij betreuren deze vertraging.
Inmiddels is begin 1995 een circulaire gekomen van de staatssecretaris Dr·D.J.K. Tommel die het deconcentratiebeleid een andere richting wil geven. Wat de Heer Tommel betreft mogen van de twintig overgebleven grote centra de goede blijven staan. Hoe is nu, na deze nieuwe stellingname van de staatssecretaris, het beleid van de gemeenten in de Gooi en Vechtstreek betreffende de decentralisatie van de Egelshoekers? (Let wel het gaat hier niet over de opheffing van de Egelshoek als woonwagencentrum , want dit centrum is al opgeheven sinds brief minister VROM aan de bewoners van 22 februari 1984, maar de vraag die beantwoord moet worden is waarheen de mensen, die op het voormalige woonwagencentrum de Egelshoek staan, met hun wagens verplaatst zullen moeten worden). Om op deze brandende vraag een antwoord te krijgen heb ik mij namens de inwoners van het voormalige woonwagencentrum De Egelshoek, gewend tot een aantal personen die direct te maken hebben met de deconcentratie van de Egelshoekers. In totaal 11 personen heb ik in de periode van 28 maart 1996 tot 2 mei 1996 mei de bovenstaande vraag mogen stellen. Uit deze elf antwoorden moge blijken dat niet bepaald hetzelfde wordt gedacht over de deconcentratie van de Egelshoekers. Reden waarom het mij zinnig voorkwam om, behalve U deze antwoorden toe te sturen, tevens enkele kanttekeningen en aanbevelingen toe te sturen die in Uw midden voor Uw toekomstige beleidsbepaling misschien van nut zouden kunnen zijn. Vooral hoop ik dat deze brief tijdens de vergadering van 30 mei a.s. van de Bestuurlijke stuurgroep Uitvoering Woonwagen plan wordt besproken. Hierbij zou ik enkele kanttekeningen willen plaatsen betreffende deze gesprekken, alsmede een suggestie te doen die het probleem Egelshoek voor eens en altijd kan oplossen: De gemeente Hilversum beschikt, behalve over enkele standplaatsen in de Erfgooiersstraat nog niet over standplaatsen, die in de naaste toekomst gerealiseerd kunnen worden waar de Egelshoekers zouden kunnen worden ondergebracht. Immers de 21 standplaatsen die de gemeente Hilversum op het oog heeft, namelijk aan de Kohlhornseweg, lijkt niet realistisch, gezien het standpunt van Gedeputeerde staten van Noord Holland. Tevens is er Vereniging, die sinds 1989 zich bijzonder actief opstelt om dit gebied voor de natuur te behouden en het onacceptabel zou vinden als hier een woonwagencentrum zou komen met 21 standplaatsen zoals de Gemeente Hilversum in haar gedachten heeft. De omliggende gemeenten zijn niet of nauwelijks bereid om standplaatsen voor de Egelshoekers in te richten.Van de vier belangrijkste argumenten: a. financiën, b. vervuiling, c. onbereikbaarheid, d. onbeheersbaarheid, waarom de Egelshoekers moeten verdwijnen, zijn drie van de vier niet steekhoudend.
ad a. Immers indien de Egelshoekers willen meewerken aan het beheersbaar maken van hun kamp en zelfs willen zorgen voor het opnieuw inrichten van het kamp, zullen de kosten aanzienlijk lager uitvallen dan wanneer nieuwe standplaatsen in Hilversum of in de omringende gemeenten moeten worden ingericht
ad b. Wat de vervuiling betreft zal het huidige vervuilde sloopterrein worden gesaneerd. De sloopwerkzaamheden zullen in de toekomst gebeuren op een milieu vriendelijke manier op een daarvoor door de gemeente aangelegd terrein. uit het milieu rapport van 29 januari 1996 staat wat betreft het woonterrein de volgende zinsnede: "Ter plaatse van het woonwagen terrein wordt voor lood en zink de de TDI niet overschreden. Er is derhalve geen sprake van actueel risico voor de volksgezondheid"
ad c. Dan is er het argument van de slechte bereikbaarheid. Dit argument ging vroeger misschien wel op, maar nu de motorisering van de Egelshoekers een feit is en de kinderen grotendeels in Loosdrecht op school gaan en de bewoners ook daar veelal hun inkopen doen en dat de gemeente Hilversum in de naaste toekomst plannen heeft voor woningbouw in de directe omgeving van het terrein waar de Egelshoekers momenteel verblijven vervalt het argument van onbereikbaarheid geheel. Alhoewel deze plannen van woningbouw nog niet direct zijn geconcretiseerd, bereikten mij geruchten, die er op wijzen dat de Gemeente Hilversum driftig bezig is om een groot aantal woningen te plannen, vooral waar momenteel het vliegveld Hilversum is gelegen. Ze zullen dan zowel van de hogere overheid als ook de vereniging voor het behoud van natuurmonumenten op zware tegenstand kunnen rekenen.
ad d. Het zwaarste argument dat de gemeente Hilversum nog heeft is de onbeheersbaarheid. In het verleden heeft de Gemeente Hilversum openlijk toegestaan dat de woonwagens schuurtjes en kleine onderkomens hebben aangebouwd. Daarbij komt nog dat tengevolge van wankele beleid van de overheid van de laatste twintig jaar, de Egelshoekers de eventuele deportatie als een zwaard van Damocles boven hun hoofd hebben gevoeld. Tijdens de vele gesprekken, die ik met de Egelshoekers in de afgelopen maanden mocht hebben, bleek steeds weer dat ze aarzelden om hun woonwagens op te knappen, lekkage te dichten etc, steeds met in hun achterhoofd dat ze dan goed geld naar kwaad geld zouden gooien. Ik ben er van overtuigd geraakt dat wanneer de Gemeente er toe mocht besluiten om het deconcentratiebeleid af te blazen, de Egelshoekers door zelf het heft in eigen handen te nemen, zij zelf beter dan wie ook, in staat zijn om het kamp zo in richten zodat het argument van onbeheersbaarheid komt te vervallen. Het zal nu aan de gezamenlijke inzet van alle betrokkenen mogelijk moeten zijn om de wissel van het deconcentratiebeleid om te gooien en dat het niet meer - zie de woorden van burgemeester Gieskens - het een voortdenderende trein is waar de wissel verkeerd staat. Zoals de heer Tullekens van Huizen tegen mij zeide: "als U mij genoeg steekhoudende argumenten kunt verschaffen, ben ik bereid om mede te werken om deze wissel om te gooien".Het voeren van een beleid dat gericht is op verticale-(tijd) en geen horizontale (ruimte) integratie. wat wordt hiermee bedoeld? De verticale integratie is door het overheidsbeleid van 1968 al lang een feit. Door het concentreren van de woonwagenbewoners in grote verzamelkampen (een woord afkomstig van· de Duitsers) is sinds 1968 het aantal woonwagens vrijwel verdrievoudigd (zie grafiek bijlage 3). Immers in 1990 waren er 400 in 1968 3500 en momenteel tegen de 9000 woonwagens! (Zie bijlage 4 voor een geschiedkundig overzicht van de reizigers van de laatste honderd jaar). Doordat sinds 1968 er een verkapt trekverbod werd uitgevaardigd, waren de woonwagenbewoners genoodzaakt om voor huwelijkspartners uit te zien naar de burgers. De integratie via het bed heeft inmiddels allang plaats gevonden. Een goed voorbeeld hiervan is dat 22 van alle Egelshoekers van origine burgers zijn. Nu wat betreft de toekomstige verticale integratie. De generatie van de reizigers - geboren voor 1960 - moet je laten zitten waar ze zitten. Je kan geen oude eiken meer verplaatsen zonder ernstige schade aan hun wortels te brengen. De kleinkinderen van deze oude eiken - geboren in de negentiger jaren - gaan nu op school en zullen in het rond de jaren twintig van de volgende eeuw weer .een gezinnetje gaan stichten. Door de steeds snellere automatisering van onze maatschappij zullen deze kleinkinderen van de oude eiken (reizigers) heel anders gaan denken over arbeid, onderwijs etc. Het worden dan weer kleine zelfstandigen die misschien weer gaan trekken. Zij zouden zelfs een voorhoede kunnen vormen als het gaat om de invulling van het zelfstandige ondernemerschap. Immers waarden die nu nog in onze samenleving als heilig gelden: arbeid, onderwijs, goed burgerschap zouden wel eens een heel andere betekenis kunnen krijgen. Alles wat nu vanzelfsprekend is zoals het verkrijgen van zoveel mogelijk kennis, zijnde garantie om goed te kunnen functioneren in onze maatschappij, zouden dan zou wel eens andere plaats kunnen krijgen dan zij momenteel hebben en vervangen worden door andere waarden die misschien belangrijker zijn voor het in stand houden van onze samenleving. Het zijn de woonwagenbewoners, die ik heb mogen ontmoeten, die mij het besef hebben gegeven dat zij , misschien zonder het zelf te beseffen, beschikken over kwaliteiten, die zij ondanks ( of dank zij) hun vervolging en systematische onderdrukking van de afgelopen honderd jaar hebben ontwikkeld, onze samenleving zouden kunnen verrijken. Hierbij uitgaande van het feit dat wij deze signalen met open oog en oor willen ontvangen en ons niet laten verblinden door de bestaande vooroordelen. Dat door al hun leed en vernedering, het juist zij zijn die ons de positieve energie zouden kunnen leveren om een zo broodnodige impuls te van een nieuwe lokatie voor de Egelshoekers.
Hoe het, ook zij, daar is meen ik het iedereen over eens, binnen afzienbare tijd zal er voor iedereen duidelijkheid komen. De tergende onzekerheid van de laatste twintig jaar hebben hun diepe sporen van verdriet, woede en ellende bij de Egelshoekers lang genoeg getrokken. Het diep gewortelde wantrouwen tussen de gemeente Hilversum en de Egelshoekers zal moeten worden omgebogen in een WEDERZIJDSE ACCEPTATIE van welk uitgangspunt altijd de beste zaken worden gedaan. U veel wijsheid, begrip, en gezondheid toegewenst in de komende tijd, verblijf ik met de beleefde groeten, Dr Tom de Booij gemachtigde van alle 91 Egelshoekers. Hoogachtend Tom de Booij.

Zondag 12 mei 1996 Aan de leden van het Bestuur van het voormalige woonwagencentrum De Egelshoek en van het toekomstige woonwagencentrum "Vrijheidspark Nooit Gedacht"
Beste mensen, We kunnen terugzien op een bijzonder goed verlopen vergadering van afgelopen vrijdagavond 10 mei 1996. De klok van deportatie is om een paar minuten voor twaalf door ons stil gezet. Er waren 30 volwassenen, 4 kinderen( waarvan een baby),en een hond aanwezig. Er werden 45 bijzondere volmachten afgegeven. De brief met bijlagen aan de stuurgroep uitvoering woonwagenplan Gooi en Vechtstreek (S.T.U.G.) is met algemene stemmen goedgekeurd. Deze brief zal aan de stuurgroep maandag a.s. worden overhandigd. Een afschrift van deze brief zal aan 48 instanties en personen worden verzonden. Hierbij stuur ik jullie een exemplaar van de brief met bijlagen, inclusief het Egelshoek dossier 1974-1996, dit dossier werd alleen aan de Stuurgroep,B en W en leden van de Raad van Hilversum toegezonden. Tijdens de vergadering hebben de aanwezigen met algemene stemmen een bestuur gekozen te weten Hannes Gerrits, Wies Jillings, André Terpstra en Leny Terpstra. Afgesproken werd dat Tom de Booij als gemachtigde en belangenbehartiger alle verdere stappen, acties etc met dit Bestuur zal bespreken, vooral als de Gemeente Hilversum afziet van het deportatiebeleid van de Egelshoekers. Dan kunnen de onderhandelingen met Gemeente Hilversum beginnen. Door Tom de Booij zal met de Gemeente Hilversum worden nagegaan wat de mogelijkheden zijn om de nieuwe lokatie van een woonwagencentrum Vrijheidspark Nooit Gedacht aan de weg van de Egelshoek te realiseren. steeds zal de inhoud van de gesprekken aan het bestuur worden doorgegeven. De wensen van het Bestuur zullen door Tom de Booij aan de Gemeente Hilversum worden overgebracht. Aan het eind van de vergadering werd de Egelprijs (een voetenveger in de vorm van een egel) overhandigd aan Connie van der Vorst die samen met haar man de naam Vrijheidspark Nooit Gedacht had ingezonden. De andere ingezonden namen waren: Het Egelshofje, Weltevreden, Egelsboulevard, Gedeporteerde Egels, Het Egelsflinkhof. Nu maar afwachten wat de stuurgroep in de komende vergadering van 30 mei a.s. zal beslissen. Met de beste groeten Tom de Booij

Dinsdag 14 mei Brief aan Wethouder Flink
Zeer geachte Heer Flink, Woensdag 27 maart heb ik U een 13 tal vragen doorgefaxt. Tijdens ons gesprek van donderdagochtend heeft U op de vraag of het sloopterrein naast de Egelshoek verkocht is aan de firma Matser geantwoord dat er wel terrein was verkocht rond het voormalig woonwagencentrum aan een projectontwikkelaar met de naam Mabob of zo iets, maar U noemde niet de naam Matser. Te Uwer informatie zend ik U het kadastraal uittreksel van het gebied direct aangrenzend aan het kamp richting vliegveld perceel 1575 aangekocht op 11 maart 1996 door de firma Johan Matser projectontwikkeling BV voor f 3.160.50. (bijlage 1). Tevens vond ik nog een aardig historisch document betreffende de aankoop door de gemeente van het terrein van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek. uit dit document blijkt dat de gemeente Hilversum het terrein heeft gekocht voor ruim duizend gulden. De Egelshoekers hebben mij laten weten dat zij het terrein wel voor twee duizend gulden van de gemeente Hilversum zouden willen kopen (bijlage 2). Ten slotte zou ik U willen vragen of het mogelijk is dat het bestuur van het voormalig woonwagencentrum en ondergetekende aanwezig zouden kunnen zijn als toehoorders tijdens de komende vergadering van de S.T.U.G. van deze maand. Inmiddels met de vriendelijke groeten,

Bijlage 1 bij brief aan wethouder Flink

Uittreksel uit het kadasterarchief van de gemeente Hilversum

Dinsdag 21 mei Brief van de de burgemeester van Loosdrecht de heer J.J. Gieskens
Geachte heer De Booij, Met verbazing en teleurstelling heb ik kennis genomen van uw vorenvermelde brief aan de leden van de STUG. Voorzover ik al correct door u wordt geciteerd is er slechts sprake van flarden van een informeel gesprek die alleen alom die reden buiten hun context worden geplaatst.
In ons gesprek heb ik u er overigens op geattendeerd dat ik de portefeuille woonwagenzaken niet beheer en dat los van mijn persoonlijke kanttekeningen het standpunt van het gemeentebestuur tot op heden niet anders is dan reeds eerder aangegeven, namelijk deconcentratie van "De Egelshoek". In verband daarmede is de gemeente Loosdrecht dan ook bereid en voornemens om 8 woonwagenstandplaatsen te realiseren. Hoogachtend J.J  Gieskens

Dinsdag 28 mei Aan de Burgemeester van Loosdrecht de Weledelgestrenge Heer J.J. Gieskens
Geachte Burgemeester, Alvorens te reageren op Uw brief dd 21 mei 1996 (kenmerk 96-14040) moet ik U erop attenderen, dat de brief van 10 mei 1996 geschreven is door de inwoners van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek. Bij deze brief was een bijlage gevoegd waarin ik - in opdracht van de inwoners - mijn bevindingen van mijn "elfpersonentocht" heb vastgelegd. Mijn ondertekening van de brief van 10 mei jl aan de STUG heb ik gedaan namens de inwoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek als hun gemachtigde en belangenbehartiger. Ter voorbereiding van de vergadering van 4 april jl met de inwoners van het voormalig woonwagencentrum, heb ik op persoonlijke titel twee gesprekken aangevraagd met twee bestuurders die goed op de hoogte waren van de problematiek betreffende het deconcentratiebeleid t.w de heer Flink wethouder van de gemeente Hilversum en U als burgemeester van Loosdrecht en oud-wethouder van gemeente Hilversum, die blijkens mijn informatie veel ervaringen had opgedaan met de woonwagenbewoners van de Egelshoek en het kamp aan de van Gendtlaan. Pas toen ik het groene licht verkreeg van de inwoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek op 4 april jl, heb ik de andere gemeenten benaderd over hun standpunt betreffende het deconcentratiebeleid. Ik heb toen pas duidelijk gevraagd om die personen te spreken die over woonwagenzaken gingen. Nu over inhoud van ons gesprek, die U heeft beschouwd als een praatje rond de haard, terwijl ik duidelijk van te voren had gezegd dat ik op persoonlijke titel de burgemeester van Loosdrecht wilde spreken over het woonwagenbeleid inzake het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek. Hier ligt de kern van het misverstand wat tot gevolg heeft gehad, dat Uw persoonlijke meningen nu in een officiële context zijn komen te staan. Dit heeft van U kant gezien terecht Uw verbazing en teleurstelling opgewekt. Van mijn kant kan ik echter stellen dat het alleen mijn bedoeling is geweest om mij op de hoogte te stellen van de ideeën die er zou al leven vooral ter voorbereiding van de vergadering van 4 april jl. Ik was uiteraard zeer verheugd om uit uw mond te mogen vernemen dat U het deconcentratiebeleid vergeleek met een voortdenderende trein waarbij de wissel verkeerd staat. Tevens dat U er stichtelijk voor bedankt om een kamp te bouwen als de bewoners zelf niet van de Egelshoek willen vertrekken en het kamp dan leeg komt te staan. Deze uitspraak staat niet direct in tegenspraak met het raadsbesluit van de gemeente Loosdrecht die stelt dat zij aan haar verplichtingen voor het bouwen van 8 standplaatsen wil voldoen. Uw uitspraak is vrijwel identiek aan die van Wethouder Vos van de gemeente Laren. De gemeente Laren wil de 8 standplaatsen wel bouwen, maar niet als de inwoners van het voormalig woonwagencentrum van de Egelshoek met de sterke arm naar het Larense kamp zouden moeten worden afgevoerd. Het is mij nu duidelijk dat Uw persoonlijke kanttekeningen niet bepaald stroken met de uitspraak van de raad van de gemeente Loosdrecht. Ik ben mij er van bewust dat als U ons gesprek anders had ingeschat, Uw uitspraken anders waren geformuleerd. In de samenvatting van ons gesprek blijft echter wel recht overeind dat in de naaste toekomst er een beslissing, hoe die ook moge uitvallen wel of geen deconcentratie, zal worden genomen. Maar gezien de uitspraken, die door de verschillende overheids functionarissen zijn gedaan, heb ik wel de indruk gekregen dat niet iedereen op een lijn zit en dat tijdens de komende besprekingen er wel bepaalde harde noten zullen worden gekraakt. Te uwer informatie kan ik U mededelen dat het terrein naast het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek op 11 maart jl door de gemeente Hilversum verkocht is aan de firma Matser . De firma heeft het terrein van 13 ruim hectare voor 23 gulden per vierkante meter in handen gekregen. Deze informatie heb ik ook aan de wethouder Flink medegedeeld aangezien hij tijdens ons gesprek van 28 maart jl hiervan kennelijk niet op de hoogte bleek te zijn. Tijdens ons gesprek hebben we het ook nog gehad over de eventuele woningbouw van het vliegveld Hilversum. U zag daar ook nogal vele voetangels en klemmen. Het lijkt mij ook, en ook te uwer geruststelling dat woningbouw op het door de firma Matser recentelijk aangekochte terrein, alsmede het terrein van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek nog in het verre verschiet ligt. De inwoners van het voormalig woonwagencentrum ontvingen als reactie op het toezenden van een afschrift van de brief aan de STUG van 10 mei jl nog een reactie van het bestuur Stichting Vliegveld Hilversum met de volgende zinsnede: " .. graag willen wij u erop wijzen dat opheffing van het vliegveld de komende tien à vijftien jaar niet aan de orde zal zijn, irrelevant wat de gemeente Hilversum daarvan vindt." Het is spijtig dat Uw vertrouwen in mijn bemoeienissen voor het behoud van de locatie de Egelshoek is geschaad, maar misschien bent U in de naaste toekomst in de gelegenheid om met mij als gemachtigde en belangenbehartiger beter te verwoorden wat het meeste recente standpunt is van Uw gemeente ten opzichte van het deconcentratiebeleid, zodat Uw persoonlijke bespiegelingen dan buiten de context komen te staan. Van de Minister-president hebben de inwoners van het voormalig woonwagencentrum nog een positieve reactie mogen ontvangen":".... ga ik ervan uit dat uw brief voldoende aandacht heeft gekregen en bij het geheel van overwegingen terzake zal worden betrokken. Met de meeste hoogachting W. Kok".
Teneinde alle verdere misverstanden te voorkomen zend ik een copie van deze brief aan de gemeente besturen die participeren in de STUG. Met de gevoelens van de meeste hoogachting. Dr T. de Booij

Maandag 10 juni Brief Aan de Burgemeester van Hilversum Mevrouw,H.G. Kraaijeveld-Wouters
Zeer geachte Mevrouw, Te uwer informatie zenden wij U het persbericht van 5 juni jl, dwz de aankondiging van de oprichting van de vereniging Behoud Vliegende Egels. (zie bijlage). Wij maken tevens van de gelegenheid gebruik om U te attenderen op een ernstige zaak die het behoud van de vliegende egel in gevaar dreigt te brengen. Gisteren hebben wij geconstateerd dat het grondwater, afkomstig van het sloopterrein van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek, het grasland waar op 11 maart jl voor het eerst de vliegende egel werd waargenomen, ernstig wordt vervuild door duizenden liters water. Om een nog verdere vervuiling van dit grasland tegen te gaan, hebben wij besloten hedenavond de watertoevoer naar het grasland af te sluiten, zodat daarmede kon worden voorkomen dat nog verdere vervuiling van het grasland - zo wezenlijk voor de vliegende egel - kon plaats vinden. Deze daad heeft wel tot gevolg gehad dat dit een ware overstroming heeft veroorzaakt in het gebied waar het grondwater werd gewonnen, met alle nadelige gevolgen van dien.
Uw politie heeft het een en ander in ogenschouw genomen en vond geen reden om het lid van onze vereniging Dr Tom de Booij - die de afsluiting tot stand had gebracht - tot andere gedachten te brengen. Zij gaven hem de verzekering dat de betreffende instanties er hedenavond voor zouden zorgen dat de waterstroom zou worden gestopt. Hiermede was in ieder geval bereikt, dat de watertoevloed niet in de richting van het grasland zou gaan. Dit is daarom zo belangrijk omdat de vliegende egel nu ongestoord zijn voedsel vannacht kan bemachtigen voor zijn kroost. Dit alles was voor ons een pak van het hart - zodat we als natuurliefhebbers die we nu eenmaal zijn - weer rustig kunnen gaan slapen. Onze vereniging is zeer verheugd dat de politie van Hilversum, onder Uw bekwame leiding, het belang in ziet voor het behoud van de vliegende egel. wij zullen U steeds op de hoogte houden van het wel en wee van dit uitzonderlijke zeldzame zoogdier. Met de vliegende egelgroeten. De Vereniging Behoud Vliegende Egels w.g. Dr Tom de Booij

Dinsdag 11 juni Klachten formulier van J. Gerrits en Mevrouw Leny Terpstra aan de burgemeester betreffende een voorval op maandagavond 10 juni 1996
De reden van de klacht is de volgende. Wij hebben zondagmiddag 9 juni1996 de politie ingeroepen om melding te maken van vervuiling sloten rondom de Egelshoek, de heer H. Scholten plus collega zijn gekomen en hebben de vervuiling kunnen constateren. Maandagavond 10 juni heeft een lid den de B.V.E. Dr Tom de Booij de buizen die het grondwater van het nieuwe sloopterrein naar de sloten moest lozen onklaar gemaakt. De politie is om kwart voor tien door ons gewaarschuwd. Pas na 8 telefoontjes - ruim een uur later - is de heer Scholten gekomen en heeft een gesprek gehad met bovengenoemde T. de Booij en is na enkele minuten weer vertrokken.  Dinsdagochtend bleek dat niet alleen de waterleiding onklaar was gemaakt maar tevens de graafmachine was vervuild was doordat ether in de benzine was gegooid. Dit had ernstige gevolgen kunnen hebben. Als de heer Scholten zowel Zondag als Maandag alles had geïnspecteerd en proces verbaal jegens de Booij had opgemaakt en tevens de aannemer van de Stichtse woningbouw van alles in kennis had gesteld, had de ernstige situatie voorkomen kunnen worden. Door dit wanbeleid van de politie is de situatie onnodig geëscaleerd. Wij stellen de politie aansprakelijk voor deze situatie

Dinsdag 11 juni Brief aan de leden van de stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi en Vechtstreek t.a.v de heer C. van Wieringen Gemeentehuis Hilversum
Geachte leden, Wij hebben de eer het volgende onder Uwe aandacht te brengen. Jarenlang is ons verteld, dat het autosloopgedeelte van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek ernstig is vervuild. (bijlage krantenknipsel G en E 13 aug. 1988).Voor nadere details betreffende de vervuiling verwijzen wij naar het rapport: "nader onderzoek fase" Egelshoek van 29 januari jl." Op pagina 3 lezen wij: "Uit hoofdstuk 4 blijkt dat ter plaatse van het sloopterrein de I-waarde in de bovengrond wordt overschreden voor koper, zink, cadmium, PAK en olie. In het grondwater ter plaatse van het sloopterrein is voor zink een I-waarde overschrijding vastgesteld. Op pag 4: " Ten aanzien van lood is er op het sloopterrein derhalve sprake van een actueel risico voor de volksgezondheid" Op pagina 5 : " De I-waarde in de grond van minerale olie wordt op beiden deelterreinen plaatselijk overschreden". Uitgaande van deze rapportage zijn wij er steeds van uitgegaan dat het autosloopterrein gesaneerd zal moeten worden. Wie schetst onze verbazing toen voor de aanleg van het nieuwe autosloopterrein het grondwater afkomstig van het bovengenoemde oude sloopterrein door middel van een pompinstallatie sinds 5 juni jl op de polders wordt geloosd. Door een nog niet opgehelderde oorzaak heeft de pompinstallatie zondagmiddag 9 juni jl rond vier uur het begeven,zodat wij toen beter in staat waren om op het stagnante oppervlaktewater in de sloten rondom de Egelshoek de olieresten te kunnen waarnemen. Hiervan hebben wij videobeelden gemaakt die dit zeer duidelijk laten zien. Wij hebben vervolgens de politie van de gemeente Hilversum gevraagd om te komen kijken. Zij hebben toen eveneens de vervuiling kunnen constateren en waren zeer verbaasd dat de gemeente Hilversum dit vervuilde grondwater ongestraft in de polders mag lozen. Maandag 10 juni jl hebben wij aan de diverse instanties en personen de gang van zaken medegedeeld o.m. de wethouder voor milieuzaken de heer Wolf van de gemeente Hilversum. Ondanks deze alarmkreten is de waterlozing gisterochtend weer hervat. Reden waarom een lid van de vereniging Behoud Vliegende Egels gemeend heeft om de lozing stop te zetten, door middel van het onderbreken van de waterleiding. Hij heeft door het onklaar maken van de leidingen het water laten vloeien over het toekomstige sloopterrein. Wij hebben de politie gisteravond rond half tien van deze actie op de hoogte gesteld. Ruim een uur later kwam twee politieambtenaren de zaak in ogenschouw nemen. Hier was ook bij de heer Scholten die wij zondag de vervuiling in de polder hadden laten zien. De heer Scholten had zich na zondag op de hoogte gesteld van het gevaar voor milieuverontreiniging. Van bevoegde instanties had hij vernomen dat er niets aan de hand was en dat er geen enkel gevaar voor het milieu was. Alle vergunningen voor het lozen van een bepaalde hoeveelheid water waren door de gemeente Hilversum afgegeven. Tevens hadden de sloten geen verbinding met het open water. De heer Scholten vond het niet nodig om een p.v.tje te maken en vertrok na enkele minuten weer. Wel zegde hij toe dat hij zou proberen de bouwmaatschappij te vragen om de pompinstallatie stop te zetten. Vreemd want als het water niet vervuild zou zijn zou hij de bouwmaatschappij moeten vragen om onmiddellijk iemand te sturen om het buizenstelsel weer in de oude staat te herstellen. Er rijzen bij ons nu vele vragen. Wat moeten we nu nog geloven van de inhoud van het milieurapport. Graag zouden we van U vernemen wat de resultaten zijn van de monsters van het grondwater dat nu wordt ontrokken uit het terrein en omliggende gebieden van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek. Mocht het zo zijn dat inderdaad blijkt dat de grond onder het oude sloopterrein niet vervuild is zouden wij zeer verheugd zijn en al onze medewerking verlenen om er voor te zorgen dat zo snel mogelijk zoveel mogelijk water uit de grond wordt gehaald zodat het nieuwe sloopterrein zo snel mogelijk gereed komt. Mocht echter blijken dat de watermonsters toch voor het milieu schadelijke stoffen bevatten, dan hopen wij dat U alles in het werk zult stellen om de schade zoveel mogelijk te herstellen en te beperken. De argumenten die de STUG heeft om het deconcentratie van de Egelshoek door te zetten beginnen langzamerhand hun kracht te verliezen. Het argument dat het terrein van het voormalig woonwagencentrum ernstig vervuild zou zijn heeft duidelijk aan kracht verloren als blijkt dat het grondwater onder de Egelshoek goed voor het milieu is. Het argument dat De Egelshoek te ver van de bewoonde wereld afligt komt ook al te vervallen nu de gemeente Hilversum met alle macht probeert om in de directe omgeving vele woningen te bouwen. Betreffende de twee andere argumenten: onbeheersbaarheid en financiën hebben wij U al in onze brief van 10 mei onze mening uitvoerig belicht. Kortom wij zien met belangstelling de 19 juni a.s tegemoet, wanneer U zich zal gaan buigen over de problematiek van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek. Wij vernamen van de gemeente Hilversum dat de Heer C. van Wieringen projectleider van het de concentreren van het kamp, hedenochtend ons met een bezoek zal vereren. Inmiddels verblijven wij met de meeste hoogachting,De inwoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek Namens hen. Dr Tom de Booij gemachtigde en belangenbehartiger van de inwoners van het voormalig woonwagencentrum.

