De Statenleden kiezen uit hun midden zes leden. Dit is het college van gedeputeerde staten (afgekort GS). Als voorzitter van dit college wordt door de Kroon benoemd een commissaris van de Koningin, maar deze heeft slechts een raadgevende stem. We kunnen dit college vergelijken, op het niveau van de gemeente, met het college van burgemeester en wethouders.  In de Provincie Zuid Holland is de commissaris de Koningin mevrouw L.J.H. Leemhuis-Stout en overige 6 leden zijn: T. Jansen, G. Brouwer, J. Heijkoop, H.B. van der Goot, L.W. Wolf. De heer Wolf behartigt woonwagenzaken,en wil een soepel deconcentratiebeleid. Hij vindt dat de gemeente Leiden de problemen goed aanpakt. Het woonwagencentrum Trekvaartplein moet van 120 naar 70 standplaatsen. Hij zit dus op de lijn van wethouder van Rij. Maar er zijn ook andere geluiden en wel van de statenleden C. Huigen-van Boven (VVD) en haar collega S. Veerman van het CDA en F. Vergeer (SP) te beluisteren in de gelederen van de leden van de provinciale staten. Vooral Vergeer kan zich de woede van de Trekvaartpleinbewoners tegen een gedwongen verplaatsing zeer goed voortstellen. We drukken hier de lijst af van alle 83 statenleden met hun privé-adressen en telefoonnummers zodat de lezers van onze nieuwsbrief in de gelegenheid zijn om aan deze leden te vrager hoe hun persoonlijke mening is over de woonwagenproblematiek en in het bijzonder of zijn VOOR of TEGEN slepen zijn.
(Deze lijst is bij de herdruk niet weergegeven )

Einde  Nieuwsbrief Vliegende Egels 25 maart

NIEUWSBRIEF VLIEGENDE EGEL
14 april 1997 Jaargang 2, nummer 8,  (Voor alle Nederlandse Woonwagenbewoners)

ENQUÊTE NAAR MENINGEN VAN STATENLEDEN VAK DE PROVINCIE ZUID-HOLLAND BETREFFENDE GEDWONGEN VERPLAATSING VAN WOONWAGENS
Na het bezoek van veertig bewoners van het kamp Trekvaartplein aan het provinciehuis van Zuid-Holland op 21 maart jl. zijn een aantal statenleden door de bewoners telefonisch benaderd hoe zij dachten over het wel of niet gedwongen verplaatsen van woonwagens.
Hieronder volgen enkele reacties opgetekend door de bewoners:
Mw mr L.H. Boerma (CDA): is niet op de hoogte; B. Broeren (AOV-OuderenUnie 55+) is niet op de hoogte; G. Brouwer(PvdA) lid van gedeputeerde Staten: is niet op de hoogte, maar vindt het niet leuk om gebeld te worden; F.W. van de Dussen (VVD) is niet op de hoogte; drs C.L. Freeke (SGP) wil niet antwoorden; H.B. van de Goot (VVD) lid van gedeputeerde staten was erg boos en gooide de haak erop; Mw H.C. Verbeek (AOV-OUderenUnie 55 +): jullie zijn te laat, want de beslissing is al gevallen, dat gedwongen zal worden verplaatst, ze moeten laar aan de gedeputeerde Wolf vragen of hij er wat aan kan doen; Mw mr B. F. F. Gosscha1k-Davidson (VVD): is over het algemeen tegen gedwongen verplaatsen, maar ze is niet op de hoogte van de problematiek, maar zegt toe dit met haar collega's van de fractie te bespreken.
Mw ir E.J. Groosman-van den Brandbof (VVD) weet nergens van en gooit tot 3 keer de haak erop. Voor de vierde keer krijgen we haar man aan de lijn en deze biedt zijn excuses aan voor het gedrag van zijn vrouw; drs G.W.A.K. Harmes (SP) was wel op de hoogte van de vergadering, maar had de verklaring van de bewoners niet gelezen. J.J. Helder (VVD): waarom gaat u niet naar de staatssecretaris, hij wil ons niet meer te woord staan, was boos.Mr B.B Hieltjes gaat er met zijn fractie over praten, was zeer positief en heeft al met collega's erover gepraat. P. Koolwijk (VVD) was zo vriendelijk om de namen, adressen en telefoonnummers te faxen van de statenleden, die aanwezig waren op de vergadering van 21 maart jl in het provinciehuis. J.W.J.Wolf (PvdA) lid van gedeputeerde staten heeft een lang telefoongesprek gehad met Stienie Offenberg van het Trekvaartplein, waarvan we enkele gedeelten van haar uitspraken willen weergeven, omdat het heel treffend weergeeft hoe groot de frustratie is bij woonwagenbewoners over alles wat hun in de loop der jaren is aangedaan. wel kan gezegd worden dat de heer Wolf heel aandachtig heeft geluisterd en begrip op kon brengen voor de gevoelens van de woonwagenbewoners. Stienie Offenberg::
"Begrijp U wat U ons aandoet met 70 standplaatsen en wat u onze kinderen aandoet voor de toekomst. onze kinderen zijn nu dusdanig geïntegreerd, ze zitten op burgerscholen. De kinderen leven nu met de angst in hun hart, dat ze naar andere scholen moeten en weer van het kastje naar de muur worden gestuurd, begrijp je wel hoe dat voelt. De kinderen lopen iedere dag te zeggen "moeten we hier weg". we zijn op het ogenblik erg overspannen, dat wat hier met ons gaande is. De kinderen zijn net gewend. Ze hebben een geschiedenis achter de rug van die school, je komt niet zo maar als woonwagenkind op een burgerschool, wat denk je hoe vaak de kinderen zijn uitgescholden voor " Je stinkt, je bent een vieze zigeuner" en nog veel meer dingen. Nu te leven met de gedachte dat we weer van voren af aan moeten beginnen en we weer terugvallen in de tijd van vroeger. Hoe zou U het vinden als een paar hoge beren tegen U zeggen dat U uit Uw huis moet, omdat er een woonwagenkamp op uw plek moet worden gebouwd. Dan is er het fabeltje dat er maar 70 woonwagenplaatsen mogen blijven en temidden van ons kamp nog eens 40 woningen komen. Die woningen nemen net zoveel plaats in beslag als meer dan de helft van ons kamp. Wij hebben niet gevraagd om een wijk met 1020 woningen achter ons. Wij zijn hier de eerste bewoners. We huren de grond van het moment dat wij hier geboren zijn en wijken niet voor huizen. We vragen hier niet om vernieuwing, wij staan hier goed. Weet je wat het wel is dat men hier op het kamp wil bouwen omdat dit heel goedkope grond is voor de gemeente Leiden. Hier kost de grond 25.000 gulden, terwijl hiernaast in de gemeente Qegstgeest het dubbele. Het zijn allemaal spelletjes die er gespeeld worden. Ik denk dat ik namens alle bewoners van bet Trekvaartplein spreek dat iedereen hier liever sterft, dan dat we hier moeten vertrekken. Ik wou dat naar ons hart wordt gekeken en maar niet op een ambtelijke wijze met ons om te gaan, als een stuk papier, dat doet ons zoveel verdriet. Niemand die naar ons luistert. Wij zijn officiële Nederlanders. Wij moeten een asiel zoeken in eigen land, want ik heb geen vaste plek onder mijn kont, dat hebben de heren er al lang onderuit gehaald".

Het woonwagencentrum aan de Leyweg in den Haag

Het woonwagencentrum aan de Escamplaan in den Haag

Ten geleide
Hierna volgt het relaas van de gebeurtenissen in het jaar 1997, die laat zien hoe hard de strijd is geweest om de plannen van de gemeente Den Haag om de woonwagencentra aan de Leyweg en de Escamplaan op te heffen te dwarsbomen. Een groot deel van deze strijd is vastgelegd in een drietal nieuwsbrieven van de Vliegend Egel , alsmede vele krantenartikels en brieven)..
(Tot op de huidige dag - ik schrijf juni 2009 - is de strijd nog steeds niet gestreden)

NIEUWSBRIEF VLIEGENDE EGEL Jaargang 2, nummer 9, maandag 21 april 1997

"Alles wat beweegt, daar is men bang voor"

                        ERINACEUS HAGEANUS VOLATICUS (De Haagse Vliegende Egel)
 

BEWONERS VAN HET WOONWAGENKAMP LEYWEG IN DEN HAAG ONTVANGEN OP ZATERDAG 12 APRIL 1997 DE JOBSTIJDING DAT ZIJ WORDEN GEDEPORTEERD NAAR ANDERE OORDEN.
De bewoners van bet woonwagenkamp Leyweg Den Haag, ontvangen op zaterdag 12 april 1997 een brief van de Gemeente Den Haag van 11 april 1997, waarin op pagina 2 staat: "De Gemeente heeft besloten het centrum aan de Leyweg z'n geheel op te heffen. Als alle woonwagens verhuisd zijn, worden op deze plek woningen gebouwd". Om uiting te geven aan hun woede hebben de bewoners bomen over de openbare weg gelegd. Ze hingen spandoeken op met teksten als: "Wij willen geen kleine kampjes". Er is totaal geen overleg met de bewoners gevoerd. De actievoerder Sani Kames : "We gaan echt niet weg. Je geeft gewone burgers toch ook niet op zaterdag een brief waarin staat dat ze huis moeten verlaten". Dinsdag 15 april 1997 wordt een vergadering van de bewoners belegd in het clubgebouw, waar 112 bewoners aanwezig zijn. Er wordt besloten een vereniging op richten met de naam: Vereniging Leyweg bewoners. Er wordt een bestuur van 8 mensen gekozen en een 'burger" als adviseur aangetrokken. Deze wordt door vergadering gemachtigd om aan de Gemeente Den Haag en de Provincie Zuid-Holland de onvoorwaardelijke eis van de bewoners Leyweg mede te delen:" dat geen overleg van de bewoners van het woonwagenkamp Leyweg met de Gemeente Den Haag zal plaatsvinden tot het moment dat de bewoners de schriftelijke garantie van de Gemeente Den Haag en de provincie Zuid-Holland ontvangen, waarin wordt gesteld dat verplaatsing van woonwagens uitsluitend zal plaatsvinden op basis van vrijwilligheid". Alle 112 aanwezige leden verklaren zich akkoord om op het kamp te blijven staan tot bovenstaande eis is ingewilligd. Eveneens wordt besloten dat de adviseur tot dat moment het enige aanspreekpunt is voor de overheid. De adviseur heeft op 16 april 1997 in een schrijven aan het college van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Den Haag op de hoogte gebracht van de besluiten, die de vergadering van de Vereniging Leywegbewoners op 15 april hebben genomen, met als bijlage het oprichtingsdocument van de vereniging. Afschriften van deze brief zijn verstuurd aan de Commissaris van de Koningin van de Provincie Zuid-Holland, Mw J.L.M. Leemhuis-Stout, aan de leden van de Provinciale Staten van Zuid-Holland en aan de leden van de Raad van de Gemeente Den Haag.

PLANNEN VAN DE GEMEENTE DEN HAAG OM DE 212 MENSEN VAN HET WOONWAGENKAMP LEYWEG EN 181 BEWONERS VAN HET WOONWAGENKAMP ESCAMPLAAN TE DEPORTEREN.
Op onze redactie ontvangen wij donderdag 17 april jl, een nota" Wonen op wielen in beweging" gemaakt door de Gemeente Den Haag.  Met een begeleidende brief gericht aan allerlei instanties ( woonwagenbewoners uitgezonderd).Uit de brief blijkt dat de Gemeente nog niets heeft besloten, zoals in de brief aan de bewoners van 11 april 1997 is beweerd. We citeren een zin die van bet grootste belang is voor de bewoners van het kamp Leyweg: "In de nota staat de visie van het college van Burgemeester en Wethouders op het woonwagenbeleid verwoord. De nota wordt in mei behandeld in enkele commissies van de Raad, waarna de Raad over zal gaan tot besluitvorming". Dit scherpe tegenstelling met wat er staat in de brief van 11 april 1997 van B en W aan de bewoners van het woonwagenkamp Leyweg. Hierin wordt gesuggereerd dat alles al besloten is. Dit nu is een grove vorm van misleiding door de Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Den Haag.  We zullen nagaan wat er voor juridische mogelijkheden zijn van deze vorm van onbehoorlijk  bestuur aan te klagen. Immers zij zijn de uitvoerende macht en het is nog altijd zo dat de Raad, de wetgevende Macht, de beslissing neemt of het woonwagenkamp weggaat of niet! Het is dus nog niet te laat. Elders in deze Nieuwsbrief gaan we nog even iets dieper in op deze materie van de scheiding der machten. Nu enkele punten uit de nota die direct van belang zijn voor de bewoners van het kamp Leyweg en Escamplaan."Er wordt een overlegstructuur (stuurgroep woonwagen beleid) opgezet. Deze treedt in werking na vastlegging van deze beleidsnota" (Red. dus op het moment dat voor de bewoners het mes van de guillotine al is gevallen). In deze stuurgroep hebben zitting: Directeuren van de diensten stedelijke ontwikkeling, Stadsbeheer , Sociale Zaken en Werkgelegenheidsprojecten,Onderwijs, Cultuur en Welzijn en Gemeentelijke belastingen, de Hoofdcommissaris van politie en de Officier van Justitie. ( Red. vooral dat de laatste twee ambtenaren zitting hebben in deze stuurgroep zegt veel over de te verwachten problemen met de ontruiming). Onder het hoofdstuk handhaving openbare orde, rechtsorde en veiligheid komen we nog een kenmerkende zin tegen: "Voor de toepassing van bestuursdwang met hulp van politie en grootschalig politieoptreden moet toestemming worden verleend door het bevoegd gezag". Afgewogen wordt of de gevolgde procedure zorgvuldig is geweest en de vraag gesteld of het gestelde doel niet op een andere wijze kan worden bereikt. Bij toepassing van geweld wordt terughoudendheid betracht en rekening gehouden met het gestelde doel. De kosten, die gemoeid zijn met de deconcentratie (Red. lees deportatie) van het woonwagencentrum Leyweg bedragen 21 miljoen gulden". " Het hoofdstuk 8 actieplan laat aan duidelijkheid, wat betreft de bedoeling van B en W niets te wensen over. "Het wegsleepartikel moet worden opgenomen, in de Algemene Politie Verordening". Hier wordt weer de bekende fout gemaakt en worden de uitvoerende macht (politie ) en de wetgevende macht (de gemeenteraad) verwisseld. Het is de gemeenteraad (wetgevende macht) die de Algemene Plaatselijke Verordeningen (afgekort APV) vaststelt en niet de politie (uitvoerende macht). We zien uit deze zin dat de gemeente rekening heeft gehouden met het feit dat de woonwagenwet wordt afgeschaft. Het meest dramatische van de hele nota is aan het eind met een simpele zin weergegeven , onder punt IV, 4.2.: Vervanging regionale centra Leyweg en Escamplaan

ENERGIE EN WATER SCHULDEN WORDEN KWIJTGESCHOLDEN.
In de nota "Wonen op wielen in beweging" wordt vermeld dat een betalingsachterstand in gebruikte en betaalde energie per jaar voor de Leyweg ca f 165.000 en voor de Escamplaan ca. f 218.000 bedraagt. De betalingsachterstand voor water is inmiddels opgelopen tot in totaal f 587.500. "Door de leveranciers van energie en water Eneco, resp DZH is voor deze oude centra nooit een consequent incassobeleid gevoerd". Het is wel heel toevallig deze kwestie van achterstand in een adem te noemen met de acties van de bewoners van het kamp Leyweg tegen de overval van de gemeente Den Haag om ze op een Zaterdagochtend per brief, zonder overleg vooraf, mede te delen, dat zij worden gedeporteerd. Nu opeens doet de pers alle moeite de woonwagenbewoners in een kwaad daglicht te stellen, terwijl ze verzuimen aandacht te besteden aan de grofste vorm van onrecht die 393 mensen van de kampen Leyweg en Escamplaan wordt aangedaan. Toni, een jongentje van 7 jaar, zei tegen de redacteur van de Vliegende Egel: "Moeten we hier weg. Maar ik ga hier niet weg". We citeren enkele persberichten. Algemeen Dagblad 18 april 1997: "In een notitie van de gemeente wordt nu opnieuw overwogen de woonwagenbewoners met harde hand tot betaling te dwingen". Maar tot onze verbazing lezen we een dag later in de Telegraaf: "Den Haag verscheurt rekeningen uit angst. Woonwagenbewoners krijgen gratis energie". Aan het eind van het artikel :" In verband met de verhuizing (lees deportatie), zijn deze week diverse leden van Provinciale staten als de Haagse gemeenteraad via de telefoon door tegenstanders van de verhuizing gebeld". Het zal toch niet waar zijn dat door een paar telefoontjes aan enkele leden van de wetgevende lacht zo maar 1 miljoen uit de hoge hoed kan worden getoverd. " Wij, van de redactie zijn na veel speurwerk te hebben gedaan, vermoeden dat we weten waar het geld vandaan is gekomen. Dit geld is waarschijnlijk afkomstig van het zwijggeld van 1 miljoen, die de bankier van de ABNAmro (De Bank) Louis De Bièvre in 1992 aan het Openbaar Ministerie heeft betaald. Hij heeft daarmee getracht te voorkomen dat zijn vrouw niet zou worden vervolgd voor het schuldig maken van voorkennis op de effectenbeurs. Maar Justitie heeft wel met hem afgesproken, dat hij het strafbare feit zou opbiechten bij de bank. De Bièvre heeft dit echter niet gedaan, pas nadat de pers er achter was gekomen, heeft hij het aan de voorzitter van de Raad van Bestuur van de ABNAmro verteld. Hij had gehoopt,dat het geheim zou blijven tot zijn pensionering over een half jaar. Nu is alles na jaren toch in de openbaarheid gekomen, heeft de De Bièvre zijn ontslag genomen en speelt samen met zijn vrouw een ander spelletje: een partijtje golf op de meest luxueuze baan van Spanje. Waarschijnlijk voelt het Openbaar Ministerie zich niet zo lekker meer met dit zwijggeld en heeft dit aan een goed doel geschonken: het voldoen van achterstallige gelden van energie en water van mensen die behoren tot de meest gediscrimineerde groep Nederlanders: de bewoners van de kampen Leyweg en Escamplaan in Den Haag. Zo is de cirkel weer rond en komt het terug bij de mensen waar het is weggehaald.

DE VLIEGENDE EGELS STRIJKEN NEER IN HET OOIEVAARSDORP.
De inwoners van Den Haag worden door de Vliegende Egel opgeroepen om Tweede Kamerleden (150), Provinciale Statenleden van Zuid-Holland (83) en Raadsleden van de gemeente Den Haag (45) te vragen hoe zij denken over : 1. het gedwongen verplaatsen van woonwagenwagens, - 2. de afschaffing van de woonwagenwet. Wij hebben voor deze bewoners van Den Haag het gemakkelijk gemaakt door 3 lijsten samen te stellen, waarin alle genoemde leden van de wetgevende macht met naam, adres en telefoonnummers worden vermeld. (Wij hebben voor de samenstelling van deze lijsten de gegevens ontvangen van respectievelijk de Tweede Kamer, de Provincie Zuid- Holland en de Gemeente Den Haag. Hierbij willen wij onze dank uitspreken voor de snelle wijze waarop deze gegevens aan ons zijn doorgefaxt.

DRIE MACHTENSTELSEL (TRIAS POLITICA)
Het staatsgezag wordt door drie machten uitgeoefend. WETGEVENDE MACHT ( het maken van wetten) UITVOERENDE MACHT ( het toepassen van de wetten) RECHTERLIJKE MACHT ( nagaan of de wetten wel goed worden toegepast. Het is voor het voeren van acties zeer belangrijk om zich deze scheiding van de machten goed te realiseren. Vechten tegen politie, ambtenaren (UITVOERENDE MACHT) is zinloos want zij moeten alleen zorgen voor het uitvoeren van de wetten. Het resultaat van zo'n actie is dat men dan meestal bij het adres terechtkomt van de derde macht: DE RECHTERLIJKE MACHT, met alle consequenties van dien. Nee, waar men zich tegen moet richten, als men vindt dat iets onrechtvaardig is, tegen de leden van de WETGEVENDE MACHT wil men actie voeren tegen het afschaffen van de woonwagenwet, dan moet men zich richten  tot de leden van de Tweede Kamer. Zij hebben de bevoegdheid om een wet te maken of te breken. Wil men actie voeren tegen het gedwongen verplaatsen van woonwagens, dan moet men zich richten tot de leden van de Provinciale Staten en de leden van de Gemeenteraden. Door deze wetgevers onder druk te zetten, kan men er voor zorgen dat wetten gewijzigd worden. Daarop moet je deze mensen persoonlijk benaderen, in de privé-sfeer waar ze niet meer beschermd worden door de leden van de uitvoerende macht (ambtenaren, politie etc). In deze sfeer moet je laten zien, horen en voelen hoe de woonwagenbewoner in de laatste honderd jaar is vervolgd, bedreigd tot op de dag van vandaag. Een treffend voorbeeld hiervan is wethouder Flink van de gemeente Hilversum die telefonisch werd gevraagd waarom hij de families van het woonwagenkamp de Egelshoek in Hilversum uit elkaar wilde rukken met behulp van de ME. Hij liet de pers weten: "laat mijn familie erbuiten:" Nu dat is precies wat de woonwagenbewoners graag zouden willen zien, dat de overheid de woonwagenfamilies er buiten zouden willen laten. Ze verzuchten keer op keer " Laat ons toch met rust, we voelen ons net zo opgejaagd als bepaalde minderheidsgroepen in de Tweede Wereldoorlog". Laat de leden van de wetgevende macht eens voelen wat het is om in de privé-sfeer te worden blootgesteld aan geestelijke pressie. Door de jarenlange onderdrukking hebben de woonwagenbewoners eelt op hun ziel gekregen. Maar de overheidsbestuurders, die nu door inwoners van Nederland naar hun persoonlijke mening over zaken, die de woonwagen- bewoners diep in hun hart treffen, worden gevraagd, voelen zich meteen al bedreigd. Zij zijn dit soort van benadering niet gewend. Zij en hun voorgangers zijn het toch geweest die wetten hebben (zoals artikel 61 van de woonwagenwet, het sleepartikel) gemaakt, die het anno 1997 mogelijk maakt om woonwagens tegen de zin van de bewoners en zonder de mogelijkheid om in beroep te gaan, met behulp van de ME weg te slepen. De wetgevende macht heeft er in 1968 voor gezorgd, dat woonwagenbewoners in grote verzamelkampen bijeengedreven werden. Zo kondigden zij een trekverbod af, zodat de woonwagenbewoners (reizigers) hun beroepen niet meer konden uitoefenen en werden gedwongen om van een uitkering te leven. Dit alles heeft er toe geleid dat de woonwagenbewoners tot de meest gediscrimineerde bevolkingsgroep van Nederland behoort. Nederlanders, die naar een asiel moeten zoeken!

