Dagboek  2008

Grepen uit het dagboek, alsmede correspondentie, documenten en vele foto's
Aan het eind aparte hoofdstukken :

1.  200 jaar geschiedenis Nigeria
2. Mijn dagboek over de Biafra oorlog 1969/1970
3. Kloof tussen Astronomie en Astrologie? Discussie met de astronoom professor Vincent Icke

4. De lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje van de Hanlostraat Den Haag
5. Voortgang (?) bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek in 2008
6
. Behoud woonwagencentrum Escamplaan 2008

Dagboek 2008

Dinsdag 1 januari Moeilijk begin. Met Adrienne afgesproken 1. Ik moet leren wachten, 2. Ik moet haar minder de gelegenheid geven om haar aan mij te ergeren. Droomanalyse en gebied nader onderzoeken tussen klinische dood en echte dood. Dit grensgebied vindt plaats buiten het fysieke lichaam.
Woensdag 2 januari Weer als bezetene gewerkt aan het uittikken van  expeditie 1962. Het is nog een lange weg te gaan nog 46 jaar! Het jaar van de droom. 
Donderdag 3 januar
i Gehoortoestel aangeschaft groot succes. Doorgaan met dagboek. Droom analyse wordt het nieuwe onderwerp.
Dinsdag 8 januari  Vandaag dagboek 1962 klaar !
Woensdag 9 januari Belangrijk gesprek gehad met Netty en Elsbeth. De schade die in aanbracht aan mijn lieve vrouw door ontrouw te zijn geweest is niet meer echt te herstellen. Uit de brieven van de periode 53-63 blijkt dat de liefde heel groot was van haar kant en ook van de mijne. Ik beloofde haar eeuwige trouw. Dit bleek dus niet te lukken. Hoe dus de schade te beperken,. het zaleen heel moeilijke taak zijn voor mij. Bezoek van Hans Taets van Amerongen, mooi verhaal over Engelien, die de brandalarmvoorschriften had aangeleverd voor zijn kasteel en enkele tijd later ontstond brand waardoor het huisarchief bewaard is gebleven.
Donderdag 10 januari Belangrijke gebeurtenis "Jij met al die wijfjes" uitspraak Adrienne.  Als reactie op mijn probleem dat ik haar heb beschadigd door mijn ontrouw. 
Zondag 13 januari Adrienne zag de foto's van de andere tak de Booijen dag in oktober vorig jaar en  zei "wat een erge mensen "dat heb ik haar niet in dank afgenomen. Afspraak gemaakt met Huib voor consult over mij ontrouw tegenover Adrienne.Pinpas verloren C 2000,  toch weer teruggevonden . Wandeling met Adrienne langs pluismeer.
Zondag 20 januari Gesprek met Huib. Gedrag veranderen geen woorden maar daden.
Maandag 21 januari Met Adrienne een weekje naar Gran Canaria. .

.
 Gran Canaria. Links: ontbijt in hotel in het zonnetje. Rechts: lunch met lekkere visjes aan het strand.

Dinsdag  5 februari De vakantie was heerlijk  Gisteren zwarte dag. Negatieve email van Ellen Jansen en Martin Kuik betreffende mijn acties Egelshoek. Toch weer beginnen met 1963.
Woensdag 6 februari Gisteren belde Martin Kuik, dat hij een afspraak had gemaakt met Hans van Keken journalist Gooi- em Eemlander. Ik had ´s-nachts bedacht dat ik Leny zou moeten waarschuwen de komst van de journalist, maar dat was ik vergeten. Vannacht slecht geslapen Om 10 over negen bij Leny om haar te zeggen van de journalist. Goed interview. Morgen gesprek met Hannes.

Maarten de Booij en Emmy Dorgerlo-De Booij op bezoek in Baarn. Gelijke betovergrootouders: Christiaan de Booij en Jeanne Marie Faure  

Woensdag 13 februari Brief aan Emmy Dorgerlo- De Booij
Lieve Emmy, er is een groot probleem gerezen gistermiddag, toen ik Gaby Reineke belde. Zij is de dochter van Nan de Booij die is weer de dochter van Theo de Booij. Theo is weer een broer van Chrétien Jean Gerard. Chrétien is weer de vader van James Marnix (de minister)
. Die had twee dochters Elisabeth en Mary Dorothy. De laatste is getrouwd met de RAF piloot Edward Preston Wells. Dorothy had twee kinderen Marnix en June. Marnix is zeer geïnteresseerd in de familie en is zelfs vanuit Engeland naar den Haag gekomen of er nog familie spullen waren in het huis van de gestorven Elisabeth zijn tante. Hoe dit te rijmen met hetgeen Maarten me vertelde dat de familie waarvan de Engelsman de flat in Spanje had gekocht geen belangstelling heeft gehad in de spullen die ik gisteren van jullie hebben gekregen. Mary is 8 jaar geleden aan kanker overleden in Spanje. Haar man heeft toen de flat leeg gehaald en hij was het die geen belangstelling had voor zijn schoonfamilie. Volgens Gaby Reineke heeft Marnix als kleinzoon van James Marnix natuurlijk het meeste recht op het boek. Ze was ook behoorlijk ontstemd over het feit dat ik het boek aan jou had gegeven. Nu is het nog helemaal de vraag of Marnix het boek wil hebben. Ik krijg van Gaby zijn email adres en  telefoonnummer. Dus dat is maar even afwachten. Ik vind het en heel vervelende zaak dat ik er vanuit ging dat de familie geen belangstelling in de spullen van Spanje hadden gehad wat dus bepaald niet waar is gebleken. Wat vind je er van? Je mag uiteraard mijn exemplaar in bruikleen hebben, ik heb immers het op CD en ook al op internet gezet. Als ik dood ga moet mijn exemplaar wel naar mijn archief gaan dat in het gemeentearchief van Amsterdam zal komen. Zo zie je maar weer hoe dingen kunnen lopen. Veel liefs Tom (het is net of wel elkaar al heel lang kennen ! )

Donderdag 14 februari Brief van Maarten de Booij
Beste Tom, inderdaad een bijzonder vreemde zaak, maar die kan natuurlijk heel netjes worden opgelost. We hebben de spullen aangenomen, omdat ze natuurlijk niet verloren moesten gaan. En we hebben gezocht naar een logische plek, waar ze met zorg bewaard zouden worden. Dat bleek bij jou te zijn. Als er zich nu alsnog rechtmatige erfgenamen melden, lijkt het me logisch dat zij alsnog de spullen krijgen. Wij hadden er in die zin al vrede mee dat we het niet zelf zouden houden. En als we dat boek in elektronische vorm op CD hebben, is de informatie toch voldoende beschikbaar. Maarten

Donderdag 14 februari  Brief aan Gaby Reineke:
Lieve Gaby, het probleem is hiermee opgelost. ik hoor wel over Marnix email adres en telefoon Liefs Tom

Zondag 17 februari Waarom weet ik niet, maar een tijd niet bijgeschreven, terwijl er toch veel gebeurd is. Zo de actie met de woonwagen in Hilversum (zie Hoofdstuk 5. Voortgang (?) bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek in 2008 achterin dagboek'. Begrafenis van Pim de Bruyn Kops. Gesprek met Jaap Boon (oud-student geologie), wilde al die tijd geen contact met mij opnemen omdat hij zo sterk - 40 jaar geleden- door mij was beïnvloed. Nu niet meer bang. Nog dezelfde manier van wetenschappelijk denken.
Maandag 18 februari Gezellig gegolfd met Adrienne,  gaat stuk beter met ons huwelijk.
Dinsdag 19 februari Weinig opgeschreven door drukte met Egelshoek. Het is allemaal erg emotioneel. Probeer elke dag een rustpunt te vinden .
Dinsdag 26 februari
Snorex apparaat tegen snurken mislukt krijg de helft van het geld terug.
Woensdag 20 februari  Vandaag vertrekt aan het eind van de dag de Stellendam uit de haven van Rotterdam met de urn van Engelien om over de zee uit te strooien. Om 17.00 uur heeft het plaatsgevonden

Zondag 27 februari en maandag 28 februari even rust gezocht tussen de acties Egelshoek en Paula op het eiland Schiermonnikoog in de vliegende storm!

Dinsdag 1 maart Vreugde dag. Paula wint kortgeding (Zie voor nader details hoofdstuk 4 . De lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje van de Hanlostraat Den Haag achterin dagboek).
Woensdag 2 april Naar Paula in Den Haag, Groot feest,  daarna naar Sani en Griet op camping 's-Gravesande.
Donderdag 20 maart Tijd niet bijgeschreven dit vanwege acties Egelshoek en Paula en haar zoonJantje.
Vrijdag 14 maart - Maandag 17 maart. Met heren drie golfen naar Portugal. Erg moe na terugkeer.

4 dagen golfen in Portugal

Vrijdag 21 maart DNA opgestuurd voor onderzoek de Booij afstamming van andere tak van de familie de Booij. Prostaat  onderzoek. Alles oké. WOZ belasting te hoog bezwaarschrift ingediend. Gedroomd over  golfvrienden die een afspraak gemaakt hadden buiten mij om. Veel betekenende droom, inderdaad langzamerhand te oud voor deze groep?
Zaterdag 22 maart Gisteren dit pak sneeuw
 

Sneeuw in de lente in Baarn,

Zondag 23 maart 1e paasdag.
Maandag 24 maart Gisteren heel gezellig paasviering met familie. Mariette won de golfwedstrijd. Zilver uit de erfenis van James Marnix de Booij verdeeld. Geen woord over Paula dat is wel moeilijk voor mij.

Maandag 24 maart Brief aan familie
Lieve familie, helaas
niet met zijn negenen, maar dat mocht de pret niet drukken. De eieren waren volgens Paul verstopt door een metaal zieke perverse Paashaas of in andere woorden hartstikke moeilijk verstopt, op nieuwe plaatsen Mauk! Joep won met 28 eitjes en de paashaas met 7 eieren van de 83 eieren (ze waren heel goed geteld). Daarna een vorstelijke feestdis met eerst een heerlijk champignon soep gevolgd door Memmen's prachtig opgemaakte schotel vissoorten. Joep wilde dit niet geloven dat Memmem dit zelf had gedaan. Alles overgoten met 4 flessen wit. Memmem won overtuigend met het eierentikken. Daarna golfen op een moeilijke winterbaan, tussen de sneeuwbuien. Mariette lag in de hyacinten, slechts met de schade van enkele bloemetjes kwam ze er goed uit. Jan Maarten bracht zich zelf in moeilijkheden door tussen de tegels van het platje te komen maar kwam er met een fraaie slag uit. De tegels van de slothole bracht nog veel mensen in de problemen maar Mariette wist met een fraaie twee op de laatste hole met een slag te winnen. Joep en de paashaas speelden nog een rondje in een sneeuwbui. Joep maakte vanaf de tegels van de laatste hole in twee slagen en won! Daarna zilver 'bestek" verdeeld afkomstig van James Marinix de Booij. Paul heeft voor Mauk meegedeeld. Toen om de brandende haard collage op dvd van foto's van het feest van 7 december. Prachtig gedaan door Mariette en Joep. Zo vertrok iedereen om 5 uur voldaan en met een goed gevoel over het paasfeest. Volgend jaar zijn jullie weer uitgenodigd op zondag 12 april voor het zoeken van 84 eitjes. De paashaas begint nu al met het plan van verstoppen. De laatste 7 eitjes blijven op hun plaats liggen dus worden het er 91. De laatste 2 foto's zijn van de tuin op de 2e paasdag. Fraai zijn te zien de 6 holes van de golfbaan in de sneeuw. Veel liefs en groetjes van de Paashaas

Pasen 2008 tussen de sneeuwbuien. Het verdelen van het zilver op rechter foto

Maandag 24 maart Brief aan Mariette
Lieve Mariette, Tijdens het paasfeest wil ik niet ingaan op het verdriet van Paula. Het zit me heel hoog en jij begrijpt mij. Jan maarten zei gisteren heel eerlijk Ik heb me niet verdiept in de Jan Hanlostraat, dat is zijn goed recht. Ik hoop dat mijn brief helpt maar heb wel mijn twijfels. We zullen zien maar ik zal alles wat ik heb incl mijn lichaam dat dit niet gaat gebeuren. Dit kan toch niet. Wis de email na ontvangst het is nog steeds vertrouwelijk tot ik merk dat ze niet heeft gereageerd dan gaat het op internet na uiteraard na een tweede brief waarom ze niet heeft geantwoord. Ma was blij dat ik het niet over Paula heeft gehad. Voor haar is het allemaal teveel heel begrijpelijk. Veel liefs Pa

Dinsdag 23 maart Wilbeschikking geschreven. Dagboek 1966 afgemaakt, nu 1967.  .

Donderdag 25 maart 2008  Mijn wilsbeschikking voor dokter Goekoop
Bestemd voor mijn huisarts R.K.A. Goekoop wonende te Baarn
Wanneer ik onverhoopt in een geestelijke staat van ontreddering, ontluistering, aftakeling kom te verkeren en er geen kans is op verbetering van mijn geestelijke toestand (in casu dementie), is het mijn dringende wens om verlost te worden van deze afgang en het tijdelijke voor het zgn 'eeuwige' (wat dat ook moge zijn) zou willen laten verwisselen. Deze wens wordt mij ingegeven door feit, dat ik niet graag zou willen zien, dat mijn directe omgeving mij niet meer als een volwaardig mens kan beschouwen en zullen zeggen, dat is onze Tom niet meer. Dit wil ik hen te allen tijde besparen. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Let wel het gaat hier uitdrukkelijk om mijn geestelijke en niet om lichamelijke staat van leven.

Donderdag 27 maart Van Aartsen als burgemeester van Den Haag geïnstalleerd.
Zaterdag 29 maart Lichtelijk depressief, doorgaan met dagboek.
Vrijdag 5 april Weer niet bijgeschreven. Het is toch wel een heel zware tijd geweest. Het geval Paula en haar zoon Jantje heeft me helemaal opgeslokt.
Woensdag 9 april Belangrijk gesprek met Netty. Saturnus transit geboorte zon. Dit gebeurt maar 3 keer in je leven en een tijd aan van bezinning en structuur aanbrengen. Je niet meer te laten leiden door plotselinge impulsen,  aan je zelf te denken en niet vluchten van je zelf. Vrijheid scheppen door structuur aan te brengen. Ook Paula en haar zoon Jantje afsluiten. Het is duidelijk op de agenda komen te staan. Beatrix, Balkenende,  Rouvoet, van Aartsen, 2 wethouders hebben gereageerd op mijn acties Paula. Nu overlaten aan  bodemprocedure  Leyweg.
Dinsdag 15 april. Concert Uchida samen met Elsbeth. Joep in moeilijkheden met vriendin Lisette, het is gelukkig uit. Moet het zelf oplossen. 1968 bijna klaar
Woensdag 16 april Merkwaardig bezoek Rembrandt Koppelaar niet over olie maar wilde over mijn levens visie hebben. We waren het wonderwel geheel met elkaar eens. Bewustwording van de onderdrukking. 4 uur duurde het gesprek. Onze horoscoop overeen komend.'s-Avonds met Adrienne naar Porgy en Bess.
Donderdag 17 april  Begrafenis vader van Leny Terpstra. Andere wereld.
Zaterdag 19 april Toch moeite om alles op een rijtje et zetten toch maar stug doorgaan met dagboek 1969 het jaar dat zo belangrijk is geweest voor mij.
Zondag 20 april Hitler's verjaardag.  Gisteren met Adrienne gegolfd. Goede reactie van Rembrandt. Had gesprek zinvol gevonden Was weer in de  depressie. Maar vandaag weer beter.. Dagboek van Tom Roep in 1969 verbijsterend.

Zaterdag 19 april Brief van Rembrandt Koppelaar
Beste Tom, Ons gesprek heeft me sterk geraakt, in de zin dat ik denk dat er een wezenlijke verandering in mijn zijn is opgetreden. Het komt zelden voor dat ik op dit hoge doorgrondgelijke niveau met iemand kan praten. Daar is denk ik een hoge mate van ervaring, begrip en buitengewone interesse in de waarheid en diepere betekenis voor nodig. Ik wil graag het waarom achter alles wat menselijk is weten. Dat is de enige manier denk ik hoe we onszelf als mensheid kunnen leren begrijpen. Dat begrip is nodig om bewustzijn te verkrijgen om onze maatschappij wezenlijk te veranderen om ons voor de ondergang te behouden. De vraag van het waarom is niet iets waar veel mensen zich mee bezig houden heb ik gemerkt. Of ze zijn al snel tevredengesteld met een zeer oppervlakkig antwoord vanuit de emotionele aard of een enkele 'wetenschappelijke' discipline. Ik hoop ook op die kwantumsprong, maar ik vrees dat die gedachte een illusie is. Wellicht dat ik daar over een tijd meer inzicht in krijg als ik de vragen van het waarom blijf stellen. Na ons gesprek is het onderwerp macht me aan het consumeren. Het is een van de puzzelstukken van onze maatschappij die ik nog niet goed begrijp. Daar wil ik nu graag meer over weten, ik heb de boeken van Hezewijk besteld en ga ook een reeks boeken over macht in het algemeen lezen. Uit je stuk uit de brochure proef ik een wens naar een vrijheid van denken en rationaliteit die ik niet voor mogelijk acht bij het gros van de mensen, ook in de universitaire wereld. Dit nog naast het
machtsprobleem. Wellicht ben ik te pessimistisch. Hartelijke groet, Rembrandt

Maandag 21 april Wet van Murphy: als iets mis gaat alles mis. Na golfen met Adrienne naar Sokolov.  Auto in van Eeghenstraat, naar Small Talk gegeten. In pauze  Adrienne niet goed uitgelegd waar we in de pauze iets drinken met Barbara en Bert. Eindeloos gezocht ze was naar foyer Zuid gegaan. Elkaar niet gevonden. Naar Wellink daar was Bert niet. Bleek dat Sokolov nog een toegift had gegeven, ontmoette hem pas op straat toen wij net weggingen. Bij auto gekomen bleek dat de achterruit kapot was. vandalisme of een tak van een boom. Domper op feestvreugde Zo is het eenmaal. Liefde versterkt met Adrienne.
Dinsdag 22 april Bekomen van de slechte ervaringen - pauze - Wellink - ruit. Mooi weer nu weer  positief Kamer opgeruimd, nu met 69/70 doorgaan. Wereld kan ik niet verbeteren, alleen analyse om te laten zien  wat er in mijn leven is gebeurd.
Vrijdag 25 april Joep had Mauk het eten laten regelen in  Amsterdam voor zijn verjaardag en Joep zou staan om half zeven bij station bij taxi standplaats. Was te laat en had niet het goede adres van de eettent. Gelukkig wist de taxi het wel. Was  nogal boos op hem wat hij niet leuk vond,.daarna heel gezellig  gegeten in oude gasfabriek. Paul nog kreeg mayonaise over zich heen. Leuke ervaringen gehoord van Christine Saxton in Zambia.

.

Op verjaardag Joep, Christine Saxton had mooie verhalen over haar tijd in Zambia

Vrijdag 25 april
Brief aan
Burgemeester van Den Haag,
Zoals U misschien al weet, is het spoedappel voor het hoger beroep dat Uw gemeente had aangevraagd door de rechtbank afgewezen. Uw gemeente hoopte immers dat een spoedbehandeling van het hoger beroep het vonnis van het kort geding van 1 april jl ongedaan gemaakt zou kunnen worden. De voorzieningsrechter had in haar vonnis Uw gemeente verboden het eerder uitgesproken ontruimingsvonnis van de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje ten uitvoer te brengen. Alles wordt nu op de lange baan geschoven. Voor Uw wethouder Norder zal het wel een hard gelach zijn, dat hij niet op korte termijn over het vak van Paula en Jantje kan beschikken. Maar ja, haastige spoed is zelden goed zegt toch een goed Nederlands spreekwoord. Tom de Booij

Vrijdag 25 april Brief van Cees van Drongelen
Tommy,Het spijt me dat je dit bericht aan de burgemeester van Den Haag hebt verstuurd. Het wrijft niet alleen zout in de wonden van het Haagse gemeentebestuur, maar het is eerst en vooral beneden je waardigheid. Jammer. Een goede winnaar trapt zijn tegenstander niet na.
Ik begrijp je gemoedstoestand, maar zo ben je niet opgevoed. Vrienden
groet, Cees

Zaterdag 26 april Brief aan Cees van Drongelen
 Ceesie, Ik begrijp je email als ik de winnaar was geweest, want ik heb ik het verleden juist bewezen dat ik nooit een trap nageef als ik gewonnen heb In alle geslaagde acties heb ik dank zij de fouten die ze maken deze fouten ze niet meer ingewreven het ging om het resultaat en dan hoef je niet meer door te gaan. Mijn twee emails zijn doelbewust en doorgedacht door mij geschreven. Het zijn oorlogsverklaringen. De strijd is nog lang niet gestreden. Hoe zit nu de zaak in elkaar en waarom heb ik de oorlog verklaard niet aan van Aartsen als persoon maar als opperhoofd van Den Haag. Hij is de verantwoordelijke man (hoofd politie, voorzitter B en Wen voorzitter gemeente raad) die een spoed hoger beroep heeft aangevraagd. Hij heeft ondanks alle inlichtingen die ik hem via zijn adviseur mevrouw Kortman (hij heeft mijn website gelezen) en hem bedankt voor zijn interesse (zie bijlage 1). Ik had vurig gehoopt dat hij er voor zou zorgen dat de misdaden van zijn wethouder Norder eindelijk eens zouden stoppen. Deetman heeft Norder altijd gesteund omdat we hem drie keer voor aap hebben laten staan met de woonwagen van mijn vriend Sani zie mijn website. Door dit spoed hoger beroep aan te vragen en de familie van Paula weer totaal in staat van ontreddering heeft gebracht had de burgemeester een goede kans gehad om de sloopvergunning in te trekken na het verlies in het kort geding. Ze moesten zelfs de kosten van het geding (1100 euro) opdraaien. Ik zal je de juridische kant besparen maar er was namelijk een hele grote kans geweest dat de rechter in hoger beroep het vonnis van het kort geding had vernietigd en dat binnen 14 dagen Paula en Jantje op straat hadden gestaan!! (bijlage 2) Dit had de burgemeester kunnen voorkomen. Bij het schrijven van mijn eerste email leefde ik in deze op feiten gefundeerde stelling. Hij wist dus dat het rapport van de GGD onder de tafel was verdwenen. Het zou in de bodemprocedure bij de stukken gevoegd kunnen worden.Wethouder Norder gaat net zo lang door met procederen tot hij de bewoners allemaal in een huisje heeft gestopt. Hij deinst er niet voor terug om het stuk van de GGD te verduisteren. Dat spoed bevel is totaal krankzinnig en duidt op zijn doel hij moet standplaatsen hebben voor de escamplaan dat moet verdwijnen voor woningen. Raadslid Wijsmuller heeft een beleidsmedewerker van wethouder Norder nog kort geleden (na het kort geding) gesproken die zei dat de gemeente Den Haag de bodemprocedure zou afwachten. Toen ik hem belde en zei dat het spoed hoger beroep was aangevraagd was hij diep geschokt. Zo veel onmenselijkheid had hij zelfs niet van Norder verwacht. Vergeet niet wat hij aan mijn vriend Perdaems heeft aangedaan op 5 november 2005. Zijn woonwagen vernield om dat hij een boete te laat heeft betaald maar achteraf toch wilde maar niet kon betalen. Lees mijn website maar na. Mijn vriend Sani die zijn standplaats is afgenomen en 100.000 euro moet betalen en nu zwervende is in een door mij betaalde kampeerwagen. Gelukkig heb ik hem in de schuldsanering kunnen krijgen. Nee Cees ik ga door tot het gaatje. In de oorlog ben ik in het verzet geweest en nu vecht ik met alle middelen die mij ter beschikking staan tegen zoveel onrecht. Nu is de nieuwe burgemeester net zoals Deetman mijn directe vijand. Pas wanneer hij de handdoek in de ring gooit door de sloopvergunning, die nog steeds is aangevraagd, intrekt. Dan zal ik de eerste zijn om hem een goede brief te schrijven waar ik hem zal roemen voor zijn wijsbeleid. Hier komt nog bij dat ik kort geleden de bevestiging heb gekregen dat al in 2006 een vies spelletje van Norder is geweest. Nu even een nog vertrouwelijk bericht. De psychiater van de GGD Mevrouw Klasinga belde mij op te zeggen dat zij zo blij was dat haar rapport over Jantje nu boven water was gekomen. Tijdens het opstellen van het rapport had ze al door dat door de Gemeente allang was beslist dat Paula en Jantje weg moesten. Ze voelde toen in 2006 al aan dat het rapport wel eens tussen wal en schip zou belanden. Ik heb dit telefoongesprek tot nu toe vertrouwelijk gehouden om de klokkenluidster te beschermen. Ik zal tijdens de bodemprocedure haar vragen of ze wil getuigen. Wel had ze een goed woord voor de voorganger van de tegenwoordige wethouder mevrouw Klijnsma. Helaas was die niet meer wethouder van welzijn toen het rapport aan de gemeente werd gestuurd en in een diepe kast is gestopt. Ik heb mevrouw Klijnsma dan ook dit bericht doorgegeven in een email (zie bijlage 3), ondanks het feit dat zij mijn persoonlijke en vertrouwelijke brief aan woonwagenzaken had doorgegeven. Nu is ze niet meer verantwoordelijk dus geen vijand meer. Zie wat ik in het begin van mijn email heb gezegd. Cees, ik ga door met de strijd tot ik de zekerheid heb dat Paula en Jantje mogen blijven. Zoveel onrecht heb ik in mijn leven nog niet direct meegemaakt. Ik ben en blijf en terrorist, die strijd tegen misdaden die door mijn samenleving worden begaan. Niet alleen met de woonwagen van Jantje maar ook in de rest van wereld. Aan onze westerse handen kleeft veel bloed. Zie ook maar op mijn website hoe mijn grootvaders hebben gevochten tegen de Atjehers, mede verantwoordelijk waren door mensen op te sluiten in vernietigingskampen in Nieuw Guinea. Toch vind ik het van een grote vriendschap getuigen dat je dit alles niet wetende - mij zo recht voor zijn raap schrijft. Dit waardeer ik zeer. Toch moeten we gauw elkaar spreken, dat blijkt maar weer!! gegroet waarde vriend van mij. je Tommie

Zaterdag 26 april Gisteren groot nieuw hoger beroep afgewezen. Vanochtend email van Cees van Drongelen om me te berispen. Ik heb hem geschreven dat ik in staat van oorlog ben met van Aartsen.

Maandag 28 april Brief aan Cees van Drongelen
Beste Ceesie, heb je mijn reactie op je e-mail ontvangen? Waarom vraag ik dit, omdat het mij toch diep geraakt heeft dat iemand op mijn emails reageert. Dat gebeurt maar zelden, men leest het en gaat over tot de orde van de dag .Jij zegt wat op je hart ligt. Dat geeft me weer hoop im de toekomst.. Gegroet vriend van me, Tommie

Maandag 28 april Brief van Cees van Drongelen
Tommie, Geen bericht, goed bericht. Ik heb alles gelezen en leef mee. Ik ben blij dat je mijn interventie als goede vriendschap beschouwt. Zo bedoelde ik het precies. En hou jij dus maar gerust hoop op de toekomst. Vergeet vooral niet om Adrienne mijn groet over te brengen. Tot sprekens, Cees

Zondag 27 april Antwoord op email van Cees van Drongelen. Goed stuk gestuurd aan Dick Versteeg en Bert de Haas. Goed gewerkt met Adrienne in tuin. Dagboek 69 bijna klaar.
Maandag 28 april 30 jaar geleden bezetting Geologisch Instituut. Gisteren weer meegelopen met Heren drie op Hoge Klei, wel vreemd zo dicht bij concentratiekamp  zo lang geleden. Geen antwoord op email Cees van Drongelen. Ook van Bert de Haas niet.
Dinsdag 29 april, Gisteren email aan egoïsten 39 jaar EGO. Thomas de Groot heeft teruggemaild. Goed telefoon gesprek met Bert was het helemaal met me eens. Ook email van Cees van Drongelen, die nu pas reageert, begreep het gelukkig.
Woensdag 30 april
Koninginnen beker, slecht gespeeld, maar wel lief tegen elkaar gebleven net niet als laatste geëindigd.
Donderdag 1 mei Waarom weet ik niet om kwart over zes wakker en niet meer ingeslapen. Depressief. 1969 schiet niet op rijstebrijberg maar toch doorzetten.
Vrijdag 2 mei Gek gedroomd. Minder depressief,1969 bijna klaar.
Zaterdag 3 mei Gisteren met Maria naar Elsbeth naar Lucas ziekenhuis, gezellig goede sfeer. Elsbeth goed. Schindler list gezien. Weer boos op Norder die Paula en Jantje uit hun wagen willen hebben.
Zondag 4 mei Gisteren naar crematie Antoine van Daele. Zij vrouw kuste mij bij voorbij gaan kort, nam toen met  mijn voet haar tas mee. Tableau. Hein van Drie gesproken in jaren niet gezien..
Maandag 5 mei Gisteren oorlogsherdenking  Paula gebeld ze zei tegen mij; "Hé  lekker ding". Wat een onderscheiding
Woensdag 7 mei Heerlijk gegolfd Naarderbos.
Vrijdag 9 mei 's-Avonds kwamen de dochter en schoonzoon avn Willem Wallenburg vertellen dat Willen was gestorven aan een beroerte.
Zondag 11 mei Pinksterdag Met Adrienne naar Amsterdam. met Mauk en Carole op hun uitnodiging gegeten in de tuin van het Pullitzer hotel. Daarna door de grachten gevaren.
Maandag 12 mei Voorzittersbeker goed gespeeld 7 +.
Zaterdag 17 mei Olie en Biafra klaar, ga ik op het net zetten (zie hoofdstukken 1 en 2  achterin dagboek>
Maandag 18 mei Bij Ma wallenburg geweest hoopje ellende. Louis was wel goed. 

Zaterdag 17 mei Brief aan vrienden
L.S. Vandaag heb ik een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan mijn website www.egoproject.nl 200 jaar geschiedenis Nigeria
.Nu door de acties van rebellen in de Niger delta in Nigeria de olieproductie sterk is teruggelopen, heeft dit zijn weerslag op de aanzienlijke stijging van de olieprijs in de laatste tijd. Het is daarom interessant om eens na te gaan hoe het zo ver heeft kunnen komen met de problemen van de oliewinning in Nigeria. Aan het eind van dit hoofdstuk is een nieuwsrubriek toegevoegd, die de lezer op de hoogte moet brengen van de toekomstige ontwikkeling betreffende de oliewinning en haar gevolgen in Nigeria. Tevens is er in dit hoofdstuk een link aanwezig bij het jaar 1970, waar in is ondergebracht mijn dagboek Biafra oorlog 1969/1970. Hierin verhaal ik mijn betrokkenheid bij de acties in Nederland - in de periode november 1969/maart 1970 - over de Biafra oorlog in Nigeria. Ben benieuwd hoe het verder gaat. Met de beste groeten Tom de Booij

Maandag 19 mei Brief van Thomas de Groot
Beste Tom, Boeiende lectuur. Haalt een hoop herinneringen op en laat de context weer duidelijk zien. De hele Biafra kwestie maakt natuurlijk deel uit van die lange geschiedenis van economische belangen (lees: grondstoffen als olie en gas) van het westen, een hele waslijst waarin Iran (Mosadegh en Shah), Saoedi Arabië, de Golf oorlogen, Soedan, en zo langzaam maar zeker de Copper Belt van Africa, niet ontbreken en een al dan niet gewelddadige rol vervullen. En nu, niet te vergeten de groeiende invloed van Rusland/Gasprom en China op de productie en transport van basismaterialen. Ik ben benieuwd hoe de snel stijgende prijzen voor koper en andere minerale goederen de geopolitiek gaan domineren in de komende decennia, kijk naar de verwikkelingen rond Rio Tinto en Billiton. Of water, niet te vergeten. Wanneer kunnen we de eerste wateroorlog verwachten? We zullen waarschijnlijk nog boeiende tijden meemaken. Dankzij EGO en Geopol, ben ik sinds 1969 bewust bezig met deze materie, maar dat wist je al. Beste groet, Thomas de Groot

Zondag 18 mei Brief aan Cees van Drongelen
Beste Cees, het is gek om na al die tijd de Biafra tijd weer te herleven. Zoals je ziet heb ik de transcript van de AVRO uitzendingen uitgetikt, Het is wel in triest wat er nu allemaal in Nigeria voor ons wordt uitgespookt. Er is dus sinds 1969 niet veel veranderd, alleen nu weten we meer en doen nog minder daardoor. Ik stuurde mijn email al aan Jan Scholtens en Wibo. Ik heb alleen niet de email van Ria Bremer
, Cas Brugman en Pieter Varenkamp, die toen meededen aan de uitzendingen. Heb jij die voor me? Van het Paula front geen nieuws alleen toen ik Paula aan de lijn had zij ze : Hé lekker ding van me ! wel een compliment. Gegroet vriend. Tom

Maandag 19 mei Brief van Cees van Drongelen
Tommy, Tja, What's new in Nigeria? We hebben het over 40 jaar geleden. Hoe kunnen mensen er toch voor zorgen, dat er in 40 jaar nauwelijks iets verbeterd is? In 40 jaar! Ligt dat aan ons, de westerse kapitalistische wereld, of aan de Nigerianen zelf? Als dat laatste waar is, verdienen ze dan nog support, of moeten we ze dan maar in hun sop laten gaarkoken?
Ik heb het er moeilijk mee. Zoals ik het moeilijk heb met Zuid-Afrika, Somalie, Ethiopië, Kenia en vooral Zimbabwe. Trouwens, is er wel enig Afrikaans land waar beduidend economische vooruitgang wordt geboekt. Of is het een 'lost continent'? Draait het alleen maar om grove zelfverrijking van de machthebbers? Overigens, contact Wibo van de Linde. Ik vermoed dat hij contactadressen heeft van Ria, Cas en Pieter. Cees

Dinsdag 20 mei Brief aan Pedro van Meurs

Beste Pedro, kreeg je email adres van Willem Langenberg. Ik ben benieuwd wat je vindt van mijn verhaal over Biafra. Je naam en foto spettert van het scherm!. Ik heb nog contact met Cees van Drongelen en Wibo van de Linde. Er is in die 40 jaar niet veel veranderd alleen zijn we 40 jaar ouder geworden. Onderstaande email verstuurde ik aan mijn vrienden. Gegroet Tom de Booij L.S. Vandaag heb ik een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan mijn website www.egoproject.nl

Eind mei Begrafenis Klaas Bellekom. Grote opkomst. Veel anekdotes werden verteld over deze heel bijzondere legendarische figuur in de golfwereld.

Klaas Bellekom in zijn element. Overleden in mei 2008 

Donderdag 22 mei Slechte dag. Spatader rechter  been  behandeld. Depressie met dagboek
Zaterdag 24 mei Gister gewonnen van Van Dedem met 4/2. Spannend, met 7 holes te spelen 5 up, terug naar 2 up toch rustig gebleven, daarna met zijn familie gegeten.
Zondag 25  mei Gister weer 18 holes  slecht gespeeld te moe na 36 holes in 2 dagen .
Vrijdag 30 mei
Moeizame  week, bezig met gevangenis dagboek van 1971
Zaterdag 31 mei Sascha  opgehaald in Schiphol, terug uit Australië.

Sascha opgehaald in Schiphol na maanden in Australië 

Zondag 1 juni Adrienne kreeg koorts, toen we gepakt klaar stonden om naar Grindelwald met de trein te gaan. Konden het nog op tijd afzeggen.
Maandag 2 juni Adrienne had griep, goed dat we niet zij gegaan.

Zondag 1 juni Brief van Pedro van Meurs
Dear
Tom, It is interesting to hear from you after indeed about 40 years. For the last 40 years I have been in the same business, which is providing advice to governments about their oil and gas terms. I still enjoy this very much.You can find everything about me on my website www.vanmeurs.org. I hope you are in good health and that everything is well with you. Best regards, Pedro van Meurs

Maandag 2 juni Brief aan
Pedro van Meurs
Beste Pedro , dank voor je e-mail. Wel gek om het in het engels te krijgen, maar ja je bent al zo lang weg uit Nederland. Je website ziet er mooier uit dan de mijne, maar ik betaal alles zelf en verdien er niets aan. Trouwens ik denk toch dat onze werelden andere raakvlakken hebben. Als je mijn leven van de laatste 40 jaar beziet is het een en al strijd tegen het verfoeide uitbuitingsysteem van onze westerse wereld. Ik reageerde op een column van fresco in het NRC over de olie in Nigeria waaruit dat nogmaals bleek wat mijn standpunt is. Uiteraard werd mijn reactie niet opgenomen. Ook mijn olieverhaal van 19
69 kwam niet verder dan enkele buitenlandse reacties. Nee veel waardering kan en mag ik ook niet verwachten van een samenleving die niet de mijne meer is. Vooral is onthutsend wat ik allemaal meemaak met de woonwagenbewoners. Zie ook hierover mijn website. Als je in Nederland komt zou ik toch graag willen zien en horen wat je van mijn stellingen vindt. In 1969 waren we samen bezig de olie-industrie en onze regering aan te vallen voor hun misdaden in Nigeria. Wat dat betreft is er niets veranderd dezelfde misdaden misschien nog erger. Toch mijn hartelijke groeten Tom de Booij. Ps ik ben je nog steeds dankbaar (in 1969) voor het aantonen dat de geologie en politiek bij elkaar horen als een siamese tweeling., vandaar het EGOproject (volgende jaar is het zijn of haar 40 ste verjaardag) en de uitgave van GEOPOLseparaat stuur ik je een email van de column van Louise Fresco en mijn reactie (het was trouwens ook de enige reactie die zij had gekregen op haar column

Dinsdag 3 juni
Louis Wallenburg geholpen aan pillen. Adrienne ziek en misselijk. Dagboek 1971 gevangenis zeer emotioneel.
Woensdag 4 juni Adrienne nog steeds ziek. Zit niet goed in mijn vel. Het dagboek zie ik als een rijstebrijberg nog zovele jaren te gaan.
Donderdag 5 juni Toch doorzetten.

Donderdag 5 juni Brief van Rembrandt Koppelaar
Beste Tom, Ik heb je beknopte geschiedenis van Nigeria & olie gelezen. Het meest schrikwekkende vind ik dat de situatie zo weinig is veranderd met de tijd. Naar mijn beperkte kennis is zij hoogstens erger onstabieler geworden. De milities die zijn opgezet en bevoorraad door de regering dankzij het geld van oliemaatschappijen hadden als doel om de situatie te stabiliseren. Deze milities hebben zich juist tegen de 'gevestigde macht' gekeerd en proberen nu hun gramschap te halen. Dat lukt ze onshore zeer goed, vrijwel alle olie-winning is daar stopgezet of valt om de zoveel tijd stop. Alleen offshore draait continu door. Je epiloog vind ik zeer treffend. Deze maakt duidelijk dat het probleem begint bij verkeerde verdelingen en verhoudingen tussen mensen van land en later olie. Rembrandt

Vrijdag 7 juni Brief aan Dick Versteeg
Beste Roberto, het wordt min of meer een biecht. Het overtikken van al die brieven tussen Adrienne en ik in de bak zijn me zwaar gevallen. Ik hink op twee gedachten a. alleen maar belangrijk voor mij en Adrienne b. belangrijk om te laten zien wat vrijheid is en het gevangen zitten. Bij dit monnikenwerk komt de vraag naar boven.
Ga ik niet te ver want de 37 jaar die komen lijken op deze manier eindeloos. Wel moet gezegd worden dat 1968-1972 een periode is waar mijn leven éen definitieve wending heeft doorgemaakt. Het lijkt ook dat er sindsdien niet veel veranderd is in mijn eenzame strijd tegen de bierkaai. Ik krijg steeds minder support van vrienden, media etc. Toch voel ik dat dit mijn laatste actie om te laten zien dat we in een gouden kooi leven en dat wij de rijken van de wereld steeds rijker worden en de armen steeds armer. Daarbij het niet willen beseffen hoe bevoorrecht we zijn. Dat is wel wat heel goed naar voren in de correspondentie uit de bajes. Ik stuur je als bijlage deze correspondentie op. Tot Maandag. je ziet dan een somberder mannetje dan je gewend bent, maar misschien geef je me weer nieuwe hoop en energie. Je woorden: NEE, IK WIL ALLES WETEN gonzen steeds door mijn hoofd Gegroet Thomasso

Vrijdag en 7  en zaterdag 8 juni  Voorbereiding lezing.
Zondag 8 juni Lezing voor congres astrologen in Vorden. Zeer succesvol. Alleen ze kunnen er niet veel die astrologen.

Tijdens mijn  lezing voor de astrologen in Vorden
 

Maandag 9 juni Goed gesprek met Dick Versteeg.

Maandag 9 juni Brief van Dick Versteeg

Buongiorno Thomasso! Ik ben toch blij dat je dit monnikenwerk hebt verricht Thomasso, want ik voel het als een essentieel onderdeel van ons boek. De voortdurende verwijzingen naar het leven in 'onze kaste', het begrip voor de 'andere kant' en bovenal de reacties vanuit de kaste op jouw verblijf in de cel via de brieven van Adrienne. Stuk voor stuk fragmenten die helemaal passen in de rode draad van ons boek. Dus: nee, je gaat niet te ver en nee, deze fase is niet alleen maar belangrijk voor jou zelf. Ik zie het juist als essentieel voor het hele verhaal. Daarom vind ik het belangrijk om alles te weten. Schrappen kan altijd later nog. Je zou het misschien kunnen vergelijken met een verslag van een voetbalwedstrijd. Dat kun je pas schrijven als je de hele wedstrijd hebt gezien en niet op basis van een samenvatting waarin alleen de doelpunten worden getoond. Ik zie uit naar onze ontmoeting van vandaag. En met sombere mannetjes weet ik wel raad .... Tot straks! Groet, Roberto

Een van de vele gesprekken met Dick Versteeg, inclusief lekker lunch besprenkeld doro mooie witte wijn.

Dinsdag 10 juni Zeer depressief, moe en steeds gewacht op telefoon van prof Mahieu.
Woensdag 11 juin Toch doorzetten met 1971 afmaken.
Donderdag 12 juni Bezoek aan de 100 jarige prof Mac Gillavry. Zag mijn bezoek niet echt goed ziten. Pijnlijk
Vrijdag 13 juni Goed reactie van Dick Versteeg dat geeft de burger moed.
Zaterdag 14 juni Matchplay. tegenstander Rob van Gelder met 8/6 verloren. Depressief last van nek en duizelingen.
Zondag 15 juni Prachtig concert Zimmerman gegeten,bij Bert.
Maandag 16 juni Naar vaatcentrum voor spataderen Hard gewerkt aan dagboek mer à boire.
Vrijdag 20 juni  Golfwedstrijd verloren tegen Rob Broere, zijn putts gingen er allemaal in.

Dinsdag 24 juni Brief aan Dick Versteeg
Beste Roberto, ik ben benieuwd om te horen wat je commentaar is op mijn dagboek 1971 dat ik je gister toestuurde Het was voor mij een hele emotionele klus. Ik heb nu weer het gevoel terug dat mijn samenleving door en door verziekt is . We zien wat Mugabe uitvreet maar niet wat we zelf doen. Op mijn scheurkalender van 20 juni 2008 las ik een tekst die ik geschreven zou kunnen hebben.
Gegroet Thomasso

In Het kristal paleis (2004) analyseert Peter Sloterdijk de globalisering aan de hand van een metafoor van Dostojevski. In Aantekeningen uit het ondergrondse (1864) associeerde Dostojevski het Crystal Palace in Londen met de utopische, uitgesproken prowesterse ideeën van Tsjernisjevski. Deze schrijver had destijds grote invloed met zijn voorspelling dat de Nieuwe Mens in een enorm glazen paleis zou wonen, waarin consensus, goede bedoelingen, en de eeuwige vrede allesoverheersend zouden zijn. Voor Dostojevski symboliseerde dit beeld het westerse streven de wereld om te vormen tot één groot, comfortabel interieur. Sloterdijk borduurt voort op Dostojevski's analyse. Hij stelt dat de globalisering niet op de hele wereld betrekking heeft, maar alleen op het Westen: ze is gericht op de uitsluiting van de 'buitenwereld' .en vergroot de economische ongelijkheid met de niet-westerse werelddelen, die niettemin tweederde van de wereldbevolking vertegenwoordigen. Zo vormen wij een broeikas, een Weltinnenraum des Kapitals (een term ontleend aan Rilke), waarin de mens zich niet langer voor idealen interesseert, maar alleen nog voor comfort. We leven volgens Sloterdijk in 'een cultuurcontainer waarin de mensen de demonen van het Westen vereren: de macht van het geld, de pure beweging en de ophitsend-verdovende genotsmiddelen'. Vanno Jobse

Zaterdag 28 juni
Hele week niet bijgeschreven, te veel bezig met dagboek en ook gezondheid, oren apparaat doofheid, nekwervel artrose?, dupuitrein rechter vinger, ouderdom komt met gebreken. Gelukkig 1971 klaar.
Zondag 22 juni Brendel concert matig.
Zondag 29 juni Tom de Booij Trofee, slecht gespeeld, maar fraaie prijsuitreiking.
Maandag 30 juni Toch  weer depressief door dagboek. Elsbeth maakt ernstige ongeluk met haar fiets in Vondelpark. Rechter wijsvinger geopereerd. Massage Hans de Goede.