(Noot: Wat ik me in 2009 er nog van herinner. Met mijn handen heb ik zand verwijderd zodat het looswater in de troggen kon lopen die waren gegraven voor de rioleerbuizen. Het was een ware zondvloed. Toen de politie kwam bleven ze voor het hek, dat het terrein omgrensde, staan en wilden geen pv maken. De volgende dag ben ik door de politie opgebeld . Zij vonden dat ik hun had misbruikt en hun voor mijn karretje had gespannen. Het is wel de omgekeerde wereld. Later heeft wethouder Wolf in januari 1997  tijdens een raadvergadering -  gezegd dat de totale schade die was aangebracht inclusief het onklaar maken van de graafmachine 50.000 gulden had bedragen. Hannes Gerrits heeft toen zelfs gezegd dat hij de graafmachine onklaar had gemaakt. Geen aanklacht van de gemeente bij de politie. Ook heeft de pers er niets over geschreven. Wij hebben een monster van het vervuilde water genomen, om eventueel tijdens een rechtszaak te kunnen gebruiken. Het is weer de bekende doofpot die de gemeente Hilversum heeft gebruikt)

Dinsdag 11 juni Brief van de voorzitter van de STUG de heer J.W.R. Flink wethouder van Hilversum aan Tom de Booij.
Weledelzeergestrenge Heer, Met waardering hebben wij kennis genomen van uw inzet het woonwagencentrum De Egelshoek voor haar bewoners te behouden. In uw telefonisch onderhoud met de heer C.A.J. van Wieringen, van   4 juni 1996 is door u desgevraagd bevestigd dat u niet als gesprekspartner kunt optreden zolang de samenwerkende gemeenten besluiten voorbereiden die zijn gericht op de deconcentratie van het woonwagencentrum. Bovenaangehaalde brieven + bijlagen brengen naar onze mening geen nieuwe gezichtspunten naar voren over het wel of niet deconcentreren. Om daar zeker van te zijn hebben behandelen wij uw brieven in de STUG-vergadering van 19 juni 1996. Voor de goede orde wijzen wij u er op dat de beschikbaarheid en ontwikkeling van nieuwe woning- en/of woonwagenlocaties in de regio geen voorwaardelijk maar oorzakelijk verband hebben met het deconcentratievraagstuk en derhalve niet aan de orde zijn. Nog afgezien van het feit dat persoonlijke meningen van ambtenaren en bestuurders over het deconcentratievraagstuk niet ter zake doende zijn, is ons gebleken dat er op zijn minst vraagtekens gezet kunnen worden bij de betrouwbaarheid van uw weergave van hun meningen, reden waarom wij in dit kader hier niet verder op zullen ingaan. Tot slot delen wij u gelet op het bovenstaande mee dat wij geen gebruik maken van uw aanbod uw standpunt verwoord in bovenaangehaalde brieven in de STUG van 19 juni 1996 te komen toelichten De voorzitter van de STUG J.W.R. Flink

Woensdag 12 juni Brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid Welzijn en Sport mevrouw Erica Terpstra
Beste Lenie *) De stukken die U mij zond inzake de deconcentratie van het woonwagencentrum De Egelshoek in Hilversum heb ik met belangstelling gelezen. Daarop reagerend kan ik U niet anders berichten dan dat het huisvestingsbeleid in eerste instantie een gemeentelijke aangelegenheid is, zij het binnen het kader van het landelijk huisvestingsbeleid van mijn ambtgenoot van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Uit bijlage twee bij Uw brief maak ik op dat U ook Dhr. Tommel op de hoogte heeft gesteld van de problematiek. Dat is inderdaad het juiste adres.
Wat mij in Uw brief verraste was de passage op pagina drie over de jonge generatie die weer bedrijfjes op zal gaan zetten en misschien weer gaat trekken, daarmee een voorhoede vormend voor nieuw zelfstandig ondernemerschap. Het lijkt mij dat hier sprake is van "een gapende kloof" (Uw woorden van pagina vier) tussen Uw denkwereld en de sociaal-economische realiteit. Indien de mythevorming rond zelfstandig ondernemerschap en een trekkend bestaan in woonwagenkring in stand wordt gehouden, zal de marginalisering van de woonwagenbevolking alleen maar worden versterkt. Dit inzicht begint hier en daar ook in woonwagenkring door te dringen en ik hoop dat dit bewustwordingsproces doorzet Met hartelijke groeten Erica Terpstra
*) Lenie is familie van Erica Terpstra

'Referendum' gericht aan alle bewoners van de gemeente Hilversum  en verspreid onder de bewoners in Hilversum

Maandag 24 juni Artikel in Gooi- en Eemlander; Woonwagenbewoners De Egelshoek in de clinch met gemeente. De tweede Mondriaan van Hilversum (Simone Stevens)
Het dichtgetimmerde gebouwtje op het woonwagenterrein De Egelshoek in Hilversum staat voor de houding die de bewoners zich deze dagen naar de gemeente toe hebben aangemeten. Met hen valt niet meer te praten tenzij er een goed voorstel van de gemeente komt, zo maken ze duidelijk. De bewoners proberen de gemeente Hilversum al jaren af te houden van deconcentratie. Tot dusver zonder succes.  Uit de vergadering van de STUG (Stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi en :Vechtstreek) bleek vorige week unaniem dat de elf deelnemende gemeentes in deze regio door willen gaan met het jaren geleden ingezette deconcentratiebeleid. Alleen Weesp en 's-Graveland willen zich nog op enkele punten beraden en meer informatie inwinnen. De betrokken wethouders zijn het eens geworden over de totale kosten die met de deconcentratie gemoeid Zijn, namelijk 7,2 miljoen gulden. Ambtenaar C. van Wieringen kan zich voorstellen dat de bewoners nu zo reageren. Er is een eind gekomen aan jarenlange onzekerheid. Het is begrijpelijk dat het besluit zo aankomt en  dat dat onvrede geeft." . De bewoners zouden het terrein best zelf wel willen kopen en beheren, maakt L. Terpstra  duidelijk. Matser heeft hierachter grond gekocht. Voor 23 gulden per vierkante meter . Dat willen wij ook wel Dit beleid is nu al 22 jaar bezig. Al die tijd hangt het als een zwaard van Damocles boven ons hoofd", zegt de betrokken woonwagen bewoonster. Het terrein telt 91 bewoners verdeeld over 36 wagens. Ze is boos en zegt, verwijzend naar verantwoordelijk wethouder J. Flink (PvdA): "Dat knulletje wil mijn vader en moeder die hier al vijftig jaar wonen de wortels uit het lijf  trekken! Over mijn lijk!"
Mooi park
Het kamp heeft genoeg van de gemeente in de personen van Flink en burgemeester J.G. Kraaijeveld en heeft hen daarom allebei bestempeld als persona non grata op het terrein achter het vliegveld. Tenzij een goed voorstel op tafel komt willen ze niet meer met  hen praten. Terpstra, dwingnd: "Doe het nou niet. Maak hier een mooi park van door het wat te renoveren en op te knappen. Als niemand naar ons luistert, moeten we wel met harde acties komen: We willen laten zien dat we gewoon Hilversumse inwoners zijn, we willen niet schofterig zijn.De woonwagenbewoners hebben het al eerder gezegd: integratie is een achterhaald verhaal. Vijftig procent van ons is burger. We zijn allemaal getrouwd met een burgermeisje of jongen. Mijn zoon z'n kinderen zijn nog maar voor een kwart woonwagenbewoner. Onze kinderen  gaan in Loosdrecht naar school", zegt Terpstra.
Gerrits vindt dat het wel duidelijk is dat de gemeente Hilversum met andere dingen  bezig is geweest. Hij verwijst daarbij naar de recente grondaankopen van Matser vlakbij het terrein. Volgens  Gerrits heeft Matser er veel voor betaald hetgeen volgens  hem bewijst dat Matser overtuigd is van de mogelijkheden tot ontwikkeling. Gerrits: "Flink en hij zijn persoonlijke vrienden. We hebben een brief gestuurd met het verzoek deze grond te . kopen. We hebben al een mondelinge afwijzing gehad. De projectontwikkelaar gaat nu mede beslissen wat er gaat gebeuren in dit gebied! In Nederland geldt: wie huurt heeft het eerste recht van koop,  maar ons wordt dat recht nu ontnomen. Er zijn duidelijke financiële belangen in het  spel waarom De Egelshoek weg moet. Het is puur en alleen een financiële kwestie.  Maar niet over onze rug. Ze proberen ons leefgenot af te nemen en de woonwagenbewoners uit te roeien. Het zelfde als ze met de Indianen hebben gedaan. Die hebben ze in reservaten gestopt." Desgevraagd ontkent Flink  dat Matser en hij vrienden zijn en dat er iets geritseld zou zijn. De gemeente had de grond het liefst zelf gekocht, zegt Flink. Ook is de portefeuillehouder woonwagenbeleid niet van plan zich iets aan te trekken van zijn nieuwe status: "Dat lijkt me niet echt handig. Als ik het nodig vind om erheen te gaan, ga ik ,er gewoon heen." De wethouder is een beetje geïrriteerd:
"Ik hou niet van onsmakelijke grappen, zoals het verspreiden van een enquête waarin staat: zit u te wachten op woonwagenbewoners? Mijn privé-nummer staat er in, met als gevolg dat, mijn vriendin en mijn dochter twee dagen lang telefoontjes krijgen. Dat vind ik misselijk makend. Evenals de uitnodigingen aan hen voor dat golf toernooi. "Laat mijn familie erbuiten"
Flink vindt de hele situatie nogal dubbel, aangezien hij ook al een paar brieven heeft liggen van bewoners die graag naar de Erfgooiersstraat en Loosdrecht willen. "Dat zijn twee werkelijkheden die naast elkaar functioneren. Het gaat niet om het principe. Maar ik snap het best. Ik snap ook dat men kiest voor de aanval, dat waardeer ik zelfs, maar onsmakelijke grappen spreken mij niet aan. Dit is zinloos gehakketak." Gerrits zucht, "Het dringt niet door. Het is alsof je tegen een muur praat." Het uiteenhalen van het terrein zou volgens Gerrits desastreus kunnen zijn. "Als je een zangvogeltje uit de natuur haalt en in een kooi zet, heb je kans dat ie nooit meer' zingt." Terpstra: "Als ik hoor dat een besluit over mijn leefgenot een centenkwestie wordt... We zijn gewoon de tweede Mondriaan van Hilversum:"

Dinsdag 25 juni Artikel in Gooi- en Eemlander: Bewoners van Egelshoek spijkeren kantoorpandje dicht·

Het dichtgetimmerde gebouwtje op het woonwagenterrein De Egelshoek staat voor de houding die de bewoners zich deze dagen hebben aangemeten tegenover de gemeente: met hen valt niet te praten. Tenzij er een goed voorstel komt.

Bewoners van het woonwagenkamp De Egelshoek in Hilversum hebben gisteravond het kantoorgebouwtje dichtgetimmerd dat de gemeente op het terrein in gebruik heeft. De bewoners hebben dat gedaan uit protest tegen het gemeentelijk beleid, aldus één van hen, mevrouw Terpstra. Er bestaan al jaren plannen om het woonwagenkamp De Egelshoek te sluiten en de bewoners op kleinere, kampjes, verdeeld over diverse gemeenten in het Gooi en de Vechtstreek, onder te brengen. Dit in het kader van het jaren geleden door de rijksoverheid ingezette deconcentratÏl3beleid. Kern van dit beleid is de grote kampen te sluiten en te vervangen door kleinere. De bewoners van De Egelshoek hebben zich daartegen altijd verzet. Het kamp telt nu 36 woonwagens met zo'n 91 bewoners in totaal. Dat een kampje elders wordt gemaakt voor de jongeren in de huwbare leeftijd die zelfstandig in een. wagen willen gaan wonen, is prima, aldus mevrouw Terpstra. Sluiting van De Egelshoek en het verhuizen van de wagens die er nu staan, vinden . de bewoners echter onaanvaardbaar. Ze hebben dit de afgelopen tijd in gesprekken met vertegenwoordigers van diverse gemeenten in deze regio onder de aandacht gebracht. Ook met de gemeente Hilversum is in die zin gesproken. Afgelopen week hebben de bewoners volgens mevrouw Terpstra echter van de gemeente Hilversum te horen gekregen, dat koste wat het  kost sluiting van 'De Egelshoek en verhuizing naar elders zal worden doorgezet. Mevrouw Terpstra: '"Dat pikken we niet. Je kunt niet zomaar even beslissen 91 mensen die al jaren met elkaar wonen uit elkaar te trekken. Je wordt er doodziek van. Je kunt er niet van slapen." Ze wijst erop dat in diverse delen van het land het deconcentratiebeleid inmiddels weer is losgelaten. Waarom kan dat hier ook niet gebeuren? vraagt zij zich af. Om hun opvatting kracht bij te zetten hebben de bewoners nu het kantoortje van de gemeente dichtgespijkerd.

Dinsdag 25 juni Brief aan de wethouder van de gemeente Hilversum J.W.R. Flink van Tom de Booij
In de Gooi en Eemlander van vandaag las ik een uitspraak die U volgens de verslaggeefster Simone Stevens heeft gedaan, betreffende de perikelen rond de Egelshoek: "Laat mijn familie erbuiten". Het kan heel goed zijn dat de verslaggeefster U niet goed heeft geciteerd. en dan trek ik al mijn woorden, die ik U nu ga zeggen, meteen in. U als vertegenwoordiger van de burgers van de gemeente Hilversum heeft mede een beleid uitgestippeld, die het hart en ziel raakt van 91 mensen van het kamp op de Egelshoek. Tot nu toe heb ik mij ingehouden om de woorden van de wethouder de heer Vos van de gemeente Laren te citeren: "Het lijken wel Gestapo methoden van de heer Flink".· Inderdaad U grijpt in op de familielevens van 91 mensen en vraagt tegelijkertijd aan de burgers die U moet vertegenwoordigen, om de acties van de Egelshoekers buiten Uw familie te houden. Het is een interessant vraagstuk dat U daarmee aansnijdt: waar is het verschil tussen de zakelijke en persoonlijke omstandigheden? . Uw ambtenaar van politie, die heden het kamp kwam inspecteren om te zien hoe het clubgebouw was verbouwd, zei: "persoonlijk sta ik achter jullie maar ja ..... ". Ik zelf heb in de ondergrondse gevochten tegen de Duitsers en in het concentratiekamp Amersfoort gezeten, en de SSers,zeiden tegen mij: "persoonlijk sta ik achter jullie maar ja ... ".Ik hoop - tegen beter weten in - dat U zult beseffen dat het niet meer om onsmakelijke grappen gaat, maar dat als U zult doorgaan op de door U ingeslagen weg vele families het slachtoffer worden van Uw beleid. Terugkomend op uw uitspraak: "Laat mijn familie erbuiten" zou ik dringend willen aanraden om deze families er buiten te houden. w.g. Tom de Booij (eveneens afgedrukt in de nieuwsbrief van de Vliegende Egel).

Woensdag 25 juni 1996 NIEUWSBRIEF VAN DE VLIEGENDE EGEL, Jaargang 1, nummer

(ERINACEUS EUROPAEUS VOLATICUS)
 

x = het grasland waar wij 's-nachts ons voedsel komen halen

Donderdag 27 juni Artikel in Gooi- en Eembode "Brief onoorbaar en van laag allooi".Gemeente distantieert zich van nep-referendum
Hilversum. Het college van B & W van Hilversum distantieert zich van een nep-referendum dat bij bewoners in de bus is gevallen. Op briefpapier van de gemeente Hilversum wordt,  zogenaamd door de gemeente, bewoners gevraagd zich uit te spreken over het al dan niet verdwijnen van woonwagencentrum De Egelshoek. Wie de brief heeft samengesteld is onbekend. Het college noemt de nep-brief "onoorbaar en van laag allooi", temeer omdat de privé-telefoonnummers en adressen van burgemeester Kraaijeveld-Wouters en wethouder Jesse Flink erin genoemd orden. Dit had tot gevolg dat de telefoons van beide bestuurders constant. roodgloeiend  Volgens. de politie, die de  brief als "op z'n minst niet fatsoenlijk" bestempelt, wordt er geen onderzoek ingesteld naar de verantwoordelijke voor hef misleidende schrijven.

Vrijdag 28 juni Artikel in Gooi- en Eemlander : College wacht klacht Egelshoek . (Simone Stevens)
Het Hilversumse college·van burgemeester en wethouders wacht nog met het indienen van een formele aanklacht bij de politie over de actie De Egelshoek. Wel is in overleg met de politie besloten om politie en officier van justitie de zaak te laten bekijken. Justitie gaat nu bezien of er sprake is van een strafrechtelijk feit. Dit heeft het college vanochtend besloten. Eerder deze week zijn in Hilversum twee verschillende berichten verspreid waarin. staat dat er een referendum wordt gehouden over het Hilversumse woonwagencentrum De Egelshoek. Dit centrum moet als gevolg van overheidsbeleid plaatsmaken voor verschillende kleinere kampjes, waarover de bewoners zoude moeten worden verspreid. Veel bewoners zijn het niet eens met dat verspreiden van de woonwagenbewoners. De tekst is geplaatst onder het briefhoofd van de gemeente. In beide gevallen worden privé-telefoonnummers genoemd van de burgemeester en wethouder J. Flink. F1inks familie ondervindt daar veel hinder van. Overigen is er geen sprake van een referendum over dit onderwerp. Loco-burgemeester E. Weijers-van Veen: "We willen de zaak laten bekoelen. Zodat we na de vakantie tenminste redelijk met de bewoners van De Egelshoek kunnen communiceren. We hebben er nog eens goed over nagedacht en vinden het veel te ver gaan. Het moeilijke is dat we niet kunnen bewijzen wie hier achter zit." Er is inmiddels ook overleg geweest met coördinator E. Janssen van De Egelshoek. Die meldde het college dat een groot aantal bewoners van De Egelshoek zich distantieert van de actie. Weijers zegt, daar blij mee te zijn. "Ik hoop dat iedereen zijn gezond verstand gaat gebruiken, want hier los je niets mee op."

adres: perceel 1575, G 0000, Egelshoek, 1213 RC Hilversum

DE GEMEENTE HILVERSUM GOOIT MET EEN DOFFE DREUN DE DEUR VAN HET OVERLEG POTDICHT
14 mei jl heeft de toen nog gemachtigde en belangenbehartiger van de bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek, Dr Tom de Booij, aan de voorzitter van de Stuurgroep Uitvoering woonwagenplan Gooi en Vechtstreek (STUG) wethouder J.W.R. Flink gevraagd, of het bestuur van het voormalig woonwagencentrum aanwezig mocht zijn op de. beslissende vergadering van de STUG van 19 juni jl. om hun reeds schriftelijk ingediende argumenten tegen deconcentratiebeleid mondeling toe te lichten. Zij zouden dan aan het begin van de vergadering hun zegje kunnen doen om daarna weer te vertrekken zodat de leden van de vergadering tijdens de verdere vergadering hun beslissingen in alle rust zouden kunnen nemen. De botte bijl van de heer Flink komt goed tot uitdrukking in zijn antwoord op 11 juni jl:(letterlijk citaat) "Bovenaangehaalde brieven + bijlagen brengen naar onze mening geen nieuwe gezichtspunten naar voren over het wel of niet deconcentreren. om daar zeker van te zijn hebben behandelen wij uw brieven in de STUG vergadering van 19 juni 1996. (redactie: het woord "hebben" lijkt wat overbodig!). Tot slot delen wij u gelet op het bovenstaande mede dat wij geen gebruik maken van uw aanbod uw standpunt verwoord in bovenaangehaalde brieven in de STUG van 19 juni 1996 te komen toelichten".
Deze brief en ook de beslissing van de STUG vergadering van 19 juni jl betekent het einde van het overleg. De bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek zijn pas weer bereid te praten met de gemeente Hilversum als het deconcentratiebeleid van tafel gaat. Tot nu toe ziet het er naar uit dat de gemeente stokdoof en stekeblind is. Maar er is gelukkig een Nederlands gezegde: "Wie niet horen wil .... ". Door het besluit om door te gaan met deconcentreren heeft praten en schrijven geen enkele zin meer. Dit betekent dan ook het einde van de bemoeienissen in zijn rol als gemachtigde en belangenbehartiger van Dr T. de Booij. Hij heeft dan ook in een vergadering met de bewoners zijn machtiging teruggegeven. Dit heeft hij ook in een brief van 21 juni jl aan de leden van de STUG medegedeeld. We willen de lezers van onze Nieuwsbrief een alinea uit zijn brief niet onthouden. " Het is teleurstellend dat het mij niet gelukt is om langs democratische middelen de voortdenderende trein, via het omgooien van. de wissel van de heer Gieskens, op een ander spoor te brengen. Nu raast de trein voort in de, donkere nacht naar de eindbestemming: het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek. Bij dit eindstation aangekomen zullen de bewoners met de sterke arm worden ingeladen om vervolgens naar verschillende plaatsen in het Gooi te worden gedeporteerd... "
In de laatste 50 jaar is er dus niet veel veranderd in het Gooi. De heer De Booij heeft de overheid medegedeeld, dat hij in het vervolg in zijn eentje de strijd zal voortzetten. Wij als redactie prijzen ons gelukkig dat hij bereid is gevonden om ons op de hoogte te houden van die activiteiten die het daglicht kunnen verdragen. Gelukkig zijn wij als nachtdieren in staat om 's-nachts te zien wat er allemaal in Hilversum en omstreken gebeurt en gaat gebeuren.

GEMEENTE HILVERSUM PLEEGT CONTRACTBREUK
Wij legden beslag op de notariële akte opgemaakt op 22 juli 1970 waarin de gemeente Hilversum grond aankoopt van de Hoogwelgeboren Vrouwe Elizabeth Marie baronesse Sloet van Oldruitenborgh genaamd Marxveld voor de somma van f 144.277,50. Op dit stuk grond bevindt zich het woonwagencentrum de Egelshoek. Onder de lijst van voorwaarden lezen wij: n dat bij deze als erfdienstbaarheid wordt gevestigd ten laste van het verkochte en ten nutte van het aan verkoper verblijvende gedeelte van gemeld kadastraal perceel: de plicht van de eigenaar van het lijdend erf, thans de gemeente Hilversum, om het gehele woonwagencentrum door en voor rekening van de Gemeente Hilversum te omgeven door een hekwerk, merk Heras, type ZY 20 en voor een voldoende brede singel van loof- en naaldhout, zodanig dat het gehele centrum door het laatste aan het oog wordt onttrokken, deze voorzieningen, zolang het woonwagencentrum bestaat, in stand te houden en te onderhouden." Het hekwerk dat momenteel om het woonwagencentrum staat is niet van de in de akte genoemde kwaliteit, maar van ander materiaal ABC (Veenendal) gemaakt. Voor de aanleg van het nieuwe sloopterrein aangrenzend aan het woonwagencentrum is een heel bos in twee dagen illegaal door de gemeente Hilversum gekapt. Ook is verdwenen de singel van loofhout die behoort te staan tussen het woongedeelte en het nieuwe sloopterrein.

DE GEMEENTE HILVERSUM VEEGT HET VERZOEK VAN DE BEWONERS HET TERREIN WAAROP ZE WONEN VAN DE GEMEENTE HILVERSUM TE KOPEN VAN TAFEL.
13 juni jl heeft het bestuur van de vereniging "Behoud voormalig woonwagencentrum de Egelshoek" per brief aan de gemeente Hilversum gevraagd het terrein waarop zij wonen te mogen kopen. Alhoewel nog geen antwoord op deze brief is ontvangen, hebben we van de heer van Wieringen, de ambtenaar van de gemeente Hilversum, die mede verantwoordelijk is voor het deconcentratiebeleid, vernomen dat de bewoners het idee van aankoop wel kunnen vergeten. De bewoners zullen nu de gemeente Hilversum dringend verzoeken om de reden van de afwijzing nader toe te lichten.
Inmiddels heeft Leny Terpstra van de Egelshoek op maandagavond 1 juli een twee uur durend telefoongesprek gehad met de loco-burgemeester Mevrouw Weijers-van Veen. Zij bleek zeer slecht op de hoogte van de gang van zaken en zou bij de ambtenaren nader informatie inwinnen vooral wat de beweegredenen zijn om het verzoek om aankoop zo resoluut af te wijzen. Mevrouw Wijers bleek veel begrip te tonen voor de standpunten van de bewoners en vond de hele gang van zaken bijzonder triest en beloofde Leny Terpstra dat zij aan wethouder Flink zou vragen wat zijn onderliggende beweegreden zijn en waren om, ondanks alle argumenten ingebracht door de bewoners van het kamp, het deconcentratiebeleid toch te willen doorzetten. Wel wilde ze nog even kwijt dat de acties van een zekere De Booij uit Baarn mogelijk een averechts effect zouden kunnen hebben op de raadsleden van de gemeente Hilversum. Het zal voor de gemeente Hilversum steeds moeilijker worden om een plaats te vinden waar nieuwe lokaties voor woonwagens, binnen de bebouwde kom,kunnen worden ingericht. De burgers van Hilversum zullen nu meer dan ooit  zeggen: "laat ze toch zitten waar ze zitten, dan hebben  
Vorige week had Leny Terpstra nog een gesprek met de vervanger van de districtschef basiseenheid 3 van de politie regio 14 Gooi en Vechtstreek, de heer T.O. Roosjen. Wanneer onverhoopt de ME zou worden ingezet zou hij de bewoners van te voren waarschuwen. Hij zegde toe om de hele zaak met de burgemeester mevrouw Kraaijeveld-Wouters te gaan bespreken.

HET EGELSHOEK DOSSIER
Nu ons is gebleken dat de Gooise pers een vertekend beeld schetst van de situatie rond de Egelshoek en zelfs bepaalde gebeurtenissen dood zwijgt, heeft de redactie besloten om het Egelshoek Dossier te openen. We zullen in een aantal afleveringen de geschiedenis van de laatste 22 jaar beschrijven, zodat de lezers een goed beeld kunnen krijgen van het beleid van de overheid betreffende het voormal1g woonwagencentrum de Egelshoek. Duidelijk zal worden hoe er met de bewoners is gesold en er nooit serieus naar hen is geluisterd. Als in het najaar over het deconcentratieplan in de gemeenteraden van de elf verantwoordelijke gemeenten in de Gooi en Vechtstreek zal worden gestemd en wordt besloten om de Egelshoekers te deporteren kunnen de raadsleden niet meer zeggen: "Wir haben es nicht gewusst". Onze Nieuwsbrief wordt steeds aan de betreffende overheidsdienaren toegestuurd.
(De geschiedenis van de Egelshoek is opnieuw opgeschreven zie aan het eind van dit Egelshoek dagboek : zodat het niet nodig is dit nog eens te herhalen wat in de nieuwsbrief Vliegende Egels is opgeschreven)

Beste lezers van onze Nieuwsbrief. Wij zijn uiteraard bijzonder benieuwd om van U te vernemen hoe U de Nieuwsbrief vindt en of U voor ons kopij heeft alsmede op- of aanmerkingen over tekst en inhoud. U kunt Uw brieven sturen aan ons adres genoemd aan het begin van de nieuwsbrief. Wij hebben langs de weg aan de Egelshoek een brievenbus geplaatst met ons logo.
De Vliegende Egels wensen alle lezers veel leesplezier.