9 LEDEN VAN DE TWEEDE KAMER:
Tegen gedwongen verplaatsing: Mw drs S.Th Bijleveld-Schouten (CDA); J.D.Blauw (VVD); drs B. van den Bos (D66); drs C.Brellller;mw H.J.A. van der Hoeven (CDA); drs A.J.Apostolou (PvdA); drs H Beinema (CDA); mr dr J.T. van den Berg (SGP), mr P.J.Biesheuvel (CDA) neemt nog geen beslissing.
Voor gedwongen verplaatsing: Mw E.G.Alking -van Wageningen (groep Niipels)

Tot zover de gegevens van de bewoners van het kamp Leyweg, die we letterlijk hebben weergegeven. Ons commentaar hierop is dat in totaal 51 leden van de wetgevende macht zijn gebeld, waarvan 31 positief en 20 negatief. Wel willen we hier een kanttekening bij plaatsen. Opmerkelijk is dat wethouders, die behalve een wetgevende stem een uitvoerende taak hebben in het college B en W negatief zijn. Net zoals bij de Provincie waar de leden van de Gedeputeerde staten (te vergelijken met B en W) zij hebben ook twee petten op. In de Tweede Kamer is de scheiding der machten wel duidelijk. De leden van de regering (uitvoerende nacht) zijn geen lid van de Tweede Kamer en mogen dus niet meestemmen. Staten leden en vooral Tweede Kamer leden zijn niet direct bij de problematiek betrokken en kunnen makkelijk zich uitspreken voor verplaatsen van woonwagens op basis van vrijwilligheid. De cijfers zijn daardoor sterk vertekend. We zullen zien hoe in de loop der tijd de meningen zullen veranderen, vooral als ze veel informatie van ons verkrijgen over wat er in de laatste honderd jaar met de woonwagenbewoners is gebeurd en nog gebeurd, en dat er beter aan doen om hun eigen belang veilig te stellen. Zo is het vergaan met de 200 raadsleden van de Gooise regio, die eerst van plan waren om als het niet goedschiks zou gaan dan maar behulp van de ME het woonwagencentrum. De Egelshoek in Hilversum te liquideren. Na een hete strijd hebben de 200 Raadsleden van 11 gemeenten in de Gooi- en Vechtstreek eieren voor hun geld gekozen en hebben voldaan aan de eis van de bewoners van het kamp dat woonwagens uitsluitend op basis van vrijwilligheid worden verplaatst. Behalve telefonisch contact op te nemen met leden van de uitvoerende lacht, zijn vrijdagavond 18 april een 20 tal raads-en statenleden in Den Haag persoonlijk aan hun huis door woonwagenbewoners van de Leyweg een boekje overhandigd met hartverscheurende teksten over de vervolging van zigeuners en woonwagenbewoners in Den Haag door de eeuwen heen.

VERENIGING ESCAMPLAANBEWONERS OPGERICHT
In de nota "Wonen op wielen in beweging", staat dat het kamp Escamplaan wordt teruggebracht tot 35 standplaatsen, zodat vele families uit elkaar gerukt worden. Momenteel zijn er rond 70 standplaatsen. De bewoners zijn hiervan zo geschrokken, dat zij op vrijdagavond 18 april 1997 zijn overgegaan tot het oprichten van een Vereniging Escamplaan bewoners (afgekort VE ). Zij hebben een adviseur aangetrokken. die namens de bewoners als enige aanspreekpunt voor de overheid zal optreden tot het moment dat de eis: verplaatsen van woonwagens op basis van vrijwilligheid is ingewilligd. 77 bewoners hebben, als gevolmachtigde hebben een handtekening gegeven voor deze volmacht aan de adviseur afgegeven. Tevens hebben zich allen bereid verklaard om op het kamp te blijven staan tot aan de eis is voldaan. Het bestuur bestaat uit 8 bewoners.

Deel van de vragenlijst die is voorgelegd aan de bewoners van de Escamplaan op donderdag 18 april 1997

BEWONERS KAMP LEYWEG EN HUN BELANGENBEHARTIGER WORDEN UITGENODIGD DOOR DE WETHOUDER NOORDANUS VOOR EEN GESPREK OP 22 APRIL 1997 IN HET GEMEENTEHUIS VAN DEN HAAG  
Zaterdag 19 april 1997 ontvangen de bewoners van het kamp Leyweg van de wethouder Noordanus een brief waarin hij 8 mensen van het kamp (het bestuur van de vereniging Leyweg) en hun belangenbehartiger uitnodigt voor een gesprek op 22 april van 12.00 -13.00 uur in het gemeentehuis. De belangenbehartiger ontvangt een soortgelijke uitnodiging, maar de brief was nu ondertekend door de burgemeester W.J.Deetman en de secretaris. De belangenbehartiger heeft schriftelijk geantwoord, dat hij de invitatie aanneemt moge duidelijk zijn dat de belangenbehartiger aan de wethouder Noordanus op 22 april a.s. zal mededelen - via een geschreven proclamatie dat een gesprek alleen dan zinvol is als aan de eis van de bewoners van de kampen Leyweg en Escamplaan zal worden voldaan. Het heeft totaal geen zin dat de 8 bewoners van het kamp Leyweg bij dit 'gesprek' aanwezig zijn. Zij kunnen hun tijd beter gebruiken, want tijdens dit gesprek kunnen zij alleen kiezen of ze lelies of rozen op hun graf willen hebben.

HAAGSE WOONWAGENBEWONERS GAAN OP 23 APRIL A.S OP WERKBEZOEK BIJ DE GEMEENTERAAD.
23 april aanstaande om 11:10 uur is er een commissievergadering Volkshuisvesting van de Raad van de gemeente Den Haag in het Gemeentehuis. Er worden zaken besproken die niet van direct belang zijn voor de woonwagenbewoners. Toch zullen een groot aantal woonwagenbewoners bij deze openbare vergadering aanwezig zijn om met eigen ogen en oren te zien en te voelen hoe onze democratie functioneert. Hoe de wetgevende macht wetten maakt die een beslissende invloed zijn voor onze samenleving. Dit ter voorbereiding van de commissie vergadering Volkshuisvesting van 26 Mei a.s. Want daar wordt het echt menens, daar wordt de nota " Wonen op wielen in beweging" ter discussie gesteld. Daar kunnen de woonwagenbewoners van Leyweg en Escamplaan gebruik maken van hun burgerspreekrecht. Vijf minuten per inspreker en maximaal een half uur in totaal. Tevens is er de mogelijkheid een eventuele reactie door de inspreker in tweede termijn, zodat we de mogelijkheid hebben om in bijna 1 uur te vertellen wat op ons hart en tong ligt. Het spreekt van zelf dat voor zo'n gigantische taak de bewoners eerst een werkbezoek willen afleggen aan dit bolwerk van onze democratie om te weten hoe alles in zijn werk gaat. Het gaat hier niet maar om zo maar iets, het gaat om de bedreiging van het leven van woonwagenbewoners. Immers bij de volgende commissievergadering op 26 mei wordt de nota besproken of de woonwagencentra Leyweg en Escamplaan laten verdwijnen of niet. Het gaat hier om leven of dood, niet meer en niet minder dan dat.

GEDEPUTEERDE STATEN VAN ZUID-HOLLAND HEBBEN TWEE LOCATIES VOOR VESTIGING VAN WOONWAGENCENTRUM AFGEKEURD.
In een brief van wethouder Noordanus van de gemeente Den Haag van 21 februari 1997 aan de Commissie voor Ruimtelijke Orde, stadsvernieuwing en Volkshuisvesting staat geschreven "Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland hebben op 28 januari 1997 een uitspraak gedaan over het bestemmingsplan Wateringse veld. Naar aanleiding van de bezwaren die zijn ingediend bij de vaststelling in de gemeenteraad wordt voor twee locaties waar de vestiging van een woonwagencentrum is toegestaan geen goedkeuring gegeven. Dit betekent dat in Wateringse veld de nieuwbouw van woonwagencentra is beperkt tot 80 standplaatsen op de locatie Leyweg en omstreken, Parkbuurt-Oosteinde en Zuideinde. De woonwagennota zal hier op voortborduren.
Wat is namelijk gebeurd tijdens een hoorzitting betreffende het bestemmingsplan Wateringse veld. Op 19 december 1996 hebben bewoners van het Wateringse veld hun schriftelijk ingediende bezwaren toegelicht tegen enkele van de in het bestemmingsplan opgenomen locaties waar woonwagens worden toegelaten. Zij vrezen voor overlast en waardedaling van hun onroerend goed. Interessant in dit verband is om te melden dat kortgeleden een wethouder van de gemeente Weert 15.000 gulden schade vergoeding heeft ontvangen omdat zijn huis in waarde was gedaald vanwege het feit dat zij huis te dicht bijeen woonwagenkamp staat!

IS HET PAS MOGELIJK DAT IN HET JAAR 2009 OP DE GROND VAN HET KAMP LEYWEG KAN WORDEN GEBOUWD?
Uit een notariële akte van 11 mei 1959 blijkt dat de grond  waarop het kamp Leyweg staat door de gemeente is aangekocht van de Rooms-katholieke Parochie van de Heilige Antonius en Lodewijk (Morgenstond) voor de somma van 10.000 gulden en ook een deel grond in erfpacht aan de gemeente is afgegeven voor vijftig jaar. In de bijzondere voorwaarden staat onder artikel 1 (Bestemming). De grond lag niet anders worden gebruikt dan voor het daarop bouwen en hebben van een jeugdrecreatie cum annexis. De vraag is nu: is deze akte nog van kracht of is deze inmiddels gewijzigd? Als deze nog van kracht moge blijken te zijn dan betekent dit met zoveel woorden, dat een deel van de grond pas in het jaar 2009 lag worden gebouwd. We hebben aan de beleidsdirectie Wonen van de dienst stedelijke ontwikkeling t.a.v. de heer A.Roskam - de .schrijver van de nota' Wonen op wielen in Beweging' schriftelijk gevraagd of hij voor ons zou willen nagaan of deze akte nog van kracht is. We zijn benieuwd. Het was de Heer Roskam die ons vorige week mededeelde dat alles zo goed was gegaan bij de verhuizing van de bewoners het kamp van de Viaductweg, waarom zou dit ook niet op die manier kunnen gebeuren bij de verhuizing van de kampen Leyweg en Escamplaan. Bij nadere informatie is ons gebleken, dat het helemaal niet zo goed gaat als de heer Roskam beweert, maar we zullen dit nader gaan onderzoeken, want anders wordt dit 'succes' gebruikt om Raadsleden te beïnvloeden bij hun besluitvorming, vooral het argument dat kleine kampen een goed alternatief is.

Veel leesplezier toegewenst door de Vliegende Egel
 

Bijlagen bij de nieuwsbrief nummer 9 van 21 april 1997

Bijlage 1

45 RAADSLEDEN VAN DE GEMEENTE DEN HAAG DIE GAAN BESLISSEN OF HET WOONWAGENCENTRUM AAN DE LEYWEG ZAL WORDEN GESLOTEN

In de oorspronkelijke aflevering van deze Nieuwsbrief zijn de foto's alsmede de privé-adressen en telefoonnummers van deze 45 raadsleden afgedrukt.
 

Bijlage 2
Den Haag l5 april 1997
"Tijdens een bijzondere vergadering van de bewoners van het woonwagenkamp Leyweg te Den Haag op dinsdagavond 15 april 1997 hebben de aanwezigen met algemene stemmen aangenomen om een Vereniging op te richten (conform art.26 BW, boek 2, titel 2).
Naam en zetel. De vereniging draagt de naam : "Vereniging Leywegbewoners", bij afkorting aangeduid met VL en is gevestigd te Den Haag
Doel. De Vereniging heeft ten doel om er voor te zorgen, dat 45 raadsleden van de Gemeente Den Haag en 83 leden van de Provinciale staten in een gezamenlijk schrijven aan de Vereniging Leyweg de garantie geven, dat eventuele verplaatsing van woonwagens van de bewoners van het woonwagenkamp Leyweg altijd op basis van vrijwilligheid zal geschieden.
De Vereniging tracht dit doel ondermeer te bereiken door het verstrekken van informatie aan de 45 raadsleden van de gemeente Den Haag en 83 leden van de Provinciale staten van Zuid-Holland. Deze informatie behelst een groot aantal onderwerpen, zoals:
a. de geschiedenis van woonwagenbewoners van de laatste 100 jaar in Nederland, alsmede de lokale geschiedenis van het eerste kamp in de regio Den Haag
b. het beleid dat gevoerd is door de overheid inzake de woonwagenbewoners in Nederland en in het bijzonder in de bovengenoemde gemeente.
c. een overzicht van de toekomstige plannen, die de overheid heeft inzake het deconcentratiebeleid van woonwagenkampen en in het bijzonder wat de overheid voor heeft met het woonwagenkamp Leyweg te Den Haag
- het bezoeken van alle commissie- en raadsvergaderingen in Nederland--waar het beleid inzake het woonwagenkamp Leyweg aan de orde komt alle andere middelen die het doel bevorderen
Leden van de vereniging kunnen uitsluitend zijn al die natuurlijke personen,  die woonachtig zijn op het woonwagenkamp Leyweg. Tijdens de vergadering is een bestuur gekozen.  Dit bestuur bestaat uit de volgende leden: A. Boon, L.A. Brummer, K. Dewus, J.van Gulik, D. Jordaans, mw G. Kames, S. Kames, mw A. Koenen
Voorts werd door de leden van de Vereniging Leyweg, als gevolmachtigde, een volmacht verleend aan Dr T. de Booij Koningsweg 45, 3743 ET Baarn, geboren 25 augustus 1924, om namens de Vereniging Leyweg bewoners als gemachtigde en belangenbehartiger op te treden tot het moment het doel van de Vereniging verwezenlijkt is .

Bijlage 3
Den Haag 18 april 1997 Tijdens een bijzondere vergadering van de bewoners van het woonwagenkamp Escamplaan te Den Haag op vrijdagavond 18 april 1997 hebben de aanwezigen met algemene stemmen aangenomen om een vereniging op te richten ( conform art.26 BW, boek 2, titel 2)
Naam en zetel. De vereniging draagt de naam: "Vereniging Escamplaan bewoners", bij afkorting aangeduid met VE en is gevestigd te Den Haag.-
Doel. De Vereniging heeft ten doel om er voor te zorgen, dat 45 raadsleden van de Gemeente Den Haag en 83 leden van de Provinciale staten in gezamenlijk schrijven aan de Vereniging Escamplaan de garantie geven dat eventuele verplaatsing van woonwagens van de bewoners van het woonwagenkamp Escamplaan altijd op basis van vrijwilligheid zal geschieden.
De Vereniging tracht dit doel ondermeer te bereiken door:het verstrekken van informatie aan de 45 raadsleden van de gemeente Den Haag en 83 leden van de Provinciale staten van Zuid-Holland. Deze informatie behelst een groot aantal onderwerpen, zoals:
a. de geschiedenis van woonwagenbewoners van de laatste 100 jaar in Nederland, alsmede de lokale geschiedenis van het eerste kamp in de regio Den Haag
b. het beleid dat gevoerd is door de overheid inzake de woonwagenbewoners in Nederland en in het bijzonder in de bovengenoemde gemeente.
c. een overzicht van de toekomstige plannen die de overheid heeft inzake het deconcentratiebeleid van woonwagenkampen en in het bijzonder wat de overheid voor heeft met het woonwagenkamp Escamplaan te Den Haag
- het bezoeken van alle commissie- en raadsvergaderingen in Nederland waar het beleid inzake het woonwagenkamp Escamplaan aan de orde komt alle andere middelen die het doel bevorderen
Leden van de vereniging kunnen uitsluitend zijn al die natuurlijke personen die woonachtig zijn op het woonwagenkamp Escamplaan. Tijdens de vergadering is een bestuur gekozen.  Dit bestuur bestaat uit de volgende leden: mw A.van der Berg, G.Dewus. mw L.Güthermohr,.Lorjé, P. Jorjé, T.Ras, H. Rueck  
Voorts werd door de leden van de Vereniging Escamplaan, als gevolmachtigde, een volmacht verleend aan Dr T. de Booij, Koningsweg 45, 3743 ET Baarn, geboren 25 augustus 1924, om namens de Vereniging Escamplaan bewoners als gemachtigde en belangenbehartiger op te treden tot het moment het doel van de Vereniging verwezenlijkt is

Einde  Nieuwsbrief van de Vliegende Egels van 21 april

Woensdag 23 april Artikel in  Haagsch Dagblad: 'Wie tekent wordt niet gebeld' (Dennis Mulkens)
Den Haag - In hun strijd tegen een gedwongen verplaatsing van woonwagens hebben de bewoners van het kamp aan de Leyweg een nieuw actiemiddel bedacht. In een brief aan de leden van de Haagse gemeenteraad, de Provinciale Staten Zuid-Holland en de Tweede Kamer stelt het bestuur van de vereniging Leywegbewoners dat niemand nog lastig wordt gevallen met telefoontjes, als wordt toegezegd dat woonwagens nog slechts worden verplaatst op basis van vrijwilligheid. De politici wordt gevraagd een gesigneerd strookje retour *)te zenden. Sinds vorige week worden tientallen politici geregeld thuis gebeld met de vraag of zij voor of tegen een verplaatsing zijn. Een aantal heeft dat als bedreigend ervaren. Tot deze actie is opgeroepen door de redactie van de 'Vliegende Egel', een nieuwsbrief die door een zekere dr. Thom de Booij uit Baarn is vervaardigd. De Booij is ook degene die sinds vorige week als belangenbehartiger is aangesteld in de gesprekken tussen woonwagenbewoners van de  Leyweg en de Escamplaan , enerzijds en de overheid anderzijds .. ~. : Een gesprek tussen De Booij c.s. en de Haagse wethouder Noordanus (PvdA,  volkshuisvesting) gisteren was van korte duur. Het bestuur van de vereniging Leywegbewoners eiste  een schriftelijke toezegging dat er nooit woonwagens op gedwongen basis zullen worden verplaatst. Noordanus weigert deze garantie te geven. Hij houdt vooralsnog vast aan de nota, die erin voorziet dat het kamp aan de Leyweg moet plaatsmaken voor woningbouw en dat de wagens over vier nieuwe kampen zullen worden verspreid. De met volkshuisvesting belaste commissie vergadert hierover op 26 mei. Een woordvoerster van wethouder Noordanus stelde gisteren het onderhoud dat de gemeen te er in goed overleg hoopt uit te komen. Voor, wat betreft de woonwagenbewoners valt er pas te praten; als ze eerst een schriftelijke garantie hebben. Voorlopig zijn  ze nog steeds wóest, zo bleek;  ook gisteren aan de Leyweg.  De kampbewoners zijn vooral boos op de gemeente, omdat deze onvoldoende overleg voerde en hun imago heeft geschaad. Sinds vorige week is namelijk  bekend geworden dat miljoenen guldens aan water- en energie heffingen niet zijn betaald. Uit 'angst' voor bedreigingen zo niemand hebben gedurfd de penningen te innen.