Score kaarten controleren na 27 holes Tom de Booij trofee. In het midden de winnares Hanka van Gorkum en de winnaar 2007 Swieringa.

Donderdag 3 juli Goede vorderingen dagboek. Traumatische ervaringen Patagonia reis in 1972. Rode draad in dagboek conflict arbeider-leider tegenstelling.
Vrijdag 4 juli Met Maarten en Beate von Balluseck als gasten op Anderstein gegolfd.

Leden-gastendag Anderstein. Met Beate en Maarten von Balluseck

Zaterdag 5 Juli  De Booijen dag. Behalve Sascha en Hester Kalff was de hele familie bij Huib en Maria in hun tuin. 27 flessen wijn gedronken. Golf in Soesterduinen vooraf.

De Booijen dag met golfwedstrijd in tuin van Huib en Maria

Zondag 6 juli Op bezoek bij Mario die eindelijk weer beter is na langdurige ziekte.
Maandag 7 juli Golfdag medewerkers Anderstein, geen succes, laatste keer geweest na 12 jaar.
Vrijdag 18 juli Nieuwe pen gekocht. Nu weer elke dag opschrijven, probeer netjes te schrijven. Het is wel erg griezelig zo'n mooie  dunne pen die maakt dat ik zorgvuldiger moet schrijven.
Donderdag 10 Juli Moet MRI scan van rug krijgen om te zien voor de klapvoet.
Zaterdag 12 juli 18 punten maandbeker slechter kan niet.
Maandag 14 juli Niet gekwalificeerd Heuvelrug 23 punten. Voorlopig niet golfen. Het vertrouwen is weg
Woensdag 16 juli Goede lezing over matriarchaat voor mannenclub in Nijkerk. Zoon van Mees Toxopeus was er. Jameer dat ik deze lezing niet overal kan vertellen.
Donderdag 17 juli Bij vaatchirurg, moet nader worden behandeld
Vrijdag 18 juli Opruimdag ! 1973 afmaken.
Zaterdag 19 juli 1973 afgemaakt. Kamer opgeruimd. Het is toch wel een hele lange weg om te gaan, maar ik wil deze taak voor mijn dood volbrengen. Het is nu weer spannend wat er weer te beleven valt in 1974.
Zondag 20 juli 1974 Onthutsend is om te zien wat ik allemaal deed.
Maandag 21 juli Bij chirurg Zweep , vinger oké. Gisteren met Adrienne gegolfd, weer goede slagen, 21 /22  tellen  is sleutel voor goede swing. Stug doorgaan met 1974. Even uitzoeken wat wel en niet moet.
Donderdag 7 augustus  Reis naar Pisa met vrienden van de Opera. Wat is de reden dat ik sinds 21 juli niet heb bijgeschreven. De dagboeken hebben me teveel in beslag genomen, vanaf 21 juli -6 augustus 1974/1975 af, grote inspanning, veel emotie. Wat is er zo al gebeurd. Dinsdag 22 juli operatie spatader. Donderdag 31 juli verjaardag Elsbeth groot succes 80 jaar, met Rudy en Maria de Man en Maria en Huib

Elsbeth 80 jaar!

Donderdag 7 augustus - Dinsdag 12 augustus Reis Italië groot succes. Muzikaal niet bevredigend  wel gezellig met gezelschap. Mooie steden Lucca, Sienna en Pisa wat een mooie bouwstijl. We leven  in een afbraakwereld.

Het reisgezelschap in Lucca, de geboortestad van Puccini

Prachtige kathedraal in Pisa

Zaterdag 16 augustus  Weer een tijd niet bijgeschreven. Het schrijven van het dagboek eist alles op.  Emotioneel vooral over actied in 1976, die nu bezien twijfelachtig zijn.
Zondag 17 augustus Wespensteek op lip. Het jaar 1976 valt me zwaar. Hele verward zijn de actei achteraf bezien overgang geweld naar VAW in 1977. Veel rare domen Adrienne is wel een wondermens als je dat zo allemaal leest. Wat heeft ze veel moeten meemaken.,
Maandag 18 augustus Langzamer schrijven maakt het leesbaarder. Gisteren de dag gegolfd om het plezier  Wat is het nut van het dagboek?  De geschiedenis toch maar in het vizier houden als belangrijkste motief.
Dinsdag 19 augustus Mauk kwam even langs, was erg moe, wat heeft hij veel op handen. 1976 baart mij zorgen en veel werk. Maar stug doorgaan is het parool.
Woensdag 20 augustus Moeder 110 jaar geweest. Elsbeth's boek gekregen, indrukwekkend wat een werkkracht. Dagboek HvB 76 40 dagen Valt me zwaar.
Dinsdag 21 augustus MRI scan goed afgelopen, ruimte groter met blindfolder geen last van claustrofobie. Zag er erg tegen op maar viel mee.  Wo soll ich rasten muziek Walküre onder veel lawaai van MRI machine. De ervaringen van 40 dagen gevangeis zijn schokkend en illustratief.
Vrijdag 23 augustus Ontroerende brieven van Adrienne aan mij in HvB 1976. Het is belangrijk om te zien hoe trouw ze me is gebleven en hoe ontrouw ik was.
Zaterdag 23 augustus KLM open. Zag maar 3 bekenden op Open.  Mijn generatie is weggevallen. Toch depressie omdat ik er niet meer bij horen. Zag JP Six leuk gesprek. Boek over Menten gelezen schokkend.
Zondag 24 augustus Gisteren weggereden naar Ommen. Mooi hotel alles gezellig met Adrienne Niet te veel gesnurkt.
Maandag 25 augustus. 84 jaar. Gister gegolfd Hoge Graven. Adrienne won met 4/2 goed gespeeld. Lekker gegeten in hotel langs de Vecht.
Dinsdag 26 augustus Gespeeld op de Scherpenberg, mooie baan  In de avond gegeten in prom reclame menu voor 25 euro lekker gegeten. Mauk en Carole waren helemaal gekomen..
Woensdag 27 augustus Depressief. Gisteren met Hilda op Hilversumse gegolfd, gezellig maar slecht gespeeld. Wel depressief deze rakkers  wat een naar volk. Hilda zei ook treffend.  Het is net als haar schoonouders dertig jaar geleden hadden gezegd, dat zij er eigenlijk niets te zoeken hadden bij die fabrikanten.
Donderdag 28 augustus Depressie weer voorbij. Goed gegolfd met karretje voor de eerste keer wat een verschil. Een slag op C3 op 100 meter en zo in de hole.
Vrijdag 29 augustus Zit voor een moeilijke keuze. Moet ik de correspondentie met Ellen opnemen. Als ik een eerlijk dagboek wil schrijven wel,  het antwoord hierop Ja.
Zaterdag 30 augustus Het is een zware bevalling de brieven met Ellen over te schrijven voor mijn dagboek, maar de eerlijkheid gebiedt het.
Zondag 31 augustus /Maandag 1 september RAMPDAG. Bij opslaan op zip schijf is er iets fout te zijn gegaan. Alles weg van 8 dagen hard werk. Uitgerekend de emotionele correspondentie met mijn vriendin Ellen vanuit de bak. Slecht geslapen om 3 uur wakker tot 6 uur Volgens Adrienne ben ik niet meer gezellig. Zal ik het verlorene overschrijven.

Maandag 1 september. Tekst van mijn scheurkalander dat ik ook geschreven zou kunnen hebben. In ieder geval zo voel ik me precies.
`Derrida was een denker met een geweten. In de documentaire die in 2002 over hem werd gemaakt (Denida, the movie), erkent hij dat het deconstructieve denken anderen kan 'verontrusten, destabiliseren, beangstigen of zelfs pijn doen'. Het stelt namelijk 'tekstuele persoonlijke en institutionele autoriteiten' ter discussie. Maar de innerlijke drang die Derrida voelt om te schrijven, is sterker dan hij zelf. 'Ik heb nooit nagelaten iets te schrijven uit angst voor de gevolgen. Niets intimideert me als ik schrijf. Ik zeg wat er gezegd moet worden. Toch zijn er momenten waarop de twijfel greep op hem krijgt; niet tijdens het schrijven, maar wanneer hij niet schrijft en wel bij het slapen gaan. In zijn sluimer maakt een soort paniek zich van hem meester en zegt zijn onderbewustzijn tegen hem: je bent gek. Wat je doet is crimineel, schandalig, ontoelaatbaar. Stop ermee, verbrand je werk. Maar zodra hij wakker wordt, is dat voorbij. Dat betekent, meent Derrida, dat hij tijdens het schrijven in zekere zin minder bewust is dan in zijn sluimer. In zijn sluimer vertelt zijn geweten hem de waarheid. Maar als hij werkt, slaapt zijn geweten en wordt de innerlijke drang om te schrijven wakker. En die wint. 'Dus doe ik wat er gedaan moet' worden'. Vanno Jobse.

Dinsdag 2 september Brief van Joost van Steenis
Re: Het lidmaatschap van Mevrouw Verdonk in 1978
Historisch besef hebben slechts weinig mensen. Dat wat je in de ene tijd doet is in een andere tijd ontoelaatbaar - met als schoolvoorbeeld natuurlijk oorlogsituaties tegenover de situatie waarin in het land geen oorlog is. Dat deed je toen uit volle overtuiging en ik denk dat de meeste mensen dat weer zouden doen als dezelfde situatie (maar dat is natuurlijk onmogelijk) zou terugkeren. Maar zulke dwazen als Wijnand, Jacqueline, Rita en nu ook Bussemaker kennen geen verleden. Zij hebben "verkeerde dingen gedaan", iets verschrikkelijks, niet te vergelijken met belastingontduiking en andere voorrechten die "rechts" heeft maar veel erger. Daar moeten ze voor boeten en Wijnand roept zelfs op dat anderen dat ook boete zullen doen. Maar het ergste is dat al die zogenaamde eerlijke journalisten en kamerleden vaak in hun jeugd niets hebben gedaan dan alleen maar achter geld en vrouwen aan te zitten. (en te veel drinken natuurlijk). Zij hebben helemaal geen verleden behalve het carrièremaken en ik denk dat een "slecht" verleden beter is dan zulk verleden. Leuk dat je door de BWO nog wat kan bijdragen aan deze discussie, maar het is eigenlijk een nuldiscussie. Hadden ze maar werkelijk wat gedaan om de wereld te verbeteren. Maar ik vrees dat ze het veranderen van de wereld of hebben opgegeven of nooit hebben nagestreefd zelfs niet in hun jeugd toen ze toch open moeten hebben gestaan voor vreemde gedachten. Ik hoop je binnenkort weer eens te zien, groeten, Joost.

Dinsdag 2 september Blessing in disguise? Grote delen gerepareerd wat er verloren is gegaan. Brieven Adrienne er uitgelicht. Later bewerken in apart hoofdstuk. Nu naar Dick Versteeg zien wat hij erover te zeggen heeft..
Woensdag 3 september Begonnen aan 77. Bij  zieke Versteeg geweest had griep. Maar vond wel dat ik de liefdesbrieven moest opschrijven maar dat komt later in apart hoofdstuk..
Donderdag 4 september Geschrokken van exploot mei 77 scheiding voor rechtbank Hoe het afgelopen is weet ik nog niet?

Donderdag 4 september Brief aan Netty Tichelaar
Lieve Netty, Heel veel dank voor je morele onmisbare steun. Ik heb de oplossing meteen door verteld aan Adrienne en zij hoorde het aan zonder echt commentaar maar ik voelde dat het haar toch plezier deed. Ik zeg namelijk in het dagboek van 2008 ik zal ontboezemen dat ik me toen (in 2008, ik schrijf dan dit dagboek op 2010 of11) pas echt realiseerde hoeveel pijn en verdriet ik aan je heb gegeven in al die jaren, eerst Loes  1965-1973 toen van Ellen van september 1976 tot februari 1977 In dagboek 1976 zal ik daarnaar refereinen. Nu ga ik stug door met 1977. Op je vraag van spijt schrok je wel toen ik zei dat het me speet dat ik niet echt de revolutie heb waargemaakt en als een haasje weer ben terug gekropen in het burgerlijk milieu met al de pijn en eenzaamheid van dien. Ook vertelde ik aan Adrienne van het cadeautje dat ik heb mogen ontvangen om het als oud bejaarde nog te kunnen realiseren en dat ook nog te kunnen opschrijven zie jouw vader die dat niet heeft kunnen door zijn vroegtijdige dood. Ik stuur je later nog het Icke verhaal op De droom mooi uitgelegd. Veel zoentjes (zonder .... ) Ik begrijp nog niet de poging van mij, . Liefs Tom

Vrijdag 5 september Goed gesprek met Netty. Oplossing probleem in 1976 cursiefje dat verwijst naar 2008 emotionele berouw naar liefdes affaire. Ook strijd burgerlijk bewustzijn versus revolutie strijd verloren.
Zaterdag 6 september  Gisteren begrafenis met Maus, tante van Louis Wallenburg. Diepgaand gesprek met Jolanda.
Zondag 7 september Fiasco Ramp gisteren met viool en piano voor cultureel festival. Wido was helemaal de weg kwijt. Lief dat Mauk gekomen was. Dit echter nooit meer.

Cultureel festival Baarn. Wido (viool) en Tom (piano0 spelen in gemeentehuis sonates van Mozart

Maandag  8 september Gisteren gezellige viering mijn verjaardag. Helaas veel regen. Parasol deed wonderen.

Kaarsje uitblazen een goed gebruik bij een verjaardag. In dit geval mijn 84ste verjaardag

Dinsdag 9 september Brief aan Rita Verdonk
Geachte Mevrouw, Hierbij zend ik u een email die ik vandaag naar de Telegraaf heb gestuurd. Uw standpunten waren toen in 1978 net zo duidelijk als U ze momenteel heeft. Maar ik begrijp de heer Duyvendak en mevrouw Cramer niet dat ze daar nu zich van distantiëren. Ik heb ook acties gevoerd toen met mijn volle overtuiging die ik nu in deze huidige contact niet meer zo zou doen. Wat nodig is dat men het in de tijdgeest van toen wil zien, anders is het geschiedvervalsing en niet moet proberen er zich met slappe smoesje van af te maken. Ik ben er van overtuigd dat U er toen ook geheel en al achter stond wat de doelstellingen waren van de BWO. Toen ik bestuurslid samen met Erik van der Maal was zijn we in handen gekomen van oplichters (nb. medebestuursleden) die mij voor 18.000 gulden vd Maal 10.000 gulden lichter hebben gemaakt (wij waren aansprakelijk voor de schulden die zij namens de BWO hadden gemaakt) en zo het roemloze einde van de BWO heeft ingeluid. Kunt U aan uw collega Kay van de Linde, zeggen dat ik op mijn website het transcript heb weer gegeven van de TV uitzending van 1969 over de Biafra oorlog waaraan zijn vader Wibo een belangrijke bijdrage heeft gegeven. Hij moet dan gaan naar mij website www.egoproject.nl dan aanklikken de blauwe letter Geschiedens: Nigeria en dan gaan naar 1970 invoegsel (rode letters) dagboek Biafra oorlog (blauwe letters). Met de vriendelijke groeten, Tom de Booij .Hieronder de email plus 4 bijlagen aan het dagblad de Telegraaf.

Geachte redactie Binnenland
,
Vandaag stond een stukje over het 'krakers' verleden van Rita Verdonk in uw krant. Misschien bent u geïnteresseerd in het feit dat zij vroeger lid was van de Bond voor Wetsovertreders (BWO
) en was zij in november 1978 lid en een van drie regio-koördinatoren van de BWO vanuit Nijmegen met Theo. U ziet in de bijlage die ik U stuur dat ze was ingeschreven als lid van de BWO (nr 387).Ze is daarna naar de andere kant van de deur gegaan nl naar het gevangeniswezen. Deze documenten heb ik in het origineel. Ik was namelijk medewerker en bij de oprichting betrokken in 1971 (toen nog BOWO geheten) toen ik 50 dagen (boete was 500 gulden) uitzat in het HvB te Utrecht voor mijn bezetting Maagdenhuis bezetting in 1969. Later in 1994 ben ik ook bestuurslid van de BWO geweest. De foto's heb ik van internet geplukt. Zelf heb ik ook een actieverleden (tot) op de huidige dag, maar ben geen minister of politicus. Zie mijn website www.egoproject.nl Onder de extensie woonwagenbeleid ben ik nog bij acties betrokken voor hel behoud van woonwagenlocaties. Ik stuur deze email ook aan Rita Verdonk zelf om te zien of ze deze gegevens kan bevestigen. Anders kan ze misschien een onderzoekaanvragen zoals mevrouw Cramer heeft gedaan. Met vriendelijke groeten Dr Tom de Booij wonende te Baarn Koningsweg 45, 035- 5412852

1. Inschrijving van Rita Verdonk bij de Bond voor Wetsovertreders

2. B.W.O -nieuws nr 24 - 28 november 1978
Verslag van de Algemene Ledenvergadering van 4 november j.l.
Aanwezig: Rita en Theo uit Nijmegen, Henk Hangelbroek, Pieter uit R'dam, O
ir uit
utrecht, Theo en Suze uit A'dam, Fesje van de Wal, Liesbeth Blijboom, Constance Vrijdaghs, Ginus uit Enschede, Jan de Visser (Bajeskrant), Frans uit Groningen, Willem-Jar
Er waren bedroevend weinig mensen aanwezig helaas. Het verslag van de vorige ALV (28 januari '78) is voor kennisgeving aangenomen.
Henk Hangelbroek zit voor en is de begeleider geweest van de struktuurkommissie, die zich bezighield met het op poten zetten van het regio-plan met de bedoeling om in elke regio een regio-koördinator door de afdeli
ngen te laten kiezen (er zijn 5 regio's, te weten Leeuwarden, Arnhem, Amsterdam, Den Haag en Den Bosch). Dit is gedeeltelijk niet gelukt, er zijn maar drie regio-koördinatoren naar voren gekomen, Annelies uit A'roort Theo en Rita uit Nijmegen en Pieter en John uit Rotterdam.

Helaas geen antwoord van Mevrouw Rita Verdonk, nog van het Telegraaf

Dinsdag 9 september Brief van Vincent Icke terug gekregen (zie hoofdstuk 3. Kloof tussen Astronomie en Astrologie? Discussie met de astronoom professor Vincent Icke achterin dagboek)
Woensdag 10 september Gedroomd nachtmerrie over piano en viool was helemaal de weg kwijt.
Donderdag 11 september 9/11 herdacht.  Goed gegolfd met Berry 35 stableford, 1 down verloren. Gedroomd geologische excursie die ik slecht had geleid.

Martin de Ridder op bezoek in Baarn

Vrijdag 12 september Martin op bezoek, gaat scheiden, nog steeds dezelfde problemen met kiezen, kan het wel beter handelen. Is nu verliefd op een ander. Wel triest voor de kinderen. Geen verdere reactie op Icke's verhaal. Doorgaan met dagboek 1977.
Zaterdag 13 september
Veel regen 20 mm. Gedroomd dat ik hertrouwde met jonge lieve meid!
Zondag 14 september Gegolfd met Adrienne zeer slechts gespeeld..
Maandag 15 september Heel goede les op Lage Vuursche van Mauk, 9 holes gespeeld, weer plezier in golf.
Dinsdag 16 september Interview met Elodie Hunting van 3 1/2 uur, zwaar maar goed. Ze had veel nieuws gehoord. 's-Avonds naar Frau ohne Schatten. Prachtige uitvoering, heel fijn met Adrienne, na 2e pauze naar huis, genoeg muziek gehoord.
Vrijdag 18 september Met Adrienne naar de Lutte verkenning voor volgend jaar verjaardag 80 jaar.. Naar Sybroek daar was Mauk met zijn Made in Scotland.

Ontmoeting met Mauk op Sybroek waar hij een golfclinic had met Made in Scotland

Zaterdag 19 september Gegolfd op golfclub Twente, prachtige baan.
Zondag 20 september Op Sybroek goed gespeeld. Heel gezellig in Oldenzaal, op markt tapas gegeten. Het  waren gezellige dagen, nu weer dagboeken.
Donderdag 23 september Arrestatie 1944, 64 jaar geleden. Golf gespeeld met nieuwe stokken. Piet Wagenaar  gestorven, herdacht tijdens fysiosport
Vrijdag 26 september Mondstuk voor antisnurk gekregen.
Zaterdag 27 september 16 punten golf wedstrijd. Schandalig. Weet niet waaraan het  ligt
Zondag 28 september Met Adrienne naar strand Nulde Veluwe meer.'s-Avonds mooi-matig concert. Hulp van Barbara over mijn spagaat probleem. Burgerlijk bewustzijn versus gewapende strijd. Emotie in vicieuze cirkel. Hoe uit deze naar beneden gerichte spiraal te komen? Door aanvaarding van dit verlies, sich mit einfinden. Vandaar langzaam eruit lopen. Volgens Barbara zal het  met een zachte landing worden.

Maandag 29 september Brief aan Barbara Jedding
Lieve Barbara , nog even over het gesprek van gisteren. Ten eerste ben ik je dankbaar dat je mijn probleem zo haarscherp aanvoelde en onder woorden kon brengen. Dat onze westerse denkwereld in een diepe crisis zit is mijn probleem niet meer. Ik zit met het probleem dat ik de strijd waar ik zo vurig in geloofde heb verloren en dat geeft een gevoel dat hel veel pijn doet en hoe meer ik me daar mee vereen
zelfig deste zwaarder en moeilijker het wordt om uit de vicieuze cirkel te komen. Als ik het goed samenvat wat het resultaat was van ons gesprek is dat ik het moet aanvaarden en als een rouw proces moet zien, het overgeven aan een gevoel sich mit einfinden er valt niets meer aan te doen De wereld om me heen heeft er geen boodschap aan. Ik moet zelf dit rouwproces doormaken en er niemand mee opzadelen (behalve een lief kundig oor van Barbara en ook van Bert). Hoe de zachte landing eruit zal zien kan ik nu nog niet zien want daar is mijn emotie en mijn woede nog te groot voor. Beatrix heeft een tegen mij gezegd: Meneer de Booij U gaat een eenzame weg op .. Ja dat zal het blijven maar wanneer ik mijn verdriet en woede een plaats heb gegeven zal het inderdaad anders worden. Dit blijft nu nog een vraagteken. Nog veel dank ook aan Bert, veel liefs Tom

Dinsdag 30 september Brief van Barbara Jedding
Lieve Tom, Heel fijn dat je mij deze mail stuurt, waarin ik kan lezen hoe mooi helder wij gisteren samen dicht bij dat zijn gekomen, wat jou nu, maar al heel lang zo pijn doen. Je hebt het heel goed weergegeven. Ja, het doorlopen van een rouwproces is zwaar en verdrietig, maar gelukkig eindig. Wat soms goed kan doen, is over dit verdriet en de woede te schrijven - niet op je website - maar zonder censuur voor jezelf. Zo zou jij je in je verbeelding tijdens het schrijven wat 'opdelen' en die woedende Tom aan het woord laten zodat hij kan uitrazen. Dan ook de verdrietige Tom (zodat het als het ware boze en verdrietige brieven worden die je aan jezelf richt) en dat totdat je merkt dat de emotie in heftigheid afneemt (dus dat mag wat tijd en schrijven kosten). Met het opschrijven structureer je dit emotiewerk wat, zodat ervan overspoeld worden minder op de loer ligt: elke dag
1/2 -1 uur en dan stoppen, ervan bijkomen en de volgende dag weer verder. Het ongecensureerde zorgt ervoor dat je echt ruimte geeft aan alle associaties/beelden die deze thematiek bij je oproept. De briefvorm is een manier van rechtstreeks communiceren met jezelf - helpt om uit de valkuil van een verstandelijke beschouwing te blijven (want daar gaat het niet om). Doel is dat door ruimte te geven (binnen een veilige structuur) aan de meest heftige emoties, langzaam ruimte ontstaat voor mildere klanken/beelden/oordelen en dat is dan het begin van de zachte landing. Omdat schrijven zo bij je past, spreekt je dit advies misschien aan. Een afsluitende brief zou dan mogelijk tot thema kunnen hebben dat je jezelf mag vergeven, dat je de strijd hebt moeten staken zonder je doel te hebben gehaald. En, als je ervoor voelt, kan je (hoeft niet) met de dan ontstane stapel brieven een rituele afsluiting uitvoeren (verbranden en as uitstrooien of iets anders ermee doen, begraven .... Wat je aanspreekt) . Als je hierover vragen hebt, laat het mij dan graag weten. Veel liefs, Barbara

Vrijdag 3 oktober De hele week niet bijgeschreven te veel in beslag genomen door nieuw oplossing  van rouw proces. Vannacht weer erg depressief. Zie het niet meer zitten. Gisteren collage voor Elsbeth's verjaardag gemonteerd. Gelukkig 1978 klaar en begin 1979. Daarna wordt het rustiger in de tachtiger jaren.
Zaterdag 4 oktober  Lief telefoontje van Annie Offenberg. Die zegt dat ik trouw moet zijn op mijn werk. 24 uur nodig gehad voor collage Elsbeth heel emotioneel. Heel erg moe. Klokje rond geslapen. Nu weer door '79.
Zondag 5 oktober
  Groot succes Elsbeth's verjaardag. Goede speech gehouden, alleen fout gemaakt door te zeggen dat boek van haar onleesbaar was gecorrigeerd door  Jonneke van Sloten . Jan Maarten gezegd over onze wandeltocht, kwartje viel. (Zie link speech Elsbeth)
Maandag 6 oktober 1979 afmaken. Afrekenen met de roerige zeventiger jaren. Gisteren chinees Li middelmatig. Begonnen met halve slaappil, ook 1/2 drank.
Dinsdag 7 oktober Bezoek van Peter Strengers nogal frustrerend dat ik geen goed materiaal had voor zijn reis naar Peru. Hard gewerkt aan brief. Drie van  Breda door de brief die Jan Ebeltjes schreef uit gevangenis Breda

Dinsdag 7 oktober Brief van Dries van  Agt
Geachte heer De Booij, Hartelijk dank voor uw bericht van 7 oktober. Ik herinner mij uw verrassende bezoek op Eerste Kerstdag van 1971 nog goed. De door u toegezonden foto's verlevendigen de herinnering nog. Dank daar. voor en ook voor de toezending van de brief die Jan Ebeltjes *) in juli 1979 heeft geschreven. Een weerzien zou inderdaad interessant zijn. Helaas heb ik het echter vooralsnog zo druk me tal van dingen die moeten dat ik voorlopig geen tijd kan vrijmaken voor dingen die niet moeten. Met vriendelijke groet, A.A.M. van Agt
*) zie voor de brief van Ebeltjes brief aan Mink van 30 oktober

Woensdag 8 oktober Weer slecht geslapen 1 port te veel !!
Donderdag 9 oktober Zwarte dag. Lap top doet het niet. In de nacht do/vr veel wakker zorgen over alles en nog wat.
Vrijdag 10 oktober Credit crisis zet door.  Hilda heeft heup gebroken.
Zaterdag 11 oktober Sterfdag Engelien herdacht  bij Rudy en Maria samen met de rest van de familie. Kregen ook nog het restant erfenis Engelien in handen..



Maria en Rudy de Man krijgen van onze familie een hazelaar cadeau voor al hun werk in de afhandeling van  de erfenis van Engelien 

Zondag 12 oktober Joep loopt halve  marathon in Rotterdam. Wat een prestatie. Contact met Willemijn van Tijen, dochter van onze architect die een plan had gemaakt voor ons huis van mijn ouders op de Catslaan, maar was afgestemd.,
Maandag 20 oktober Sani gebeld in  Chaam waar hij op een wintercamping zit
Dinsdag 21 oktober Slecht geslapen weer veel gedroomd. 1982 bijna klaar.
Woensdag 22 oktober Moeder definitief begraven door haar  brieven uit te tikken.
Vrijdag 24 oktober Goed geslapen gisteren. 1980,81,82 afdrukken, het schiet goed op. De tachtiger jaren alleen maar golf. Wat een tegenstelling met de zeventiger jaren.
Zaterdag 25 oktober. Elsbeth belde over de ellende van Maria Michaella en haar huis in Frankrijk dat maar niet verkocht wordt.
Zondag 26 oktober Droom over Leny had alles gestolen van mijn kamer, inclusief piano, dit is zeer symbolisch.
Maandag 27 oktober. Van vader gedroomd. Ik kwam van de Enschede weg met koffer vol zware boeken bij mij vader. Hij was blij met mijn komst.
Donderdag 28 oktober Dick Versteeg goed gesprek. 6 oktober 2009 op zijn verjaardag wordt 65 jaar, eind van dagboek. Contract sluiten voor betaling voor schrijven van het boek.
Dinsdag 28 oktober Brief aan Elsbeth
Lieve Elsbeth, wat een dag vol warmte. Je werd wel heel lief door iedereen toegesproken. Jouw speech vond ik geweldig, want je bracht iets wezenlijks naar voren. Wat is geluk, ik ken het niet meer door al het leed van deze wereld. En radiospotje zegt dat als dit bericht is afgelopen er 5 kinderen zijn gestorven aan ondervoeding tw 1 kind per 5 seconden. Sani cs worden onderdrukt maar kennen desondanks soms een moment van geluk in hun ongeluk. Wij mogen kiezen uit duizenden mogelijkheden om gelukkig te zijn. Muziek inderdaad vormt hierop een uitzondering. (Ik draai nu een cantate van Bach op mijn computer). Maar dat is toch een ander iets dan een moment van geluk. Moeilijk probleem ik ben er nog niet uit in ieder geval heb je ons aan het denken gezegd. Nog even over mijn woorden dat je boek onleesbaar is. Ik had natuurlijk moeten zeggen voor mij is het onleesbaar ik beschik niet over de kennis om het in een context te plaatsen. Het was goed dat Jonneke mij terecht wees. Moeder kwam dus weer even om de hoek zetten (valkuil). Maar ook Jonneke maakte in het begin dezelfde fout door te zeggen het is leesbaar maar even later corrigeerde zij zich door te zeggen:  ik vind het leesbaar. Mijn woorden waren bedoeld als gevoel van trots en ontzag voor je titanen werk. Volgens de andere socioloog was je werk baanbrekend. Je moet mij maar eens uitleggen wat de essentie is van je werk. Maria zei dat we wel alle drie wel heel,veel op elkaar lijken. Echte dwangarbeiders. Ik zit zelf in een moeilijke tijd namelijk dat ik de strijd tegen het onrecht heb verloren. Dit besef komt bij het herleven dat ik bezig was met de gewapende strijd in de zeventiger jaren en daarna weer in het burgerlijk nest ben teruggekeerd zonder daar me echt gelukkig te voelen, Uit mijn dagboek blijkt dat wanneer ik in de gevangenis zit ik momenten van intens geluk heb gekend, door moordenaars en zedendeliquenten te helpen in hun ellende. Nu is mijn boek voor mijn directe omgeving ONLEESBAAR. Behalve je woorden die je mij tot tranen bracht. Je had het lef om het te zeggen terwijl ik dit tik biggelen de waterlanders over mijn wangen en op mijn toetsenbord. Barbara, de vrouw van Bert heeft me geholpen om deze emotionele impasse te doorbreken door het als een rouw proces te zien en via de verschillende fase van Kubler het een zachte landing te geven. De vergelijking die ik met haar heb gemaakt is dat ik Petrus ben namelijk die niet de consequentie heeft genomen van het verraad aan Jezus zoals Judas en pas na driemaal dat de haan kraait weinte bitterlich.  Ik stuur je mijn gedicht waar bij de laatste zin boekdelen spreekt en het interview dat ik laatst aan een astrologe gaf dat op haar site komt: de koorddanser over enkele maanden. Nu lieve zuster.Geniet maar lekker na van de voor jou zo mooie dag liefs je broertje.

Dinsdag 28 oktober Brief aan Henri Veldpaus
Geachte heer Veldpaus, in antwoord op uw vragen zou ik willen citeren uit een interview dat ik laatst gaf aan Elodie Hunting. Misschien geeft dit enigszins een antwoord op uw vragen.
"Wie of wat is je inspiratiebron?
Teilhard de Chardin, Bach en een citaat uit de bijbel. Tom is heel beslist. Hij citeert uit Mattheüs; 'Vriend, waarom ben je gekomen?, vraagt Jezus aan Judas. Op dat moment zag Judas in, dat hij Jezus had verraden. Jezus en Judas zijn 1. Ik (Tom wijst naar zichzelf) ben Petrus, want ik verlo
och de samenleving. We leven maar door, terwijl de wereld verrot. Dat voel ik als verraad. Zoals Petrus dat deed, nadat de haan drie keer had gekraaid. (noot; deze 3 hanenkraaien, zijn 3 ochtenden, dus 3 dagen, de 3 donkere dagen van de maan) Jezus en Judas zijn in mij verenigd, dat geeft spanningen. Daarom moet Petrus erbij, ik moet wel verloochenen, hoe kan ik anders leven?

Erken je een god?
"Waarom zou ik? lk begrijp er niks van! Ik zie in de natuur dingen die ik niet begrijp. Ik probeer verbanden te leggen. Hoe meer ik zie, hoe meer ik onder de indruk van het wonder ben. Na de verwondering komt de vraag. De vraag moet gesteld worden! Wat is de essentiële vraag. Als je dit kunt stellen, ligt het antwoord er vaak al in besloten. " einde citaat
Over het hiernamaals zou ik kort wil zijn. Ik geloof meer in het hiervoor maals!!. Ik geloof in de opstanding van de natuur. De oude vorm (kan zowel een minerale als organische vorm zijn, kwarts tot mens) is niet meer in staat zijn vorm door de gewijzigde omstandigheden ( dat kan van alles zijn van kanker tot vuur etc) te behouden. Maar de vorm die sterft laat soms een zaadje achter die alle ervaringen tijdens het leven van de vorm en daarvoor in zich draagt. In het duister (grond tot baarmoeder) wordt de nieuwe vorm geboren etc etc Mijn adagium is waar geen begin is kan ook geen einde zijn. Begrijpen doe ik het allemaal niet
, ik geloof in het wonder van de natuur, die mij omringt. Een deur van een huis zal nooit het huis kennen waarvan hij deel uitmaakt. Maar ik heb zeker geen behoefte aan een God in de hemel Het wonder van de natuur is meer dan genoeg. De metafoor van de maan met haar fasen is mij ook heel dierbaar; Ik citeer nogmaals wat ik in het interview hierover zeg:

"De donkere fase van de maan is zeer geheimzinnig. Net als de bevruchting van de eicel. Dit speelt zich in het donker af, op een plek waar wij het niet kunnen zien. Daar wordt nieuw leven gecreëerd. De maan in haar donkere fase, is iets heel anders dan wat astrologen en astronomen tegenwoordig Nieuwe Maan noemen. De zon en de maan staan dan in conjunctie ( samenstand). De Nieuwe Maan was vroeger het moment waarop 3 mensen het eerste sikkeltje van de wassende maan zagen. Men vierde dan feest. We zouden beter spreken over 'de donkere fase van de maan' als we Nieuwe Maan bedoelen. De belangrijkste indeling is die van de verlichte versus de donkere fase. Dit is immers te vergelijken met het leven en de dood. In het matriarchaat de cyclus van leven, dood en wedergeboorte. Het verdwijnen van de oude vorm om na de donkere periode weer een nieuwe vorm te krijgen. De Verlichte fase is te verdelen in de drievuldigheid van de Vrouw: Maagd - Moeder - Wijze Oude Vrouw. In de tijd van de Grote Moeder religie werden de drie fasen van de verlichte maan vergeleken met de Maangodinnen: Maagd - Moeder Wijze oude vrouw. Deze cyclische gedachte is verloren gegaan of verdonkeremaand. Spirit away. De donkere fase symboliseert de mogelijkheid tot nieuw leven. Einde citaat. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij

Woensdag 29 oktober Met deze pen schrijf ik netter klaarblijkelijk. 1985 valt mee, alles gaat sneller dan gedacht.

Donderdag  30 oktober Brief aan de heer Mink (bewaarder in de Koepel gevangenis van Breda van de 'Drie van Breda' )
Geachte Heer Mink, Ik heb met grote interesse uw boek over de drie van Breda gelezen. Mijn vriend Jan Ebeltjes *) heeft mij 5 juli 1979 een brief gestuurd vanuit de Koepelgevangenis te Breda, waar hij als gedetineerde o.m. schilderwerk mocht verrichten in de cel van Kotälla. Zijn brief stuur ik U als bijlage. Nog even de volgende vraag in uw boek op pagina 113/114 kwam ik deze passage tegen op over Kotälla
" In December 1942 krijgt hij een zenuwinstorting en wordt hij vijf maanden lang verpleegd in het Wilhelmina gasthuis. Als hij in 1943 verneemt dat hij in Amersfoort in een kamp zal moeten gaan .werken, is hij zo teleurgesteld dat hij zich in zijn bovenbeen schiet. Hij had verwacht aan het oostfront te mogen strijden om zo de felbegeerde medaille van het eikenloof te kunnen behalen. In Amersfoort treft hij een chaotische administratie aan. Met zijn dwangmatige precisie en correcte plichtsbetrachting voelt hij zich in deze situatie zeer verantwoordelijk voor datgene wat er in zijn functie gedaan moet worden. Vermoedelijk overwerkt hij zich, wat zich uit in een halfzijdige verlamming die hij plotseling oploopt. Tot april 1944 verblijft hij in een psychiatrische kliniek te Amsterdam. Tot dat tijdstip heeft hij nog geen gevangene kwaadwillig bejegend"
.
 Dit lijkt mij niet te kunnen kloppen, want ik heb de man meegemaakt in kamp Amersfoort van 1 december 1943 tot half maart 1944. Hij was toen wel gestoord, maar driftig bezig om appèl af te nemen op zijn 'eigen' wijze. Kunt u mij vertellen hoe U aan deze informatie bent gekomen. De heer Maurits Nibbering directeur van het kamp Amersfoort heb ik gevraagd over het verblijf van Kotälla in Amersfoort hij gaf mij het volgende antwoord "Ik weet zelf niet meer van het exacte verblijf van Kotälla dan in het boek van Von Frijtag Drabbe Künzl staat. Zij heeft zich gebaseerd op de stukken uit de proces-verbalen vlak na de oorlog en op getuigenissen van vlak na de oorlog. Von Frijtag spreekt over een zenuwinstorting in het voorjaar van 1943, dus na zijn impliciete benoeming als plaatsvervanger van Berg en een maanden durende verpleging in een Duits militair hospitaal in Den Haag (veel logischer dan het ook gewoon voor burgers gebruikte Wilhelminagasthuis) . Dan zou Kotälla rond het eind van de zomer/begin herfst 1943 weer terug zijn gekomen in Amersfoort. Ons is verder niets bekend over een tweede verblijf in een psychiatrische inrichting in Amsterdam in het voorjaar van 1944." Met vriendelijke groeten Tom de Booij

*)Jan Ebeltjes heb ik leren kennen in het HvB in Utrecht in voorjaar 1971, tijdens mijn verblijf aldaar van 50 dagen. Ik heb toen de 500 gulden uitgezeten die ik door de rechter kreeg opgelegd voor mijn aandeel in de bezetting van het Maagdenhuis van de Universiteit van Amsterdam in mei 1969. Ik was toen wetenschappelijk hoofdambtenaar aan het Geologisch Instituut. Misschien herinnert U zich nog Jan Ebeltjes.