Juni Artikel in het Wiel: Het gaat niet om ons, het is een centenkwestie^' (Thea Reuver)  
Op 26 juni van dit jaar hakte de STUG (Stuurgroep Uitvoering Woonwagen plan Gooi en Vechtstreek) de knoop door. De Egelshoek, Hilversums oudste en grootste centrum, moet verdwijnen. De stemming onder de elf deelnemende gemeenten was eensluidend, en juist dat kwam hard aan bij de bewoners van de Egelshoek. Dat Hilversum wilde deconcentreren was niet nieuw. De gemeente heeft er nooit een geheim van gemaakt het regionale centrum, dat officieel al in 1975 werd opgeheven, liever kwijt te zijn dan rijk. Maar vaart achter de afbouw van de Egelshoek werd nooit gezet. Een reden was dat de deelnemende gemeenten het maar niet eens konden worden over nieuw aan te leggen kampjes binnen de eigen gemeentegrenzen. Dit gegeven, plus de beleidsombuiging vorig jaar van staatssecretaris Tommel, hield de bewoners op de been en gaf hen weer hoop. IJdele hoop, wordt nu gevreesd, want met het STUG-besluit komt de deconcentratie toch vervaarlijk dichterbij.
Ongewenst
De stemming onder de bewoners van de Egelshoek is gelaten. Vanaf begin dit jaar hebben zij er, samen met de heer De Booy, die zich eerder met succes heeft ingezet voor het behoud van een kampje in Baarn en zich nu het lot van de Egelhoekers heeft aangetrokken  en er alles aan gedaan om Hilversum en de overige gemeenten op andere gedachten te brengen: er zijn enquêtes gehouden, een handtekeningenactie, nieuwsbrieven verspreid en vele interviews gegeven aan de media. De bewoners hebben zelfs een gezamenlijk bod gedaan om het kamp te kopen en het beheer in eigen handen te nemen. Iets wat de gemeente Hilversum vele tonnen zou besparen. Het heeft allemaal niet mogen baten. 'Ze willen ons gewoon niet horen', zegt een verbolgen Leny Terpstra. 'Al de argumenten die wij hebben ingebracht, ze hebben ze zo allemaal aan de kant geveegd. We mochten zelfs niet aanwezig zijn bij de vergadering van de STUG. Ze zeggen dat Nederland een democratie is, maar dit is echt geen democratie. Voor burgers ja, maar voor woonwagenbewoners nee.' Voor de Egelhoekers staat intussen als een paal boven water: met de gemeente Hilversum valt niet meer te praten. Om die houding kracht bij te zetten is eind juni het gemeentegebouwtje op het kamp dichtgespijkerd. De ambtenaren van de gemeente zijn bestempeld tot 'persona non grata', ongewenste bezoekers. Zij zijn pas weer welkom als het beleid wordt losgelaten en een gelijkwaardige discussie mogelijk is. 'Mt ons, niet langer over onze hoofden heen, want dat pikken wij niet meer', zegt Terpstra.

Egelshoek-bestuursleden Leny Terpstra en André Terpstra en golfdocent en mede-actievoerder Tom de Booy (rechts) houden de moed erin.

Procesverbaal
'Ze denken nog steeds dat wij dom zijn, dat ze ons alles kunnen wijsmaken', meent Egelhoeker Hannes Gerrits. 'Maar wij zijn wel degelijk goed geïnformeerd. De argumenten die de gemeente hanteert om het centrum op te heffen kunnen we stuk voor stuk ontkrachten. Neem de grond verontreiniging. Als de bodem hier echt zo vervuild zou zijn, hoe kan dan de gemeente het grondwater onder het centrum onttrekken en zó toevoegen aan het oppervlakte water, zonder dat die vervuiling is ingedamd? Ook het argument van de gemeente dat er illegale bedrijfsactiviteiten zouden plaatsvinden, is onzin, meent Gerrits. 'Alle bedrijfjes op het terrein staan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en zijn dus officieel geregistreerd. Bovendien heeft de wijkagent hier een jaar op het kamp gewoond en die heeft nog geen procesverbaal hoeven uit te schrijven. Ze moeten eerst eens met bewijzen komen, in plaats van meteen weer te roepen 'onbeheersbaarheid '!
Berlijnse muur
'Ze halen toch altijd dezelfde zaken aan', meent Leny Terpstra. 'Ze vinden nog steeds dat we moeten integreren, maar dat is allang achterhaald. Wij zijn al jaren geïntegreerd. Er is bijna geen familie hier waarvan er niet één met een burger is getrouwd. En onze kinderen gaan al jaren in Loosdrecht op school. Wat zeuren ze dan toch?' Een deel van de Egelhoekers is in de loop van de jaren al naar kleinere kampjes verhuisd dichter bij de wijk en volgens de gemeente, dus geïntegreerd. Gerrits moeder staat op zo'n kampje aan de Van Gentlaan. De misstap van de eeuw, noemt Gerrits dit initiatief. 'Ze hebben daar een heuse Berlijnse muur tussen het kamp en de wijk gezet. De mensen hebben totaal geen contact met de buurt, het enige contact is als er geklaagd wordt. Die mensen integreren van z'n levensdagen niet. Die kwijnen gewoon weg, ze verpieteren er.'
Centenkwestie
De bewoners van de Egelshoek beschuldigen de gemeente Hilversum ervan valse argumenten te hebben gebruikt om de deelnemende gemeenten achter zich te krijgen. 'Het gaat niet om ons. Het gaat niet om integratie of bodemvervuiling. Het is puur en alleen een centenkwestie', zegt Gerrits. 'Wij, of althans dit terrein is goud waard. Het land hieromheen is voor veel geld verkocht aan een projectontwikkelaar. En wij staan dus in de weg. Want hier gaat woningbouw komen dat is zeker, luxe woningbouw, en daar passen wij als woonwagenbewoners niet tussen.'
Het vermoeden van de bewoners is enkel versterkt door de voorstellen die uit de STUG-vergadering zijn gekomen. Gerrits: 'De gemeente Hilversum heeft de deelnemende gemeenten beloofd dat als binnen 10 jaar wordt gebouwd op de Egelshoek de gemeenten meedelen in de winst van de grond. Nou als je, zoals Hilversum beweert, geen plannen hebt met deze grond, dan doe je ook niet zo'n belofte.' Een ander voorstel luidt dat de taakstelling van gemeenten die daaraan niet kunnen voldoen, eventueel kan worden overgenomen door andere gemeenten. Uiteraard tegen een bijdrage in de kosten. Gerrits: 'Het is dus pure omkoperij waar Hilversum mee bezig is. Voordien waren er nog gemeenten die vóór behoud van de Egelshoek waren. Uit eigen belang uiteraard, want ze wilden liever geen woonwagenbewoners binnen hun gemeentegrenzen. Die voorstanders zijn we nu kwijt, ze hebben zich domweg laten omkopen. Maar ik kan nu al zeggen: Al die gemeenten die zich nu laten omkopen, dat zijn straks de eerste plekken waar wij heen willen. Dat garandeer ik je, zo makkelijk komen ze niet van ons af.'
Acties
De Egelhoekers zijn eensgezind in hun vastberadenheid te blijven zitten waar ze zitten. Leny Terpstra: 'De gemeente heeft gedreigd om desnoods de ME in te zetten. Nou dat moeten ze dan maar doen. Ze kunnen onze wagens wegslepen, wij komen terug, desnoods in tentjes.'
De bewoners treffen inmiddels voorbereidingen voor nieuwe acties voor het behoud van het centrum. Op 14 september staat een open dag op het programma voor wethouders, buurtbewoners en andere belangstellenden. Voorts nemen de Egelhoekers deel aan alle komende fractie- en gemeenteraadsvergaderingen van de deelnemende gemeenten. Het besluit van STUG moet namelijk nog instemming vinden binnen de afzonderlijke gemeenten. En er zijn meer acties in voorbereiding, maar daarover willen de bewoners niets kwijt. Alleen dat het geweldloze acties zullen zijn. 'Geweldloos, maar wel acties waarvan de gemeente de nodige last zal ondervinden', aldus Terpstra.
Referendum
De gemeente Hilversum zelf is intussen danig geïrriteerd geraakt door enkele acties, waarvan de Egelhoekers zijn beschuldigd. Zo kreeg de Hilversumse bevolking enkele maanden geleden een referendum in de bus met de vraag of zij woonwagenbewoners als buren wilden. Op het referendum stond het privé-telefoonnummer van de wethouder van Volkshuisvesting, J. Flink. Het resultaat was een regelmatig thuis lastiggevallen en zeer gepikeerde wethouder.
Leny Terpstra: 'Die actie komt niet bij ons vandaan. Wij zijn niet, zoals de gemeente Hilversum, stiekem bezig. Alles wat wij doen, zullen ze horen en zien.' Medelijden met de wethouder heeft Terpstra echter niet. 'Hij heeft via de krant laten weten: Laat mijn familie erbuiten. En ik wil tegen hem zeggen: Laat ook onze families er buiten. Wij staan hier al 50 jaar. Onze wortels liggen hier. Je kan mensen niet zomaar wegrukken en uit elkaar drijven. De meiden op het kamp zijn er overstuur van. Die zijn met elkaar opgegroeid, zijn als zusjes. Ze hebben het er elke dag over, dat ze straks misschien uit elkaar moeten, en liggen 's nachts in bed te huilen. Dat is toch in en in triest?' 'Straks moet je als moeder gaan kiezen bij welke dochter je op het kamp gaat staan als de een hier staat en de ander daar. Je wordt in een strijd gegooid waar je helemaal niks mee hebt te maken. En dan kunnen burgers wel zeggen, ja onze kinderen wonen ook niet in de buurt. Maar hun kinderen zijn de onze niet. Hun kinderen gaan ook naar internaten, naar scholen in het buitenland, wonen op kamers. Dat doen onze kinderen niet. Wij zijn woonwagenbewoners, geen burgers, lieten ze dat maar eens tot zich doordringen.'
Menselijkheid
De bewoners hebben de Egelshoek inmiddels omgedoopt tot 'Vrijheidspark Nooitgedacht'. Want ondanks alle sombere geluiden, hebben zij één troost: de gemeente Hilversum, die zelf nog 22 plaatsen moet realiseren, heeft nog niet een geschikte plek kunnen vinden voor de aanleg van nieuwe kampjes. 'Het is een erekwestie geworden voor onze wethouder Flink', meent Terpstra. 'Maar meneer Flink hoeft er geen erekwestie van te maken. Als de Egelshoek zo mag blijven, dan zou hij zelfs het nieuwe kamp mogen openen. Hij zal niet worden aangekeken op de verliezen, want er zijn geen winnaars of verliezers. Het gaat allemaal om een stukje menselijkheid. En meneer Flink zou toch ook moeten weten: met menselijkheid zijn meer strepen verdiend en oorlogen gewonnen dan verloren.'

Dinsdag 23 juli 1996 NIEUWSBRIEF VLIEGENDE EGEL.
Jaargang 1, nummer 3,
Adres van de redactie: perceel 1575, G 0000, Egelshoek, 1213 RC Hilversum.

" ALLES WAT BEWEEGT, DAAR IS MEN BANG VOOR"

                ERINACEUS EUROPEUS VOLATICUS

WIE ZIJN DE WETHOUDERS VAN DE ELF GEMEENTEN DIE VERANTWOORDELIJK ZIJN VOOR HET DECONCENTRATIEBELEID tN DE GOOI EN VECHTSTREEK EN WAT IS HUN POLITIEKE KLEUR?
HILVERSUM J.W.R. FLINK PvdA; WEESP B.H.E LUKEN CDA; MUIDEN  C.J. LEUPEN PvdA; NEDERHORST TEN BERG Mw N.M HAGEMAN-BERG CDA; NAARDEN;  H.W. DE HOLLANDER CDA; 'S-GRAVELAND  F.J. STAAL PvdA; LOOSDRECHT R.P. ENSERINCK CDA; BLARICUM Mw E.M. RECOURT-GROSS VVD; BUSSUM Drs J.P.M. ZONNEVELD CDA; LAREN F.V.M. VOS VVD;HUIZEN Mw Drs M.G.F. DIERICK-VAN DE VEN CDA

GOLFEN OP DE EGELSHOEK
Dinsdag 23 juli 1996 om 13.30 uur is het zo ver. Dan zal Vader en Zoon Blauwendraad de golfbaan gelegen op hun graslanden door het slaan van een golfbal van de eerste afslagplaats officieel openen. Hierbij nodigt het Bestuur van de golfclub de Vliegende Egel alle reizigers van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek uit om mee te doen aan de golfwedstrijd over 9 holes. Al het golfmateriaal is aanwezig en onze golfleraar zal de wedstrijdleiding op zich nemen. In de afgelopen weken is al een 5 tal maal geoefend door een aantal leden van de Golfclub. Afgelopen dinsdag hebben we de eerste individuele wedstrijd gespeeld. De beste score was 54 slagen over negen holes en door twee spelers werd zelfs een hole in twee slagen gespeeld!
Elke hole heeft een naam die overeenkomt met de beroepen die de reizigers in de afgelopen honderd jaar hebben uitgeoefend zoals kermisreiziger, venter, aardappelrooier, scharensliep, paraplumaker, stoelenmatter, autohandelaar en orgeldraaier. In 1968 heeft de overheid een verkapt trekverbod uitgevaardigd en de reizigers in grote verzamelkampen samengebracht. Mede hierdoor konden de reizigers hun ambachten niet meer uitoefenen en werden ze door dit overheidsbeleid gedwongen om naar de sociale dienst te gaan. Vandaar dat de eerste hole als naam heeft gekregen : steuntrekker. Dit beleid van 1968 wordt nu weer omgegooid en wil de overheid dat de grote kampen weer uit elkaar worden getrokken het zogenaamde deconcentratiebeleid.  De Golfclub de Vliegende Egel zal trachten door middel van golfdemonstraties in den lande de andere reizigers voor de golfsport warm te maken. In een tijd waar door middel van ME acties de bewoners van woonwagencentra steeds angstiger worden, is het beoefenen van de golfsport een welkome afleiding. Ze raken zo gefixeerd op het golfballetje dat ze even alle zorgen over de toekomst vergeten, het zogenaamde "Lourdes effect" slaat dan toe. Met de hartelijke golfgroeten Het Bestuur van de Golfclub de Vliegende Egel Weg op de Egelshoek , Hilversum.
(De geschiedenis van de Egelshoek is opnieuw opgeschreven zie aan het eind van dit Egelshoekdagboek, zodat het niet nodig is dit nog eens te herhalen wat in de nieuwsbrief Vliegende Egels is opgeschreven)

Wij zijn hiermee aan het eind gekomen van onze derde nieuwsbrief. We zouden willen besluiten met de uitspraak gedaan door wethouder Flink "LAAT MIJN FAMILIE ERBUITEN". Wij van de redactie van de Vliegende Egel hopen eveneens dat de wethouder de families van de Egelshoek er ook buiten zou willen laten door hun met rust te laten. De vliegende egels wensen alle lezers veel leesplezier.

Donderdag 25 Juli Artikel Gooi- en Eemlander: Adressen lijst politici in bulletin Egelshoek
De deze week verschenen, derde nieuwsbrief 'De Vliegende Egel', een anoniem informatiebulletin voor woonwagenbewoners van De Egelshoek in Hilversum, maakt melding van maatregelen die de gemeente Hilversum zal hanteren om het woonwagenkamp op te heffen. In een bijlage zijn kleine foto's opgenomen van "de elf burgemeesters van de Gooi en Vechtstreek, die verantwoordelijk gesteld zullen worden voor de deportatie van de Egélshoekers". Tevens zijn hun adressen en telefoonnummers in het periodiek opgenomen. Dat laatste geldt ook voor alle raadsleden in de regio. Eerder werd in Hilversum een anonieme enquête .gehouden op gekopieerd, gemeentelijk briefpapier. De zogenaamde enquête werd valselijk voorgesteld als een referendum over de toekomst van De Egelshoek. Daarin werden de namen en telefoonnummers genoemd van wethouder J. Flink en burgemeester J. G. Kraaijeveld. De familie van wethouder Flink werd daarop dagenlang bestookt met telefoontjes naar aanleiding van het enquête-formulier. In een eerder exemplaar van de Vliegende Egel werden de namen, adressen en telefoonnummers van de overige college-leden in Hilversum opgenomen. De huidige nieuwsbrief  kent, in tegenstelling tot de vorige, wel een redactieadres: perceel 1575, G 0000, Egelshoek, 1213 Hilversum

Donderdag 22 augustus Aan de bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek
Lieve mensen, zaterdag 14 september 1996 hebben wij als bestuur van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek het plan opgevat om een open dag te organiseren . Wij willen alle Nederlanders uitnodigen die een beetje begrip voor ons willen krijgen en met eigen ogen willen zien hoe wij hier leven en hoe wij niet van plan zijn om door welke overheidsmaatregel dan ook tegen onze zin ons stekkie door dwang zullen moeten verlaten. Hoe hebben we ons deze dag voorgesteld? We zullen via posters, die wij op alle bomen van Hilversum en omgeving zullen aanbrengen alle burgers uitnodigen om vanaf 2 uur 's-middags op zaterdag 14 september 1996 aanwezig te willen zijn op de Egelshoek. Wat treffen zij daar aan? Een grote tent waar we de gasten op een hapje en een snapje zullen tracteren. Hierbij zal voor een muzikale omlijsting worden verzorgd door ome Foeke en Kolenboertje die op hun harmonica's onze eigen muziek ten gehore zullen brengen. Ook zal in de tent aanwezig zijn een televisietoestel waar de gasten een nonstop programma kunnen zien van films die gemaakt zijn over ons leven van vroeger en nu. We zullen de gasten verder uitnodigen om een rondtocht te maken door het kamp. Ze kunnen dan met hun eigen ogen aanschouwen wat de reden is waarom wij onder geen prijs dit kamp willen verlaten. Op het aangrenzend weiland van Flip en Henny Blauwendraad bestaat er de gelegenheid om een golfdemonstratie bij te wonen gegeven onder leiding van de golfleraar van onze golfclub "De Vliegende Egel". Het is tevens mogelijk dat de gasten een balletje kunnen slaan op onze 9 holes golfbaan. Wij rekenen op veel mensen en dat gaat dus geld kosten. Wij zijn al gestart met een inzamelingsactie, tot nu toe hebben 9 mensen al een bedrag van f 1200,- opgebracht. Wij zijn zo vrij om een beroep te doen op jullie voor een vrijwillige financiële bijdrage waar bij we gedacht hadden aan per hoofd van gezin een bedrag van minimaal 25 gulden. Op zo'n manier zijn we vrijwel zeker dat we de kosten van zo'n open dag kunnen dragen. Vergeet niet het is een unieke gelegenheid om de burgers van Nederland te laten zien wie wij zijn en waartoe wij in staat zijn en dat ze er heel verstandig aan zouden doen om ons hier met rust te laten. Jullie zullen begrijpen dat niet alleen financiële hulp moet worden geboden om deze dag tot een succes te maken maar ook materiele hulp in de vorm van het helpen met: "de tent opzetten, koffie,thee,limonade in te schenken, het parkeren van de auto's van de gasten etc etc. Iedereen die ons daarbij wil helpen zouden wij willen vragen om dit aan ons VOOR 1 SEPTEMBER 1996 kenbaar te maken zodat wij een goede taakverdeling kunnen maken. Het is duidelijk dat de gasten een goede indruk van ons kamp krijgen., Wij zouden iedereen willen oproepen om mee te helpen dat het kamp een goed aanzien zal krijgen. Om meer ruimte voor de gasten te scheppen om ons kamp te bezoeken zouden wij willen vragen om alle verplaatsbare auto's te parkeren op het toekomstige sloopterrein en ook het kamp zo veel als mogelijk vuilvrij te maken. We moeten alle overheidsdienaren laten zien dat wij zelf heel goed in staat zijn om ons kamp te beheren, en dat hun argumenten van "onbeheersbaarheid" op niets zijn gebaseerd. Zoals het er nu naar uit ziet is het duidelijk dat het vijf voor twaalf is. In de komende maanden zullen alle elf gemeenteraden een definitieve beslissing nemen :" of het kamp gaat weg of het blijft". Het is onze laatste kans om te laten zien dat het menens is en dat wij nooit vrijwillig dit kamp zullen verlaten. Waarom wij dat nooit zullen doen moeten wij op de Open Dag van zaterdag 14 september 1996 aan alle burgers van Nederland die daarvoor belangstelling hebben laten zien. Met de allerbeste groeten, Het bestuur van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek  Hannes Gerrits, Wies Jillings, André Terpstra, Leny Terpstra

September Artikel in de Nieuwe Rand Expresse. Open dag bij De Egelshoek 'Je moet er toch niet aan denken mensen met de ME te verdrijven
LOOSDRECflT - Vroeger was de  derde avond van de Avondvierdaagse in Loosdrecht de vaste avond dat de route langs het zigeunerkamp liep. Zodra men op de zomerse avond het kamp naderde werd het stiller en naar gelang men dichter bij kwam werd de pas voor de gehele groep er flink In gezet. Het kamp voorbij keek iedereen nog eens schichtig om. Anno 1996 Is de situatie geheel en al anders. Geen vrijstaatstatus meer maar open. De open dag op de Egelshoek bood zaterdagmiddag iedereen de kans om kennis te maken met de bewoners en met eigen ogen te zien hoe de  mensen leven en wonen. Velen grepen die kans en kwamen niet bedrogen uit Veel politici uit Hilversum en Loosdrecht, cameraploegen van verschillende omroepen en veel publiek werden door de kampbewoners onthaald op de echte zigeunerklanken, accordeonmuziek. De toegangswegwas met vlaggetjes versierd en in een grote tent bij de ingang van het terrein, had men voor het publiek koude schotels, koffie en fris klaargezet, en alles gratis, Berend Diekerhof, directeur van de openbare Lindeschool werd door vele oud-leerlingen, die op het kamp wonen spontaan begroet, zo ook juf Sylvia van de peuterspeelzaal uit Loosdrecht. Momenteel wonen er 36 gezinnen en telt het kamp 91 bewoners. Volgens Wies Jillings, bestuurslid van het woonwagenkamp had men op deze grote opkomst gerekend. "Onze kinderen gaan in Loosdrecht op school en we onderhouden goede contacten met het onderwijs. We ondervinden een grote solidariteit bij je Loosdrechtse bevolking. Niemand heeft van ons last en daarom verbaast het ons dat de politiek ons lier weg wil hebben." Jillings woont al 28 jaar op het kamp. Het kamp heeft in de laatste jaren een metamorfose ondergaan. Alle wegen op het kamp zijn bestraat en er is verlichting en voorzieningen voor het houden van dieren aangebracht. Een nieuw omheind terrein voor de opslag en verwerking van sloopvoertuigen nadert zijn voltooiing

Bestuurslid van het woonwagenkamp Wies Jillings luistert naar 'zigeunerklanken' op de accordeon (Foeke Jillings).

De huisvesting is niet meer zoals vroeger bij Pipo de clown en Mameloe in een kleine woonwagen. De reiswagen is vervangen door een moderne permanente stacaravan of bungalow. Alles oogt netjes. Amusant is te zien dat sommige cameraploegen de hele woonaccommodatie secuur vastleggen en dat de vrouwen dit scenario vol trots bekijken. Ook hun home is hun castie en mag gezien worden. De Egelshoek dateert van voor de oorlog. Leen Gerrits Terpstra.(76 jaar) kwam al op zeventienjarige leeftijd,met haar ouders in de Egelshoek wonen. "Ik ken het dus al bijna zestig jaar." Vol trots vertelt zij dat ze familie is van Erica Terpstra. Zij is een van de oudste bewoners. "Niet meer op dit kamp, ik sta nu bij de Van Ghentlaan en kan dus well1et een en ander vertellen hóe het voelt om gedecentraliseerd te worden. Het is toch een schande om mensen zo te verdrijven. De sfeer op de Egelshoek is goed en men is niet tot overlast van de woonomgeving. Het gaat allemaal om het grote geld van de hoge heren en niet om mensen zoals wij. " Integreren zal zeker betekenen dat families uit elkaar worden gehaald. "In de Egelshoek heb je meer onderlinge contacten en daar waar ik nu zit, zit ik als weduwvrouw weg te kwijnen. Ik heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik hier weg ben, hier staan mijn kinderen:" En ·dan komen de  tranen.

Leen Gerrits-Tèrpstra pleit bij de burgemeester van Hilversum voor het behoud van De Egelshoek

Dinsdag 19 november 1996 NIEUWSBRIEF VLIEGENDE EGEL.
Jaargang 1, nummer 4,
Adres van de redactie: Koningsweg 45, 3743 ET Baarn tel. 035-5412852, fax 035-5415980

" ALLES WAT BEWEEGT, DAAR IS MEN BANG VOOR"

                ERINACEUS EUROPEUS VOLATICUS

DE NIEUWSBRIEF HEEFT EEN NIEUWE REDACTIE!
Het is weer een tijdje geleden dat het laatste nummer van de Vliegende Egel is verschenen
(23 juli jl) en toch is er weer heel veel gebeurd in de Hilversumse regio. Maar wij, Vliegende Egels hebben het te druk gehad met ons zelf. Er moest veel voedsel worden vergaard voor de grote reis in het najaar om naar ons overwinteringgebied in Zuid Afrika af te reizen. Inmiddels zijn we in ons stekkie voor de overwintering aangekomen en wel langs de rivier Valsch ten noordoosten van bet plaatsje Hoopstad gelegen in de Oranje Vrijstaat een provincie van Republiek zuid Afrika. Wij zijn van plan om in het voorjaar weer naar ons gebied ten zuiden van het vliegveld Hilversum terug te komen. Om de inwoners van de Gooi- en Vechtstreek toch op de hoogte te houden van de ontwikkelingen betreffende de deportatieplannen van de Egelshoek door de bestuurders van de elf gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek hebben wij een nieuwe redactie gevonden, die de nieuwsbrief gedurende de wintermaanden wil verzorgen. uiteraard blijven wij, Vliegende Egels geheel verantwoordelijk voor de inhoud van de Nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrieven zijn bij de gemeente Hilversum niet in goede aarde gevallen. Wij zijn echter ontsteld over het feit, dat wij anoniem zouden zijn, er stond toch duidelijk een adres bij: tw perceel 1575 , G 0000, Egelshoek 1213 RD Hilversum. Bij het ingangshek van het perceel is vanaf begin juni jl een groene brievenbus geplaatst liet daarop geschreven : redactie Vliegende Egel. Had de gemeente Hilversum een brief naar bovenstaand adres gestuurd, dan hadden ze daarop netjes van de redactie antwoord ontvangen.

DE LIJDENSWEG VAN HET BESTUUR VAN DE VERENIGING EGELSHOEKBEWONERS TIJDENS HET BIJWONEN VAN DE VELE COMMISSIE- EN RAADSVERGADERINGEN VAN DE ELF GEMEENTEN
Na het succes van de open dag volgden zware maanden voor het bestuur van de Vereniging Egelshoekersbewoners (VE), die talloze commissie- en raadsvergaderingen van de elf gemeenten in de Gooi- en Vechtstreek hebben bijgewoond, waar de deportatieplannen van de Egelshoek op de agenda prijkten. We laten de elf gemeenten en hun ingenomen standpunten tot nu toe de revue passeren. We beginnen met de vijf gemeenten die hebben ingesteld met het deportatiebeleid.

LOODRECHT
21 augustus 1996: Ondanks bet feit dat de burgemeester van Loosdrecht de heer Gieskens op 2 april jl aan de belangenbehartiger van de Egelshoekers nog heeft gezegd : "stop de voortdenderende trein van bet deconcentratiebeleid, waar de wissel verkeerd staat. Laat de Egelshoekers toch zitten waar ze zitten ", heeft de raad van Loosdrecht toch ingestemd met de deportatie van de Egelshoekers. Wel erg ironisch, want zijn gemeenteraad had al op 25 januari beslist dat de Egelsboek zou moeten verdwijnen! Het vlammend protest dat drie leden van het Bestuur hebben gehouden, heeft alleen maar dove oren getroffen. Wel had van der Molen van D66 nog wat pittige opmerkingen richting Hilversum :" Hij zei dat er niet te praten viel met Hilversumse bestuurders op basis van argumenten. Hilversum wil dit kamp weg hebben en wij staan machteloos tegenover bet besluit van Hilversum". Mevrouw Kluit (VVD) deed nog een duit in bet zakje door te zeggen : "Ik denk dat er achter de schermen meer gebeurt dan wij weten".