*) Het strookje dat is opgestuurd Bestuur Vereniging Leywegbewoners Den Haag, 22 april 1997
Aan de leden van de Raad van de Gemeente Den Haag. Aan de leden van de Provinciale Staten Zuid-Holland. Aan de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Geacht Raadslid/Statenlid/Tweede Kamerlid,
U kunt onderstaande strook aan ons opsturen. U bent er dan van verzekerd dat de bewoners van het woonwagenkamp Leyweg U niet meer zullen opbellen met de vraag of U voor of tegen verplaatsen van woonwagens, uitsluitend op basis van vrijwilligheid, bent. Indien U deze strook aan ons opstuurt, zullen wij U zeer erkentelijk zijn en zal dat voor ons een hele geruststelling zijn te weten dat leden van de wetgevende macht achter onze eis staan. Zoals U weet gaan we weer met de Gemeente Den Haag om de tafel zitten als het pistool van onze borst is gehaald en we als gelijkwaardige gesprekspartners de problematiek van onze kampen in alle rust en waardigheid kunnen bespreken. U kunt dus daadwerkelijk mee helpen om dit zo spoedig mogelijk te laten gebeuren. Inmiddels met de beleefde groeten, Het Bestuur van de Vereniging Leywegbewoners Voor deze Dr. T. de Booij gemachtigde en belangenbehartiger van de Vereniging Leywegbewoners
Deze strook opsturen aan het Bestuur Vereniging Leywegbewoners p/aLeyweg 1141, 2545 HG Den Haag

Hierbij verklaar ik, op persoonlijke titel, dat uitsluitend woonwagens mogen worden verplaatst op basis van vrijwilligheid.
NAAM:
ADRES:
HANDTEKENING:

Zaterdag 26 april Artikel in de Volkskrant Haagse woonwagenbewoners weigeren rekeningen voor standplaats, energie en water te voldoen 'Een half miljoen schuld? Wij betalen altijd!"'  (Stieven Ramdharie)
DEN HAAG De deurwaarder? 'Die heeft hier niets te zoeken, meneer!' En hoe zit het met die waterschuld van welgeteld 587 duizend gulden? Of het gat in de energierekening van ruim vijf ton? Ho, ho, Alphons Cools, woonwagenbewoner, moet nu toch even wat rechtzetten. 'Verdorie, elke eerste dinsdag komen die lichtmannetjes hier hun geld ophalen. En nooit hebben ze last van ons gehad. Never. Bij zijn buurvrouw bonst het lichtmannetje van het Haagse energiebedrijf Eneco niet aan de deur, want mevrouw betaalt keurig via de bank. Net als haar zoon aan de overkant. En twee schoonzusters. En een vriendin. Snel verschijnt een afschrift op de eettafel. Kijk, wat die lui drie wagens verderop allemaal uitspoken, daar heeft ze natuurlijk niks mee te maken. Dat moeten zij weten. 'Het is van de zotte. U bent toch ook niet verantwoordelijk als uw buurman zijn rekeningen met betaalt? Of wel soms?' Kunnen ambtenaren van de gemeente Den Haag, van het waterbedrijf DZH en van Eneco gewoon niet rekenen, of belazeren bewoners van twee woonwagenkampen vakkundig de boel? Het overgrote deel van de ruim honderd bewoners van de grote kampen aan de Leyweg en de Escamplaan. Zo  blijkt uit een uitgelekte gemeentelijke notitie, vertikt al negen jaar de nota's te betalen. Totale schuld, inclusief  niet betaalde precariogelden: zo'n te 1,8 miljoen gulden. 'Dit is allang geen standaard-incassoprobleem meer', verzucht Eneco-woordvoerder S. Beringer. . 'Elke instantie die mij kan helpen mijn geld terug te krijgen, steun van harte. Alleen zal de oplossing,  vrees ik, inval-achtige proporties krijgen. Je hebt hier niet twee agenten nodig, maar 350 helmen: De vraag is: willen we dat?' De geur van het Wilde Westen stijgt op uit de notitie. Personeel van Eneco en DZH, dat de achterstallige bedragen kwam innen, werd bedreigd. Ook deurwaarders en incasso bedrijven durfden de terreinen aan de rand van de stad niet te betreden. Afsluiten kon ook niet, omdat de toegang tot· de kampen door de woonwagenbewoners onmogelijk werd gemaakt. Daar komt nog bij dat sommige kampers hun nota's wél keurig betalen. Zo staat een kwart van de bewoners van de Leyweg bij het waterbedrijf niet te boek als wanbetaler. Aan de Escamplaan daarentegen betaalt weer niemand. Sommigen omdat ze dat gewoon niet nodig vinden. Beide kampen hebben bovendien deels nog een centrale aansluiting. 'Dat vind ik toch wel netjes van die 25 procent', zegt DZH-directeur P. Jonker bloedserieus. 'Je kan de zaak niet volledig droogleggen want dan tref je deze mensen ook.' Jonker, sinds 1994 directeur, geeft toe dat de zaak 'lang is blijven liggen'. Zijn voorganger probeerde in 1991 nog, met hulp van de politie, de kampen binnen te komen. Maar de politie trok zich uiteindelijk terug. De openbare orde was niet in het geding. Drie jaar daarvoor had de gemeente de overeenkomst met DZH opgezegd. De centrale aansluiting moest. weg, elke bewoner zou een watermeter krijgen. Slechts in een deel van het Leyweg-kamp konden echter meters worden geplaatst, als gevolg van dreigementen. In de Escamplaan kwam er zelfs helemaal niets van terecht. De meters die wel werden geplaatst, konden niet worden afgelezen omdat bewoners dat niet wilden. In 1992 krijgt ook de gemeente bonje met de bewoners, dit keer· over de precariorechten. Omdat ze ontevreden zijn over het onderhoud van hun kampen, betalen de woonwagenbewoners slechts een deel of zelfs helemaal niets van het stageld voor hun wagens. Het bedrag is inmiddels opgelopen tot een kleine acht ton, maar zolang de zaak nog bij rechter is, wil Den Haag samen met Eneco en DZH de schulden niet gaan innen. 'De laatste twee jaar proberen we er  wel een beetje vaart achter te zetten', zegt. hoofd woonwagenzaken C. Verdonk. Jonker heeft zelf nog geprobeerd aan zijn geld te komen. Samen met Eneco toog hij naar de wethouder en werd er een mooi 'stappenplan' overeengekomen. Eerst zouden in het woonwagenkamp aan de Viaductweg individuele meters worden geplaatst, daarna zouden de Leyweg en de Escamplaan volgen. Maar ook Jonker kreeg mot met de gemeente. Om te voorkomen dat  zijn personeel in de toekomst weer zou worden bedreigd, werden aan de Viaductweg voorzieningen getroffen zodat de meters aan de buitenkant van het kamp konden worden afgesloten. Maar Verdonk piekert er niet over de extra buizen, kosten 110 duizend gulden, te betalen. 'Prima als DZH de centra voortaan aan de buitenkant wil afsluiten. Maar de extra kosten kómen wel voor hun. rekening'.Maar zolang de rechter in deze kwestie geen uitspraak heeft gedaan, pakt Jonker de Leyweg niet aan. 'Als een particulier een lange oprijlaan heeft, dan is het logisch dat hij die extra lange buis ook moet betalen.'  In het woonwagenkamp aan de  Escamplaan wijzen Cools en zijn buurvrouw naar de gaten in het wegdek, vlak bij de toiletten. 'Als je naar de gemeente belt om te vragen of ze het repareren, dan komen ze niet eens. Of veel te laat. Maar van ons wordt wel verwacht dat we keurig op tijd ons stageld betalen. Dat is toch oneerlijk?'

NIEUWSBRIEF  VLIEGENDE EGEL uitgave van het Landelijk Overlegorgaan Woonwagen Bewoners (LOWB)
Jaargang 2, nummer 10, maandag 28 april 1997

Op onze redactie ontvingen wij vandaag het volgende persbericht:
Baarn, maandag 28 april 1997
LANDELIJK OVERLEGORGAAN WOONWAGEN BEWONERS (LOWB)
Woensdag 16 april 1997, de dag dat een voorvechter voor het behoud van de woonwagencultuur Teo Offenberg (Trekvaartplein Leiden) werd begraven, is ter nagedachtenis van hem het idee geboren, om in het zicht van de afschaffing van de Woonwagenwet, alle krachten in de woonwagenwereld van Nederland te bundelen. Dit ter navolging van de vrouwen van de woonwagenbewoners, die zich in 1980 hebben verenigd in het Landelijk Overlegorgaan Woonwagenvrouwen (WWV). Zij hebben zich zelf per 1 januari 1994 opgeheven om niet mee te gaan in de fusie van tien minderhedenorganisaties  tot een grote landelijke club. " In de nieuwe organisatie kunnen wij ons werk niet op onze manier voortzetten. We gaan echter niet als slachtoffers, maar vol trots over alles wat er door de jaren heen door onze organisatie bereikt is", aldus de vrouwen. Het was minister D'Ancona, die het onzalige idee had om de fusie voor te stellen. Door het onderbrengen in een grote organisatie zal het werk van het WWV getoetst moeten worden aan algemeen geldende regels binnen die koepel. Het was de unieke manier van werken dat door deze fusie niet meer mogelijk is in een bureaucratische en in een van bovenaf geregeerde organisatie met veel papierwerk, vergaderingen en weinig contact met de achterban. En dat is het laatste wat de WWV in 1993 wilden. Maar de vrouwen zijn met opgeheven hoofd ten onder gegaan om niet afhankelijk te worden van overheidsbemoeienissen. Terecht hebben ze daarmede de wurgende greep van de overheid kunnen ontlopen.
Zo werd een goed lopende organisatie de nek omgedraaid. Des te verheugender is het te constateren, dat het juist die vrouwen zijn die bij de LOWV leidinggevende functies hadden, Leny Terpstra en Annie Offenberg nu weer het idee hebben geopperd om een Landelijk Overlegorgaan voor Woonwagenbewoners (LOWB) op te starten, maar dan geheel onafhankelijk van overheidssteun. Zij willen het voortouw nemen als er iets mis gaat in het land, zoals bv bij de deconcentratie met bestuursdwang of de afschaffing van de woonwagenwet. Het idee is nu om per woonwagenkamp (een of meerdere) mensen op te geven, die in dit landelijk overlegorgaan "zitting" te willen nemen. Let wel niet op een pluchestoel zoals een Tweede Kamer zetel, maar alleen door het opgeven van zijn of haar adres en telefoonnummer. Het LOWB kent geen bestuur, alleen woonwagenbewoners, die zich daadwerkelijk willen inzetten voor alle problemen waarmee woonwagenbewoners te maken hebben. Zo zal het LOWB zal zich inzetten om de leden van de Tweede Kamer te overtuigen dat zij er verstandig aan doen om de woonwagenwet niet af te schaffen of een goede overgangsregeling moeten treffen, zodat de woonwagenbewoners niet aan de willekeur van de gemeenten worden overgeleverd. De wet is indertijd iedereen, die zich hiervoor interesseert,informeren over het wel en wee van de woonwagenbewoners door de tijden heen. Het LOWB wil geen subsidie aanvragen. De financiële middelen zullen uitsluitend en alleen bijeen worden gebracht door persoonlijke giften, die op onderstaande rekening kunnen worden gestort. In de Nieuwsbrief Vliegende Egel zullen we rekening en verantwoording afleggen van de in- en uitgaven van het LOWB. Inmiddels hebben zich al een aantal contactpersonen opgegeven. Wij willen een internationaal netwerk opbouwen waarin alle woonwagenkampen door middel van contactpersonen zijn verenigd. Iedereen die zich wil inzetten voor een keiharde strijd en bereid is om te vechten tegen de overheidsmolens, die bezig zijn de woonwagenbewoners langzaam maar zeker te vermalen. Dit laten we ons niet gebeuren. Integendeel de overheid. moet inzien, dat de woonwagenbewoners juist een groep Nederlanders vormen, die een positieve bijdrage aan onze samenleving zou kunnen leveren. Nederland kent vele groepen mensen met bepaalde kenmerken, waarom dan ook niet een groep Nederlanders, die recht hebben op een menswaardig bestaan en die ook op hun eigen wijze willen leven. Wij hopen dat meerdere contactpersonen van woonwagenkampen zich opgeven. Zij kunnen dit doen door schriftelijk of telefonisch contact op te nemen met het secretariaat van de LOWB. Het secretariaat is gevestigd in Baarn. Koningsweg 45, 3743 ET Baarn tel.035-5412852, fax. 035-5415980. Bankrekening van het Landelijk Overlegorgaan Woonwagenbewoners (LOWB): ABNAmro Baarn, nr 44.97.00.224.
Het ziet er naar uit dat het maandblad Woonwagennieuws zal ophouden te bestaan, wegens gebrek aan overheidssubsidie. De redactie van de Vliegende Egel heeft inmiddels de beschikking gekregen over die financiële middelen die het in de toekomst mogelijk zal maken om een nieuwsbrief voor de woonwagenbewoners uit te geven zonder afhankelijk te zijn van de overheid Uw reactie zien wij gaarne tegemoet, zowel telefonisch of schriftelijk aan de redactie van de Nieuwsbrief Vliegende Egel.

GESPREK WETHOUDER NOORDANUS MET GEMACHTIGDE VAN 212 BEWONERS VAN HET WOONWAGENKAMP LEYWEG DEN HAAG
0m 12.20 uur 22 april 1997 heeft de gemachtigde van 212 bewoners van het woonwagenkamp Leyweg aan de wethouder van Volkshuisvesting de heer P.Noordanus een verklaring overhandigd met de volgende tekst:
Den Haag, 22 april 1997
Aan het college van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Den Haag
Wij danken U voor de uitnodiging om met ons bestuur vandaag een gesprek te mogen hebben met uw wethouder P.Noordanis: Wij hebben onze gemachtigde en belangenbehartiger Dr Tom de Booij afgevaardigd om U mede te delen op welke wijze wij gaarne met U een gesprek zouden willen hebben om de problematiek van ons kamp Leyweg te bespreken. Dit overleg is pas dan mogelijk, wanneer de bewoners van de Raad van de gemeente Den Haag als mede van de leden van de Provinciale staten van Zuid-Holland , de schriftelijke garantie hebben ontvangen, dat hun woonwagen uitsluitend op basis van vrijwilligheid zullen worden verplaatst. Wij kunnen pas dan met U, als gelijkwaardige gesprekspartners, in overleg treden wanneer de dreiging van bestuursdwang (zie nota "Wonen op wielen in beweging") van tafel is. Wij beseffen heel goed,dat U als college daar geen toezegging in kunt doen, dit zal de Raad van de gemeente Den Haag moeten geven. Wij mogen U er op attent maken dat in 1984 door de Provinciale Staten van Zuid-Holland een motie Van Schijndel-Brosens op 15 november 1984 is aangenomen waarin  o.m staat: geen dwangmaatregelen mogen worden toegepast om een verhuizing door te voeren, vanaf de standplaats, die men rechtens inneemt en die in het verleden volgens wettelijke voorschriften tot stand is gekomen. In de motie worden gedeputeerde staten verzocht het bovenstaande onder de aandacht te brengen van Zuidhollandse gemeenten. Het Bestuur Vereniging Leyweg bewoners.
Voor deze was getekend Sani Kames (voorzitter).
Nadat de wethouder de verklaring had gelezen, deelde de vertegenwoordiger van het kamp mede, dat het gesprek was afgelopen. Vervolgens hadden de aanwezigen de heer Noordanus, mevrouw Verdonck, mevrouw van Kooperen en de heer Holstein ( later er bij gekomen) en de heer De Booij, op persoonlijke titels van gedachten gewisseld. Zeer duidelijk was de heer Noordanus,  hij wil geen afstand doen van het "ultimum remedium" ( red. het uiterste middel). Lijnrecht hier tegenover staat de mening van de bewoners van de Leyweg: geen overleg als dit uiterste middel niet van tafel gaat. De gemeente Raad van Den Haag zal uiteindelijk beslissen of de gemeente Den Haag het uiterste middel mag hanteren, dwz het verplaatsen van woonwagens aan de Leyweg door middel van de Mobiele Eenheid.  

BEZOEK 77 WOONWAGENBEWONERS AAN DE VERGADERING VAN COMMISSIE VOLKSHUISVESTING 23 APRIL 1997 IN GEMEENTEHUIS VAN DEN HAAG
In een volgeladen bus met 77 bewoners van de woonwagen kampen Leyweg en Escamplaan richting gemeentehuis, werd door de belangenbehartiger uitgelegd wat het doel was van het bezoek aan de vergadering commissie volkshuisvesting: oog en oorgetuige te zijn van hoe onze wetgevende macht - de raadsleden van de gemeente Den Haag - hun werk verrichten. Immers deze commissie zal op 28 mei a.s, een advies geven aan de Raad over de nota "Wonen op wielen in beweging". In deze nota wordt door B en W van Den Haag voorgesteld om het kamp Leyweg op te heffen en Escamplaan te verkleinen tot 35 plaatsen. De bewoners kunnen dan gebruik maken van hun inspreekrecht. Ze moeten zich dus goed voorbereiden op hun taak. Een soort werkbezoek. In het gemeentehuis gekomen, kregen zij allen een folder met de tekst: "wil je weten hoe je de gemeente moet benaderen als je iets onrechtvaardig vindt".

BELLEN, SCHRIJVEN EN BEZOEKEN!
Deze wijze raad hebben de bewoners goed ter harte genomen. Na een uur, zijn de bewoners weer naar hun kamp gegaan,met een ervaring rijker, namelijk dat het heel goed mogelijk is om de bezwaren tegen het plan in te brengen.

WAAR AAS IS, ZULLEN DE GIEREN ZICH VERZAMELEN
Hieronder geven we een overzicht van de persberichten, die sinds 12 april 1997 het moment, dat de bewoners van het Kamp Leyweg van B en W te horen hadden gekregen dat het kamp zou worden opgeheven, zijn verschenen. Als reactie op de acties van de bewoners van het kamp Leyweg heeft de gemeente Den Haag aangegrepen om een allang slepende kwestie: het innen van energiegelden, aan de pers door te geven. Door deze informatie zijn de woonwagenbewoners voor de zoveelste keer in een kwaad daglicht gesteld en is de gemeente Den Haag er in geslaagd om de Haagse burgers op te zetten tegen de woonwagenbewoners. Gelukkig heeft de Haagsche Courant op zaterdag 26 april 1997 een hele pagina afgedrukt met het weerwoord van de bewoners alsmede een interview met de belangenbehartiger. Ook hebben ze laten zien dat de directie van het energiebedrijf en de wethouder van Den Haag de heer Noordanus het bepaald niet op elkaar hebben begrepen. Alom verwarring en tegenstrijdige berichtgeving. Gelukkig is de storm van negatieve publicaties enigszins geluwd, maar het kwaad is geschied. Het wantrouwen van de bewoners tegenover de bedoelingen van de gemeente Den Haag is door dit alles sterk toegenomen. Wethouder Noordanus en zijn ambtenaren hadden er beter aan gedaan om de hele kwestie van de inning energiegelden niet aan te kaarten, op het moment dat de gemeente Den Haag in overleg wil treden met de bewoners van het kamp Leyweg Inmiddels heeft de gemachtigde van beide kampen, de Booij een gesprek gehad met de districtsmanager van de Eneco mevrouw P.S.van Huizen. Mevrouw van Huizen zou hem een plan toesturen, waarin staat op welke wijze de achterstallige gelden worden opgehaald. De Booij zal dan samen met de bewoners bezien of het een redelijk plan is. In ieder geval worden de bewoners op de hoogte gehouden en valt een plotseling optreden van de politie niet te verwachten.

ANTWOORDEN VAN DE WETGEVENDE MACHT OP VRAGEN VAN WOONWAGENBEWONERS IN NEDERLAND (deel 3)

Tweede Kamer leden
Drs Heerma (CDA) lacht en is voor vrijwillige basis (ex-lid); J.S. Ruys (PvdA) is voor vrijwillige basis; drs K. Beinema (CDÀ) voor vrijwillige basis; mw drs L.R.J.H.J. Donkers (CDA) zegt dat ze naar ons moeten luisteren, voor vrijwillige basis,.mr R.H.L.M. van Boxtel (D66) zegt hier niet over te gaan we moeten de heer Jeekel bellen. Provinciale Statenleden van Zuid-Holland K. van de Kettery (SGP) weet nergens van. Tegen gedwongen verplaatsing, er moet overlegd worden met de bewoners. Hartstikke blij dat u gebeld heeft, ik ga hier in overleg (op vrijdag) met de andere leden ; J.A. K1ein (CDA) tegen gedwongen verplaatsing; J.A. Ramaer (GroenLinks, de Groenen) geen zin om mening te geven, is al 8 keer gebeld; mw F. C.L. Verbeek (OuderenUnie)" Voor niemand leuk, zal stemmen voor verplaatsen op basis van vrijwilligheid; mw mr:F. Vergeer (SP) Absoluut tegen gedwongen verplaatsing, waarom onrust maken als zowel de buurtbewoners en de woonwagenbewoners zijn blij hoe het nu is; mw W.C. Voorsluijs-ScheIlers (VVD) geen behoefte om te antwoorden, wil nieuws zien, agressief moet maar aan de Gemeente Den Haag vragen. Vindt het verschrikkelijk dat het gedwongen moet gaan;  mr H.B. Hieltjes tegen gedwongen verplaatsing; mw de Jong: Haar man A.de Jong (PvdA) heeft geen zin te antwoorden; B. Broeren (OuderenUnie) le keer hangt op; 2e keer hangt weer op; mw Heykoop: haar man J. Heykoop (CDA en lid GS) voor vrijwillige basis; R. Waterman (VVD) heeft geen mening omdat hij alle feiten nog niet weet, zeer kortaf; mr V.E. Veenstra (VVD) al 5 keer gebeld, houdt er nu mee op, mw Staalduinen (CDA) contact opnemen met gemeente, het hoort wel in overleg met de gemeente te gaan; mw M.C. Groenewegen (VVD) heeft brief met strookje nog niet gehad, wacht met smart erop, vindt onze problematiek erg en wil alle telefoontjes normaal en graag beantwoorden en zal het strookje opsturen zodra zij het krijgt; mr drs B.J. Bruins (VVD) weet van brief af, eerst doorlezen, ben het er mee eens en zal het strookje invullen; mw E. Smit (PvdA) wenst ons het allerbeste, begrijpt ons, heeft brief nog niet gehad. Als ze de brief krijgt , stuurt zij het strookje op. K. Holten (VVD) krijgt genoeg van bedreigingen, wil niet dat we de brief met strookje voorlezen

Raadsleden
N. Roozenburg (Groen Links) was eerst erg positief en heeft ons toen door verwezen naar zijn fractievoorzitter C.Kwant (zie onze vorige nieuwsbrief nr 9) maar de heer Kwant was voor gedwongen verhuizing en voor kleine kampen. Merkwaardig is dat de heer Roozenburg in tweede instantie (termijn) minder enthousiast was en zei dat de opheffing van het kamp aan de Leyweg toch al besloten was. In een brief van 21 april jl aan de raad van de gemeente Den Haag stelt hij 6 vragen. Een van deze vragen is: welke ondersteuning biedt het politiekorps Haaglanden of kan zij bieden bij de afsluitingsactiviteiten van deze bedrijven als het gaat om gedwongen afsluitingen?;mw K.E. de Graaf(D66) tegen gedwongen verplaatsing, vindt het schandalig; Wethouder Ir drs G.A.A. Verkerk (VVD : is voor uitvoering van het beleid; mw drs W.E.J. Wevers (VVD) tegen gedwongen verplaatsing; mr  Udo (VVD) wordt overstelpt met vragen, gaat daar niet meer op in; P. Heijnen (PvdA) wil strookje niet opsturen, dit is dreigend om te tekenen, doet hier niet aan mee, is goed voor gesprek met Noordanus; mw T. van Nimwegen-van Wieringen (PvdA) krijgt rare telefoontjes? Ze staat achter ons. Tekenen van strookje vindt zij niet bedreigend; Wethouder drs H.J. Meyer, er is een gesprek geweest met Noordanus, er komt een commissievergadering in mei, meer wil hij er niet over kwijt; wethouder mw drs L.E.J. Engering (VVD); Ik heb al met zoveel bewoners gesproken, gemeentebeleid moet uitgevoerd inclusief de bestuursdwang, dus niet op basis van·vrijwilligheid, heeft er meer dan genoeg van, we schieten ons doel voorbij, ben soms uren aan de telefoon; drs J. de Booij (VVD )we hebben een woordvoerder de heer van de Laar. Hij praat namens de hele fractie, geen persoonlijke mening; R van de Laar (VVD) uitvoering van gemeentebeleid, het kamp is brandgevaarlijk er moet iets aan gebeuren, de beslissing is al gevallen in 1986, alles voor welzijn bewoners; mr A.W. Kamp. Op de vraag of hij voor basis van vrijwilligheid is, vindt hij dat deze vraag niet zo gesteld kan worden, we zullen wel zien hoe het loopt; T. Tuizinga (VVD) persoonlijke mening doet niet ter zake; P. Heynen (PvdA) niet gedwongen verhuizing; P.Kapel (PvdA). Eerst meer informatie, voor een goed gesprek; ir M.J.J. Santbergen (CDA) het is slechts een voorstel,moet eerst nog in de raad worden besproken, er moet naar ons worden geluisterd; K.A. Niemeijer (SGP/GPV/RPF) het liefst op basis van vrijwilligheid, maar als het niet anders kan dan gedwongen; mw H.Pieters (D66) basis voor vrijwilligheid; wethouder mw A.C. Van Kampen (PvdA) voor kleine kampen, niet voor gedwongen verplaatsing, er moet goed overleg komen, vult geen strookje in.