Bijlage: Brief van Jan Ebeltjes vanuit de Koepel gevangenis van  Breda. (ongecorrigeerd)

Origineel van een deel van de brief van Jan Ebeltjes uit de Koepel gevangenis Breda aan Tom de Booij in Baarn

Transcript van de brief van Jan Ebeltjes
Tom er is een beetje nieuws. Het is hier een klein beetje aan het rommelen. Want gisteren is Cotella, verhuist van zijn cel naar een heel mooi kamertje, en je mag wel raaden wie de lul was, Schoenmaakers, want het kamertje daar zat hij in en daar had hij ook altijd een gespreksgroep, voor de jongens, en die moeten nu ook verhuisen, de bewaarder zij net tegen mijn, dat het een stijlloze gedoe was, dat ze iedereen eruit gooien voor Cotalla, hij maakt het niet lang meer kan je ook zien. hij taakeld heel goed af, ik zie het ieder moment van de dag en ik ben vandaag zijn cel aan het schilderen, dus 5 juli, en ook heb te hooren  gekreegen, dat ik alles zo moest laaten zitten, zoals het is, geen spijker mag ik er uit haalen, dus dan weet ik het al, dan is die cel een histories iets, net zoals de cellen in scheveninge, van zo hier heefd Cotella in gezeten, als ik fototoestel naar binnen kon smokkelen, dan had ik een paar foto's gemaakt, maar ik begrijp niet waarom het pas om 17 juli in de krant komt, terwijl hij Woensdag 4 juli, al in die nieuwe kamer is gegaan of zal hij rond die tijt doodgaan?? het lijkt er wel op!! hij moest eerst naar het gevangenis ziekenhuis scheviningen, maar mijnheer hebt geen zin hoe vin je dat, en daarom doen ze het zo, ze hebben gelijk een nieuwe bed matras en nachtkasje en stoelen en tafel gekogt voor hem (moeten wij eens vraagen als we niet naar de gevangenis hospitaal willen) hij laat die twee ziekenbroeders de heele dag werken, plus nog een schoonmaakster en vandaag dus 5 juli, hebben ze een T.V. kabel van ongeveer 14 meter aangelegt anders kon die geen T.V. kijken, terwijl er 4 T.V. er staan op iedereen ring een, waarom kon die daar dan niet kijken net zoals ons, iederen dag staan de cellen oopen, ze gaan er uit  en er in waneer ze dat willen, alleen snags gaan ze digt, en die cellen van ons blijfen digt. ze hebben een radio enzvoord en wij mogen alleen een transister Radio hebben op batterij en stroomdraad wordt er afgeknipt, dus zodat hij alleen op batterij kan speelen, want ze zeggen het kost stroom en waarom die drie oorlogmisdadigers wel ?? nou zijn de jongens van onse klasse op de  teenen getrapt, die 3 mogen de heel middag naar buiten hoefen niet te werken (terwijl werken verpligt is ) en wij hebben verpligt werken (anders ga je de strafcel in ) en een uurtje luchten, als je dat zo eens bekijkt wordt er veel ondersshijt gemaakt, het is te gek om los te loopen, verder rijt Cotella in een elektriese karretje, op acus, wat denk wat je niet met acu zuur kan doen, en wat dag je dat het laden van acus niets kost, hij gaat ook wel eens loopen dan met een kruk, maar dan ondersteun, een bewaarder hem en soms wel eens twee, te gek als je het zo ziet gaan in de ronde koepel van Breda dan gaan mijn gedagten wel eens ergens anders naar Ook al ben ik nog 32 jaar, en heb ik veel meegemaakt in de gevangenis, maar dit nog niet en de mensen van buiten begrijp ik af en toe ook niet, waarom ze niet eerst na denken, wand het is zo geleegen, er worden bijna iederen dag drijgbriefen geschreefen, naar die drie oorlog misdadegers maar die briefen van die drie worden altijt gelezen en die van ons niet, en omdat de mensen drijgen zonder afzender, is het hier zo streng voor ons, en niet voor hun, dus wij zijn de duppe, als ze gewoon schrijfen wie ze zijn, dan weet je het, maar nou kan het iedereen zijn, dus wat is het gevolg, de mensen die hier werken, worden gespannen, en als je maar  eeven staat te praaten met je meede gedetineerdde, dat zijn ze als de kippen er bij, en krijg je al een berisping, want ze zijn zo bang voor een zaamen schooling, want dan kon zo namelijk ze weeten nooit wie die brief geschreefen heefd, dus iedereen is verdachten, en haal maar geen grapjes uit met die drie, het kom je zuur te staan, ze hebben vaak altijt gelijk, want hunnie zijn de Monarge van de Koepel, er zitten niet voor niks zou kort gestraften, want het is niet egt niet vol te houden anders Tom, want zal hier lang gestraften zitten, dan was het net zo als Amirieka gegaan.  Onze rijksgenooten loopen hier al met een  vork op zak, om bij de minste geringste, je dat stuk staal in je donder te steeken, nou doen de bewaarders ook af en toe een beetje rod teegen hun en je weet ze kunnen al niet zo veel heben, maar het begind al behoorlijk zwart te worden voor je oogen hier, het ljjkt er wel op, of de O.M.. het er op aan stuurd, dat eerst de hel los moet breeken voor dat ze het zien, maar dan is het al te laat, verder heb ik ook wel lof voor de bewaarders, hoe ze in deze spanning tog nog een grapje er af kan, want dank zij alles , houden ze tog vol, om het ons zo goed mogelijk er door heen probeeren te slaan. Tom ik zal het niet kunnen, terwijl ik veel gewent ben, verder Tom, is er 6 weeken geleeden, een uitbraak poging geweest, door een pakistaan en die zijn cel heb ik ook geschilderd, en die moest ook weer naar pakistaan trug, en die zelfde nacht dat die zal gaan, heefd die het geprobeerd, maar ook vanavond hoorde ik pas, omdat de rijneger op de eerste eetaasje, een stuk vring ijzer vond, waar ik bij stond, dat die hem vond, een maat van Jhon Bloeming (die is op 3 juli op 3 uur op bezoek geweest, dat mag wel, ik heb hem zelf gezien want ik had ook bezoek) kom ik een beetje in gesprek met een bewaarder, over die pakistaan, hij ging trug naar zijn land, en dan zou die gelijk de strop krijgen, tot de dood er op volgd, ik zie hem hier nog luchten, en ik ben vandaag nog in zijn cel geweest, om een paar plekjes bij te werken, en dan draait tog je maag een beetje om, vooral om dat je hem meegemaakt hebt, zo zie je maar, er zitten er weer 2 man kind strafcel, zijn ze ook vlot mee, en iederen dag word er van iedereen en rapport gemaakt, hoe zijn gedrag is, hier inde Koepel, dat heb ik nog nergens meegemaakt, we lijken wel een stel proefmonsters, waarvoor?? er zitten hier ongeveer 110 man, hellemaal vol op 2 cellen na, de cel van Cotella waar nooit iemand komt behalfe ik om te schilderen, en de rijnege, om hem schoon te maken, en de bewaarders dan, wis je Tom, dat Cotella nooit zijn cel hoef schoon te maaken en zijn bed hoefd op te maken en ze po leeg te gooien, dat doet de reiniger altijt, en hij geeft af en toe nog wel eens een aanwijzing hoe hij het wil hebben en gebeurd het gewoon, hij heefd een eigen doescel, als die niet op,slot zit gaan de jongens er stikkem in, als ze het merken dan krijgen ze wel wat te hooren, verder doesen we haast iederen dag met Vieeser de anderen van de drie en dan moeten we altijt lachen om dat die van die groote ballen heefd,. ze zak hankt bijna tot zijn kniejen, ze zeggen dat die daar mee opgehangen is ?? hij is al een paar keer aan geoopereerd zeggen ze ? maar dank zij alles, kan je tog lachen af en toe hoe moeilijk het ook is, zoals ik het wel eens zie ,bij altevunken, die heefd vogeltjes in zijn cel , in een kooitje, en je weet ik ben gek op dieren, als ik een vogeltje vind, die half dood is  en ik wil hem reden, en probeeren of die boofen op kan komen, wordt het gewijgerd, en dan moet ik me wel inhouden, wandt dan denk ik tog aan een man, hier in de Koepel, hoe het komt dat hij het wel mag en dan Vieser, heeft op de lucht plaats een mooie vijver en daar zitten zijn goudvissen in, zijn van hem hij heefd ze zelf betaald, maar daar geniet iedereen gevangenen van, want met luchten zie je ze altijt en hij verzorgt ze goed, zo zie je maar weer Tom dat er bij ons onderschijt wordt gemaakt, net zoals bij jullie, alleen is het hier hoe een grootere boef ben, hoe meer je mag en kan, ja maar die drie zitten al van 1951, der staat nog steets het eerste kaartje op hunnie deur, hellemaal in plaats van wit, vies bruin geworden, maar dat schijn wel een zimbool te weezen, want er staat alleen inkomst in, en geen uitkomst, nou gaat hier het praatje rond dat als Cotella dood gaat, dan gaan die andere vrij, zal een heel leugen geen halfe zijn?? de tijd zal leeren, verder ga ik dinsdag weg naar Doetichem en ik ben blij, dank zij alles dat ik dit nog mee kennen maken, want als ze er niet meer zijn die die dan is het hier heel anders, Ton jij ben de eerst die die weet uit eerste hand, want niemand heefd er ooit over geschreefen en de krand zou hier gek op weezen, dag je niet, Tom mijn vriend ik bel je nog op, van uit Doetechem, hoe is het met Dino, ik kom op de gedagten, omdat hunne (die 2 dan) ook dieren hebben, geef maar een dikke zoen en zeg maar van Jan, als die mij nog kan het is al zo'n tijd geleeden, Tom het word woensdag dat ik je bel okéé heel veel sterkte met je werk en hou je haaks, ik zie je eerdaags wel, je maat Jan voor de laatste keer in de Koepel ????
Ik zet op de antvlop Dr T.de Booij dan durven ze hem niet gauw oopen te maaken, want je begrijp dat ze deze brief graag onderscheppen

Opmerking: de namen van de drie van Breda zijn door Jan Ebeltjes in zijn brief genoemd als Cotella (Kotälla), Vieser (Fischer) altevunken (Aus der Fünten)

Zie voor antwoord  van de heer Mink zondag 23 november 2008

Vrijdag 31 oktober Gisteren prik gehaald bij dokter, gezellige avond, veel discussie en niet dronken geworden.
Zondag 2 november Gisteren Mauk en Carole bezoek. Heel gezellig maar wel  moeilijk voor mij dat er niet gevraagd wordt maar mijn leven en de woonwagenbewoners. Eenzaamheid. Vanochtend zei ik tegen Adrienne dat het moeilijk was voor mij. Wat bedoel je. Je weet best wat ik bedoel. Er is eens niet over jou gepraat daardoor was het ook gezellig. Zo is het probleem weer luid en duidelijk.,
Maandag 3 november Slecht gegolfd, ma wint met 4/2. Was met Joep bezig met zijn marathon race. We konden hem volgen op internet. had vlakke race gelopen in 4.04.50 . Joep de eerste koning marathon.
Dinsdag 4 november  Vandaag 87 afmaken. Wat een triest dagboek.
Woensdag 5 november Discussie Obama met Mc Caen. Obama wint het debat.
Dinsdag 6 november 11.50 zou Joep aankomen maar kon vluchtnummer niet vinden, geen vliegtuig uit NY wel uit Norwich. Joep kwam toch met vliegtuig direct uit New York, stond echter nergens  vermeld op de tabellen. Groep van 9 mannen stralend na hun grote prestatie

Joep (helemaal rechts) met zijn groep op Schiphol, die met succes de marathon van New York hebben gelopen

Zondag 9 november Wel merkwaardig gisteren dagboek 1988 geschreven over mijn kleinkind dat dood is geboren 10 november1988 en van Aad de Booij gehoord dat DNA onderzoek heeft uitgewezen dat  de tak van de andere de Booij's is uitgestorven  bij VII Jan de Booij want zijn dienstmeid brengt voort een zoon die Johan heet en zij verklaard van Jan de Booij zijn vader is, maar het lijktniet zo te zijn volgens het DNA onderzoek. Onze tak sterft na mij uit er zijn geen mannelijke de Booij na mijn kinderen.

Dinsdag 11 november Brief van Ronald Naar
Beste Tom, Het is alweer heel lang geleden dat we elkaar hebben gezien en gesproken. Ik meen in Chamonix in 1997 tijdens het opheffmgsfeest van de KNAV. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik schrijf je om je een keer te ontmoeten, als jouw gezondheid dat toelaat, en liefst op een bijzondere plaats, namelijk de golfbaan. Ik zal proberen uit te leggen waarom. Aan het begin van dit jaar heb ik een boek uitgegeven dat "Verliefd op Sneeuw" heet. In het boek staan zo'n twintig verhalen over skitochten op alle zeven continenten die ik de laatste 20 jaar heb gemaakt. Zo'n boek op de grens tussen beschouwing en verslag vond ik erg leuk om te schrijven. Er waren zelfs zoveel verhalen dat er voldoende afviel om twee nieuwe titels mee te maken. Om maar meteen het word bij de daad te voegen wil ik in de loop van 2009 nog een paperback à la "Verliefd op Sneeuw" laten verschijnen, deels gevuld met verhalen die voor "Verliefd op Sneeuw" afvielen, maar ook enkele nieuwe artikelen. De werktitel van het boek is "Passie voor de bergen". Het worden zo'n twintig verhalen, die deels nooit eerder zijn gepubliceerd, met slechts enkele katerns met foto's. De winkelprijs moet te zijner tijd onder de twintig euri blijven en verspreiding via de boekwinkels. Verschijning voor of na de zomer van 2009. In dat boek plan ik een tiental verhalen over ontmoetingen met bergbeklimmers die om een of andere een bijzondere band met of passie voor de bergen hebben, maar liefst ook daarbuiten. Onder andere Reinhold Messner, de weduwe van Herman Buhl, de paralympier Thierry Schrnitter (die voor zijn ongeval een van Nederlands beste klimmers was), de Nederlandse berggids Martijn ScheIl en het 'jonge' rotsklimtalent Martin Fickweiler. Met al deze mensen heb ik inmiddels een reis gemaakt, dus het zijn niet gewone interviews aan de eetkamertafel. Zo was ik met Thierry ooit op de K2 en ben ik na zijn ongeval met hem naar de Alpen teruggegaan om te kijken hoe het met zijn passie voor de bergen staat, nu hij feitelijk niet meer kan skiën, anders dan liggend in zijn skibob. Met de weduwe van de beroemde Hermann Buhl reisde ik naar Pakistan om de berg te bezoeken waar haar man zijn grootste roem op beleefde. Het zijn dus geen interviews van achter het bureau, maar verhalen 'opgetekend in de strijd'. Nu hebben mij aan jou altijd een paar zaken geïntrigeerd. Eén daarvan is dat je op late leeftijd golfpro bent geworden. Ik zou daarom met jou willen praten over de bergen, het leven NA de bergen en jouw passie voor het golfen. Het leuke namelijk is dat ikzelf sinds drie maanden ook golf, dus beginnend, en het eigenlijk een steeds boeiender tak van sport ga vinden (met uitzondering van de mensen die je op de baan tegenkomt). Lijkt je dat leuk? En kunnen we daarover bellen? P.S. Naast tien van zulke verhalen komen er in het boek een verhaal over het mysterie van de Yeti (in 1990 heb ik sporen van de Yeti gevonden, reisde ooit naar Moskou voor een gesprek met het Sneeuwmenscomittee), de doop van de Piz Amalia in Zwitserland, en verhalen over enkele bijzondere tochten, waaronder een reis door Tibet waarin ik geleidelijk aan verdwaal tussen twee politieke standpunten, ook de politiek minder correcte. Het wordt dus heel afwisselend boek, en anders dan anders. Nogmaals: kunnen we daarover bellen? En golf je eigenlijk nog wel. Ik zag dat je al ruim in de tachtig bent. Met vriendelijke groeten, Ronald

Dinsdag 11 november Maandag11 november om 11 uur 1918. Einde Grote Oorlog. Vannacht gelezen in Westen nichts neues. Afschuwelijk voor wie? Weer woede tegen elite.
Woensdag 12 november Weer enigszins depressief. Gister wel goed contact met spiritosfeer. Tim vd Linde van de KNAV stuurt een ontbrekende bladzijde van een interview in 1989 voor de Berggids dat ik om 11 uur vanochtend ontvang. Een half uur later stuurt Ronald Naar mij een email  dezelfde vraag als in het artikel stond namelijk hij is mijn relatie golf - bergklimmen.
Donderdag  13 november Ben over het geheel nogal depressief, komt door dagboek schrijven.

Zaterdag 15 november Brief aan vrienden
L.S., Ik vond vanochtend in een boek van het Mahlerfeest in 1920 een inlegvel met een gedeelten van de tekst van de gezongen delen van de 2e symfonie van Mahler. Het boek is gesigneerd: Strumphler Wassenaar, dit is de handtekening van de tante Miep. Zij was de dochter van A.C. Strumphler, de grootvader van Adrienne. Ik heb deze tekst vergeleken met de tekst die Gustav Mahler -15 jaar eerder - aan mijn grootvader Han de Booij heeft opgeschreven. Als men beide teksten vergelijkt, kan men zich niet ontrekken aan de indruk dat hier iets meer aan de hand is dan stom toeval. Wel moet daarbij gezegd worden dat onze beide grootvaders elkaar kenden en het Concertgebouw vele malen bezochten en grote liefhebbers waren van de muziek van Mahler. In ieder geval is de tekst wondermooi net als de muziek. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij

1. Integrale weergave van de tekst van het origineel (zie bijlagen: Mahler handschrift 1 t/m 3) Opgeschreven door Gustav Mahler in 1905 in Amsterdam voor mijn grootvader Han de Booij.

"Urlicht"(aus Knaben Wunderhorn)
 o Röschen roth! Der Mensch liegt in grösster Noth! Der Mensch liegt in grösster Pein! Je lieber möcht ich im Himmel sein!
Da kam i
ch auf einen breiten Weg! Da kam ein Engelein und wollt mich abweissen. Ach nein! lch liess mich nicht abweisen.
leh bin van G
ott und will wieder zu Gott! Der liebe Gott wird mir ein Licbtchen geben, wird leuchten mir bis in das ewig! selig! Leben!

Sc
hlusschor mit Soli
1. Auferstehen, ja aufersteh'n wirst du mein Staub nach kurzer Ruh! Unsterblich Leben wird, der dich rief, dir geben!
2 Wieder aufzublüh
en, wirst du gesät. Der Herr der Ernte geht und sammelt Garben uns ein, die starben!
3. 0 glaube, Herz, es geht dir nichts verloren, dein ist, was du gesehnt, gelieht, gestritten! o glaube du wirdst nicht umsonst geboren! Hast
    nicht umsonst geliebt, gelitten!
4.Was entstanden ist, dass muss vergeh'n! Was vergangen, auferstehn! Hör auf zu beben! bereite dich, zu lebenl
5. 0 Schmerz! Du Alldurchdringer! Dir bin ieh entrungen! o Tod! Du Allbezwinger! Nun bist du bezwungen!
6. Mit Flügeln, die ieh mir errungen, in heissen Liebesstreben werd ich entschweben. Zum Licht, zu dem kein Aug' gedrungen! Sterben werd ich,
7. Aufersteh'n, ja aufersteh'n wirst du rnein Herz, in einem Nu! Was du geschlagen, zu Gott wird es dich tragen!

2. Integrale weergave van de tekst van het originele inlegvel (zie voor het origineel bijlagen: Mahler 1 en 2) in het feestboek van het Mahlerfeest 6-21 mei 1920 ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van Willem Mengelberg als dirigent van het Concertgebouw te Amsterdam, overgetikt van pagina's 78 en 79. Het boek is afkomstig van mej. M.L.A. Strumphler wonende te Wassenaar. Zij is de dochter van de grootvader van Adrienne de Booij-Strumphler.

Uit "Des Knaben Wunderhorn " waar Mahler zijn 2de Symphonie op heeft gecomponeerd.
o Röschcn roth! Der Mensch liegt in grösster Noth! Der .Menscb liegt in grösster Pein! Je lieber möcht' ich im Himmel sein!
Da kam
ich auf einen breiten Weg" Da kam ein Enge1ein und wollt' mich abweisen. Ach nein! leh liess mieh nicht abweisen.
l
ch bin van Gott und will wieder zu Gott! Der liebe Gott wird rnir ein Lichtchen geben, wird leuchten mir bis in das ewig, selig Leben!

En ook uit de 2de symfonie van Mahler (naar een gedicht van Klopstock) :
Aufersteh'n, ja aufersteh'n wirst du, mein Staub, nach kurzer Ruh! Unsterblich Leben Wird der dich rief, dir geben.Wieder aufzubluh'n wirst du gesä't! Der Herr der Ernte gebt Und sammelt garben sich ein Die starben, o glauhe, mein IIerz, 0 glaube; Es geht dit: nichts verloren! Dein ist, was du geschut, gelicht, gestritten: o glaube, du wardst nicht umsonst geboren, Hast nicht umsonst gelebt, gelitten! Was entstanden ist, das muss vergeh'n. Was vergangten, aufersteh'n! Hör' auf zu behen! Bereite dich zu leben! Aufersteh'n, ja aufersteh'n. Wist du, mem Herz, in einem Nu! Was du geschlagen, Zu Gott wird es dich tragen!

PS. Uit het boek van pagina 79 heeft tante Miep de tekst van het voorlaatste vers niet overgetikt. Dit komt wel voor in de tekst, die Mahler aan mijn grootvader heeft opgeschreven, zie nr 5 en 6 van het slotkoor uit de 2e symfonie van Mahler

Vrijdag 14 en Zaterdag 15 november  Niet bijgeschreven. Merkwaardig. Vrijdag belangrijk gesprek met Netty, niet meer oordelen maar toeschouwen, weg met schuldgevoel. Zaterdag belangrijk gesprek met Barbara. Tom 1 hemelbestormer, Tom 2 de toeschouwer,  wie blijft over? De Oer Tom met een diep gapende wond van de familie. Deze zal in dialoog met Tom 2 moeten.  Hoe is niet duidelijk.

Zaterdag 15 november Brief aan Barbara Je
dding
Lieve Barbara, heel veel dank voor je waardevolle bijdrage aan de ontmaskering van Tom. Als ik het goed samenvat komt je advies op het volgende neer. Tom 1 is die het leed van de wereld op zijn schouders wilde nemen, omdat hij vond dat hij toebehoorde aan een groep mensen, die dit leed mede veroorzaakte, Nu is
Tom 1 uiteindelijk tot de slotsom gekomen dat dit juk hem te zwaar is gevallen en hij dreigde er onder door te gaan. Door het opschrijven van zijn leven is hij er achter gekomen dat dit schuldbesef hem zo ging beklemmen dat hij de hulp heeft in geroepen van derden. Deze lieten hem zien dat in feite Tom 1 door zich zelf werd geterroriseerd en er een negatieve balans van de beschikbare energie ontstond. Nu is er een andere Tom opgestaan Tom 2, die inziet dat dit negatief oordeel over de samenleving, niet meer tot zijn taak moet gaan behoren. Hij ziet in dat het een proces is dat elke elite die zich verheft ten koste van de samenleving vroeg of laat weer terug wordt gefloten. Hij gaat inzien dat het een proces is zoals hij in de natuur elke dag kan gadeslaan. Tom 2 heeft het voordel, dat hij geoloog is en kan zien dat het experiment Homo Sapiens hem laat zien dat er iets niet goed gaat. Let wel elk experiment is gelukt ook al mislukt het. Hij is nu toeschouwer geworden. Maar Tom 2 ziet ook wel in dat de schade die Tom 1 heeft aangericht (ook al was Tom 1 een groot deel van zijn leven functioneel bezig en hij er voor heeft gezorgd dat Tom 2 uit hem kon ontstaan). Er zit nog een andere Tom die zijn leven lang en zelfs misschien vóór zijn leven beschadigd is en hulp nodig heef. Men zou deze Tom de oer Tom kunnen noemen. Het is nu de taak van Tom 2 om met hem een dialoog aan te gaan en hem te vragen welke factoren en omstandigheden er toe hebben geleid dat uit deze oerTom Tom 1 ontstond. Elke mens draagt denk ik een oerwond met zich mee. De ene mens heeft er meer last van dan de andere mens. Sommigen zeggen' meestal onbewust' geef mijn portie maar aan fikkie .. terwijl de andere zoals ik zelf het al zijn taak ziet om deze nader te gaan bezien. Vandaar mijn vak geologie, de studie matriarchaat patriarchaat en de studie van mijn voorouders. Er is dus nog veel te doen Barbara tot woensdag 14 april 2027 ! Heel veel liefs en dank Tom (heb ik het goed samengevat?)

Zondag 16 november Brief van Barbara Jedding
Beste Tom, Heel fijn dat je het zo scherp ook hier in de mail zit. Tom 1 en Tom 2 zijn heel mooi en treffend beschreven. De oer Tom (wat een goede ingeving - deze naam!) heeft nog wat meer kwaliteiten, dan die jij hier noemt. De oer Tom is de Tom die behoeftig is (liefde kan ontvangen en kan geven) en meer een voelende dan een denkende Tom is en erg in de verdrukking is gekomen (inderdaad mogelijk al heel lang geleden, maar het is in de loop der jaren ook niet veel beter geworden). Hij heeft er niet echt mogen zijn met zijn verlangens en is zich eenzaam en verlaten gaan voelen, omdat hij niet zo mocht zijn hoe hij in de basis bestaat (oer dus): dat was de boodschap van buiten (vader, moeder? - Tom moest voldoen aan de eisen van de stand; Adrienne; ... ?) en de boodschap van binnen (door Tom 1, de 'spagaat'). Jij kunt het beste voelen wat deze Tom in essentie roept, maar het is mogelijk iets in de trant van "ik wil graag ikzelf mogen zijn, ik wil graag dat men (de mensen, die ertoe doen als dierbaren) van mij houdt zoals ik ben (en niet zoals ik hoor te zijn)". En dit roepen mag je gehoor geven in jezelf door Tom 2, juist door de oer Tom iets op emotioneel vlak te bieden: je zei het zo mooi "hem aan mijn borst drukken", laten voelen dat om hem gegeven wordt, dat hij er mag zijn en waardevol is. Ik hoop dat ik het goed genoeg heb beschreven. Veel liefs, Barbara

Zondag 16 november Messiah. Oude en nieuwe testament tijdloos.
Dinsdag 18 november Droomdagboek begonnen. Peter Delahay gebeld voor verjaardag. Goed gesprek over de wond, de mens is een pijn vermijdende sukkel.
Donderdag  20 november Sani gebeld had nog niets gehoord van saneringrechtbank, het is nu precies 3 jaar geleden dat hij in de schuldsanering is gegaan
Vrijdag 21  november
Sani proces was op 30 november en niet op 20 november. Dus nog niks aan de hand

Vrijdag 21 november Brief aan Barbara Jedding
Lieve Barbara, Ja inderdaad alle mensen in de joods christelijke westerse beschaving zoeken naar een genezing van de wond. Waar hebben de mensen de wond opgelopen? Is dat gekomen door het patriarchaat toen ze de moeder aarde hebben verlaten die van het matriarchaat? Hoe zit het in de andere culturen? Heeft de dierenwereld ook behoefte aan genezing van de wond? In ieder geval wordt mijn wereld hierdoor achtervolgt. De ongeneeslijke wond van Amfortis etc. Het zoeken naar een geloof die de pijn doet verzachten. In ieder geval krijgt iedereen bij zijn ontstaan (conceptie) een rugzakje mee waar die ze mee moeten torsen. Sommige mensen hebben daar meer last van dan anderen. Ik zie nu in dat Tom 1 en de overgang naar Tom 2 een stap is om de wond nader te kunnen onderzoeken, zodat het een beter plaats kan krijgen. Genezen kan hij het niet, maar de pijn wel meer dragelijker te maken. Tom 1 werd voortgedreven en had er nog geen behoefte aan om na te gaan waarom de rugzak zo zwaar was, want hij kon toch alles aan en wist zelfs hoge bergen te bereiken maar moest toen inzien dat dat niet alles was en is nu pas in staat om alles aan een onderzoek te onderwerpen. De westerse mens dreigt door het aantasting van moeder aarde in een diepe crisis te geraken, hopelijk zal ze inzien dat de vlucht naar de hemelse vader een heiloze weg en terugkeert naar Moeder Aarde, waaruit ze is voortgekomen. In Ring van Wagner eindigt in het zoeken naar de ring (goud) in een catastrofe. Erda moeder aarde waarschuwt Wotan als volgt:

ERDA Weiche, Wotan, weiche! Flieh des Ringes Fluch! Rettungslos dunklem Verderben weiht dich sein Gewinn.
WOTAN Wer bist du, mahnendes Weib?
ERDA Wie alles war, weiss ich; wie alles wild, wie alles sein wird, seh' ich auch der ew'gen Welt Ur- Wala, Erda, mahnt deinen Mut. Drei der Töchter, ur-erschaffne, gebar mein Schoss: was ich sehe, sagen dir nächtlich die Nornen. Doch höchste Gefahr führt mich heut selbsr zu dir her: Höre! Höre! Höre! Alles, was ist, endet. Ein düstrer Tag dämmert den Göttern: dir rat' ich, meide den Ring!
WOTAN Geheimilis-hehr hallt mir dein Wort:weile, dass mehr ich wisse!
ERDA Ich warnte dich, du weisst genug: sinn in Sorg' und Furcht!
(Erda verschwindet)

Veel liefs Tom

Zaterdag 22 november
90ste verjaardag van Wido van Heemstra in kerk in de Kampstraat. Zijn dochter zong heel mooi. Mooie speech van Wido was overal nieuwsgierig naar omdat hij in zijn jeugd in een huis woonde met een grote wal met een hek er om heen en was benieuwd wat er aan de andere kant was.

Zondag 23 november Brief van de heer Mink (Antwoord op mijn brief van 30 oktober )
Beste Heer de Booi, Ik heb mijn gegevens over de "loopbaan"van Kotälla uit een reclasseringsrapport van de Katholieke reclasseringsvereniging te Breda wat ten grondslag lag en gekoppeld was aan een van de vele verzoeken tot gratiëring toentertijd. Ik ben er van uit gegaan dat dit berustte op waarheden. Gelukkig heb ik oplettende lezers die mij zo kunnen wijzen op eventuele onvolkomenheden. Het schieten in zijn been is een vastgelegd feit en berustte op een ultieme teleurstelling dat hij de zo fel begeerde eikenloof medaille zo niet kon gaan behalen. Hoe krom kon een mens toen redeneren in die dagen. Dit zegt veel van zijn beperkte denkvermogen. Niets voor niets heeft Mr. Baan (van het huidige Pieter Baan Centrum in Utrecht) hem tijdens zijn procesvoering in feite ontoerekeningsvatbaar verklaard. Onder de huidige maatstaven zou hij dus TBS-plaatsing gehad moeten hebben. Maar heel het Nederlandse volk vond dat hij moest "hangen". Ik die in 1946 geboren ben,kan mij daar geheel in terug vinden. Alleen zuiver juridisch gesproken is er het nodige over te zeggen. Mevrouw Hinke Piersma is gepromoveerd op haar onderzoek naar de politieke omstandigheden rond de Drie van Breda. Zonder dat wij dit van elkaar wisten,hebben wij beiden een boek uitgebracht over de Drie van Breda. Alleen verschillen wij van inhoud. Zelfs de titel is dezelfde. Gelukkig hebben wij via contact hierover er beiden geen problemen mee. Zo zie je maar weer hoe klein de wereld kan zijn en van toevalligheden aan elkaar vastzit. Ik kan je dit boek dat bij de boekhandel te verkrijgen is aanbevelen.o.a Dries van Agt doet een stevige uitspraak rondom gratiëring in 1972 toen hij minister van Justitie was. Om terug te komen op je opmerkingen en vragen: Inderdaad kan ik mij Dhr.Ebeltjes nog herinneren. Niet meer van gezicht maar wel vanwege zijn baantje als schilder. Slechts de betere gedetineerden qua gedrag en achtergrond kwamen hiervoor in aanmerking. Dus dit zegt wel wat over zijn persoon. Of Joseph K. dus in 1944 wel/niet in een psychische kliniek is geweest kan ik dus zelf niet bevestigen Maar ik neem aan dat als jij (hopelijk mag ik je tutoyeren) hem in die periode in het Kamp Amersfoort als gevangene hebt meegemaakt ,dat ik daar geen spijker tussen kan en wil slaan. Dan past slechts excuses voor een onjuiste weergave mijnerzijds door verkeerde informatie. Mocht er nog een 2e druk komen,dan zal ik dit zeker veranderen! Verder wil ik je graag wijzen op alle informatie die op de site van het kamp Amersfoort terug te vinden is. Ook heb ik aan Cees Biezeveld,de onlangs afgetreden voorzitter van de stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort, al mijn verzamelde en authentieke papieren,overhandigd, met het gevoel dat ze hier op de juiste plaats waren voor het belangstellende nageslacht. Vanwege de gevoeligheid van al deze documentatie heeft Dhr. Biezenveld toen besloten alles op te bergen in het gesloten bibliotheekarchief. Gelijk ben ik lid en donateur van de stichting geworden. Mocht je dus interesse in deze documentatie hebben dan zal je contact kunnen leggen met de huidige beheerder hiervan. Rest mij nog te zeggen dat ik mijn boek heb geschreven omdat er volle boekenkasten zijn over van alles over de 2e-wereldoorlog maar niets over het verblijf van deze drie oorlog misdadigers in hun lange gevangenschap in de Koepel te Breda. Dat gegeven heb ik niet verloren willen laten gaan en zag ik als een ontbrekend deeltje in deze grote "boekenkast" Financieel gewin stond mij zeker niet voor ogen. Ik heb dit boek samen met mijn broer via uitgeverij Gopher op de markt gebracht tegen een stevige onkostenpost. Bij het huidige verkoopcijfers van goed 500 komen wij nog 300 verkopen tekort om quitte te spelen. Steeds stond bij mij voorop dat ik mijn verhaal niet verloren wilde laten gaan en toen na herhaald benaderen van uitgevers bleek dat het heel moeilijk te "verkopen" was zijn wij overgegaan tot uitgeven onder eigen beheer met een te overzien ,beperkt, verlies. Hopelijk heb ik zo de mail en vragen tot tevredenheid beantwoord,anders verneem ik dit graag alsnog. Rest mij nog U een goed verder leven toe te wensen na de naar ik mag aannemen dramatische tijd in het Kamp zonder al te veel vervelende Flash-backs. Bij mijn signeersessie in een boekhandel in Dongen heb ik een weduwe van een gevangene uit het Kamp tegenover mij gehad,die ik heb kunnen overtuigen van mijn bedoeling met het boek en eigenlijk tegen haar aanvankelijke zin in, heeft zij uiteindelijk zelfs nog een exemplaar van mij gekocht terwijl ze dit niet van plan was maar alleen met mij persoonlijk kennis wilde maken. Wel dat bevestigde mij dat ik met mijn boek de goede en juiste weg ben ingeslagen! Gezien uw reactie pik ik dit ook ditmaal zo op. Met vriendelijke groet,Ton Mink.

Maandag 24 november
  Weer en toeval. Adrienne en ik hebben dezelfde voorouders. Zie link onze gezamenlijke voorouders
Woensdag 26 november Goede vergadering Anderstein. Krijgen onderhoud in eigen beheer
Vrijdag 28 november Reünie geologen. eerst met Loes in 1e klas restaurant CS. Ze heeft weer vertrouwen in me. Bestuur gevraagd of ik volgend jaar een lezing over mijn ervaringen Geologisch Instituut.

Reünie geologen in Oosterkerk. Links: Samen met oud collega-student Dik van  Harten. Rechts: Jan Smit medewerker EGO

Zondag 30 november  Concert Kissin. Sani uit schuld sanering. Marnix Wells en zijn vrouw Joyce op bezoek uit Engeland. Hij heeft spullen van zijn grootvader James Marnix de Booij meegenomen, die per toeval in onze handen was gekomen door Maarten de Booij, die het weer per toeval had gekregen van iemand die het huis had gekocht van zijn moeder Mary Wells. De spullen lagen in dozen op de zolder want er was geen belangstelling voor geweest .

Samen op de bank met Marnix Wells,de kleinzoon van James Marnix de Booij

Niet bijgeschreven tot 1 januari 2009. Waarom weet ik niet, maar toch is  de maand december weer stormachtig verlopen
Woensdag 3 november. 9 holes gespeeld op Anderstein met Ronald Naar en daarna een interview voor zijn boek.


18 holes gespeeld op Anderstein met Ronald Naar

Woensdag 3 december Brief aan Ronald Naar
Ik weet niet hoe ik moet beginnen met of : Beste Ronald of beste vriend of met alleen Ronald . Ik kies voor Ronald
.
Ronald, het was een 'brief encounter'. Allereerst de ontmoeting op het golfveld waar je je zelf tegenkomt met een lotgenoot (zoals ik zei op de zevende hole: golf is gedeelde eenzaamheid).In de negen holes voelde ik me gelukkig, ik kon mijn idee over golf (als metafoor voor het leven) aan je kwijt Belangrijk was wat je zei op de zesde hole: "ik weet dat ik naar je moet luisteren maar ik ben iemand die risico wil nemen ( of woorden van gelijke strekking). Na je schot dat in het bos belandde zei ik: "Beschränkung zeigt zich der Meister" . Dit beaamde je dit. (Dit was het moment dat ik je leerde kennen, wat ik al zei in het clubhuis dat als je met iemand golft je iemand leert kennen). Ook was het belangrijk voor mij toen je de laatste put holde. Ik zei je hebt de wedstrijd gewonnen. Waarop zei meteen zei dit is de eerste hole die ik gewonnen heb. Zo kan ik wel doorgaan wat ik allemaal van je hebt opgepikt. Dit is de grondreden waarom ik je in je wezen heb leren kennen en ik me helemaal met je vertrouwd voelde. Mijn stortvloed aan woorden daarna uitgestort over je hoofd heeft direct daarmee te maken. Ik heb je ook gezegd dat ik er tegen opzag omdat ik je niet vertrouwde, dit wantrouwen verdween door de negen holes als sneeuw voor de zon. Zo kon ik mijn gefrustreerde hart aan je toevertrouwen van kwart over vier tot kwart over zeven. Op mijn vraag of je de essentie hebt begrepen zei je dat je het allemaal nog moest verwerken. Je zei bij het afscheid nog iets heel belangrijks "Je moet naar je erwtensoep, ben je dan gelukkig (of zo iets)
". Waarop ik zei, ik wil me toch conformeren. Het werd een gelukkige avond met Adrienne (mijn vrouw). Haar vraag was nog "waarom ben je niet met hem blijven eten". Ik had daar niet een goed antwoord op. Ik denk achter af bezien dat ik een gelegenheid gemist heb om met jou te praten over jouw fantastische leven. Maar mijn pijp was leeg nadat ik mijn frustratie gratis mocht debiteren (luchten). Je zei dat het het eerste interview was dat je hebt ondernomen. Ik heb mij ook laten verleiden om aan dit interview gevolg te geven, terwijl ik natuurlijk - achteraf bezien - duizend vragen had willen stellen over wat jij allemaal hebt meegemaakt en waarover ik zoveel over heb gelezen en mijn vraagtekens bij hebt geplaatst die ik graag beantwoord zou willen hebben . Reden waarom ik je zou willen vragen of ik ook een interview van jou zou mogen afnemen. Ik voel me toch ondanks onze grote verschillen (in het ondernemen van sociale contacten) toch sterk met je verwant, door het onvoorwaardelijk opzoeken van de grenzen. Het totaal inzetten van alles wat je in je rugzakje hebt meegekregen om dan maar zien wat er dan van terecht zal komen. Deze inzet voelde ik bij het spelen van het spelletje golf op de tweede hole. Doorgaan tot het gaatje letterlijk en figuurlijk. Dat dat niet in dank door onze samenleving wordt afgenomen is begrijpelijk, want ze zitten te vast in hun vaste patroon. Jij (mag ik dat wel zeggen) en ik behoren tot een soort die de grenzen opzoeken ongeacht of dat risico's voor hun eigen welzijn( leven) tot gevolg heeft, maar dat ze vinden (om welke reden dan ook) dat ze met moeten doen. Ronald, ik had toch behoefte om dit aan je te spuien. Waarom? Omdat ik voel dat ik aan je mijn hart heb toevertrouwd, zoals ik nog nooit heb gedaan. Ik neem het je niet kwalijk als ik alles wat ik gezegd hebt morgenochtend in Volkskrant kan lezen. Alhoewel ik betwijfel of dat ze het zullen opnemen als je ook zegt dat ik beider kan verdedigen. Ik heb een goed gevoel over onze 'brief encounter" Gegroet waarde vriend, je Tom de Booij

Woensdag 3 december. Brief van Ronald Naar
Beste Tom, Ik zat net voor het slapen gaan achter mijn computer om je te zeggen dat ik het een bijzonder gesprek vond, maar jij was me voor. Nee, je leest ons gesprek morgen of overmorgen niet in de krant of elders. Je vroeg het me niet, maar vanzelfsprekend laat ik je het eerst lezen. En als het me niet lukt er een consistent verhaal van te maken (hetgeen vanmiddag mijn grootste zorg was), dan hebben we gewoon een goed gesprek gehad samen. Morgen ga ik er eerst aan werken (ik kan nu eenmaal niet 's nachts werken, zoals jij zei dat je doet). Vind je het goed dat ik dan wat uitvoeriger op je mail reageer? Slaap lekker! Groeten, Ronald

Vrijdag 5 december Brief aan Ronald Naar
Ronald, je weet wel waar je mee begonnen bent, toen je mij een email stuurde met golfende bergklimmer maar niet waar je met mij eindigt ! Ik kom je lastig vallen met iets wat me het meeste bezig houdt en dat met één werkwoord is samen te vatten. "Verneinen" Helaas kan ik er geen goed Nederlands woord voor vinden want verzwijgen dekt de lading niet. Als je dit onderwerp in je boek wilt behandelen ben ik je eeuwig dankbaar. Ik ga terug in mijn leven hoe dit verneinen door mijn grootouders, ooms, ouders is toegepast. Het begint al met hun strijd in Nieuw Guinea (Digoel), Java (opstanden, zeven provinciën), Atjeh oorlogen, Bali invasie 1906, Ambon (1927) . Dan van mijn grootouders van vaders kant in de oorlog 1940-45 (Zie bijlage zonder figuren(te veel bites): Joodse leerlingen) en van mij zelf in de jaren 1940-42 (zie bijlage Machteloos? interview Anna Timmerman). Nu ik zelf niet meer 'vernein', maar wordt 'verneind' door mijn directe familie, omgeving over mijn strijd met de reizigers tegen de overheid, media (koekje van eigen deeg). Het is een proces wat met veel succes wordt toegepast door de mensen van het blauwe en rode boekje. We hebben dus geen gebrek aan gespreksstof aanstaande dinsdag. Gegroet Tom
.

Vrijdag 5 december . Brief van Ronald Naar
Beste Tom, Dank. Ik ga straks alles lezen, maar ik heb mijn lieve jongste zoon nu eerst beloofd hem zo meteen de fijne kneepjes van top-PRO Tom over te brengen
. Ik ga dus even een baantje lopen om jouw (golf- )lessen in de praktijk te brengen. Tot later en hartelijke groeten, Ronald


Vrijdag 5 december
  Met Joep Sinterklaas gevierd. Eerst op zijn dispuut huis. Gegeten restaurant Bern, daarna met dispuut genoten in café doorgezakt.

Avondje stappen met Joep en zijn dispuutgenoten in Amsterdam

Vrijdag 5 december Brief aan Rolf Schoevaart hoofd van de Montessori lyceum Amsterdam
Geachte Heer Schoevaart. Hierbij zend ik u wat ik geschreven heb over de Joodsche leerlingen en de rol die mijn grootmoeder gespeeld heeft. Gezien de tijdgeest is het begrijpelijk, ze had een doel voor ogen het behoud van haar lyceum. Maar wat ik wel vreemd vind is het verzwijgen van deze episode na de oorlog. Zelfs mijn tante Engelien heeft er nooit over gerept en ook geen opmerkingen in de kantlijn geplaatst bij het overtikken van het dagboek van haar vader. Op welke wijze moet ik toestemming krijgen om dit op mijn website te zetten, uiteraard na uw goedkeuring wat betreft de tekst? Ik heb de figuren weggelaten want dat neemt teveel ruimte om als email te sturen. Ik zelf heb een interview gegeven waar ik mij zelf ook laakbaar acht in dezelfde periode van 1940 tlm 1942. Dit is in 2007 in boekvorm uitgegeven. Ik acht het van belang om dit te publiceren. Het 'Ieitmotif' is het verzwijgen (vemeinen is een beter woord) van die dingen die niet welgevoegelijk zijn. Ik merk het nu in mijn familie, dat mijn acties voor de woonwagenmensen(zie mijn website) totaal worden genegeerd alsof het niet bestaat. Net als de joden in het de jaren 40-43. Het was voor de elite een non issue. Met vriendelijke groeten Tom de Booij

Vrijdag 5 december Brief van Rolf Schoevaart
Geachte heer de Booij, Nogmaals dank voor de diverse documenten die u
mij heeft gestuurd. Met heel veel belangstelling heb ik ze gelezen. Met name het interview met uzelf uit het boek "Machteloos" en de citaten uit het dagboek van uw grootvader over Joden in de ruimste zin van het woord. Een en ander heeft grote indruk op me gemaakt. Wat betreft uw verzoek delen van "Kom vanavond met verhalen" op uw website te plaatsen het volgende. Ik vind dat ik niet alleen daarover mag beslissen en zal daarom ruggespraak houden met de leden van de commissie boek plaquette en met onze rector. Ik hoop U spoedig te kunnen berichten in dezen. Tenslotte zal ik laten weten zodra ik contact heb gehad met de oud-leerlingen uit uw mail van 5 december 2008. Met vriendelijke groet, Rolf Schoevaart.

Zaterdag 6 december  Naar Sascha verjaardag, lunch veel van Rijns waren  aanwezig. Daarna naar Marlof en Tineke.
Zondag 7 december Naar Essen Rheingold . Rare enscenering wel mooie uitvoering. Rheingold  heeft veel matriarchale invloeden.
Maandag 8 december Vertrouwelijk brief aan Made in Scotland gestuurd over beter regelen als er gedronken wordt na golfmanifestaties.


Maandag 8 december  Brief van Iris Barkhuysen

Super! Enorm bedankt!!!! Jouw werk is het missende stukje in het onderzoek wat ik zelf heb gedaan dus echt geweldig., Uiteraard is het internet vrij maar het is jouw werk en dat verdiend een referentie en bronvermelding. Ik vind het niet meer dan normaal en terecht dat toestemming nodig is, ondanks dat ik uiteraard de bron vermeld en dit hopelijk nog wat extra bezoek en aandacht voor jouw werk zal opleveren.
Overigens geweldig het onderzoek dat je doet!! ... Er zijn nog té weinig mensen die zich realiseren hoe belangrijk symbolen zijn en hoe wij daar (onder)bewust op reageren. Als het boek af is zal ik je het melden. Wellicht kan je nog wat met de informatie. Al gaat het werk wat ik doe juist om de linken met de geometrie van de diamant voorbij deze wereld naar iets wat te maken heeft met diamantbewustzijn.
Maar, nogmaals super bedankt dat ik het mag gebruiken. Het is een waardevolle toevoeging! Groet, Iris Barkhuysen

Dinsdag 9 december Goed gesprek Netty. Daarna met Ronald Naar naar Baader Meinhof film in Amsterdam,  zeer indrukwekkend. In 1e klas restaurant eerst interview en lekker gegeten.
Woensdag 10 december Voorbereiding bibliotheek actie
Donderdag 11 december Actie bibliotheek, te dun gekleed, daardoor bronchitis gekregen

Vrijdag 12 december Brief van Ronald Naar
Beste Tom, Om te kunnen schrijven heb ik altijd even de rust en de geest nodig. Vanochtend is die in volle heftigheid aanwezig. De alinea's vliegen nu uit de MAC. Het wordt echt een heel mooi verhaal. Denk ik. Met de film als climax aan het einde. Door het zo aan te pakken heb ik dan ook nog de gelegenheid om aan het einde op een aantal van jouw geesteskindjes in te gaan. Onderweg stuit ik op een aantal vragen die ik je nog wil stellen. Ik ben ze nu aan het verzamelen in een mailbestand dat ik je in de loop van het weekeinde wil mailen. Je mag die op papier beantwoorden, maar we kunnen er ook over bellen. Tot later, Ronald

Vrijdag 12 december Artikel in Baarnsche Cournant. Actievoerder Tom de Booij eist keiharde garantie voortbestaan bibliotheek Fusie of voorgenomen aansluiting

Voor het bibliotheekgebouw sprak de heer Tom de Booij bezoekers aan en overhandigde een pamflet ( Foto: Roeland de Bruyn)

Fuseert de Baarnse bibliotheek met de stichting Bibliotheken Eemland of is sprake van een voorgenomen aansluiting, terwijl de vereniging Baarnse Openbare Bibliotheek (VRIBOB) wel wordt opgeheven? Door die opheffing hebben de leden niets meer te zeggen. Sterker nog als de Raad van Beheer van de regiobibliotheek, waarin slechts een Baarns lid op een totaal van tien leden, besluit de Baarnse vestiging te sluiten, kan Baarn daar niets aan doen. Als ongerust lid van de bieb wenst Tom de Booij( 84) een duidelijk antwoord van het bestuur maandagavond tijdens de extra ledenvergadering in het pand aan de Hoofdstraat. Om breed uiting aan zijn ongerustheid te geven deelde de Baarnaar gistermiddag pamfletten in de Hoofdstraat uit. In zijn pamflet riep hij mensen op naar de vergadering te komen om bij het bestuur harde garanties ten aanzien van het voortbestaan af te dwingen. "Bij een voorgenomen aansluiting kunnen zij met een pennenstreek de Baarnse bibliotheek opheffen. De leden beseffen niet, dat door het opheffen van de vereniging zij hun zeggenschap verliezen. Ik wil ze met deze actie wakker schudden," verklaart Tom de Booij. Voor zijn actie overhandigde hij een pamflet aan cultuurwethouder Henk van de Kerk, die zei hetzelfde doel na te streven namelijk 'een goede bibliotheekvoorziening in Baarn.' Navraag bij de bibliotheek en de gemeente leerde dat Baarn eigenaar van het gebouw blijft, jaarlijks een subsidiebedrag beschikbaar stelt, over de besteding prestatieafspraken met de regiobibliotheek maakt, dat die afspraken worden geëvalueerd en op basis van die evaluatie tot een nieuw jaarcontract wordt besloten.
De Booij, belangenbehartiger voor woon wagenbewoners in ons land, ging geheel in het zwart gekleed, omdat zes jaar geleden op 11 december in Den Haag een kamp met geweld werd ontruimd. Dat terrein ligt er nu nog braak bij, weet De Booij, die de honderd pamfletten snelj kwijt was.