HILVERSUM:
21 augustus 1996: Vergadering raadscommissie Stadsbeheer. Het bestuurslid Lenie Terpstra heeft namens de bewoners gezegd dat de woonwagenbewoners de grond van het kamp willen kopen en het zelf willen beheren. In de Gooi- en Eemlander staat over deze vergadering nog het volgende: "De Hilversumse VVD fractie noemt het een gemiste kans, dat het college van burgemeesters en wethouders geen verzoek tot heroverweging beeft ingediend over het door het rijk bepaalde deconcentratiebeleid van woonwagenkampen. (Over dit zeer belangrijke punt. volgt in de nieuwsbrief nog een analyse onder de titel "De TOMMELcirculaire en wat heeft de gemeente Hilversum daarmee gedaan.). 17 september 1996: Vele bewoners van de Egelshoek waren naar de raadszaal van Hilversum getogen voor de Commissie vergadering Welzijn om hun bestuursleden, die wederom een vlammend protest lieten boren, te ondersteunen. uit het verslag van deze vergadering komt een zeer belangrijk punt naar voren. De wethouder Flink zegt dat er een overleg is geweest met de bewoners in een periode (red. 4 oktober 1995), waarin nog geen enkel besluit was genomen. Door het bestuurslid van de Vereniging Egelshoekbewoners, de heer Gerrits, wordt opgemerkt, dat het besluit van deconcentratie toen al vaststond en ook als zodanig werd aangekondigd. De bewoners hebben althans die stellige berinnering. In het verslag van deze 4 oktober 1995 vergadering lezen we namelijk:" De heer Gerrits heeft er bezwaar tegen dat de gemeente gaat bepalen wat voor hem van belang is. Hierop antwoordt wethouder Flink: HET KAMP DEFINITIEF ZAL WORDEN OPGEHEVEN. Dit is de reden waarom de Egelshoekers in de maanden daarna toen de echte raadsbesluiten werden genomen, geen actie hebben ondernomen om hun stem te laten horen, omdat ze dachten dat het zwaard van Damocles toch al was gevallen. Hierdoor verkeerden de raadsleden op hun beurt in de mening, dat de Egelshoekers zich er al bij hadden neergelegd. Pas in het begin van  dit jaar worden de Egelhoekers klaar wakker als ze zien hoe ze door de Gemeente Hilversum zijn misleid.
9 oktober 1996 komt de raadsvergadering, waar maar liefst 27 Egelshoekers op de publieke tribune zitten en tot hun afgrijzen zien hoe de meerderheid van de raad akkoord gaat met de deportatie van de Egelshoek. Het enige lichtpuntje moge zijn geweest, dat de wethouder Flink niet leer in eerste instantie uit mag gaan van gedwongen verplaatsing. Hij moet hier eerst de toestemming voor krijgen van de raad. Over de bestemming van het terrein van Egelshoek, zegt de wethouder Flink in antwoord op een vraag van een raadslid dat er geen bestemming is. Wat dan te zeggen van een rapport dat de gemeente Hilversum heeft laten maken door de firma Pinch en Hit te Utrecht in april van dit jaar met het verzoek om dit binnen een maand klaar te hebben. Op 24 mei verscheen het rapport:" .Vliegveld Hilversum en directe omgeving" in dit rapport wordt voor het terrein van .de Egelshoek een aantal bestemmingen opgesomd, waarbij woningbouw de voorkeur heeft. (12 nov jl heeft het vliegveld Hilversum contract verlenging gekregen van vijf jaar met eventueel nog eens 5 jaar, dan zijn we al weer 10 jaar verder). Bij het plan gebied zijn o.m. het woonwagenkamp Egelshoek ten zuidoosten van het vliegveld en een tweetal kavels ten zuiden van het vliegveld. Het zijn deze twee kavels die de projectontwikkelaar Matser op 11 maart 1996 heeft aangekocht voor de somma van ruim 3 miljoen gulden. Het laat zich raden waarom Matser dit terrein heeft aangekocht! Heel merkwaardig is dat dit rapport niet op tafel is verschenen bij alle commissie- en raadsvergaderingen in de afgelopen tijd. Het bestuur van de Vereniging Egelshoeksbewoners heeft dit rapport vermenigvuldigd en aan de 200 raadsleden van de Gooi- en Vechtstreek persoonlijk toegestuurd en zelfs bij een aantal raadsleden thuis bezorgd. Het bleek dat zij niet op de hoogte waren van dit rapport!
10 oktober 1996:Onder voorzitterschap van wethouder Flink wordt de STUG bijeengeroepen en worden de gelederen weer gesloten en wordt besloten om stug door te gaan liet de ingeslagen weg.
6 november 1996:De bewoners van de Egelsboek worden door de gemeente uitgenodigd om te praten over hun toekomst. Het gehele bestuur is naar deze bijeenkomst gegaan om een op perkament in fraaie letters geschreven tekst aan wethouder Flink aan te bieden.
"Aan de gemeente Hilversum De leden van de Vereniging Egelshoekbewoners in vergadering bijeen op vrijdag 18 oktober 1996, hebben met algemene stemmen besloten om het overleg met de gemeente Hilversum, inzake het deconcentratiebeleid op te schorten tot het moment dat de Vereniging Egelshoekbewoners een schrijven van de gemeente Hilversum ontvangt, waarin staat dat de gemeente Hilversum ons NOOIT gedwongen zal verplaatsen". Het bestuur heeft de wethouder Flink medegedeeld, dat de bewoners van de Egelshoek deze bijeenkomst niet zagen zitten. Het graf was gegraven, de kist liet zes planken gemaakt, alleen mogen ze nog kiezen of ze lelies of rozen op hun graf willen hebben.
15 november schrijft wethouder een brief, geeft exact weer hoe de wethouder Flink de toekomst ziet. De zinsnede: "dat gedwongen verplaatsing niet aan de orde is en wat ons betreft VOORLOPIG ook niet aan de orde komt". Onder het motto wie zoet is krijgt lekkers....
Aan het eind van de brief komt ook nog een veel betekende zin voor: " Als u het overleg met de gemeente uit de weg gaat, dwingt u ons het zojuist genoemde deconcentratiebeleid zonder U  te formuleren, hetgeen wij bijzonder spijtig vinden". Daarbij te bedenken dat alle plannen van dit deconcentratiebeleid in de laatste 22 jaar binnenkamers zijn uitgebroed zonder in te gaan op de wensen en de belangen van de Egelshoekers. De brief ademt : als het niet goedschiks gaat dan maar de ME.
We willen toch de wethouder er aan herinneren wat er in 1986 allemaal is gebeurd toen de ME met 140 ME's een inval deed op de koffie kwam. De toenmalige gedeputeerde van de provincie Noord Holland de heer Korver heeft de gemeente Hilversum de suggestie heeft gedaan om de ME er dan maar op af te sturen. Na de inval heeft hij zijn spijt betuigt en gezegd dat hij de geldverslindende operatie (1 1/2 miljoen gulden) nooit had moeten goed keuren. Een gewaarschuwd mens telt voor twee meneer Flink!

NAARDEN
11 september 1996 vergadert de commissie WHV. De leden gaan akkoord met het deconcentratieplan. Mevrouw de Vries (GroenLinks) vraagt of het juist is, dat de gemeente Hilversum zelf ook vervuilde grond heeft gestort, hetgeen de voorzitter zal navragen. 23 september 1996 vergadert de raad en gaat eveneens akkoord met het deportatiebeleid van de Egelsboek. Over de vervuilde grond wordt met geen woord meer gerept.

HUIZEN
5 september 1996:Tijdens de commissie vergadering werd door de bestuursleden van de Egelshoek vele nieuwe gezichtspunten naar voren gebracht, die bij de raadsleden niet bekend waren. Dit bleek pas duidelijk toen op 12 september de Raad zich uitsprak over de Egelshoek. Mevrouw H. Landre-Boekschoten (GroenLinks) en mevrouw Mr H. Verhage-van Kooten (RPF/GPV) namen het voortouw. Vooral mevrouw Verhage haalde een bijzonder belangrijk punt naar voren, namelijk de wijze waarop de STUG . de leden van de Raad in de afgelopen jaren had geïnformeerd. Zij zei o.m. het volgende:
"Meneer de voorzitter dit is toch duidelijke taal. Juist het nu voor ons liggend raadsbesluit vermeld hier niets over. Er wordt gesproken over "ter effectuering van een eerdergenoemde afspraak van de STUG". Echter niets lees ik over het moment dat deze afspraak van het STUG is bekrachtigd door de raad. Er wordt niet gesproken over het feit, dat de gemeente van Huizen het besluit van het STUG bekrachtigd heeft. Het mag toch echter niet zo zijn, dat een TKN stuk (red. ter kennisname stuk) niet opgemerkt door de leden, aangemerkt mag worden als te zijn bekrachtigd? Daar is toch een daadwerkelijke uitspraak voor nodig? Bovendien is het toch een regel van bestuurlijke ethiek, dat een ter kennisname stuk de bedoeling heeft een ter kennisname stuk te zijn en niet een betrachting inhoudt?" Er werd een motie aangenomen waarin de volgende vragen worden gesteld: - Waarom heeft de STUG willen vasthouden aan haar  ingenomen standpunt het terrein de Egelsboek te deconcentreren?
- Wat is de exacte reden waarom de STUG heeft afgezien van het opstellen van een knelpuntenanalyse?  Waarom heeft de STUG het voorstel van de Egelshoekers niet serieus genomen? - Welke mogelijkheden ziet het college nog de hele zaak bij te sturen Het zal ons benieuwen welke antwoorden op deze indringende vragen gegeven zullen worden.

DE TOMMEL CIRCULAIRE EN WAT HEEFT DE GEMEENTE HILVERSUM DAARMEE GEDAAN Of een betere titel zou misschien geweest zijn: WAT ZIJ ER NIET MEE GEDAAN HEEFT!
In de inmiddels veel genoemde circulaire van staatssecretaris Tommel HG 93-13 van 26 april 1995 biedt de gemeenten in de Gooi-en Vechtstreek een goede mogelijkheid om het roer van het deconcentratiebeleid om te gooien. Hiervoor dienen de gemeenten een knelpuntenanalyse te maken en deze in te sturen naar Tommel voor 1 september 1995. Van deze mogelijkheid hebben de elf gemeenten (lees STUG) geen gebruik van wensen te maken. Het is ons nog steeds niet helemaal duidelijk waarom niet. Binnenskamers hebben ze heel vluchtig een lijstje gemaakt van voor- en nadelen van deconcentratie, zonder echter de bewoners van de Egelshoek er op enigerlei wijze bij te betrekken. Onder het lijstje van de voordelen voor deconcentratie komt o.m. a;s voordeel voor: "beheerbare en beheersbare woonwagenkampen" en als nadeel wordt opgegeven " de weerstand tegen opheffen van woonwagenzijde ( Red. Ja, want deze circulaire kwam de gemeente Hilversum bepaald niet goed uit om  hun snode plannetjes uit te kunnen voeren.). Onder het lijstje van voordelen van het in stand houden: "geen gedwongen verplaatsing". Als nadeel " het kamp dient gesaneerd te worden (achterstallig onderhoud , bodemsanering)". Wat is de rol die de provincie Noord-Holland heeft gespeeld na het uitkomen van de Tommel circulaire. Zij werden in deze circulaire, zie pagina 3, opgeroepen om gevolg te geven aan:
"Gezien hun coördinerende taak verzoek ik de provincies te bevorderen, dat de knelpuntenanalyse daadwerkelijk tot stand komt en tot de noodzakelijke vervolgstappen leidt". We hebben bij ,de provincie Noord-Holland, afdeling woonwagenzaken recentelijk geïnformeerd hoe zij deze zin hebben geïnterpreteerd. .Als antwoord kregen we dat zij van de STUG geen vraag hadden gehad om zich met de kwestie te bemoeien zodat ze het maar daarbij gelaten hebben. Ons inziens niet overeenkomstig met de bedoeling van Tommel. Het is toch de provincie die de eerste aanzet heeft gegeven voor het deconcentratiebeleid. Nu zij het hebben overgedragen aan de gemeenten, wassen zij hun handen in onschuld en kijken aan de zijlijn toe hoe het· hele spelletje verder zal worden gespeeld. Het bestuur van de Vereniging Egelshoekbewoners heeft daarom een gesprek aangevraagd met Tommel in een schrijven 1 oktober jl om over dit punt en vele andere zaken nadere opheldering te krijgen. Helaas, nu 1 1/2 maand geleden, taal nog teken van de staatsecretaris. Inmiddels heeft Tommel in een interview in het Wiel een woonwagenkrant voor Noord-Holland o.m bet volgende gezegd: " Bij de plannen voor het opheffen van grote centra heb ik gezegd: het moet geen dogma worden dat een groot kamp verkeerd is en een klein kampje goed. Je moet kijken welke problemen een rol spelen en hoe die het beste opgelost kunnen worden. Daarom heb ik de gemeenten, die nog geen opheffingsbesluit hadden genomen gevraagd of ze nog eens wilden nadenken over de oude afspraken. Ik vind dat als je tot de conclusie komt dat het opheffen van het grote kamp de problemen niet oplost, dan moet je het kamp ook niet opheffen". . . In het woonwagennieuws van november 1996 staat eveneens een interview, die de redactie met Tommel heeft gehad. Ook hierin komen aardige passages voor, waar de STUG, laar eens goed naar moet kijken: "Die integratie wil niet echt lukken, dat is nog altijd een beetje een zorgenkind. Dat is niet iets van de laatste tijd maar het is ook niet beter geworden. De kleinere kampen waren bedoeld om dichterbij te komen. Maar het heeft niet geleid, zoals ook uit de evaluatie is gebleken tot intensiever contact. In die zin is het kleine kampenbeleid een teleurstelling geworden. JE KON DAT DUS NIET FORCEREN.  Dit is nu precies wat de STUG wel doet, ze forceren de Egelshoekers om hun geliefde plaats te verlaten.

In het volgend nummer van de Nieuwsbrief o.a.:
1. Analyse van de gelden die door de elf gemeenten in de Gooi- en Vechtstreek zijn gestort voor het onderhoud en beheer van het woonwagenkamp de Egelshoek. Hoeveel is er gestort in de kas van de gemeente Hilversum en hoeveel is er in de afgelopen 30 jaar daadwerkelijk aan het kamp besteed.
2. Nader onderzoek naar de bronbemaling van het sloopterrein naast de Egelshoek op het waterwingebied in begin juni 1996. Is er sprake van een milieu delict? Is er ernstig vervuild water zonder vergunning in open water geloodst door de gemeente Hilversum? Waarom is het onklaar maken van de bronbemaling niet nader door Justitie onderzocht? Kortom op deze vragen zullen we antwoord trachten te geven. Ook de merkwaardige wet geen strafvervolging tegen de overheid voor milieudelicten, maar wel tegen natuurlijke personen zoals een ambtenaar, die dan persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld, terwijl hij in opdracht van de overheid het strafbare feit heeft begaan. De procureur-generaal C.R.L.R.K. Ficq gaat deze maand vragen aan het college van procureurs-generaal om zich te beraden op een wijziging van het Wetboek van Strafrecht.(NRC 14 nov 1996).
3. Nader zal worden ingegaan op de eis van de officier van justitie Mr Fransen en het hardvochtige vonnis van de rechter voor Egelshoekers , die echter in hoger beroep zijn gegaan. Zelfs de gemeente Hilversum (en dat wil wat zeggen ) heeft met verbijstering gereageerd op de hard actie van justitie, waardoor een werkgelegenheidsproject bij de Egelshoek wordt doorkruist. Inmiddels gaan de wethouders Flink en Wolf nog deze maand om de tafel zitten met justitie om de zaak te bespreken. Misschien kan Flink dan toch nog iets goeds doen voor de Egelshoekers.
Namens de Vliegende Egels veel leesplezier toegewenst
(De geschiedenis van de Egelshoek is opnieuw opgeschreven zie aan het eind van dit Egelsdagboek : zodat het niet nodig is dit nog eens te herhalen wat in de nieuwsbrief Vliegende Egels is opgeschreven)

Woensdag 27 november Brief bewoners de Egelshoek aan het college van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Hilversum
Geacht College, Wij hebben de eer Uw aandacht te vragen voor het volgende. Wij hebben eens nagegaan wat er is gebeurd met de gelden , die door de 10 gemeenten van de Gooi en Vechtstreek aan de gemeente Hilversum sinds de gemeenschappelijke regeling in 1967 voor het beheer en onderhoud van het woonwagencentrum zijn overgemaakt. In het streekarchief van de gemeente Hilversum hebben we pas vanaf 1985 een post gevonden betreffende woonwagencentra (nummers 822.2 en 822.3 ). Bij de afdeling financiën van de gemeente Hilversum hebben wij de financiële informatie gekregen vanaf 1990, die betrekking heeft specifiek op het onderhoud en beheer van het woonwagencentrum de Egelshoek. Wij geven U in een bijlage een summiere opsomming van in- en uitgaven in de periode van 1985-1995. Enkele posten hebben onze bijzondere aandacht getrokken en wel het onderhoud en het schoonhouden van ons kamp. Wij hebben zelf zeer goed zicht op wat de gemeente Hilversum in de afgelopen 30 jaar aan ons kamp heeft gedaan voor het beheer en onderhoud. Reden waarom wij graag nadere specificatie zouden willen hebben van de volgende posten:
Onderhoud gebouwen en technische installaties vanaf 1990 t/m 1995: 356.684 gulden
Schoonmaken vanaf 1990 t/m 1995 : 52.326 gulden
Werkzaamheden door gemeente werken vanaf 1990 t/m 1995 : 296.116 gulden (In de begroting komt steeds een veel lager bedrag voor, soms niet meer dan 1000 gulden!).
Ook is ons opgevallen dat soms gas en elektriciteit in afgeronde bedragen voorkomen. Rekening 1995: gas f 4000 en elektriciteit f 2000. Gaarne zouden wij hierover een nadere uitleg willen ontvangen. Kortom vele vragen, waarop wij gaarne een antwoord zouden willen hebben. De reden is gelegen in het feit dat wanneer wij toch in staat gesteld worden door de gemeente Hilversum om het kamp in eigen beheer te nemen, welke reële kosten dan voor het beheer en onderhoud noodzakelijk zijn. U bij voorbaat dankzeggend voor de te nemen moeite, verblijven wij met de gevoelens van de meeste hoogachting De vereniging Egelshoekbewoners (V.E.) H. Gerrits, Mw W. Jillings, A. Terpstra, Mw L. Terpstra,  T. de Booij (medewerker en adviseur)

(Noot: Augustus 2004 heb ik van de wethouder mevrouw Borstlap vernomen dat inderdaad vele guldentjes naar de post algemene middelen zijn gesluisd, terwijl ze zgn. waren besteed voor het woonwagencentrum de Egelshoek)

December Artikel in Vrij Nederland: Gedoogde woonwagens. In een lastig kampje (Natascha Gerson, foto's Cleo Campert)

 
Kampers en criminaliteit. Dat lijkt op dit moment de enige combinatie waarvoor de media belangstelling hebben. De woonwagenkampen zijn vrijstaten, er moet een hek omheen. Nee juist worden afgebroken: de reizigers moeten integreren. Grote kampen, kleine kampjes - alle varianten kennen de bewoners nu al uit ten treuren. In de 'Egelshoek' bij Hilversum dachten ze dat er eindelijk een oplossing was gevonden nu staatssecretaris Tommel de mogelijkheid bood om de bestaande kampen te handhaven. Maar nee. De wethouder - ditmaal de heer Flink uit Hilversum wist het beter. En vindt hij belangrijkere motieven om tegen de wens van de kampbewoners, de Egels, in te gaan. Woonwagenkamp Egelshoek ligt aan een lange klinkerweg tussen Hilversum en Loosdrecht. Voor het Centrum een dunne bosrand, waar, naar de weg toe, een voor Nederland uniek verbodsbord staat: een tekening van een autoband met een rode streep erdoor. Vlak voor het kamp, waar zesendertig wagens staan en een en negentig mensen wonen, wordt gewerkt aan de realisatie van een terreintje met vier nieuwe bedrijfjes: vervanging voor de chaos van het oude autosloopterrein ernaast. Achter een streng hek. Toen de gemeente Hilversum in 1969 de grond voor het kamp van een oude barones kocht, liet zij, zo vertelt bewoner Hannes Gerrits, de overdracht opnemen dat het hele kamp, 'zo lang als het Centrum bestaat', omgeven zou moeten zijn met hekwerk, waarbij zelfs merk- en typenummer aangegeven werden. Bel de fabriek maar, wat voor soort hek dat 'was' zegt Gerrits met een wrang opgetrokken mondhoek. Dit is de methode van Hannes, de paardenman van het kamp met zijn indringende, verontruste opslag en gedreven redenatie. Hij gaat er steeds van uit dat je hem niet op zijn woord zal geloven en reikt daarom geïnteresseerden op allerlei gebied, aanwijzingen aan, die ze vervolgens zelf maar moeten onderzoeken. Hannes Gerrits is een uitdager, zal tijdens de gesprekken op het kamp blijken, die bij zijn harde theorieën altijd een aanzet tot bewijs zal leveren - een gemeenterapport, een krantenknipsel - en de krachtigste uitspraken van verzet uit, als het moet dwars door een migraineaanval heen, die samenvalt met een verjaarsviering in zijn wagen. Maar als hij later zijn paarden roept voor een foto, komen die met verheugd opgestoken oren naar hem toe en vleien hun hoofden op zijn schouders, aan elke kant een. Als zijn moeder hem een lang verhaal uit de doeken doet luistert hij met afwezig geduld, als hij het over zijn dochter heeft, is dat met onverholen trots. Het in het contract genoemde hekwerk blijkt het type ZY20 te zijn. Later zal een ambtenaar van een van de aan Egelshoek nog altijd meebetalende kleinere gemeenten, met door de tijd onverminderde irritatie, oprakelen dat de Egelshoekers eens, om voor hem volstrekt onbegrijpelijke redenen, een hek gesloopt hebben. Dit ter illustratie van de onberekenbare natuur der wagenmensen. De man van Heras snapt het wel. 'Voor gevangenissen, zeg maar, kazernes, of een besmet gebied, zo'n hek.' ZY20 blijkt een metershoog gaashek met bovenbuis voorzien van Y -koppen en zes rijen puntdraad. Het hek dat nu sinds vorig jaar het nieuwe bedrijventerrein van het woongedeelte scheidt is tenminste niet voorzien van prikkeldraad, maar ook niet mooi. De bewoners zouden er het liefst bomen voor planten, maar bomen nemen tijd om te groeien en zij weten niet of dat nog wel de moeite waard is. Heeft het nog wel zin, dat vragen ze zich wel vaker af als er iets gedaan moet worden. Onderhoud bijvoorbeeld, aan schuurtjes. en. stallen, uitbreiding van een wagen, vervangen, verven, betegelen en ga zo maar verder. Want kamp Egelshoek is al in 1989, in het kader van de voortzetting van het landelijk deconcentratiebeleid, officieel opgeheven. Sindsdien laat de status van de wagens zich omschrijven met het zuur-toegeeflijke woord 'gedoogd'. Voor alternatieven, zoals een prachtig nieuw terreinvol  onontdekte voordelen (zoals een snelweg, een treinspoor, een torenflat of een vuilnisbelt pal naast de deur) zal worden gezorgd. Het gros van de bewoners van Egelsboek, echter, heeft duidelijk te kennen gegeven dat ze het terrein alleen tussen zes plankjes :zullen verlaten, dus kun je·spreken  van een dilemma.

Tante Alie en oom Foeke Jillings in hun woonwagen

Wat voorafging. In 1940. kon een Utrechtsche ambtenaar, L. van Doorn, in het licht van de voor hem 'verfrissend' nieuwe politieke situatie, eindelijk zijn ei kwijt in het 'Plan voor de maatschappelijke verheffing van de zwervende woonwagenbevolking'. Dat het zonneklaar was dat Van Doom zo fout als een:Salzwedeler Riesenwurst geweest moet zijn - zo beschreef hij uitgebreid het parasitaire karakter van het nomadenvolk - verhinderde geenszins de overname van zijn constateringen en aanbevelingen (zo pleitte hij voor, inderdaad in 1943 opgerichte, werkkampen) in het Rapport Woonwagenbewoners van minister L.].M. Beel (Binnenlandse Zaken} in 1949. Tijdens de heropbouw hadden de mensen wel wat anders te doen dan nadenken over woonwagenbewoners. Het rapport van Beel vormde weer, nauwelijks herzien,  de basis voor de Woonwagenwet van 1968, ingevoerd door de minister van Maatschappelijk Werk, mevrouw Marga Klornpé. Woonwagenkamp Egelshoek bestond in 1968 al, maar werd in 1974 uitgebreid, gerenoveerd en bij oplevering feestelijk heropend door een wethouder die op een shovel een lint doorreed. Bewoners beamen uit elf regiogemeenten, waaronder Loosdrecht, Laren, Huizen en Blaricum, gemeenten die tot op heden meebetalen en meebeslissen.. Voor dit doel werd de zeer log werkende Stuurgroep Uitvoering Woonwagenbeleid 't Gooi - toepasselijk afgekort dat STUG  opgericht. Waarom dat STUG heet en niet STUWG? Dat zou denk ik helemaal klinken alsof ze op je spugen,' zegt een kampbewoonster. 'Was nóg toepasselijker geweest.' Actieleidster Leny Tcrpstra, in haar crème gele, uitgebouwde wagen midden op het terrein: "We moesten geconcentreerd worden, toen, want dan kon er bijvoorbeeld een school komen. En een winkel en een clubhuis en een dit en een dal, dan zo'n lekker hek eromheen, nou, niemand hoefde ooit meer een poot van dat kamp af te zetten en geen burger ons ooit meer te zien. Opgeruimd staat netjes.' Later zal de tegenwoordig voor Egelshoek verantwoordelijke wethouder Jesse Flink dat in een andere context, naadloos aanvullen.. 'Onbeheersbaarheid is het gevolg van dingen maar te laten. Een van de dingen die de gemeente Hilversum wezenlijk te verwijten valt, is dat ze op een gegeven moment opgehouden is Egelshoek te beheren. En het is gewoon zo dat op iedere plek in de samenleving, of dat nou een villawijk is, een volksbuurt, een woonwagenkamp of wat dan ook waar je een hek omheen zet en tegen de mensen zegt, ja, doei, de mazzel, ik. zie je over twintig jaar wel weer, dingen gaan ontstaan waar je nooit meer vat op krijgt.' In 1976 begonnen de eerste deconcentratiegeluiden te klinken. Het deconcentratiebeleid (opheffing van de grote centra, spreiden over kleinere kampjes) is weliswaar beleidsmatig tegenovergesteld aan de wet van 1968, maar gaat wel uit van dezelfde uitgangspunten, namelijk: woonwagenbewoners vormen een probleem, het is wenselijk dat zij langzamerhand in hun leefstijl worden ontmoedigd, kortom, er moet tegenaan bemoeid worden. Het toverwoord nu was assimilatie. De gemeente Hilversum was hier helemaal voor te vinden, maar de STUG monkelde. Voor de kleine gemeenten betekende deconcentratie dat ze wellicht weer ruimte zouden moeten creëren voor die woonwagenbewoners waar ze net zo mooi, voor zo'n twee ton per jaar, vanaf waren. Leny Terpstra: 'Toen iedereen net gewend was aan die grote kampen, en, belangrijker nog, net toen we er wat van gemaakt hadden, bedachten ze: ze moeten juist deconcentreren, want dan integreren ze beter. Alleen, wij integreerden al, tegenwoordig is tachtig procent hier met burgers getrouwd. Ik ook. Ik had ook een burgerman. Is dat niet genoeg assimilatie, een burger in je bed? Hadden er twee moeten liggen?' Flink zal daar later over zeggen: 'Onder integratie versta ik niet wat mensen in hun privé tijd allemaal doen en wat ze aantrekken en met wie ze willen trouwen of samenwonen of god weet wat allemaal nog meer. Het heeft veel meer te maken met: hoe kijken we tegen elkaar aan. En dat moet van twee kantel) komen.' Inmiddels zijn ze landelijk op de de deconcentratie aan het terugkomen. Aan kleine kampjes bleken allerlei nieuwe bezwaren te kleven. Bezwaren die al voorspeld waren door de woonwagenorganisaties overigens, waar ook in de over sociale jaren zeventig en tachtig maar zeer marginaal naar geluisterd werd. Kampjes van twee tot tien wagens, soms alleen met mensen op leeftijd, werden steeds vaker het doelwit van vandalisme en overvallen. Bewoners vonden het te eenzaam.  Bovendien geschiedt toewijzing van standplaatsen op die kampjes tegenwoordig volgens een soort ballotage. 'Dan wordt iedereen daar gevraagd, wilt u mijnheer Gerrits wel naast u,' zegt Hannes Gerrits. 'Mensen opteren dan voor familie, natuurlijk, of grijpen zo'n systeem aan om oude ruzies aan te pakken. Voor de integratie doet het niets. Niet met burgers, niet eens met elkaar.' Vorig jaar is staatssecretaris Tommel begonnen met de ontmanteling van de wet van 1968, en in dat kader werd ook beslist dat deconcentratie niet meer als absolute noodzaak hoeft te worden gezien. Gemeenten die het prefereerden hun functionele grotere kampen aan te houden, zouden dat mogen na toetsing aan een lijst met criteria, de zogenaamde knelpuntenanalyse en werden verzocht zich daarmee bij Tommel te vervoegen voor 1 september 1995. Mooi, werd er op Egelshoek collectief gedacht. Ze waren tenslotte het schoolvoorbeeld van het soort kamp dat Tommel duidde in zijn circulaire. Uiteindelijk toch goed dat de deconcentratie na de opheffing van het kamp -  zes jaar daarvoor - op zich had laten wachten. Zij hadden altijd al aangegeven niet meer weg te willen. De gemeente Hilversum echter, met in hun kielzog elf slaperig jaknikkende STUG-gemeenten zou wel eens een eigen onderzoekje naar Egelshoek uitvoeren, een zogenaamde quick scan, en besloot naar aanleiding daarvan niet eens een verzoek aan Tommel te doen. Ze zouden gewoon doorgaan met het deconcentratiebeleid, wat er in de praktijk op neerkwam dat ze eigenlijk niets deden, want alternatieven waren nog niet tot stand gebracht. Ze kwamen tot de conclusie dat er nog te veel 'deelproblemen' waren om Egelsnoek in de toekomst als woonwagenkamp te laten voortbestaan. En dus wierp Leny zich weer in de strijd. Zuchtend, want kort daarvoor was ze, midden vijftig en net gestopt met werken, ook begonnen met de afbouw van haar nevenactiviteiten, zoals voor het Landdijk Overleg Woonwagenvrouwen. Ze had alleen 'nog 'lekker fulltime oma' willen zijn voor haar twee kleinzonen. 'Ik had net gedacht: zo, ik kan nu lekker intommelen hier.' Leny Terpstra lacht meewarig, schenkt me nog eens in en gaat zitten met een nieuw sigaretje. 'Die quick scan. Een voorbeeld van zo'n integratienorm van Tommel is of er voldoende contact tussen kinderen van het kamp en van burgers is. Op Egelshoek is geen school meer. Oorspronkelijk dachten ze: die kinderen daar zullen wel geen van allen helemaal goed snik zijn. Ze maakten die school op blo-niveau, dus daar hadden wij geen pest aan. Brachten ze naar Loosdrecht.' Winkel en clubhuis zijn opgeheven. Egelshoekers winkelen en sporten in Hilversum. Het enige punt waarin Egelshoek niet aan de criteria van Tommel zou voldoen, is geografisch: het kamp ligt te ver van de bebouwde kom. Op zichzelf staand zou dat nooit tot opheffing van een kamp kunnen leiden. Tegen een afgelegen wonende boer kan je toch ook niet zeggen dat hij maar weg moet omdat hij te ver van het dorp woont. Leny Terpstra: 'In ons geval wordt vastgehouden aan die deconcentratie omdat we zo onbeheersbaar zijn. Jawel. Wat er zo onbeheersbaar aan ons is, weet ik ook niet, Dat moet je aan Jesse Flink vragen. Die loopt dat altijd maar te roepen.'