Aan het eind van dit overzicht laten we een telefoongesprek volgen tussen Angelique van der Berg een woonwagenbewoonster Escamplaan en het raadslid voor Groen Links Mevrouw Jasmina Häifi op maandag 21 april jl. We hebben het hele gesprek integraal weergegeven, zonder er iets uit weg te laten. Dit hebben we met opzet zo gedaan om het gesprek zo treffend weergeeft wat de problemen zijn van zowel de leden van de wetgevende macht als die van de woonwagenbewoners. Daarbij wordt ook duidelijk wat het doel van de telefoonactie is geweest,

EINDE TELEFOONACTIE, BEGIN INFORMATIE-ACTIE
Inmiddels is tussen alle bewoners van de Verenigingen Trekvaartplein, Leyweg en Escamplaan onderling afgesproken om alle 45 raadsleden van Den Haag, 67 raadsleden van de gemeente Leiden, 83 statenleden van de gemeente Zuid-Holland en 150 leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal mede te delen, dat we stoppen met de telefoonactie. Het doel is bereikt. De leden van de wetgevende macht weten hebben nu een heel klein beetje kunnen ervaren hoe het voelt persoonlijk te worden benaderd, zoals de woonwagenbewoners de laatste honderd jaar zijn vervolgd en gediscrimineerd, tengevolge van de wetten die zijn gemaakt door de wetgevende macht. De besturen van der drie verenigingen Trekvaartplein-, Leyweg- en Escamplaanbewoners hebben zich gericht tot het Landelijk Overlegorgaan Woonwagenbewoners LOWB met de vraag of zij via hun Nieuwsbrief: de Vliegende Egel de leden van de wetgevende macht informatie willen verstrekken over verschillende problemen waar de woonwagenbewoners in de laatste honderd jaar mee 'gekampt' hebben. Dit is vooral zo belangrijk in verband met de komende vergaderingen zowel in de gemeenteraden, provinciale staten als in de Tweede Kamer, waarbij de woonwagenproblematiek op de agenda zullen voorkomen. Door deze stroom van informatie hopen wij dat de leden van de wetgevende macht iets meer gehinderd zullen worden door de kennis van het onderwerp, dan tot nu uit alle telefoongesprekken is gebleken. De komende vergaderingen zullen nauwlettend worden gevolgd door de woonwagenbewoners in Nederland. Het voordeel van het bestaan van 3 aparte verenigingen Trekvaartplein, Leyweg en Escamplaan is gelegen in het feit dat iedereen voor zijn eigen vereniging kan opkomen. Net zoals Feyenoord, Ajax of PSV voor hun eigen club zullen strijden. Maar als men het voetbal wil afschaffen (of de woonwagenwet) dan zullen ze tezamen ten strijde trekken tot hun doel - dat ze weer kunnen voetballen (of reizen) - bereikt is. Daarna zal hun onderlinge rivaliteit weer hoogtij kunnen gaan voeren.
Veel leesplezier VE

Einde Nieuwsbrief Vliegende Egel van 28 april

Zaterdag 3 mei Artikel in Haagsche Courant : Woonwagenbewoners stoppen met telefonade (Dennis Mulkens)
De bewoners van de Haagsce kampen hebben beslist hun telefonades richting politici stop et zetten. De afgelopen zijn tal van leden van de Haagsche gemeenteraad, de Provinciale Staten en de Tweede kamer benaderd met de vraag of zij voor of tegen een gedwongen verhuizing van woonwagenbewoners zijn. "Wij krijgen nu de fase van informatie", zegt Dr T,. de Booij, de gemachtigde van de kampbewoners van de Leyweg en de Escamplaan. Via onze nieuwsbrief Vliegende Egels zullen wij de leden van de wetgevende macht uitgebreid informeren. De Boojj noemt de telefoonactie geslaagd. "het doel is bereikt. De leden van de wetgevende macht hebben nu een klein beetje kunnen ervaren hoe het voelt persoonlijk te worden benaderd, zoals de woonwagenbewoners de laatste honderd jaar zijn vervolgd en gediscrimineerd ten gevolg van de wetten die zijn gemaakt door de wetgevende macht " De Booij kondigt weer een nieuw 'werkbezoek' aan de bewoners van de Haagse kampen. Zij bezochten eerder een commissievergadering en gaan 15 mei naar een vergadering van de complete gemeenteraad. Dit als 'voorbereiding' op de vergadering van 13 juni wanneer de raad het  finale oordeel moet vellen over de nota 'wonen op wielen in beweging'. Deze nota zal op 28 met eerst in de commissie worden besproken. Ook dan zullen de betrokkenen massaal acte de presence geven. Het woonwagenkamp aan de Leyweg wordt bedreigd met definitieve opheffing en moet volgden de gemeentelijke plannen plaatsmaken voor woningbouw. Het kamp aan de Escamplaan zal worden verkleind tot 30 plaatsen. In een vergadering gisterenmiddag op het stadhuis kwamen de wethouder P. Noordanus,. directeur E. Biesbroek van het energiebedrijf Eneco en P. Jonker van het Duinwaterbedrijf Zuid Holland overeen dat de beide nutsbedrijven deel gaan uitmaken van de gemeentelijke stuurgroep die zich buigt over het woonwagenbeleid. De partijen kwamen bijeen nadat er verschillen van inzicht waren over hoe de schulden te innen van woonwagenbewoners hebben lopen bij de energiebedrijven. Besloten is dat de gemeente, Eneco en DZH op dat punt de handen ineen gaan slaan. Er wordt op dit moment een inventarisatie gemaakt van de schuld per individu openstaat. Eind deze maand moet een stappenplan gereed zijn om de incasso in gang te zetten..

Haagse Woonwagenkrant van 1 april 1997!

Interessant om in de titel verder te lezen, dat de woonwagenbewoners meer rechten krijgen. Welke zijn dat dan? Heel cynisch is de andere titel van de nota: "Wonen op wielen in beweging". Dit is nu juist wat ze de woonwagenbevolking hebben in 1968 hebben ontnomen. Ons is ter ore gekomen dat voor de openbare commissievergadering Volkshuisvesting van 28 mei a.s. er nog een besloten vergadering zal plaatsvinden van wethouder Noordanus met raadsleden van de commissie Volkshuisvesting. Als men echt overleg wil, lijkt ons het niet verstandig om alles al binnenskamers op elkaar af te stemmen. We zullen gebruik maken van de wet op openbaar bestuur, om de notulen van deze vergadering te bemachtigen. Het is wel merkwaardig, dat alles op zo'n korte termijn er door heen gejaagd moet worden.

                              Woonwagenlocaties Den Haag

7 april 1997 verschijnt de nota "Wonen op wielen in beweging".12 april 1997: de brief van de B en W aan de bewoners van het woonwagenkamp Leyweg met de mededeling, dat de gemeente Den Haag heeft besloten om het kamp te liquideren, 28 mei 1997: commissie vergadering Volkshuisvesting. 5 juni 1997 raadsvergadering waar de nota van B en W zal worden behandeld. Alles in een periode van drie maanden! De raadsleden zullen veel overwerk moeten verrichten om van alles goed op de hoogte te zijn om op 5 juni a.s. tot een weloverwogen besluit te komen. In een apart hoofdstuk zullen we ingaan op het overheidsbeleid door de jaren heen, om te laten zien wat de diepere motieven zijn om steeds het beleid bij te stellen en te veranderen. Een ieder die zich hiervan op de hoogte wil stellen, zal tot de conclusie komen dat de visie van Burgemeester en Wethouders aan Den Haag gestoeld is op een totaal ontbreken van inzicht en kennis van de problemen in de woonwagenwereld. Hoe zij voorbij gaan aan de hechte familieband, die er bestaat tussen alle woonwagenmensen in Nederland en hoe zij bezig zijn met een geestelijke genocide, het uit elkaar rukken van families zonder deze hierin te kennen."Daarom wordt de Woonwagenwet nu afgeschaft" lezen in de Haagse woonwagenkrant. Dit is een misleidende en foutieve tekst. De waarheid is dat het nog niet vaststaat dat deze wordt afgeschaft. (Interessant is om te zien dat in de Stadskrant van Den Haag van 5 mei jl een heel andere zin voorkomt nl: "De Woonwagenwet wordt naar verwachting per 1 januari 1998 afgeschaft". Waarom dat verschil tussen de kant voor de burgers en de kant voor de woonwagenbewoners? Is er dan toch een verschil in bevolkingsgroepen?). Het is nog lang niet zo ver dat de wet is afgeschaft.

AANKOOP VAN GROND IN DE VRIJE SECTOR OM EEN WOONWAGENKAMP VAN 100 STANDPLAATSEN IN TE RICHTEN
Op onze redactie zijn geluiden vernomen, dat woonwagenbewoners uit Den Haag plannen maken om grond aan te kopen om daar een woonwagenkamp van 100 standplaatsen in te richten. Op het gemeentehuis zal worden nagegaan wat het bestemmingsplan is van Den Haag, want de bewoners hebben al een aantal locaties op het oog, die zij kunnen aangeven.

NEGATIEVE REACTIES VAN DE WOONWAGENWERELD OVER HET WETSVOORSTEL OM DE WOONWAGENWET AF TE SCHAFFEN.
In het woonwagennieuws van september 1996 wordt in een artikel van Ine Habraken nog eens onderstreept wat de negatieve kanten zijn voor de woonwagenbewoners als de wet wordt afgeschaft: "In principe kunnen burgers dus op een kamp gaan staan en komen woonwagenbewoners net als iedere woningzoekende op een wachtlijst. Wat er met degenen gebeurt, die nu nog op een wachtlijst staan, in 1994 al 3000, volgens de organisaties die daar toen een onderzoek naar deden, is duidelijk". Het inspraakorgaan woonwagenbewoners Romaen Sinti (IWRS) schrijft in haar reactie op de afschaffing van de wet: "De grote ervaring in het woonwagenwerk leerde ons dat positieve resultaten ( de aanleg van een centrum van nieuwe vakken) pas bereikbaar worden na vaak jarenlange druk die de woonwagenbewoners via de provincie op de gemeenten uitoefenen. Het ligt dus niet voor de hand dat de gemeenten, wanneer deze druk wegvalt deze taak als vanzelfsprekend zelf ten uitvoer brengen. We vinden het noodzakelijk dat in de huisvestingswet een artikel wordt opgenomen, waarop de natuurlijke aanwas van de huidige bewoners zich kan beroepen als een of meerdere gemeenten in gebreke blijven Maar met dit alles wordt in het nieuwe wetsvoorstel geen rekening gehouden. Wat gaat er nu precies verdwijnen: het artikel 18, het zogenaaide afstammingsbeqinsel. Hier volgt de voorgeschiedenis. De reden in 1968 om het afstammingsbeginsel (art.18) in te voeren was zeker niet ter bescherming van de woonwagenbevolking. Integendeel vooroordelen, negatieve beeldvorming en een ernstig gebrek aan kennis waren basis voor een beleid, waarvan het doel was woonwagenbewoners om te smeden tot huisbewoners. Dit blijkt uit de memorie van toelichting op het artikel 18.
"In het vorenstaande heeft ondergetekende geschetst) hoe naar haar gevoelen aanpassing van de woonwagenbewoners aan de gevestigde samenleving bevorderd zou kunnen worden, een aanpassing die op haar beurt een overgang naar die samenleving bevorderd zou kunnen worden, en aanpassing die op haar beurt een overgang naar die samenleving zou kunnen meebrengen. Met dit beleid zou het in strijd zijn, toe te laten dat een woonwagen wordt betrokken door personen die zelf of wier ouders nimmer in een woonwagen hebben gewoond".
Het doel van de wet is duidelijk: Woonwagenbewoners moeten uit de wagen in een huis! Kamerlid van Bennekom (ARP) stelde ook in met dit uitstervingsbeleid. Ben Sijes, vroeger historicus verbonden aan het Rijksinstituut voor oorlogsdocumentatie en auteur van het eerste boek over de vervolging van Roma en Sinti tijdens de Duitse bezetting, gaf als commentaar op de houding van de wettenmakers: 'eenzijdigheid, hovaardij en superioriteitsgevoel". Sijes vergeleek ook het woonwagenbeleid van de Duitsers in Nederland 1940-1945 liet beleid van de Nederlandse overheid in de zestiger jaren. Hij zag geen principieel verschil tussen beide. Men vond de woonwagenvorm een inferieure woonvorm en zijn bewoner een asociaal individu, dat aangepast moest worden aan de burgersamenleving. De woonwagenwet van 1968 heeft zijn wortels in het verleden. We hebben al gezien hoe het idee van verzamel kampen ontwikkeld is door Van Doorn in 1938 en hoe de tijdens de Tweede wereld oorlog dit idee in praktijk is gebracht. Dan zien we het idee weer opduiken als de staatscommissie in 1952 hun advies overeen kwam met het besluit van 1944: een trekverbod en concentratie van de woonwagenbewoners in grote kampen. Dit advies is gebruikt als basis voor de woonwagenwet van 1968!
Ze hebben zich door het nazi-gedachtengoed laten inspireren.
(Gegevens o.m. ontleend aan artikel van mr  K.S. Rooker:
"Woonwagenbewoners, wat nu? de afschaffing van artikel 18 Woonwagenwet", in Migrantenrecht 96 7/8 p.155-160). In 1991 is staatssecretaris Heerma begonnen in een regeringsnota aandacht te besteden aan het artikel 18. Hij was uit op normalisering van woonwagenregelgeving en de uiteindelijke afschaffing en specifieke regelgeving, dan wel integratie daarvan in regulieré volkshuisvestingswetten en -instrumenten.
Het zogenaamde normalisatiebeleid wordt ingezet.
De heer Willebrand, voormalig hoofdambtenaar van Vrom, zat in de stuurgroep, die de afschaffing van de woonwagenwet voorbereidde en was adviseur van de respectievelijke staatssecretaris Heerma en Tommel. Hij denkt dat het allemaal wel goed komt en dat de in de komende 15 jaar de benodigde standplaatsen er komen door gemeentelijke huisvestingsverordeningen. Maar de heer Willebrand heeft makkelijk praten,het rijk trekt zich terug en de gemeenten moeten het woonwagenbeleid overnemen die zijn verenigd in de Vereniging Nederlandse Gemeenten (NVG).
We zijn dus weer terug naar af namelijk naar vorige eeuw, waar ook de gemeenten het voor het zeggen hadden.
(zie ons historisch overzicht overheidsbeleid van de laatste 150 jaar). Door het slechte imago dat de woonwagenbewoners in onze samenleving hebben, moeten we niet veel verwachten van de raadsleden die niet graag in hun gemeente woonwagenkampen zien komen. Aanleg en beheer moet de gemeente overdragen aan woningcorporaties. Deze staan niet te springen om woonwagencentra over te nemen. Ze vinden de financiële risico's te groot. Tijdens een thema dag woonwagenbeleid tussen fictie en frictie op woensdag 17 april 1996 georganiseerd door het inspraakorgaan woonwagenbewoners, Roma en Sinti heeft de beleidsmedewerker van de VNG de heer W. Vos een verhaal gehouden en gezegd dat het allemaal wel mee zal vallen. Een reactie op dit verhaal van de wethouder van de gemeente Vledder, de heer John Bouwhuis willen wij U niet onthouden, het geeft een goed beeld van wat er allemaal achter de schermen gebeurt:
Meneer Vos, ik zou u willen uitnodigen op een samenkomst van wethouders en ik heb er gezeten, met z'n elven waren we, om te horen waarom ze allemaal zitten te wachten op afschaffing van de Woonwagenwet het is treurig om te horen wat er onderling over gezegd wordt:'op die plaatsjes kunnen we een paar mooie huizen bouwen dat levert wat centen op'. Dat wat er op dit moment gebeurt is wel zo onvoorstelbare korte-termijnpolitiek. Wat gaan ze nu doen? We gaan woonwagens onderbrengen bij woningcorporaties, los van de gemeente. Want, zegt de gemeente: ' dat is lekker makkelijk, woningcorporaties hebben goeie relaties met de deurwaarder, die pakken dat keihard en zakelijk aan en de centen komen wel binnen." Dat is de houding die men tegenkomt bij gemeentebesturen. De Woonwagenwet kun je pas afschaffen als de achterstand is opgelost. Als je iets overdraagt aan een ander dan doe je dat als het goed is, niet als het een puinhoop is!

PROEFPROCES ZAL WORDEN UITGELOKT OM AAN  DE RECHTERLIJKE MACHT DE VRAAG TE STELLEN: WAAROM  WORDT IN NEDERLAND DE BEWEGINGSVRIJHEID NIET DOOR DE GRONDWET BESCHERMD.
De bewegingsvrijheid is in een viertal internationale wetten vastgelegd, alleen vreemd genoeg niet in onze grondwet. In 1983 is naar aanleiding hiervan in de Tweede Kamer een discussie gevoerd. De regering en een meerderheid van het parlement zijn tot de conclusie gekomen, dat het niet wenselijk was om  een algemene bepaling in de Grondwet op te nemen. De hamvraag, die wij nu aan de rechterlijke Macht gaan stellen is : "bestaat er een grondwettelijk recht op vrijheid van beweging in Nederland". Door middel van een proefproces zullen we een uitspraak van de rechterlijke macht afdwingen. De Vliegende Egels zullen met een woonwagen door het land trekken en zien of ergens de politie een proces-verbaal wil opmaken, vanwege het feit,dat wij artikel 10 van de woonwagenwet hebben overtreden. Artikel 10 van de woonwagenwet zegt immers dat het verboden is om met een woonwagen een standplaats te hebben buiten het centrum.

BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAK LEIDEN WILLEN WEER OVERLEG MET DE BEWONERS VAN HET WOONWAGENKAMP TREKVAARTPLEIN  LEIDEN
Vrijdagavond 2 Mei jl. belde de wethouder van Rij de belangenbehartiger van de Vereniging Trekvaartpleinbewoners op, met het verzoek of hij een concept van een brief, die B en W aan het bestuur van de Vereniging Trekvaartpleinbewoners mocht doorfaxen. In deze fax stond dat de Motie van de Raad van december 1983 nog van kracht was dwz, dat er alleen verhuizing van woonwagens op vrijwillige basis kan geschieden. Dinsdagmiddag 6 mei jl. is tijdens een bijzondere ledenvergadering besloten Om het overleg let de gemeenten Leiden, Warmond, Oegstgeest weer te hervatten, alleen op voorwaarde dat een duidelijke formulering wordt gegeven over de afspraak om alleen woonwagens te verhuizen op basis van vrijwilligheid, alsmede op welke manier en met wie het overleg zal worden gevoerd. Vandaar dat het Bestuur in opdracht van de ledenvergadering van 6 mei jl. een brief aan B en W van Leiden heeft gestuurd met daarin de volgende zinnen, dit om elk misverstand te vermijden: " Er zal geen bestuursdwang worden toegepast, niet tijdens deze en de eventuele volgende Raadsperiode. Ook zal de afspraak, dat uitsluitend op basis van vrijwilligheid tot verplaatsen van woonwagens kan worden overgegaan, bindend moeten zijn voor een Raad van een andere samenstelling".
Nu het overleg over de toekomst van het Trekvaartplein weer zal worden opgestart, zouden wij een 3 tal punten naar voren willen brengen, die van essentieel belang zijn om tot een goed overleg te kunnen komen.
a. dat alle informatie ter bespreking gelijktijdig aan alle belanghebbenden zal worden bekend gemaakt
b. dat het centrale overleg zal moeten plaatsvinden tijdens de vergaderingen van de stuurgroep Poelgeest. In de toekomst zal deze vergadering, dus voor zover het gaat over bet woonwagenkamp Trekvaartplein, bijgewoond moeten worden door bet Bestuur van de Vereniging Trekvaartpleinbewoners. 
c. dat geen veto's of onbespreekbaarstellingen zullen worden uitgesproken.
Nu maar zien hoe de gemeente Leiden hierop zal reageren. Het is goed om te bedenken dat de gemeenten Oeqstgeest, Warmond en Leiden vertegenwoordigd zijn in de stuurgroep Poelgeest. Deze stuurgroep zal het plan voor het bouwen van ruim 1000 woningen in de Broek-en Simontjespolder en de renovatie van het woonwagenkamp Trekvaartplein moeten uitvoeren. Het is dus van het grootste belang, dat het Bestuur van de Vereniging Trekvaartpleinbewoners, als direct belanghebbende, mee kan gaan beslissen over hun toekomst.
Op 3 april jl. heeft het Bestuur van de Vereniging Trekvaartpleinbewoners een brief gestuurd aan de stuurgroep Poelgeest met de 3 vragen:
Inzage notulen van de stuurgroep, wanneer de stuurgroep weer bijeenkomt en of wij bij de komende vergadering, het standpunt van de bewoners Trekvaartplein kunnen toelichten. Tot op heden ruim 1 maand later heeft het Bestuur nog niets vernomen, niet eens en bericht dat de brief in goede orde was ontvangen.