Vrijdag 12 december Artikel in Gooi- en Eemlander Als dé bibliotheek maar blijft bestaan (ELS BLOM)
BAARN - Tom de Booij is ongerust over het voortbestaan van de Baarnse bibli
otheek en deelde gisteren pamfletten uit voor de vestiging aan de Hoofdstraat. "Weet u dat u lid bent van een vereniging?", vroeg hij aan de bibliotheekpashouders. Menigeen werd verrast door de vraag van de actievoerder  op leeftijd. De Booij(84) - "ik ga door tot ik dood ben"" - vreest niet alleen sluiting van de Baarnse bieb, maar maakt zich ook druk over het opheffen van de Vereniging Baarnse Openbare Bibliotheek. Die verontrusting wordt overigens gedeeld door Erik'van der Maal van de  werkgroep Openbare Bibliotheek Baarn. Want, geen vereniging meer, geen inspraak meer voor de leden van de Baarnse vestiging als deze in de toekomst opgaat in de Regio bibliotheek Eemland, vrezen beide heren. Van der Maal kwam gisteren een kijkje nemen bij de actie. van De Booij. Maar, hoe zit het eigenlijk? Wordt het een fusie of een aansluiting? Er blijkt geen duidelijkheid over. Ook Sophie Blom, bestuurslid van de Vereniging Baarnse Openbare Bibliotheek, bracht geen helderheid in de zaak. Wat betreft garanties over het voortbestaan van de vestiging - iets waar De Booij en Van der Maal voor pleiten - was Blom in een straatgesprek met de twee mannen wel duidelijk. "Niks is zeker in het leven." "Er verdwijnt al zo veel in Baarn", verzucht Van der Maal even later. "Het postkantoor weg, ziekenhuis weg. Bovendien heeft onderzoek uitgewezen dat de Baarnse bibliotheek één van de beste is." De Booij: "Als het niet anders kan, om de centen, dan maar een stichting. Als dé bibliotheek maar blijft bestaan."

Uitdelen van pamfletten met oproep voor vergadering behoud bibliotheek Baarn

Vrijdag 12 december Brief aan redactie Anderstein Nieuws
Geachte redactie, mijn scheurkalender filosofie van 11 december 2008 gaf het volgende verhaaltje geschreven door Valerie Granberg dat misschien aardig is voor ons blad. Met vriendelijke groeten Tom de Booij

Het spel is volgens de Johan Huizinga (1872-1945) een uittreden uit het gewone leven; het valt buiten de redelijkheid van het praktische leven, buiten de sfeer van nooddruft en nut. Het wordt uit vrije wil gespeeld en heeft een verloop en een doel in zichzelf. Het is een aanvulling op het leven, maar heeft volgens Huizinga geen ethische lading. Het spel is onmisbaar voor het individu én voor de gemeenschap; het geeft een geestelijke, sociale en culturele verbinding. Het kenmerkt zich vervolgens verder door herhaling en een zekere mate van spanning; er moet iets lukken. Het speelt zich af binnen de grenzen van een specifieke plaats en tijd: een speelruimte, waarbinnen bepaalde regels gelden. Zo vormt zich een tijdelijke wereld binnen de gewone wereld, waarbinnen de orde absoluut is. Met de spelregels mag namelijk niet gesold worden, want ze zijn de fundering van het spel. Als ze overtreden worden, dan valt de spelwereld ineen. Een spelbreker - iemand die doelbewust de regels aan zijn laars lapt - onthult de kwetsbaarheid van de spelwereld. Hij ontneemt het spel zijn illusie en bedreigt het bestaan van de spelgemeenschap, want hij verbreekt de toverwereld.

(Niet opgenomen)

Zondag 14 december  Magnificat in Nicolaas kerk. niet zo goed
Maandag 15 december  Joost van Steenis op bezoek. In de avond vergadering bibliotheek, goed gegaan.
Woensdag 14 december Verkouden, begin bronchitis niet naar golf.
Donderdag 18 december Naar fysiosport, halverwege opgehouden. 
Vrijdag  19 december In bed gebleven koorts. 's-Avonds dr Poels diagnose bronchitis.
Zaterdag 20 december  Jan Maarten logeert hier, erg gezellig.
Zondag 21 december Goed gesprek gehad met JM, had er ook een goed gevoel over.

Verjaardag Maria , heerlijk zuurkool met worst

Maandag 22 december Gaat iets beter met mijn ziekte
Dinsdag 23 december Toch vroeg met trein naar Berlijn, eigenlijk niet verantwoord, nog veel hoesten 's -Avonds Turandot, matig. 

Adrienne in trein op weg naar Berlijn

Woensdag 24 december Met bus door Berlijn lekkere glühwein. Het ging wel met mijn gezondheid. Adrienne wilde niet naar het diner Heiligen abend, voelde zich al niet zo lekker. Ik ging wel, niet erg amusant had weinig gegeten. Te veel alcohol.' s Nachts diarree en kotsen. Adrienne is ook niet lekker.
Vrijdag  25 december Allebei in de ochtend 38.5  koorts. Dokter gekomen, nieuwe pillen voorgeschreven, met oude pillen gestopt.. Ik ben  toch naar Zauberflöte in de Staatsoper gegaan mooie opvoering. Toch niet verstandig.
Vrijdag 26 december 2e kerstdag in bed  Toch naar Rosenkavalier voelde me niet lekker . Adrienne was iets beter.
Zaterdag 27 december Met trein terug. Adrienne ging bijna van haar stokje. Reis voorspoedig. Met taxi van Amersfoort naar Baarn.
Zondag 28 december In bed gebleven.
Maandag 29 december  Dokter geeft andere pillen,  van Duitse dokter niet goed geweest. Nu maar zien.
Donderdag en Vrijdag 30 31 december  Thuisgebleven.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoofdstuk 1.  200 jaar geschiedenis Nigeria
Nu door de acties van rebellen in de Niger delta de olieproductie sterk is teruggelopen en het er naar uitziet dat de acties alleen maar heviger worden, heeft dit zijn weerslag op de aanzienlijke stijging van de olieprijs in de laatste tijd. Het is daarom interessant om eens na te gaan hoe het zo ver heeft kunnen komen met de problemen van de oliewinning in Nigeria. Door deze oliewinning zijn de mangrove bossen van de Delta zeer ernstig vervuild, wordt het gas niet in weer terug in de grond gestopt - zoals elders in de wereld -  maar afgebrand wat voor de bevolking een ware ramp betekent,  door het slechte onderhoud van de pijpleidingen treden er regelmatig lekkages en branden op met catastrofale gevolgen. De enkele raffinaderijen die er zijn werken heel slecht of niet, zodat Nigeria verplicht is tegen een hoge prijs  benzine in te voeren, en dat in het zesde olie exporterende land ter wereld. De regering in Lagos is door en door corrupt en alle oliedollars komen niet ten goede aan het volk, maar verdwijnen in de zakken van een kleine meestal militaire elite. Hierna volgt een beknopt overzicht van de geschiedenis van Nigeria van de laatste 200 jaar.

1807 Begin Engelse invloed
1880 Tijdens de conferentie in Berlijn krijgt Engeland het gebied rond de Niger rivier 1898  Nigeria een Engelse kolonie. De naam wordt gegeven door de vrouw van de Engelse gezant Sir Frederick Lugard

     

Sir Edward  Lugard. 1881-1898

1906 De Engelse zakenman Bergheim krijgt de rechten voor olieopsporing
1914 Lugard voegt het noorden het zuiden van Nigeria samen. Drie verschillende etnische groepen onder een bestuur. Het westen de Yorubas, het oosten de Ibos, het noorden de Hausas, Fulanis en Kanuris.
1936 Een Engels-Nederlands consortium Shell d'Arcy krijgt de olieconcessie
1947 Federale staat van drie gebieden: Noord, West en Zuid
1953 Het Noorden eist, dat Nigeria een confederatie moet worden.
1956 De eerste succesvolle olie boring in Olibiri .
1960 Nigeria wordt een onafhankelijke republiek met drie partijen die elkaar letterlijk en figuurlijk naar het leven staan in de komende jaren.
De volgende oliemaatschappijen zijn actief: Shell-BP, Mobil, Tenneco, Texaco, Gulf (nu Chevron), Safrap (nu Elf), Agip, Philip, Esso, Japan Petroleum, Occidental, Deminex, Union Oil, Niger Petroleum en Niger Oil Resources.
1966 Januari: Staatsgreep door Nzeogwu en Ironsi

         

Patrick Chukwuma Kaduna Nzeogwu, (1937 1967). Major Generaal Johnson Thomas Umunnakwe Aguiyi-Ironsi (1924-1966)

Zowel Bello als Akintola worden tijdens de coup op 15 januari 1966 vermoord.

Al-Haji Sir Ahmadu Bello (1910 - 1966).Samuel Ladoke Akintola (1910 - 1966).Benjamin Nnamdi Azikiwe (1904 1996)

Tijdens de coup van januari 1966 was Azikiwe is in Engeland voor gezondheidsredenen. 29 Juli: Tegencoup door Gowon. Nu worden de leiders van de januari coup Nzeogwu en Ironsi als vele anderen van de januari coup gedood. Nu staan tegenover elkaar Gowon in het westen en Ojuwku in het oosten. In de herfst worden vele in het noorden 50.000 werkzame Ibos afgeslacht. Ruim 1 miljoen Ibos vluchten naar het oosten.

            

Generaal Yakubu "Jack" Dan-Yumma Gowon (1934- ). Generaal Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu, Ikemba Nnewi, known as Emeka Ojukwu, (1933-)

1967 Januari Conferentie in Aburi, Ghana. Aanwezig: President Gowen en vier militaire gouverneurs: Ojuwku, Ejoor, Adebayo, Katsina. Nigeria moet een confederatie worden. 30 Mei verklaart Ojukwu Biafra als een onafhankelijke soevereine republiek. De federale regering onder leiding van Gowon roept de noodtoestand uit en verdeeld Nigeria in 12 staten. 6 Juli Gowon begint de oorlog tegen Biafra. 9 Augustus weten de troepen van Ojuwku alle oliebronnen onder controle te krijgen. 20 Augustus krijgt Gowon het zo benauwd dat hij al een vliegtuig klaar heeft staan om te vluchten. De Engelse Hoge commissaris Sir David Hunt en de Amerikaanse ambassadeur Mr James Matthews weten Gowon te overreden om door te vechten. Inmiddels blijkt dat de troepen die in het westen zijn doorgedrongen en dat ze worden geleid door de verrader Victor Banjo, die dubbel spel speelt en zelfs een plan heeft om met steun van de regering van Lagos om Ojuwku uit de weg te ruimen.
22 September is Banjo ontmaskerd en wordt terechtgesteld. Eind september- begin oktober zijn de troepen van Ojuwku genoodzaakt om terug te trekken en blazen de brug over de Niger achter zich op.
Door grote wapenleveranties van Engeland en zelfs Rusland worden de troepen van Gowon steeds sterker en dringen na hevige gevechten door in het gebied van Biafra.
1968 De troepen van Ojuwku worden geheel omsingeld. Het gebied krijgt nog eens 4 miljoen vluchtelingen te herbergen. Hongersnood van miljoenen mensen
1969
Gowon begint met zijn eind offensief. Oktober vraagt Ojuwku de hulp in van de VN voor een staakt het vuren December snijdt de troepen van Gowon het gebied van Biafra in twee delen.
1970 6 Januari stort het verzet van de Biafranen ineen
1971-1975 Na de Biafra oorlog komt er een zekere welvaart door de gestegen olieprijzen vooral in de jaren1973-1974
1975 29 juli plegen Generaal Murtal Mohammed en een groep officieren een staatsgreep.. Ze beschuldigden Generaal Yakub Gowon van corruptie en het te traag invoeren van civiele wetten. Hij heeft tijdens de Biafra oorlog als generaal van de tweede divisie geholpen om Gowon Biafra te bezetten.  Hij heeft gruwelijke misdaden in het Ibo gebied begaan.

       

Generaal Murtala Ramat Mohammed (19381976)

1976. 13 februari werd Generaal Mohammed tijdens een staatsgreep vermoord. De coupplegers hebben een kolonel aangezien voor Obasanjo die samen met Mohammed in de Biafra oorlog had gevochten. De coup is mislukt en generaal Obasanjo heeft de macht overgenomen. Hij heeft vele hervormingen doorgevoerd en stond aan de wieg van de tweede republiek met een nieuwe grondwet in 1977

    

Generaal Olusegun Aremu Okikiola Matthew Obasanjo,(1937-)

1979 Vijf politieke partijen deden mee aan de verkiezingen. Obasanjo heeft toen de macht overgedragen in alle rust aan Alhaji Shehu Shagari

   

Shehu Usman Aliyu Shagari, Turakin Sakkwato (1925-)

1983 De partij van Shagari won weer de verkiezingen.. Deze werden gekenmerkt door vele schandalen, fraude en corrupte Het was ook de tijd dat de olieprijs steeds verder begon te zakken. Op 31 december 1983 heeft de majoor generaal Buhari door een militaire staatsgreep de macht overgenomen. Het betekende het einde van de tweede republiek. In begin was hij populair, maar dat begon langzaam sterk te verminderen

     

        Generaal Muhammadu Buhari (1942-)

1985 Buhari moest in 1985 de macht overdragen aan Generaal Ibrahim Babangida.

       

      Generaal Ibrahim Badamasi Babangida (1941-),

1990 22 april moest Babangida bijna zijn macht overgeven door een staatsgreep die werd geleid door Majoor Gideon Orkar. Deze beschuldigde Babangida van corruptie. De coup mislukte en Orkar werd met zijn coupplegers geëxecuteerd.
1993
  Zakenman M.K.O. Abiola werd tegen de zin van Babangida  tot president gekozen. Toen Abiola zich tot president had uitgeroepen werd hij beschuldigd van verraad en in de gevangenis opgesloten.

          

Moshood Kashimawo Olawale Abiola (1937-1998)

Het werd een heel onrustig jaar, vele mensen werden gedood tijdens de talrijke onlusten. Babangida werd genoodzaakt door zijn macht over te dragen aan Shonekan op 27 augustus 1993.

    

    Ernest Adegunle Oladeinde Shonekan (1936-)

Maar enkele maanden later greep generaal Abacha de macht. Hij ontpopte zich als een meedogenloos heerser, die zijn tegenstanders gevangen liet zetten of uit de weg liet ruimen.

      

    Generaal Sani Abacha (19431998)

In zijn periode ontwikkelt zich het drama van de man die de strijd aanbond tegen de schade die de oliewinning in het Delta gebied van Nigeria voor de bevolking heeft gehad en nog steeds heeft. Hierna volgt en kort overzicht van de strijd van Saro-Wiwa, dat hij met zijn dood moest bekopen.

     

Kenule Beeson Saro-Wiwa (1941 - 1995) was een Nigeriaans schrijver, televisieproducer, en milieu-activist. Voor zijn daden door de regering opgehangen

1990 stichtte Saro-Wiwa MOSOP om op te komen voor de rechten van de Ogoni. Ze vroegen meer autonomie voor het Ogoni-volk, een redelijk deel van de inkomsten door oliewinning, en een vergoeding voor de schade aan het milieu. In 1992 werd Saro-Wiwa voor meerdere maanden zonder proces opgesloten door de Nigeriaanse militaire overheid. In januari 1993 organiseerde MOSOP vreedzame protestmarsen waaraan 300.000 Ogoni deelnamen - meer dan de helft van de Ogoni-bevolking. In dat jaar stopte Shell met activiteiten in de Ogoni-regio Saro-Wiwa werd opnieuw gearresteerd in juni 1993, maar kwam vrij na een maand. In mei 1995 werd hij nogmaals gearresteerd en beschuldigd van het oproepen tot moord. Saro-Wiwa ontkende, maar werd voor meer dan een jaar opgesloten vooraleer hij schuldig bevonden werd en ter dood veroordeeld. Het proces werd wereldwijd in vraag gesteld door mensenrechtenorganisaties. Op 10 november 1995 werden Saro-Wiwa en acht andere MOSOP-leiders opgehangen door de Nigeriaanse militaire regering onder generaal Sani Abacha.

1997 21 december werd een coup verijdeld, die geleid werd door Generaal Oladipo Diya met zijn officieren en burger. Ze werden door een militair tribunaal terechtgesteld.
1998 Abacha stierf onverwachts op de leeftijd van 54 jaar aan een hartaanval op 8 juni omringd door 'lieftallige' dames. Tijdens zijn leven heeft Abacha ruim een half miljard dollars op zijn privé rekening in Zwitserland overgemaakt. Hij werd opgevolgd door de tussenpresident Abdulsalam Abubakar, die verkiezingen liet uitschrijven. Abubakar beloofde verkiezingen en werd gekozen tot president

  

   Generaal Abdulsalami Alhaji Abubakar (1942-)

1999 5 mei kwam er een nieuwe grondwet. Abubakar geeft de macht over aan Obasanjo overgedragen, die op 29 mei die president werd van de vierde republiek.16 jaar lang heeft Nigeria een militair regime gehad. Het was aan Obasanjo om een eind te maken aan de economische stagnatie en de verloedering van de democratie . In de tijd van Abacha heeft Obasnajo zich steeds gekeerd tegen zijn dictatorschap.
2003 Obasanjo werd herkozen tot president, alhoewel hij veel tegenstand heeft ondervonden van generaal Buhari.

           

  Olusegun Aremu Okikiola Matthew Obasanjo (1937-),

2004  Het was de activist Asari die een groep heeft opgericht de 'Niger Delta People's Volunteer Force' (NDPVF), die het verzet tegen de schade die de olie-industrie in het Delta gebeid had aangericht. Maar gauw kregen ze tegenstand van een andere groep de 'Niger Delta Vigilante' (NDV), die de controle wilde over de olie opbrengsten. Omdat de eerste groep onder leiding van Asari hun politieke doelstellingen hadden geradicaliseerd, trokken een aantal sponsors zich terug en werden de resterende fondsen overgeheveld naar de NDV. Asari van de NDPVF en Akeke Tom trokken gezamenlijk ten strijde tegen de Nigeriaanse regering.

          


                    Alhaji Mujahid Asari-Dokubo ( 1964 -)

Olie bronnen en pijpleidingen werden aangevallen en veel personeel van de oliemaatschappijen werd teruggetrokken uit de Delta, zodat de olieproductie terugliep met 30.000 vaten per dag. President Obasanjo heeft Asari en Akeke Tom uitgenodigd voor een gesprek. Dit gesprek leverde niets op en Asari werd gearresteerd en beschuldigd van verraad tegen de Nigeriaanse federale regering.

2006 De groepering die de oorlog aanbindt met de olie-industrie en een nauwe relatie heeft met de groepering van Asari is 'the Movement for the Emancipation of the Niger Delta' ("MEND") .Hun waarschuwing aan de olie-industrie is luid en krachtig:" Jullie moeten ons land verlaten of er in sterven Ons doel is om het onmogelijk te maken dat de Nigeriaanse regering olie kan exporteren. We zullen de pijpleidingen proberen onklaar te maken, waardoor de olieprijs zal gaan stijgen. We zullen arbeiders die voor de olie-industrie kidnappen".

 

                       Guerrilla strijders in de Niger Delta

2007
Door nieuwe verkiezingen werd Umaru Yar'Adua tot nieuwe president gekozen. Met de hoop op een verbetering in de situatie van het Delta gebied heeft de nieuwe president Asari op 14 juni op borgtocht vrijgelaten.

         

            Umaru Yar'Adua (1951-)
 

3 september 2007 wordt de Nigeriaanse activist van de Niger Delta Volunteer Force (NDPVF) Henry Okah, ook wel genoemd Jomo Gbomo, gearresteerd in Angola,  toen hij bezig was met het inkopen van wapens voor zijn beweging in Nigeria. Hij wordt beschuldigd van  wapensmokkel.


     

Henry Okah  woordvoeder van de Niger Delta Volunteer Force (NDPVF) wordt in Angola op 3 september 2007 gearresteerd

2008 15 februari wordt Henry Okah in Lagos  gearresteerd, nadat hij was uitgeleverd door Angola, die hem sinds 3 september 2007 gevangen had gezet. gezet.
25 april 2008 wordt het volgende communiqué gegeven door de nieuwe  leider van de MEND :
"Onze oprechte advies aan de grote oliemaatschappijen is dat ze niet hun tijd niet verspillen door de de reparatie van alle pijpleidingen, omdat we voortgaan met het onklaar maken ervan. Wij hebben de tijd aan onze zijde, en er is nog zoveel om te worden vernietigd. Door de recente acties loopt de olieproductie van Nigeria heel snel terug, in totaal al voor 500.000 vaten per dag, hetgeen de wereld olieprijzen omhoog jaagt.


De gevolgen van de oliewinning in het Delta gebied van Nigeria voor de lokale bevolking

1. Het afbranden van het gas dat bij de oliewinning vrijkomt



Links: affakkelen van gas. Rechts: gasfakkels opgenomen door een satelliet in de ruimte

2. Oliebranden ten gevolge van lekkage van pijpleidingen, en door het clandestien tappen van olie

 

Oliebrand als gevolg van lekkage pijpleiding

3. Ernstige Vervuiling van het milieu
 

 

Dit was een bos in het Delta gebied van Nigeria

Op het internet zijn talrijke sites te zien om meer details te krijgen van de gevolgen van de oliewinning in Nigeria, het lijkt mij dus overbodig om hier dieper op in te gaan. Je hoeft maar op Google in te tikken: Nigeria, gas flares, seaping oil pipelines, pollution en je wordt overstroomd met de meeste verschrikkelijke details.

Epiloog
Welke conclusie kunnen we trekken uit het bovenstaand verhaal over de geschiedenis van Nigeria?
De koloniale mogendheden als Engeland, Frankrijk en Duitsland hebben in de 19e eeuw het land Nigeria ontworpen door een paar lijnen op de kaart te zetten en daarbij geen rekening gehouden met de enorme verschillen tussen de bevolkingsgroepen. Maar liefst 250 verschillende ethische groepen zijn in Nigeria. Daarbij komt nog de eeuwige strijd tussen de moslims en de christenen. Dan komt de vondst van de olie in 1956 en de vestiging van de grote multinationale oliemaatschappijen, die zorgen voor vele oliedollars, die echter niet ten goede komen aan de bevolking, maar aan een kleine militaire elite. Pas in 1960 wordt Nigeria onafhankelijk en 3 jaar later een republiek onder het GemeneBest. De Engelse invloed blijft dus in feite bestaan. De republiek wordt geleid door militairen die elkaar naar het leven staan, elkaar beschuldigen van corruptie en fraude. Vooral in het begin van de republiek werden vele generaals vermoord: Bello, Akintola, Nzeghwe, Ironsi, Mohammed. Tweemaal werd een niet-militair als president gekozen. De eerste was Abiola, maar die werd meteen al beschuldigd van fraude en in de gevangenis opgesloten. De tweede Shonekan moest al na een paar maanden het veld ruimen en werd door de staatgreep van Abacha afgezet. Pas in 1999 wordt een grondwet aangenomen en krijgt Nigeria een burgerregering, maar wel met wel als president de vroegere generaal Obasanjo. (1999-2007). Hij was in zijn functie als generaal president geweest van 1976 tot 1979.
De oliewinning door de multinationale oliemaatschappijen heeft het land sinds 1956 geen welvaart gebracht. Door het gebrek aan raffinage capaciteit moet Nigeria zelfs dure benzine inkopen. De oliewinning vooral in het Delta heeft geleid tot een gigantische lucht- en bodemvervuiling. Het slechte onderhoud van de pijpleidingen had tot gevolg veel oliebranden met vele dodelijke slachtoffers. Door het afwezigheid van fabrieken om het bij de oliewinning vrijgekomen gas nuttig te maken, wordt het gas afgefakkeld wat weer leidt tot luchtvervuiling die zelfs vanuit de ruimte zichtbaar is en van invloed is op de klimaatsverandering.
Het is soms moeilijk om voor de oliemaatschappijen de goede kant te kiezen als er een conflict tussen de generaals onderling uitbreekt. Zo was dat ook het geval tijdens de Biafra oorlog van 1967-1970. Ze zagen al gauw in dat de federale regering onder leiding van Gowon de beste kansen had. Een zeer dubieuze rol hebben de oliemaatschappijen tijdens de regering van de dictator Abacha gespeeld. Vooral toen een groepering onder leiding van Saro Wiwa ten strijde waren getrokken tegen de schade die de oliemaatschappijen vooral in het Delta gebied hadden veroorzaakt.. Saro Wiwa werd beloond voor zijn acties met de strop in november 1995!. De oliemaatschappijen hebben niets ondernomen om deze misdaad te voorkomen. Sinds 2004 hebben zich militante groeperingen gevormd, die de oliemaatschappijen het leven zuur maken of beter gezegd er voor hebben gezorgd dat de olieproductie vrijwel gehalveerd is. Doordat de media de laatste tijd veel aandacht hebben besteed aan de enorme schade welke de oliemaatschappijen in Nigeria hebben toegebracht, wordt nu pas echt zichtbaar wat de oliewinning in Nigeria voor catastrofale gevolgen heeft gehad en nog heeft tot op de huidige dag.
Samenvattend kunnen we stellen dat door een bestudering van de geschiedenis van Nigeria het duidelijk wordt wat de reden is geweest waarom een land rijk aan voor onze wereld essentiële grondstoffen terecht is gekomen in een grote misère. Nigeria is een van de grootste olie exportlanden, maar heeft een buitenlandse schuld van 35 miljard dollar. De bevolking leeft van minder dan 1 dollar per dag.
Wie doet hier iets aan? Zoals ik gezien heb tijdens de Biafra oorlog deden wij in het westen niets toen 2 miljoen mensen van de honger stierven.
"My mind is made up, don't confuse me with facts.".

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoofdstuk 2. Mijn dagboek over de Biafra oorlog 1969/1970

Ter inleiding:
In mijn dagboek 1969*) heb ik reeds gerefereerd naar de oorlog in Biafra. Aangezien mijn betrokkenheid zich heeft uitgestrekt over de periode november 1969 tot maart 1970 heb ik gemeend mijn bevindingen in een apart hoofdstuk onder te brengen. Het wordt een intriest en schokkend hoofdstuk waar de gevolgen van tot op de huidige dag nog te zien zijn..
Pedro van Meurs, een geologisch student uit Utrecht heeft me gewezen in het najaar van 1969  op de relatie olie en de oorlog in Biafra. Dit waarschijnlijk  vanwege het feit, dat hij had gehoord dat ik in mijn EGO kamer druk bezig was om de relatie aan te tonen, die er bestaat tussen de ongelijke verdeling van delfstoffen op aarde en de invloed die dit heeft gehad en nog heeft op de politieke, economische en sociale implicaties op onze samenleving. Ik noemde dit onderwijs GEOPOLITIEK. Een woord wat toen in nog niet bestond, althans het werd niet aan onze universiteit onderwezen. Ik ben me toen gaan  verdiepen in de achtergronden van de verschrikkelijke oorlog in Biafra. Heel duidelijk bleek tijdens mijn onderzoek, dat de winning van de rijke oliebronnen, die Nigeria bezit, de diepere oorzaak is van al deze ellende, zoals Pedro van Meurs me er al had gewezen.

*) In mijn website heb ik tot nu toe opgenomen mijn dagboek 1924-1930. (zie egoproject.nl/familiedebooij). Inmiddels heb ik mijn dagboeken tot en met 1969 geschreven, maar om privacy redenen nog niet op mijn website gepubliceerd, uiteraard behalve dit Biafra dagboek 1969/1970..

9 en 25 november 1969 AVRO's TV uitzending oorlog Biafra. Ik heb meegewerkt aan het programma van de AVRO:  Humanitaire , politiek en economische achtergronden van het conflict Nigeria-Biafra  Mijn aandeel was : research olie- en handelsbelangen en algemene  politieke achtergronden. De uitzending verdiende veel lof in media.  De volgende mensen hebben de uitzendingen verzorgd:
Studiopresentatie: Wibo van de Linde, Cees van Drongelen, Ria Bremer
Filmpresentatie: Cas Brugman
Medewerking van:
Allan Hart oorlogscorrespondent ITN's News at Ten

Dr. K.L .R
oskam - Afrikadeskundige
Mr. J.M.A.H. Luns - minister van buitenlandse zaken
I.J. Durlong - ambassadeur Nigeria in Nederland
Group-Captain Leonard Cheshire - Brits rapporteur in Biafra.
Dr. J.H. Middelkoop.- coördinator hulp Biafra
Mr. A.D. Vaz Nunes  - directeur Shell Nederland
A. van Emden - dir-gen.Rode Kruis
Miss Angie Brooks - voorzitter VN Assemblee


Hier volgt de transscript van wat er letterlijk tijdens deze uitzendingen is gezegd:
WIBO VAN DE LINDE: Vanavond proberen wij u een inzicht te geven van de achtergronden van het conflict Biafra-Nigeria. Dit conflict heeft al miljoenen mensenlevens gekost, en zoals de zaken nu staan komen daar duizenden doden per dag bij. Eerst een politiek overzicht samengesteld door Cas Brugman.
CAS BRUGMAN: Nigeria is 27 maal zo groot als Nederland en telt 56 miljoen inwoners. Deze voormalige Britse kolonie werd op l oktober 1960 onafhankelijk en precies drie jaar later een republiek. Nigeria bestaat dan uit vier deelstaten, Noord-Oost-West en Midden Nigeria met als federale hoofdstad Lagos. Zoals in zoveel jonge Afrikaanse staten komt het politieke leven alleen maar via heftige strubbelingen op gang. Stakingen, muiterijen en staatsgrepen zijn aan de orde van de dag. Na de roerige en omstreden federale verkiezingen van 1965 krijgen de politieke leiders uit Noord-Nigeria steeds meer de overhand. In augustus 1966 neemt generaal Gowon definitief de macht in,handen. Kort daarna, in september, komt een ware volksverhuizing op gang. Duizenden Ibo's keren na bloedige botsingen met de noordelijke Hausa-stam naar hun stamgebied in Oost-Nigeria terug. Zeer ernstig was de toestand in Kano, waar op 1 october 1966 een deel van het leger aan het muiten sloeg en de bevolking voorging in gewelddaden. Minstens 2.000 Ibo's kwamen daarbij om het leven en vele dorpen werden geheel vernield. De militaire gouverneur van Oost-Nigeria, kolonel Ojukwu, die toen al een duidelijk eigen politiek voerde en wantrouwend stond ,tegenover het federale bewind van Lagos, had in januari 1967 zijn eerste ontmoeting met generaal Gowon sinds deze in augustus 1966  aan  de macht kwam. Het was ook hun laatste ontmoeting. Op 30 mei 1967 proclameerde Ojukwu de republiek Biafra. 
GENERAAL Ojukwu (archiefmateriaal) If civil-war comes and I think it is immanent, you're quite right, it will be our struggle for freedom. Our people here have been for a long time prepared for this eventuality and I am confident about their readiness. I think that when it does come,that the people of the other side will he surprised of what they're going to get.
CAS BRUGMAN: Op 7 juli 1967 gaat Gowon tot gewapende actie over en begint een burgeroorlog. Binnen enkele weken veroveren de federale troepen de belangrijke oliehaven bij Port Harcourt. Daarvoor al had de federale marine gezorgd voor een effectieve blokkade, waardoor uitvoer van olie gedurende een maand onmogelijk was geweest. Zo begon een bloedige burgeroorlog, met een frontlijn die zich,voortdurend verplaatste en waardoor nu tenslotte twee miljoen Ibo's op een klein en kwetsbaar gebied zijn teruggedrongen. Nu de regentijd voorbij is, ziet het er naar uit dat de federale troepen door een groot slotoffensief de eindoverwinning willen forceren.

 

Tegenstanders in de oorlog om Biafra. Links: Generaal Yakubu "Jack" Dan-Yumma Gowon (1934-). Hoofd  Nigeriaanse militaire federale regering. Links: generaal Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu(1933-).President van de afgescheiden republiek Biafra
(Gowon is in1990 teruggekeerd naar Nigeria en heeft een religieuze groep opgericht : Nigeria Prays. Ojukwu leeft een rustig leven in Oost Nigeria en geniet een sinds 2008 een militair pensioen van de Nigeriaanse regering)

WIBO VAN DE LINDE: Bijzondere gast in dit programma is de Britse oorlogsverslaggever Allan Hart. Hij werkt voor het vooraanstaande nieuwsprogramma in Engeland, News At Ten, en is correspondent van de Times en van de Economist. Allan Hart heeft het conflict zowel in Nigeria als in Biafra op de voet gevolgd. Hij maakte de recente reportages, die de wereld opnieuw attent maakte op de verschrikkelijke gevolgen van de burgeroorlog voor de bevolking van Biafra. Een oorlog, die de instandhouding van de Nigeriaanse federatie moet forceren, een federatie - zo zegt Allan Hart - die nooit heeft gewerkt, en die ook nooit zal werken.
ALLAN HART: This is a mythe Nigeria, supported by Britain, is fighting a war, to preserve something that has never existed. Nigerian unity has never been anything, but a figment in the imagination of British kolonial administrators on the spot and their political masters back in London. The best exposé, of why Nigerian unity has never existed, is contained in a broadcast made by general Gowon when his coup happened in july 1966. The evidence now is, that the Gowon coup, a northern coup, was to take the North out of the federation. To do what Biafra has done. Gowon made a broadcast in which he said this: "Suffice it to say that putting all considerations to the test, political, economic as well as social, the basis for unity is not there". The öriginal text of his broadcast contained also this: "we must therefore divide up and share the assets". But that sentence was deleted from the script from the broadcast under pressure from the British High Commissioner. After that Gowon was made to deny that he ever made any of these remarks. Britain has gone on pretending that this broadcast was never made. But one vital piece of evidence here  the codeword for the Gowon coup was ARABA - and this is the Haussa word for secession. So this is the basis for Nigerian unity.
DR. K.L. ROSKAM (Afrika-deskundige): Wie er balkaniseert is in wezen Nigeria. De afscheiding van Biafra was het gevolg van een decreet van Generaal Gowon, waarbij Oost-Nigeria werd opgesplitst in drie staten. Nou, dat is grotere balkanisatie dan wat Biafra heeft gedaan. Dat is het eerste punt. Het tweede punt is, dat de Organisatie van Afrikaanse eenheid, die ook zegt van Afrika is niet gebaat bij balkanisatie en daarom steunen we Nigeria, dat die organisatie eigenlijk alleen maar opgericht is om de staatkundige verbanden zoals ze nu zijn te handhaven. De status-quo te handhaven. En die staatkundige verbanden die zijn nu eenmaal door de koloniale bewindvoerders kunstmatig in het leven geroepen, u kent de conferentie van Berlijn, waarbij op de kaart lijnen werden getrokken en er werden volken bij elkaar geveegd die helemaal niet bij elkaar hoorden - of helemaal niet bij elkaar hoorden - die eigenlijk weinig contacten met elkaar hadden, dat gebeurde in de negentiende eeuw - en nou had natuurlijk in die 80 jaar best een nationaal bewustzijn kunnen ontstaan in Nigeria, als de Britse koloniale heerser daar ook op had aangestuurd.
CEES VAN DRONGELEN: De Britse premier Harold Wilson stuurde onlangs een nieuwe partij extra wapens naar Lagos. De federalen hebben die wapens hard nodig, want Biafra heeft volgens de laatste gegevens een flink stuk gebied heroverd. Nederland, Frankrijk en België hebben de wapenleveranties vorig jaar onder druk van de publieke opinie gestaakt.

          

De Britse minister-president Harold Wilson (1916-1995)

MR. J.M.A-H LUNS, Minister van Buitenlandse Zaken: VRAAG: Excellentie, die film die wij hebben vertoond, ik heb een paar beelden voor u meegenomen (Luns: ja ik ken ze, vreselijk, vreselijk) vindt u niet dat dat Biafra boven de politiek uitgaat? ANTW: Uiteraard gaat het boven de politiek uit voor wat Nederland betreft, wij hebben het ook nooit politiek gezien, ik heb in de kamer en daarbuiten steeds onze zeer grote humanitaire belangstelling benadrukt. VRAAG: Hoe ziet u de verantwoordelijkheid van Engeland. ANTW: De Britse regering heeft natuurlijk een speciale verantwoordelijkheid omdat Nigeria lid is van het Gemenebest en verder vroeger een Britse kolonie was en tenslotte door Engeland steeds geholpen is onder andere met wapens. Voor wat de wapens betreft blijft de Britse regering van oordeel dat de 20% aan wapens die zij levert dient te moeten worden gehandhaafd omdat anders de Sowjet-invloed predominant zou worden. VRAAG: Ik kan me dat voorstellen als politiek punt, maar als u het dus met me eens bent, dat het eigenlijk boven de politiek moet uitgaan, om die mensen daar van de hongerdood te redden, zou een totaal wapenembargo ooit bereikbaar zijn? ANTW: Volstrekt onbereikbaar, omdat Rusland onmiddellijk inspringt in de plaats van Engeland. Het heeft het al voor een groot deel - ik zei voor 80% - gedaan.

 

   Josef Luns (1911-2002) Minister van Buitenlandse Zaken

ALLAN HART: Now this is not true because the Nigerians are specially British Africans, Western Africans. They do have Russian help, Migs and ammunition, but these they are paying cash for. So that there are no strings. So it's wrong to say that the Feds would rush into the Russian camp as it were. But I think there was a chance for a real breakthrough in peace negotiations in last few weeks, because you had a situation where Ojukwu felt himself to be under immense pressure to negotiate because of the starving. Gowon felt himself to be under immense pressure to negotiate because he had suffered lots of embarrassing setbacks. In the battlefield, and his position is not going to improve on that, so they were both under pressure to negotiate. Now if Britain had not given this latest and increased supply of arms, to Nigeria my bet is, that the Nigerians would have been forced to go to the Conference-table. But since we have given all the arms and munition on they need to continue the fighting. But pressure under Feds to negotiate and be realistical has been removed. So you could argue I think in suplying the Feds with the latest arms the British has directly sabotaged the slim hope that was a piece the last view weeks.
DURLONG All the military equipment we received from abroad are paid for in cash as normal business transactions. We buy from Britain and the USSR. We receive no financial support from outside all our sources come from within. Indeed, in spite of the demands of the war, as all wars do Nigeria has refüsed to avail her self of her automatic drawing right on the International Monatary Fund.
RIA BREMER Premier Wilson wordt volgens onze informatie heen en weer geslingerd tussen de vrees dat dit conflict voor hem een verkiezingskwestie wordt en de angstige consekwenties van gezichtsverlies als hij zijn politiek nu niet doordrukt. Een belangrijk moment in de ontwikkeling van het conflict was de reis van Wilson naar Lagos in maart van dit jaar. Group-captain Leonard Cheshire was op dat moment in Biafra om een ontmoeting tussen Ojukwu en Wilson voor te bereiden. Cheshire vertelde Wilson dat de Biafraanse leider wachtte op een teken van Brits vertrouwen - maar Wilson luisterde niet.