Kees Leegwater, een bewoner van de Egelshoek

Noot : Asterix en het geschenk van Caesar G. Goscinny en A. Uderzo 1974 *)
2000 jaar geleden was heel Gallië ( zo heette Frankrijk) bezet door de soldaten van Caesar, de Romeinse veldheer, behalve een klein dorpje aan de kust van de zee in Amorica.(Nu Normandiè). Deze kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden aan de Romeinse overweldigers. Zij maakten het leven van de Romeinen in de omringende legerplaatsen bepaald niet gemakkelijk. Na twintig jaar in de legioen te hebben gediend wordt de soldaat Baccionysus door Caesar beloond voor bewezen diensten, door hem een stukje grond aan de rand van de zee in Amorica te schenken. Baccionysus verkoopt het stuk grond met het dorpje aan een kroegbaas Appendix omdat hij zijn drankrekening niet kan betalen. Als de herbergier met zijn vrouw bij het dorpje aankomen zeggen ze dat de dorpelingen weg moeten gaan. Abraracorix de leider van het dorp zegt tegen Appendix dat het eigendomsbewijs niet geldig is want de Romeinen bezitten wel heel Gallië maar niet dit dorp. De leider stelt voor dat Appendix herbergier in het dorp kan worden. Appendix noemt zijn herberg "in de fikse bries". Obelix stelt aan Appendix voor om leider van het dorp te worden. Baccionysus wie het dorpje aan Appendix verkocht heeft, komt op en goede dag in het dorpje maar wordt er weer uitgegooid. Hij zoekt dan contact met de commandant van de Romeinse bezettingsmacht. De commandant verteld hem dat de dorpelingen een toverdrank hebben. Als zij die opdrinken zijn ze onoverwinnelijk. Asterix gaat in het romeinse kamp spioneren en ziet dat de Romeinen het dorpje gaan aanvallen met een grote troepenmacht. Ze hebben uitzichttorens gebouwd waar bij ze precies kunnen zien wat er in het dorp gebeurd. Ook hebben ze grote katapulten die zware stenen afschieten en daarmee het kamp kunnen bombarderen. Het ziet er slecht uit voor de dorpelingen. Terwijl de Romeinen het kamp bombarderen, en met een stormram de poort van het dorp forceren, neemt Appendix de toverdrank, gemaakt door Panoramix, en stormt met alle dorpelingen naar buiten en verpletteren de Romeinen. De dorpelingen willen nu dat Appendix door deze daad hun opperhoofd moet worden. Hij weigert dit, want hij vindt zich niet in de wieg gelegd voor het rustieke dorpsleven en gaat liever terug naar zijn geboortegrond Lutetia (Romeinse naam voor Parijs). Abraracorix blijft het opperhoofd. Het dorp viert de overwinning op de Romeinen met een groot feest onder een stralende sterrenhemel rond een groot kampvuur.
* Dit verhaal is geschreven in het jaar dat de door de overheid plannen werden gesmeed om de Egelshoekers te laten verdwijnen niet goedschiks dan maar kwaadschiks. Nu 22 jaar later mogen de Egelshoekers, als zij dat willen het kamp verlaten, willen zij blijven dan mogen zij daar blijven.
(De vergelijking tussen het verhaal van Asterix ( het geschenk van Caesar) en de Egelshoek werd getrokken in het geestige en rake stukje geschreven door Jaap Lodewijks in de Gooi- en Eemlander van donderdag 19 december 1996).

Zaterdag 21 december 1996 (zonnewende) Brief van De Vliegende Egels p/a aan de rivier Valsch ten noordoosten van Hoopstad Oranje Vrijstaat, Republiek Zuid Afrika
Beste bewoners van de Egelshoek, Vanuit het zonnige Zuid Afrika wensen we jullie allemaal gezellige feestdagen en een goed strijdbaar jaar 1997. Wij verheugen ons weer op de terugreis. De dagen beginnen in Nederland weer te lengen. Wij vertrekken hier ongeveer begin maart en hopen op 11 maart 1997 weer ons stekkie rondom De Egelshoek te betrekken. Wij hebben goed nieuws vernomen betreffende jullie kansen om de Egelshoek te behouden. Wij begrijpen alleen niet erg goed wat vrijwillige deconcentratie betekent. Deconcentratie tegen de zin van de bewoners houdt toch automatisch in dat het afgedwongen moet worden. Nu ze deze stok achter de deur hebben weggegooid, is er geen vuiltje meer aan de lucht. Dat er toch nog de meerderheid van de gemeenten voor het zogenaamde vereffeningsplan hebben gestemd, zegt niets over al of niet deconcentratie, alleen wat de financiële gevolgen voor de verschillende gemeenten zullen zijn. Juist over deze financiële afwikkeling hebben we goed nieuws vernomen. Het ex-raadslid van de gemeente Bussum de heer G.J. Lakeman heeft aan Uw bestuurslid Tom de Booij op 20 december 1996 een brief geschreven met de volgende hoopgevende zinsneden: "Naar aanleiding van mijn vraag, gesteld in de commissie financiën van 29 augustus jl heb ik van U de financiële onderbouwing mogen ontvangen. Ofschoon ik op 4 november jl. afscheid genomen heb van de Raad van Bussum, heb ik mijn positieve advies voor de instandhouding van het woonwagencentrum de Egelshoek, vergezeld van uw financiële onderbouwing (de begroting door ons bestuur voor het renoveren van de Egelshoek in augustus aan de raad van Bussum ingediend), besproken met de CDA wethouder, de heer Zonneveld en de fraktie van het CDA. De wethouder Zonneveld en CDA fraktie hebben mijn advies overgenomen en zullen hun invloed aanwenden om de strijd voor de goede zaak, waarin u zoveel energie en vechtlust heeft gestoken. Ik wens u veel succes bij het bestrijden van dit onrecht. De gemeente Hilversum zal haar beleid Bet betrekking tot de Egelshoek moeten bijsturen!"
Dit komt juist van een gemeente die eerst zo fel voor onze verplaatsing was. Het kan verkeren! Hoe het ook zij, we zien de toekomst van de Egelshoek heel wat zonniger in, dan toen wij in het najaar naar Zuid Afrika vertrokken. Toen was het parool: niet goedschiks dan maar kwaadschiks. Jullie nogmaals goede dagen toegewenst. Tot volgend jaar maart! De Vliegende Egels

60 jaar geschiedenis woonwagencentrum De Egelshoek Hilversum 1936 - 1996

1936
Maandag 2 november wordt het woonwagenkamp Egelshoek in gebruik genomen. Er worden tien wagens overgebracht van de oude locatie bij de Bodemanstraat in Hilversum.

Groepsfoto op het kamp op de Egelshoek, 1938 . Ad Terpstra (vader van Leny Terpstra) op achterste rij zesde van rechts met pet.

1940
Mei  moeten de bewoners van de Egelshoek op last van de Duitse bezetters vertrekken. Dit met het oog op de nabijheid van het vliegveld dat al in augustus 1938 door Defensie in gebruik genomen was en door de Duitse luchtmacht werd overgenomen. Het kamp wordt verplaatst naar de Beresteinseweg.

Kinderen  op kamp Beresteinseweg, 1941

Stoelenmatten op het kamp aan de Beresteinseweg in 1942

1943
In juni staan aan het woonwagenkamp Stenenbrug/Beresteinseweg er in totaal 18 woonwagens bewoond door 91 bewoners. In augustus zijn er nog 5 bewoonde wagens over.. Vele gezinnen zijn ondergebracht in Hilversumse woningen   
15 oktober  mogen de wagens toch blijven staan, ondanks dreigementen dat ze het kamp moeten verlaten. De wagen moeten echter worden ontdaan van de onderstellen, zodat zij niet geschikt zijn om er mee rond ter trekken. Maar het is uitstel van executie want in november is er geen  wagen meer te bekennen op het terrein aan de Berensteinse weg.

1945
1 augustus zijn een drietal woonwagens naar de Berensteinse weg teruggekeerd

1947
Het woonwagencentrum De Egelshoek wordt ingericht .Uit het artikel  in het tijdschrift Eigen Perk 1999/2 van Peter W.A. Verdonk:de gemeente Hilversum, de woonwagenbewoners en de Egelshoek deel 2 1936-1947 het volgende citaat op pagina 77/78:
Een grondruil
Op 25 juli 1947 kon het college eindelijk een voorstel voor een grondruiling aan de gemeenteraad voorleggen. Na een uiteenzetting over de uitbreiding van het vliegveld door de Duitse weermacht, de tijdelijke inrichting van een kamp bij de Stenenbrug/Beresteinseweg, de daarbij ondervonden overlast en het op onoverkomelijke bezwaren stuiten van het inrichten van een kamp in Hilversum Oost (lees Laarder Wasmeer) kwam het college tot de slotsom: Het was derhalve aangewezen het woonwagenkamp weder over te brengen naar het voor dit doel in de Egelshoek aangekochte terrein, zodra dit weder ter vrije beschikking van de gemeente zou komen. Hiertoe is met de Rijksdienst voor Landbouwherstel in overleg getreden. Daarbij bleek dat vanwege deze dienst plannen waren ontworpen voor een ruilverkaveling, waarin ook het voormalig woonwagenkamp was betrokken. Genoemde dienst stelde het op prijs dat de gemeente haar door de Duitse weermacht tot weiland aangelegd terrein zou afstaan in ruil voor een perceel bosgrond langs de weg op Egelshoek, dat voor landbouwdoeleinden geheel ongeschikt is. Met de dienst werd overeengekomen dat vanwege de gemeente getracht zou worden rechtstreeks met de betrokken grondeigenaars tot overeenstemming te geraken. De onderhandelingen hebben tot de verlangde uitkomst geleid. Eigenares van het bedoelde perceel bosgrond is mevrouw baronesse M.D.F. d'Ablaing van Giessenburg, echtgenote van de heer A. H. baron Sloet van Oldenruitenborgh, gen. Marxveld te Ambt-Vollenhoven. Belanghebbenden stemden er mede in dat de grondruiling zou plaats vinden na voorafgaande taxatie van de percelen door drie deskundigen. De ruiling geschiedt derhalve op zeer aannemelijke voorwaarden. *)Voor de inrichting van het bosterrein tot woonwagenkamp zullen enkele voorzieningen moeten worden getroffen. Op 5 augustus 1947 werd het voorstel door de raad aangenomen en kon het college en het ambtelijk apparaat aan de slag om de inrichting van een nieuw woonwagenkamp verder voor te bereiden. Het raadsbesluit leidde uiteraard tot protesten van omwonende landbouwers en pensionhouders. Zij maakten daarbij dankbaar gebruik van de klachten die geuit waren rondom het woonwagenkamp bij de Stenenbrug/Beresteinseweg. Ook nu zouden diefstal van afscheidingen en van gewas, en de aantasting van natuurschoon de gemeenteraad alsnog op andere gedachten moeten brengen. Deze brief van 25 augustus 1947 bracht de directeur van Publieke Werken in zijn advies,van 11 september 1947 tot de opmerking dat dergelijke bezwaren steeds kwamen van iedereen in wiens nabijheid een zodanig kamp is of wordt gevestigd. In de raadsvergadering van 7 oktober 1947 merkte het college van burgemeester en wethouders nog op dat nu van lieverlede normaler toestanden intreden, mag worden verwacht, dat ook deze lieden zich weder zullen gedragen naar de regelen van een ordelijke samenleving. Voldoende politietoezicht zal daartoe mede dienen bij te dragen. Besloten werd om het woonwagenkamp over te brengen naar de Egelshoek, waarmee het gemeentebestuur een gordiaanse knoop had doorgehakt. Op 10 oktober 1947 werden de omwonenden schriftelijk van het besluit op de hoogte gebracht.
*)  De gemeente koopt van mevrouw baronesse d'Ablaing van Giessenburg, acht percelen weiland  2.41.00 ha voor f 4.820, in ruil voor een perceel van 1.28.83 ha  voor f 1030,64.

1963
Donderdag 12 september Tijdens een raadsvergadering klagen de raadsleden Mevrouw E.G.M.A. Kreijns ten Braak (K.V.P.) en mevrouw K. van Maanden- Draaijer (P.vdA) over de toestand op De Egelshoek. Ze doen verslag van een bezoek, dat zij aan het kamp hebben gebracht, waarvan zij danig zijn geschrokken "Wij geven geld uit voor de bestrating van parkeerplaatsen, opdat de automobilisten niet in de modder hoeven te stappen. In het woonwagenkamp is niets dan modder. Er is gevaar voor het uitbreken van ziekten, want er zijn ratten De hele kampbevolking ongeveer (100) moeten het doen met acht toiletten". De wethouder L.G. Becker- Roels (PvdA) gaf toe dat de toestand erbarmelijk was, maar dat voor de plaats waar het nu ligt hebben wij andere plannen. Het moet verdwijnen.

1970
Woensdag 22 juli Dr P.J. Plateel, in zijn hoedanigheid van burgemeester van der gemeente Hilversum, koopt van  mevrouw baronesse M.D.F. d'Ablaing van Giessenburg  een stuk grond naast het reeds aangekochte terrein in 1947 van het woonwagencentrum de Egelshoek, ter grootte  van ongeveer drie hectare twaalf are en dertig centiare voor f 144.277,50 . Het terrein is bestemd voor de uitbreiding van woonwagencentrum.

Het door de gemeente Hilversum aangekochte perceel bestemd voor de uitbreiding van het woonwagencentrum De Egelshoek  (gearceerd)

1974
Donderdag 26 september. Het woonwagencentrum wordt gerenoveerd. Het kamp wordt geopend door de wethouder mevrouw M.A. Bruns-Been De 11 deelnemende gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek geven een pingpong tafel aan Mevrouw Bruns-Been. Maar de heer K. Brink voorzitter van de landelijke vereniging van woonwagenbewoners, zegt dat de 11 gemeenten hun verantwoordolijkheid niet kunnen afkopen met pingpong cadeau en moeten zorgen voor voldoende standplaatsen.

1975
Woensdag 3 september. Artikel in Gooi- en Eemlander:  De  verhouding tussen  de bewoners van het woonwagencentrum Egelshoek en de ambtenaren van gemeentelijke sociale dienst is verre van ideaal
De situatie wordt in ieder geval door de centrumbewoners als 'onwerkbaar' beschouwd. Herbezinning is nodig, aldus de gemeenteraadsfractie van Progressief Hilversum, die in een nota. over het regionaal centrum ook andere wantoestanden .constateert. Met de sociale hulpverlening is het lange tijd modderen geweest. Nadat ten gevolge van ernstige conflicten binnen het Katholiek Bureau voor Maatschappelijk Werk de opbouwwerker was verdwenen, is pas deze week een nieuwe functionaris aan het werk gegaan. PH: "De centrumbewoners zijn het slachtoffer geworden van een conflict, waarbij het de bestuurders slechts ging om formele aspecten van de sociale hulpverlening. Belangwekkender is echter wel de vraag,waarom de gemeente Hilversum deze grote leemte niet heeft opgevuld of althans daartoe geen poging heeft gedaan". De gemeente was daartoe verplicht op grond van de gemeenschappelijke regeling. Volgens de PH-raadsleden (Schuurmans, Paulusse en Janssen) is het algemeen :bekend dat vele woonwagen bewoners. weigeren de staangelden te ·betalen. De achtergrond van deze weigering zou zijn dat ze het niet kunnen betalen of niet willen betalen uit protest tegen de (wan)toestanden in het centrum.  Naar de mening van PH  is er een  ander, meer principieel aspect: door de verhoging van het staangeld (de gemeenteraad besloot daartoe voor dev laatste keer in februari) zal de leefbaarheid in het centrum mede door  de bewoners moeten worden betaald. Oftewel het profijtbeginsel in plaats van de symbolische gebruikers vergoeding. Dat is volgens PH alleen aanvaardbaar wanneer er inderdaad in het ·centrum iets te "profiteren" valt. De woonwagenbewoners-slopers  zijn door de verslechterende economische. situatie in financiële moeilijkheden geraakt, maar ook doordat ze als  concurrenten ( In de Egelshoek zo'n dertig) allemaal bij elkaar zitten. Bovendien weigerde volgens PH de politie geruime tijd sloopauto's beschikbaar te stellen. Daarnaast het maatschappelijk isolement dat wordt nog versterkt door 't vrijwel geheel verstoken zijn van openbaar vervoer. De nota somt nog wat andere' klachten op zoals gebrek aan inspraak en medezeggenschap, het nier meer toewijzen sinds drie jaar van woonhuizen in de burgermaatschappij, ongerustheid over brandveiligheid en verkeersveiligheid en gebrek aan de werkschuren en de hygiënische voorzieningen.

1979
Augustus: De minister van CRM vindt dat de 45 standplaatsen van De Egelshoek moeten worden teruggebracht naar 25. Op lange termijn moet het hele kamp verdwijnen.

"De Egelshoek" vanuit de lucht gezien. Oorspronkelijk aangelegd voor 45 wagens, nu staan er ruim zestig. Het sloopterrein (links ) is eveneens veel te klein

1981
Zaterdag 17 oktober Artikel in de Gooi- en Eemlander "we zijn het wachten op kleien kampjes zat". ( Jaap Lodewijks)
Het geduld van de woonwagenbewoners van het regionaal kamp "De Egelshoek" raakt langzamerhand op. Gemiddeld vijf jaar wachten ze nu al op de realisering van kleine kampjes binnen de regio. Steeds hebben zij rustig afgewacht en in het volste vertrouwen meegewerkt aan de plannen, maar even zovele keren stuitte de start van de bouw op tegenwerking van ministeries, verschillende gemeenten of van de burgerij, die een kampje niet in haar buurt wilde. Deze conclusie valt te trekken na een gesprek met een aantal woonwagenbewoners, Lydia Helwig van het welzijnsteam en de ambtenaar Peter Verdonk, die door de verschillende gemeenten is aangesteld voor de coördinatie van de decentralisatie.
"Als het nog veel langer duurt blijft ons in feite niets anders over dan de wagens zelf op te laden en in de gemeenten neer te zetten. Misschien dat dat de ogen opent en dat er dan snel gebouwd gaat worden", aldus een woonwagenbewoner. Ambtenaar Verdonk kan zich de gevoelens van de woonwagenbewoners best voorstellen: "ik voel me eigenlijk ook zeer bezopen. Wat je ook doet, de gemeenten houden de zaak soms verschrikkelijk lang op. En ook de burgers bedienen zich van allerlei kwalijke argumenten  om woonwagenbewoners uit hun buurt te houden. Het is ongelooflijk".Verdonk noemt zichzelf "de pispaal". Voor de bewoners is hij de verpersoonlijking van wat een gemeente is, dus hij krijgt de klachten te horen. Als ambtenaar moet hij aan de andere kant het beleid van de gemeenten overbrengen en verdedigen. "Soms krijg in het gevoel als ik op een gemeentehuis het woord woonwagenbewoner laat vallen dat men dan wegvlucht. Terwijl het juist een uitdaging zou moeten zijn om als ,architect of als stedenbouwkundige medewerker kleine kampjes te realiseren", aldus Verdonk. Tijdens het gesprek valt herhaaldelijk de opmerking "wij zijn ook normale mensen", een uiting die duidt op het feit dat de normale burgerij vaak een verkeerde voorstelling heeft van zaken. "Wij willen geen dag langer op dit kamp staan, het verpaupert helemaal doordat de gemeenten het niet opknappen, zogenaamd omdat ze bezig zijn met de kleine kampjes", zeggen de bewoners, "maar het gevolg is dat de mensen die gehoord hebben: dat ze een kampje in de straat krijgen hier op een  zondag langsrijden en zeggen moet je kijken wat een troep. Dat is een totaal verkeerde indruk die ze dan van ons krijgen". De bewoners raden de mensen in de regio aan om eens te gaan kijken in Beverwijk waar kleine kampjes zijn gerealiseerd tot ieders tevredenheid. Lydia Helwig: "Er wordt ook veel gezegd dat de waarde van de huizen gaan dalen als er een kampje komt. Ik vind dit zeer pijnlijke opmerkingen en ook niet waar. Volgens mij stijgt de waarde van het huis als er een mooi kampje komt. Het is altijd mooier dan een flat"
De angst van de burgers dat de woonwagenbewoners gaan slopen op de kampjes noemen de bewoners ongegrond: "Dat is nooit onze bedoeling geweest. De Egelshoek moet blijven bestaan als sloopterrein". De bewoners zien met schrik de winter op zich afkomen. "'Voor .veel mensen is er geen gas, geen licht en geen stromend water. Wij stoken petroleum en dat kost kapitalen. Onze lasten zijn driemaal zo hoog als bij de burgers. En omdat het er hier allemaal ze slecht onderhouden is zie ik de moddertroep al weer voor me" . Het actieve welzijnsteam dat op het kamp werkt stelt zich uitdrukkelijk op achter de belangen van de bewoners. "Er moet snel iets veranderen anders gebeuren er ongelukken", zegt Lydia Helwig. "Het is toch eigenlijk te gek dat de angst van de burgers de enige drijfveer is waarop veel plannen worden opgehouden. Als ik een nieuwe buurman krijg vraagt de gemeente toch ook niet of ik het er mee eens ben". Voor Peter Verdonk is het op dit moment "een grote diepe ellende. Het is in sommige gemeenten pure politieke onwil. En dat moet veranderen. Zoals het nu op de Egelshoek gaat kan het echt niet langer".

1982
Februari. De provincie Noord Holland besluit dat De Egelshoek geen openbaar woonwagencentrum meer is.
De bewoners krijgen tijdelijk ontheffing van art 10 en een standplaats op naam toegezegd. Bij vertrek mag de standplaats niet meer door een andere woonwagen worden ingenomen. Alle 11 gemeenten zijn het eens met dit besluit van Gedeputeerde Staten van Noord-Holland. De financiële gevolgen van de ontbinding dienen door alle gemeenten worden gedragen. Het nadelige saldo van de afgelopen jaren bedraagt 853.000 gulden.

Dinsdag 14 december Brief van  H.J. Vermanen en G,.J. Terpstra namens de bewoners van de Egelshoek aan het college van Ben W van de gemeente Hilversum
Geacht College, Ruim twee maanden geleden organiseerden wij als bewoners van de Egelshoek een opruimdag op het centrum. Al maandenlang verpauperde onze woonomgeving, mede ook omdat de gemeente Hilversum de boel maar boel liet. Twee dagen lang hebben we keihard gewerkt. Toen was het centrum schoon, een deel van het vuil werd afgevoerd door een wagen van de gemeente. Een ander deel werd verbrand op een open terrein bij het centrum. Met de mensen van de gemeente werd afgesproken, dat de restanten na het verbranden door hen meteen zouden worden weggehaald. Ervaring had ons geleerd, dat als niet alles in één keer zou worden opgeruimd, er binnen de kortste keren weer nieuw vuil en afval bijkwam. Helaas, zoals zo vaak gebeurt, ook dit keer kwam de gemeente haar belofte niet na. De restanten vuil en afval liggen nog steeds op dezelfde plekken. Er worden voortdurend pogingen ondernomen, met name ook door burgers uit de stad, om nieuw vuil en afval op die plekken erbij te gooien. Wij, bewoners van de Egelshoek pikken dit niet langer. Wij willen onze woonplek leefbaar houden en zijn niet te beroerd hieraan zelf mee te werken. Wij verwachten wel dat de gemeente zich dan óók aan de afspraken houdt. Omdat we genoeg hebben van het alsmaar bellen naar de diverse ambtenaren zonder enig resultaat, omdat we niet langer aan' het lijntje gehouden willen worden door de gemeente Hilversum, delen wij u het volgende mee: Als het resterende afval en vuil vóór de kerstdagen niet door de gemeente Hilversum opgeruimd zal zijn, dan zullen wijzelf het initiatief nemen om het te verwijderen. Wij zullen het dan dumpen op plekken waarvan wij vinden dat het thuishoort zoals bijvoorbeeld voor het Raadhuis of op de Kerkbrink. We hopen dat deze aktie niet nodig zal zijn, en in afwachting van uw reaktie, tekenen wij, Vermanen en Terpstra namens de bewoners van de Egelshoek

1983
Juni. De provincie Noord Holland gaat de gemeenten, de niet voldoende vorderingen maken met het realiseren van standplaatsen, de duimschroeven aanzetten.

Maandag 12 december schrijven de bewoners van De Egelshoek aan de gemeenteraad van Hilversum: "Vijftien jaar geleden werden wij gedwongen om op grote centra te gaan wonen. Nu moeten we weer of we willen of niet naar kleine kampjes verhuizen. Het beleid wordt gemaakt achter het buro en degenen waar het omgaat de woonwagenbewoners zelf worden er nauwelijks in gekend. Van de afdeling voorlichting werd gestelde, dat we moeten kiezen anders zou er in de toekomst niets te kiezen zijn. Wij ervaren dit als een dreiging. Het betekent dat we weer gedeporteerd worden als we ons niet voegen naar wat over onzen hoofden heen beslist is."