VERGELIJKING SITUATIE OVERLEG TUSSEN GEMEENTE LEIDEN EN DIE VAN DE GEMEENTEN HILVERSUM EN DEN HAAG.
In Leiden hopen wij dat de zelfde situatie zal worden bereikt als in in Hilversum waar het Bestuur van de Vereniging Egelshoekbewoners mee mag vergaderen met de stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi-en Vechtstreek (STUG). Afgesproken is daar dat verplaatsing van woonwagens uitsluitend zal geschieden op basis van vrijwilligheid. Ook daar zullen de gemeenteraden van maar liefst 11 betrokken gemeenten zich aan deze afspraak houden, ook in de volgende raadsperioden. In Den Haag zijn de Verenigingen van de woonwagens Leyweg en Escamplaan nog niet zo ver. Daar zal een Stuurgroep uitvoering moeten geven aan een plan van de gemeente Den Haag: "Wonen op  wielen in beweging".Nu zijn de plannen nog zo dat zij zullen worden uitgevoerd zo nodig met bestuursdwang en de leden van het bestuur van beide verenigingen Leyweg en Escamplaan hebben geen zitting in de stuurgroep. Ondanks het feit dat in bovengenoemd plan staat dat alle betrokkenen ( dus geen woonwagenbewoners!) zitting hebben in deze stuurgroep. De Raad van de gemeente Den Haag zal in de komende maanden duidelijk gemaakt moeten worden, dat zij er verstandig aan doen om akkoord te gaan met de wensen van de bewoners van de twee woonwagenkampen: "alleen overleg indien verhuizing woonwagens op basis van vrijwilligheid zal gebeuren en dat de besturen van de twee verenigingen worden erkend als gelijkwaardige gesprekspartners en zij de vergaderingen van de stuurgroep mogen bijwonen, zodat zij hun wensen kenbaar kunnen maken".De grote overeenkomst bij de drie gemeenten Hilversum, Leiden en Den Haag is dat de grond waarop de woonwagens liggen bestemd wordt voor woningbouw. Frans van Doorn, de contactman van de gemeente Den Haag  en het woonwagenkamp Leyweg wist al te vertellen, dat woningbouw veel meer geld oplevert voor de failliete gemeente Den Haag dan woonwagens. In Leiden komen er maar liefst 1000 woningen rondom en op het kamp Trekvaartplein. In Hilversum heeft een projectontwikkelaar grond direct naast het woonwagenkamp de Egelshoek maart vorig jaar aangekocht voor 3 miljoen gulden, 5 keer de prijs die er normaal voor betaald. Alles met het oog het weer aan de gemeente Hilversum te verkopen als de plannen van de gemeente Hilversum doorgaan: het bouwen van o.a. luxewoningen op de Egelshoek. Het draait allemaal om geld. Argumenten als brandveiligheid, integratie, vervuiling, criminaliteit, onbeheersbaarheid etc. etc. zijn allemaal zo vals als een kraai. Wanneer durven ze eens komen met de inhoud van de verborgen agenda's. Gelukkig zijn in de Gooi- en Vechtstreek de 200 raadsleden van de 11 gemeenten, die besluiten over  de deconcentratie van het woonwagenkamp de Egelshoek, op tijd wakker geworden. Mevrouw L.H. van Deelen-Meeng (D66), raadslid van Nederhorst den Berg, stelde op 14 november 1996 aan de wethouder woonwagenzaken mevrouw N.H. Hageman-Berg (CDA) de volgende vraag: "Wat is nu precies de bestemming, die de gemeente Hilversum aan het terrein wil geven wanneer de Egelshoek vrijkomt. Tot nu toe hebben wij wel een serie argumenten van de gemeente Hilversum gehoord waarom het moet verdwijnen, maar geen goed antwoord gekregen op de vraag:"Wat is de volgende bestemming van de Egelshoek" .

WERKBEZOEK AAN VERGADERING VAN DE RAAD VAN GEMEENTE DEN HAAG OP DONDERDAGAVOND 15 MEI A.S. OM HALF ACHT IN HET GEMEENTEHUIS ..
In de vorige nieuwsbrief is een fout geslopen. De redactie van de Vliegende Egels heeft even niet goed opgelet en schreef dat de raadsvergadering op woensdagavond 15 mei zou zijn, dat is niet goed mogelijk omdat 15 mei op een donderdag valt! Dus tot aanstaande Donderdag 15 mei . Komt met zoveel mogelijk, want het is goed om de raadsleden, die over de bewoners van de woonwagenkampen Leyweg en Escamplaan op 5 juni a. s. gaan beslissen, in actie te zien.
LAATSTE NIEUWS
"De Vliegende Egels hebben - in verband met de afschaffing van de woonwagenwet - hun ogen laten vallen op een plek in Nederland waar ze hun nest gaan bouwen en wel in een gebouw waar 150 mensen over het toekomstig lot van de woonwagenbewoners gaan beslissen. Normaal trekken de Vliegende Egels, zoals vorige winter naar hun vertrouwde overwinteringsplaats aan de rivier Valsch, ten Noordoosten van het stadje Hoopstad in de Oranje Vrijstaat, een provincie van de Republiek Zuid-Àfrika. Haar nu de woonwagenbewoners gedreigd worden met uitroeiing, zien de Vliegende Egels zich genoodzaakt om in Nederland te overwinteren en de plek die zij nu hebben uitgekozen is ideaal om voor de woonwagenbewoners nieuwe wetten te maken, die werkelijk zijn gericht op de belangen van de woonwagenbewoners. Wanneer wij ons nieuwe nest gaan betrekken zal nog aan de woonwagenbewoners nader worden bekend gemaakt

Einde Nieuwsbrief Vliegende Egel van 13 mei

Zondagavond 1 juni 1997. Brief van Tom de Booij aan  het bestuur van de Vereniging Leywegbewoners
Morgen is het de grote dag dat jullie aan de wethouder Noordanus duidelijk gaan maken dat de tijd voorbij is dat jullie als maar slikken wat zij jullie door jullie strot willen douwen. Mijn advies is als volgt: Noordanus moet worden verteld dat jullie best bereid zijn tot een deal, maar onder een strikte voorwaarde: alles op basis van vrijwilligheid. In ruil hiervoor geven jullie hem de garantie dat hij het wegsleepartikel niet behoeft te gebruiken omdat jullie er voor zullen zorgen dat iedereen de Leyweg verlaat, zodat zij hun plannen kunnen uitvoeren. Voor de invulling van de nieuwe standplaatsen zullen de bewoners zelf plannen ontwikkelen, zodat die families die bij elkaar willen blijven dat kunnen. Het is voor de Noordanus de enige kans om er goed uit te komen, anders wordt het oorlog, vooral als jullie families uit elkaar worden gerukt. Als hij toestemt in de eis van vrijwilligheid kun je hem ook de verzekering geven dat hij geen last meer zal hebben van dat nare akelige lastige tussenfiguurtje. Let wel ik zal altijd achter de schermen blijven toekijken of jullie niet toch besodemieterd worden, want dan kom ik weer op het strijdtoneel. Ook kan je Noordanus mededelen dat wanneer hij toch het wegsleepartikel blijft hanteren hij op hele harde acties van mijn persoonlijke kant kan rekenen. Ik zal dan, als jullie er uiteraard in toestemmen, strafbare feiten plegen zodat in de rechtszaal de misdadige praktijken van de overheid jegens de woonwagenbewoners aan de kaak kunnen worden gesteld.
Nu mannen ga morgen met open vizier ten strijde ik ben er van overtuigd dat jullie je niet laat omlullen. Laat vooral de twee adviseurs van Noordanus Verdonck en van Kooperen hun mond houden. Jullie hebben immers een gesprek aangevraagd op persoonlijke titel met Noordanus. Als Noordanus toegeeft, geef hem dan ook de eer!  Met de beste groeten Tom de Booij

Juni 1997 Stencil verspreid onder de woonwagenbewoners van Nederland
DE DOODSKLOK VOOR DE WOONWAGENBEWONERS LUIDT OP HET BINNENHOF WOENSDAG 25 JUNI 1997 VAN 10.00-13.00 UUR. De Vaste Commissie van VROM houdt op woensdag 25 juni een hoorzitting over het wetsvoorstel om de woonwagenwet af te schaffen. Alleen instanties die van de overheid subsidies ontvangen zijn uitgenodigd om in te spreken.Onze organisatie Landelijk Overlegorgaan Woonwagenbewoners (LOWB) is niet uitgenodigd, ondanks het feit dat wij een publicatie van 22 pagina's over 150 jaar woonwagenbeleid ter informatie aan alle Tweede Kamerleden hebben toegestuurd. Toch gaan we hoe dan ook onze stem laten horen.

OPROEP AAN ALLE WOONWAGENBEWONERS VAN NEDERLAND
Wij roepen alle woonwagenbewoners van Nederland op om woensdagmorgen 25 juni 1997 om 10 uur naar de Tweede Kamer in Den Haag te komen Als de woonwagenwet wordt aangenomen worden de woonwagenbewoners overgeleverd aan de willekeur van de gemeenten. De woonwagenbewoners zijn dan in het niets verdwenen, verdampt, geliquideerd. We moeten met man en macht proberen dat de wet niet wordt afgeschaft. Als Woensdag blijkt dat ze geen oren hebben om naar ons te luisteren, blijven we net zo lang zitten tot ze wel naar ons willen luisteren.

GEEF DEZE OPROEP DOOR AAN ALLE MEDE-WOONWAGENBEWONERS
Omdat het onmogelijk is om nog voor aanstaande woensdag 30.000 woonwagenbewoners persoonlijk te benaderen, sturen we dit pamflet aan contactpersonen van zoveel mogelijk woonwagenkampen in Nederland. We hopen dat de contactpersonen er voor kunnen zorgen dat zoveel mogelijk woonwagenbewoners aan onze oproep gevolg willen geven om naar de Tweede Kamer te komen.

Donderdag 6 maart 1997 Brief van Dr. Tom de Booij voorzitter stichting Voorlichtingsprojekt en Adviesburo Kriminaliteit en strafrecht (K en S) aan Mevrouw J.A.P. Valk, secretaris van K en S
Geachte Mevrouw, Hierbij deel ik U mede dat ik het bericht van het bestuur van de Bond van Wetsovertreders (BWO) heb ontvangen met de mededeling dat de BWO per 5 maart 1997 is opgeheven (zie bijlage 1). Reden waarom ik aan onze cóördinator de heer van der Maal heb verzocht om alle door ons zolang waargenomen aktiviteiten ten behoeve van de BWO te staken. Tevens heb ik hem gevraagd een bijzondere vergadering van K en S uit te scn~ijven (zie bijlage 2). Zoudt U zo vriendelijk zijn, in uw funktie van secretaris, om de overige bestuursleden van K en S van de stand van zaken op de hoogte te brengen. Helaas beschik ik niet over de juiste informatie betreffende deze bestuursleden (namen en adressen). Ook is mij niet bekend of de advocaat die bij onze laatste vergadering aanwezig was het aangeboden bestuurslidmaatschap heeft aangenomen. Zoals ik al tijdens ons laatste bestuursvergadering in krachtige bewoordingen heb gesteld dat het van het grootste belang is dat K en S haar aktiviteiten duidelijker moet richten op het bereiken van haar gestelde doel namelijk het geven van voorlichting en advies in zake Kriminaliteit en strafrecht. Ik ben eveneens van mening dat door het wegvallen van de aktiviteiten voor de BWO, de mogelijkheden voor het ontvangen van subsidie voor de K en S aanzienlijk zijn vergroot. Het was immers duidelijk tijdens de laatste vergadering voor de beoordelingscommisie voor de subsidies in Utrecht dat de voorzitter duidelijk bezwaren had tegen de combinatie van K en S en BWO. Inmiddels met de vriendelijke groeten Dr Tom de Booij voorzitter K en S.

Dagboek 1998

Grepen uit het dagboek, alsmede correspondentie, documenten en vele foto's
Aan het eind aparte hoofdstukken :
1. Acties behoud woonwagencentrum Trekvaartplein Leiden 1998 deel 2
2. Behoud Woonwagenkamp aan de Bisschopswaai in Baarn, deel 3;
3. Faillissement Bond van Wetsovertreders, deel 4


Dagboek:
Dinsdag 13 - dinsdag 27 januari Vakantie Cannes. Flat gehuurd van familie Von Mühlen.

Cannes. Links: uitzicht vanuit bed op de Middellandse zee. Rechts, elk ochtend ontbijt op balkon, samen met Marlof en Tineke Strumphler

Eind januari.  Notitie geschreven naar aanleiding van de statuten wijziging van Stichting Democratisering Golfsport in (DGS) in Stichting Democratisering Golfsport en Wetenschap (DGW) op 17 december 1997.

In 1980 ben is begonnen met de popularisering van de golfsport. Oktober 1980 werd de Baarnse Golfvereniging opgericht. Lidmaatschap f 15, - per jaar. Les werd gegeven op het recreatieterrein Lage Vuursche. Al snel ruim 300 leden. Eind 1980 werd het initiatief genomen om leden van de Baarnse Golfvereniging te laten spelen op de hockey terreinen van hockeyclub Be Fair. Voorjaar 1981 eveneens op de hockeyvelden van Hilversum. Zo werden twee golfclubs in 1981 opgericht: Be Fair Golf en 't Jagerspaadje (Hilversum). De lesgelden werden gestort op de rekening van de op 6 juni 1984 opgerichte Stichting Golfexploratie. Deze stichting had onder meer tot doel voor het bevorderen van de golfsport voor iedereen die daarvoor belangstelling heeft. In 1985 ben ik begonnen met een golfschool. Ook niet-leden van de golfclub Be Fair konden toch een zes weeks cursus volgen om kennis te maken met de golfsport. De Nederlandse Golffederatie heeft mijn amateurstatus afgenomen. Vanaf 1985 heb ik de opleiding golfprofessional gevolgd. Tijdens het geven van golflessen viel het mij steeds meer op dat het golfen vooral een spel tussen de oren is. Vandaar dat ik mij ben ga verdiepen in wat in de hersenen gebeurd voordat dat een golfschot wordt gegeven. Dit weer om een beter lesprogramma te kunnen opstellen en met het oog om de mensen sneller te kunnen leren golfen. Tot eind 1988 heb ik les gegeven op Be Fair. Toen 9 maanden hoofdprofessional golfclub in Nunspeet. Maart 1990 heb ik het examen golfprofessional met goed gevolg afgelegd. Daarna freelance golfprofessional dwz het geven van zgn. golfclinics.
In 1990 ben ik een project "preshot" routine gestart, dit in samenwerking met prof. Kees Brunia van de Katholieke Universiteit. We wilden nagaan, door de registratie van de elektrische activiteit in de hersenen, of we de kwaliteit van de voorbereiding van een golfshot konden bepalen. Een aantal Nederlandse topgolfers had toegezegd om als proefpersonen mede te werken. Helaas is het onderzoek nooit goed van de grond gekomen aangezien de gelden ervoor ontbraken bij de Universiteit. Vele pogingen heb ik gedaan om mijn theorieën bij neurowetenschappers aan de man te brengen. Steeds weer bleek dat iedereen het te druk had met zijn specialisme; er was duidelijk geen plaats voor een wetenschapper buiten het vakgebied. Ook in buitenland pogingen ondernomen met hetzelfde negatieve resultaat. Zo ben ik, autodidactisch, begonnen met de bestudering van duizenden artikelen. In de veronderstelling dat me dit meer inzicht zou geven wat er allemaal voor processen in de hersenen plaatsvinden bij de voorbereiding van een golfschot. Dit had wel direct tot gevolg dat mijn lesmethoden drastisch zijn veranderd. Voor het lesgeven van de golfregels heb ik allereerst een vergelijkende studie gemaakt van het Nederlandse en Engelse recht. Het regel boekje is immers opgesteld door AngelSaksen! Door het geven van talloze regelavonden, heb ik een methode ontwikkeld, die de beginnende golfer snel wegwijs maakt in het regelboekje.
Op aanraden van een aantal golfprofessionals heb ik in 1993 getracht om de overheersende rol van de Nederlands Golf Federatie aan de kaak te stellen. 400 personen heb ik uitgenodigd om aanwezig te willen zijn op een bijeenkomst 1 maart 1993 in Vianen. Ik zou dan een lezing houden over het verleden, heden en toekomst van de golfsport in Nederland: "Zo is toch de realiteit". De lezing werd bezocht door 65 personen. De tekst werd verzonden aan alle besturen van golfverenigingen in Nederland. De Engelse vertaling heb ik aan alle leden van de Europese Golf Associatie (EGA) en de Professional Golfassociation of Europe (PGA). In totaal 300 exemplaren. Hierop zijn zegge en schrijven 5 reacties binnengekomen, waaronder van H.M. de Koningen en de secretaris van de PGA.
14 april 1993 heb ik samen met Erik van Maal de akte getekend waarin de Stichting Democratisering Golfsport in het leven werd geroepen. In het bestuur hebben zitting genomen: de golfprofessionals Tom O'Mahoney en Ad Wessels, de oud-tennisleraar Gerard Smit en Erik van der Maal. Ik kreeg de functie van coördinator. De Stichting heeft als doel, binnen een periode van tien jaar, het democratiseringsproces van de golfsport te bevorderen, zodat deze sport voor iedereen toegankelijk wordt.
In oktober 1993 ben ik begonnen met het lesgeven aan bejaarden verzorgingshuizen. Golfbaantjes werden aangelegd in de tuinen om de huizen heen. Momenteel worden door een aantal vrijwilligers lesgegeven in een tweetal lokaties: Laren en Boxtel. Jaarlijks zijn ertussen de golfclubs Juventus, Nooit te Oud (Boxtel) en Johanneshove (Laren) van deze bejaarden-centra golfwedstrijden georganiseerd. Het golfmateriaal wordt een jaar in bruikleen gegeven door de Stichting. Als het een succes wordt, maken ze een bepaald bedrag aan de Stichting over ter compensatie.
In de maanden september oktober 1993 heb ik 17 vertegenwoordigers van sportorganisaties gesproken. Ik heb hun mening gevraagd over het heden en de toekomst van de golfsport in Nederland. De resultaten heb ik verwerkt in een nota "Zo is de realiteit " Hierin waren 7 actiepunten opgenomen. Alle hoop was gevestigd op de jaarvergadering van de golfprofessionals in December dat deze 7 actiepunten zouden worden overgenomen. Een van de actiepunten was om stelling te nemen tegen het huidige golfvaardigheidsbewijs. Het examen dat moet worden afgelegd om dit bewijs te verkrijgen vormt een te grote drempel voor het bedrijven van de golfsport voor iedereen. Ik heb hiervoor een briefkaart ontworpen met de logos van alle instanties van de golfassociaties in Nederland en Europa. In de briefkaart wordt gevraagd of ze het eens zijn met de stelling: "het examen voor het golfvaardigheidsbewijs (GVB) van de NGF staat in zijn huidige vorm een gezonde ontwikkeling van de golfsprot in de weg". Deze briefkaart met postzegel van 70 cent erop is aan alle 270 Nederlandse professionals verzonden. 4 professionals hebben de briefkaart teruggestuurd. (Diens brood men eet diens woord men spreekt). De Nederlandse Golf Federatie heeft mij via een advocaat laten weten dat ik hun logo niet voor deze actie mocht gebruiken. Als ik toch met de actie zou doorgaan zouden juridische stappen tegen de Stichting worden ondernomen. Door de verscherping van de acties hebben zich twee bestuursleden (golfprofessionals) van de Stichting eind 1993 teruggetrokken. Hun maatschappelijke status dreigde in gevaar komen.
Door het hoofd van de opleiding Golfprofessional B ben ik gevraagd om in december 1993 en 1994 les te geven in het vak regels. De Nederlandse Golf Federatie heeft er echter voor gezorgd dat ik deze lessen niet mocht geven onder het motto "ik paste niet in het team".
31 januari 1994 heb ik discussie bijeenkomst in Vianen georganiseerd met ais onderwerp "Problematiek Exploitatie Golfaccomodaties". Tijdens deze bijeenkomst heb ik mijn nota "Zo is de realiteit II" gepresenteerd. Daarna is levendig gediscussieerd over de toekomst van de golfsport, vooral door leden van de Nederlandse Vereniging Exploitatie Golfaccomodaties. Deze vereniging is mede door deze bijeenkomst actiever geworden om een beter tegenwicht te vormen tegen de overheersende rol van de NGF.
Een poging om een Vereniging voor Caddiemasters van de grond te krijgen is jammerlijk mislukt. Zij vallen nu tussen wal en het schip. De greenkeepers en golfpro's hebben hun eigen verenigingen die voor hun belangen opkomen. Zo werd de Nederlandse Vereniging van Caddiemasters opgericht 23 november 1993. Ruim dertig caddiemasters in Nederland zagen zo'n vereniging wel zitten. Zo werd een oprichtingsvergadering belegd op 15 februari 1994. De bestuurders van de Nederlandse Golf Federatie vond het bepaald niet een goed idee. Ze zagen een vakbond voor Caddiemasters niet zitten. De caddiemasters hebben mij te kennen gegeven niets meer met me te maken willen hebben. Zodat de vergadering is afgezegd en de vereniging is uitgeschreven uit het register van de kamer van Koophandel! De boycot ging zelfs zo ver dat een golfclub de opeen envelop met de convocatie voor de vergadering heeft geweigerd om in ontvangst te nemen.
In juni 1994 heb ik aan de Directeur van de Gevangenis in Vught gevraagd of ik de gevangenen golfles mocht geven. De directeur van de gevangenis in Vught zag het niet zitten. De reden die hij opgaf, was dat door de invoering van de Werkzame Detentie er veel minder geld en tijd beschikbaar is voor recreatie. Helaas tot op heden nog geen verder succes met de golfsport binnen de gevangenismuren te brengen.
In 1995 heeft een student van de Universiteit van Amsterdam een scriptie geschreven over de ontwikkeling van de golfsport.  De titel is veelzeggend: "Laat ze toch schaatsen". Helaas is de scriptie door de Golfwereld doodgezwegen. (scriptie: Popularisering golfsport ).De onkosten die de student heeft gemaakt voor deze scriptie zijn door de Stichting Democratisering Golfsport vergoed. Hij heeft ter voorbereiding van deze scriptie een aantal personen geïnterviewd.
In 1995 heb ik mijn medewerking gegeven aan een golfschool op de golfclub de Batouwe (Tiel). De opzet van de Golfschool is enigszins te vergelijken met die van Be Fair in midden jaren tachtig. Het onderwijs is in het bijzonder gericht op de beginnend golfer. De inhoud van de cursus van acht lessen heb ik op schrift gesteld. Dit werkstuk heb ik voorgelegd aan het Bestuur van de Nederlandse Professional Golf Associatie (N.P.GA) en de voorzitter van de Nederlandse Golf Federatie (N.G.F.). De NPGA zag geen reden om hierover met mij van gedachten te wisselende. Van de voorzitter van de NGF, de heer Kruyt moet ik nog antwoord ontvangen. Geheel onverwacht waren deze reacties niet. De ideeën die in dit programma zijn ontwikkeld, staan inderdaad haaks op hun denkbeelden. In mijn lesfilosofie wordt meer uitgegaan van het afleren dan aanleren. Geprobeerd wordt om alle motorische vaardigheden, die in de jeugdjaren zijn aangeleerd, ten nutte te maken. Zo bv. de vergelijking van de golfswing met het keilen van een steentje over het water.(Beginnerscursus 8 lessen). De Lingewaalse Golfclub bij Gorkum heeft deze beginnerscursus overgenomen. Bij de Martin de Ridder golfschool kan men voor weinig geld terecht. Het is zo mogelijk om de eerste beginselen van de golfsport snel onder de knie te krijgen. Ik verzorg bij deze golfschool nog de regellessen.
1 Januari 1998 ben ik gestopt met het geven van golflessen. Ik hoop in het jaar 1999 weer mijn amateurstatus terug te krijgen. Om nu toch nog een bijdrage te geven aan de democratisering van de golfsport zijn de statuten van de Stichting op 17 december 1997 gewijzigd. Allereerst is de naam van de Stichting veranderd in Stichting Democratisering Golfsport en Wetenschap (DGW). Aan de doelstelling is een artikel toegevoegd: het bevorderen van interacties tussen verschillende takken van wetenschap met namen het dichter bij elkaar brengen van de alfa en béta wetenschappen. De Stichting wil zich in het bijzonder richten op het gevaar van een te ver doorgevoerde specialisatie in de wetenschap. Uiteraard is specialistisch onderzoek onmisbaar, maar volgens ons zal deze wetenschappelijke wereld ook gedemocratiseerd moeten worden. De samenleving moet beter op de hoogte worden gehouden van wat er allemaal op de onderzoeksinstituten wordt uitgespookt. Meer mensen moeten zich inzetten om een brugfunctie te vervullen tussen het gewone publiek en de wetenschap. De ontwikkeling van de wetenschap gaat zo snel. Het publiek is zich nauwelijks bewust van de grote gevolgen die dit voor de mensheid kan hebben. Het ligt nu in de bedoeling bepaalde gebieden van de wetenschap in gewone taal op te schrijven en te verspreiden via het interne