    

 Group-captain Leonard Cheshire (1917-1992)

CHESHIRE: I don' t think he really thought that basic sincerity existes? I think that it was a moment in history that was a moment in history that was a tragedy, that the way the invitation to Ojukwu to came
out and meet Mr. Wilson it's timing, the way it was done was wrong. And so meeting the cut-of-all to the whole situation never took place but it was not Ojukwu's fault, it was not..
CEES VAN DRONGELEN. You mean to indicate that Wilson does mean to say like he did and we quote General Ojukwu is entirely to blame for the present situation.
CHESHlRE I am very sorry he said that. I understand the sincerity and difficulty of the British Government, but I disagree. And I see in this failure to repose trust in Biafra the one obstacle to peace.
MR.J.A.H. LUNS Het Nederlandse volk dient te beseffen, daar er situaties zijn en niet alleen Nederland maar veel grotere mogendheden zoals de Ver. Staten en geestelijke stromingen - denkt u maar aan initiatieven van de Paus - tot dusver machteloos zijn gebleken. Dit is een hele nare constatering, maar dat..., zo is het helaas. Nederland, Nederland heeft alles werkelijk ter zake gedaan. Ik heb hij de Ver. Naties getracht om voldoende belangstelling te wekken, maar noch het Aziatische blok noch het Afrikaanse blok en dat is al meer dan de helft van de laden zijn bereid om de Ver. Nat:es in te schakelen. Men beschouwt dit als een Afrikaanse aangelegenheid.
K.L. ROSKAM Vanaf het begin heb ik dat een afschuwelijke afleidingsmanoeuvre gevonden. Dat is ook voor onze regering vaak aanleiding geweest  om politiek niets te doen. Ze zeggen humanitair doen we alles en ik vind het best ze kunnen humanitair iets doen. Bijvoorbeeld een luchtbrug inzetten. Zoals destijds naar West-Berlijn is gebeurd waar het om minder mensen ging, toen kon het wel en dat kost ook veel geld. Nu kan het ook. Het is een goede oefening voor onze luchtmacht. Je kan dan tenminste ergens anders vliegen. We zouden voedsel kunnen droppen en dan wil ik nog zien dat Nigeria durft een toestel neer te schieten en dan zegt Minister Luns: "Ja, maar dan zijn we bang dat we beschuldigd worden van Neo-kolonialisme, maar dergelijke principes zijn om andere redenen ook wel eens over boord gegooid, dus dat vind ik geen argument. Maar afgezien daarvan, kan dit probleem Biafra nooit opgelost worden op een humanitaire manier. Daar moet een politieke oplossing komen en het is misschien erg simpel om te zeggen maar hoe kan een regering in godsnaam redeneren en zeggen van ja, dat weten we niet. Een oorlog kan je toch alleen maar ophouden door met schieten op te houden en zowel de Britse als de Nederlandse regering hebben de middelen om druk uit te oefenen op Nigeria aan de conferentietafel te gaan zitten. Voortdurend worden er pogingen gedaan om Biafra de schuld te geven, dat zij niet willen praten, maar Biafra praat al van het begin: wij willen onderhandelen, maar dan moet er eerst een wapenstilstand komen.
CEES VAN DRONGELEN Een wonderlijke rol in het drama speelt de Zweedse Graaf  Karl von Rosen. Hij organiseerde een Biafraanse luchtvloot van 18 lichte vliegtuigen met raketbewapening en overtuigde Ojukwu van het politiek en strategisch belang van het vernietigen van olie-installaties. Dezelfde, die Engeland door het steunen van het federaal bewind nog steeds denkt te beschermen. Olie speelt een hoofdrol in het drama.
CAS BRUGMAN De Niger-delta in Nigeria is ruim een kwart eeuw lang doelwit geweest voor geologische onderzoekingen. Maar pas in de laatste jaren zijn er zeer belangrijke olie- en gasvondsten gedaan. Als de voorspellingen uitkomen levert Nigeria in 1975 800 miljoen liter per dag. Dat is net zoveel als nu heel Afrika levert. Tussen haakjes: 800 miljoen liter olie per dag is zoals de zaken nu staan ruim 8% van de wereldproduktie. Van
belang is ook dat in Nigeria 1 van de 2 proefboringen succesvol is, terwijl 1 op de 9 slaagt. De investeringen zijn hoog; SHELL-BP heeft in Nigeria ruim een half miljard gulden geïnvesteerd. Vóór het uitbreken van de burgeroorlog in juni '67 kwam in Nigeria 90 miljoen liter ruwe olie per dag uit de grond.
De royalties voor de federale regering bedroegen toen 300 miljoen gulden per jaar. Vrijwel alle grote oliemaatschappijen ter wereld zijn in de Niger-delta op jacht. GULF en MOBIL hebben voor de kust grote vondsten gedaan. De olie die op het land wordt gewonnen, gaat in een pijp-systeem naar Port Harcourt, waar de tankers voor verder transport naar Noord-West Europa zorgen. Port Harcourt speelde een vitale rol in de strategie van de Biafraanse leider Ojukwu. Toen Oost-Nigeria zich onder zijn leiding afscheidde op 30 mei 1967 als de republiek Biafra, had het daarmee 5/6 van alle Nigeriaanse olie onder controle. Keesings historisch archief noteerde dat de grote oliemaatschappijen hem een maand na de afscheiding een deel van de royalties zouden hebben beloofd. Maar Ojukwu kreeg niet de gelegenheid zijn troefkaart uit te spelen. Zijn tegenspeler Generaal Gowon, leider van het federale bewind van Lagos, slaagde erin de oliehaven Port Harcourt met zijn kleine marine te blokkeren, zodat er geen druppel olie meer uit kon komen. Ironisch genoeg bestond de Federale Marine voor een groot deel uit in Nederland gebouwde schepen. Ook over land kon Gowon Port Harcourt veroveren op de Biafraanen. Eind juli 1967 - twee maanden na de afscheiding - beschuldigde Biafra SHELL-BP van dubbelspel. De precieze gang van zaken bij de uitbetaling van de royalties valt moeilijk na te gaan, maar Oil- and gas journal - een vaktijdschrift voor geologen --meldde in maart 1968 dat SHELL-BP eind-1967 een bedrag van 62 miljoen gulden aan Lagos zou hebben  betaald. In ieder geval steeg de rekening van Nigeria in Londen in die dagen met eenzelfde bedrag.
VAZ NUNES Maar we hadden geen keus we moesten wel aan Lagos betalen, want dit is dan het stuk wat Biafra claimt als zijn gebied. En dat is dan alleen de zuidkust van Nigeria en hij heeft dus enkele tijd deze oliegebieden in handen gehad, maar dat heeft maar kort geduurd. En eigenlijk, daarna zijn ze altijd beperkt geweest tot het eigenlijke Ibo-land waar maar weinig olie in zit. Het meeste was dus in handen van Lagos en dat waren de mensen waarmee wij contact hadden en daar moesten we wel aan betalen.
WIBO VAN DE LINDE: Ja, nu claimde Biafra deze off-shore locations dus eh .. bronnen voor de kust eh.. Heeft bij de besluiten van SHELL-BP een rol gespeeld dat de federale regering over een kleine, maar toch marine beschikte?
VAZ NUNES Nou nee dat geloof ik niet  meneer Van de Linde. Het feit dat de Nigeriaanse regering een paar schepen  heeft bij ons geen enkele rol gespeeld. Bovendien dit gebied voor de kust levert wel enige olie, maar in het kader van het geheel van Nigeria is de opbrengst niet spectaculair, speelt het geen rol van betekenis.
VAN DE LINDE Is er overwogen de betaling op te schorten wardoor misschien het conflict sneller zou zijn opgelost?
VAZ NUNES Ik geloof niet dat het conflict bekort zou worden als wij niet betaald hadden aan Nigeria. Onze schattingen zijn deze dat de totale royaltie-betalingen die wij hebben gedaan aan Lagos niet meer bedragen dan ten hoogste één maand aan deviezen-behoeften van Nigeria. Maar als wij het ze niet betaald hadden dan had het op die 30 maanden dat deze ellendige oorlog nu al duurt, heel weinig of geen verschil gemaakt.
VAN DE LINDE Hoe belangrijk is de olie uit Nigeria?
VAZ NUNES Hij is voor ons wel belangrijk in die zin dat  het is weer een diversifikatie van je terreinen. Je hebt weer een andere bron van olie er bij. Het is verder goede olie in die zin dat hij weinig zwavel bevat en nu het Suezkanaal dicht is licht het dichter bij Europa dan het Midden-Oosten, maar vitaal is het niet.  Vanuit een algemeen Europees standpunt bezien kun je net zo goed draaien zonder die Nigeriaanse olie. Er is olie genoeg.
WIBO VAN DE LINDE Ja, maar de investeringen zijn natuurlijk hoog geweest?
VAZ NUNES Ja, voor ons is het belangrijk, wij zitten er in voor meer dan een half miljard gulden en zouden natuurlijk wel eens een keer willen terugkrijgen, maar zolang die oorlog voortduurt lukt ons dat natuurlijk niet. We hebben er elk belang bij dat die zo snel mogelijk wordt stopgezet, maar wij zijn ook machteloos in dit opzicht.
VAN DE LINDE De kijkers reageren met vele brieven waarin ze o.m. schrijven waarom doen de Ver. Naties niets maar ook waarom is een oliemaatschappij als SHELL-BP er niet uit gestapt. Wat zou er gebeurd zijn als u dat gedaan had?
VAN NUNES Ik geloof niet dat dit iets had uitgehaald want ten eerste zoals ik u zeg zou het weinig verschil hebben gemaakt in de financiële middelen van Lagos om die oorlog voort te zetten. Ten tweede het moment dat je dus je het contract verbreekt en zegt ik doe het niet meer dan inviteren ze een ander en ik ben er van overtuigd dat er zowel ten oosten als ten westen van het IJzeren Gordijn er genoeg olieproducenten te vinden zijn die er met graagte in zouden willen stappen.
CAS BRUGMAN Hier een overzicht van de ontwikkeling van de olie-produktie tot vandaag toe. U ziet dat de produktie door de oorlog sterk terugliep maar in de loop van dit jaar weer op gang kwam.  Vooral buiten de kust werden belangrijke nieuwe olievondsten gedaan - maar de boortorens in zee waren gemakkelijke prooi voor de Biafraanse luchtmacht.
ALAN HART Ojukwu who did not want to destroy the installations, because he knows that ths solution to this war is a British initiative for peace and Ojukwu reasoned, if we accept that Britain really has to take initiative, we don't want to be the ones who destroyed the oil-installations. Count Von Rosen had to talk and argue Ojukwu to persuade him, that if oil was the cause of British support for Nigeria, it is the oil that had to be attacked. And before he started attacking the oil-installations, Count Von Rosen went to the Foreign Office in London and said: I give you notice of my intentions, I am going to destroy systematicalIy your oil installations and a member of the Foreign Office Staff, a Senior Member, ended the conversation by saying to Count Vori Rosen: "You know Count, even famous people have been known to
disappear in Africa. I mean this was a nicely put, traditionally British threat.

   
       Graaf von Rosen (1909-1977)

VAN DRONGELEN De kwestie van de oliebelangen houdt ook de publieke opinie bezig. Vandaar onze vraag aan onze minister van Buitenl. Zaken Mr Josef Luns.
VAN DE LINDE Hoe staat het met de druk van de oliemaatschappijen op de Engelse regering?
MR  LUNS Voor zo ver ik kan nagaan heeft de Engelse regering geen begin van druk van de oliemaatschappijen gehad en de oliemaatschappijen daar zijn ook Nederlands-Engelse maatschappijen bij die heeft zich nooit bij de Nederlandse regering op welke wijze dan ook met dit conflict bemoeit.
ALAN HART The Oillobby is probably the most powerful thing that is effecting. the British gouvernment thinking. Now they know,at this moment that the oil and installations are threatened , but I would guess they are standing back to await the forthcoming Federal offensivewhich will probably be launched in two or three weeks . It's the seventh of eighth attempt incidently of the final offensive,  but I think everybody is sitting back, and saying O.K. Well let's just see, if this once the Feds can achieve a military break.through. Now  they won't I don't think.  It is possible they may overrun all the main roads. But that will prove nothing, because they would still have to garrison a very hostile Biafra, behind the lines. And that will break the Federation. But supposing the situation is that the oil-lobby is sitting back saying:"We'll give the Feds one more chance. I think, when it is seen this offensive has failed the oillobby will then be the first to rush along to Downingstreet 10 and knock on the door saying:"Hey Wilson, we backed a loser here. The Feds are not able to protect our oilinterest. We must do a deal".
DR. MIDDELKOOP. Misschien gaan de oliebelangen nou ·inzien dat wat zij gedaan hebben een gok op het verkeerde paard is geweest. En dan zal het eigenbelang ze dicteren. Ik vind het alleen jammer en triest dat ontdekt is dat er al 2 miljoen mensen dood zijn.
RIA BREMER We hebben ook onderzocht, hoe het nu precies staat met het eindeloze gekrakeel over de voedselvluchten overdag. Het heeft nauwelijks enige zin om een opsomming te geven van alle mislukte contacten hierover. Vaststaat dat Biafra met dagvluchten volgens het Rode-Kruis-plan nooit voldoende voedsel zou hebben bijeen gekregen.
ALAN HART Mr Wilson claims  that if Ojukwu would accept daylight relief-flights that the starvation would be ended within few weeks.  This is not a misinterpretation. This is a lie. The facts of the proposals for daylight relief-flights are quite simple. They are that I.C.R.C. proposals should operated between nine and five which allows eight flights into Biafra because the agreement provided the planes would take of at an interval of one hour. In fact, logistically it worked out that seven planes could fly each day. Now each plane carries pay-load of ten tons so that 70 of 80 tons maximum is available under the proposals as they now exist for day-light relief into Biafra. And a simple fact is that before June the 5th when the Red cross plane was shot down when the ICRC was flying into Biafra by  night, they were getting into 200 tons. So by daylight the Biafrans would be getting 120 tons less than they wers getting by night. It is a simple as that.
VAN DRONGELEN You say "It is as simple as that". Does that imply that there is no other way to solve this problem. There are no other agreements possible on daylight relief-flights.
ALAN HART WeIl this is specificly the I.C.R.C. proposals. But quite honestly - Britain for example has 65 transportplanes - sitting at their bases in Britain doing absolutely nothing if these could be utilised to fly into Biafra they need not land on the air-strip, they could drop by day-light.·If they flew  round the clock for a period of three of four weeks. The word of the starvation could he arrested there is absolutely no doubt about that. But this requires Britain taking a political initiative. To take that initiative Britain would in fact besaying to Ojukwu and to Gowon: " Look, enough is enough. we are going to sort this out". So it is not a simple problem, does Britain want to take an initiative?
CHESHIRE And I eannot believe that the combined diplomatic skill of the whole world is not capable of getting over that obstacle. We must, but I think that only if the people of the world demand it and will not be satisfied until the Governments have solve
it. Governments won't move. It is not enough to sit down and say: "Mr. X is responsable, Ojukwu is responsible. We simply got to get over that obstacle. If this particular schema is not right there must be another way around it. And think the people must demand it.
DR.MIDDELKOOP De geschiedenis over de onderhandelingen van over de onderhandelingen van dagvluchten is ...·ze zeggen ja, ze mogen van... Lagos afvliegen, maar als je het kritisch bekijkt was dat misschien vijf, zes vliegtuigen per dag. En dat is natuurlijk een aanfluiting, als je dan iets organiseert voor werkelijke hulpverlening, dan moet niet de mogelijkheid beperkt zijn tot vijf, zes vliegtuigen per dag, maar dan moet het helemaal en volledig, dat er minstens vijftien vliegtuigen of tien vliegtuigen twee vluchten per dag kunnen maken. Dan zou er misschien in de buurt van de drie honderd ton komen.
VAN EMDEN Een impasse dus, die alleen kan worden doorbroker door een overeenkomst met beide partijen, die een humanitaire organisatie als het Rode Kruis niet kan opleggen. Ook al omdat er voor burgeroorlogen op dit punt geen dwingende rechtsregels bestaan. Er is hier dus sprake van een lacune en dientengevolge, inderdaad van een schuldvraag.
VAN DRONGELEN Maar waar ligt nu die schuld?
VAN EMDEN Nou, ik dacht in geen geval bij het Rode Kruis dat binnen de bestaande mogelijkheden alles heeft gedaan en nog steeds doet om de partijen bij elkaar te brengen. Als men wil spreken van een schuld kan men die niet geïsoleerd zien. Men kan hier slechts  een onmacht constateren om partijen te dwingen gezamenlijk een overeenkomst te accepteren, zelfs als het om humanitaire kwesties gaat. Eh, politieke onmacht, dacht ik, in eerste instantie, geen humanitaire onmacht. Laten we dit maar samenvatten door te constateren, dat ook op dit moment - tienduizenden op de rand van leven en dood staan als gevolg van een ernstig tekort
in onze samenleving.
CHESHIRE I  personaly think it's a pity that negotiation were left to the Red Cross. This is a matter of such importance of of such delicacy. It should have been given to somebody or to a Government that is skilIed in diplomacy. It is a very high skilled art. Red Cross have there virtues and there great abilities that other people haven't got but it is not negotiating.
VAN DE LINDE Momenteel sterven duizend Biafranen per dag. Als er niet gauw een politieke oplossing komt dan hoeft het niet meer.
MIN. LUNS  Dat is een vraag, die ik op het ogenblik niet kan beantwoorden. Ik heb toch wel hoop dat als de situatie zo ernstig wordt dat de burgerbevolking in Biafra op het punt staat om te verdwijnen om het nu eens heel kras te zeggen, dat daardoor dan een oplossing komt op het politieke vlak die een ravitaillering mogelijk maakt.

       

Voor deze kinderen in Biafra kwam de hulp te laat

VAN DE LINDE Dan vragen kijkers, betekent dat dan dat deze mensen geofferd worden. Want als niemand er niets aan doet dan hoeft het niet meer... ..
MIN
. LUNS. Ja niemand er iets aan doet, men doet er alles aan. Maar als u zegt deze geofferd worden dan moet u ingaan in de achtergronden en de weigeringen van de autoriteiten van Biafra. om voorstellen bijvoorbeeld van Nederlandse zijde onder internationale garanties Nederlandse vliegtuigen dus Friendships in te zetten om voedsel te vervoeren omdat de dagen nog eh eh, nu u het toch heeft over de Nederlandse activiteiten op welke dag was het op 18 november hebben wij nog een bespreking in Génève gehouden en bijeengeroepen van een groep die op Nederlands initiatief is gevormd en waarbij de hele situatie nog eens is geanalyseerd. De voorzitter van het Rode Kruis heeft toen een uiteenzetting gegeven, van al de pogingen die zijn gedaan en o.m. over het nog hangende plan om vliegtuigen gecontroleerd b.v. door Nederlandse equipes op vliegvelden in Nigeria,  wanneer ze daar zouden landen, dat het zeker zou zijn, dat er geen wapens zouden worden vervoerd, door te vliegen naar Biafra en andere plannen ook. En wij hopen dat er alsnog iets van komt.
DR. MIDDELKOOP Als ik het dus heel cru mag zeggen, dan heb ik het idee dat de regering wel mee wil helpen aan voedselvoorzieningen, maar zodra ze om het nu maar eens op z'n Hollands te zeggen de kans lopen om hun vingers te branden zijn ze niet thuis.
MIN. LUNS. Ik begrijp die uitdrukking niet van de Heer Middelkoop. Ik begrijp het helemaal niet want wij hebben alles gedaan wat van ons verwacht kan worden en nog meer. Er is geen sprake geweest dat Nederland ooit om handelsbelangen iets heeft nagelaten of iets heeft gedaan dat beter nagelaten had kunnen worden integendeel. Het heeft geen... ik zal maar zeggen bang om de vingers te branden dat moet men concretiseren men moet zeggen dit plan of deze daad heeft de Nederlandse regering niet gedaan omdat deze belangen er door geschaad zouden kunnen worden. Welnu, daar is geen begin van sprake van.
VAN DE LINDE Als mijn gegevens kloppen dan is er op dit ogenblik een investeringsbedrag van 2 miljard gulden in Nigeria. Is dat aanzienlijk of is dat te verwaarlozen?
MIN. LUNS Het is een eh, het is eh, het is een eh heel aanzienlijk bedrag, maar het zou ook aanzienlijk zijn als Nigeria Biafra was of wanneer er twee onafhankelijke staten waren, dat speelt geen rol voor Nederland. Als morgen Biafra Volkenrechtelijk zou erkent worden als gevolg van een overwinning dan houd ik mij ervan overtuigd dat de handelsbelangen niet geschaad zouden worden.
RIA BREMER Intussen hebben de recente filmreportages uit Biafra veel los gemaakt. U kent al de beelden van de protestmars van 9.000 scholieren in den Haag, die premier De Jong EEN MILJOEN handtekeningen brachten. Op vele scholen zijn initiatieven ontplooid om geld binnen te krijgen. Opvallend is, dat vooral de jeugd bijzonder actief is. De Nigeriaanse ambassade ziet een en ander als een zeer negatieve reactie.

 

Minister-president Piet de Jong voert een IBO met een banaan waarop staat 3 miljoen (Midden Afrika). Zeldzaam. Bijna uitgestorven

DURLONG I notice an inexplicable rush the recent weeks right here in Holland, to revive pro-Biafra sentiments in the radiopress by demonstration by your present tv-series itself. Gestures that could only give the rebels, quite a false sense of confidence and the determination to fight. Gestures once again at a time when a glimmer of hope appears on the horizon, that on the rebels present confuse state might emerge sanity that could bring the country nearer peace.
VAN DE LINDE Belangrijk ook is een nader inzicht in de figuur van de Biafraanse leider Ojukwu die vaak dictatoriale neigingen en fanatisme is verweten.
ALAN HART Biafra right now, in its present state of disaster, is probably the most democratic country in the world. Ojukwu symbolizes Biafra, he represent Biafra he's a mouthpiece. But if Ojukwu wanted to stop this war tomorrow, thc fact is in my estimation he could not and if Ojukwu was assasinated·somebody else would take over. Ojukwu is not a dictator. He represents his people. .
VAN DE LINDE Gelooft u dat Meneer Ojukwu een fanaat is of staat de bevolking achter hem.
MIN. LUNS Ik ken Meneer Ojukwu niet. Ja ik heb, sommige in Engeland en over het algemeen vindt men zeer fanatiek en dat vindt
men ook in Rusland. Hij is in ieder geval een heel krachtige figuur
VAN DRONGELEN It has been said that General Ojukwu does not want to solve the starvation problem that he is exploiting the present situation. What is your opinion?
CHESHIRE How could he. It doesn't stand a moment investigation. If you consider that the hard of the whole struggle for him is security, what would Britain do in the war? We were losing people in the bombing-raids. Does that mean that Cburchill was sacrificing the civilians of Britain in the interest of his own cause? I don' t say  that either side is wrong or right in everything they each have go their wrongs and they each have got their·rights. And I just can't see that a sensible man can have used that argument.
VAN DRONGELEN De vraag rijst: waarom doen de Ver. Naties niets. Wel simpelweg, omdat voor het conflict Biafra-Nigeria politiek niet voldoende steun te verkrijgen is om het een plaats
op de agenda te bezorgen, zodat de Algemene Vergadering of de Veiligheidsraad erover zouden kunnen debatteren. De meerderheid vindt het een zaak voor de Organisatie voor Afrikaanse eenheid, de OAE. In New York sprak onze correspondent Klaasjan Hindriks met Assemblee voorzitster Angie Brooks.

         
Angie Brooks  (1928-2007) Assemblee voorzitster

ANGIE BROOKS Now some contended that while the OAE is trying, nothing concrete has come off. And there is involved the humantarian side. There is need for food, medicine and  rest of it and this is the part where they feel that the United Nations should come in assist and having the  parties agree on an arangement to eliviate the sufferirigs of these innocent victims. And I believe I think I share that view.
RIA BREMER Binnen het kader van de Ver. Naties gebeurt er dus momenteel niets. Veel politici vragen zich nu al af: Wat doen de VN straks: op het moment dat er zonder hun toedoen toch een wapenstilstand wordt bereikt.
ALAN HART The war is about security not souvereignty. The Ibo's want most off all, the Biafrans, a guarantee that they will not be slaughtered. So even if there is peace on a confederale basis and the Biafrans maintain their armies and look after themselves and the rest of the federation have their separate armies for a long time, maybe years to restore mutual confidance, there will have to be an international presence. I think there is no doubt about this. Along the Niger borderlines.. Who can fulfill this role: the United Nations is taylor-made for this. If it wants to get involved it should do, this is the perfect organisation. It could be an OAE, it could be a Commonwealth force, including ,some British some Australians, some New Zealand troups, but I think once peace has been negotiated, there has to be the presence of an International peace-keeping force. If it does nothing more than to restore confidance.
CHESHIRE My suggestion is that Britain should put in ths area a carrierforce with air-craft with the agreement of both sides. It will guarantee with it physical presence, that the flights will not be put to military advantage. I think that the conscience in Britain is being greatly stirred at the moment and starting this week there is a major campaign throughout the whole country. It will become known next week to raise money to get all the food that is needed. Into Biafra and into Nigeria. To both sides by X-mas. It appeals not directly to one side or the other but to both. Which acknowledges the sincerety of both sides. I believe implicity we must acknowledge both sides have a case, and that men quarrel, they say many things, they don't mean. We should ignore those. And I hope that Britain will make true that statement the Prime-Minister, that no country has done more to help starvation, we have not. We have done very little. But please God, we will do something. .

Door de politieke onmacht en onwil van de regeringen lijkt het erop, dat alleen een mobilisering van de publieke opinie, ook in West-Europa en de rest van de wereld, de politici kan dwingen te kiezen tussen politieke en economische belangen, en de dood van nog eens 2 miljoen Biafranen. In die tussentijd moet de aanvoer van voedsel en medicijnen naar de slachtoffers worden uitgebreid, drastisch en snel.

Einde transcript TV uitzending van de AVRO in november 1969

In deze  TV uizendingen heeft de AVRO gebruik gemaakt van gegevens over de oliewinning in Nigeria, die Pedro van Meurs en ik hadden verzameld. Dit blijkt duidelijk uit onze Geopol bulletins, die in de maand december verschenen. Dit is ook de reden dat we een deel van onze publicaties integraal hebben afgedrukt in dit dagboek. Het diende als basis voor de discussies die met de SHELL zijn gevoerd en waarover zoals later blijkt de SHELL nu niet bepaald ingenomen was, dat we deze gegevens naar buiten hebben gebracht.

Door de oorlog is het gebied dat de republiek Biafra omvat steeds kleiner geworden. Geheel ingesloten, ziet de toestand er midden 1969 zeer slecht uit.

Mijn overpeinzing over welke kant de westerse wereld en in het bijzonder de oliemaatschappijen zullen kiezen, die van Gowon of Ojuwku in de Biafra oorlog?
Aan het begin van Biafra oorlog kozen de Oliemaatschappijen de zijde van de federale troepen onder leiding van generaal Gowon. Toen luitenantkolonel Ojuwku, na een geslaagd offensief een groot deel van olievelden van de Shell in handen kreeg, heeft de Shell een symbolische betaling van 250.000 Engelse ponden pond aan Ojuwku toegezegd. Dit is nooit betaald omdat de Britse Minister van Financiën het verzoek van Shell-BP om toestemming te krijgen op de rekening van Biafra in Zwitserland van de hand wees. Ook de Engelse regering ondersteunde deze betaling. Gowon heeft de oliehaven met grotendeels in Nederland gebouwde schepen te blokkeren, zodat geen olie meer aan Europa kon worden geleverd. Dit was een grote klap voor Engeland zodat hun eerste doel was om deze blokkade op te heffen. Een belangrijke troef kreeg Engeland in handen, toen Gowon om meer wapens vroeg. De Engelse minister van Staat George Thomas werd naar Lagos gestuurd met de boodschap, dat als Gowon Engeland olie wil levert hij zijn luchtdoelgeschut wapens zou krijgen. Ojuwku wist in augustus 1967 de belangrijke plaats Benin te veroveren. De Engelse regering begon weer te twijfelen en kwamen met vijf scenario's op de proppen. Opties A en B waren het voortzetten of vermeerderen van de wapenleveranties aan Gowon. Optie C was het stopzetten van alle wapen leveranties. Optie D was het bevorderen van vredesinitiatieven en optie E een combinatie van D en E. Sir David Hunt, ambassadeur in Lagos, is naar Engeland gevlogen om de regering ervan te overtuigen, dat ze voor A en B moesten kiezen, dus leveranties van wapens aan Gowon. Inmiddels is het tij in de oorlog gekeerd en kwam Gowon weer aan de winnende hand. In november 1967 schreef Thomas aan Wilson om de wapenleveranties aan Gowon op te voeren. "It seems to me that British interests would now be served by a quick Federal victory." Eind 1967 heeft Shell-BP de zijde van Lagos gekozen door een bedrag van 17 miljoen dollar over te maken op de Centrale Bank van Nigeria. De oorlog ging nog 2 jaar door met de hongersdood van miljoenen kinderen. Hoeveel waren er nu nog in leven als optie E was aangenomen in augustus 1967? Ook de Russen zagen hun kans om hun invloed in West Afrika te vergroten en stuurde wapens naar de federale troepen van Gowon. Echter koos Frankrijk de zijde van Ojuwku. Ze hoopten dat Nigeria uiteen zou vallen in verschillende staatjes. Ze zagen een krachtig Nigeria als een bedreiging voor de francofone staten in West Afrika. Uit geheime rapporten is later gebleken dat Frankrijk via de kust en Gabon wapens aan Ojuwku heeft geleverd. De staat Biafra werd door de volgende Afrikaanse landen erkend: Tanzania, Zambia, Gabon, Ivoorkust. Sympathiek tegenover Biafra waren Zuid Afrika, Rhodesia en Portugal.

Uitgeverij GEOPOL gaat van start. Eind November 1969 ben ik begonnen met een eigen uitgeverij GEOPOL genoemd. Het EGOproject dat ik gestart ben op maandag 28 april 1969  betekende Experimenteel Geologisch Onderwijs . De geopolitiek speelde hierbij een grote rol, vandaar dat ik GEOPOL als naam heb bedacht voor mijn uitgeverij. Ik heb daarbij de medewerking gekregen van mijn vrouw die vele teksten heeft getikt en gecorrigeerd. Op mijn zolder heb ik met een stencilapparaat de uitgave van vele bulletins en geschriften  verzorgd. De kosten van druk en verzending heb ik voor eigen rekening genomen. Trouwens het gehele EGOproject heeft, vanaf 1999 tot op de huidige dag, heeft zijn weg gevonden op het internet www.egoproject.nl

12 December 1969.
  De eerste uitgave van het GEOPOL BULLETIN gaat over de oorlog in Nigeria . Ik heb daarbij de medewerking gekregen van Pedro van Meurs, die trouwens het tweede nummer van het GEOPOL Bulletin geheel voor zijn rekening heeft genomen.

OLIE UIT NIGERIA VAN VITAAL BELANG VOOR WEST EUROPA
Om het vitale belang aan te tonen van de Nigeriaanse olie voor de West Euorpese economie, worden in dit artikel basis feiten beschreven, die zijn ontleend uit een aantal vaktijdschriften voor olie geologen. De olie-invoer in West Europa bedroeg in 1968 ruim 480 miljard liter. Hiervan kwam 53% uit het Midden Oosten, 36%  uit Lybië, Algerije en Nigeria en de rest voornamelijk uit Rusland en Venezuela. Vooral voor Groot Brittannië speelt de Nigeriaanse olie een niet te onderschatten rol. Nigeria leverde in het begin van 1967 10% van de Britse olie. Met de toenemende politieke instabiliteit van het Midden Oosten moet worden gezocht naar een diversifikatie van de olie gebieden. Ook door de EEG wordt een dergelijke politiek gevolgd, hetgeen mooi blijkt uit het feit dat Europese Gemeenschappen het er in 1964 reeds over eens waren dat het hoofdthema van de olie- politiek moest zijn : "een gemeenschappelijk beleid dat een zeer gedifferentieerde bevoorrading tegen zo laag en zo stabiel mogelijke prijzen waarborgt".  Vergeleken met het Midden Oosten zijn de transportkosten voor de Nigeriaanse olie relatief laag te noemen. Door de sluiting van het Suez kanaal wordt momenteel een deel van de olie vanuit het Midden-Oosten rond Zuid Afrika met mammoettankers vervoerd en nemen de transportkosten ten gevolge van deze lange aanvoer route naar West Europa 30% van de prijs voor hun rekening. Behalve de gunstige ligging van Nigeria t.o.v. Europa is de kwaliteit en de kwantiteit ( vooral van de aangetoonde reserves) zeer goed te noemen. Men, verwacht zelfs dat Nigeria het derde olieland ter wereld zal worden. De Nigeriaanse olie heeft vrijwel geen zwavel i.t.t. de olie vanuit het Midden Oosten met een hoog zwavel gehalte. Men heeft behoefte aan "schone" olie (weinig zwavel) die weinig "smerige"afvalstoffen opleveren . Dit geeft weer een goede onderhandelingspositie bij het zoeken naar de vestiging van raffinaderijen in dicht bewoonde gebieden (Progil,Arnstercjam). De olie is behalve "schoon"ook "licht". Men zegt wel dat men de olie nauwelijks behoeft te kraken en zo in een diesel motor kan verbranden. Nigeria heeft verder het grote voordeel, dat bij het zoeken naar nieuwe oliebronnen de kans op een succesvolle boring ruim 50% bedraagt, d.w.z op de 2 boringen 1 raak. Een zeer gunstig aspect, als men bedenkt dat een verhouding van negen op 1 normaal genoemd mag worden. De productiviteit van de producerende putten is zeer hoog (op de zesde plaats van de wereld ranglijst). Tot eind 1967 zijn ongeveer 300 putten in productie gebracht met een opbrengst van ruim 240.000 liter per dag per put. In de Verenigde staten zijn putten met een dagopbrengst van 4800 liter al winstgevend. De aangetoonde reserves schijnen bijzonder hoog te zijn. Het is niet voor niets dat nog begin 1969 SHELL-BP een nieuwe investering heeft gedaan van maar liefst 450 miljoen gulden en daarmede het totaal investeringsbedrag te brengen op rond 1 miljard gulden .

Oliebronnen Nigeria en de gebieden van de diverse oliemaatschappijen (Geopol bulletin 12 december 1969)

Dat de verwachtingen hoog gespannen waren in het begin van dit jaar blijkt uit de prognoses voor eind 1969 van 128 miljoen liter (ver boven het voor oorlogse peil) en voor midden 1970 reeds 160 miljoen liter per dag. Onbevestigde berichten spraken zelfs voor 1972 van een productie van 400 miljoen liter en voor 1975 800 miljoen liter per dag. Dat is net zo veel als 12% van de huidige wereld productie. Veelbetekend is de verklaring van de Minister van Financiën van de federale regering te Lagos dat de exportwaarde in het jaar 1978 uit de olie industrie voor Nigeria beraamd is op 3 miljard gulden  Dit is te meer zo hoog daar men goed moet realiseren dat de royalties voor elke liter olie de federale regering slechts 11/4 cent oplevert ( f  2,- per barrel). In eind 1966 was de netto opbrengst 300 miljoen gulden van 24 miljard liter olie. Normaal zijn de olie maatschappijen gewend om 2 cent per liter te betalen. De lage royalties zijn een niet te verwaarlozen voordeel voor de oliemaatschappijen. Uit de hier gepresenteerde feiten kan men aannemen dat de olie uit Nigeria van vitaal belang is voor onze westerse economie. Uit de grafiek - waarin de olieproduktie per dag in Nigeria is uitgezet tegen de tijd - ziet men twee scherpe dalingen in de opwaartse gerichte tendens.

Productie curve van de oliewinning in Nigeria . (Geopol bulletin 12 december 1969) 

De eerste daling is te verklaren door het uitbreken van de burgeroorlog in juni 1967. Generaal Ojukwu had kort tevoren Oost Nigeria uitgeroepen tot de onafhankelijke republiek BlAFRA. Hij had daarmede 5/6 van alle Nigeriaanse olie onder controle. De grootste belanghebbende SHELL-BP bood onder protest Ojukwu een symbolisch bedrag van 2,5 miljoen gulden. Dit bedrag is echter nooit betaald, aangezien de Britse Minister van Financiën, het verzoek van SHELL-BP om toestemming te krijgen het bovengenoemde bedrag op de rekening: van Biafra in Zwitserland over te maken, van de hand wees. Ojukwu kreeg echter geen gelegenheid om zijn troefkaart uit te spelen. Zijn tegenspeler Generaal Gowon, leider van het federale bewind in Lagos slaagde erin de oliehaven Port Harcourt met zijn kleine marine (met grotendeels in Nederland gebouwde schepen) te blokkeren. Eind 1967 hebben SHELL-BP echter de zijde van Lagos gekozen, door een bedrag van rond 62 miljoen gulden over te maken op de Centrale Bank in Nigeria. De oliemaatschappijen begonnen in 1968 de schade te herstellen en konden de produktie gedurende het jaar 1968 en vooral begin 1969 weer goed op gang krijgen (zie opgaande lijn in de grafiek). Begin 1969 kon het vooroorlogse peil weer worden bereikt. De Biafranen waren op een klein stukje grond terug gedrongen en vormden geen directe bedreiging voor de belangen van de oliemaatschappijen. Eind mei 1969 kwam er in de situatie een plotselinge verandering. De Zweedse Graaf Von Rosen had Ojukwu kunnen overtuigen van zijn operatie BlAFRA' s Baby, door met kleine vliegtuigen (minicons) de olie installaties en federale vliegvelden aan te vallen. Het effect is zo groot geweest dat de olie productie zeer snel is teruggelopen.

          

De vliegtuigen ingezet in de oorlog in Biafra door graaf von Rosen  Biafra's babies genoemd

Onofficiële berichten spreken zelfs van een vrijwel stil staan van de olieproduktie in Nigeria. Indien geen spoedig einde aan de oorlog zal komen zal de neergaande tendens van de kurve uit de grafiek zich verder kunnen voortzetten. Indien de oorlog vandaag zou stoppen is het productie verlies aan olie door de gewijzigde Biafraanse taktiek globaal te schatten op 80 miljard liter. Zoals uit de grafiek blijkt werd reeds een zelfde verlies geleden in de periode van Juni 1967 - begin -1969: totaal dus een verlies van 160 miljard liter ongeveer net zoveel als de wereldproductie gedurende een maand. Het betekent verder een derving van inkomsten voor Nigeria van 2 miljard gulden en een niet te schatten bedrag voor de oliemaatschappijen. De recente toegenomen belangstelling in regeringskringen van de westerse wereld wordt onder meer veroorzaakt door de ongerustheid over de bij zonder hachelijke situatie voor de olie industrieën dan door  louter humanitaire beweegredenen.
Hoe het ook moge zijn, het is noodzakelijk, dat iedereen die zich het lot van de miljoenen mensen in nood aantrekt probeert de regeringen en de oliemaatschappijen aan te tonen, dat zij bij machte zijn om redding te brengen. Zij  kunnen zich nu niet meer verschuilen door te beweren, dat er alles aan gedaan wordt en dat zij ook machteloos zijn. Verzuimt men in de komende weken de Biafraanse bevolking daadwerkelijk te hulp te komen dan zijn wij medeplichtig aan het uitroeien van mensen terwille van economische belangen.

Einde artikel in Geopol bulletin nummer 1

13 december 1969 Artikel Algemeen Handelsblad op voorpagina met als kop: Nigeria  wellicht ooit derde olieland ter wereld.
Ik ben er in geslaagd om het artikel van Geopol, in iets gewijzigde vorm, onder te brengen op de linker voorzijde van de voorpagina van Algemeen Handelsblad. Ik heb het gepubliceerd niet onder mijn naam maar van een medewerker. Het is vrij zeker dat niet ons Geopol artikel de woede heeft opgewekt van de president-directeur van de
N.V. Koninklijke Nederlandsche Petroleum Maatschappij de heer Ir L.E,J. Brouwer, maar het artikel in het Algemeen Handelsblad van 13 december 1969. Hij schreef mij een boze brief op 23 december 1969,  waarin hij alleen refereert naar ons Geopol bulletin, maar met geen woord rept over het artikel in het Algemeen Handelsblad*). Ik heb via via vernomen dat dit artikel in alle haast is overgeseind en vertaald naar het hoofdkantoor van de SHELL in Londen. Ik kan me niet indenken, dat ware het artikel niet in het Alg. Handelsblad was gepubliceerd, hij deze  brief aan mij niet geschreven zou hebben. Uit onze artikelen blijkt namelijk zonneklaar dat Nigeria veel te weinig geld beurt voor zijn olie en hoe de oliemaatschappijen de schuld dragen aan de genocide in Biafra. Ik heb aan de hoofdredacteur de heer H.J.A. Hofland  van het Alg. Handelsblad een tweede artikel aangeboden, maar dat zag hij niet zitten. Ik denk dat hij van de SHELL wel het een en ander te horen heeft gekregen.

*) 23 december brief van President- directeur Nederlandse Shell. Hier volgt de woedende brief van de President-directeur van de N.V. Koninklijke Nederlandsche Petroleum Maatschappij Ir L.E.J. Brouwer dd 23 december die ik van hem mocht ontvangen

Het begin van de brief van Ir L.E.J. Brouwer

Amice, Met stijgende verbazing las ik de Geopol documenten, en nu eindelijk de afzender zich meldt haast ik mij den heten naald te koelen. Ik had al met enige onrust Uw naam op 'een der documenten gelezen, en met dankbaarheid het verdwijnen uit het tweede geconstateerd..Maar ik neem aan dat Gij U toch niet zonder meer van deze literatuur distantieert en daarom schrijf ik maar. Wat mij vooral in deze paparassen treft is de naïviteit. Niet op het gebied der politiek conclusie, want op dat gebied is iedereen naïef, die niet zelf praktiserend is, en kan alleen maar spreken van méér of minder naiëf. Maar op het gebied van hantering van bronnen en van gegevens. Dat een pril ventje (als v.M waarschijnlijk is) zich in zijn bronnen verdrinkt pleit voor zijn dorst. Maar een man met zolang en hoogwaarde wetenschappelijke ervaring zooals gij zelf bent, een gerespecteerd lid van een respectabel gilde, zóó onervaren met cijfers en halve gegevens te zien omspringen, doet mij met smart denken aan de astronomen die de zon om de aarde lieten draaien, terwijl ze al middelen hadden om 't tegendeel te bewijzen. Zooals ik ieder maal aan Wanda Jablonski (dochter van een geoloog, eigenaresse van P.I.W.) zeg, wanneer ik haar zie: Haar blad Petrol. Int. Weekly is de duurste en meeste systematische misleiding die over de Intern Petr. Industrie gepubliceerd wordt. Het lezen is voor oningewijden zóó gevaarlijk dat het in ons bedrijf aan dezulken verboden wordt, op straffe publiekelijk incompetent te worden verklaard. En zelfs bij ware cijfers is rechtlijnigheid slechts bij uitzondering de betrekking die de variatie van 2 onderling afhankelijke variabelen beheerst. Dat zou een ervaren petroloog en tectonicus moeten weten, niet natuurlijk de man die over (sic) de oliepolitiek promoveert (over wat?). Iemand helpt zijn promotor, hoop ik, want zich zelf zal hij op deze manier nooit leren helpen. Ik hoop dat gij zelve zoowel als uw vrouw een goed Kerstfeest en een succesvol 1970 zult hebben. en dat wij elkaar over nuttige onderwerpen met nuttig gevolg zullen spreken in dat beste van alle jaren. Met veel groeten L.E.J. Brouwer

Ik was na het lezen van deze brief geïnteresseerd in de gemoedstoestand van de heer Brouwer vandaar dat ik een grafologe bereid heb gevonden voor een analyse van deze brief
Grafologische studie van de brief van Ir  L.E.J. Brouwer van 23/12/69 (Uitgevoerd door de grafologe mevrouw ter Haar-Craandijk)
Intelligent, recht op zijn doel af, dualistisch: naar binnen gekeerd, poëtisch, zoeken van geestelijke vrijheid, en gehaaste levens trant , makkelijk pratend, ongrijpbaar, goed aanvoelend, voelt wat anderen denken, kan goed luisteren, kan afstand nemen van de problematiek.
Zit tussen 2 stoelen in, van de ene bewustzijnsfase naar de andere, sterk geestelijk combinatie vermogen, logisch denken. Intuïtief aanvoelen, het zgn. Fingerspitzen gefühl, dominant. Door grote intuïtie pikt hij dadelijke de belangrijkste zaken eruit, doch gunt zich niet de tijde om deze geestelijk in zich zelf te verwerken, zodat hij zich steeds gehaast door het leven beweegt en overal diplomatiek doorheen laveert. Dit leidt tot een sterk onbewust leven, zeer slordig leven. Hierdoor is hij niet zeker van zich zelf, aan de ene kant wil hij vast houden aan zijn oude visie,  nieuwe stromingen en ideeën worden door hem dwangmatig getracht onder te brengen in zijn oude denkpatroon. Het niet-volledig slagen hierin kan hij diplomatiek wegstoppen en verbergen. Maar door het afwezig zijn van zijn bezinning en het slecht uitspelen van zijn grote troefkaart: intelligentie, rechtlijnig denken, kan hij niet voorkomen dat op sommige momenten het verschil tussen verstand en gevoel - zijn onbewuste strijd - te groot wordt en daardoor emotioneel losschiet. Een teleurgesteld en argwanend mens. Onbewust van het feit dat hij mensen pijn doet en zijn omgeving consumeert ( Zie afnemen van marge kantlijn), afname van respect voor de medemens omdat hij het gevoel heeft dat zijn zwakheden naar buiten komen, de spanning te groot wordt en als reactie daarop de mensen gaat intimideren en consumeren. Gezien ook de grote K van IK in tegenstelling tot de K van politiek. Meerderwaardigheid gekoppeld aan minderwaardigheidscomplex en ziet in sommige gevallen ergens tegen op.
Analyse brief in het bijzonder. In het begin boos maar beheerst en de bedoeling gehad om mij tot de orde te roepen. Halverwege echter toen hij het over het blad  Petr. Int. W. had is hij losgeschoten. Dit kan veroorzaakt zijn door zijn opgekropte woede omtrent publicaties met halve gegevens zoals die al jaren lang worden gepubliceerd en zijn onmacht om hier iets aan te doen of/en door de tragiek van Biafra en/of het teleurgesteld zijn in een vriend en/of het pedante gedrag van v. Meurs. In ieder geval is het duidelijk dat zijn emoties te groot werden en vuil is gaan spuiten. Het lijkt alsof zijn woede als hij het over van M. heeft, nog groter wordt. In de laatste alinea roept hij zich zelf weer tot de orde alhoewel de gemoedstoestand tijdens het begin van zijn brief veranderd is.

Noot: In het verleden heeft Brouwer altijd veel interesse mijn wetenschappelijke publicaties gelezen en mij daarvoor steeds schriftelijk bedankt *).Ook heeft hij mij uitgenodigd na de Maagdenhuis bezetting voor een etentje te zijnen huize met mijn vrouw, om te horen hoe ik over alles dacht.
*) 24 januari krijg ik een brief van Ir L. E.J. Brouwer "Mijn hartelijke dank voor de toezending van twee overdrukken, waarvan ik voorlopig nog alleen heb bekeken de Mobiliteit van de aardkorst. Ik merk wel, dat mijn terminologie verouderd is, maar ik kan met mijn gebrekkige woordenkennis nog net meekomen, en ik heb met veel plezier, zij het ook zonder veel critiek, gelezen. Veel succes op dit en ander gebied! Met de beste groeten ook aan Uw vrouw".(Het betreft hier mijn publicatie Mobility of the earth's crust: a comparison between the present and the past. Tectonophyiscs , 6, (3) p.177-206, 1968)

14 december 1969 Discussie met Shell in Den Haag. In het Gebouw van Amicitia in Den Haag heeft een discussie plaats gevonden  tussen Pedro van Meurs met de Heer Vas Nunes, directeur van Shell Nederland en zijn perschef de Heer Leo. Deze discussie viel bij de Shell niet in erg goede aarde, temeer dat grote delen van deze discussie door de KRO TV de volgende dag werden uitgezonden.