Een grote groep bewoners van de Egelshoek maakte in de raadszaal duidelijk dat het beleid dat het Hilversumse college voert, niet te zien zitten

Donderdag 22 December Artikel in Gooi- en Eemlander:  Provincie houd vast aan kleine woonwagenkampjes  (Herman Elzinga)
 De provincie houdt vast aan het beleid van kleine woonwagenkampjes. Het Hilversumse kamp De Egelshoek zal op den duur dan ook worden ontbonden. Dat liet provinciaal bestuurder C. Korver gisteren weten tijdens een gesprek met bewoners van De Egelshoek. De bewoners hadden om een gesprek gevraagd omdat zij met een groep van ongeveer veertig personen op De Egelshoek wil blijven staan. Volgens Korver kan er geen sprake van zijn dat het huidige grote woonwagencentrum in Hilversum blijft bestaan. "In het verleden is samen met de woonwagenbewoners voor de kleine kampjes gekozen. Ik vind dat we dat beleid, al is het met vallen en opstaan moeten afmaken", aldus Korver. Korver moest met de woonwagenbewoners constateren dat er van uitvoering van het beleid in de loop der jaren nog niet veel is terechtgekomen in het Gooi. Alleen Bussum en Naarden hebben hun kampjes klaar. Weesp volgt binnenkort en Hilversum heeft ook een aarzelende start gemaakt. Volgens Korver was dit nog geen reden om nu maar van de kleine kampjes  af te zien. "Het is slecht en zwak als je  dat beleid nu laat vallen. We zullen tegenover de gemeenten onze tanden la ten zien om te bereiken dat de kampjes  er sneller komen". Korver stak ook de  hand in eigen boezem. "We hebben er als provincie ook niet genoeg achteraan  gezeten".

Een deel van de bewoners van de Egelshoek in gesprek met gemeente en gedeputeerde Korver van de provincie

1984
Het college van de gemeente Hilversum wil dat De Egelshoek snel moet worden opgeheven. Donderdag 3 mei zegt de gemeente Hilversum aan de bewoners, dat zij van oordeel zijn dat de discussie over het voortbestaan van De Egelshoek niet langer reëel is.

1985
Maandag 4 februari De bewoners van De Egelshoek hebben twee honderd handtekeningen verzameld en bieden deze aan de gemeenteraad van Hilversum met de eis, dat De Egelshoek gerenoveerd moet worden. Als antwoord krijgen de bewoners, dat een heropening over het voorbestaan van het regionale woonwagencentrum niet mogelijk is.

Maandag 11 februari:  Brief van de bewoners van de Egelshoek  aan de Gemeenteraad van Hilversum
Geachte Dames en Heren, Op deze manier willen wij aandacht vragen voor datgene waarmee wij bezig zijn op een andere manier is dat blijkbaar niet mogelijk. Hij, gooise woonwagenbewoners hebben vorige week maandag een informatie dag gehouden. De meeste van jullie vonden het niet nodig om te komen. Dat is jammer, jullie hadden veel van ons kunnen leren. Dus daarom schrijven wij maar weer een brief. Onze aktie voor het behoud van de Egelshoek blijft doorgaan. Wij hebben een aantal handtekeningen verzameld om jullie, hoge heren, te laten zien, dat wij allang aan het integreren waren, voordat jullie dat woord voor ons hebben uitgevonden. De meeste handtekeningen bij deze brief zijn van burgers. Die hebben wij allemaal persoon1ijk bezocht. Deze mensen vinden dat wij net zoveel recht hebben als burgers. En dat wij een vrije keus moeten hebben om op de Egelshoek te blijven of om weg te gaan. Wij zijn al zo vaak gedeporteerd. Bovendien is de oorlog 40 jaar geleden al opgehouden. De reden waarom wij op de Ege1shoek wi1len blijven hebben wij in brieven, maar ook monde1inq aan jullie en andere bestuurders verteld. Hij eisen nu dan ook dat de Egelshoek zo gerenoveerd wordt dat hij voor ons leefbaar is. Voor de mensen die weg willen moeten er goede kleine kampjes gebouwd worden. (Hij hebben nu ongeveer tweehonderd handtekeningen verzameld. Als we doorgaan worden er dat nog veel meer. De handtekeningenlijsten zitten bij de originele brief). Namens de werkgroep "De Egelshoek moet blijven" K. Terpstra- van Sinderen, C. v.d Vorst- de Heus

Hoorzitting 9 mei Diemen

Donderdag 9 mei is er een hoorzitting in Diemen. Het gaat over het nieuw woonwagenplan van de provincie van 1986 tot 1990. De Egelhoekers zeggen tegen de heer Korver van de provincie, dat ze op de Egelshoek blijven staan en niet van plan zijn omweg te gaan

 Zaterdag  11 mei 1985. André Terpstra geheel rechts. (Later in 1996 bestuurlid van de vereniging Egelshoek)

1986
Donderdag 7 augustus Wethouder van Halteren van Hilversum eist, dat drie woonwagens van De Egelshoek moeten verdwijnen. Hij zegt daarbij tevens : " Het voortbestaan van De Egelshoek sluiten wij als gesprekspunt volledig uit De huidige bewoners zullen moeten kiezen voor standplaatsen in Laren, Huizen of Loosdrecht" .

Donderdag 21 augustus. 140 man van de ME doen een inval op De Egelshoek. Drie wagens, die een illegale plaats op het kamp hadden ingenomen, moeten worden weg gesleept. Twee van de drie waren al vertrokken en een derde laat zich zonder problemen afvoeren. De ME wordt hartelijk ontvangen met een ‘bakkie’ koffie.

Onder het spandoek "Woonwagenbewoners bieden geen weerstand maar "koffie aan " marcheerde de ME vanochtend het regionale woonwagencentrum De Egelshoek in Hilversum binnen.

Vrijdag 22 augustus Wethouder van Halteren geeft toe, dat gemeente Hilversum sinds 1980 inzake De Egelshoek een inconsequent beleid heeft gevoerd.
Zaterdag 23 augustus  De weggesleepte caravan weer teruggereden naar De Egelshoek

1987
Vrijdag 4 december zegt staatssecretaris van VROM drs E. Heerma, dat het centrum De Egelshoek moet worden opgeheven

1988
Vrijdag 12 februari Artikel Gooi- en Eemlander: Liquidatieplan voor de Egelshoek
Voor De Egelshoek wordt een liquidatieplan opgesteld. Daarin worden de kosten van de opheffing geregeld. Deze kosten komen voor rekening ván de gemeenten. Bij de vaststelling van de kosten zal de .provincie bemiddelen en rekening houden met de nieuwe bestemming van het terrein in Hilversum. De provincie streeft er naar het ontwerp-verdelingsplan op 20 april te behandelen in de statencommissie maatschappelijk welzijn en volksgezondheid.
Het regionale kamp De Egelshoek moet voor 1991 zijn opgeheven. Tegen dit besluit gaat namens 34 bewoners hun advocaat Mr P. Schuiling in beroep.

Dinsdag 12 juli wordt het bezwaarschrift ongegrond verklaard..

Zaterdag 10 december 1988 Artikel Gooi- en Eemlander: 'Verhuisdwang is oorlogsmethode' (Loes de Fau)
We zullen er niet aan ontkomen om de uitvoering van het rijksbeleid zo goed mogelijk te doen. Discussie of het een goed of een slecht beleid is, is een gepasseerd station," zegt de wethouder voor maatschappelijk welzijn van Hilversum, A.H. van Halsteren.:Het grote woonwagenkamp De Egelshoek, één van de laatste regionale woonwagenkampen in. Noord-Holland, moet. in de toekomst volgens het provinciale. woonwagenplan worden ontruimd . Maar Hiele Gerrits (42), bewoner van de Egelshoek wil de rechter inschakelen: "In de jaren zestig zijn we tegen onze zin gecentraliseerd, nu is iedereen gewenden worden we gedecentraliseerd. Ik ben het zat."
In het woonwagenkamp Egelshoek bij Hilversum heet Kees Hamers tegenwoordig Kees Moker. Die bijnaam komt niet uit de lucht vallen. De voormalige welzijnswerker staat nu aan de 'verkeerde kant', die van de overheid. Het is bovendien een overheid die in hoog tempo schuift met woonwagenbewoners. Zo voelen ze dat: in de jaren zestig naar grote regionale kampen, in de jaren tachtig naar kleine 'lokaties' in de bebouwde kom. En inspraak, ho maar. "Je praat tegen hoofden zonder oren," zoals een woonwagenbewoonster zegt in het deze week verschenen boekje 'Dat moeten moet er af. Leni Terpstra (45) woont op de Egelshoek en werkt voor het Landelijk Overleg Woonwagenvrouwen: "Mensen tegen hun wil dwingen om te verhuizen, dat is een oorlogsmethode. We zijn nu bezig in Straatsburg. Dit gaat om mensenrechten. Want je wordt gewoon niet als ·mens bejegend. Ze kunnen niet inschatten wat dit allemaal betekent. En dan zegt staatssecretaris Heerrna: 'Het schip zit op de juiste koers, we gaan door'. Heerrna, die komende maandag voor het eerst een woonwagenkamp bezoekt. Hij gáát er wel over, maar hij is er nog . nooit gefeest!"
Getrapt
In zijn woonwagen op de Egelshoek zit Hiele Gerrits op de punt van zijn stoel: "Wij zijn gewone Nederlanders. In Nederland wordt een minderhedenbeleid gevoerd. er wordt gepraat over politieke vluchtelingen. prachtig. Maar de eigen bevolking wordt in een hoek gel rapt. Het is allemaal zo krom als het maar kan." Bijna overal in Nederland zijn inspraakprocedures geweest over de keuze van plekken waar - met oog op de integratie  kleine woonwagenkampen moesten verschijnen. Hilversum heeft bewust en uit principe die weg omzeild om, zoals wethouder Van Halsteren zegt. 'onsmakelijke taferelen' te voorkomen. Dat betekent niet dat de woonwagenbewoners blij zijn met de plekken die het gemeentebestuur heeft aangewezen.
Rust
Mogen de bestuurders van provincie en gemeenten melden dat de rust toch aardig weerkeert als de verhuizing eenmaal een feit is, Gerrits en Terpstra denken daar anders over. Zij hebben de gevolgen gezien: "Verhuizing naar kleine kampjes rukt families uit elkaar, vrouwen met kleine kinderen verkommeren, mannen raken werkloos omdat er geen werk is," zegt Leni Terpstra. Hiele's broer, Hannes Gerrits (33) vult aan: "Want dan zeggen ze wel :lat er werkloodsen komen, ;naar hier in Hilversum zijn ze er na vijf jaar nog niet."
'Go home'
Terpstra: "In Utrecht werden de mensen in de kleine kampjes verwelkomd met teksten als: 'zigeuners, go home', en 'jullie pikken ons kinderspeelplaatsje af. Vervolgens werd er vanuit de flats op de wagens geschoten. En dan moeten wij maar zeggen dat het zo leuk is in een woonwijk tussen de huizen. Zeker nadat al die mensen eerst in die procedures bezwaar hebben aangetekend. In' Brabant wilden wij met de vrouwen van het landelijk overleg naar een inspraakavond. - De. wethouder raadde ons - dat af. Zei dat-ie die boeren daar misschien niet in de hand kon houden,. en daar moet je tussen gaan wonen?"
Woonwagenbewoners leggen ze uit, zijn liever met elkaar; hebben zo hun eigen cultuur. Oude mensen bijvoorbeeld gingen nooit naar een bejaardenhuis, de wagen van vader en moeder kwam er naast te staan en er werd voor ze gezorgd. Op de nieuwe kleine kampjes zal dat niet meer gemakkelijk gaan.
Lenie Terpstra: "Op de lange duur moeten woonwagenbewoners gewoon" verdwijnen. Dat is het beleid. Je krijgt gemakkelijker een huis dan een standplaats. We krijgen straatnamen geen aparte naam voor het hele kamp. Langzaam schuift het gordijn er voor. Kijk, ik ben er waarschijnlijk gevoelig voor, maar ik erger mij eraan dat de 'lokaties die ze kiezen ook typisch liggen aan het 'Dievenpaadje', dat een straat 'Wapendrager heet. Het past zo bij wat s de mensen denken dat we zijn." Gerrits: "En wat dat dan is: dat we schuw zijn en gesloten, ongewassen en ongeschoren, dat we bestaan van roof en diefstal."
Wethouder
Terptra: "Randgroepmensen, zeggen ze dan. Dat zegt genoeg. Ik was laatst mee met woonwagenvrouwen uit Harderwijk om  bij de wethouder als woordvoerder op te treden. Zegt die "man, toen het gesprek was afgelopen en ik als laatste m'n jas aantrok:'U weet toch wel hoe"
 ze zijn' en 'U bent toch niet zo'.  Ik zei dus dat-ie zich vergiste,  waarop hij zei: 'Dan bent u er  zeker door huwelijk bijgekomen. Mijn familie woont al generaties lang in een woonwagen, al honderd vijftig jaar."
De Egelshoek is één van de weinige regionale centra die nog bestaan. Het kamp is tientallen jaren oud en zeventien jaar geleden voor het laatst gerenoveerd. De laatste onderhoudsbeurt dateert van meer dan acht jaar geleden. "Ze laten het verpauperen, omdat we er  uit moeten," zegt Hiele Gerrits.
Scherpschutters
"Maar het zal er maar net van afhangen hoe ze dat straks aanpakken, wat hier dan gebeurt. Tweejaar geleden - die emoties zijn er nog steeds - had ik mijn wagen verplaatst naar een plek die niet mocht. Toen kwamen ze met tweehonderd ME'ers en met veertig scherpschutters. dat vond ik treurig. Toen dacht iedereen dat er mot zou komen, maar we hebben ze ontvangen met koffie. Nou, daar ging de gemeente behoorlijk voor schut, dat hoor je nu nog. Maar het moeilijke is dat niemand luistert naar wat die verhuizing voor ons betekent. Alleen als er gevochten wordt, als we hier straks klaar staan met een endhout, dan komt het Journaal wel met z'n camera's."  "Zoals wij hier wonen, dat was vroeger armoe. " Nu niet,. buiten in de natuur. Anderen zoeken dat voor veel geld op op de camping." "Maar wij zitten hier in de winter ook als het koud is," zegt Lenie Terpstra er wat kalmer achteraan.
Vertellen
"Waar het om gaat is dat we niets te vertellen ·hebben. Dat er een beleid, wordt uitgezet en dat dat móet worden uitgevoerd. En de gemeente kan niet veel doen, want als ze de grote kampen laten bestaan lopen ze rijkssubsidie mis:"' Gerrits: :'Maar het is toch belachelijk dat het over de hoofden van de mèrisen heen gaat; dat ze met oogkleppen op blindelings doorgaan, Wie zijn zij dat ze voor mij uitmaken waar ik moet wonen? Want de overheid loopt dertig jaar achter met z'n beleid, Integratie! We zijn ons levenlang al geïntegreerd. De helft van de woonwagenbewoners is getrouwd met burgers, wij leven niet geïsoleerd. We zijn toch net zo goed afhankelijk van de maatschappij. Onze mannen zitten op gewone voetbalclubs, onze kinderen' gaan gewoon naar school. Acht jaar geleden werden de bewoners volgens hem warm gemaakt: "Het' centrum zou worden afgebouwd, kleine kampjes. Toèn .was riegentjg; procent enthousiast, maar ze lieten de zaak doodbloeden. Velen zijn er toen weggegaan. anderen zijn er weer bijgekomen. Nu hebben we kunnen zien hoe het uitpakt. Toch weer op slechte plekken aan de spoorbaan. of in buurten waar de mensen grote bezwaren hadden. Lees in dat boekje over die kleuters uit het kamp, die zo geïntegreerd moeten worden dat ze op school niet eens bij elkaar mogen zitten."
Stress
"Hele stresstoestanden heb je hier, mensen zijn ziek gemaakt. Als dat provinciale plan maandag wordt goedgekeurd, stap ik naar de rechter, Want volgens dat plan krijgt elke standplaats hier dan de status van tijdelijk en dat betekent dat ze ons mogen wegslepen." "Het heeft te lang geduurd, ze beloofden werk en het kwam er niet. Ik woon hier al mijn hele leven. Ik laat me niet elke keer belazeren"...

Hiele Gerrits en Lenie Terpstra achteraan, Hannes Gerrits en zijn dochter Angelique vooraan

1989
Dinsdag 26 september Artikel in Gooi- en Eemlander: Ontruiming van kamp Egelshoek "onwettig" ( Bert.Jan Klein)
De gemeente Hilversum heeft drie jaar geleden ten onrechte drie woonwagens weggesleept van het regionale woonwagencentrum De Egelshoek. De wettelijke basis voor deze ontruiming was niet aanwezig. De· Raad van State doet deze uitspraak in een· procedure die in door één van de drie woonwagenbewoners is aangespannen .. Het Haagse rechtsorgaan is van mening dat Hilversum heeft gehandeld in strijd met een artikel inde Woonwagenwet. Dit artikel is speciaal in de wet opgenomen ter bescherming van bewoners van woonwagenkampen. De privaatrechterlijke toestemming van de Amsterdamse rechtbank voor de ontruiming was niet voldoende: aldus de Raad van State.De Hilversum politie verwijderde de woonwagens in 1986 in aanwezigheid van honderden ME-ers en scherpschutters. De ontruiming verliep zonder incidenten. Het "machtsvertoon" werd achteraf van vele kanten bekritiseerd. De bewoners van De Egelshoek beklaagden zich over "discriminatie" en "intimidatie" door de politiemensen. H. Gerrits, die inmiddels weer op Egelshoek woont, is blij met de uitspraak van de Raad van State. "Ik was mensonwaardig gedeporteerd. Nu blijkt ook nog eens dat Hilversum daar helemaal het recht niet toe had. Een schande". Hij wenst een officiële excuus van de gemeente en overweegt een procedure voor schadevergoeding te starten. Een woordvoerster van de gemeente verklaart desgevraagd nog niet op de hoogte te zijn van de uitspraak van de Raad van State, CDA-wethouder A. H. van Halteren, die op de dag van de ontruiming de inmiddels overleden burgemeester W. R. van der Sluis verving, was niet bereikbaar voor commentaar. 
(Noot: De schade die de bewoners hebben geleden is nooit vergoed)

Maandag 6 november Artikel in Gooi- en Eemlander : Raadsleden komen niet op de koffie (Casper van den Broek)
Een paar schoteltjes met plakken cake en een  koffiezetapparaat met daarop een volle pot koffie waren zaterdag de stille getuigen van de gebrekkige communicatie tussen de Hilversumse gemeenteraad en de woonwagenbewoners van regionaal kamp De Egelshoek. Alle '37 raadsleden en wethouders, van PvdA tot' VVD, waren door de bewoners op de koffie uitgenodigd om nu eens zelf in het kamp rond te kijken. Welgeteld één raadslid kwam opdagen. "Nou dan neem ik nog maar een plak cake", roept een door de regen doorweekt raadslid G. Wolf (Groen Links) tegen het groepje woonwagenbewoonsters. Zaterdag was hij het enige lid van de Hilversumse gemeenteraad, dat reageerde op de  schriftelijke uitnodiging van de bewoners om met eigen ogen de situatie in het kamp te komen bekijken
"Dan spring ik echt uit mijn vel als ik naar de gemeenteraad da en zo'n mevrouw of meneer slingert er weer eens uit dat het ons zo'n troep is", briest een van de bewoners met een button "Egelshoek for ever"."Het zal je maar gezegd worden. Maar als je ze vraagt om hier eens te komen kijken voordat ze en besluit neme om ons heier weg te halen, dan zijn  ze opeens niet thuis

Lenie Terpstra en het kletsnatte gemeenteraadslid Wolf op de opendag

1991
Zaterdag 13 april Artikel Gooi- en Eemlander: Families piekeren niet over vertrekken
Een meisje oefent het bestijgen van een paard zonder zadel. Ze moet dit kunstje kennelijk instuderen voor
het carrousel rijden op haar manege. Het is donderdagmiddag vier uur op het grootste en oudste woonwagenkamp in Hilversum  De Egelshoek. Niemand maar dan ook niemand maakt zich hier te-sappel over het bericht dat de gemeenteraad woensdagavond definitief heeft besloten 22 gezinnen van dit terrein over te brengen naar drie kleine kampjes in de stad. "Wie gaat hier weg?" De 74-jarige heer A. Terpstra beschouwt de Hilversumse raad al lang niet meer als autoriteit. "De raad kan wel zeggen dat we hier weg moeten, maar we ,gaan helemaal niet weg." Op deze eerste echt warme dag van het jaar is er veel activiteit op het terrein, dat wordt ingeklemd tussen Hilversum., Hollandsche Rading en Loosdrecht..De handel in auto-onderdelen: floreert. De melkboer komt langs, de eerste kinderen komen van school. Iedere halve minuut stijgt een sportvliegtuigje op van Vliegveld Hilversum. Hierdoor moeten gesprekken soms worden stilgelegd. Egelshoek heeft in de loop van de jaren heel wat meegemaakt. Het kwam zelfs eenmaal tot inzet van de mobiele eenheid, omdat de burgemeester de openbare orde in gevaar zag komen. Delen van het terrein werden ontruimd nadat deze waren ingenomen door andere Egelshoekers. Dezen hadden de plaatsen ingenomen van bewoners, die naar de Van Gendtlaan waren verhuisd. Er waren op last van de overheden vijftien gezinnen naar andere regionale woonwagenkampjes 'overgebracht' waaronder de Van Gendtlaan in Hilversum en de Papelaan in Weesp. Het beleid is opheffing van de grote kampen en integratie door middel van kleine kampjes. Maar als het aan de betrokkenen ligt, gaat dit feest niet door. ze zijn vergroeid met hun kamp, hun wagen en hun familie. Er staan nu 45 gezinnen. Ook wel "de harde kern" genoemd. ze stammen af van de families Terpstra en Jillings. Een automonteur kan zijn tijd wel beter, gebruiken dan te speculeren over een mogelijk vertrek. De Egelshoek ontstond vlak voor de Tweede Wereldoorlog: Hilversum was voor de rondreizende woonwagenfamilies de winterverblijfplaats. Na de oorlog verdwenen langzaam de scharensliepen, stoelenmatters, parapluherstellers, harmonica- en draaiorgelspelers van het toneel. De burgerlijke samenleving eiste dat zij vaste woonkampen kozen, waardoor de klandizie ernstig beperkt werd.  In Hilversum waren vroeger woonwagenkampen op de onder andere de .Bodemanstraat en de Beresteinseweg. In de oorlog moesten de Egelshoekers  verhuizen naar de Beresteinseweg omdat de Duitsers geen  pottenkijkers in de buurt van het vliegveld wilden. Later gingen ze weer terug naar de Egelshoek. Vertegenwoordigster van de bewoners, mevrouw L. Terpstra, is geboren op de Egelshoek, net als de meeste andere bewoners. "We komen· hier vandaan en hebben hier wortel geschoten. Wij gaan niet zomaar weg. Tegen zeker twee locaties gaan we in beroep, dit zijn de Raafstraat en het Lombokterrein. Maar ook de Hertenkamp is met geschikt om te integreren. Maar waarom moeten wij nu nog integreren, we zijn hier gelukkig, De eensgezindheid onder de mensen is nog nooit zo groot geweest als nu. Ze gaan hier niet weg", vertelt zij. De enige plek die geschikt leek voor de Egelshoekers was de locatie Kolhornseweg, maar deze werd door de provincie afgewezen. Op de drie resterende plekken kunnen volgens de gemeente 22 wagens staan. Bij de Egelshoek wordt over dit aantal met schouderophalen gereageerd, omdat er dan nog 25 gezinnen zouden achterblijven. Maar volgens mevrouw Terpstra moeten deze mensen naar andere gemeenten in de regio, waaronder Laren.


Het leven gaat zijn normale gang op de Egelshoek. Niemand maakt zich druk over het besluit tot opheffing van het woonwagenkamp.

Vrijdag 20 september is Ellen Jansen 12,5 jaar woonwagenwerkster

1992 
Vrijdag 21 februari Artikel Gooi- en Eemlander: Bewoners Egelshoek kwaad op overheid (Eddie de Paepe)
Bewoners van het regionale woonwagencentrum De Egelshoek in Hilversum zijn "ontzettend kwaad" over de "onmenselijke" manier waarop zij worden behandeld door de overheid. "Twaalf jaar lang worden wij aan het lijntje gehouden, terwijl gemeenten en provincie over onze hoofden heen bekvechten", stelt woordvoerder M. Kuik. De woonwagenbewoners krijgen naar eigen zeggen al twaalf jaar te horen dat ze moeten verhuizen, zonder dat er schot in de zaak zit. De Egelshoekers spreken van "een ziekmakende situatie". "Alle zekerheid over onze woonplek is weg. We zijn nergens anders mee bezig." Zij zeggen heel goed te begrijpen hoe vluchtelingen zich voelen. De Egelshoekers hebben het gevoel dat alleen geld en cijfertjes een rol spelen en dat zij niet als mensen worden gezien. De drie Hilversumse locaties blijven zij afwijzen. Zij spreken over die hoek in de Raafstraat en 'het gat aan de Oude Loswal'. Kuik: "Het zijn locaties van likme-vessie. Dat is iemand wegduwen in een hoekje." De laatste ontwikkelingen rond het terrein bij de Hertenkamp hebben hen in die afwijzing gesterkt. "Wij vormen de sluitpost van alle plannen." Ook voor een standplaats in Laren is geen belangstelling meer.
De overgrote meerderheid van de bewoners zou op De Egelshoek willen blijven. "Wij willen niet, zoals op veel grote centra is gebeurd, dat onze families uit elkaar worden getrokken en dat onze ouderen wegkwijnen en ziek worden op de kleine kampjes," stellen de bewoners. De gemeente zou veel geld kunnen besparen door De Egelshoek te ·behouden. "Wij zijn en blijven Hilversummers."

Donderdag 2 juli Artikel Gooi- en Eemlander: De Egelshoek weer een beetje opgeknapt
De bewoners van De Egelshoek hebben gister. middag tijdens een open huis hun opgeknapte woonwagencentrum 'geshowd'. Zolang er mensen op De Egelshoek wonen zorgt de gemeente Hilversum er· voor dat dit "op een aanvaard· baar niveau" gebeurt. De Hilversumse wethouders S. Wolf en J. Flink, diverse raadsleden en ambtenaren en enkele medewerkers van  de provincie Noord-Holland maakten van de gelegenheid gebruik om het opgeknapte centrum te bekijken. De afgelopen maanden is er heel wat gebeurd. Het kantoor van het woonwagenwelzijnswerk op De Egelshoek werd vernieuwd. Er kwamen een peuterspeelgebouwtje en een speelterreintje voor kinderen. De bestrating werd hier en daar aangepast en de groenvoorziening verbeterd. Voorts werd het woonwagencentrum aangesloten op het centrale antenne-systeem van het Regev. Het terrein werd bovendien schoongemaakt. Woonwagenbewoonster Leni Terpstra toonde de belangsteller den tijdens een rondgang vol verve 'haar' centrum nadat allen koffie met gebak hadden ontvangen.  De werkzaamheden werden uitgevoerd in overleg met mensen van de Hilversumse Sociale Dienst en in samenwerking met het Werkgelegenheidsinstituut Gooi (WIG) dat mankracht beschikbaar stelde. Wolf en ambtenaar W. Houtzager van de sociale dienst ontvingen als dank voor de bewezen diensten een plantenbak in de vorm van een mini-woonwagen. Beide objecten waren gemaakt door Cees Leegwater, één van woonwagenbewoners. Overigens blijft het beleid van de provincie erop gericht het regionale woonwagencentrum het kader van het decentralisatie beleid volledig te ontmantelen .