Maandag 2 februari 1998 Brief van Caspar Diepenhorst. Bedankje voor jeugdlessen golfclub de Pan..
Beste Tom, Om allerlei redenen is het niet meer gelukt om in aanwezigheid van door jou enthousiast gemaakte jeugdleden afscheid van je te nemen en je te bedanken voor je enorme inzet. Hierbij doe ik jou nog een stoffelijk blijk van onze waardering toekomen. Overigens hebben er afgelopen najaar geen trainingen meer plaatsgevonden vanwege de geringe beschikbaarheid van Sven Muts. Sven heeft overigens, zo ik heb begrepen, een prachtige uitdaging gevonden op de Batouwe. Gelukkig hebben wij dit jaar Gary Richardson, één van de pro I s van de Hoge Klei, bereid gevonden de jeugdtrainingen op zich te nemen. Nogmaals hartelijk dank en het ga je verder goed. Caspar Diepenhorst

Zaterdag 7 februari. Heerlijk uitgerust vakantie in Frankrijk. Bij terugkomst moeite om studie weer op te nemen Eerste golfles van Tim Giles. Veel oefeningen. Ook veel piano. Weer bij kamp trekvaartplein geweest. Ultimatum van gemeente Leiden. 100 treffende punten uitwerken praatje bij plaatje voor lezingen.
Woensdag 4 maart Weer lange tijd niet bijgeschreven. Nog steeds geen goede aanknopingspunt voor mijn boek. Steeds maar weer afglijden naar literatuuronderzoek. Veel te veel materiaal. Adrienne een weekje naar Portugal wel ongezellig.. Sascha was hier een paar daagjes. Wat een meid, zo harmonisch. Dol om zo'n kleindochter te hebben.

Vrijdag 13 maart Etentje in restaurant de Promenade in Baarn voor 67 ste verjaardag Adrienne en 44 jaar getrouwd

Vrijdag 20 maart - Maandag 23 maart Met golfvriendjes van Anderstein naar Spanje. Lauro golf- Guadalmina- Marbella- Fuengoral
Zondag 26 april Steeds geworsteld met het zoeken naar de vorm om al mijnmateriaal onder te brengen. Het hoofdstuk zintuig zien nu afgerond.Veel golfen gaat nog wel goed, nog te veel willen. Leuk dat ik van het golf team heren 2 non-playing captain ben geworden. Vandaag worden we misschien kampioen. Leids woonwagenkamp nu in volle oorlog. In 25 jaar geen gesprek meer mogelijk. (Zie hoofdstuk actie Trekvaartplein aan het eind van het dagboek 1998).Het alcohol probleem nog even groot kan steeds verleiding niet weerstaan.
Donderdag 7 mei Weer zwaar depressief. Wat te doen met geopol. Verpakking Vliegende Egel of is dit te kinderachtig en niet serieus genoeg, beter om het Egoproject te noemen, want dat is uiteindelijk mijn filosofie
Zaterdag 16 mei Het gaat weer. De kapstok Vliegende Egel is goed. ik kan er veel in kwijt.
Zondag 24 mei  Zwaar depressief. Doelloos voor me uitgestaard. Met Ma tot de conclusie gekomen eerst alles ordenen en dan beginnen met schrijven.
Maandag 25 mei Gisteren heel gezellig met twee zoon en schoondochter gegolfd in regen. Vanochtend in bed met Ma beslist om de chaos te ordenen. dus begonnen met opruimen op zolder Jan Maarten vond het ook een chaos.
Woensdag 3 juni Eindeloos om de hete brei zitten draaien. Steeds weer aan iets begonnen aan iets, dan weer gestopt. Ook alcohol in grote mate. Wanneer krijg je hierover controle. Ma is is ongerust over haar hoofd en bang voor de dood. Helaas als echte binnenvetter houdt ze het voor zich zelf. Eerst al het materiaal definitief afwerken. Stap voor stap, continuïteit.

Zaterdag 13 juni Artikel in Focus van Utrechts Nieuwsblad:  Iedereen een club!
Weg met het prikkeldraad om de golfbanen! Oud-golfprofessional dr. T. de Booij uit Baarn leent voor het gemak even een uitspraak van Prins Claus. De Booij is het niet alleen volkomen met de koninklijke golfer eens, hij zet zich volledig in voor de 'democratisering' van de golfsport. Die strijd noemt hij inmiddels zijn 'eenmansguerilla'. De Booij (73) is de man achter de Stichting Democratisering Golfsport. Doel: de golfsport voor iedereen toegankelijk te maken. Boosheid over het elitaire karakter van golf is zijn drijfveer. "Mijn kleinzoon golft heel aardig, maar als hij naar de golfbaan fietst verbergt hij de golfclub onder z'n jas. Anders wordt hij nageroépen: hé joh, vuile kakker."
Zelf gaf De Booij het voorbeeld. In 1980 is hij in de hossen van Lage Vuursche begonnen met lesgeven aan iedereen die het spel wilde spelen. Hij gaf les aan woonwagenbewoners en ouderen. Geld mocht geen drempel zijn: de contributie bleef beperkt tot vijftien gulden per jaar. Hij heet een anarchist te zijn, niet iemand die in een doorsnee golfclub past, immer recalcitrant. Z'n strijd vraagt offers, zoals het royement van de Veluwse Golfclub. "Ze hadden gelijk, ik hield me niet aan de codes." De Booij woont vrijstaand, in Baarn. Het neertellen van 40.000 gulden voor het lidmaatschap van een golfclub is voor zijn vrouwen hem geen onoverkomelijk probleem, maar niet iedereen kan zich zo'n uitgave en de rebellie permitteren. Maar waarom moet iedereen zonodig aan de golfsport? "Dat vind ik nou een heel concrete vraag," zeg De Booij, de tinteling in zijn ogen verraadt de echte liefhebber. "Je bent helemaal op jezelf teruggeworpen. Waarom denk je .dat oud-teamsporters - Cruyff, Van Basten, Koeman, noem ze maar op - allemaal golfen? Het gaat bij de golf om de concentratie, terwijl je wel volkomen ontspannen moet zijn. Profs die echt goed hebben gespeeld, hoor je ook zeggen dat ze in the zone zijn. Het is heel goed om in de jachtige, geautomatiseerde maatschappij de ontspanning van het balletje te zoeken." Dáárom moet iedereen in De Booij's ogen kunnen golfen, en niet alleen de elite. Al maakt De Booij nog een onderscheid tussen de echte elite en de nouveau riche: "De echte elite wordt gekenmerkt door eenvoud, dat zijn geen protserige types die golf als statussymbool zien. Dat is anders met de middenklasse, die ook aan het golfen is geslagen, voor wie de sport een statussymbool is geworden. De niveau riche." Wie vindt dat Midden-Nederland te vol is voor nieuwe golfbanen, komt De Booij tegen. "Onzin. Dat wordt  door de media zo uitvergroot. Ga eens in het Groene Hart lopen, je ziet niemand. Als ik van Baarn naar Hilversum wandel, kom ik niemand tegen, behalve als we er een fietstocht organiseren. In de provincie Utrecht zijn veel gebieden te koop bij de boer, waar golfbanen op kunnen worden gemaakt." Golfbanen prima, maar wel voor iedereen toegankelijk. En dat gaat lukken, dat weet De Booij wel zeker. "Ook de mensen met de laagste inkomens zullen in de toekomst de golfsport beoefenen. Dat zijn ge woon lessen uit het verleden. Voetbal was een elite sport, bij tennis is het precies zo gegaan. Alleen het duurt even." "Tot die tijd strijdt De Booij door. Z'n nieuwste wapen - een homepage op Internet - is in de maak.

Zaterdag 27 juni - Maandag 6 juli Reis naar Schotland

Op de prachtig golfbaan Loch Lomand

Juli Psychologische analyse van Improved Learing B.V. Amsterdam
Tom is een zelf-starter die van nieuwe projekten houdt en zeer ingenomen is met een breed scala aan aktiviteiten. Wanneer de uitdaging uit een project is kan Tom zijn interesse verliezen. Hij kan dan een volgende uitdaging aan. Hij is zeer dead-line bewust. Hij raakt geïrriteerd wanneer tijdlimieten overschreden worden. Hij houdt inzichten aan die vaak niet gezien worden door anderen. Tom's creatieve geest staat hem toe de grote lijnen te zien. Tom is heet gebakerd en toont boosheid en ongenoegen wanneer hij het gevoel heeft dat anderen gebruik van hem maken. Hij is uitermate resultaatgericht met een gevoel voor urgentie om projecten snel af te ronden. Hij is agressief en zeker. Hij is sterk doelgericht en gelooft in het bereiken van zijn doelen via anderen, die hij in het gareel kan houden. Hij heeft mensen om zich heen nodig met aanvullende kwaliteiten. Tom moet leren zichzelf rust te gunnen. Hij is geneigd te veel energie te besteden aan zelfbeheersing en het beheersen van anderen. Veel mensen zien hem als een zelf-starter, toegewijd aan het behalen van resultaten.
Tom vindt het makkelijk zijn mening te delen omtrent werkgerelateerde problemen. Soms raakt hij emotioneel betrokken bij de besluitvorming. Hij kan veranderen, maar heeft er een hekel aan om veranderd te worden. Hij kan sneller veranderen als hij de idee heeft dat de verandering zijn idee is of wanneer hij de gehele reden voor de verandering begrijpt. Geconfronteerd met een moeilijke beslissing, zal hij trachten anderen zijn ideeën te verkopen. Tom zal lange dagen maken om een groot probleem op te lossen. Nadat het is opgelost kan hij verveeld raken door het routinewerk dat volgt. Tom heeft de neiging intolerant te zijn tegenover vage of traag denkende mensen. Hij maskeert af en toe zijn gevoelens met vriendelijke bewoording. Onder druk komen zijn ware gevoelens boven. Zijn actieve en creatieve geest kan zijn vaardigheid tot effectief communiceren hinderen. Hij presenteert de informatie soms op een manier die niet makkelijk toegankelijk is voor anderen. Hij houdt van mensen die duidelijk, bondig en nauwkeurig met hem communiceren. Tom prefereert mensen die hem de keuze laten in plaats van hem hun mening geven. De keuzemogelijkheden helpen hem beslissingen te nemen. Hij waardeert zijn mening boven die van anderen. Hij moet meer geduld tonen en vaker vragen stellen om vast te stellen of anderen hem begrijpen. Hij heeft de neiging mensen te beïnvloeden door direct, vriendelijk en resultaat georiënteerd te zijn. Hij kan zijn belangstelling verliezen voor wat anderen zeggen als zij afdwalen, of niet to the point zijn. Zijn actieve geest holt al vooruit (Mijn zoon Mauk had een man die hij golfles gaf en een bedrijf had die psychologische analyses maakten. Ik heb me toen beschikbaar gesteld voor een (gratis)  analyse)

Juli  Mijn foto  van Eiger noordwand (1938) opgestuurd aan Anderl Heckmaier en Heinrich Harrer, eerste beklimmers van de noordwand van de  Eiger

Foto genomen van af de berg de Tschuggen in juli 1939door Tom van de Eiger Noordwand op het moment dat de vier eerste beklimmers in de wand zaten.  

24 augustus Brief van Anderl Heckmaier
Lieber Dr. über Ihren freunrllichen Brief mit dem 60jährigen Eiger-Foto habe ich mich sehr gefreut und ich danke Ihnen dafür. Das Foto ist besonders interessan, zeigt es doch im Vergleich mit heute, wie sehr die Eisfelder geschmolzen sind. Als erst 13-Jähriger waren Sie ein ausgezeichneter Fotograf, denn, selten wird der Eiger mit Vorbau und den Seitenflanken aufgenommen. Nie hätte ich geglaubt, diesen 60. Jahrestag unserer Besteigung zu erleben. Inzwischen bin ich fast 92 geworden und es geht mir so gut, dass ich heuer gleich mehrmals in Grindelwald war und die Wand von unten betrachten konnte. Es ist schön, wenn man im Alter Erinnerungen hat, von denen man zehren kann!Nochmals meinen Dank für Ihren Brief. Ich wünsche Ihnen alles Gute und grüBe Sie vielmals

Maandag 5 oktober Briefkaart van Heinrich Harrer

                                Briefkaart van Heinrich Harrer

Juli 1998: Anderl Heckmaier (links) en Heinrich Harrer voor de herdenkingsplaquette voor de Eerste bestijging van de Eiger noordwand 21-24 juli 1938 : Andreas Heckmair, Ludwig Vörg, Heinrich Harrer, Frits Kasparek

Dinsdag 7 juli 46 jaar geleden op de top van de Nevado Huantsán.  Terug van heerlijke vakantie Schotland uitgenodigd door onze zoon Mauk. Nu weer aan de slag.  Waar te beginnen? ?
Vrijdag 7 augustus- Dinsdag 18 augustus Russische bootreis St Peterburg-Moskou

Links: Adrienne in onze hut aan boord van het cruiseschip. Rechts: Op  bezoek bij de kapitein in zijn stuurhut.

Links: Voor het graf van Lenin. Rechts: Op het rode plein

Maandag 24 augustus  Interview met Martin Simek.
Woensdag 6 september  Moeilijke tijd gehad. Slechts twee reacties gehad na het interview met Martin Simek. Nu weer op zoek naar vorm voor mijn materiaal; tijdschrift of home page?

2 reacties op het interview met Martin Simek:
1 september Brief van Charlotte van der Vlies aan Martin Simek "
Geachte Heer Simek, Sinds ongeveer een half jaar ben ik een redelijk trouwe luisteraar van uw programma: kleur bekennen. Waarom ik hier graag naar luister, hangt samen met uw betrokken en diepgaand wijze van interviewen die het wezenlijke in de ander wil aan raken en naar boeven wil laten komen in wisselwerking met de gast die U ontvangt. Vandaag werd ik echter zó enthousiast door de levensgeschiedenis van Tom de Booij en zijn gedachtegang dat ik voor mijzelf de mogelijkheid wil creëren om met hem in contact te kunnen komen, Of ik ook van deze eventuele mogelijkheid gebruik durf te maken, is een heel ander verhaal ! Eerst doe ik maar wat maar wat voorbereidende werk door U naar zijn adres te vragen mits hij met U overeengekomen is  dat - op aanvraag - vrij te geven; anders houdt mijn aktie meteen al op en wil ik op het Universum vertrouwen me een andere wijze te wijzen indien het echt de bedoeling is dat we met elkaar in gesprek zullen komen. Vriendelijke groeten van Charlotte van der Vlies.
Vrijdag 4 september Brief van Digna Hintzen-Philips
Beste Ton, Graag wil ik je heel hartelijk bedanken voor dat geweldige interview met Martin Simek! Talk about energising... ik was er nog urenlang vol van : er waren zoveel herkenningspunten en hoopvolle toekomst scenario's , die ik deel. Waarschijnlijk hebben we elkaar wel eens ontmoet op een feest bij oom Henk. Adrienne weet ik elk geval wie ik ben! In de familie wordt er verrassend weinig over je gepraat, net zoals een deel van ons gezin vanwege Morele Herbewapening ook wat griezelig, of on-salonfähig wordt gevonden! Hoe dan ook, ik ben er van overtuigd dat de toekomst afhangt van de bereidheid van mensen om te analyseren, te groeien, het oude lost te laten. . Ik denk dat "het oude systeem"(of het nu kapitalisme is of collectivisme) afhangt van de kwaliteit van de mensen die er leiding aangeven. Heb je je grote voorganger-geoloog -filosoof Teilhard de Chardin gelezen? Zijn mensbeeld en wereldbeeld leidt regelrecht naar Deepak Chopra , die samen met de Celestijsne Belofte zeker ook een van jou inspiratiebronnen is. Heb je ooit een interview in het blad " Ode "gehad. Wat enig wat je vertelde over de woonwagenbewoners! Ik ontmoette onlangs in Mexico een 'native American', die voorzitter is geweest van de First Nation journalistenbond in de V.S. Hij organiseert voor volgend jaar een bijeenkomst van 'the Sacred Red, geestelijke leiders van allerlei 'nations', om hun geestelijk erfdeel vast te leggen voor hun kinderen. Enfin - nog zoveel meer te bepraten, maar ik eindig met de hartelijke groeten aan jullie beiden! Digna H.

Zaterdag 12 - maandag 14 september . Reis naar Italië, bijwoning huwelijk van Ian ter Haar. Uitgenodigd door de vader van de bruidegom. Huib Ter Haar.
Dinsdag 15 september Heel gezellige reis  naar Italië voor huwelijk Ian ter Haar. Voor mij zeer belangrijk dat Huib ter Haar heeft gezegd om mijn materiaal uit te poepen. Niet golven maar schrijven een maand lang. (Zie hieronder de bedankbrief aan Huib ter Haar voor de reis naar Italië).

Dinsdag 15 september Brief aan Huib ter Haar
Onderwerp: een maand lang poepen
Beste Huib, Allereerst heel veel dank ook namens Adrienne, voor je gulheid: hotel, eten, drinken, transport. Het kon niet op en dan 'last but not least het grote feest. We hebben er een heel dierbare herinnering aan. Het was zeer harmonieus, gezellig en vrolijk. Nu nog even over je inspiratie tijdens het wachten op het vliegveld. Mijn moeder zou gezegd hebben: "Blessing in disguise". Ik ben al driftig aan het poepen geslagen. Zelfs al een goede kapstok gevonden. Om in leven te blijven moet de mens:
1. zuivere lucht in ademen
2. schoon water drinken
3. genoeg voedsel eten
4. dak boven zijn hoofd hebben, genoeg verwarming en verlichting
5. zich verplaatsen en communiceren
6. zich veilig voelen
7. zich vermenigvuldigen.
8. gezond zijn
Door de exponentiele groei van de wereldbevolking zijn voor een groot aantal mensen, op deze planeet aarde deze acht voorwaarden niet meer of nauwelijks aanwezig. Binnen enkele decennia zal dit eveneens gelden voor mensen die nu nog zich verzekerd weten van levenswaardig bestaan. Laten we eens zien hoe al deze voorwaarden in nauw verband met elkaar staan.
1. De zuivere lucht wordt verontreinigd door het verbruik van fossiele energie voor transport, industrie, handel.
2. Het schoon drinkwater raakt op vanwege ontbossing, verzilting, roofbouw, landerosie .
3. Het voedsel raakt op door gebrek aan fossiele en vervangbare energie, onvoldoende landbouwgrond, overbevissing, uitsterven van planten en dieren.
4. Door de exponentiele groei van de stadsbevolking toename van het aantal daklozen  Door gebrek aan energiebronnen onvoldoende verwarming en  verlichting. Overstromingen en andere natuurrampen veroorzaakt door veranderingen van klimaat.
5  Gebrek aan fossiele en vervangbare energiebronnen afname gebruik transport en communicatie middelen.
6. Door toename bevolkingsdichtheid in grote steden toename geweld en criminaliteit. Oorlogen voor verovering of veiligstellen grondstoffen,  waterbronnen, landbouwgronden en visgronden
7. Aids en andere infecties aan voortplantingsorganen zorgen voor afname groei wereld bevolking
8. Afname gezondheid door besmettelijke ziekten zoals malaria, tuberculose, cholera.
Een technologische oplossing van deze problemen is er niet, zolang de mens streeft naar groei in productie en consumptie. De natuur zorgt echter wel voor een oplossing. Honger, oorlogen, ziekten zorgen voor drastische afname van wereldbevolking, zodat de mens met mindere aantallen zich zelf op deze aarde staande kan houden.
Zo, Huib dat is zo'n beetje het kader waarin ik mijn gegevens wil samenbrengen. Nogmaals dank voor je inspiratie. Zodra ik wat op papier heb 'gepoept' stuur ik het je toe. Gegroet en veel liefs voor Maria (Wat een prachtige speech had ze, vol met symboliek)  Tom

Woensdag 30 september Veel geschreven.  Bij kraker geweest voor ruggenwervel die kapot is door val bij Elfstedentocht? Zolderkamer opgeruimd. Nu weer schrijven. Russische les gaat goed. Wat een mooie taal.
Maardag 30 november Veel opgeschoten. Het artikel is bijna klaar. Wereldreis gepland onder de Ego vlag..Bij Piet ter Haar geweest voor gesprek. Zeer succesvol. Gepland om 30 december met zijn vrouw een vervolg gesprek te hebben. Hiervoor moet ik een zin verzinnen: "Ik wil...."". Het komt er op neer dat ik het niet kan hebben dat men niet wil inzien dat  wij een  luxevol leven hebben en elke seconde een kind dood gaat  Dit pik ik niet, nooit en nimmer, de rode draad door mijn leven. Mijn verzet tegen mijn moeder die zegt dat iets heilig is en Vader die zegt dat de zachte krachten overwinnen.