Links: Pedro van Meurs, de geologie student waarmee ik samen heb gewerkt om de belangen van de westerse oliemaatschappijen in de Biafra oorlog aan te tonen. Rechts de heer A.D. Vas Nunes directeur van de SHELL-NEDERLAND

22 december 1969. Debat Tweede Kamer over Biafra.  De 35ste vergadering van de Tweede Kamer der Staten Generaal ging over de nota betreffende activiteiten van de Nederlandse regering inzake de zaak-Biafra. Tijdens deze kamerdebatten kwam de relatie van de olie en Biafra maar heel pover uit de verf en de minister van Buitenlandse Zaken wist het zelfs te bestaan om de gegevens door de Shell aan hem verstrekt nog volkomen onjuist te gebruiken in antwoord op vragen van kamerleden, zonder dat deze laatsten dit merkten. Ik citeer uit de notulen van deze debatten de antwoorden van Minister Luns op vragen van kamerleden

Minister van Buitenlandse Zaken Josef Luns tijdens het debat over Biafra

Minister Luns: Door de geachte afgevaardigden de heren Dankert en Mommersteeg is gesproken over het belang van de Nigeriaanse olie-industrie, dat zou zijn gelegen in de voorziening van materialen vanuit Nederland en over de mogelijkheden ter zake om druk uit te oefenen. Ik wil in dit verband erop wijzen, dat Nederland op het gebied van onderdelen voor herstel c.q. instandhouding van olie-installaties weinig produceert en nog minder exporteert. Ik ontving, evenals een aantal kamerleden daarover van de zijde van de Shell enige gegevens. Wat uit Nederland werd ingevoerd was voornamelijk klein drijvend materieel, personeelsboten, boeien en sleepboten, materieel dat dus nauwelijks als speciaal voor de olie-industrie bestemd kan worden gekwalificeerd. Het is derhalve een misvatting dat Nederland vitale onderdelen voor de olie-industrie aan Nigeria zou leveren. Wat Nederland levert kan terstond overal elders worden besteld en verkregen. Shell-Nederland.

Einde citaat uit notulen kamer debat over Biafra 22 december 1969.

Commentaar op het debat over Biafra van 22 december in d e Tweede Kamer
Inderdaad heeft Luns de gegevens van de Shell ontvangen. Immers de Heer Vas Nunes heeft zoals we gezien hebben tijdens de discussie van 14 december 1969 het gehad over het samenstelling van  het materiaal dat Nederland geleverd zou hebben aan Nigeria. In zijn brief van 23 december worden deze materialen  nog expliciet genoemd. "De leveranties bestonden voornamelijk uit klein drijvend materieel, personeelsboten, sleepboten en een éénpuntsmeerboei in 1968".De vraag die ik me nu gesteld heb : "Is - volgens minister Luns -  éénpuntmeerboei geen vitaal onderdeel voor de olie-industrie van Nigeria geweest"?. Uit de volgende gegevens zal blijken dat een éénpuntmeerboei wel degelijk een zeer vitaal onderdeel is voor de olie-industrie in Nigeria. De minister Luns heeft de  Tweede Kamer verkeerd voorgelicht door klakkeloos de Shell gegevens over te nemen

In de New Scientist van 20 November 1969 staat het volgende over deze éénpuntmeerboei te lezen:
 "Large oil tankers of 100 000 tons and  more present a major handling problem. Not only do they need deepwater moorings and complex pipeline systems, they also need berthing structures that can withstand the bump as the - tanker berths and, of course, room tof manoeuvre. A 200000 ton tanker going at fuIl speed needs 2.5 miles stopping distance. J. M. Langeveld, head of the Civil Engineering Division, Bataafse Internationale Petroleum Maatchappij  N .V., described one type of terminal-the single mooring buoy-which would seem to solve some of the problems associated with water depth and collision hazards, but it is system needs longer and more complex pipelines. A big advantage of the single buoy - held in position by eight anchorlines- is that the pipelines and vessels moored to it can swing freely, to point as wind and current degree. As bigger tankers come into service the off-shore buoys seem more attractive. They can be situated so as to minimize dredging requirements and interruptions due to bad whether."

 

Een éénpuntsmeerboei bezig met het overbrengen van olie naar een supertanker ver voor de kust van Nigeria

Tijdens de debatten in de Tweede Kamer  over Biafra  bleek, dat de kamerleden alsmede onze minister van Buitenlandse Zaken waren benaderd door de Shell. De Heer Vas Nunes richtte een dag later, 23 december, een schrijven aan personeelsleden, waarin hij een antwoord gaf op de emotionele aanvallen. De uitzendingen  van de AVRO in november, de GEOPOL bulletins als de vele artikelen in de pers, de discussie van 14 december in den Haag zijn  de aanleiding geweest van de heer Vaz Nunes om een brief dd 23 december 1969 te schrijven aan alle medewerkers en gepensioneerden van de maatschappijen der Koninklijke/Shell Groep in Nederland *)

*) 23 december 1969 Brief van de Directeur van Shell- Nederland  aan alle medewerkers en gepensioneerden van de maatschappijen der Koninklijke/Shell Groep in Nederland
"De laatste tijd is de naam van Shell herhaaldelijk genoemd in publikaties in de pers en via radio- en t.v.-uitzendingen over het conflict in Nigeria. Daarbij zijn zeer emotionele aanvallen gedaan op het beleid van onze maatschappijen in deze kwestie en zelfs is er een beroep gedaan op ons personeel om door staken het terugtrekken van Shell uit Nigeria te bewerkstelligen in de hoop, op deze wijze een snelle beëindiging van het conflict te kunnen afdwingen. Daarom wil ik U graag een overzicht van de werkelijke omstandigheden geven, opdat U voor zichzelf een oordeel kunt vormen. Ik wil daarbij voorop stellen dat ook wij diep bewogen zijn door het menselijk leed dat deze stammenoorlog veroorzaakt en dat wij van harte willen meewerken aan alle reële pogingen aan deze tragedie een einde te maken. Wij zijn er evenwel van overtuigd dat de suggesties die tot dusverre van diverse goedwillende maar lang niet altijd deskundige zijden zijn gedaan, geen van alle tot het beoogde doel kunnen leiden. Daar is allereerst de bewering dat de oorlog in Nigeria verlengd wordt doordat Shell zijn werkzaamheden aldaar niet heeft gestaakt en op die manier de zaak van de Federale regering zou steunen. Shell-BP Nigeria (waarin Shell voor 50% deelneemt) is een particuliere onderneming die in een dergelijke zuiver politieke zaak niet tussenbeide kan en mag komen. Dit zou in strijd zijn met de fundamentele regel, dat het internationale particuliere bedrijfsleven, wil het zijn taak kunnen uitvoeren, zich geheel afzijdig van alle politieke conflicten dient te houden. Door op eigen gezag - en niet, bijvoorbeeld, op last van de Verenigde Naties - onze produktie stop te zetten, zouden wij nl. wel degelijk partij kiezen, en wel tegen Nigeria, hetgeen wij evenmin mogen doen. Dit zou tot gevolg hebben, dat wij alom in de wereld het vertrouwen zouden verliezen dat wij te allen tijde onze afspraken - met regeringen, bedrijven of particulieren - tot produceren of leveren nakomen, zonder ons onder politieke druk te laten zetten door wie ook of om welke redenen ook. Zou de gehele olie-industrie in Nigeria zich terugtrekken (waarbij men in aanmerking moet nemen dat alleen al de Gulf thans een derde van de produktie in het onbedreigde West-Nigeria voor zijn rekening neemt) dan betekent dit dat de Federale regering niet meer dan ongeveer 15% van haar totale deviezen inkomen zal moeten missen. Daarmee wordt de oorlog zeker niet gestopt - ten hoogste wordt de ellende van het overige deel der Nigeriaanse bevolking groter, want op de leveranties voor de burgerbevolking zal eerder worden bezuinigd dan op die voor de militairen. Verder wordt hier en daar druk uitgeoefend op toeleveringsbedrijven en transportondernemingen om leveranties voor de olie-industrie in Nigeria stop te zetten. Het Nederlandse aandeel van de materiaal-leveranties voor de aardolie-industrie in Nigeria is (wat betreft Shell) niet meer dan 8%. In totaal werd aan Shell-BP Nigeria tot nu toe in dit jaar voor fl. 84 miljoen geleverd . Het Nederlandse aandeel daarin bedroeg fl. 6,3 miljoen en had in hoofdzaak betrekking op een aantal kleine vaartuigen, als sleepboten en personeelsbootjes, wat chemicaliën en (in 1968) een éénpuntsmeerboei. Het belangrijkste materiaal,  zoals buizen voor pijpleidingen,boormateriaal en putafsluiters, wordt niet in Nederland vervaardigd. De andere in Nigeria werkende maatschappijen plegen nog minder in ons land te kopen. En de uit Nederland afkomstige goederen zijn zonder twijfel op korte termijn ook uit andere landen te betrekken. Wij hebben grote belangen In Nigeria  belangen die alleen tot hun recht kunnen komen wanneer er vrede in dat land komt. Een werkelijke vrede en niet een soort bezetting öf overheersing van één deel van de bevolking door het andere. Hoe groot wij ook in vele opzichten zijn, het is goed hier duidelijk te stellen dat in dit conflict - waaraan zelfs de Verenigde Naties en verschillende andere internationale organisaties geen eind hebben kunnen maken - ook wij machteloos zijn. Ik hoop dat ik U met deze brief duidelijk heb gemaakt, dat het onmogelijk voor ons is dit conflict te interveniëren en dat het hoogst onverstandig zou zijn om aan de verleiding dit toch te proberen, toe te geven"
Mr. A.D. Vas Nunes - Directeur

11 januari 1970 Extra uitgave Geopol.
Samenvatting van alle  gebeurtenissen van de de laatste tijd met betrekking op de oorlog in Biafra (Er komen wel veel herhalingen voor van al eerder in de hoofdstuk genoemde feiten en gebeurtenissen, maar het geeft wel een goed overzicht van de oorlog in Biafra)
12 December 1969 verscheen in Geopol Bulletin nr. l een artikel, dat het vitale belang aantoonde van de Nigeriaanse olie voor de West-Europese economie en er werd gesteld: ... dat iedereen die zich het lot van miljoenen mensen in nood aantrekt probeert de regeringen en de oliemaatschappijen aan te tonen, dat zij bij machte zijn om redding te brengen. Zij kunnen zich nu niet meer verschuilen door te beweren, dat er alles aan gedaan wordt en dat ook zij machteloos zijn. Verzuimt men in de komende weken de Biafraanse bevolking daadwerkelijk te hulp te komen dan zijn wij medeplichtig aan het uitroeien van mensen terwille van economische belangen. Vandaag, 11 Januari 1970, de dag dat Generaal Ojukwu Biafra verlaten heeft, wordt hier de beschuldiging van medeplichtigheid aan de massamoord in Biafra gericht tot de Nederlandse Regering en de oliemaatschappijen.
1.Beschuldiging aan het adres van de Nederlandse Regering en in het bijzonder aan de Minister van Buitenlandse Zaken, Mr. J.M.A.H. Luns.
Het debat van de Nota betreffende de activiteiten van de Nederlandse Regering inzake de humanitaire kant van de zaak-Biafra en haar opvattingen omtrent de politieke aspecten daarvan (10.466) in de 35ste vergadering van de Tweede Kamer van Maandag 22 December 1969, werd geopend door de Heer Dankert, die o.m. het volgende zei: "de derde lijn die Nederland naar mijn mening moet volgen om een staakt het vuren in Nigeria te bereiken is druk op de partijen in het conflict. Wij menen dat dit in de huidige situatie vooral druk op Lagos betekent. Mijnheer de Voorzitter: Wij zijn van oordeel dat daarbij economische pressiemiddelen, mits deze het tot stand komen van een wapenstilstand kunnen versnellen, geoorloofd zijn. In dit verband zouden wij graag het oordeel van de Minister vernemen over het door de geachte afgevaardigden de heren Westerterp en Wierenga buiten deze Kamer gesuggereerde embargo op onderdelen voor olie-installaties". Minister Luns heeft ondermeer het volgende geantwoord:"Herhaaldelijk wordt - dit is ook heden in deze hoge vergadering gebeurd - de indruk gewekt dat Nederland en uiteraard allerlei andere westerse landen door het voortzetten van handelsbetrekkingen met Nigeria de oorlog verlengen, aangezien Nigeria daardoor financieel in staat zou worden gesteld, de oorlogsinspanning te handhaven. In dit verband wordt dan in het bijzonder de olie-industrie genoemd en dan kijk ik uiteraard naar de geachte afgevaardigde de Heer Bakker, die, zoals hij vanmiddag heeft gezegd, zodra hij op de televisie iets over Biafra ziet reeds olie ruikt. Hij zou een mooie toekomst in de parfumindustrie tegemoet gaan. Deze olie-industrie wordt dan afgeschilderd als het plechtanker van Nigeria, dat als het maar even zou willen meewerken, terstond de ineenstorting van Nigeria, althans financieel? zou bewerkstelligen en zo de oplossing voor het gehele vraagstuk in de hand zou werken. Het is niet goed mogelijk vol te houden, dat deze of gene economische activiteit of transactie in het bijzonder tot partijdigheid in de strijd moet leiden. Uiteraard moet Nigeria? evenals Biafra? zijn wapenaankopen financieren, hetzij door contante betaling, dan wel door het aangaan van kredieten of door het doen van politieke beloften. Uiteraard zullen voor die contante betaling gelden benut kunnen worden, welke uit handelsrelaties met derde landen zijn voortgekomen. Het voortzetten van het normale handelsverkeer is echter juist de methode om een afzijdige houding in het geschil te nemen, aangezien afsnijding van de handelsbetrekkingen met Nigeria een duidelijke pro-Biafraanse daad zou kunnen worden beschouwd, aangezien dit neerkomt op economische sancties tegen Nigeria".
In hoeverre had het selectief embargo van Nederland voor Nigeria iets kunnen uithalen? Dit selectief embargo betreft een embargo op onderdelen voor olie-installaties. In hoeverre is de Tweede Kamer c.q. het Nederlandse volk misleid, zodat het embargo-voorstel van de heren Westerterp (KVP) en Wierenga (PvdA) van de tafel werd gepraat en een motie van de heren van der Spek, van der Lek en Gortzak, luidende: "verzoekt de regering de handelsbetrekkingen met Nigeria op te schorten, zolang de Nigeriaanse regering niet instemt met een onvoorwaardelijk staakt het vuren, weggestemd kon worden"?
a) Financiële positie van Nigeria in het algemeen: De financiële positie van Nigeria was in Juni 1969 slecht, zoals wordt bericht in de Standard Bank Review, November 1969. Hoe de toestand in de daarop volgende maand was wordt duidelijk, als er geschreven kan worden: "dat alle financiële reserves van Nigeria met hypotheek zijn belast". Dat een land zijn wapen-aankopen moet financieren is duidelijk. Maar dat handelsbetrekkingen dat mogelijk moeten maken, als het land zijn normale import niet eens financieel kan dekken, brengt het dat land in een afhankelijke positie. "The published figures of the foreign exchange reserves at the end of July at Nig. pound 53.4 mn show no material change but there has been a marked increase during the past three months in the time-lag before payments awaiting foreign exchange cover are made and it is evident that the reserves are fully mortgaged". (Uit de Standard Bank Review? December 1969).
b) Hoe belangrijk de olie-industrie als bron van inkomsten voor Nigeria is, kan worden aangetoond aan de hand van cijfers.
Uit deze cijfers blijkt het volgende: De olie-winning in het zuidelijk deel van Nigeria en Biafra had een gevoelige, zoniet afdoende klap gekregen door de  aanvallen van de vliegtuigjes van de Zweedse Graaf Von Rosen. Daarmee stond de oliewinning op zo'n laag pitje, dat de inkomsten hieruit een bedreiging gingen vormen voor het nationale inkomen van Nigeria. Tot dat ogenblik  in Mei 1969 waren die inkomsten geleidelijk gestegen. En wel in die mate, dat het overschot op de handelsbalans overeenkwam met het getal, dat door de olie werd opgebracht. In cijfers (Econ. Rev. Oct. 1969): in Mei 1969 bedroegen de inkomsten uit de olie in Nigeriaanse Ponden11.5 miljoen. Het overschot op de handelsbalans was op dat moment: in Nigeriaanse Ponden 10,6 miljoen. Ter vergelijking b.v. in de periode Januari-Maart 1968 (gemiddeld per maand): Inkomsten uit de olie-industrie: Nigeriaanse Ponden 1,2 miljoen en een overschot op de handelsbalans van Nigeriaanse Ponden 1.7 miljoen. Cijfers zijn slechts bekend tot Mei 1969. Feiten zijn, dat de inkomsten na deze datum aanmerkelijk terugliepen, door optreden van de Biafraanse luchtmacht.
c) Welke onderdelen kunnen vitaal worden geacht voor de olie-industrie?
Minister Luns beweert: (kort samengevat) dat Nederland voornamelijk klein drijvend materiaal naar Nigeria heeft uitgevoerd. Hij voegt daaraan toe: "materiaal, dat nauwelijks als speciaal voor de olie-industrie bestemd kan worden gekwalificeerd". De informatie voor dit antwoord aan de Kamer in de 35ste vergadering op 22 December 1969 inzake 'Nota betreffende activiteiten van de Ned. regering inzake zaak-Biafra haalde de minister uit een schrijven van de SHELL, die overeenkomt met de soortgelijke brief van SHELL Nederland n.v. - Rotterdam, d.d. 23 December 1969, ondertekend door de directeur mr. A.D. Vas Nunes, verzonden aan alle medewerkers en gepensioneerden van de maatschappijen der Koninklijke/SHELL groep in Nederland. Uit deze vergelijking blijkt, dat SHELL Nederland schrijft:... en (in 1968) een éénpuntsmeerboei, terwijl minister Luns spreekt over: ... boeien en ... Er is - aangenomen dat de gegevens van SHELL juist zijn - sprake van "een éénpuntsmeerboei". Om aan te tonen, dat het hier wel degelijk om een vitaal onderdeel van de olie-industrie gaat, het volgende. De olie-industrie heeft - in 't bijzonder om olievoorraden onder water te kunnen exploreren - een apparaat ontwikkeld, dat in het water drijft en is veel minder afhankelijk van getijdenstromingen, klimaatsstoringen als storm, e.d. (New Scientist, November 1969). Het apparaat is dáárom goedkoop, omdat de afmeerproblemen en alles wat daarbij komt kijken van een supertanker vele malen duurder zijn. Het is niet noodzakelijk het apparaat uitsluitend te gebruiken voor het exploreren van olievelden onder water. Het enige kostbare van dit apparaat zijn de aansluitende pijpleidingen. Het apparaat wordt genoemd: "single mooring buoy", t.w. de éénpuntsmeerboei. Als SHELL Nederland in zijn brief schrijft: "Het belangrijkste materiaal, zoals buizen voor pijpleidingen, boormateriaal en putafsluiters, wordt niet in Nederland vervaardigd" betekent dit niet direct een kleinering van het belang van de éénpuntsmeerboei. Integendeel,men mag aannemen, dat minister Luns bij het lezen van het woord éénpuntsmeerboei gedacht heeft aan boeien-zonder-meer, drijvende aanlegsteigers-zonder meer. Minister Luns beweert: (letterlijk) "Het is derhalve een misvatting, dat Nederland vitale onderdelen voor de olie-industrie aan Nigeria zou leveren". In het betoog van de heer Den Uyl van de P.v.d.A. (handelingen van de Tweede Kamer) komt de volgende passage voor: ... Als men echter let op de bepalingen over het leveren van strategisch materiaal zijn onze mogelijkheden naar mijn mening bepaald groter dan de Regering het voorstelt. Als wij willen, kan het. Het is bijvoorbeeld bekend, dat op het ogenblik bij een Nederlandse scheepswerf een grote drijvende installatie in aanbouw is voor de afvoer van olie ten behoeve van een van de grote oliemaatschappijen die in Nigeria werken. Wij hebben hiermede een voorbeeld in handen van druk die geoefend zou kunnen worden, als wij het wilden en als wij bereid zouden zijn de consequenties te dragen ... Het gaat hier om het feit dat Mobil Tanker Ltd. Bermuda aan de Rijn Schelde groep in Rotterdam een opdracht heeft gegeven tot het bouwen van een olievoorraadopslagvaartuig van 500.000 Amerikaanse barrels. Het schip kan vermoedelijk medio 1970 worden geleverd. In hoeverre een olievoorraadopslagvaartuig van vitaal belang is voor de olie-industrie zal zelfs de meest argeloze lezer wel duidelijk zijn en in hoeverre een dergelijk vaartuig " zonder twijfel op korte termijn ook uit andere landen" (zie brief Vas Nunes) is te betrekken of (in de versie van minister Luns): "terstond overal elders kan worden besteld en verkregen" staat te bezien.
d) Welk aandeel heeft Nederland in de olie-industrie van Nigeria gehad?
Dit was de vraag van de heer Dankert? e.a.: "Kan de minister ons nadere cijfers verstrekken over de omvang en richting van de Nigeriaanse uitvoer van olieprodukten ... en over de Nederlandse uitvoer naar Nigeria... ?"  Minister Luns antwoordde aldus: "De olie-industrie in Nigeria heeft in 1968 voor in totaal 97,3 miljoen gulden ingevoerd, waarvan 14 miljoen gulden uit Nederland. De overige ruim 83 miljoen gulden kwamen uit andere landen in Europa, uit Noord-Amerika en Japan. Voor 1969 is het bedrag tot dusver 84 miljoen gulden, waarvan door Nederland geleverd 6.7 miljoen gulden, dus nog minder dan in het jaar daarvoor".  Bovengenoemde cijfers komen van SHELL Nederland. Als hier wordt gesproken over "de olie-industrie" kan daarmee uitsluitend de SHELL-BP Nigeria bedoeld worden. Invoer in Nigeria in 1968: totaal 97,3 miljoen gulden w.v. Nederland 14 miljoen gulden.
In 1969 (t/m 22/12) totaal 84 miljoen gulden w.v.Nederland 6,7 miljoen gulden. Ter vergelijking het volgende:Totaal was de invoer van Nigeria uit Nederland in 1968 (t/m Juli) : 28 miljoen gulden, (t/m Dec.): 59.2 miljoen gulden 1969 (t/m Juli) : 64 miljoen gulden, (t/m Dec.): onbekend! Maar zoals  "Afrika", het maandblad van het Afrika Instituut van November 1969 schrijft (op pagina 283): "Van Nigeria namen wij niet minder dan f 89 miljoen aardolie af en voor f 32 miljoen aan cacao (hogere prijzen!), DE UITVOER NAAR NIGERIA STEEG MET RUIM 100%9 VAN f 28 MILJOEN TOT f 64 MILJOEN, VOORNAMELIJK BESTAANDE UIT UITRUSTING VOOR DE OLIEWINNING, MELKPRODUKTEN EN ANDERE LEVENSMIDDELEN
Wie deze cijfercombinatie toepast op de gegevens van minister Luns, zal tot de conclusie komen, dat zijn aantal van 6,7 miljoen gulden een schromelijke onderschatting is van de werkelijkheid, zeker met de slotzin: "dus nog minder dan in het jaar daarvoor'!. Integendeel, men kan zich afvragen of de uitvoer van produkten voor de olie-industrie niet MEER DAN VERDUBBELD is in het vorige jaar. Samenvattend: de invoer van Nigeria uit Nederland in 1969 bedroeg: (t/m Juli) 64 miljoen gulden en dit betekende een stijging van 100% in vergelijking met dezelfde periode in 1968, dan kunnen we aannemen, dat het 'onbekende getal  over 1969 totaal ongeveer ruim 100 miljoen gulden moet hebben bedragen, rekening houdende met een afname door de oorlogstoestand. Het zal iedereen duidelijk zijn, dat ook de materialen, die op de olie-industrie betrekking hebben, daarvan een evenredig deel uitmaken. Dus de levering door Nederland is niet NOG MINDER dan in het jaar daarvoor, maar NOG VEEL MEER. Men kan zich afvragen of de Nederlandse Regering en in het bijzonder de Minister van Buitenlandse Zaken, Mr. Luns hier de leden van de Tweede Kamer, c.q. het Nederlandse volk misleid heeft door de wijze waarop hij de belangwekkende vragen tijdens het debat heeft beantwoord en of dat komt omdat hij onvoldoende was geïnformeerd óf dat de minister te oppervlakkig van de materie heeft kennis genomen. Er kan toch gesteld worden, dat met het debat over onderrneer een eventueel selectief embargo op leveranties aan Nigeria de levens van ontelbare Biafranen gemoeid waren. Is de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken tekort geschoten in zijn ZORGVULDIGHEIDSVERPLICHTING tegenover zijn ambt om zich op de hoogte te stellen van feiten uit bronnen, die algemeen toegankelijk zijn? Waarom moest deze Minister zich verschuilen achter onjuiste gegevens en een machteloosheid voorwenden van de Nederlandse Regering in een zaak van leven en dood in Biafra? 
II. Beschuldiging aan het adres van oliemaatschappijen en in het bijzonder aan de directie van de maatschappijen der Koninklijke SHELL Groep. In een brief van de directie van de SHELL-Nederland in de persoon van Mr. A.D.Vas Nunes d.d. 23 December 1969, waarvan de inhoud gedeeltelijk al eerder werd aangehaald in de beschuldiging aan Minister Luns, staat: a) " De laatste tijd is de naam van SHELL herhaaldelijk genoemd in publikaties in de pers en via radio- en t.v. - uitzendingen over het conflict in Nigeria. Daarbij zijn zeer emotionele aanvallen gedaan op het beleid van onze maatschappijen in de kwestie. ( - ) Ik wil daarbij voorop stellen dat ook wij diep bewogen zijn door het menselijk leed dat deze stammenoorlog veroorzaakt en dat wij van harte willen meewerken aan alle reële pogingen aan deze tragedie een einde te maken. ( - )  Daar is allereerst de bewering dat de oorlog in Nigeria verlengd wordt doordat SHELL zijn werkzaamheden aldaar niet heeft gestaakt en op die manier de zaak van de Federale regering zou steunen.
Een reactie is hier al op gedaan in de beschuldiging aan de Minister van Buitenlandse Zaken, MIN. Luns op de vraag, 'Hoe belangrijk is de olie- industrie'
b) In de brief staat verder :" SHELL-BP Nigeria ( waarin SHELL voor 50% deelneemt ) is een particuliere onderneming die in een dergelijke zuiver politieke zaak niet tussenbeide kan en mag komen. Dit zou in strijd zijn met de fundamentele regel, dat het internationale particuliere bedrijfsleven, wil het zijn taak kunnen uitvoeren, zich geheel afzijdig van alle politieke conflicten dient te houden. ( -). Dit zou tot gevolg hebben, dat wij alom in de wereld het vertrouwen zouden verliezen dat wij te allen tijde onze afspraken - met regeringen, bedrijven of particulieren - tot produceren of leveren nakomen, zonder ons onder politieke druk te laten zetten door wie ook of om welke redenen ook ". In welke mate hebben de oliemaatschappijen in het bijzonder SHELL-BP zich met de politiek van Nigeria bemoeid ? Op 21 Juni 1967 verklaarde de oostelijke provincie van de federatie Nigeria zich onafhankelijk en noemde zich de republiek Biafra. Toen werd ongeveer 60% van de olie in Biafra gewonnen. " De maatschappijen kregen tot 28 Juni 1967 de gelegenheid hun betalingen in te dienen. Het ging hier voorlopig om een bedrag van 70 miljoen gulden te ontvangen van SHELL-BP en SAFRAP. Lagos verklaarde uiteraard dat deze betalingen via de Federale Regering hoorden plaats te vinden. Gowon trachtte aanvankelijk de afscheiding met economische middelen te bestrijden. Hij blokkeerde met een kleine marine de haven van Port Harcourt, doch niet voor olie. Op 5 Juli zouden de maatschappijen bereidheid hebben getoond aan Biafra te betalen. Diezelfde dag breidde Gowon de blokkade uit tot het olievervoer. Op 7 Juli 1967 vloog de Britse Minister voor Gemenebestzaken naar Lagos om te trachten deze blokkade ongedaan te maken, want Groot Brittanië had toch reeds te lijden van de restricties op olie- importen uit de Arabische wereld door het Israelisch- Arabisch konflikt. De Federale Regering was Londen echter een slag voor, want het begon op 6 Juli de militaire operaties tegen Biafra. Op 26 Juli werd Bonny Island door de Federale Regering veroverd. Inmiddels ontstond een konflikt tussen Biafra en SHELL-BP.Radio- Biafra beschuldigde op 29 Juli de oliemaatschappijen van dubbel spel. Op 31 Juli deelde Biafra mee dat het de olie-installaties van SHELL-BP had overgenomen.
De direkteur - Stanley Gray - werd zelfs enige dagen gevangen gehouden. Ook na de overneming van de SHELL-BP belangen door Biafra bleef de houding van deze maatschappij echter weifelend. Het succes van het Biafraanse tegenoffensief in Augustus 1967" zal hier zeker een rol hebben gespeeld. SHELL-BP bood Biafra - onder protest - ongeveer 2,5 miljoen gulden aan. Dit bedrag is echter nooit betaald omdat de British Treasury weigerde het bedrag op de rekening van het Biafraanse regime in Zwitserland over te maken. Het duurde tot eind 1967 voordat de SHELL-BP aan Lagos zijn rekening betaalde". . Uit de houding van de SHELL-BP blijkt in deze kritieke toestand in het begin van de Nigeriaanse burgeroorlog, dat de directie van deze maatschappij gedwongen werd een standpunt in te nemen. Want toen aanvankelijk Biafra de schijn had voor een idealisme zich naar de overwinning te willen vechten, ging SHELL-BP uit opportunistische motieven met de afgescheiden provincie in onderhandeling. Door de tijdwinst zou men wel ontdekken, wie van de twee de sterkste zou blijken te zijn. Ook het feit, dat de directeur van SHELL-BP in Nigeria enige tijd gevangen werd gehouden, wijst duidelijk op het belang van deze figuur in een politiek en militair konflikt. SHELL-BP werd onder politieke druk gezet en gedwongen partij te kiezen en wel tegen Biafra. Deze oliemaatschappij steunde daarmee de Federale Regering in Lagos.
c) In de brief van SHELL NEDERLAND wordt als inleiding op het aangebrachte feitenmateriaal geschreven: "Daarom wil ik U graag een overzicht geven van de werkelijke omstandigheden geven, opdat U voor zich een oordeel kunt vormen". In hoeverre deze "werkelijke" omstandigheden nuttig zijn geweest om de lezer een oordeel te kunnen laten vormen is al uit het hier voorgaande gebleken. We halen alleen nog maar even aan: de éénpuntsmeerboei, een vitaal onderdeel van de olie-industrie, dat in de betreffende alinea niet duidelijk uit de verf komt. Maar ook de bewering, dat uit Nederland afkomstige goederen zonder twijfel "op korte termijn" ook uit andere landen zijn te betrekken, moet men nemen voor zoals het er staat. Deze bewering is oncontroleerbaar, maar toch voor zijn betoog van belang.
d) Directeur Mr.Vas Nunes schrijft op 23 December 1969: " Wij hebben grote belangen in Nigeria - belangen die alleen tot hun recht kunnen komen wanneer er vrede in dat land komt" .De president-directeur van de Koninklijke Shell, Ir. L.E.J. Brouwer zei in de tweede buitengewone aandeelhoudersvergadering (Dagblad Trouw,18 December 1969). "Wat de oorlog tussen Nigeria en Biafra betreft, zien we liever vandaag dan morgen de vijandelijkheden tot een einde komen. Na het bereiken van vrede verwachten we de produktie in Nigeria snel weer te kunnen opvoeren", aldus Ir. Brouwer. Hieruit blijkt overduidelijk, dat de oliemaatschappijen, in het bijzonder de SHELL-BP in eerste instantie belang hebben bij een snelle beëindiging van het conflict tussen federaal Nigeria en Biafra. Een snelle beëindiging zou kunnen zijn een snelle vernietiging van Biafra door een geslaagd offensief en handhaving van de voedsel-leveranties op het 'ideale'! peil. Of, zoals de Britse ambtgenoot van Minister Luns, Michael Stewart vandaag 11 Januari 1970 in Londen verklaarde - toen het beslissende Nigeriaanse offensief dan toch eindelijk was gekomen - : ik ben ervan overtuigd, dat de oorlog slechts langer had geduurd wanneer Engeland Nigeria niet zou hebben geholpen, aldus Stewart. Een feit is, dat Engeland ( met Rusland) Nigeria van de modernste wapens heeft voorzien, die het laatste offensief mogelijk maakte, een offensief, waarbij ook de landingsstrip bij Uli - het enige contactpunt tussen Biafra en de hulpverlenende buitenwereld - als militair doel zwaar werd gebombardeerd. Er is een overeenkomst tussen de redenering van Minister Stewart en de verlangens van de directie van SHELL-BP.
CONCLUSIE :
De Nederlandse Regering heeft met onvolledige informatie misschien ongewild, maar daarom niet minder onverantwoordelijk - de publieke opinie misleid. De Regering heeft economische belangen laten prevaleren boven primaire levensbelangen van een ander volk, maar diezelfde economische belangen niet aangewend als pressiemiddel om druk uit te oefenen op een situatie, waarin zij toch zeker één hand heeft. In hoeverre hier onbewuste koloniale gevoelens een rol hebben gespeeld is niet te achterhalen. In hoeverre hier racistische en discriminerende gevoelens de overwegingen om niet tot maatregelen over te gaan - die de levens van de Biafranen hadden veilig kunnen stellen - een rol hebben gespeeld is nooit te controleren. Uitspraak Minister Luns: ( In AVRO's TELEVIZIER,25 Nov.1969) " Ik heb toch wel hoop, dat als de situatie zo ernstig wordt dat de burgerbevolking in Biafra op het punt staat om te verdwijnen.. o' dat daarvoor een oplossing komt op het politieke vlak die een ravitaillering mogelijk maakt. Maar wie alleen al van de hiervoor genoemde feiten uitgaat, komt tot de conclusie, dat er toch op zijn zachtst gezegd, slordig met de democratie wordt omgesprongen; zó slordig, dat er al twee miljoen mensen het slachtoffer zijn geworden, dat de oliemaatschappijen financiële belangen voorop stellen, zal juist uit het Nigeriaans-Biafraanse conflict kunnen worden aangetoond, mits alle betrokkenen voor de feiten openstaan en die willen gebruiken. Want ook de politieke partijen in Nederland, die het Nederlandse volk vertegenwoordigen middels democratische verkiezingen, zijn schromelijk in gebreke gebleven en hebben zich om de tuin laten leiden, door wie of wat dan ook. NU, vandaag zal men wel tot de gedachte komen dat er meer gedaan had kunnen worden. Maar NU, vandaag zal het te laat zijn voor miljoenen mensen..

19 januari 1970. Bedankje voor onze Geopol publicatie van 12 december 1970 van de Paus Paulus VI.

 

22 januari 1970. Gerard van Doorn stelt in een artikel in de Schager courant, dat toen ik de Hoge Raad vroeg om vervolging van  minister Luns me tot de verkeerde instantie had gewend. In principe kan een minister wel strafrechterlijk worden vervolgd door de Hoge Raad, maar dat daartoe moet zij een verzoek krijgen van de Tweede kamer of de regering en niet door een willekeurige Nederlander. Het is echter nog nooit in Nederland gebeurd. 

22 januari 1970 Artikel in Deventer Courant, ooggetuige verslag van een man uit Biafra
DEVENTER. - Het proces dat dat de Booy, hoogleraar geologie aan de V.U. in Amsterdam minister Luns heeft aangedaan tegen diens uitspraak dat  geldinzamelingen voor Biafra geen enkel nut hebben, is volgens mij een goede zet. Onze minister heeft bepaalde inlichtingen verzwegen en is het schijnbaar eens met de federale regering. Zijn mening is wel te verklaren, want Huize Luns heeft grote Shell-aandelen. Ik spreek nu niet uit naam van de organisatie, die ik hier vanavond vertegenwoordig, alhoewel ik vermoed dat de Joint Church Aid hierin wel achter me zal staan. De politiek die de Shell in Biafra heeft gevoerd is bijzonder smerig. Ik ben ooggetuige geweest.
Deze verklaring legde de heer Wil Brom, uit Amstelveen, gisteravond in de Jongerensociëteit Malum Malo af voor een handje vol belangstellenden. Wil Brom, station-manager op de vliegbaan Sao Tomé in Biafra en Raphaël Agoha, Biafraan, woonachtig in Wageningen, gaven een duidelijk historisch overzicht van een oorlog tussen twee volkeren, die is uitgelopen op massale moordpartijen. Raphaël Agoha, zelf een lbo, de stam die de Nigerianen al twee jaar lang trachten uit te moorden, vertelde over de ontwikkeling van zijn volk. "De kennis is door koloniale landen naar Biafra gebracht en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. Nu proberen ze de mensen, die een behoorlijke educatie hebben de grond in te drukken.
Nigeria stuurde geen geld, meer naar Biafra, Het lbo-zijn is voor Nigeria negatief. Zij zien liever een Nigeriaan als dokter zonder enige opleiding; dan een lbo, die daarvoor zijn vereiste kennis heeft verworven. In twee jaar tijd zijn er in Biafra meer mensen vermoord dan in heel Noord en Zuid-Vietnam bij elkaar tijdens de lange oorlog, aldus Raphaël, die na de Rijks Hogere School voor Landbouw met Tropische Afdeling in Wageningen verder studeert. Voor zijn gevoel is zijn vaderland; Biafra, niet verslagen, maar alleen bezet door buitenlandse tussenkomst.
"Het zal moeilijk voor Nigeria zijn", vervolgde hij betoog een eigen koers te varen. Wat zal er nu van Afrika terecht komen. Waar blijven de rechten van de mensen. Moeten we Nigeria maar rustig zijn gang laten gaan. Zij die God in Biafra hebben gebracht, helpen dat zelfde land naar de ondergang.
Wil Brom in de luchthaven Sao·Tomé" (Biafra) werkzaam voor de Joint Church Aid Nederland in 1969, gaf een realistisch verslag van een jaar lang vechten tegen  de bierkaai. Het boekje Alpha Foxtrot naar Biafra, opgedragen aan de 56 piloten en radio-telegrafisten en andere medewerkers van de organisatie, die bij de luchtbrug van de kerken naar de geblokkeerde hongergebieden van Biafra het leven verloren, citeerde hij herhaalde malen in zijn betoog. Het is een foto-reportage van de werkzaamheden in Biafra. "Biafra heeft·geld nodig, veel geld. We moeten voedsel hebben voor de vluchtelingen die in de randstaten van Biafra in kampen leven, medicamenten voor de ziekenhuizen en geld voor vervoer van de. Biafranen naar de kampen. Ze hebben het water van de rivier de Niger die door Biafra stroomt vergiftigd, ze hebben plaatsen, waar voedsel stond opgeslagen gebombardeerd,  ze weigerden ons een half uur voor vertrek vanuit de luchthaven olie en benzine te leveren. We werkten ons rot, 24 uur per dag, maar we stonden machteloos tegenover de boycot" . Wil Brom is gewond geraakt tijdens een luchtoffensief en is naar Nederland gekomen om te revalideren, maar is vast besloten, zo snel mogelijk terug te gaan naar Sao Tomé, waar de mensen wachten op toestemming de werkzaamheden te hervatten en de Ibo's te bevrijden uit hun strijd tegen de dood. Onderwijl zit hij niet stil, want hij wil het Nederlandse volk ervan overtuigen dat hulp de enige redding kan zijn. Ook zal hij de volgende week voor de Nederlandse televisie de Shell in een kwaad daglicht zetten. Hij liet de aanwezigen een affiche zien, dat in EngeIand en Nigeria wordt uitgegeven met het·opschrift: "Put a dead Biafran in your Tank, by filling it with Shell or BP. They pay for Nigeria's war against Biafra" Langs de afrastering staan moeders met kinderen en smeken ons te helpen: Als we een seintje krijgen, rennen we met vier man naar de overkant en pikken 23 kinderen mee. Ze worden naar het hospitaal vervoerd waar 25 bedden staan voor 250 kinderen".

Poster in 1969

23 januari 1970 Artikel in de media: Aanklacht tegen Luns: protest tegen denkwijze van het Westen
BAARN - In Baarn woont de 46-jarige geoloog en alpinist dr. Tom de Booy, wetenschappelijk hoofdmedewerker van de universiteit van Amsterdam. Hij heeft tegen minister Luns een klacht ingediend bij de Hoge Raad. Hij probeert ons duidelijk te maken dat zijn aandacht tegen de bewindsman niet alleen de bedoeling leeft aan te tonen dat mr. Luns in de Tweede Kamer bij het Biafra debat op 22 december niet alles heeft meegedeeld wat hij had. kunnen meedelen over het handels  wapenembargo voor Nigeria. Het is voornamelijk een aanklacht, zegt hij, tegen het denken van de machthebbers in onze Westerse maatschappij die de ander niet serieus nemen, die absolute minachting hebben voor te anderen in de rest van de wereld. De geoloog, die-eens-de-toppen van de Himalaya beklom, heeft nu de strijd aangebonden tegen het "nog altijd koloniale denken van de Westerse wereld". Met nadruk stelt hij dat het niet erg belangrijk is of hij, Tom de Booy, het juridisch gevecht tegen minister Luns zal winnen. Als wij voorzichtig opmerken, dat zijn klacht waarschijnlijk niet ontvankelijk zal worden verklaard, omdat een aanklacht tegen een minister met betrekking tot "ambtsmisdrijven" alleen kan worden ingediend door de Kroon of door vijf kamerleden, zegt hij: "Dat zal verrukkelijk zijn. Dan blijkt namelijk dat onze ·grondwet niet juist is. Minister Luns kan dan blijkbaar iets nalaten wat bijna het gehele volk wil. De Kamerleden zijn dan ook in gebreke gebleven!"
Nog voor het debat begon, had dr. De Booy de olie gegevens over Nigeria en Biafra die hij bezat, ter beschikking gesteld van de Kamerleden. "Maar wat hebben zij ermee gedaan? Ik heb nog aan Den Uyl, de fractievoorzitter van de P.v.d.A., voorspeld dat in het begin van dit jaar het grote tegenoffensief van Nigeria zou komen omdat Nigeria de beschikking had gekregen over Russische kanonnen die het vliegveld Oeli konden bombarderen". Hij zegt: "Ik ben niet voor of tegen Biafra, daar houd ik me buiten. Het enige dat ik weet is  dat door de afwachtende houding van Nederland en Engeland de situatie verergerd is. Wij willen alleen daar voordeel halen uit dit conflict. Als men nu gaat zeggen dat de situatie toch niet zo erg is, dan wil men zijn schuld schoonpraten". Dr. De Booy haalt het blad "West-Afrika" ("Een onvervalst Lagos-krant tevoorschijn en toont het berichtje waarin staat dat sinds het uitbreken var conflict 40 percent van de Biafraanse kinderen en totaal twee miljoen mensen omgekomen. "Als dit krantje dit zonder commentaar plaatst, kun je er zeker zijn dat het waar is! En noem dat niet erg!" Op een grote kaart van Nigeria toont  dr. De Booy waar de aardolievelden liggen van de grote oliemaatschappijen, waar Shell reeds een grote productie  heeft en een pijpleiding heeft aangelegd,  waar Mobil en Gulf willen gaan boren. "Nu wordt er gedongen naar de gunst van de federale regering in Lagos. De "Six-Sisters" (zes grote oliemaatschappijen, die elkaars zusterondernemingen, maar ook elkaars concurrenten zijn) dingen naar de gunst van Gowon, die daarvan gebruik gaat maken. "Als ik Gowon was, zou ik hetzelfde doen. Hij wil tenslotte zijn land opbouwen. Maar je moet gewoon doorzien dat de oliemaatschappijen geld moeten maken en lak hebben aan eerder gemaakte afspraken"
Op de vraag of het nu voor het eerst is dat de heer de Booy de strijd aanbindt tegen de machthebbers, moet hij even nadenken maar dan schudt hij snel met zijn hoofd. Dat heb ik eigenlijk ook gedaan in 1943 toen ik als student de loyaliteitsverklaring moest tekenen. Op een briefje heb ik geschreven: Al tekent iedereen, ik teken niet, waarna ik moest onderduiken  en tenslotte in het concentratiekamp Amersfoort terecht kwam. Denkend aan de oorlogstijd ziet hij parallel tussen die tijd, toen joden overal werden weggehaald en iedereen rustig doorwerkten, terwijl men wist dat de joden niet terugkwamen, en deze tijd waarin twee miljoen Biafranen omkomen en er niets wordt gedaan.
Pas in november vorig jaar is dr. de Booy zich gaan verdiepen in de problemen rond Biafra. Uit allerlei documentatiemateriaal putte hij gegevens over de: aardoliewinning in dit deel van Afrika waardoor hij tot de ontdekking kwam, dat er meer aan de hand was dan de burgeroorlog, een strijd tussen twee bevolkingsgroepen met een verschillende ontwikkelingsgraad. Een maand later publiceerde hij zijn gestencilde uitgave van "Geopol" (samenvoeging van geologie en politiek), waarin hij de conclusie trekt dat de Nederlandse regering en de oliemaatschappijen hetzelfde standpunt innemen. Tien dagen later kwam het Biafra conflict aan de orde in de Tweede Kamer. "Ik heb Luns nauwelijks aangehoord. Ik heb hem eigenlijk 12 uur lang bestudeerd. De grollen van Luns zijn camouflage-techniek".
Later voegt hij eraan toe: "Als ik helemaal eerlijk ben dan geloof ik dat hij aan de Biafraanse zaak nog het meeste heeft gedaan van al zijn collega´s. En hij uitgerekend wordt nu gepakt " "Ik heb ook niets tegen meneer Luns persoonlijk. Als ik hem ooit eens tegenkom, zal ik het hem ook zeggen. Ik heb dan ook een klacht ingediend. over "het hoofd van het departement".  Dr. De Booy bestrijdt de denkwijze, waarbij alleen maar in koloniale belangen  wordt gedacht. Uit de handelingen van de Tweede Kamer citeert hij minister Luns, waarbij deze de in- en uitvoer tussen Nederland en Nigeria becijferde. Onmiddellijk noemde de bewindsman daarbij het saldo. De heer De Booy zelf gelooft dat zijn strijd zonder einde zal zijn. Dat wil echter niet zeggen dat hij zonder hoop is. "Het is nog niet verloren.  Maar de Nederlander slaapt, slaapt, en slaapt. Hij moet wakker worden geschud. Met nadruk stelt hij nog dat begonnen moet worden met deze andere denkwijze in het gezin. "De revolutie kan in elk gezin beginnen", zegt hij, "de man moet zijn vrouw eindelijk eens helemaal serieus nemen. Het is  zoals Dutschke zei, eigenlijk een permanente revolutie".