De Egelshoekers showden gisteren tijdens een openhuis hun opgeknapte woonwagencentrum

Beroep bij de Raad van State aangespannen door hun advocaat Schulting wordt ongegrond verklaard

1994
Vrijdag 14 januari Brief van bewoners woonwagencentrum De Egelshoek aan Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, t.a.v. de Dienst Welzijn, Economie en Bestuur.
Dames en Heren, Net als met de jaarseizoenen lijkt een woonwagenplan een niet te vermijden terugkerend gegeven. Het woonwagenganzenborden begint dus weer. Inzet: afbouw van de grote centra om de achterstandspositie van woonwagenbewoners op te heffen. Uitkomst: gelukkige, geïntegreerde woonwagenbewoners op nieuwe centra in de bebouwde kom. Dat laatste is iets waar geen normaal denkend mens nog in kan geloven, als men de situatie bekijkt op een groot aantal kleine centra in het land. Opvallend is dat de spelers zijn: het rijk, de provincie en de gemeenten. Degenen waar het om gaat, de woonwagenbewoners, staan buiten het spel ,dat al 14 jaar geleden begon. We hebben dan wel het~recht van inspraak, maar onze mening heeft nauwelijks invloed op het tot nu toe gevoerde beleid. Alle plannen worden zonder ons gemaakt. We krijgen ze pas onder onze neus als ze al zover klaar zijn, dat er niet veel te veranderen valt. Zeker niet de grote lijnen als het b.v. gaat om de visie van woonwagenbewoners over het deconcentratiebeleid. En dat in een tijd dat elke zichzelf respecterende politicus de mond vol heeft over een goede relatie en open communicatie tussen burgers en overheid en over meer invloed van burgers op het maken van het beleid. Voor woonwagenbewoners geldt dat blijkbaar niet. Alle plannen worden nog steeds gemaakt zonder ons daarin te kennen. Het is dus niet zo gek dat we helemaal geen vertrouwen meer hebben in al die plannenmakerij van de overheid. We hadden aanvankelijk weinig zin om te reageren op het concept 3e woonwagenplan, omdat we weten dat onze mening weinig invloed zal hebben op het definitieve plan. We hebben besloten om nog één keer onze mening op papier te zetten, daar moeten jullie het de komende 10 jaar maar mee doen: In 1980 kwam het le woonwagenplan. Een groot deel van de Egelshoek was enthousiast en was bereid met de Gooise gemeenten nauw samen te werken om een aantal goede nieuwe centra te realiseren. Daar kwam al heel gauw de klad in. Gemeenten begonnen met vertragingstactieken, de provincie hield plannen tegen voor plekken waar overeenstemming was tussen woonwagenbewoners en gemeenten. In Hilversum werd als eerste een centrum gebouwd op een plek, de Oude Loswal, die als reserveplaats te boek stond. Dat is dan ook duidelijk een grote mislukking geworden. Na alle ellende die de bewoners daar geleden hebben, heeft de gemeente besloten dit centrum op te heffen. Nu 14 jaar verder wil geen enkele bewoner met een goede standplaats nog van de Egelshoek verhuizen. De onzekerheid die we hadden van 14 jaar te horen krijgen "Jullie moeten verhuizen, de Egelshoek wordt afgebouwd" hebben we achter ons gelaten. Van die onzekerheid werden we gek. Zolang we daarmee bezig waren, kwamen we niet toe aan iets anders. We staan hier op de Egelshoek goed, we willen er blijven staan. Wel moet er dit jaar nu eens eindelijk begonnen worden met de bouw van nieuwe standplaatsen in Hilversum en Loosdrecht voor de mensen die geen goede standplaats hebben en voor de opvang van de groei van de woonwagenbevolking in Hilversum. Die is in de afgelopen 14 jaar gewoon doorgegaan (wat dat betreft zijn we ook "normale" mensen) . Het tekort aan standplaatsen neemt verder toe, er is immers vanaf 1987 geen standplaats meer bijgebouwd in 't Gooi. En naar het leegstaande centrum in Huizen wil geen Hilversummer heen, gezien de ervaringen van een aantal bewoners, die wegtrokken zodra ze de kans kregen. In het conceptplan staat op blz. 10: "De sterk trekkende rol van de provincie heeft wel geleid tot enige voortgang in het totale proces van de deconcentratie, maar nog niet tot de daadwerkelijke realisering van vervangende woonwagenlocaties/standplaatsen". Flauwekul vinden wij, veel woorden om te verbloemen dat er de laatste jaren niets terecht is gekomen van het voorgenomen beleid. Wel werd de Egelshoek in februari 1989 opgeheven als openbaar centrum. Dat bracht alleen maar onrust teweeg bij de bewoners en maakte het nodig dat we allerlei procedures moesten voeren tegen provincie en gemeente. Het tekort aan standplaatsen is alleen maar groter geworden. Zelf moeten we noodoplossingen bedenken om dat tekort op te vangen en daar worden we dan ook weer op aangekeken.
Blz. 33 m.b.t. stand van zaken locaties Hilversum, Laren, Loosdrecht: "Tot daadwerkelijke aanleg van vervangende standplaatsen is het daar nog niet gekomen, wel is enige vooruitgang geboekt". Wat hebben wij aan zo'n uitspraak. Na zoveel jaren en na zov~el plannenmakerij verwachten wij dat een deel van deze plannen uitgevoerd wordt in nauwe samenwerking met ons.
Het mag niet zo gaan als in de afgelopen jaren, zoals b.v. In Hilversum. Daar werden met veel tam-tam in 1991 3 locaties door de gemeenteraad aangewezen. Naar de mening van de woonwagenbewoners werd weer eens niet geluisterd. Nu, drie jaren later horen we niets meer over deze locaties. Sterker nog, deze locaties zijn waarschijnlijk weer onopvallend afgeschreven of worden op de lange baan geschoven.
Het in het slop raken van de plannen is echter niet alleen te wijten aan onwillige gemeentebesturen. De provincie is daaraan mede schuldig, ondanks de volgens deze nota z.g. intensieve inzet van de provincie. Dank zij die intensieve inzet ontstaan ook grote vertragingen in het bouwen van goede nieuwe centra. Kijk naar Laren (waar nu geen kandidaten meer voor zijn. omdat het pingpongspel tussen provincie en gemeente te lang geduurd heeft), 's Graveland en Kolhornseweg Hilversum.
blz. 34 m.b.t. het werkgelegenheidsterrein: Daarvoor geldt hetzelfde. Het lijkt alsof de plannen daarvoor geleidelijk aan uitgevoerd worden. Voor ons gevoel is dat niet zo. Van de planning die door een aantal slopers met vertegenwoordigers van de provincie en onze welzijnswerkster gemaakt werd kwam niets terecht. De datum van verhuizing naar het nieuwe terrein schuift vanaf juli 1992 steeds verder op. De vrees is dat deze plannen ook langzaam van tafel verdwijnen. Daar moet nu ook heel snel duidelijkheid over komen.
Tot slot onze visie op een goed woonwagenbeleid In 't Gooi:
- De overheid dient uit te gaan van een meerkeuzebeleid d.w.z. de Egelshoek als woonplek behouden en zorgen voor de bouw van nieuwe goede centra. Argumenten voor behoud van de Egelshoek hoeven wij u niet nog eens te geven. Die kunt u vinden in onze reacties op eerdere plannen. Haal het dikke dossier er maar bij. Wel willen we nog eens zeggen, dat achterstand niet wordt weggewerkt met· gedwongen verhuizing naar een nieuw centrum in de bebouwde kom. Integendeel, achterstand ontstaat niet door wat verder weg van de bebouwde kom te wonen. Dan zouden alle mensen die in afgelegen boerderijen, villa's en landhuizen wonen ook in een achterstandspositie raken. Dat zouden er heel wat zijn in 't Gooi. Met dat argument heeft Laren gelijk gekregen bij de Raad van State over de lokatie Schapendrift.
Integratie kan alleen maar tot stand komen als mensen zich niet bedreigd voelen in hun bestaan en gelijkwaardig behandeld worden in contacten met anderen. Dat heeft ook niets te maken met afstand tussen woonplekken.
Nieuwe goede centra zijn voor ons: ruime lokaties voor minimaal 10 wagens en met voldoende privacy.
- We willen niet alleen inspraak, maar ook invloed op het bepalen van de plekken en het inrichten van de woonwagenlocaties. Daarom is het noodzakelijk dat er met de betrokken woonwagenbewoners in het allervroegste stadium overleg plaats vindt. In ieder geval voordat een plan als conceptplan door een ambtenaar op papier gezet is. De ervaring leert ons dat je dan al weinig meer kunt veranderen.
- We willen dat er met de bouw van de eerste 10 zo nodige nieuwe standplaatsen in Hilversum nog deze zomer begonnen wordt op een locatie die wij mee kunnen bepalen. Hilversum moet nu niet gaan zeuren over de extra taakstelling van 9 standplaatsen. Laat de gemeente nu eens eindelijk beginnen. Er zal toch ook een oplossing moeten komen voor de bewoners van het op te heffen centrum aan de Oude Loswal.

Provincie blijft bij opheffing van De Egelshoek.

1995
Donderdag 29 juni Vergadering van de Stuurgroep uitvoering woonwagenplan (STUG) Gooi en Vechtstreek. (Gemeenten: Blaricum, Bussum, 's-Graveland, Hilversum, Huizen, Laren, Loosdrecht, Muiden, Naarden, Nederhorst den Berg Weesp)
Afsprakenlijst
1. De deelnemende gemeenten stemmen in met het concentreren van het woonwagenkamp De Egelshoek; als realiseringsdatum wordt afgesproken 1-1-1998.
2. De deelnemende gemeenten stemmen in met realisering van de taakstelling In het Woonwagenplan Noord-Holland 1994-1997 (omdat dit een noodzakelijk middel is tot realisering van de deconcentratie van De Egelshoek).
3. De gemeenten die nu nog een bezwaarschrift hebben ingediend tegen het Woonwagenplan Noord-Holland 1994-1997 zijn bereid deze in te trekken ter ondersteuning van de bereidverklaring van alle aan het woonwagenkamp De Egelshoek deelnemende gemeenten tot deconcentratie.
4. De kosten van beheer van De Egelshoek blijven - overeenkomstig de huidige situatie naar evenredigheid voor rekening komen van alle deelnemende gemeenten komen, totdat het woonwagenkamp feitelijk is gedeconcentreerd (opgeheven).
5. De kosten van deconcentratie worden overeenkomstig de bedoeling van punt 4 naar evenredigheid verdeeld.
6. Tot de kosten van deconcentratie worden feitelijke deconcentratiekosten gerekend, die voortvloeien uit het als zodanig beschreven project (o.a. kosten verplaatsingen, sanering, aanleg bedrijventerrein). De ambtelijke en andere tijd en ondersteuning die er door de diverse gemeenten in worden gestoken vallen hier niet onder.
7. Een begroting van de kosten zal zo snel mogelijk ter informatie nog worden overlegd (in het kader van de uitvoering van de deconcentratie).
8. De deelnemende gemeenten stemmen· in met de aanleg van een werkgelegenheidsterrein op De Egelshoek - doelstelling: vóór 1-1-1996 - en gaan akkoord met het voorstel hiervoor een eenmalige bijdrage te leveren in de stichtingskosten, volgens dezelfde verdeelsleutel (evenredigheid) als bedoeld in de punten 4 en 5.

Woensdag 4 oktober Verslag van de bijeenkomst van een afvaardiging van de gemeente Hilversum met bewoners van woonwagencentrum Egelshoek
Deze bijeenkomst is een vervolg op eerder overleg en vindt plaats op verzoek van de bewoners van Egelshoek
Inleiding door wethouder Flink
De heer Flink brengt het deconcentratiebeleid van staatssecretaris Heerma in herinnering, dat eind jaren '80 ook in Hilversum wordt uitgevoerd Daarbij worden grote kampen zoals o.a. Egelshoek in een aantal verspreide, kleinere centra opgedeeld. De bedoeling daarvan is: het bevorderen van de integraties van woonwagenbewoners in de rest van de maatschappij. Hoewel de huidige staatssecretaris Tommel gemeenten de mogelijkheid biedt om via andere wegen tot de gewenste integratie te komen, is uit een knelpuntenanalyse gebleken dat voor Egelshoek opheffing de enige mogelijkheid is. Enkele redenen:
- het is niet mogelijk om op een andere manier tot integratie van de woonwagenbewoners te komen;
- het is niet mogelijk op een andere manier iets aan de grote milieuproblemen op Egelshoek te doen;
- de gemeente ziet geen kans om langer zelf woonwagenkampen te beheren en te exploiteren. Het ligt voor de hand om standplaatsen en huurwagens onder te brengen bij de Woningstichting Hilversum, zoals dat ook met de rest van de gemeentelijke woningen is gebeurd. De corporatie is echter niet bereid om Egelshoek in beheer te nemen. Om beheer door de woningstichting in de toekomst wel mogelijk te maken zal omgezien moeten worden naar nieuwe, goed ingerichte plekken.
Na overleg met de andere regiogemeentes heeft Hilversum een rapport geschreven waarin de deconcentratie verder wordt uitgewerkt. Er moeten nu nieuwe lokaties worden aangewezen en daadwerkelijk ontwikkeld. Alle betrokken gemeenten zullen meewerken onder voorwaarde dat Egelshoek ontmanteld wordt. Hilversum heeft de eerste vervolgstappen al gezet (uitbreiding Diependaal, ontwikkeling Erfgooiersstraat) . Voor ongeveer 15 wagens moet nog een plaats worden gevonden. Daar wordt nu naar gezocht. De gemeente heeft geld apart gezet om financiële problemen als gevolg van verplaatsing te kunnen oplossen.
Reactie uit de zaal
De heer Gerritse heeft er bezwaar tegen dat de gemeente gaat bepalen wat voor hem van belang is. Hij zegt Hilversum niet uit te willen.
Antwoord:  wethouder Flink legt nogmaals uit waarom het kamp Egelshoek definitief zal worden opgeheven.

1996
Woensdag 7 februari Verhitte gemoederen tijdens uitzending Radio Utrecht Kamp Egelshoek moet weg
LOOSDRECHT - De live-uitzending vanuit het woonwagenkamp de Egelshoek, die werd verzorgd door Radio Utrecht, werd gekenmerkt door hoogoplopende discussies en verhitte gemoederen. Vóór het jaar tweeduizend moet het kamp weg zijn, volgens het standpunt van de Hilversumse wethouder J. Flink. Het beleid van de overheid is er op gericht, dat de grote kampen worden opgedeeld in kleine kampjes, met als doel de integratie in de bevolking. Probleem is echter, dat de woonwagenbewoners niet willen integreren en dat de plaatselijke bevolking niet blij is met de kleine kampjes in hun buurt. Zo bestaat er van twee zijden enige aversie tegen het overheidsbeleid. Tijdens de radio-uitzending van Radio Utrecht vanuit de Egelshoek, was de woordvoerster van het kamp, Lenie Terpstra meerdere malen geëmotioneerd aan het woord en haar mening stond dwars op die van de Hilversumse wethouder Flink. Een gepland klein kampje in Loosdrecht, in het toekomstige plan Ter Sype, is een plan met een lange adem, zolang er geen duidelijkheid bestaat over de geluids-zonering rond het vliegveld Hilversum. De Loosdechtse raadsleden Louk Welter (WO) en Willem Van der Molen (D66) zaten samen met het Hilversumse raadslid P. Quist (CDA) rond de discussietafel. De Loosdrechters hielden zich enigszins op de vlakte, daar er nog geen duidelijkheid bestaat over een locatie voor een klein kampje. Terpstra wilde van geen wijken weten, ze had voorgesteld, om het kamp door de bewoners zelf te laten beheren, wat volgens haar de gemeente miljoenen zou besparen. Toen de Hilversummers voet bij stuk hielden, riep zij uit:  Jullie zullen met de M.E. moeten komen, want we gaan hier niet weg."

Einde 60 jaar geschiedenis woonwagencentrum De Egelshoek Hilversum 1936 - 1996

Hoofdstuk 3. Logboek begeleidingsactiviteiten van Louis Wallenburg door Dr Tom de Booij.
Hieronder volgt het derde deel van het  logboek 1996

1996 BOND VAN WETSOVERTREDERS

Woensdag  27 maart Brief aan het Bestuur van de Bond van Wetsovertreders p/a de voorzitter E.J. van der Maal
Geacht Bestuur, Tijdens de heden gehouden Bestuursvergadering van de BWO heb ik van onze voorzitter vernomen dat de secretaris van de Commissie Onderzoek BWO de heer Y Baudoin een voorlopig rapport op 9 april a.s. aan het Bestuur van de BWO zou sturen. Tevens vernam ik dat de heer Baudoin het niet nodig vond om ondergetekende alsnog te horen. Vervolgens heb ik als ingekomen stuk laten behandelen een schrijven van de Heer Baudoin aan T. de Booij van 3 maart 1995 . uit dit schrijven blijkt dat de heer Baudoin niet gediend is van de middelen die de Booij heeft gehanteerd en dat die middelen de BWO in discrediet zouden kunnen brengen. Nu ik niet meer door de commissie gehoord zal worden en niet meer mijn standpunten nader zou kunnen toelichten, heb ik het vertrouwen in de Commissie Onderzoek BWO opgezegd.
Om hier meer inhoud aan te geven heb ik vandaag tijdens de bestuursvergadering mijn bestuurslidmaatschap van de BWO opgezegd. Ik geef U hier bij de verzekering dat ik zal blijven opkomen voor de zwakkeren van deze samenleving, alleen zal ik hierbij mijn eigen weg inslaan, waardoor ik mij vrijer zal voelen om die middelen te gebruiken die het doel heiligen en niet meer behoef te knikken en buigen voor een Commissie van Onderzoek die een duidelijke confrontatie met mij en mijn ideeën uit de weg is gegaan.
Van de stichting Democratisering Gevangenis Wezen krijgt U binnenkort een overzicht van de gelden die deze stichting voor de BWO heeft verricht om daarmee te voorkomen dat de BWO failliet zou worden verklaard.
Ik wens U als bestuur van de BWO veel wijsheid en kracht toe om de BWO te redden. U kunt de verzekering krijgen dat ik er alles aan zal doen om de ware schuldigen die al deze ellende hebben veroorzaakt te zijner tijd de rekening te presenteren.
Inmiddels met de vriendelijke groeten, Tom de Booij
cc. mijn brief van 27 maart aan alle leden van de Commissie van Onderzoek BWO

Vrijdag 12 april Brief aan alle leden van de commissie van onderzoek BWO
Het voorlopig rapport van Uw commissie, dat ik gisteren als ex-bestuurslid van de BWO van de voorzitter van de BWO mocht ontvangen, heb ik met stijgende verbazing mogen lezen. Schrijnend was het om te lezen dat de commissie, geen hoor en wederhoor met John van Z. heeft kunnen toepassen, terwijl ik zelf toch door .Uw voorzitter beschuldigd ben in zijn schrijven 3 maart 1995 van middelen te gebruiken die de BWO in discrediet zou kunnen brengen en het principe blijkbaar niet voor mij geldig is. Op herhaaldelijk aandringen om door Uw commissie gehoord te worden om mijn gebruikte middelen nader toe te lichten is steeds op niets uitgelopen. Zoals U reeds weet, is dit de reden geweest waarom ik uit het bestuur van de BWO ben gestapt. Maar mijn verbazing steeg ten top om te mogen lezen in punt 6:  dat alle partijen zich BEDENKELIJK hebben gedragen, tot schade van het imago van de BWO . Dit is ook een regelrechte beschuldiging aan mijn adres. Kortom reden waarom ik U nogmaals zeer dringend zou willen vragen om het door Uw commissie zo gekoesterde principe van hoor en wederhoor ook op mij te willen toepassen. In afwachting, Tom de Booij

Woensdag 15 mei Brief aan de Onderzoekscommissie BWO,
Geachte Commissie, Bijzonder verheugd was ik, toen ik eindelijk in de gelegenheid werd gesteld om mijn bevindingen als bestuurslid van de BWO in de periode 26 februari 1994-27 maart 1996 mondeling aan Uw commissielid Mevrouw Hogenhuijs te ventileren. Tijdens het bijna twee uur durende onderhoud, heb ik een schriftelijk stuk overhandigd met mijn ervaringen als bestuurslid van de BWO. Het belangrijkste wat het gesprek opleverde was, dat er een misverstand was gerezen na de publicatie van het rapport over G.. Volgens Mevrouw Hogenhuijs was de indruk bij de commissie gewekt, dat wij het op G. hadden gemunt. Niets is minder waar, hetgeen bij het overlezen van het slotwoord van het rapport moge blijken. Ik citeer:
"Waar ligt de oorzaak dat deze dingen anno 1995 nog steeds kunnen gebeuren? NIET BIJ G. EN VAN Z.. ( ... ) Waar ligt de oorzaak dan." In het rapport worden dan de drie boosdoeners genoemd. De NFR, de KvK en "last but not least" het OM!
Ik heb getracht dit misverstand uit de weg te ruimen. Ik ben van mening dat het mij ook tijdens het gesprek is gelukt om Mevrouw Hogenhuijs te overtuigen dat het hier niet een kwestie is van een geschilpunt tussen twee partijen. (Zie de zinsnede uit het voorlopig rapport onder punt 6 " De commissie wil volstaan met de opmerking dat ALLE partijen zich bedenkelijk hebben gedragen, tot schade van het imago van de BWO") Het gaat om een partij die bestaat uit goedwillende bonafide mensen die bestuurlijke fouten hebben gemaakt, waar ze zich nu terdege van bewust zijn. Getuige hiervan moge zijn dat alle schulden gemaakt door de "andere partij" BWO zijn betaald, omdat zij zich moreel hiervoor verantwoordelijk achten. (De Booij f 18,000 en van der Maal f 11.000).  Daarbij moet wel worden aangetekend dat vanaf maart 1994 drie bestuursleden: Van der Maal , Govers en De Booij verwoede pogingen hebben gedaan om de financiën boven tafel te krijgen. Dan is er de "andere partij" bestaande uit malafide personen die met voorbedachte rade met alle middelen, vanaf 26 februari 1994 ( de datum van de ALV) , getracht hebben om de bonafide personen uit de weg te ruimen en zelfs niet hebben geschroomd om telefonisch fysieke bedreigingen te uiten. Op welke wijze zij de BWO onderuit hebben gehaald is bij U reeds bekend zodat we daar verder geen woorden aan behoeven te verspillen. In het voorlopig rapport wordt geen duidelijk onderscheid gemaakt in de handelwijze van de twee partijen. Appels worden met peren vergeleken. Sterker nog, de bonafide partij wordt zelfs beschuldigd van het gebruiken van bepaalde praktijken die de BWO in discrediet zou hebben gebracht. Dit is werkelijk de " Umwertung aller Werte". Waaraan het rapport ook volledig voorbij gaat, is het feit dat niet alleen G. en Van Z. schuldig zijn, maar vooral de drie instanties die de mogelijkheden hebben geschapen om deze malafide heren ongestoord hun gang te kunnen laten gaan. Het OM die reeds 30 juni 1994 op de hoogte was van de malversaties heeft tot op heden verzuimd om maar een poot uit te steken. Als na veel moeite door ons Van Z. wordt gearresteerd laten ze hem gaan, door uit te gaan van "te goeder trouw!" Op de tweede plaats is er de subsidiegever , die reeds in juli 1994 op de hoogte was van het oneigenlijk gebruik van de subsidiegelden. Ze zijn daarbij steeds weer uitgegaan van "te goeder trouw" door steeds afspraken te maken met stevens en Van Z. in de ijdele hoop dat de financiën dan boven water zouden komen. Jarenlang hebben ze geld gegeven zonder na te gaan of het wel goed werd besteed. Op de derde plaats is er de Kamer van Koophandel die 7 dagen na de coup dwz op 27 juni van ons vernam dat de inschrijving van G. onjuist was gebeurd. Ons verzoek om rectificatie werd in de wind geslagen, dit ondanks het feit dat volgens de in hun bezit zijnde statuten van de BWO het volledig onrechtmatig is dat een bestuurslid zonder de aanwezigheid van de voorzitter, de voorzitter zelf notabene, kan uitschrijven. Het meest verbijsterende en grievende is voor ons geweest dat de malafide heren wel geloofd werden en wij niet. zie bv de aanvechting van de aanwezigheid van de Booij als vertegenwoordiger van de BWO op een vergadering van de Bonjo van augustus 1994. Op een tijdstip waar toch al meer dan bekend was hoe door leugens en bedrog de coupplegers hadden huisgehouden.( zie BWO nieuws juli 1994). Ik heb tegen mevrouw Hogenhuijs gesteld dat ik zelfs bereid zou zijn om G. en Van Z. te verdedigen om dan van de gelegenheid gebruik te maken om de ware schuldigen aan te klagen en het wanbeleid van de drie instanties op niet mis te verstane wijze aan de kaak te stellen. Als deze instanties hun werk waar voor ze betaald worden, goed hadden gedaan was het nooit zo ver gekomen en was de BWO gered van de ondergang. Het is te hopen dat in het eindrapport van de Commissie naar voren zal komen dat hier bonafide personen door malafide personen zijn bedrogen en beschadigd en vervolgens dat de drie genoemde instanties hebben zitten slapen. Hopelijk zal door dit eindrapport de geldkraan weer worden opengedraaid zodat een voorzichtige start 'kan worden gemaakt met de BWO. Als inderdaad het rapport dit kan bewerkstelligen zal ik mijn terugtreding als bestuurslid herzien, indien het bestuur hier mee zou instemmen. Op die manier zou ik kunnen meewerken aan de voorbereiding van de komende ALV waar het rapport van Uw commissie zal worden behandeld. Mocht echter blijken dat U blijft bij de conclusies en aanbevelingen van het voorlopig rapport zal ik als coördinator van de stichting Democratisering Gevangenis Wezen niet nalaten om de drie genoemde instanties aan te klagen met alle middelen die ons daarbij ten dienste zullen staan. Ik hoop dat ik hierbij ongeveer heb weer gegeven wat mijn 'cri de coeur' is geweest tijdens het gesprek ( lees: monoloog) met mevrouw Hogenhuijs. Met de vriendelijke groeten, Dr T. de Booij
P.s. Bovenstaande tekst heb ik in concept op 29 april jl gefaxt naar Mevrouw Hogenhuijs, met de bedoeling om dit concept weer aan mij te retourneren met eventuele correcties en/of aanvullingen. Gisteren heb ik mevrouw Hogenhuijs telefonisch gevraagd wanneer ik dit concept zou kunnen terugverwachten. Het bleek dat mevrouw Hogenhuijs het concept aan de voorzitter van de onderzoekscommissie had verstuurd. Toch meen ik er goed aan te doen om bovenstaande tekst officieel aan de onderzoekscommissie te versturen alsmede een afschrift aan het bestuur van de BWO.
1 bijlage:ervaringen van T. de Booij als bestuurslid van de BWO cc.Bestuur van de BWO
Ervaringen van mijn bestuurslidmaatschap van de Bond van Wets Overtreders in de periode 26 februari 1994 tot 27 maart 1996
1994 26 febr In ALV van de BWO gekozen als bestuurslid (een stem is niet op mij uitgebracht). Na afloop van de vergadering is de coup van 20 juni voorbereid. Er is veel gedronken op rekening van de BWO zie de hoge kosten kargadoor van f 509,50.
2 maart 1e Bestuursvergadering . Taak gekregen: gedeco's . Analyse maken op basis daarvan strategie bepalen.J. van Z. zou het nieuwe bestuur inschrijven bij de kamer van koophandel. Zoals we nu weten is dit nooit gebeurd zodat zij op 20 juni alleen maar H.G. behoefde te vervangen en Erik van der Maal en Jan Govers uit te schrijven. Ik ben dus al die tijd van 2 maart tot 20 juni nooit ingeschreven geweest in het register van de KvK.
9 maart Aan alle bestuursleden mijn analyse en voorstel van gevangenen vakbond toegestuurd.
23 maart 2e Bestuurvergadering wordt over mijn stuk niet besproken omdat H.G. niet wil praten over dit stuk omdat J. van Z. niet aanwezig is. Ook het punt financiën kan niet worden behandeld. Stagiaires zijn niet zo vriendelijk meer tegen mij als tijdens vorige vergadering. (later hebben ze mij toegegeven dat ze zich hadden laten beïnvloeden door J. van Z. die mijn discussie stuk niét zag zitten en ook mijn pogingen om de financien boven water te krijgen). De volgende vergadering is 27 april.
27 april Vergadering uitgesteld door J. van Z.
18 mei Vergadering weer uitgesteld door J. van Z.
8 juni Eindelijk de steeds uitgestelde vergadering. In de periode van 2 maart tot 8 juni is door J. van Z. ten eigen bate opgenomen de somma van f 33.307,62. Ook nog uitgaven gedaan die niet voor de BWO waren f 831,35. Samen met H.G. reed J. van Z. in dure huurauto's om hun louche zaakjes te regelen. Totaal kosten huur van auto in die periode f 2725,12. Terwijl rekeningen voor een waarde van f 6.367,14 bestemd voor de BWO niet door J. van Z. werden betaald. Alles bij elkaar dus f 43.231.23 ! Dan komt de klap. Een kwartier te laat komen de twee kamaraden J. van Z. en H.G. op de 3e bestuursvergadering met een doel het zaakje te laten ploffen. Ik heb op het punt gestaan om de vergadering te verlaten omdat ik de dreiging van die twee heel duidelijk voelde. (Er kwam zelfs een beeld bij me op waarbij ik de twee gehuld in leren jacks vergeleek met twee mensen van de Sicherheidsdienst die me in de oorlog hebben verhoord). De notulen geven goed weer wat er allemaal verder is gebeurd Het bestuur wordt demissionair en samen wordt afgesproken een ALV te organiseren om dan alles boven water te krijgen. Door J. van Z. wordt de zaal gereserveerd voor 2 juli. H. zou de agenda samenstellen ( Hij 'vergeet' het punt financien op te brengen!). Het bleek later dat J. van Z. deze ALV op alle mogelijke manieren heeft getracht deze nooit te laten doorgaan. Ook wordt afgesproken dat 16 juni de lay out van de extra editie met de oproep voor de vergadering gereed zal zijn. Ook J. van Z. belooft de scanner de volgende week terug te brengen en maakt met de voorzitter een afspraak op dinsdag 14 juni om alle financiele stukken te overleggen. Interessant is dat door J. en H. de stagiaires werd verboden om aanwezig te zijn op de vergadering, terwijl wij juist hadden gezegd dat deze aanwezig moesten zijn, vooral omdat nu eindelijk mijn rapport over de gevangenen vakbond onder punt 5 zou worden behandeld.
12 juni Ik begin onraad te ruiken en zorg voor het in veilig stellen van de ledenadministratie
16 juni Mijn gevoelens zijn waarheid geworden. Het ledenbestand is uit de computer verwijderd. De layout van het BWO nieuws is niet aanwezig. J. van Z. in geen velden of wegen te bekennen.
20 juni H.G. en J. van Z. plegen de coup door de voorzitter Erik van der Maal en Jan Govers uit te schrijven en H.G. in te schrijven als voorzitter bij de KvK. Jan van Welbergen had voor het gebouw een afspraak en zag de twee uit het gebouw van de Kvk uitkomen. In de week van 20 - 27 juni heeft J. van Z. bij H.G. gelogeerd. zij hebben samen de regie gehad om zand in de ogen te strooien door net te doen of H.G. J. van Z. een oplichter vond en ons zelfs adviseerde om aangifte te doen. Voor deze stelling hebben wij keiharde bewijzen. (zie uitgeschreven bandopnamen van de telefoongesprekken gevoerd door Erik van der Maal).
27 juni Het BWO kantoor wordt in beslag genomen door de 4 coupplegers en Erik van der Maal, Jan Govers en ik moeten de vergadering buiten in de tuin houden. In de maanden daarop hebben wij - hoe ongelooflijk het achteraf ook moge klinken - steeds H.G. het voordeel van de twijfel gegeven. Tot in de maand november 1994 bleek wie hij eigenlijk was. Dit kwam vooral nadat wij wij materiaal hadden verzameld waaruit bleek welke methoden deze rasoplichter steeds weer weet te gebruiken. Zie ons rapport van 19 februari 1995. De reden waarom we het rapport hebben gemaakt is om de overheid te waarschuwen voor deze man die het juist op de zwakken van onze samenleving heeft gemunt zoals nabestaanden en gevangenen. Helaas heeft niemand naar ons willen luisteren. Behalve van de Koningin Beatrix hebben we geen enkele reactie op ons rapport mogen ontvangen behoudens de negatieve brief van 3 maart van de voorzitter van de onderzoekscommissie. Voor de commissie moet het nu toch duidelijk genoeg zijn dat het in wezen gaat over de periode 26 februari 1994 tot 27 juni 1994. In deze periode worde wij op de meeste geraffineerde manier uitgeschakeld en vanaf 27 juni 1994 worden wij door niemand meer geloofd of au serieux genomen, Niet het materiele leed (van 18.000 gulden) maar het immateriële leed dat ik nog steeds ervaar is zeer schrijnend en het meest pijnlijk wat ik ooit in mijn leven heb meegemaakt. Als dan in het voorlopige rapport moet lezen ik me schuldig heb gemaakt aan prakrijken die de BWO in discrediet heeft gebracht is werkelijk het toppunt van verdriet, woede en ergernis bereikt.