September Artikel in Golf Society Klaas Bellekom en Nico van der Sman: Van Caddie tot clubkampioen (Henk Visser)
'Je kunt je dat nu nauwelijks meer voorstellen, maar toen ik met dat caddieën begon, liepen er door de week tussen de twintig en dertig jongens rond die de tassen van de leden en hun gasten droegen en in het weekend waren dat er wel vijftig. Nou, je weet hoe dat gaat. Ik kende een paar knapen die hier al liepen, die vroegen me,mee en het beviel me al snel. Lekker altijd in de buitenlucht, aardige mensen en leuk werk
Toen ik begon, speelden hier nogal wat Amerikanen die bij de Aramco werkten, een oliemaatschappij. Die lui werden in dollars betaald. De dollar was toen zo'n vier en een halve gulden waard. Dat was ook het bedrag dat we toen voor 18 holes en twee tassen beurden. We liepen graag voor die Yanks want ze waren als het om fooien ging helemaal niet kinderachtig
'Me Tarzan, you Jane'
Over Amerikanen gesproken. Ik weet niet of je je die Tarzanfilms van vroeger nog herinnert. Je weet wel die van 'Me Tarzan, you Jane'. Nou die Tarzan werd gespeeld door Lex Barker. Die man was geweldig beroemd in die dagen net als misschien ken je die ook wel - Victor Mature. Voor die twee dus heb ik hier een paar middagen lopen caddieën. Ze n waren in Nederland om een film op te  nemen en kwamen hier wat golfen. Vooral die Lex Barker speelde goed, hij sloeg als een jekko. Ik heb trouwens voor meer beroemdheden gelopen: wat dacht je van de zoon van Bing Crosby. Dat was in Hilversum bij de Pro-Am voor het Dutch Open. Ook een goeie speler. Je kunt trouwens toch zeggen dat die Amerikanen hem over het algemeen aardig kunnen raken. Er komen hier nog altijd buitenlanders, vooral van de ambassades en daardoor heb ik een aardig mondje Engels leren spreken. Maar ook met de Hollandse leden zal ik maar zeggen, kon ik aardig over weg. Je krijgt in de loop der jaren je vaste klanten, hè. Een ervan was hoogleraar geweest. Ik kan het nu rustig vertellen want de man is al jaren dood. Wij noemden hem de verstrooide professor. Op een van die rondjes die ik voor hem liep, kwam z'n bal in de rough. Ik kon hem zo gauw niet vinden, maar zag wel een mooie witte paddestoel. Dus zeg ik: 'Hier ligt hij'. De professor maakte eerst nog een mooie oefenswing en daarna raakte hij hem vol. Die paddestoel spetterde alle kanten op. Die prof moest er erg om lachen en ik had dat ook wel verwacht, anders had ik het natuurlijk niet gedaan. Ik was trouwens niet de enige die van een dolletje hield. Freek, één van m'n collega's, je houdt het niet voor mogelijk, maar het is echt gebeurd, liep voor een paar oude dametjes toen één van die ouwetjes toen ze wilde gaan putten het uitgilde omdat ze een grote regenworm zag. Wat doet Freek? Hij grijpt die worm en laat hem net als een haring in z'n keel glijden! Die vrouwen bleven gillen!
Spookgolfer
Je maakt trouwens toch rare dingen mee. En ook dit kan ik nu rustig vertellen omdat de man waarover het gaat, niet meer leeft. Die man had de gewoonte om regelmatig een rondje in z'n uppie te lopen zonder dat hij z'n spullen bij zich had: geen stokken, geen tas, geen bal, niks. Maar hij deed alsof hij echt speelde: dus hij legde - zogenaamd - z'n bal op de tee, sloeg, keek z'n bal na en liep dan de baan in, maakte zich klaar voor z'n tweede slag: dus een proefswing. Dat deed hij 18 holes lang, af en toe zocht hij in de rough omdat hij niet recht had geslagen.. Ik zie dat je me niet gelooft, maar toch is het waar, je kunt het navragen.'
Bij veel van onze verenigingen staat een groot aantal bejaarde leden ingeschreven. Ook op dit punt heeft Klaas iets saillants te melden. 'Er speelde bij ons een man van wie wij dachten dat hij behoorlijk oud zou zijn, maar hij liep nog regelmatig negen holes en droeg daarbij zelf z'n tas, waar maar een paar stokken in zaten. Omdat ik toch wel wilde weten hoe oud die man nu eigenlijk precies was, vroeg ik het hem. Zijn antwoord: ' Vraag het maar aan m'n vrouw, want als ik het zeg geloof je het toch niet.' Dus deed ik dat en wat zei z'n vrouw? 'M'n man is 103.' Je houdt het toch niet voor mogelijk!. In de loop van de jaren werd er steeds minder een beroep op caddies gedaan. De trolleys deden hun intrede en dat betekende dat de caddies (ook) op de Haagsche naar een andere baan moesten omzien. Klaas Bellekom kreeg de kans om greenkeeper te worden. Een vak dat hij tot op de dag van vandaag met veel plezier uitoefent. Hij is verknocht aan het werk op die riante course in de duinen. Volgens hem verreweg de mooiste baan van Nederland.
Gevoel voor de bal
Klaas Bellekom heeft zelf ook gevoel voor de bal en het spelletje. Hij is lid van Spaarnwoude, speelt van handicap 7; en komt in de seniorencompetitie uit. Elk jaar trekt hij er met een paar andere oud-collega's als Jaap Kuyt, de gebroeders Van der Sman (een van die broers, Nico komt verderop in dit verhaal aan het woord), Gerard Snelderswaard en ex- professional Tom de Booy een weekje op uit om te golfen. Bijvoorbeeld in België. Op een van die Belgische banen vond Klaas toen hij in de rough naar z'n bal zocht een splinternieuwe golfschoen. Een paar meter verder lag half in een greppel verborgen, nummer twee.De schoenen bleken de man met wie hij in de baan liep, Tom de Booy, uitstekend te passen. Tom heeft er een paar jaar plezier van gehad. Toen hetzelfde gezelschap onlangs Purmerend aandeed, stonden de schoenen op de eerste hole bij de afslag geposteerd. Een passend afscheid en blijk van dank voor bewezen diensten. In de loods die als thuisbasis van de greenkeepers van de Haagsche fungeert, hangt een pamflet met een fraai gekalligrafeerde tekst van de hand van diezelfde Tom de Booy: 'Ik ken een speler, Klaas Bellekom, een voorbeeld van zuiverheid. Die voelt het spel, die is niet cerebraal bezig zoals wij. Bij hem komt 't uit z'n rechter hersenhelft, maar dat impliceert weL dat hij af en toe domme dingen doet. Geen vrije drop neemt, waar het volgens de reglementen wel is toegestaan.' Maar er zijn ook momenten waarop Klaas de elasticiteit van de reglementen ten volle benut. Een voorbeeld uit het recente verleden: elk jaar wordt op de Haagsche het matchplay kampioenschap voor personeel en oud-personeel gehouden. Vorig jaar moest Klaas Bellekom het tegen z'n collega Willem Veloo opnemen. Klaas: ' Willem stond na 11 holes 3 up. Omdat Willem altijd aanvallend speelt en rechtstreeks voor de pin gaat, heb ik als greenkeeper 's morgens vanaf de 12e hole alle pin posities op de moeilijkste plaatsen gezet. Omdat hij van mij op de11e hole een slag kreeg, was het praktisch zeker dat hij die hole zou winnen. Dat gebeurde ook. Hij had dus op de volgende hole de eer. En ook daar gebeurde waar ik op had gerekend. Hij ging voor de pin met het gevolg dat z'n bal links de green afsprong, dat hield in dat hij hooguit nog een bogey kon maken. Ik speelde midden voor de green, met twee putts goed voor een vaste par. Hetzelfde gebeurde op de 13e en 14e. De drie volgende holes squarden we. Op de 18e moest hij als eerste naar de green slaan. Om te winnen moest hij weer aanvallen, maar de bal sprong - zoals ik verwacht had - weer van de green. Ik op mijn beurt ging midden voor de green en via twee putts won ik alsnog.'
Klaas Bellekom staat overigens niet alleen als mensenvriend bekend. Een jaar of vijf geleden slaagde hij erin om via stukken gevulde koek een vos min of meer tam te maken. De vos, regelmatig op de zevende hole te gast, vergezelde hem zelfs op konijnenjacht.

 
 
 Klaas Bellekom (links ) en Nico van der Sman (rechts)

Aan wiegendood ontsnapt
Zoals gezegd: Nico van der Sman (53) is een van die oud-collega's waarmee Klaas Bellekom nog regelmatig speelt. Nico's wieg stond letterlijk op de golfbaan. Z'n vader werkte als greenkeeper bij de Haagsche en bewoonde met vrouwen kind een noodwoning op de baan. Dat is de kleine Nico bijna noodlottig geworden. Baby Nico ontsnapte ternauwernood aan een heel bijzondere wiegendood. Terwijl hij vredig in z'n wiegje lag te slapen - Nicootje was net een half jaar op dit ondermaanse  - vloog er een bal door de ruiten. De bal belandde met een aantal scherven in het wiegje. Kort  daarop stormde er een man binnen die
op hoge toon vroeg waar z'n bal was gebleven! Toen hij tot de ontdekking kwam dat z'n bal op een haar na de kleine baby had gemist, bond hij wat in. De man kreeg z'n bal terug nadat eerst de scherven uit de wieg waren gehaald. De baby bleef als een wonder ongedeerd, hij liep zelfs geen schrammetje op.Nico groeide overigens na dit incident voorspoedig op. Golf werd hem als het ware met de paplepel ingegeven. Hij kon nauwelijks lopen toen hij zelf z'n eerste ballen sloeg. ' Andere kinderen voetbalden, maar wij speelden golf op onze manier. Na het eten liepen we 's avonds vaak een paar holes, als toetje.' Hij was nauwelijks een jaar of acht, negen oud toen hij met caddieën begon. Hij torste toen een kleine tas met vijf of zes stokken. Binnen een paar jaar werden dat twee tassen die steeds
Hij beurde per ronde twee gulden per tas. Tegen de tijd dat hij 16 was ging hij soms met vier tassen door de baan. Van z'n 8e tot z'n 21e was hij als caddie actief. 'M'n broer Aad was ook caddie. We mochten natuurlijk niet in het clubhuis, dat wij het 'heilige huis' noemden. Maar dat vonden we heel normaal, we wisten niet anders.' In tegenstelling tot z'n vader die z'n hele loopbaan greenkeeper bleef, koos Nico van de Sman voor een vak dat niets met golf te maken heeft. Hij werkte in de bouwen kreeg nu exact 28 jaar geleden de kans om het bekende Koffiehuis aan de Buurtweg, op een goeie steenworp afstand van het huidige onderkomen van de Haagsche, te gaan runnen. Het Koffiehuis dat al bijna een eeuw oud is, ligt prachtig in een lommerrijke omgeving aan de rand van de HGC-velden.
Toen Spaarnwoude als openbare baan een tijd dat hij van handicap 4 speelde. Dat is nu wat minder, maar z'n handicap 9 mag er nog altijd zijn. Hij speelt overigens op dit moment wat dichter bij huis: op de Wassenaarse Golfclub Rozenstein, temidden van de bollenvelden aan de voet van de duinen. Zijn erelijst mag er zijn: tweemaal clubkampioen matchplay van Spaarnwoude en drie keer van Rozenstein. Z'n oud-collega Klaas Bellekom werd trouwens ook een paar keer clubkampioen (van Spaarnwoude). Nico van der Sman: 'Het kan raar Lopen op de golfbaan. Als jongetje heb ik op de Haagsche Lopen caddieën voor de latere NGF-president Rolf Olland. Heel wat jaartjes later ontmoetten we elkaar weer: in de competitie. Hij kwam voor de Sallandsche uit en ik voor Spaarnwoude. Wie er won? Je mag één keer raden!' 

19 december Gedeelte van een artikel in maandblad Golf: Op zoek naar de totale ontspanning (Gerard Louter)
De beroemde voetballer doet het, de manager doet het, de tv-presentator doet het. Het is in, het is weer wat anders dan hockey of tennis, het is Angelsaksisch, het is mooie, gemanicuurde natuur, het is een kruising tussen sport en meditatie en het is 0 zo verslavend. Waarom het aantal golfers in Nederland de afgelopen tien jaar verviervoudigde.
Wie  golft, raakt snel bezeten. Eén, misschien wel per ongeluk goed geraakte bal kan voldoende zijn. Tom de Booij constateert het voortdurend. De Booij had voor het eerst een club in zijn handen toen hij 54 was. Zes jaar later was hij gediplomeerd golfleraar. Aan het begin van dit jaar, 74 jaar oud inmiddels, stopte hij met lesgeven. 'Veel van mijn leerlingen hadden een hockey- of tennisverleden. Die dachten: leuk, golf, weer een spel met een balletje. Een paar weken later waren ze de weg kwijt, volledig in beslag genomen. Het overkomt bijna iedereen'.
De eerste goed geraakte ballen, daar gaat het volgens De Booij meestal mis. 'Als je dat gevoel hebt ervaren van een bal die zomaar de lucht invliegt, hoger en verder dan je ooit voor mogelijk hield, is er geen weg terug. Dat is iets magistraals, daar wil je meer van.'
Maar de golfswing is ingewikkeld, en dat witte balletje bij nader inzien toch wel erg klein. Een beginnende golfer ervaart vooral wanhoop, veel meer complete missers dan strak wegsuizende ballen. Laat daarin naar de mening van De Booij nou juist de onweerstaanbare aantrekkingskracht van golf schuilen. 'Wat zegt bijna iedereen die een paar maanden golft? "Een fascinerend, verslavend en frustrerend spel." Dat komt doordat ook een beginner wel eens een bal slaat waar Tiger Woods zijn vingers bij aflikt. Als je dat één keer hebt gedaan, heb je aangetoond dat je die slag in je hebt. Niets, geen fysieke of wat voor belemmering ook, staat je in de weg opnieuw zo'n briljante bal te slaan. Vervolgens bijt die golfer zich helemaal vast. Die superslag zal er weer uitkomen, al moeten er honderd afgrijselijke missers aan voorafgaan.'

Maagdenhuis bezetter Tom de Booij: het heeft zeven jaar geduurd voordat  ik het aankon

De Booij, geoloog, voormalig universitair medewerker aan de UvA, Maagdenhuisbezetter, Baarns patriciër en levenslang luis in de pels van de gevestigde orde, beklom als alpinist de toppen van de Andes en de Himalaya. Toch noemt hij golf het meest indringende in zijn leven.
'Zeven jaar heeft het geduurd voor ik golf mentaal enigszins aankon. Ik ben eerzuchtig en wilskrachtig. Met die eigenschappen ben je gewend succes te hebben. In golf werken ze juist tegen je. Met wilskracht en eerzucht kom je op de top van een berg, maar een putt van een meter maken vraagt iets heel anders.' Hij stond herhaaldelijk te trillen voor zo'n kort slagje naar de hole. 'Volslagen belachelijk natuurlijk. Onbegrijpelijk vooral, want wat is er simpeler dan zo'n tikje naar de hole. Toch lukte het me niet in zo' n situatie ontspannen te zijn.' Golf, zegt De Booij, levert een doorlopende, onontkoombare zelfkritiek. 'Je wordt heel direct met jezelf geconfronteerd. Zo'n korte putt wil je per se niet missen. Dus zet je jezelf onder druk en duw je de bal naast de hole. Je moet jezelf voor zo'n kort putt je of een slag over een waterhindernis natuurlijk vrijmaken van negatieve gedachten. Maar daar zijn we op de een of andere manier niet toe in staat. Daarom noem ik golf altijd "ons brevet van onvermogen.' De Booij zegt nu pas van golf te kunnen genieten. 'Omdat ik mijn verwachtingen heb bijgesteld. Ik had pas geleden 102 slagen nodig voor 18 holes. Een paar jaar terug had ik me nog ernstig op lopen winden. Nu heb ik na afloop een heerlijke borrel gedronken. Je zult op een bepaald moment toch moeten toegeven aan je eigen zwakte, anders loop je met je kop tegen de muur. Ik ken genoeg golfers die zijn gestopt omdat ze gek werden van het spel.' (...)
De Booij, die een studie verrichtte naar wat er zich in het hoofd van de golfer afspeelt in de laatste ogenblikken voor de swing, heeft het antwoord. 'In die ultieme seconden voor je de club weghaalt bij de bal, is er geen verbale communicatie mogelijk tussen je emotionele hersenen en je redenerende hersenen. De emotionele hersenen kunnen niet reageren op de oproep: niet opkijken. Het is nog erger: als je vlak voor de swing denkt: niet opkijken, kijkje juist op. Het is hetzelfde als per se niet aan je schoonmoeder willen denken; dan zit dat mens de hele tijd in je gedachten.'
Wat volgens De Booij wél kan helpen om het golfers brein te kalmeren is een gedegen voorbereiding op de slag, de pre-shot routine. 'Je moet voor jezelf een vast programma creëren, een serie handelingen die je voor iedere slag in exact dezelfde volgorde uitvoert. Daarna moet je overschakelen op de automatische piloot. De spieren hebben de swingbeweging zo vaak uitgevoerd, die weten echt wel wat ze moeten doen. '

Kerstmis in de  Ardennen

Kerstmis met de familie in de Ardennen

Woensdag 30 december Happening bij Pieter en Marijke ter Haar in hun huis in Hoog Soeren. Ze hadden voor het gesprek een vriend uitgenodigd:  Peter Delahay. (Zie hieronder over dit gesprek een brief die ik aan Peter Delahay heb geschreven).