Als inzet in het artikel: In de villawijk van Baarn woont de geoloog en ex-alpinist dr. Tom de Booy. "Hier heb ik mijn kasteel", zegt de 46-jarige wetenschappelijke hoofdmedewerker van de Universiteit van Amsterdam, "Hier komt de hele wereld door de moderne communicatiemiddelen, bij mij binnen".In dat zelfde ,,kasteel" is de klacht tegen minister Luns geboren en ziet het er naar uit dat het lang zal duren voor deze aanklacht in de vergetelheid raakt. Dr. De Booy is vastbesloten te blijven strijden, ook al lijkt de strijd bij voorbaat verloren. "Ik doe het uit zelfbescherming. Het is zoiets als: bij die club wil ik niet horen. Maar ook: als wij minachting blijven houden voor de anderen in de rest van de wereld, dan komt het tot een uitbarsting en die uitbarsting wil ik niet op mijn geweten hebben. Het is voor mij een heilige oorlog''.

23 januari 1970 Luns weet niets over klacht dr de Booij SCHIPHOL. Minister Luns was bij zijn aankomst op Schiphol  nog niet bekend met de aanklacht van de wetenschappelijk hoofdmedewerker dr T. de Booy aan de Universiteit van Amsterdam over zijn Biafra beleid " Een interessante ontwikkeling" aldus de minister, die in eerste instantie dacht van zedendelict te worden beschuldigd.·

Spotprent 'Op doctor Tom de Booy' in de Volkskrant

 

Trek niet opnieuw om LUNS een droeve Klachtenlijst:
Het burgerlijk Fatsoen zal JOSEPH begeleiden,
Zolang hij welgemoed .zich aan zijn Taak zal wijden
En beperkt de Wereld Oost en West bereist.

Hij, in het Streepjespak met Paraplu vergrijsd
Weet elke Rampspoed weer zodanig te herleiden
Dat goed en kwaad bijzonder lastig zijn te scheiden,
Waarheen hij dan ook zijn Onmisbaarheid bewijst.

Waarom dan, Zeergeleerde, Welgeboren Heer,
Voortdurend LU NS gesard met allerhande Vragen,
Die duidelijk de Vrucht zijn van Uw onbehagen?
Ik bid U, haal de Vlag van 't Koninkrijk niet neer,
Plaag LUNS, die Brave Borst, asteffekan niet meer:
Hij zal toch nooit Uw Coltruy onder 't Vest verdragen.
JOOST

26 januari 1970. Fan Mail? Omdat U zoo'n kinderachtige vent bent stuur ik U deze briefkaart om U succes te wensen met het proces wat U tegen minister Luns gaat voeren. Het is onvoorstelbaar waar die zg. wereldverbeteraars toekomen U bent en flauwe zak misschien met een grote bek. En zo iemand heeft nog een titel hoe is het mogelijk ? We zitten tegenwoordig wel met een stelletje schooiers opgescheept, maar het komt wel goed.

28 januari 1970. Artikel over Biafra in Haagse Post. Achter Gods rug. W.L. Brugsma
Welk gebeuren kon Zuid-Afrika en M
ao tse Toeng, drs. Tom de Booy en de Paus; Nieuw Links en het Oud Strijders Legion, Portugal en Jean Paul Sartre, Pompidou en Israël op één hoop drijven? En hoe kon datzelfde gebeuren de Koninklijke Nederlandse Shell en dr. A. L. Constandse, de ministers Luns, Kosygin, Udink, Gromyko, Harold Wilson en Gamal Abdel Nasser op een tegenovergesteld gezamenlijke noemer brengen? Dat gebeuren heet Biafra. Of liever gezegd: het heette Biafra. Want zoals mijn dochter op de kleuterschool vernam: "Biafra is nu dood; er hoeft niet meer voor gebeden te worden". Dat laatste is natuurlijk betrekkelijk. De lbo-staat is niet meer, maar de meerderheid van de Ibo's is er nog wel en meer nog dan gebed, blijft er hulp nodig. Zij het dan hulp ontdaan van alle politieke, economische, religieuze belangen en bijbedoelingen. En door de enige deur die open staat: de officiële voordeur van de Nigeriaanse Federatie. En niet vergezeld van boetepredikaties aan president Gowon. Dat klinkt wat cru, nu Gowon's troepen weliswaar niet moordend maar toch plunderend en verkrachtend door het voormalig Biafra trekken. Cru, omdat deze vermaning gericht is tot televisie-kijkers op wier netvlies de afschuwelijke beelden nog naschemeren,  die hun machteloosheid vervloeken en zich afvragen hoe in  de toekomst kan worden voorkomen dat zij tussen de Fabeltjeskrant en Ironside met zulke ellende worden geconfronteerd. Dat zal wel onmogelijk blijken. Zulke dingen zullen weer gebeuren, in Afrika  of elders, en de televisiekijkers zullen er weer getuige van zijn. Want het enige wat er in de wereld werkelijk is veranderd, is dit: een deel van de mensheid ziet met eigen ogen wat vroeger, achter Gods rug, met andere mensen placht te gebeuren. Goedwillenden zullen hopen dat uit die massale waarneming een soort betrokkenheid zal ontstaan die wegen en middelen zal weten te vinden om gruwelen op deze schaal onmogelijk te maken. Alles is mogelijk, maar nabij lijkt het niet. Om te beginnen: de kijker die kinderen bij honderden tegelijk voor zijn voeten ziet sterven, ziet maar een deel van de geschiedenis. Hij ziet niet het hele verhaal van Afrika's evolutie, de komst van de blanke man, het in willekeurige stukken snijden van een continent, de onafhankelijkheid van slecht-geoutilleerde state, de historisch onmogelijke opgave, voor de Afrikanen om de sprong van de archaïsche stam-civilisatie naar de moderne wereld in wat door de VN gemakshalve even tot "het Afrikaanse decenium
" is uitgeroepen. Wat de kijker ziet, is de eindeloos herhaalde moment-opname van één rampzalige uitkomst: hongersnood, stervende kinderen. Omdat hij er van uitgaat dat alle mensen gelijk en dus hetzelfde zijn; omdat hij, al zou hij het willen, zich niet kan verplaatsen in de huidige fase van de Afrikaanse evolutie, omdat hij maar één ding zeker weet: namelijk dat hij stervende kinderen ziet, ontsteekt hij in begrijpelijke emotie, die hij rationaliseert met hem bekende, aan de Europese geschiedenis ontleende begrippen: een klein en dapper volk dat voor zijn vrijheid vecht ... Dus wil hij wat doen! Maar wat kan hij doen? Het noodlot wil dat bijna alle mensen in de wereld, die televisie hebben, rijk en dus blank zijn. En dat zij daarom door de Afrikanen schuldig worden geacht aan de disruptie van de Afrikaanse civilisatie, door slavenhandel, kolonisatie, kerstening en economische ingrepen. De Westerling die denkt dat hij anders dan met omkoperij, wapenleveranties en ander gesjoemel invloed op het Afrikaanse gebeuren kan krijgen, bijvoorbeeld door goede raad, dringend advies, of concretere inmenging in Afrikaanse conflicten, oorlogen en burgeroorlogen, zal neo-kolonialist worden genoemd. De Westerling die uit afschuw wil zien te bereiken dat Afrikanen zich naar zijn criteria gedragen, zou de moed van zijn emotie moeten hebben en terugkeer van Westers bestuur bepleiten. Dat zou wel de moed der wanhoop zijn, want de conflicten die daaruit voort zouden vloeien zouden aan slachtoffers een veelvoud vergen van wat er nu in de Nigeriaanse burgeroorlog valt. En dat is op zijn beurt al weer een veelvoud van het aantal dat gevallen zou zijn, wanneer de, in de aanhef van dit artikel omschreven, eigenaardige coalities van buitenstaanders hun handen thuis zouden hebben gehouden. Er zit, los van de rechtvaardige afschuw van doodgewone mensen die alleen maar het ellendige deel van een hun wezensvreemde ellende te verwerken krijgen, iets onheiligs in de heilige opwinding van degenen die zich met het Nigeriaanse conflict hebben bemoeid. De Afrikanen die hun stam-oorlogen uitvechten zoals zij nu doen, inclusief uithongering, verkrachting en plundering, zullen dat niet nalaten uit vrees Westerse progressieven te choqueren. Die draaien voor hun part de knop dan maar om. Zij zullen zich evenmin laten kapittelen door Westerse conservatieven die in Biafra opkomen voor een volk dat voor zijn vrijheid vecht en inmiddels in Vietnam de Amerikaanse interventie steunen. De Europeaan die hen vermaant over primitieve strijdmethoden, zullen zij vermoedelijk de buitengemeen efficiënte, hoog-gemechaniseerde middelen voorhouden waarmee - in Auschwitz en Dresden - de Europeanen hun stamconflicten uitvochten. Een verzekering dat wij in de afgelopen 25 jaar ons leven ingrijpend gebeterd hebben, zullen zij vermoedelijk met scepcis begroeten, of wederom met een verwijzing naar de interventie in Vietnam die in omvang nog altijd x maal gruwelijker is dan het handgemeen in Nigeria en waar de blanke - zie Song My - ook nog best bereid is om van het "cleane" hoog gemechaniseerde krijgsbedrijf op het oude handwerk terug te vallen. Wat kan de blanke dan doen in Afrika? Hij kan om te beginnen veel nalaten. Hij kan beginnen zijn privé-aversie tegen olie-maatschappijen of radicalen, tegen het Vaticaan of het wereldcommunisme niet op Afrikaanse schouders te leggen. Die hebben genoeg te dragen. Hij kan zijn grijpgrage politieke, economische en religieuze vingers thuishouden als hij voet op Afrikaanse grond zet. Hij kan zich in herinnering roepen dat op de wereldranglijst der gevaarlijke, kleuren het blanke gevaar nog altijd de hoogste score heeft. Dat laatste vooral kan hem helpen enige bescheidenheid te betrachten bij het geven van goede raad, uitoefenen van druk, stellen van voorwaarden bij hulpverlening in Afrikaanse conflicten. Zolang de blanke partij kiest in stam-conflicten op het donkere continent zullen er stamconflicten blijven en zullen ze zo worden uitgevochten. Doet hij het niet, dan kan hij hopen dat ze geleidelijk zullen verdwijnen, dat ze minder slachtoffers zullen maken. Bidden kan hij natuurlijk ook. En helpen moet hij, vooral nu het conflict voorbij is, nu hulp geen inmenging meer is, nu de neiging tot helpen dreigt af te nemen. Dat wel.

31 januari 1970 Brief aan Hare Majesteit met verzoek om audiëntie. Ik schrijf een brief aan Hare Majesteit der Koningin Juliana, met het verzoek voor een onderhoud om haar in te lichten over mijn verzoek aan de Hoge Raad tot strafrechterlijke vervolging van minister Luns inzake zijn misleidende informatie omtrent Biafra aan de Tweede Kamer op 22 december 1969. nader toe te lichten.
"Mevrouw, Uw secretaris de Heer van der Hoeven deelde mij gisteren telefonisch mede, dat het formeel mogelijk is U schriftelijk te verzoeken mij een onderhoud toe te staan, met dien verstande, dat ik U daarbij uitvoerig zou moeten inlichten omtrent de redenen, die mij tot het indienen van dit verzoek hebben bewogen, alsmede een korte uiteenzetting omtrent de zaken waarover ik met U van gedachten zou wisselen. Ik maak gaarne van dit  voorrecht gebruik en ik zou U willen vragen om mijn een gesprek toe te staan inzake mijn gewetensbezwaren t.o.v. mijn Nederlands Staatsburgerschap zoals, dat staat omschreven in Art 4 lid 1 van de Grondwet. Uit de handelingen van de Regering als door leden der Tweede Kamer, inzake de kwestie Biafra, is in de afgelopen maanden m.i. duidelijk komen vast te staan dat zij door het geven van onjuiste mededelingen alsmede door het achterhouden van informatie de openbare orde ernstig in gevaar hebben gebracht. door het Nederlandse Volk te misleiden en heeft belet om tot een genuanceerde  opinie inzake het conflikt Nigeria -Biafra te komen. Hierbij wijs ik vooral op het gevoel van onbehagen dat leeft bij grote delen van de Nederlandse samenleving omtrent de doeltreffendheid van de hulpverlening aan de slachtoffer van de hongersnood. Nu de kwestie Biafra alweer tot het verleden behoort is het schrijnend om te vernemen dat de Nigeriaanse radio, vooral Nederland heeft beschuldigd door te beweren dat Nederland zich geen enkele zorg heeft gemaakt in het conflict zolang zijn oliebelangen maar niet in gevaar kwamen. Hier wordt Nederland in zijn totaliteit genoemd, dus niet haar Regering alleen maar ook het Nederlandse volk. In de laatste tijd is toch overduidelijk aangetoond dat het Nederlandse volk zich van zijn beste kant heeft laten zien en dit ondanks de hoogst misleidende en onjuiste uitlatingen in pers, radio en televisie van onze bewindslieden. Tijdens de Tweede Kamer debatten van 22 december 1969 is de gehele dag gesproken betreffende de activiteiten van de Nederlandse Regering inzake de humanitaire kant van de zaak Biafra en haar opvatting omtrent de politieke aspecten daarvan. Bij de bestudering van de Handelingen is onomstotelijk komen vast staan te staan dat Minister Luns zich heeft schuldig gemaakt aan het verstrekken van onjuiste informatie in antwoord op vragen van kamerleden. Art. 107 van de Grondwet is er echter voor gemaakt, dat de Minister voor dit feit de parlementaire onschendbaarheid verbiedt,  maar het is toch duidelijk dat de wet niet alleen nar de letter maar ook naar de geest dient te worden geïnterpreteerd en dat artikel 107 er juist voor is om een ontmoetingsplaats van het Nederlandse volk en haar Regering vrijuit kunnen spraken zonder beschroomd te hoeven zij voor een harde en eerlijke weergave van hun ideeën en informatie. Het is bij uitstek de plaats waar de parlementaire democratie steeds een nieuwe levensinjectie moet ontvangen en niet de plaats waar behoedzaam op elk woord moet worden gelet en in feite iedereen bang is om zich aan koud water te branden. De kamerdebatten van 22 december j.l. hebben, m.i. duidelijk het bewijs geleverd, dat dit laatste het geval is geweest.  Men heeft verzuimd de zaak uitputtend te behandelen en de gegevens dien men wist of behoorde te weten in de discussie te brengen. Dit onthouden van informatie, zowel door de Regering als het parlement heeft geleid tot een onjuiste weergave, zodat het Nederlandse volk op zeer ernstige wijze werd misleid en daardoor de openbaar orde in gevaar is gebracht. (Art 135 , 36 van het Wetboek van Strafrecht). Op 12 december hebben wij in ons eerste Geopol bulletin geschreven:"Verzuimt men in de komende weken de Biafraanse bevolking daadwerkelijk te hulp te komen dan zijn wij medeplichtig aan het uitroeien van mensen terwille van economische belangen". Een vergelijking met tijd van Herodes in het begin van onze jaartelling komt daarbij duidelijk voor de geest met één verschil het aantal kinderen is veel groten is dan toen. In een kort bericht in het pro-Lagos weekblad West Afrika staat te zien dat 40% van de biafraanse kinderen zijn omgekomen en dat de wereld in een paar jaar de grootste groep achterlijke kinderen heeft, "Childern there were being inflicted mental damage which could not be remedied at a later stage through normal diet".
Op 20 januari j.l  heb ik gemeend een officiële aanklacht tegen het hoofd van het Ministerie van Buitenlandse zaken te moeten richten aan de Hoge Raad der Nederlanden en verzocht  (op grond van art.8. lid van de Grondwet) tot strafvervolging hetzij vooronderzoek naar diens handelen te gelasten. Naar aanleiding van deze aanklacht mocht ik in de laatste  week geen enkele reactie van hoogwaardigheidsbekleders vernemen, daarentegen wel van "gewone" mensen. Talrijke brieven en telefoontjes , vaak zeer ontroerend van de rest van het Nederlandse volk, hebben mij moed gegeven om door te gaan met een vaak hopeloos uitziende strijd. Ik zou U hierbij niet willen onthouden de inhoud van een brief, waarin de wezenlijke tekortkomingen van onze samenleving zijn geschetst."Ik ben zo vrij U te schrijven teneinde u mede te delen dat ik U bedank voor het standpunt dat U inneemt ten opzichte van de bevolking van Biafra (uw opinie volgens de Gooi- en Eemlander). Door omstandigheden kon ik alleen de lagere school volgen, maar daar tegenover staat, dat ik een druk en moeilijk leven heb gehad en als verzorger van bejaarden nog veel hoor en zie. Ik ben dan ook er blij als ik iemand ontdek die wel heeft gestudeerd en die toch ook mijn ideeën heeft . Ik verzoek U om  mij niet te antwoorden, dat is verspilling van Uw kostbare tijd, die zo broodnodig is voor mensen die geen bescherming of recht kunnen krijgen omdat zij misschien helemaal geen , of zoals ik, maar een beetje onderwijs hebben gehad . Dank voor uw aandacht".
Gistermorgen ontving ik een schrijven van de Procureur-generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden, waarin mij werd medegedeeld, dat de vervolging van misdrijven door de H.R. zoals door mij bedoeld, alleen kan geschieden op last hetzij van de Kroon, hetzij de Tweede Kamer. Aangezien m.i. de leden van de Tweede Kamer zich eveneens schuldig hebben gemaakt aan dergelijke misdrijven tegen de openbare orde als het Ministerie van Buitenlandse zaken meen ik dan ook in de allerlaatste instantie  - op democratische wijze -  mij tot U  te moeten wenden om mijn stellingname mondeling nader te mogen toelichten. Ik hoop hiermede U voldoende te hebben ingelicht, betreffende de aangelegenheden, waarover ik met u van gedachten zou willen wisselen. U zoudt mij tenzeerste verplichten, indien U positief op mijn verzoek om U te mogen spreken zou willen reageren. Uwe Majesteit Dienstwillige Tom de Booij

2 februari 1970 Brief van mijn vader: Beste Tom, Omdat ik zoveel van je hou, schrijf ik je deze brief,je zult 't wel niet met me eens zijn, maar we maken ons grote zorgen over je en daarom voel ik mijn gedrongen je te schrijven en ik hoop, dat je me zult begrijpen. Het gaat er niet om of je gelijk hebt of ongelijk hebt met je actie, maar wèl is het belangrijk, dat je jezelf in deze strijd, die je voelt als een "heilige oorlog" in de hand houdt. M.i. ben je op weg dit te verliezen en daar maken Moeder en ik ons heel ongerust over. Ik vrees nl dat je over de schreef gaat en een querulant dreigt te worden. Dat je de Koningin hebt geschreven is goed recht (al vind ik het een slag in de lucht) maar waarom meldt je dit aan de pers? De pers, die nu eenmaal belust of rellen. De publiciteit in de pers over je actie werkt, mede door het dikwijls vertekende beeld, averechts. Je voelt je een hervormer, een heilsoldaat en je meent dat het je plicht is om te strijden zoals je doet. Als je laat opzwepen door de mensen, die je adhesie betuigen en zo doorgaat, zal je, naar mijn vaste overtuiging, alléén bereiken, dat je je te pletter loopt ten koste van je zelf (èn van je gezin) en niets bereikt. Je bent nu eenmaal egocentrisch en vindt je zelf belangrijk en deze eigenschap brengt het gevaar met zich mede, dat je op een verkeerd spoort komt. Je bent een knap geoloog, dat heb je bewezen en je zou prachtig werk kunnen doen voor de hervorming van het Universitair Onderwijs, maar nu je je hebt gestort in de politiek, een vak, waar je een leek in bent , en de wetenschappelijke normen, die je in de geologie in evenwicht houden uit het oog verliest, vrees ik dat Samkalden c.s je wel niet meer zullen inschakelen voor het maken van een rapport. Bezin je op wat je tot nu toe hebt gedaan en bereikt hebt. Vraag je zelfs af wáár de richting, die je nu aan je leven geeft, toe kan leiden. Het is je eigen leven, alleen jij bent daar verantwoordelijk voor, maar als Vader voel ik me toch verplicht om je te waarschuwen voor de gevaren van overmoed. m'n beste jongen, je je liefhebbende Vader

4 februari 1970 Over bedrijfspolitiek t.a.v. arme landen open gesprek van SHELL-NEDERLAND  met 'verontrusten'
 
MIDDELBURG - Shell Nederland-directeur mr A.D. Vas Nunes heeft zich, dinsdagavond laat na een uitvoerig en bewogen debat in Middelburg over de oorlog Nigeria-Biafra en de rol der grote maatschappijen, zoals Shell, akkoord verklaard met een ontmoeting met ,bezorgde mensen'. Aldus werden ze genoemd door de Amsterdamse wetenschappelijke hoofdmedewerker dr. Tom de Booy (gemeente universiteit) die het voorstel enige vorm gaf, nadat er uit de zaal om een 'open gesprek' met Shell Nederland was gevraagd. De mensen, die één dag,.waarschijnlijk in het Shellgebouw te Rotterdam zullen spreken met de heer Vas Nunes en enkele van zijn medewerkers, willen graag informatie hebben en een open gesprek over de vraag of de grote ondernemingen, zoals Shell willen meedenken en meewerken aan structuurveranderingen in de maatschappij. De heer Vas Nunes verklaarde zich ook bereid tot doorlichten van de doelstellingen van grote bedrijven en tot het geven van 'pertinente en relevante informatie' over Shell. Hij was wel overtuigd van 'een diep geworteld wantrouwen' dat in Nederland volgens hem heerst tegen de grote ondernemingen en hun handel en wandel in en met de ontwikkelingslanden. Voor dr De Booy aanleiding om te spreken over 'een gesprek op basis van geaccepteerd wantrouwen'. Het is wel de bedoeling om eerst op papier enige vragen te laten formuleren door de deelnemers aan dit open en informatief gesprek. De heer Vas Nunes (,u hebt u als mens laten zien vanavond' concludeerde De Booy) wilde graag·de,verontrusten' aanhoren, die totaal al een groep van zeker twintig mensen omvat. Mr Vas Nunes vreesde voor een oeverloos debat en vroeg om een kleiner aantal, hooguit tien., maar na vooral het vurig pleidooi van dr G. J. Smallegange, directeur van het provinciaal opbouworgaan stichting Zeeland voor juist een grote groep, wilde hij ook daarmee instemmen. Tot degenen, die zich voor het gesprek als individu opgaven behoorden enige studenten aan de gemeente-universiteit te Amsterdam, maar ook dr Smallegange, voorzitter van het forum op deze discussieavond die in de chr. scholengemeenschap was georganiseerd door de hervormde jeugdraad Midde1burg, ir Cornelissen uit Souburg, de heren Adri Schipper, ambtenaar in:Middelburg en P.A.N. Bijl, leraar aldaar, hervormd jeugdwerkleider, Fred Bergwerff en jeugdraad voorzitter drs P. J. Smallegange, eveneens leraar in Zeelands hoofdstad. Mr Vas Nunes was bij het begin van de avond een tien minuten speechje begonnen met een vraag aan één van zijn opponenten, de Utrechtse universiteitsmedewerker drs A. P. H. van Meurs, om diens relaties met Shell Oil in de Verenigde Staten uit de doeken te doen. Het ging  daarbij om een aanbod dat  deze had ontvangen om als exploratiegeoloog te komen werken in de VS waarvoor hij wel voelde. De heer Vas Nunes las daarvan zelfs brieven voor (' Tegen een salaris van vier cijfers in dollars'). Maar de heer Van Meurs bleek inmiddels moreel geen redenen meer te  zien om bij Shell in dienst te treden, waartoe hij was gekomen na studie  en informatie over het conflict Nigeria-Biafra en de oliebelangen, zo zei hij.

4 maart 1970 Brief aan Ir L.E.J. Brouwer president directeur van de Shell. Zeer geachte Heer Brouwer. Hierbij die ik U een aantal knipsels alsmede mijn programma Experimenteel Geologisch Onderwijs toekomen. Heden verstuur  ik deze nota aan Minister Veringa met de vraag of het mogelijk zou zijn  met de nieuwe wet bestuurshervorming  Universiteit en Hogescholen 1970 uiteraard  nadat het de Universiteit raad het project heeft goed gekeurd om het keuze vak Experimentele Geologisch Onderwijs te laten gelden voor het doctoraal examen aan de Nederlandse Universiteit. In ieder geval ben ik maar reeds begonnen, want ik ben er vrij zeker van dat de toestemming toch niet verleend zal worden en ik eruit vlieg dwz de sterke arm zal me er dan wel uit moeten halen net zoals uit het Maagdenhuis. Op de verjaardag van mijn vrouw alsmede op mijn trouwdag, dwz vrijdag 13 maart 1970 mag ik hier voor de rechter verschijnen. De voorbereiding heeft veel tijd gevraagd maar het komt nu eindelijk van de grond. Afgelopen donderdag was al zeer geanimeerd. Morgen beginnen we met de boeiende geschiedenis van de olie-industrie Rockefeller, Nobel, Rothschild, Samuel, Deterding, Teagle, Gulbenkian etc etc., het  gezegde van mr five per cent 'Oil men are like cats'.het gaat m.i. wel heel goed op. Ik geloof dat ik me in dat gezelschap best op mijn gemak zou voelen. Het survival of the fittest van Darwin is ook wel heel toepasselijk. Zoals U eveneens uit de toegezonden "literatuur" kunt lezen, hopen we gauw te komen tot een samenspraak met enkele mensen uit Uw bedrijf, vooral over de stelling of het nog wel langer verantwoord is voor de grote concerns om de politiek van het a-politieke standpunt te volgen en dat we meer toe moeten naar een 'global society' met een nauwere samenwerking tussen de naties.  En als hoofdpunt van de bespreking naar ik hoop: Hoe krijgen we betere verdeling van kennis en bewustzijn  (Neo Marxisme in een kapitalistisch stelsel (Servan Schreiber). Ik ben bezig met een publicatie getiteld alpha + beta  geeft gamma  ( en niet de straling in letterlijke betekenis. Ik hoop dat mijn publicatie aanleiding zal zijn voor veel discussie stof en vele tegenargumenten die mijn werkhypothese of ontzenuwen of bevestigen, zodat  weer een nieuwe werkhypothese opgesteld kan worden enz en zo gaat de wetenschap  voort van de eeuwigdurende successie van verwondering, vraagstelling, werkhypothese, verzamelen van feiten die de werkhypothese kunnen omverwerpen of bevestigen. Helaas zijn op onze publicaties in Geopol weinig of geen tegenargumenten of aanvullende gegevens gekomen, doch uitsluitend emotionele aanvallen of adhesiebetuigingen zonder meer. gelukkig zijn de oliegegevens over Nigeria tegenwoordig beter toegankelijk zodat 'petroleum press service' van maart een zeer goed artikel geeft een optimistische kijk van de productie. SHELL-BP  zou zelfs aan het eind van het jaar 1 miljoen b/d kunnen halen (of zijn dit weer halve gegevens?). Onze gegevens van Geopol en in ESB zijn toch niet helemaal naast de waarheid geweest. Helaas heeft men indertijd ons geen duidelijke gegevens verstrekt, waaruit zou kunnen blijken in hoeverre er wij er naast zaten, maar ja dat nu eenmaal het geheim van de smid. Mijn vrouw en ik zijn momenteel bezig  met de inventarisatie van de verschillende oliemaatschappijen en hun concessiegebieden. Vooral het Midden oosten is een aardig ratjetoe. Iedereen zit met iedereen gezellig op een offshore blok, terwijl elders in de wereld er een scherpe concurrentie strijd aan de gang is om concessie te bemachtigen. Het is een boeiende bezigheid. Maar  wil ik  het verband proberen te leggen  tussen bv de eind krijt transgressie  in Libië over de berg bestaande ui precambrische stollingsgesteenten, waarvan  als van de veldspaten zijn gekaoliniseerd en nu dien als 'pore space' voor de petroleum en de levering van Mirage van Frankrijk en Libië of de hechte contacten tussen Frankrijk en Spanje en Libië  om maar iets te noemen. Ik hoorde van mijn moeder dat ze van Mevrouw d'Ailly had vernomen dat U over Biafra een lezing in Zürich had gehouden ( of is dit een loos bericht.?) Zoudt U niet eens voor mijn "klas"op de donderdagmiddag of anders op en ander voor U geschikt moment niet een dergelijk verhaal kunnen houden of op een ander wijze van Uw deskundigheid kunnen laten blijken? Helaas kunnen we voor gastdocenten in ons Experimenteel Instituut geen honoraria betalen  (met geld experimenteren we ook). Uw vader had toegezegd om morgen van de partij te zijn. Het is ongelooflijk hoe vitaal Uw vader nog is en zo jeugdig van opvatting. Ik hoop dat we de naaste toekomst over het een en ander van gedachten kunnen wisselen op een constructieve wijze. Met vriendelijke groeten van huis tot huis. Tom de Booij

6 mei 1970 Polak weigert de Booy audiëntie bij Koningin
DEN HAAG - Minister Polak van Justitie heeft de Amsterdamse geoloog (in Baarn wonende) dr. Tom de Booy laten weten dat hij niet bij de koningin op audiëntie zal worden ontvangen, omdat hij als burger "niet gekwalificeerd is om als persoonlijk adviseur op te treden." Dr. De Booy heeft enige tijd geleden bij de Hoge Raad een aanklacht tegen minister Luns ingediend tegen wiens ,,onvolledige verklaringen" in de Tweede Kamer over de kwestie Biafra". Deze klacht werd niet ontvankelijk verklaard, waarna de heer De Booy per brief aan koningin Juliana verzocht om een audiëntie· Hij merkte daarbij op dat hij overwoog zijn onderscheiding als ridder in de orde van Oranje-Nassau (wegens zijn verdiensten op geologisch-alpinistisch gebied) terug te geven. Onmiddellijk na deze brief vernam de heer De Booy van het kabinet der koningin dat 'zijn 'brief om advies was doorgezonden naar het Ministerie van Justitie. Bovendien vond daarna nog een gesprek plaats met de directeur van het kabinet. Volgens minister Polak geeft de brief van de geoloog een onjuist inzicht van de Nederlandse constitutionele verhoudingen. De ministers zijn verantwoordgelijk voor alle regeringsdaden van de koningin die zelf onschendbaar is. De bewindsman zegt dat een nadere mondelinge toelichting van de heer De Booy hem overbodig voorkomt. De heer De B00y verklaarde dat hij het meest verbaast is over het feit dat hij van de minister van Justitie moet horen dat de koningin hem niet kan ontvangen. "De minister vond het blijkbaar niet genoeg om dit te adviseren aan de koningin en heeft daarom zelf ook maar deze brief geschreven".

BlAFRA, the forgotten war
"The war ended 38 years ago, and today there is scant physical evidence of the futile effort to create the independent nation of Biafra. No war cemeteries, no monuments, no veterans organizations. Except for a small museum that contains a few fading photographs and rusting weaponry, the Nigerian govemment has banished memorials to the war, one of the first to he seared onto the world's consciousness by television".

Einde van het Biafra dagboek 1969/1970.
 

Dinsdag 27 mei 2008 In column NRC van Louise O. Fresco: Overvloed en ongeluk
Vier Nigeriaanse boeren en Milieudefensie hebben Shell onlangs aansprakelijk gesteld voor de schade die deze boeren hebben geleden door olie die lekt uit de leidingen van het bedrijf. Oogsten en visstand zijn ernstig aangetast. Het is de zoveelste aflevering in een lang, treurig verhaal dat - vrij naar Simon Schama niet zozeer gaat over overvloed en onbehagen, maar vooral over overvloed en ongeluk.
Bijna alle voormalige koloniën die rijk zijn aan delfstoffen, kennen een moedeloos makende geschiedenis van machtsmisbruik en corruptie, etnische tegenstellingen en chronische armoede, juist in de gebieden waar de delfstoffen worden gevonden. Van Angola tot Sierra Leone, van Nigeria tot Congo - het patroon is overal vergelijkbaar.
In Nigeria leidde de vondst van olie in het zuidoosten van de Nigerdelta en de daarop volgende onafhankelijkheidsverklaring door de Ibo's tot een bloedige burgeroorlog. Het was de eerste Afrikaanse oorlog die de aandacht trok van de westerse media. Stervende kinderen in Biafra, het woongebied van de Ibo's, werden via krantenfoto's het symbool van het hopeloze zwarte continent. In het ruim drie jaar durende conflict kwamen naar schatting drie miljoen mensen om.
De moord op zoveel burgers en de erbarmelijke gezondheidszorg waren in 1971 aanleiding voor de oprichting van Artsen zonder Grenzen. De burgeroorlog werd gevolgd door vele jaren van militaire dictatuur waarbij de Ibo's systematisch kansen onthouden werden, en in het hele land de tegenstellingen tussen arm en rijk zich verscherpten. Een dieptepunt was de executie van de schrijver Ken Sa ro-Wiwa , die zich had ingezet voor het lot van de deltabewoners en onder andere Shell beschuldigde van uitbuiting en de vernietiging van het leefmilieu.
De lekkages in de pijpleidingen zijn het gevolg van sabotage en gebrekkig onderhoud, met vreselijke risico's van brand en vervuilde waterbronnen. De partijen blijven tegenover elkaar staan. Shell zegt dat het bedrijf machteloos is tegenover moedwillige sabotage. De vertegenwoordigers van de bevolking eisen dat de olie wordt opgeruimd en dat zij compensatie krijgen. De Nigeriaanse machthebbers die het grootste .deel van de oliewinsten ten eigen bate gebruiken, beweren dat ze fondsen tekort komen.
Geen buitenstaander kan de technische en juridische merites van de nieuwste beschuldigingen beoordelen. Ik ben zelf ook al te lang niet meer in de delta geweest om zelfs maar een oppervlakkige indruk van de situatie te hebben. Ons onbehagen over dergelijke onoverzichtelijke situaties neemt al gauw de vorm aan van onverschilligheid. Dergelijke gevoelens zijn hier niet op zijn plaats. Niet alleen gaat in Nigeria achter de chaos een land schuil met een geweldig potentieel aan mensen en hulpbronnen. Zelfs als we nu collectief rigoureuze energiediversificatie- en bezuinigingen door zouden voeren, blijven we in de komende decennia sterk afhankelijk van olie als transportbrandstof. En dus is de olie in de Nigerdelta meer dan vroeger van belang voor de hele wereld. Er is geen keuze dan daar sociaal, economisch en ecologisch verstandig mee om te gaan.
Kan de patstelling doorbroken worden? Allereerst de olie. Zonder de installaties te ontmantelen of de binnenlandse behoefte in gevaar te brengen, zou het grootste deel voorlopig in de grond kunnen blijven. Althans totdat onnodige milieuschade - door wie ook veroorzaakt - vermeden kan worden en de baten op een rechtvaardige manier kunnen worden verdeeld.
Olie is te kostbaar om te verspillen, juist voor toekomstige generaties Nigerianen die geboren zullen worden in
een land waar nog veel te ontwikkelen valt. Bovendien zal uitstel van exploitatie de efficiëntie verhogen (omdat de technologische kennis toeneemt). De hoge prijs maakt het nu ook mogelijk om de productie terug te schroeven zonder inkomsten te verliezen. Het probleem van de olie is door en door politiek. Zolang de partijen niet met elkaar praten, worden de spanningen alleen maar groter en kan er geen sprake zijn van verantwoorde exploitatie. Er schieten me twee voorbeelden te binnen: Sri Lanka en Noord-Ierland. Natuurlijk, er zijn talloze verschillen met Nigeria, waar geen vergelijkbare gewapende guerrilla bestaat en wel belangrijke delfstoffen gevonden worden. Maar in alle drie de landen was en is er sprake van decennialange bloedige conflicten die onoplosbaar lijken, In Sri Lanka wordt het bestand met de Tamil Tigers nog af en toe geschonden; in Noord-Ierland lijkt nu eindelijk de basis voor duurzame vrede gelegd. In beide gevallen is hulp van buitenaf cruciaal geweest, respectievelijk van de Noren en van de VS. Daarbij ging het om langdurige diplomatieke onderhandelingen achter de schermen tussen partijen die elkaar zeker in het begin niet wilden ontmoeten. Dat lijkt me ook noodzakelijk in Nigeria: echte onderhandelingen tussen de Ibo's en andere bevolkingsgroepen, en tussen Shell en de federale staat en de milieubeweging. Discrete onderhandelingen wel te verstaan, met hulp van een neutrale, geduldige buitenstaander. Net zoals de Noren Sri Lanka hebben 'geadopteerd', zou ook Nederland zich kunnen opwerpen als mogelijke bemiddelaar in Nigeria. Gezien de ambities van minister Koenders om de ontwikkelingssamenwerking te herzien, zou dit een geheel nieuwe insteek vormen. Dat het hier gaat om een Nederlands-Engels bedrijf zou een pluspunt kunnen zijn, naast de goede reputatie die Nederland in Afrika heeft. Wellicht moeten Shell en Milieudefensie maar eens met hem praten. Het klassieke argument van het departement dat Nigeria te rijk is om voor hulp in aanmerking te komen, wordt meer dan voldoende weerlegd door het lot van de vele ongelukkige slachtoffers van de olieovervloed. De blinde en de olifant

Plaats een reactie op "Overvloed en ongeluk"

Dr Tom de Booij zegt: Geachte Mevrouw, In uw column van vandaag schrijft U onder andere: "echte onderhandelingen tussen de Ibo's en andere bevolkingsgroepen, en tussen Shell en de federale staat en de milieubeweging". Als dit mogelijk zou zijn en alle partijen werkelijk bereid zijn om open kaart te spelen, zou mijn diepe wantrouwen jegens onze westerse samenleving, die alleen uit is op het vergroten van onze welvaart ten koste van de landen die onze grondstoffen bezitten, als sneeuw voor de zon verdwijnen. Als U mijn website leest (www.egoproject.nl , extensie 200 jaar geschiedenis Nigeria en het Biafra oorlog dagboek 1969/1970) zult U zien, dat de geschiedenis van Nigeria en de oliewinning, mij weinig hoop geeft, dat Uw overigens goede suggestie enige kans van slagen heeft. Maar ja hoop op 100 en verwachting op nul zou het adagium kunnen zijn. De koe en de haas.,. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij

( deze reactie is niet geplaatst)

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoofdstuk 3. Kloof tussen Astronomie en Astrologie? Discussie met de astronoom professor Vincent Icke

In het NRC-Handelsblad van woensdag 3 september 2008 stond het hierna volgende artikel van een gerenommeerd astronoom Professor Vincent Icke
 

Astrologie is geen lieve maar gevaarlijke onzin .
Na de 'onderwijsverbeteringen 'worden astrologisch en astronomie in de schoolboeken op één hoop gegooid

 

Professor Vincent Icke

Volgens de astroloog die mijn ouders na mijn geboorte raadpleegden zou ik scheepskapitein worden. Zij was sluw genoeg om niet ‘matroos’ te zeggen: ¡Yo no soy marinero, soy Capitán! Zo happen haar slachtoffers gretiger in die hogere rang, en kunnen de wichelaars beweren dat ik toch ten minste ergens de baas van ben geworden, als professor in de theoretische astrofysica. Astrologie is baarlijke nonsens. De ‘berekeningen’ zijn aantoonbaar onjuist en de ‘voorspellingen’ zijn oppervlakkige kletspraat. Astrologen gebruiken gegevens waarvan astronomen weten dat zij allang niet meer kloppen. Ooit beweerden astrologen te kunnen ‘bewijzen’ dat er slechts zeven planeten konden zijn. Totdat er meer werden ontdekt; met veel kunstgrepen werden die alsnog ingepast. Nu gebleken is dat Pluto toch geen planeet is, maar een zogenaamd Kuiper-object, moeten ze die weer afvoeren. Sommige astrologievarianten gebruiken een planeet (Vulcanus) waarvan wij zeker weten dat die niet bestaat. En sterrenbeelden staan niet vast in de ruimte: sterren vliegen met honderden kilometers per seconde door onze Melkweg, na een half miljoen jaar is er van de Grote Beer niks meer over. Bovendien zijn er tal van sterren die, op het moment dat wij ze zien, al niet meer bestaan omdat ze zijn ontploft. Astrologische ‘voorspellingen’ maken gebruik van platvloerse en oppervlakkige formuleringen, zodat de lezer er altijd wel iets in vindt dat ‘uitkomt’. Een voorspelling is niet zoiets als ‘Er zal u een ongeluk overkomen’. Wat dan? Koffie op uw overhemd? Lekke band? Frontale botsing op de A4? Een echte voorspelling bevat tijd, plaats, en middel: ‘Op 10 september 2008, te 14:22 plaatselijke tijd, zult u op de Koornbeursbrug te Leiden worden omvergelopen door een verstrooide professor in de theoretische astrofysica.’ Zo kunnen de astrologen het nooit. Zelfs methodologisch gezien is astrologie onhoudbaar. Er zijn tienduizenden soorten astrologie, maar slechts één sterrenkunde. Geen twee astrologen zeggen ooit hetzelfde in een horoscoop, tenzij het afgesproken werk is. Wie echter vraagt naar de Lorentz Transformatie, of naar de elektrische lading van het t-quark, krijgt van een professor uit Samarkand precies hetzelfde te horen als van een student uit Leiden. Voor een wetenschapper is het alleen daarom al duidelijk dat astrologie niet deugt. Astrologie is onzin, maar is dat erg? Ach, hmmm, nou ja. Het is wel onzin, maar het is hele lieve onzin, zeker vergeleken met de levensgevaarlijke predicaties van nationalisme en racisme. Astrologische producten hebben een functie, zoals alle andere sprookjes. De grootste dagbladen in ons land schrijven geen woord over wetenschap, maar publiceren wel een dagelijkse horoscoop. Laatst was ik bij een trouwerij, waar de ambtenaar van de burgerlijke stand uitgebreid inging op de horoscoop van de echtelieden. Wanneer iemand die de maatschappij vertegenwoordigt zoiets rustig kan doen, dan kan een wetenschapper zich beter drukken en alvast een extra glas champagne proberen te bemachtigen. Is het erg? Hmmm... Toch wel een beetje, want door de ‘verbeteringen’ die allerlei didactiekpriesters op onze scholen hebben losgelaten, worden in de nieuwe schoolboeken astrologie en astronomie op één hoop gegooid. Hoor en wederhoor, nietwaar. Ook medici en kwakzalvers worden in lesboeken op voet van gelijkheid behandeld. Het zou interessant zijn om dat uit te breiden tot het verkeersonderwijs, want het verschil tussen de rechter- en de linkerweghelft is maar betrekkelijk.Het is een onthutsende ervaring om mensen op tv te zien uitweiden over astrologie, aura’s en graancirkels, zonder dat zij beseffen dat hun kletspraatjes het heelal in snellen door datgene wat zij ontkennen: de wetenschap. Onlangs zag ik hoe drie helder denkende mensen – Spaink, Möring en Borst – werden weggehoond in een tv-confrontatie met zo’n leep kruidenvrouwtje. Maar de camera’s waren al ingepakt toen Borst een gelovige, die hem zojuist nog had verzekerd als een kievit te lopen dankzij genoemde toverkol, op krukken naar haar auto zag strompelen. Is astrologie erg? Jazeker. Tot voor kort ging er in astrologenland wel veel geld om, maar de poet was verdeeld over veel praktiserenden en de gevolgen waren beperkt. Met de komst van betaal-tv en soortgelijke agressieve commercie is de schade veel groter geworden. Het is vergelijkbaar met het Sylvia Millecam-effect: een ernstig zieke patiënt gelooft in de voorschriften van een kwakzalver – en sterft daardoor een jammerlijke en waarschijnlijk onnodige dood. Zulke dingen zijn echt vreselijk, dus zo lief is de astrologie helaas niet meer. Ten slotte nog dit: astrologie is niet alleen vals en voor echte gelovigen soms gevaarlijk, maar ook bijzonder lelijk. Dat is een esthetisch argument en heeft dus geen bewijskracht, maar toch vind ik het gek dat de meeste mensen de werkelijkheid minder aantrekkelijk vinden dan een fabeltje. Het is juist zo prachtig om te begrijpen wat zich in het heelal afspeelt. Stel dat je oren hebt zo groot als ons zonnestelsel. Dan kun je het waaien van de wind in onze Melkweg horen, het knisteren van het ijskoude winterweer van de interstellaire gasnevels, het sissende geboortegeluid waarmee jonge sterren hun gasvormige navelstreng uitstoten, het donderende knallen van ontploffende supernova’s. Als je oren had die gevoelig waren voor radiostraling zou je de pulsars kunnen horen. Sommige van deze relativistische sterren maken duizend maal per seconde een klikgeluid. Dat geeft een toon die driemaal zo hoog is als het zoemen van een bij. Een bij is een centimeter groot en weegt nog geen gram. Zo’n ster heeft een doorsnee van 20 kilometer en weegt bijna anderhalf maal zo veel als de zon. Zo mooi zouden we het zelf niet hebben kunnen verzinnen. En je kunt het berekenen, als je maar weet hoe. Met de Nederlandse supercomputer bij SARA in Amsterdam, aangestuurd door mijn trouwe Apple, kan ik laten zien wat er van een zonnestelsel overblijft als de centrale ster ontploft. Bij ons gaat dat over vijf miljard jaar gebeuren. Dat is pas voorspellen! Maar laat ik me niet te veel opwinden, en mij houden aan de waargenomen feiten. Ergens tussen Mars en Jupiter draait een steenklomp van een paar kilometer groot onverstoorbaar zijn rondjes om de zon. Het is Asteroïde 7508 Icke, naar mij genoemd door zijn ontdekkers, Ingrid en Kees van Houten. Wie nu nog in de invloed van planeten op ons leven gelooft, is dus gewaarschuwd: mijn dubbelganger houdt jullie scherp in de gaten! Vincent Icke is hoogleraar theoretische sterrenkunde aan de Universiteit Leiden

Na het lezen van dit artikel  van Professor Icke in het NRC-Handelsblad, voelde ik mij gedrongen om de Professor een brief te schrijven, waarin ik enkele kritische kanttekeningen heb geventileerd. Hieronder vindt U de brief, die ik zondag 7 september 2008 aan Professor Icke verstuurde .