Mei Rapport Commissie  van onderzoek BWO
INLEIDING
 I. Eind-I994 stelde het bestuur van de Bond van WetsOvertreders (BWO) de "Commissie van Onderzoek BWO" in, bestaande uit:
- dhr. Y. Baudoin, lid van de kerngroep van BONJO (BelangenOverleg Niet-Justitiegebonden Organisati es), voorzitter;
- mevr. M. Boon, oud-coördinator van de Stichting Vrij te Amsterdam;
- mevr. C. Hogenhuis, docent bij de Vakgroep Strafrecht van de Erasmus Universiteit te  Rotterdam;
- mevr. J. Tiemeijer, projectleider bij het Nederlands Instituut voor Alcohol en Drugs (NIAD) te Utrecht.
De Commissie kreeg de volgende taakopdracht
Aanleiding Recente gebeurtenissen hebben de naam van de BWO ernstig in diskrediet gebracht, evenals personen de deel hebben uitgemaakt of nog uitmaken van het bestuur. Daardoor is het vertrouwen van de BWQ-Ieden in het bestuur en het vertrouwen van de buitenwacht in de BWO als zodanig geschaad Teneinde dat vertrouwen te herstellen stelt het bestuur van de BWO een commissie in met de navolgende opdracht
Taakopdracht commissie: 1.De commissie stelt een onderzoek in naar:
a. de feitelijke toedracht van bedoelde gebeurtenissen en de aanloop daartoe sinds de laatste penningmeester binnen het bestuur (september 1991);
b. de oorzaken di e tot deze gebeurtenissen hebben geleid
2. De commissie doet aanbevelingen over te nemen maatregelen. die gebeurtenissen als voorgevallen in de toekomst kunnen voorkomen en het vertrouwen in de BWO en haar bestuur kunnen herstellen.
3. De commissie rapporteert aan het bestuur en de algemene ledenvergadering van de BWO.
Bevoegdheden en faciliteiten commissie
I. Het bestuur verleent de commissie inzage in, resp. stelt de commissie ter hand alle gegevens, de naar het oordeel van het bestuur, van de commissie en van derden relevant zijn voor de uitvoering van de taakopdracht van de commissie.
2. De commissie hoort alle personen, wier informatie zij behoeft voor de uitvoering van haar taakopdracht. Het bestuur verleent hieraan alle medewerking. voorzover dat in zijn macht ligt
3. Het bestuur vergoedt de door de commissie-leden noodzakelijk te maken kosten volgens nadere afspraken met de penningmeester van het bestuur.
II. De "gebeurtenissen" waarvan sprake is in de taakopdracht hebben met name betrekking op de fricties in het bestuur die in 1994 leidden tot de vorming van een tegenbestuur en tot wederzijdse verdachtmakingen in de pers; alsmede op het financiële debacle dat was veroorzaakt door een frauduleuze penningmeester. Met name laatstgenoemd punt was voor de subsidiegever, de toenmalige Nederlandse Federatie van Reclasseringsinstellingen (NFR). aanleiding geweest voortzetting van subsidiëring in 1995 te weigeren. Eerst diende er duidelijkheid te worden geschapen over de oorzaken en dienden er waarborgen te komen tegen een herhaling van deze gebeurtenissen.
III. In haar eerste vergadering op 16-1-95 besloot de Commissie haar werkzaamheden te concentreren op drie aandachtsvelden: de maatschappelijke functie van de BWO, de bestuurlijk! organisatorische gang van zaken en de financiële gang van zaken. Deze driedeling is terug te vinden in het voorliggende rapport. Voorts besloot de Commissie zich op de twee eerstgenoemde terreinen te beperken tot de hoofdlijnen. Op het onderdeel financiën heeft de Commissie diepergaand onderzoek gepleegd. Een andere beperking vloeit voort uit het feit, dat de Commissie-leden hun werkzaamheden moesten vervullen naast een meestal volledige dagtaak. De Commissie beschikte niet over een staf en een budget als waar de gelijktijdig opererende Commissie Van Traa over beschikte. Tenslotte heeft ziekte van Commissie-leden het tempo van de werkzaamheden vertraagd. De Commissie heeft gebruik gemaakt van het haar door het BWO-bestuur ter beschikking gestelde schriftelijke materiaal, van stukken die zij zelf heeft opgevraagd en van mondelinge interviews met naastbetrokkenen. De Commissie kwam 12 maal plenair bijeen ..

II. CONCLUSIES
I . De hoofddoelstelling van de BWO is de individuele en collectieve belangenbehartiging van (ex- )gedetineerden.Gebleken is, dat de activiteiten waarmee de BWO in het (recentere) verleden aan deze hoofddoelstelling vorm wist te geven, voldoen aan een behoefte. Zeer in het bijzonder blijkt dit voor wat betreft de uitgave van een ledenblad, de contacten met Gedeco's, de helpdesk-functie voor (ex)gedetineerden en de rol van de BWO als spreekbuis voor (ex-)gedetineerden naar de media en de politiek. De conclusie is gerechtvaardigd dat de BWO daarmee beschikt over een levensvatbare inhoudelijke formule, die openstaat voor een verdere ontwikkeling en uitbouw.
2. De BWO heeft echter in onvoldoende mate de organisatorische voorwaarden weten te scheppen, die noodzakelijk zijn voor de waarborging 'van de continuïteit en kwaliteit van deze taken en diensten, de onderlinge afstemming, de verantwoording aan de leden en voor een verdere uitbouw van het taken-en dienstenpakket. Daarbij kwam een bestuurlijk onvermogen, hoofdzakelijk vanwege het ontbreken van voldoende bekwaamheden en verantwoordelijkheidsgevoel. een onvoldoende bewustzijn van de noodzaak samen te werken als team, en vanwege persoonlijke tegenstellingen.
Naar de mening van de Commissie ligt de diepere oorzaak van de ineenstorting van de BWO in haar organisatorische en bestuurlijke gebreken.
3. De capaciteitsuitbreiding van begin-1991, door de vestiging van een eigen kantoor en door de automatisering, leverde de BWO weliswaar baten op; maar kantoor en automatisering vormden van begin tot eind ook bronnen van problemen. Het kantoor voor wat betreft de bereikbaarheid, de bemensing en de relatie tot het bestuur; de automatisering door de achterlopende bekwaamheid in effectief en efficiënt gebruik van de apparatuur. De nieuw gecreëerde faciliteiten maakten niet onderdeel uit van een samenhangende beleidsvisie, met een daaraan verbonden ontwerp voor een toereikende implementatie.
De vestiging van een eigen kantoor betekende een stap in de richting van institutionalisering en zou dan tevens een stap hebben moeten zijn in de richting van een scheiding tussen bestuur en uitvoering. Van dat laatste is het echter niet gekomen, terwijl dit punt om een andere, principiëlere reden al eerder de aandacht zou hebben verdiend, namelijk bezien vanuit de hoofddoel stelling van de BWO. Op basis hiervan valt reeds de noodzaak van een scheiding tussen bestuur en uitvoering te beargumenteren: vanwege de diversiteit in taken en diensten, die de belangenbehartiging van (ex-)gedetineerden met zich meebrengt; en vanwege de schaal waarop de BWO moet opereren: niet alleen geografisch (landelijk), maar ook afgemeten naar de zich snel verveelvoudigende gedetineerdenpopulatie.
4. Voor wat betreft de organisatie van de werkzaamheden ontbrak bij de BWO teveel het inzicht in de cyclus: beleidsplan, implementatieplan, begroting, uitvoering. toetsing en controle. Dat gold zowel voor het bestuur als voor de ALV. Het bestuur werkte niet systematisch volgens een beleidsplan. Binnen het bestuur werd weliswaar meerdere malen een taakverdeling afgesproken, maar de bestuursleden met vaste taken opereerden te geïsoleerd, deden niet systematisch verslag binnen het bestuur. Er was mede daardoor onvoldoende voortgangsbewaking, afspraken werden onvoldoende nagekomen en soms vergeten. Zo kon ook geen samenhang ontstaan. De voorzitter bleek ook niet in staat die samenhang te creëren. Dit was mede het gevolg van het feit, dat hijzelf teveel partij was in persoonlijke tegenstellingen.
5. De Commissie is van mening dat - met erkenning van de waardevolle inhoudelijke activiteiten van EH - de combinatie van diens centrale posities bij zowel de BWO als bij K&S onduidelijkheid in de hand werkte voor mede-bestuursleden van de BWO, bij leden en bij derden.
6. Rond 20-6-94 vormden JvZ, HG, WJS en JvW een tegenbestuur, dat de inschrijving bij de Kamer Van Koophandel hierop aanpaste en zich tijdelijk meester wist te maken van het BWOkantoor. De Commissie ziet een ultieme waarheidsvinding in de conflicten die hieraan voorafgingen, hiermee samenhingen en hierop volgden, niet als haar taak.
7. De ALV (het Bondscongres) vervulde geen substantiële rol. De opkomst was steeds laag; er bestond geen modus om gedetineerde leden een stem te laten hebben. De ALV werd maar gebrekkig geïnformeerd en soms was die informatie vertekend, onvolledig of zelfs in strijd met de waarheid. De ALV kreeg van het bestuur geen beleidsplannen noch jaar-of activiteitenverslagen, de financiële stukken waren op zijn best pas ter plekke voorhanden. Inzake problemen, waar het bestuur zelf niet (meer) uit kon komen, deed het geen beroep op de ALV. Omgekeerd nam de AL V niet het initiatief om naar een behoorlijke informatietoelevering te vragen of om in te grijpen in het bestuur. Van de controlefunctie van de ALV t.o.v.. het bestuur kwam zo nauwelijks iets terecht, laat staan van enige invloed op de vorming van beleid.
8. De Commissie kon vaststellen, dat er geen grond is voor de beschuldiging aan het adres van WJS, dat hij op kosten van de BWO ten eigen bate computerapparatuur zou hebben aangeschaft. De Commissie plaatst wèl vraagtekens bij het feit, dat WJS zijn persoonlijke computerconfiguratie, hoewel hij die voor een deel t.b.V. de BWO in gebruik had, buiten medeweten van het bestuur op kosten van de BWO heeft meeverzekerd.
9. De financiële verantwoordingen van de BWO over 1991, 1992 en vermoedelijk ook 1993 t.b.v. de ALV en de subsidiegever (NFR) verhullen de grote computeruitgaven en uitgaven voor computercursussen in 1991 en 1992. Van het totaal van de betreffende kosten ad f 58.709,- over 1991 + 1992 is f 36.481,- ondergebracht in andere begrotingsposten. Naar de Commissie meent af te kunnen leiden, kon dit mede gebeuren, doordat de computerleverancier, ImPulce Docupress te Amsterdam, hieraan meewerkte door de wijze waarop zij faktureerde. De regie van een en ander lag feitelijk bij WJS. Niet de penningmeester, maar WJS was de centrale man bij de opstelling van begrotingen en financiële verantwoordingen. Tevens was hij de centrale man voor het computer-aanschaffingsbeleid en de organisatie van computercursussen. Hoewel WJS in dit opzicht dus de initiatiefnemende rol vervulde, treft de verantwoordelijkheid hiervoor ook de toenmalige penningmeester en het bestuur als geheel. De financiële verantwoording over 1991 aan de NFR is door praktisch het gehele bestuur ondertekend; m.b.t. de verantwoordingen over 1991 en 1992 liet het bestuur na corrigerend op te treden ten overstaan van de ALV en de NFR. In 1994 werd nog eens f 1.599,- uitgegeven aan apparatuur.
10. De NFR als subsidiegever oefende geen controle uit op de financiële verantwoordingen van de BWO, noch stelde de NFR eisen aan de BWO omtrent een (onafhankelijke) controle op de besteding van subsidiegelden.
11. Uit de financiële gegevens blijkt, dat penningmeester JvZ de BWO-rekening geleidelijk aan. door middel van kasopnames heeft leeggehaald. Vermoedelijk is hij hier in 1993 al mee begonnen. Naar schatting van de Commissie is de BWO hierdoor benadeeld voor een bedrag van ongeveer
f 45.500,- aan subsidiegelden: plm. f 5.500,- in 1993 en plm. f 40.000,- in 1994. Daar komt nog een verlies bij aan computer-apparatuur die in bezit was van JvZ, toen hij op 27-6-94 van zijn (Amsterdams) huisadres gevlogen bleek, voor een totale nieuwwaarde van ruim f 16.000,-
12. Het BWO-bestuur nam op zich al een onverantwoord risico door JvZ als nieuwkomer in september 1993 in één klap in de positie te plaatsen van èn penningmeester, èn secretaris, èn kantoorcoördinator, waarmee hem in feite alle touwtjes, waaronder de financiën, in handen werden gegeven; een positie bovendien, die weinig controle toeliet. Dat het BWO-bestuur zover ging, ondanks een ontvangen waarschuwing van de Amsterdamse Stichting Vrij tegen JvZ, getuigt naar de mening van de Commissie van verregaande naïviteit. De Stichting Vrij stelde de BWO-voorzitter ervan op de hoogte, dat JvZ als staflid van de Stichting daar vertrokken was met achterlating van een kastekort van een kleine f 5.000,- en met medeneming van financiële en andere stukken. Hetzelfde herhaalde zich bij de BWO, zij het op grotere schaal. *
13. De BWO is een faillissement bespaard gebleven, grotendeels dankzij de financiële hulp van· de Stichting Democratisering Gevangeniswezen, waarin TdB, tevens BWO-bestuurslid, de centrale man is. Deze Stichting, maar ook EM op persoonlijke titel, hebben op voorschotbasis de nota's van de meeste crediteuren voldaan.
14. De Commissie wil tot slot opmerken, dat de diverse omstandigheden en gebeurtenissen die gezamenlijk tot de crisis in de BWO hebben geleid, geenszins als "typisch voor de BWO" kunnen worden aangemerkt, doch in tal van variaties ook bij veel andere organisaties voorkomen: bij vrijwilligersorganisaties en bij professionele organisaties.
* Volledigheidshalve zij hierbij aangetekend dat de Commissie, omdat zij geen contact kon krijgen met JvZ, terzake niet de principes van hoor en wederhoor heet! kunnen toepassen.

Mei- Juli Kritiek op rapport over wandaden van H.G. van 19 februari 1995
In het rapport van de Commissie van Onderzoek BWO   komt op pagina 19 een passage voor dat gaat over het rapport dat het BWO bestuur vertrouwelijk heeft toegestuurd aan de Commissie van onderzoek op 19 februari 1995. De voorzitter Yvo Baudoin heeft in en brief van 3 maart 1995 aan Tom de Booij het volgend geschreven over dit rapport: "Al eerder en ook nu stuur je me informatie toe over G.. Een substantieel deel daarvan gaat over zijn (mogelijk) strafrechtelijk verleden. Dat is geen onderwerp voor onze commissie. !k heb er problemen mee dat je het strafrechtelijk verleden van G. in het geding brengt. Ik zie het dan ook niet zitten mee te werken aan verdere verspreiding van je rapport, d.w.z. naar de andere commissie-leden toe. Je aanduidingen met "vertrouwelijk en "onder embargo" neem ik dus ook in deze zin letterlijk".
Het is daarom hoogst verwonderlijk dat de Commissie van Onderzoek zich toch nog een oordeel aanmatigt over dit vertrouwelijk rapport Hieronder volgt wat de commissie over dit rapport heeft te zeggen:
"Het  BWObestuur liet het hierbij niet zitten en stelde een rapport samen over HG, dat het o.m. toezond naar het Ministerie van Justitie en naar onze Commissie. Het rapport vermeldt als doel een waarschuwing te doen uitgaan tegen HG, met name ter attentie van vrijwilligersorganisaties, die l!4n HG de dupe zouden kunnen worden (zoals van JvZ). Een substantieel deel van dit rapport :betreft het strafrechtelijk verleden van HG. Het materiaal hiervoor is grotendeels afkomstig uit een dossier, dat HG lang tevoren aan JvZ ter hand had gesteld, toen hij de BWO als hulpvrager had. )ef1aderd. Datzelfde dossier bleek achtergelaten op het BWO-kantoor, toen het rechtmatige Jestuur daar op 17-8-94 weer bezit van kon nemen. T dB heeft voor de samenstelling van het rapport, zo blijkt uit de inhoud, ook gebruik gemaakt van aanvullende gegevens van voormalige werkgevers van HG, met wie hij contact had opgenomen. Hoewel de Commissie zich zeer wel de woede van het BWO-bestuur over het optreden van HG Kan voorstellen, meent zij dat het BWO-bestuur met deze actie te ver is gegaan"

Zondag 21 juli BWO-Standpunt Eindrapport Onderzoeks Commissie. Gestuurd aan de leden van de Onderzoekscommissie BWO
Zij plaatst vele kritische kanttekeningen bij het rapport. We citeren hetgeen het BWO bestuur te zeggen heeft over de beschuldigde vinger die de commissie heeft uitgestoken naar het rapport over de wandaden van H.G.:
"19-b. Rapport-G.: dit rapport werd onder embargo verstuurd. Over de mening van de OC dat het BWO-bestuur met deze actie te ver is gegaan, willen wij het volgénde opmerken: een onderzoek naar het verleden en de achtergronden van HG (waarbij uitkwam dat deze man al vele jaren bezig was om personen en organisaties te flessen) werd pas verricht naar aanleiding van het feit dat HG, gesteund door WJS en JvZ, tijdens de coupperiode allerlei smerige leugens en verdachtmakingen rondstrooide over de bona fide bestuursleden. Was dit niet gebeurd, dan zouden wij ook het verleden van HG hebben laten rusten. Maar hier doet zich wel een merkwaardige paradox voor: enerzijds wordt het bestuur verweten (en terecht) dat bij de aanstelling van nieuwe bestuursleden er onvoldoende gescreened wordt of het wel om bona fide mensen gaat (zie vooral het geval JvZ); anderzijds wordt het bestuur verweten dat (kandidaat)-bestuursleden op hun verleden en achtergronden getoetst worden. In het geval van HG, nadat er steeds grotere twijfels over zijn integriteit ontstonden. Een echte Catch-22 situatie! Maar wel een reden voor de BWO om lessen voor de toekomst te leren.

 1996 Artikel in Bonjo Bulletin: Onderzoekscommissie BWO rapporteert: Controle over financiën ontbrak door Stijn Hogenhuis

In het najaar van 1994 lag de BWO (Bond van Wetsovertreders) volledig op z'n kont. De bankrekening· was geplunderd door de penningmeester. En bestuursleden scholden elkaar via de media uit voor rotte vis. Eind 1994 gaf het BWO-bestuur een onderzoekscommissie de opdracht om uit te zoeken wat de oorzaken waren van de financiële en bestuurlijke impasse. Stijn Hogenhuis, docente strafrecht aan de Rotterdamse Erasmus Universiteit, was lid van de onderzoekscommissie. Zij geeft een korte samenvatting van het eindrapport, dat onlangs is verschenen.
De Commissie van Onderzoek BWO  heeft ervoor gekozen om te zoeken naar de oorzaken van de impasse. Zij heeft niet gekozen voor een rechercheonderzoek naar de schuld van bepaalde personen, maar voor een organisatieonderzoek. De Commissie heeft haar onderzoek vooral gericht op de financiële en de organisatorische situatie van de BWO in de jaren 1991-1994. Daarnaast heeft zij zich gebogen over de maatschappelijke functie van de BWO in deze tijd. Met name het uitpluizen van de financiële situatie vergde veel tijd en moeite.
maatschappelijke functie
Voor de Commissie was het zonder meer duidelijk dat er in deze tijd waarin steeds meer mensen gedetineerd raken, behoefte is aan een onafhankelijke vakbond voor gedetineerden en ex-gedetineerden. Geld wordt niet gebruikt. voor verbetering van leer- en leefsituaties maar voor het bouwen van cellen. De maatschappelijke druk op criminaliteitsbestrijding is zodanig dat een politicus niet scoort met meer hulpverlening voor mensen die uit de boot vallen, maar met harde straffen en meer cellen. Juist in deze tijd wordt de behoefte aan een onafhankelijke organisatie die de belangen van gedetineerden behartigt steeds groter. Ook heeft de BWO in de afgelopen 20 jaar bewezen dat zij een maatschappelijke functie waar kon maken. Door het uitgeven van het BWO
De Commissie van Onderzoek BWO heeft ervoor gekozen om te zoeken naar de oorzaken van de impasse. Zij heeft niet gekozen voor een rechercheonderzoek naar de schuld van bepaalde personen, maar voor een organisatieonderzoek.
De Commissie heeft haar onderzoek vooral gericht op de financiële en de organisatorische situatie van de BWO in de jaren 19911994. Daarnaast heeft zij zich gebogen over de maatschappelijke functie van de BWO in deze tijd. Met name het uitpluizen van de financiële situatie vergde veel tijd en moeite.
jaar bewezen dat zij een maatschappelijke functie waar kon maken. Door het uitgeven van het 'BWO nieuws' waarin de gedetineerden op de hoogte werden gesteld van problemen en mogelijkheden betreffende hun rechtspositie, door contacten met gedeco's en acties voor en met gedetineerden.
organisatie
De belangrijkste organen in de BWO zijn het bestuur en de algemene ledenvergadering. De leden van de BWO vormen bepaald geen vaste groep omdat een gedetineerde na zijn detentieperiode vaak niet herinnerd wil worden aan deze tijd en zijn lidmaatschap laat verlopen. Het hart van de organisatie ligt bij het bestuur. De bestuursleden zijn de mensen in de organisatie die de meeste activiteiten ontplooien ten behoeve van de gedetineerden. Zij doen dit vrijwillig.
Het is niet verbazingwekkend dat in 1991 de periode van onderzoek voor de commissie begint. In dit jaar krijgt de BWO subsidie, hetgeen leidt tot een eigen kantoor en tot het inrichten van dit kantoor, onder andere met computers. Het feit dat de BWO nu subsidie krijgt, betekent dat er een penningmeester moet komen die het geld beheert en de uitgaven controleert.
Wanneer we de oorzaken van de problematiek van de BWO in de jaren 1991-1994 heel kort willen samenvatten, komt heter op neer dat de BWO het niet heeft klaargespeeld om op een adequate manier te voorzien in een penningmeester en iemand die niet zou vallen in de valkuil van de automatisering waar het ene instrument leidt tot het andere. Wanneer je een computer hebt, moet je ook een printer hebben. Wanneer je bepaalde software wil hebben moet de computer die software kunnen verwerken. Mensen moeten steeds opnieuw cursussen volgen om met verschillende programma's te kunnen werken. Deze escalatie van behoeften is ook bij de BWO opgetreden. Bestuurlijk functioneren vergt evenzeer een beleidsplan, waar de leden achter staan en een ledenvergadering die controleert in hoeverre het bestuur de plannen in het beleidsplan heeft waargemaakt en hen daarop aanspreekt. Hiermee raken we aan de volgende factor die van belang is in het ontstaan van de problemen. De ledenvergadering blijkt niet in staat om te functioneren als controlerende instantie, ondanks hun forse kritiek. Een derde factor is dat het bestuur, met name in de jaren 1993 en 1994 niet in staat is om een aantal kernactiviteiten van de grond te trekken. De belangrijkste kernactiviteit is het uitbrengen van het 'BWO nieuws' waarmee gedetineerden op de hoogte kunnen blijven van nieuws dat voor hen en hun rechtspositie van belang is. Een van de redenen hiervoor is dat de bestuursleden sterk individualistisch werken. Er is geen of weinig samenhang. Wanneer we daarbij constateren dat de bestuursleden onderling sterke meningsverschillen hebben die veel/energie eisen en de controle op het bestuur ontbreekt, beginnen zich de contouren af te tekenen waarbinnen de problematiek zich afspeelt.
Financiële situatie
Veel vrijwilligersorganisaties zijn niet in staat om te voorzien in een goede penningmeester. Dit overkwam ook de BWO. Ook de subsidiegever was weinig kritisch ten aanzien van de financiële verslagen die hij binnenkreeg. In 1991 werd de boekhouding overgedragen aan het Utrechtse boekhouderskollektief ASU. In de eerste jaren werd goed gelet op de verantwoording van kasgelden. Het bestuur vroeg steeds om verantwoording en verslagen, maar die kregen ze niet. Dit was iedere vergadering een terugkomend ritueel. Het bestuur wilde weten hoe de financiële situatie was, maar de penningmeester was ofwel niet aanwe4iig en wanneer dat wel het geval was, beloofde zij om de volgende keer daar zorg voor te dragen. Daarnaast liet zij veel van haar taken, zoals begrotingen opstellen etc., grotendeels over aan een van de bestuursleden die het geld voornamelijk gebruikte voor apparatuur voor automatisering. In 1993 was men blij een nieuwe penningmeester gevonden te hebben. Deze nieuwe figuur werd penningmeester, secretaris en kantoorcoördinator. Hij kon zich voorzien van een giropasje waarmee hij de girorekening geleidelijk leeghaalde. Er was voor deze persoon gewaarschuwd door een vrijwilligersorganisatie, welke organisatie hij ook financieel oplichtte. Intussen was het bestuur, evenmin als in vorige jaren, niet in staat om controle uit te oefenen op het financieel beheer van deze persoon.
Conclusies
In dit stuk gaf ik aan dat de commissie heeft gekeken naar het functioneren van de BWO in de jaren 1991-1993. We zien dat in het bestuur van de BWO een aantal enthousiaste personen zitten die bereid zijn allerlei werkzaamheden te verrichten en veel gedaan hebben voor gedetineerden. Toch is het bestuur er niet in geslaagd om zorg te dragen voor een verantwoord financieel beheer. Ook was zij niet in staat er voor te zorgen dat het 'BWO nieuws' regelmatig uitkwam, één van de kernactiviteiten van het BWO. Wij zijn van mening dat voorzieningen getroffen moeten worden waardoor de BWO minder geïsoleerd zal opereren. Dit impliceert nauwere samenwerking met andere organisaties die evenzeer dienstverlenend opereren naar gedetineerden zoals Delinkwentie en Samenleving, maar ook andere belangen behartigingsorg1misaties zoals de cliëntenbond en ouderenorganisaties. Tevens zal de algemene ledenvergadering versterkt dienen te worden, bijvoorbeeld via de positie van de voorzitter en het instellen van een vaste kascommissie, zodat zij haar adviserende en controlerende rol beter kan vervullen.