Woensdag 30 december Brief aan Peter Delahay
Peter, Herlezend het schrift van Marijke leek het me voor het vastleggen van het moment goed om enkele passages even op schrift te zetten. Uiteindelijk is het toch het moment geweest dat we uit die diepe put kwamen.
- Alles met elkaar verbinden, warmte en verbondenheid is wat ik vandaag wil inbrengen.
- Leegte te creëren tussen 2 dingen dan pas is verbinden mogelijk (zonder ruis)
- Marijke zegt: kun je "ik" zeggen
- Ja dat zou ik wel willen: de eenvoud dat is het, maar het makkelijkst is het moeilijkste
- Simpel als het geboren kind ook simpel als laag IQ, de verbintenis van mijn lichaam met de ruimte
- Pieter: 1. eenvoud =kenmerk van het ware 2: jij bent de eenvoud daaromheen is chaos maar je bent het zelf wel: die eenvoud.
- De onbevredigendheid bij mij is dat ik geen resultaten boek, alleen resultaat mogelijk als het resultaat met anderen verbindt
- Ik zeg geen "ik" omdat het me niet bewust ben, een blokkade .Misschien komen we er straks achter, waarom ik geen ik kan zeggen, hoewel ik heel
  egocentrisch overkom, durf ik het "ik"erkennen? Ik moet het simpel het "Ik" aanvaarden.
- Steeds bezig geweest met Genesis, in leegte orde verborgen door de breath van heelal (adem, adam)
- Dat is een Gods wonder letterlijk, bij de gratie van deze krachten worden we samen een compleet geheel, als we steeds weer de adem van het heelal  zouden voelen zouden we leven veel beter begrijpen, als we de constante energetische levensstroom steeds voelen dan kunnen we de homo sapiens centralistische positie misschien weer verlaten Daarbij blijft de pijn van de geboorte, de oerknal, dat doet pijn.
- Tom meditatie over dualiteit het gevecht der tegenstellingen. Achter de tegenstellingen zit het Onbewuste. Als we proberen onze eigen tegenstellingen  (orde / chaos, liefde/haat) scherp van elkaar te scheiden. Er een leegte tussen te scheppen) zodat ze gesublimeerd kunnen worden tot een synthese.Iets  met niets als we dat op elkaar in laten werken krijgen we ALLES. Dat je de mogelijkheid krijgt om die 2 bij elkaar te krijgen. Met Engel krijg je de kracht   om de tegenstellingen nog scherper t.o. elkaar te zetten= dus bewust worden van wat we altijd weg wilden  stoppen Geef eerst verwondering dan de vragen dan de antwoorden. Mijn engel: Patience= je moet het laten gebeuren in al zijn eenvoud.
- Tom trilt helemaal een cosmische vibratie
- Alles is een wonder, maar ik stel me er niet voor open, het wonder is er , alleen verwonderen we ons niet, het wonder is het meeste eenvoudige, maar daar  moet ik geduld voor hebben. Ik venvonder me heel veel en dat doet heel veel pijn. Omdat ik leef gaan er een aantal mensen dood dat doet heel veel pijn.  Ik weet niet wat ik daar mee aanmoet, meer geduld hebben? De pijn van het "zijn", leven is overleven
- Petrus verloochend Judas niet, is werkelijk christen, en manifesteert de verrader zonder heimelijk te zijn
- Tom vult zijn purpose aan met "ook met mijn vader" .Peter en Tom lachen er om en lachen elkaar toe. Peter heeft zwakke wil en heeft probleem met zijn moeder. Tom heeft sterke wil en heeft probleem met zijn vader.
- Alles pak ik aan om de groeien en de waarheid te vinden maar de pijn komt wel als ik alles in me opneem,
- Ik moest de ethiek van mijn ouders hebben en daarom in de weerstand Ik was Satelliet maar heb zo'n stuwkracht opgebouwd dat ik de zon vernietigd had.  La guerre est finit met mijn moeder, ik kan zelfs van haar ... Mijn Vader was een satelliet. In droomanalyse is de relatie met vader niet liefdevol en schoon
- Pieter: er zit nog een stuk angst, weerstand om afgewezen te worden
- Peter: Model van individualiteit en uniciteit. Op het moment dat jij de ethiek van je ouders moet overnemen wordt je beroofd van je uniciteit a la Pieter   optie voor Tom is -- de wereld in gaan, vloeken + razen (wereld=vader) Dan wordt de wil ingezet niet als taal vd ziel maar de de individualiteit Dan krijg  je distortie vd wil (Bij mij was dat vernietigde wil)
- Peter Ik apprecieer in jou de absolute drive om de spirituele weg te gaan dus het probleem (het raadsel van je leven) op te lossen op je 7Se jaar
- Je moet door experimenteren een alternatief vinden zodat je via een bypass de distortie van de ziel kan troosten en verlichten en een alternatieve route kan  vinden)
- Peter zegt: ik moet leren om de consequenties te dragen. Tom gooit de versnelling meteen in de "5" als hij de analyse begrijpt, hiermee vliegt Tom soms uit de bocht. omdat de aanval alleen nog op de vader is gericht, omdat de relatie met moeder is opgelost kan voor de vader ook" de maatschappij" en   verder het universum (als cosmische vader) gelezen worden (dit was een citaat van Peter)
- Als de insecurity afneemt (ook exponent) dan zal daarmee de reassurance toenemen omdat ik dan niet distorted wordt door de man van het zwaard. Heb dan daarmee in feite onrechte gedaan aan mijn vader
- Peter: wil is insecurity = exponentiele toename chaos Systeem dissocieert Reassurance -- na de cosmische energie
- In de chaos fase vloeit cosmische energie van het systeem in onzekerheid (=chaos fase) als omgeving en "systeem in   chaos zich met elkaar hebben verzoend als je dan je met je vader verzoend hebt ben je pas in het bifurcatiepunt van Prigogine en kom je in een nieuwe  reassurance fase
- Dank zij mijn moeder ben ik vorser tot elke prijs en ik honoreer en prijs myself hiervoor ik kan daarom anderen helpen en er is dan ook mijn  kwetsbaarheid-- de warmte die van mijn moeder heb gekregen kan ik nu doorgeven daar ben ik heel dankbaar voor.
- Hoe dichter je bij je kern bent hoe meer je als man uit een stuk leeft hoe zichtbaarder en betrouwbaarder je bent, soms vinden mensen je misschien  wispleturig het is echter koortsachtige experimenten om de waarheid te vinden (citaat Peter)
- In het nauw gekomen door de distortie van de wil waardoor geen aantrekking maar afstoting --bifurcatiepunt is dan moeizamer Chaotisch leven: is meer  koortsachtig.
- Peter: Je wandelt over touwen wat kan het jou schelen. Mohawk Indianenverhaal" als je valt waar val je dan in? Je bent eenzaam maar je wordt gedragen
- En ik ben erg dankbaar voor de closeness, Mijn eega heeft veel moeten stouwen. Is ten koste gegaan van de closeness "laat 'm zijn gang maar gaan"   Daardoor is de closeness afgenomen. Zeer wel mogelijk dat die closeness weer toenemen zal. De afdrijvende kracht... Hele dag voel ik de geboorte/afdrijving .. nu kom ik weer terug op dat punt in de baarmoeder en is de cirkel rond.
Conclusie (door Marijke opgeschreven): Ik had hoop hier een lading insecurity op te doen - kan ik verder mee, is uitgekomen. Niet temmen dat is verdringen. Ik moet een verbinding maken - krijg ik alleen maar door de tunnel v. h./ geboortekanaal. Doordat we ontsnapt zijn aan de attractie = vernietigende krachten van de Moeder hebben we krachten t.b. v/territoir. Krachten zijn niet gericht op goed in stand houden van de levensstroom Tegenstelling ontdekt- we moeten naar verbinding toe (Lenin: Aleer men zich verenigt dient men zich eerst scherp van elkaar te scheiden) Dan tijd voor reconciliation. Eerst stellen, dan pas de transformatie i.e andere dimensie. Vraag: closeness met iemand van wie ik intens hou en die niet wil graven? Peter: Als jij niet meer bang bent voor de chaos- luwte hoeft zij zich niet bedreigd te voelen Zal zij jouw veiligheid voelen om zich te openen  Peter: mooi model over intensiteit + unicitiet Ik heb mijn vandaag met mijn oorsprong verzoend en Tom met zijn bestemming. Jij draagt geen vrucht omdat je je niet verbindt. Wij kunnen gevierenlijk afscheid nemen van deze strategie ((= verwarring over identiteit en uniciteit(spir. + drift) gezond id. + terr. + ego)
- bij Pieter zijn ze aan elkaar opgeofferd .
- bij Peter is de unicitiet niet geaard
- bij Tom draagt geen vrucht
Tom: ik wil nog niet van de grond weg!
Einde aantekeningen van woensdag 30 december 1998. Ik ben benieuwd om jouw schrift nog eens terug te lezen.
Dit is een aparte fax. Dadelijk ga ik weer over tot de orde van de dag. Gegroet Tom

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1. Acties behoud woonwagencentrum Trekvaartplein Leiden 1998 deel 2

Maandag 2 februari LEGERBERICHT VAN HET COMMANDO VLIEGENDE EGELS:
DE VLIEGENDE EGELS HEBBEN VANMIDDAG EEN VERKENNINGSVLUCHT UITGEVOERD OVER HET WOONWAGENCENTRUM TREKVAARTPLEIN IN LEIDEN EN ZIJN DAARBIJ ZEER GETROFFEN DOOR EEN GEWELDIGE GEVOEL VAN SOLIDARITEIT VAN DE BEWONERS OM DE STRIJD TEGEN DE NIETS ONTZIENDE MACHT VAN DE RIJEN VAN LEIDSE ONDERDRUKKERS VOORT TE ZETTEN. WIJ ZULLEN, HIERDOOR GESTERKT, ALLE WAPENS, WAAROVER WIJ ALS VLIEGENDE EGELS BESCHIKKEN, GEBRUIKEN OM DE VIJAND NEER TE SLAAN.
EINDE BERICHT

Donderdag 12 februari Artikel in NRC-Handelsblad : Onmacht en onwil jegens woonwagens (Egbert Kalse)
Binnenkort wordt de Woonwagenwet afgeschaft. Maar de politiek is nog verdeeld over de vraag wat er daarna moet gebeuren en de woonwagenbewoners vrezen de onwil van de gemeenten. De ruim honderd woonwagens in het kamp aan de Haarlemmerweg in Leiden staan dicht opeengepakt. Eigenlijk is er maar plaats voor tachtig wagens, maar omdat de gemeente "na vijftien jaar loze beloften" nog steeds geen ruimte voor nieuwe standplaatsen heeft geschapen, hebben de woonwagenbewoners het heft maar in eigen hand genomen en hebben zij er in de loop der jaren zelf twintig wagens. bijgeplaatst. "Het is een beetje krap, maar wij zitten hier verder prima", zegt C. van Esch, woonwagenbewoner van het eerste uur. De situatie in Leiden is tekenend voor het landelijke beleid ten aanzien van woonwagenkampen. Leiden staat, net als vijftien van de zeventien nog resterende regionale kampen, op de lijst om 'gedeconcentreerd' te worden. Dat is Haags jargon voor het opheffen van grote kampen .. Leiden heeft de bewoners inmiddels meegedeeld dat "er geen wagen zal worden weggesleept". Maar staatssecretaris Tommel (VROM) ligt nog dwars, hij houdt vooralsnog vast aan de tvee jaar geleden afgesproken nieuwe omvang van maximaal veertig wagens. De landelijke regelgeving waarop de woonwagenbewoners zich nu nog kunnen beroepen, de Woonwagenwet, wordt binnenkort afgeschaft op grond van het discriminerende karakter ervan. Nu komen alleen kampbewoners of hun familieleden nog in aanmerking voor een standplaats, en dat is discriminerend, vindt een meerderheid in de Kamer. Als de wet eenmaal is afgeschaft, mogen ook niet-woonwagenbewoners een standplaats aanvragen. De woonwagenbewoners worden daarmee afhankelijk van de welwillendheid van de afzonderlijke gemeenten, daar hebben ze, zo blijkt, weinig vertrouwen in. Van Esch: "De zekerheden die we de afgelopen jaren hadden opgebouwd, raken we nu in één klap weer kwijt. We hebben ons na jaren protest uiteindelijk neergelegd bijeen min of meer vast bestaan, tegen onze aard in. We willen liever rondtrekken, maar dat kon niet. Nu zitten we hier goed, met onze eigen sociale structuur, onze eigen kleine zorgzame samenleving, en dan wordt er weer aan de poort gerammeld. Zo blijven we de stumperds van de maatschappij."
De 'Woonwagenwet werd· in 1918 ingevoerd. De overheid stelde toen eisen aan grootte van de woonwagens en aan de omvang van de kampen, evenals aan het gedrag van de bewoners. Een halve eeuw later werd de Woonwagenwet verder aangescherpt. Het zogenoemde afstammingsbeginsel, waarin was vastgelegd dat alleen wagenbewoners of hun familie een standplaats mochten krijgen, werd in de wet opgenomen en cr kwam een (verkapt) trekverbod. . De woonwagenbewoners kregen daardoor echter sterker het gevoel een aparte groep te zijn. Discriminerend, dat wel, maar door de groep woonwagenbewoners werd dat niet als negatief ervaren. Een delegatie van woonwagenbewoners overhandigde afgelopen dinsdag een petitie aan de Kamercominissie voor Volkshuisvesting waarin een inventarisatie is opgenomen van de knelpunten met gemeenten die volgens de bewoners te verwachten zijn bij het afschaffen van de Woonwagenwet. Als de wet straks is afgeschaft, hoeven gemeenten niet meer automatisch een standplaats aan te bieden aan bijvoorbeeld kinderen van huidige woonwagenbewoners. Door middel van een reparatie van de op te heffen wet - wat PvdA, D66 en het CDA voor ogen staat - krijgen de ongeveer 900 woonwagenbewoners die bij het huidige deconcentratie beleid uit de grote kampen weg zouden moeten, echter een tijdelijke voorkeursbehandeling, dit tot gedeeltelijke tevredenheid van de woonwagenbewoners.
"Het meest schrijnende is dat er binnen onze groep nu al een enorm tekort aan standplaatsen bestaat en dat de overheid nu de deur openzet voor 'burgermensen' die ook in een wagen willen wonen. Dat is toch de omgekeerde wereld. Nu worden wij gediscrimineerd", aldus A. Offenberg, kampbewoonster uit Leiden. In januari 1997 was er landelijk een tekort van zeker 2.350 standplaatsen, de 900 gedwongen verhuizingen incluis, en dat aantal is sindsdien alleen maar toegenomen. De overige 1.450 aanvragen komen dus van mensen die nu in een reguliere woning wonen, maar die liever een woonwagen betrekken. Het tekort van 2.350 komt overeen met 30 procent van het totaal aantal woonwagens. Algemeen wordt in de sociale huisvesting een tekort van twee procent als maximum gezien. Volgens het ministerie was het de bedoeling om vanaf 1995 jaarlijks 500 woonwagenplaatsen te creëren om aan de vraag tegemoet te komen. Die streefcijfers zijn bij lange na niet gehaald. Een woordvoerder van het ministerie van VROM wijst op de verantwoordelijkheid van de gemeenten. "Zij zijn vrij om de subsidies van VROM naar eigen inzicht te besteden. Als zij het niet nodig vinden om standplaatsen voor woonwagens te creëren, doen ze het niet. Pas als woningcorporaties om plaatsen gaan vragen omdat zij woonwagens in de sociale huursector willen opnemen, zullen ze er. mee aan de slag gaan", aldus de woordvoerder van VROM. Daarmee doet zich een ander struikelblok voor bij het opheffen van de Woonwagenwet: het wonen in woonwagens is verhoudingsgewijs erg duur. Woningcorporaties voelen er daarom over het algemeen weinig voor om standplaatsen in te richten. Uit onderzoek is gebleken dat de reguliere subsidie van 20.000 gulden voor sociale huisvesting bij lange na niet genoeg is om woonwagens aantrekkelijk te maken voor the vorm van wonen. Het lijkt er dan ook op dat de woonwagen in de sector van de sociale huisvesting langzaam maar zeker uit het volkshuisvestingsbeleid zal verdwijnen.

Zondag 15 maart 1998 Brief van de bewoners woonwagencentrum Trekvaartplein aan het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Leiden
De bewoners van het woonwagencentrum Trekvaartplein te Leiden hebben besloten om het overleg met Uw college op te schorten tot het moment, dat U op het woonwagencentrum Trekvaartplein komt met een tekening, waaruit blijkt dat er 120 standplaatsen kunnen worden ingericht. Wij hebben deze wens al geuit in een brief van 28 maart 1996 aan Uw wethouder van Rij:
" Wij hebben tegen Uw ambtenaren gezegd dat ze niet terug hoeven te komen als ze geen uitwerkingen hebben voor 120 standplaatsen. Wij willen graag goed overleg met uw ambtenaren, maar dat betekent ook dat ze/u ons serieus moet nemen en komen praten over plaats en opzet voor 120 standplaatsen. Nu zijn er al bijna 100 standplaatsen in gebruik op het Trekvaartplein en ook voor onze kinderen moet er eindelijk ook eens grond voor een standplaats worden gereserveerd"
Voor die tijd behoeft U of een van Uw ambtenaren echt niet een pas op het woonwagencentrum te zetten. Daar zullen wij dan wel voor zorgen dat dat niet gebeurt. Reden waarom wij tot deze harde actie overgaan is gelegen in het simpele feit, dat U ons steeds voor de gek heeft gehouden er! Uw afspraken niet bent nagekomen. Zo bent U, achter onze rug om, met Den Haag gaan praten. Toen wij hier lucht van kregen, heeft U ons als nog toegezegd om bij het gesprek aanwezig te zijn. Maar het was al te laat, Den Haag zag het niet zitten. De afspraak dat U de pers niet buiten ons om zou inlichten heeft U ook al geschonden door aan een verslaggever het Leidsch Dagblad te zeggen, dat "U moedeloos wordt van de woonwagen bewoners". Ook herinneren wij ons goed, dat ü ons beloofd heeft stoplichten aan te brengen bij de in aanleg zijnde brug over de Trekvaart. Er was daar namelijk een levensgevaarlijke situatie voor onze kinderen ontstaan. Zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan. Dat wij in onze opvatting over Uw wangedrag niet alleen staan, is kort geleden nog gebleken, toen op19 februari jl. 4 nieuwe bestuursleden van de Stichting Woonwagenwerk regio Leiden bij ons op bezoek kwamen om zich aan ons voor te stellen. Tijdens de vergadering bleek, dat zij tot voor kort niet op de hoogte waren van het feit dat de woonwagenbewoners reeds in oktober 1996 een aantal kandidaten hadden voorgesteld aan het bestuur van de Stichting. Op deze brief heeft het bestuur nooit gereageerd. Erger nog, de 4 nieuwe bestuursleden zijn hiervan door het oude bestuur (waaronder maar liefst vier wethouders) NOOIT op de hoogte gesteld. Pas enkele dagen voor de kennismakingsavond van 19 februari jl. ontvingen zij van hun medewerker de heer L. van Vliet de bewuste brief. Op een vraag van de bewoners aan de 4 nieuwe leden, hoe zij deze handelswijze van de gemeente vinden, antwoordde de heer Bogaart onomwonden: "Wij voelen ons besodemieterd". Zij hebben toen toegezegd hun ongenoegen mede te delen, maar dan wel in stadhuistaal aan het College van B en W. De brief van 20 februari jl. van deze nieuwe bestuursleden aan het college van B en W aan van Leiden liegt er dan ook niet om:
"Het is voor ons onbegrijpelijk, dat de heren Baaijens en van Rij ons dit schrijven niet ter hand hebben gesteld. Dat bemoeilijkt onze pogingen het noodzakelijke vertrouwen van de woonwagenbewoners te winnen. Het zal U duidelijk zijn dat wij deze gang van zaken in hoge mate betreuren. Wij hadden een betere start gewenst".
Uit dit alles blijkt dat wij het vertrouwen, voor zover dat nog aanwezig was, in Uw college op te zeggen.
In onze fax van 2 februari aan Uw college hebben wij verzocht om een gesprek te hebben op ons woonwagencentrum Trekvaartplein met alle betrokkenen, die verantwoordelijk zijn voor de renovatie van· het  woonwagencentrum Trekvaartplein.
Zeer teleurstellend was uw reactie op onze fax van 17 februari 1998, waarin u weigert in te gaan op ons verzoek voor een gesprek. De maat is nu vol. We zien momenteel,geen enkele nut om me uw college van gedachten te wisselen. U neemt ons nog steeds niet serieus. De gevolgen van negeren van onze wensen zijn nu geheel voor Uw rekening . We hebben U ander halve maand de tijd gegeven om ons vertrouwen terug te winnen, Nu dit voor de zoveelste maal is geschonden zijn wij niet meer bereid om nog langer met u te praten. Zorg er wel voor dat er geen beslissing over ons genomen worden  genomen ZONDER ONS zoals, tot nu toe altijd het geval is geweest
Mocht U niet met een goed plan op de proppen komen, dan zorgen wij wel voor ons zelf. Wij staan hier goed en wij zijn zelf heel goed in staat om 120 standplaatsen in te richten. We zullen daarbij gebruik maken van het gehele terrein inclusief de PUNT.
Tot slot willen wij U toeroepen: "BEKIJK HET MAAR".
De bewoners van het woonwagencentrum Trektvaartplein
Afschriften gestuurd aan: Aan de leden van de Tweede Kamer der Staten Generaal ,Aan de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer Drs D.K.J. Tommel,Aan de leden van de Gedeputeerde staten van Zuid-Holland ,Aan het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeenten Oegstgeest en Warmond Aan de Leden van de Raad van de Gemeenten Leiden, Oegstgeest en Warmond

Dinsdag 17 maart Artikel in Leidsch Dagblad  Woonwagenbewoners zeggen opnieuw overleg op. Trekvaartplein verboden voor wethouders en ambtenaren.  (Aad Rietveld)
Wethouders en ambtenaren mogen van de bewoners geen stap meer zetten op het woonwagencentrum Trekvaartplein."Daar zuilen wij wel voor zorgen dat dat niet gebeurt", schrijven de bewoners dreigend  in een brief aan burgemeester en wethouders. In die brief zegt het Trekvaartplein voor de zoveelste keer het overleg met de gemeente op. Wethouders en ambtenaren mogen pas weer terugkomen op het 'kamp'. aldus de bewoners als zij een plan in hun tas hebben om op het Trekvaartplein 120 standplaatsen aan te leggen. Vooralsnog wil het rijk niet meer dan veertig woonwagens op een gerenoveerd plan toestaan, gaat de provincie aarzelend akkoord met zeventig en mikt de gemeente op de honderd wagens. "Maar daar moeten wij dan nog wel toestemming voor krijgen", zegt de wethouder Th. van  Rij (PvdA/woonwagenzaken). De bewoners van het Trekvaartplein beschuldigden in de brief de gemeente er onder meer van, dat zij 'achter hun rug om' met ambtenaren van het ministerie van volkshuisvesting heeft overlegd. "U heeft ons steeds voor de gek gehouden en bent uw afspraken niet nagekomen", aldus de bewoners. Van Rij is erg ongelukkig met de nieuwe actie  van het Trekvaartplein. "Het is natuurlijk niet slim om nu het hek op slot te doen. Ze vervreemden zich op deze manier van de maatschappelijke werkelijkheid. Het is tragisch dat die mensen zulke slechte adviseurs hebben". Gemeenten en bewoners zouden volgens Van Rij moeten samenwerken aan een plan voor de renovatie van het Trekvaartplein, "We hebben al drie keer afspraken gemaakt , maar die hebben ze elke keer afgezegd. Ik denk dat we toch weer moeten proberen in gesprek te komen. En als dat niet lukt zullen wijzelf ons uiterste best doen om in het belang van de bewoners te handelen. "
De bewoners beweren in de brief dat zij de gemeente helemaal niet nodig hebben."Mocht u niet met een goed plan op de proppen komen, dan zorgen wij wel voor onszelf..Wij staan hier goed en wij zijn zelf heel goed in staat om 120 standplaatsen in te richten. Tot slot willen wij u toeroepen: bekijk met maar!". Een teken van onmacht, vindt de wethouder.. 

Woensdag 25 maart Brief van de Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Leiden
Geachte bewoners, Uw fax van 15 maart 1998, waarmee vele bewoners zich accoord hebben verklaard; is door ons met gemengde, gevoelens ontvangen. Aan de ene kant vinden wij dat toegangsverboden en dreigementen niet te accepteren zijn en ook niet bijdragen om weer met elkaar in gesprek te komen.. Aan de andere kant vinden wij het, vooral met het oog op het overleg;·met hogere overheden. belangrijk  en gewenst dat er goed overleg met u is. Uw fax heeft de noodzaak daarvoor alleen maar versterkt.
- Graag zetten wij ons in voor  het opbouwen van vertrouwen en het behouden van. goede contacten.. Wij willen gezamenlijk met u verder gaan met. de voorbereiding van de herinrichtingsplannen voor het Trekvaartplein en van andere locaties in b.v. Roomburg, Voorschoten en Lisse. Dit om er voor te zorgen dat er na de herinrichting voldoende goede standplaatsen zullen zijn.
-  Wij nodigen u nogmaals uit voor een gesprek op donderdag 2 april om 16.30 uur in het Stadsbouwhuis. Dan kunnen we met u overleggen hoe de impasse kan worden doorbroken. In dat gesprek kunne we verder praten over de voorbereiding van de knelpuntenanalyse. Daarnaast is het van belang dat wij gezamenlijk de staatssecretaris uitnodigen voor een. gesprek..
- Wat ons betreft stellen wij een regelmatig en direct overleg met een vertegenwoordiging van de bewoners van het Trekvaartplein op prijs, juist om te voorkomen dat wij in situaties terecht komen  waarin wij nu verkeren, U en ook  wij hebben geen belang bij de huidige situatie en vandaar ons klemmend beroep op u om gezamenlijk te bekijken hoe wij de onderlinge communicatie kunnen verbeteren.
Wij zien uw antwoord graag spoedig tegemoet, Hoogachtend, de Burgemeester en Wethouders van Leiden

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------