 
Zondag 7 september 2008. Brief aan Professor Icke
Zeer geachte Heer Icke,
Allereerst wil ik mij zelf even voorstellen. Tom de Booij, geboren 25 aug. 1924. Studie geologie Univ Amsterdam en Bern (1942 -1954). Gepromoveerd 1954 onderwerp geologie Francardo Corsica. Wetenschappelijk hoofdambtenaar Universiteit Amsterdam 1958-1970. Ontslagen, omdat ik aan de studenten geopolitiek wilde doceren. De student bewust te maken voor de consequentie van de ongelijke verdeling van grondstoffen en de implicatie op economisch, politiek en sociaal gebied. Daarna vele autodidactische studies ondernomen (neurowetenschappen, astronomie en sinds 1998 ook astrologie}. In 1999 een website begonnen  www.egoproject.nl  Over diverse onderwerpen o.a. de relatie astronomie-astrologie. Als U op mijn website aanklikt 'egoproject.nl/star' ziet u een aantal Uranische nieuwsbrieven. Onder nummer 21 en 22 heb ik het een en ander gezegd over deze relatie.  (zie bijlage)
Vele argumenten kan ik aanvoeren, die stroken met Uw oordeel over de verwerpelijke astrologiebeoefening, in het bijzonder de prostitutie uitgeoefend door sommige astrologische medewerkers van dag- en weekbladen en als schrijnend en schandalig voorbeeld de eveneens door Uw gewraakte RTL uitzending. Ik ontmoet vele mensen die dezelfde mening hebben als U ventileert in uw artikel. Op mijn vraag of ze zich wel eens hebben verdiept in de astrologie en vooral ook in de geschiedenis, toen de astrologie en astronomie duizenden jaren geleden nog een onlosmakelijk geheel vormden, bleken deze mensen zonder uitzondering niet gehinderd te zijn de kennis van het onderwerp .
Mijn horoscoop heb ik door acht verschillende gerenommeerde astrologen laten opmaken en tot mijn niet geringe verbazing bleken alle horoscopen opvallend eensluidend waren, alhoewel hier en daar andere nuances naar voren kwamen. Dat dit geen bewijs vormt voor het bestaansrecht voor de astrologie is mij duidelijk. Dat de astrologie werkt begrijp ik totaal niet en is zonder meer verbijsterend. Ik geef U als bijlage enkele citaten uit mijn nieuwsbrief 22 (zonder figuren). Mocht u toch, ondanks Uw negatieve visie over de astrologie, mijn website nader zou willen bestuderen, zou ik zeer erkentelijk zijn voor uw (misschien niet malse) kritiek. Vooral op uw vakgebied kan ik misschien onzin uitkramen. Ik hou van de wetenschap. Als ik ergens een omissie gemaakt heb en word ik daarop op gewezen, ben ik altijd heel erg blij, want dan kan ik mijn theorie bijstellen en eventueel verwerpen door kennis van feiten die tegen mijn geponeerde stellingen pleiten. Inmiddels met de vriendelijke groeten,
Tom de Booij

PS Uw bijdrage in de TV uitzending de "Wereld draait door" vond ik bijzonder waardevol. Uw vakgebied is minstens zo boeiend misschien nog wel boeiender dan de geologie. Mijn stelling betreffende ons heelal is :"Waar geen begin is kan ook geen einde zijn ". Dat geeft mij een zekere troost want anders wordt het mij te veel van het goede.
 

Dinsdag  9 september 2008 Brief van Professor Icke
Geachte heer De Booij,
Dank voor uw email:"Vele argumenten kan ik aanvoeren, die stroken met Uw oordeel over de verwerpelijke astrologiebeoefening, [...] Op mijn vraag of ze zich  wel eens hebben verdiept in de astrologie en vooral ook de geschiedenis, toen de astrologie en astronomie duizenden jaren  geleden nog een onlosmakelijk geheel vormden, bleken deze mensen zonder uitzondering niet gehinderd te zijn de kennis van het onderwerp".
Dat zal u voor de meesten van mijn collega's wel meevallen, denk ik. Wat mijn collega's en ik daarbij steeds weer constateren is, dat er helemaal niet zoiets bestaat als "de" astrologie. Er zijn er tienduizenden soorten van, die allemaal wat anders beweren. En als wij ons dan beperken tot een specifiek type, om 't even welk, dan blijkt uit alle nette (dubbelblind) experimenten dat die astrologie inhoudsloos is. Voor zover er sprake is van "uitkomen" van  "voorspellingen", gaat het onveranderlijk om anecdotische zaken die zelfs de meest elementaire kritische toets niet kunnen doorstaan. Daarom heeft verdere "studie" geen zin, en is voor de astronoom tijdverspilling. De goede raad van een wijze medemens geeft ons meer houvast en grotere zekerheid dan wichelarij. De echte wetenschap geeft ons meer vreugde dan verzinsels. Vriendelijke groeten, Vincent Icke

Dinsdag 9 september Brief aan Professor Icke
Geachte heer Icke, Dank voor uw antwoord op mijn e-mail van 7 september jl, dat aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. U schrijft o.a :"Daarom heeft verdere "studie" geen zin, en is voor de astronoom tijdverspilling.". Deze constatering beschouw ik dan ook als een direct antwoord op mijn  laatste zinnen van mijn brief aan U, die ik hier na citeer:
"Mocht u toch, ondanks Uw negatieve visie over de astrologie, mijn website nader zou willen bestuderen, zou ik zeer erkentelijk zijn voor uw (misschien niet malse) kritiek. Vooral op uw vakgebied kan ik misschien onzin uitkramen. Ik hou van de wetenschap. Als ik ergens een omissie gemaakt heb en word ik daarop op gewezen, ben ik altijd heel erg blij, want dan kan ik mijn theorie bijstellen en eventueel verwerpen door kennis van feiten die tegen mijn geponeerde stellingen pleiten"
Toch neem ik vrijheid om U nog eens lastig te vallen met vragen op zuiver astronomisch gebied, aangezien ik daarin net zozeer geïnteresseerd ben als in de astrologie, vooral als het gaat over de zgn.'ontbrekende' materie van onze kosmos. Met de vriendelijke groeten,
Tom de Booij
'Ontbrekende' materie: Govert Schilling zegt hierover: "Hoewel er in het heelal miljarden sterrenstelsels te zien zijn, vertegenwoordigen deze maar een klein deel van de totale hoeveelheid normale materie in het heelal. De meeste materie die tijdens en kort na de oerknal is gevormd, moet elders verstopt zitten"  

Naschrift:  Ik heb vele positieve berichten gekregen van astrologen, die blij waren met mijn  kritiek op het artikel van Professor Icke.
 
1. Hallo Tom, Dank voor je bericht, dat ik zojuist via Adrie ontvangen heb. Namens de Asas heb ik zojuist een tegenreactie gestuurd aan het NRC Handelsblad. Ik weet nog niet of ze tot integrale plaatsing overgaat. Even zo goed stuur ik je deze ingezonden brief, zodat je weet dat ook de ASAS tegengas geeft. Dank ook hartelijk voor jouw reactie!Vriendelijke groet,
Dorien de Vries
2. Lieve Tom, Ik heb de artikelen van Prof. Vincent Icke,altijd geestig en intelligent gevonden. Behalve als het onderwerp ook maar even buiten zijn straatje lag.Dan is zijn houding heel hautain en laten we eerlijk zijn,nogal dom Je in het onderwerp verdiepen komt,volgens mij niet in z'n hoofd op. "Een veroordeling zonder onderzoek is het toppunt van onwetendheid".En dat zei Einstein indertijd. Verwacht er maar niet teveel van. Goed dat hij eens wat tegengas heeft gekregen. Heel hartelijke groet ,
Jeannette
3. Geachte heer De Booij, Ik ontving uw berichten en heb deze doorgestuurd naar de voorzitter van de AVN Menno Noordervliet. Persoonlijk (en ook namens de AVN) ben ik heel blij met uw reactie tegen de oneiglijke kritiek van prof. Icke die helaas in een vooraanstaande krant zoals het NRC is geplaatst. U nog veel succes toewensend, Met vriendelijke groet,Astrologische Vakvereniging Nederland Barbara van Oosterzee, contactpersoon
4. Hallo Tom, Heel fijn dat jij en anderen dit doen - het wordt hoog tijd dat astrologen opkomen voor zichzelf! Als mijn Nederlands beter was zal ik het zeker meer doen! Groetjes Faye Cossar Amsterdam School of Astrology
5
. Beste heer de Booij, Veel dank voor uw inspanningen om de astrologie in een helder daglicht te stellen, Met vriendelijke groet, Kunnie Gras
6  Hoi Tom,Ik heb via astrotwolist jouw reactie op het artikel van Professor Icke gezien en gelezen, maar nog niet 'bestudeerd'. Bestuderen gebeurt bij mijn niet in dezelfde beweging als het lezen ... Ik vind het fijn dat je dat doet, alhoewel het voor jou natuurlijk geen zware inspanning is. We hebben inderdaad mensen als jij nodig om het woord te nemen, en te schrijven, want de ernstige astrologie staat onder zware druk. Onze astrologie wordt momenteel in één pot gegoten met een hoop dingen die niet kosjer zijn en met mensen die de astrologie op een verkeerde manier hanteren. In 2011 gaat Uranus mundaan onder de horizon, ik hoop dat we niet met z'n allen terug op de brandstapel moeten .... Ik weet niet hoe Professor Icke daar op zal reageren, maar als ik heel eerlijk mag zijn denk ik niet dat hij van zijn stuk is. Hij is volgens mij ijdel genoeg om niet van zijn stuk te raken ... Bewijze hiervan is de fierheid waarmee hij meldt dat er ergens tussen Mars en Jupiter een steenklomp met zijn naam rondjes draait. Ik heb al eerder ergens geschreven dat het doel van de gemiddelde Astroloog veel nobeler is dan dat van de gemiddelde astronoom. "Hij/zij staat uren en uren in weer en wind te turen naar het heelal in de hoop iets te vinden om zijn/haar naam te geven.)Zijn geboortegegevens staan ergens op astrotwolist, desgevallend kan ik ze jou bezorgen. In bijlage een artikel(die naam waardig?) dat ik schreef in verband mijn stelling dat we nog 2 planeten nodig hebben om ons astrologisch model volledig te maken.Er staan daar ergens ..... daar moet nog mat bij komen ... Ik heb ondertussen ook een bescheiden website ... URL : http://www.zeus-horoscopie.be Leuk om nog eens iets van je gehoord te hebben. Zien we je in Oldenzaal?Geniet verder nog van je Uranus
  terugkeer !!I! Kusje van je Zusje Zus Luyckx
7. Ha Tom inmiddels de mail wel ontvangen, en je brief aan de professor gelezen, mooi tongue in cheek, die kritiek van je, ik ben benieuwd of hij reageert. Het was fijn je weer eens gesproken te hebben, wanneer ik de volgende maal naar de van Rijns toe ga, dan kom ik graag ook bij jou en Adriënne langs, liefs Mariëtta
8. Hallo Tom, Goed gedaan, goed geschreven. AVN en ASAS hadden naar mijn mening al bij het begin van die programma,s openlijk stelling moeten nemen tegen die flutprogramma,s die op TV uitgezonden worden. Maar nu pas, nu anderen ingegrepen hebben, (SP en RADAR) komen zij tevoorschijn en persoonlijk vind ik dat een toch wel aan de late kant. Hier werd de kar niet getrokken maar wordt er nog wat achteraan gehobbeld. Ik ben dus geen lid van de beroepsvereniging en zal het ook niet worden. Jammer maar daardoor zijn de integere astrologen behoorlijk de dupe geworden. Zelfs goede astrologen hebben aan het programma meegewerkt en zijn uitgebuit. Door schade en schande wijs geworden? De kans voor zo een professor om dit nu aan de kaak te stellen is begrijpelijk, hij neemt zijn kans waar. Als de beroepsverenigingen eerder aan de bel getrokken hadden dan hadden de astrologen zelf de goede naam kunnen redden is mijn mening. Zelfs Lea heeft aan dit programma meegewerkt. Velen van ons, ik ook hebben ooit een uitnodiging gehad en geweigerd om aan deze commerciële toestanden (waar alleen maar een bedrijf rijk van wordt en de rest van onze natie armer) mee te werken. Tja en nu moeten wij ons hachje gaan redden, een beetje laat mag ik wel zeggen. Het is erg jammer maar SBS gaat gewoon door met haar uitzendingen en dat stoort me nog het meest. Het is zo oneerlijk wat de mensen daar voorgeschoteld krijgen. En dan mogen de astrologen die integer werk verrichten het gaan uitleggen dat zoiets nep is. De omgekeerde wereld© Misschien klink ik wat kwaad maar ik ben vooral teleurgesteld. Maar erg bedankt voor jouw brief en je goede werk in deze.Hopelijk weer eens tot ziens' © in Oldenzaal misschien?Groetjes Jeanne Derks .
9. Dag meneer de Booij,Ik las op de astrotwolist uw brief aan prof Icke, en was zeer onder de indruk. Daarna heb ik een kijkje genomen op uw website, en ook dat vond ik meer dan interessant. Complimenten dus.
Ik ben al langere tijd bezig met het onderzoeken van de 'oude' astrologie, met name in de tijden dat astronomie en astrologie nog 1 waren. Ik ben van mening dat dit een esoterische vorm van astrologie was, die verloren is gegaan in de loop der eeuwen. Zo Boven Zo Beneden behelst een grote, esoterische, of zo je wilt, hermetische theorie. De term an sich word naar mijn mening veel te gemakkelijk door astrologen in de mond genomen, zonder dat zij weten waar dit werkelijk over gaat. Astrologie is zoveel meer dan alleen het duiden van horoscopen, het betreft hier een spirituele wijsheid die zijn weerga niet kent. Ik buig me, net als u, over het gegeven waarom astrologie werkt. Dát het werkt weet ik. Waarom het werkt... ik hoop een antwoord te hebben gevonden, al is die niet wetenschappelijk van aard. Dat laatste is ook niet relevant, omdat de wetenschap subjectief is en in zijn onschuld claimt objectief te zijn. Dat op zich is al een religieus standpunt. Het geheim, waarom de astrologie werkt, ligt in het Emeralden Tablet waarin Thot, of De Driewerf grote Hermes, vertelt hoe dit in elkaar steekt. Je ontkomt er dan niet aan, om een hoog spirituele werkelijkheid te erkennen, onderzoeken en te herkennen. Dit is ook wat de Egyptenaren deden met hun sterrenkunde. Het 'boek' de 12 uren van de nacht, wat een beschrijving geeft van een magische training met als decor Nuit, de sterrenhemel zelf, is in dit opzicht bijzonder interessant. Maar goed, of dit de ultieme waarheid is ... ik ben nog steeds bezig me te ontwikkelen, te onderzoeken, te lezen etc. Er moeten nog vele verbanden worden gelegd tussen verschillende disciplines. Nogmaals, mijn complimenten. Was u maar degene die geïnterviewd werd door het NRC in antwoord op het artikel van prof Icke ... hartelijke groet Elodie Hunting
10. Dag Tom,We hebben elkaar een paar keer gesproken op de congressen voor astrologie in Oldenzaal en Soesterberg (over 5 en 6). Zojuist heb ik je brief en bijlagen gelezen die je geschreven hebt aan Professor Icke.Mooi dat je het initiatief neemt om te reageren op deze Professor. Of hij onder de indruk zal zijn durf ik te betwijfelen. Ik denk dat de kans erg groot is dat hij niet verder wil denken dan zijn neus lang is en zijn vooroordelen liever in stand houdt dan te gaan twijfelen. Ben benieuwd of er nog een antwoord komt van Professor Icke. Kom je in november nog naar Oldenzaal? Hartelijke groet, Nicolette de Wijn
.
11
. Hallo Tom Wat een geweldige en tevens keurige brief heb je gestuurd aan de Professor. Astro- TV heeft wel wat los gemaakt. Volgens mij heeft hij inmiddels al ontzettend veel tegengas gekregen en terecht. Bedankt voor het doorsturen van de brieven. Heel veel groeten van Jo van Glabeek PS Jammer dat de Krab nog steeds niet geaccepteerd wordt.
12. Geachte heer Tom de Booij, Uw email met bijlagen over het artikel van professor Vincent Icke in NRC-Handelsblad van 3 september j.l. hebben we bij de WvA - Werkgemeenschap van Astrologen in goede orde ontvangen. We vonden een onmiddellijke reactie daarop niet juist, omdat we daarmee waarschijnlijk slechts hadden bijgedragen aan nog meer ongewenste aandacht voor de astrologie. Bovendien voelden we ons door zijn artikel niet aangesproken in die zin dat we ons zouden moeten verdedigen, terwijl we ons voor de omgang met astrologie in de media en in schoolboeken niet verantwoordelijk voelen, noch voor zijn interpretatie van de toespraak van een niet met name genoemde trouwambtenaar. Voor een enigszins bezonken antwoord aan u is nu wel de tijd gekomen. Prof. Icke eindigt zijn betoog met een, waarschijnlijk grappig bedoelde, waarschuwing: "Wie nu nog in de invloed van planeten op ons leven gelooft, is dus gewaarschuwd: mijn dubbelganger (Asteroïde 7508 Icke) houdt jullie scherp in de gaten!" Het komt ons voor dat niet alleen het einde ervan, maar zijn gehele artikel gericht is aan astrologen die geloven aan de (door Icke bedoelde en verafschuwde) soort invloed van planeten op ons leven. Op zijn minst geeft hij er blijk van dat hij gelooft dat de astrologen geloven aan een dergelijke invloed. Daarmee schaart hij zich onder dezelfde soort gelovigen als welke door hem nu juist zo verketterd worden. Met zulke gelovigen wil onze astrologie vanzelfsprekend niet graag in één adem genoemd worden
 Professor Icke zou kunnen weten dat rechtgeaarde astrologen, waartoe ook wij ons bij de WvA rekenen, allang hebben geconstateerd dat (citaat uit The Innersky, hst. 1.3 van WvA-astroloog Paula Schreurs, www.innersky.org): "de gegevens waarmee wij bij het duiden van een horoscoop werken los staan van de oorspronkelijke astronomische feitelijkheid. We werken met een plaatsvervangend verband. Bij een horoscoop moet dan ook niet gedacht worden aan een feitelijke invloed vanuit de sterrenhemel maar aan een, door onszelf ontworpen en geprojecteerd, grondleggend referentiekader dat een werkmodel is voor de echte werkelijkheid, zoals dat in elke erkende wetenschap gebruikelijk en onontbeerlijk is." Zonder die referentiepunten valt er niet te meten, laat staan te weten. Dat die astrologische referentiepunten een relatie hebben met (soms achterhaalde en soms nog niet vastgestelde) astronomische referentiepunten, wil nog niet zeggen dat ze rechtstreeks afhankelijk zijn van elkaar. De astrologie ontwikkelt zich, net zoals de astronomie en andere wetenschappen, aan de hand van haar eigen hypotheses. Je zou kunnen zeggen dat prof. Icke naar de astrologie kijkt met de blik van een astronoom die er vanuit gaat dat de astrologie nog rechtstreeks gekoppeld is aan de astronomie. Maar dat is allang niet meer het geval, ongeveer net zo (citaat uit zijn artikel) "als er sterren zijn die op het moment dat wij ze zien al niet meer bestaan ... " Het is jammer dat noch zijn dubbelganger noch professor Icke zelf ons toch niet zo scherp in de gaten heeft, maar dat komt ervan als de ene wetenschap de andere verbant ... Wij maken ons, evenals u én professor Icke, zorgen over de verwerpelijke astrologiebeoefening van sommigen en de disproportionele aandacht daarvoor. In antwoord daarop kiest onze werkgemeenschap ervoor aan zichzelf en onze astrologie te blijven werken en daarbij een zo wetenschappelijk mogelijke poging te doen een antwoord te vinden op de o.a. ook door u gestelde vraag: "Hoe is het mogelijk dat astrologie blijkt te werken?" We streven ernaar t.z.t. een artikel over dit onderwerp in ons tijdschrift Urania te publiceren. We sturen u dat nummer dan graag toe. Met dank en waardering voor uw inspanningen, namens de WvA, Oep EIbers, voorzitter van de Stichting werkgemeenschap van astrologie.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Enkele citaten uit mijn Uranische Nieuwsbrief 22

De steeds groter wordende kloof tussen de Astronomie en de Astrologie
Inleiding
Het is weer heel lang geleden, dat de laatste Uranische Vijfster Nieuwsbrief (nr. 21 van 26 november 2003) is verschenen. De astronomen hebben een totaal ander beeld over deze zelfde planeten. Het leek een eenvoudig uitgangspunt, maar het bleek al spoedig dat het verschil tussen de astronomie en de astrologie zich niet laat vangen door te na te gaan hoe men denkt over de planeten. Het verschil ligt veel dieper en fundamenteler en lijkt bijna onoverbrugbaar. Via het internet heb ik kunnen zien hoe de astronomie zich in een sneltreinvaart ontwikkelt en er wordt dan ook door de astronomen gesproken over de gouden eeuw van de astronomie. Deze ontdekkingen zijn te vergelijken met de ontdekking van Copernicus, die zag dat de zon niet om ons heen draait, maar dat onze aarde om de zon draait. Hier ligt nu juist ligt het grote verschil tussen de astronomie en de astrologie. De astronomie doet je beseffen dat ons bestaan op aarde in het niet valt bij de onmetelijke kosmos met zijn miljarden sterrenstelsels die weer bestaan uit vrijwel ontelbare sterren zoals onze zon of nog veel groter. Het is als het ware dat ons ego verdampt.
De astroloog plaatst de aarde in het centrum van het zonnestelsel. Hij gaat na wat de invloed van deze hemellichamen op het leven op aarde en in het bijzonder op de individuele mens vastgelegd in de horoscoop. Vroeger waren de astrologen tevens astronomen. In de laatste paar honderd jaar zijn deze beide wetenschappen uit elkaar gegaan. De belangstelling van de kant van de westerse astrologen voor de astronomie is sterk afgenomen en de astronomen beschouwen de astrologie als een soort bijgeloof.
Zo te zien bestaat er een vrijwel onoverbrugbare kloof tussen de astronomen en de astrologen. Toch is er iets merkwaardigs aan de hand. Bij de voorbereiding van deze nieuwsbrief zijn we iets tegengekomen, dat volgens ons een prioriteit verdient om eerst te behandelen. Wat is namelijk het geval, wanneer astronomen de sterrenbeelden de revue laten passeren, geven ze bij bepaalde sterrenbeelden een bijbehorend verhaal uit de Griekse mythologie. Let wel uit de patriarchale religie en gaan geheel voorbij aan de voorgeschiedenis, die deze mythen hebben gehad in de tijd van de Grote Moeder religie. Reden waarom we er goed aan doen om de astronomen en astrologen nader in contact te brengen met de oorsprong van de door hun gebruikte mythen.
Uiteraard hebben deze 88 sterrenbeelden niets te maken met de werkelijke plaats en relatie van de sterren van een sterrenbeeld onderling. Het is een projectie op een denkbeeldige hemelbol: een menselijke constructie.
Verschil en overeenkomst tussen een astronoom en een astroloog
Onze Stichting DWA wil een poging ondernemen om de astronomen en astrologen meer begrip te laten opbrengen voor elkaar's manier van denken en onderzoeken. Ik heb daarbij getracht om na te gaan wat de overeenkomsten en verschillen zijn tussen de astronoom en de astroloog. (Let wel, ik ben me uitsluitend beperkt tot de Westerse astrologie). Zoals ik al heb opgemerkt dat als het gaat om de beschrijving van sterrenbeelden of hemellichamen beide disciplines naar dezelfde Griekse patriarchale mythen refereren. Het verschil is tussen de astronomen en astrologen is echter, dat de eerst genoemde de mythologie van bijvoorbeeld het sterrenbeeld Ram beschrijft zonder daar verder iets van een betekenis of duiding aan te geven. Terwijl de astrologen aan deze mythen wel een symbolische duiding geven. . Maar het vreemde doet zich voor, dat de astronomen nog steeds gebruik maken van denkbeelden, die in vroegere tijden zijn ontwikkeld. In die tijd keek men heel anders aan tegen de verschijnselen aan de hemel. In de eerste plaats hebben we aan het sterrenbeeld Grote Beer laten zien, dat de sterren van het sterrenbeeld zich niet in een vlak bevinden, maar dat het een projectie is van ver van elkaar gelegen sterren op een plat vlak. Het is dus een menselijke interpretatie. Dit wil echter niet zeggen, dat de mens niet als medium of klankbord zou hebben gediend voor het ontvangen en registreren van kosmische invloeden. In 1922 heeft de IAU in feite de sterrenbeelden losgelaten door de hemelbol in 88 gebieden rond de sterrenbeelden te verdelen. Daar is op zich zelf niets mis mee. Het is een referentiekader waar de verschillende hemellichamen en verschijnselen op aangegeven kunnen worden, net zoals op een kadaster van een gemeente of land. Maar men zou verwachten, dat de astronomen zich uitsluitend bezig houden met de beschrijving van de hemellichamen en hun verschijnselen en daarbij niet terug grijpen naar oude Griekse mythen. Daarbij komt nog dat deze Griekse mythen duidelijk een weerslag van de patriarchale overheersing van de vroegere matriarchale Moeder Godin religie. Als astronomen zich laatdunkend uitlaten over de astrologie, lijkt het ons zinnig om eens na te gaan wat de reden vormt waarom zij bij hun astronomische beschrijving toch terugvallen op deze Griekse mythen.
Zijn de astronomen gevoelig voor deze mythologische inbreng?
Zou het toch zo zijn dat de astronomen, meer dan ze zelf misschien willen toegeven, gevoelig zijn voor deze oorspronkelijke gedachten patronen? Het lijkt mij in ieder geval dat astronomen, die afgeven op de astrologie, zich tenminste deze vraag mogen stellen. De astronomen houden zich strikt aan de hemelverschijnselen, die zij waarnemen en onthouden zich daarbij aan de eventuele invloeden die deze op het leven op aarde zou kunnen hebben. Geheel anders dan de vroegere astronomen, die toch een duidelijk verband zagen tussen de hemellichamen en de mens op deze aarde. Zo boven, zo beneden was hun parool. Door de recente foto's die de Hubble Ruimte Telescoop van ons universum heeft gemaakt, voelt men zich inderdaad als een nietig schepseltje levend op een hemellichaam omringd door een dun vliesje waar men voorlopig nog genoeg zuurstof kan opnemen om in leven te blijven. We kunnen nu ook zien wat er met onze zon gaat gebeuren over een aantal miljard jaren, hoe we uiteindelijk een kleine witte dwerg worden. Al deze eindfasen, alsook het begin van ons zonnestelsel, zijn door foto's van het heelal te zien. In één woord adembenemend, maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken, dat hoe onbelangrijk we ook mogen zijn we toch een onderdeel van dit heelal vormen en de invloed daarvan op ons dagelijks leven ondervinden. Het is ook voor de astronomen nu overduidelijk, dat de maan en zon een grote invloed hebben op het leven op aarde. De astrologen gaan verder en vertellen ons ook over de invloed die de hemellichamen van ons zonnestelsel hebben. De door de astronomen ontdekte stralingen afkomstig van supernovae, quasars, neutronensterren, zwarte gaten en de recentelijk ontdekte magnetars zullen misschien door de astrologen nader worden onderzocht en nagaan of deze invloeden op de mens volgens hen eveneens aantoonbaar zijn.Door de recente astronomische ontdekkingen is echter ook gebleken, dat er meer vragen zijn gerezen dan antwoorden. Zo is er voor astronomen het gigantische probleem van de donkere materie (verborgen materie dat alle sterrenstelsels omgeeft) en de donkere energie (een versnellende, afstotende kracht die op alle materie inwerkt) in het universum. Volgens de laatste theorieën bestaat ons universum voor 70% uit donkere energie, voor 25% uit donkere materie en voor 5 % de normale materie dwz alle zichtbare sterrenstelsels, planeten en U en ik. Het probleem is namelijk is, dat de astronomen geen idee hebben waar uit deze materie en energie bestaat. Dit wat betreft alles wat groter is dan wij zelf, maar het probleem doet zich ook voor in het kleine universum zoals onze DNA. Net zoals bij het universum is van het DNA is 5% de functie bekend, terwijl van 95% men geen idee heeft waarvoor het dient!. Dit wordt de junk DNA genoemd. Uit dit alles blijkt wel dat een ons heel bescheiden moet opstellen ten opzichte van zoals de macro- als microkosmos. Het allergrootste probleem voor de hemelonderzoeker is echter de klemmende vraag: "Welk deeltje veroorzaakt de zwaartekracht". Men denkt aan een deeltje dat graviton wordt genoemd, maar nog niemand heeft het deeltje kunnen aantonen. De meeste overheersende doordringende kracht van ons universum is zonder meer de zwaartekracht, maar wat dat precies is weet men nog niet.De onderzoeker van het universum ontvangt allerlei signalen uit het universum met verschillende golflengten van het electro-magnetische spectrum, zoals gamma straling, röntgen straling, ultraviolet- zichtbaar en infra rood licht, micro- en radiogolven etc. Men heeft via allerlei ingewikkelde instrumenten deze straling zichtbaar gemaakt voor onze ogen en oren. Men heeft hiermee geweldige ontdekkingen gedaan, maar dat neemt niet weg dat er misschien nog kosmische invloeden zijn, die men nog niet heeft kunnen waarnemen en die toch van invloed op de mens zouden kunnen hebben.
Shakespeare Hamlet Act I,Scene V, line 188.189: "There are more things in heaven and earth, Horatio, than are dreamt of in your philosophy".
Het is daarom nogal verwonderlijk, dat sommige astronomen zich met hand en tand verzetten tegen bepaalde pseudo-wetenschappen zoals de astrologie. Een goed voorbeeld geven Nederlandse astronomen, verbonden aan het Kapteyn Instituut in Groningen, in hun colleges aan studenten in de astronomie. In de aantekeningen 2002-2003, College I geven zij in dia 11 een beeld van de dierenriem met de volgende tekst:
ASTROLOGIE: "gelul in de ruimte"(Levi Weemoedt)
In de oratie van een van de docenten Prof. Dr P.D. Barthel gehouden op 8 juni 2004 in Groningen, lezen we een genuanceerd beeld, betreffende de relatie tussen mens en kosmos: " Met de onlangs overleden astronoom Robert Hanbury-Brown zou ik drie verbindingslijnen willen onderscheiden tussen mens en kosmos. De eerste lijn is die van de wetenschap- een niet-persoonsgebonden lijn door objectieve maar altijd beperkte kennis. De tweede lijn is die van de kunst waartoe - ik zei het al eerder- ook de aanblik van de Melkweg op een maanloze nacht gerekend moet worden. Dit is een subjectieve, persoonlijke lijn gebaseerd op schoonheidsbeleving. De derde lijn is die van de religie: een tweede persoonlijke lijn welke zin geeft aan het menselijk bestaan. Voor velen is de eerste, onpersoonlijk, objectieve lijn onvoldoende. Voor vele anderen is het mens-zijn incompleet zonder de derde lijn".
Over het punt of een mens in staat is een niet- persoonsgebonden objectieve waarneming kan doen, ben ik al uitvoerig ingegaan tijdens mijn studie over de hersenen en in het bijzonder de visuele hersenen. "Our Brains, the last Resource?"
.egoproject.nl/brains. De ons omgevende wereld bestaat niet zoals we haar zien. Onze ogen waarmee we het beeld van onze omgeving construeren, zijn uitgerust met ruim 200 miljoen receptoren die het zichtbare licht opvangen en doorsturen naar vele delen van de hersenen, die dan aan de gang gaan om deze ontvangen elektrische- en chemische signalen te verwerken door middel van een uiterst gecompliceerd netwerk van zenuwen. Hoe zich dan van al deze apart verwerkte signalen een compleet beeld vormt, is voor de neurofysiologische wereld een compleet raadsel.
De neurofysioloog John Maunsell (1995) zegt het heel treffend:
"What we actually perceive is not the image on the retina, but a 'neural image' formed in the cortex. It is not a completly accurate representation of what is going on in the world; it has been adjusted".
Mijn laatste zin van mijn werkstuk "Our brains, the last resource?" eindigt met een vraag die tot nu toe niemand kan beantwoorden:
"Our visible world is split up in four parts and processed in our brain in separate channels. Apparently we see only one non-divided world. Where is the assembly-hall? How is it functioning to bring all the pieces together so the split-up world becomes one 'reality'?".
We kunnen dus stellen, dat het beeld van de wereld een constructie is van onze hersenen en het de enige visuele werkelijkheid is, die wij kennen. Iedereen heeft zijn eigen 'regenboog'. De wereld zoals ik haar zie bestaat dus alleen voor mij. De echte werkelijkheid zullen we dus nooit en te nimmer kennen. Dat blijft het grote wonder. Trouwens de kwantumfysica vertelt ons dat als wij een lichtdeeltje (foton) waarnemen, is het of een golf of een deeltje, nooit samen. De niet-persoonsgebonden werkelijkheid stort in bij elke menselijke waarneming. Dit besef maakt ons bijzonder duidelijk dat het woord objectief en subjectief, ook maar heel betrekkelijk is. We kunnen geen waarneming doen zonder dat de persoon daarmee verbonden is. Behalve onze ogen en oren hebben we ook nog een aantal zintuigen, dat in staat zijn om signalen van onze omringende wereld te ontvangen. Vergeet niet dat het grootste zintuig onze huid is! Ook inwendige organen, hormonen etc kunnen signalen opvangen die ons leven beïnvloeden. Kortom we weten nog zo weinig van alles wat we vanuit de ruimte opvangen. Er zijn toch duidelijke aanwijzingen dat we als mens in staat zijn om signalen op te vangen, die we niet kunnen verklaren, zoals auralezen, helderzienheid, heldervoelenheid, telepathie, divinatie, Reiki etc Ook deze signalen kunnen ons wereldbeeld vormen.
Alles is met alles verbonden.
Welke problemen heeft de astrologie die om een antwoord vragen? Het antwoord op die vraag is mijns inziens zeer snel te geven door een wedervraag. Hoe is het mogelijk dat het blijkt te werken? Immers sinds vele eeuwen heeft de mensheid volgens een empirische weg opgetekend wat aan de hemel werd waargenomen en deze in verband gebracht met gebeurtenissen op aarde. Men kwam tot de conclusie door te stellen: zo boven zo beneden. Dat het blijkt te werken is mij in de afgelopen tijd gebleken, maar waarom is mij vooralsnog onduidelijk. Wel moet mij van het hart, dat ik mij niet aan de indruk kan ontrekken dat bij de duiding van een horoscoop door sommige astrologen soms naar het resultaat wordt toegedacht: 'wishful thinking'. Dit wil echter niets zeggen over de waarde die de astrologie zou kunnen hebben.
Het is een geruststellende gedachte, dat we zoals we gezien hebben slechts 5% van iets te weten, de rest is nog volkomen duister. Het enige wat ons te doen staat is om die 5% iets groter te maken door te zoeken naar verbanden tussen waargenomen verschijnselen. Eens kwam een student bij de atoomgeleerde Niels Bohr vragen wat hij van een bepaalde nieuwe theorie vond. Zijn antwoord was: "Ik verwacht er niet veel van, want de theorie is niet gek genoeg". Kortom we kunnen nog vele nieuwe ontdekkingen verwachten van de disciplines astronomie en astrologie, waarbij ze elkaar alleen maar kunnen stimuleren en ondersteunen, ipv. elkaar te verketteren. Uiteindelijk gaat het om het zelfde universum!
In ieder geval is dus gebleken dat via deze Griekse mythologie de astronomen en astrologen elkaar hebben gevonden wat betreft de naamgeving. Omdat deze mythologie dus een grote rol blijkt te spelen, hebben wij een studie gewijd aan de voorgeschiedenis van deze patriarchale Griekse mythologie. We zullen dus ook bij de behandeling van bepaalde sterrenbeelden in onze volgende nieuwsbrieven niet alleen een kort overzicht geven van de Griekse mythen, maar ook nader ingaan op de voorgeschiedenis en wel stammend uit de matriarchale mythologie van de Moeder Godin religie.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoofdstuk 4 De lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje van de Hanlostraat Den Haag

Zie voor het goede nieuws Dinsdag 1 april 2008: Uitslag kort geding : De rechter verbiedt ontruiming van woonwagen van Paula en haar zoon Jantje.

Donderdag 28 februari 2008
Mijn vriend Dirk Jordaans van het woonwagencentrum Jan Hanlostraat belde me rond 5 uur in middag op om mij te zeggen, dat in het weekblad de Posthoorn van woensdag 27 februari 2008 staat vermeld, dat door de afdeling Bouwzaken van Gemeente Den Haag in de week van 12-19 februari 2008 een sloopvergunning is aangevraagd voor Jan Hanlostraat 37.

De aanvraag voor de sloop van de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje, Jan Hanlostraat 37 Den Haag

Dat nu komt keihard bij mij binnen, want wie woont er op dat adres: het is Paula met haar invalide zoontje Jantje. In 2005 hebben talloze mensen zich ingezet om te voorkomen, dat de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje zou worden verwijderd met de sterke arm. Gelukkig werd in de Raadsvergadering van 23 februari 2006 door de wethouder mevrouw Klijnsma gezegd dat het niet zal gebeuren. Nu zijn twee jaar later, zal het dan toch gaan gebeuren? Nee, want ik zal alles op alles zetten om dit niet te laten plaats vinden. Ik ben bezig om uit te zoeken wie hier voor verantwoordelijk gesteld kan worden. In ieder geval is het de wethouder Norder, die de sloopvergunning heeft aangevraagd. Maar die kennen we al, want die heeft al heel wat op zijn sloopgeweten. Maar men zegt dat er waarschijnlijk ook nog een tweede wethouder bij betrokken is en wel wethouder Bert van Alphen. Dit lijkt mij
bijzonder onwaarschijnlijk zodat ik hem vanavond de volgende e-mail heb gestuurd: (in feite is de e-mail gedateerd 29 februari 2008 0.09) :

"Beste Bert, we kennen elkaar van de ellendige situatie van de ontruiming van de Leyweg in 2002 en de opendag op de Jan Hanlostraat in juni 2004, je was een van de weinige raadsleden,die acte de présence gaven, dat was hart verwarmend, vooral dat ik nog een hele slechte nasmaak had van andere groenlinks raadsleden in 1996/1997. Ik wil geen namen noemen, maar je weet wel wie bedoel. Wie schetst mijn stomme verbazing, dat uitgerekend jij wethouder bent van de gemeente den Haag. Maar goed, je hebt misschien gedacht dat je je progressieve gedachten die je aan mij steeds getoond hebt, beter tot uitdrukking zou kunnen laten komen. Maar je moet me niet euvel duiden dat ik misschien slecht bent geïnformeerd maar ik hoor van de vader van Paula dat zijn dochter en haar invalide zoontje Jantje  wonende op de Jan Hanlostraat 37, de gemeente den Haag in de Posthoorn vandaag heeft gepubliceerd,dat er een sloopvergunning is aangevraagd voor haar woonwagen van Jan Hanlostraat 37 in den Haag. Deze sloopvergunning is aangevraagd in de periode van 12 - 19 februari 2008. Nu hoor ik van haar Vader dat jij daar de verantwoordelijke wethouder voor bent (vroeger was dat mevrouw Klijnsma). Zeg me in Godsnaam dat ik onjuist ben  geïnformeerd, want anders begrijp ik niet meer wie ik wel en niet moet geloven over zijn progressieve doelstellingen. Ik heb hieronder een kopie gemaakt van mijn website www.egoproject.nl   extensie woonwagenbeleid zie nasleep van de ontruiming Leyweg 2.Hierin kun je lezen wat voor moeite we hebben gedaan om ontruiming te voorkomen bijna 2 jaar geleden. Je wilt toch niet zeggen dat jij daar aan mede schuldig aan zult zijn om haar woonwagen te slopen. Hopelijk ben ik aan het dromen, maar dan een hele slechte droom. Ik vraag je dringend om mij te zeggen dat ik slecht ben ingelicht. Je kunt mij bereiken dit weekeinde op nr 0519-53200 in hotel Graaf Bernstoff ( heel chique toch, niet voor GroenLinks) in Schiermonnikoog, waar ik even ga uitblazen na een groot gevecht van maanden, gelukkig  met goede afloop, met de gemeente Hilversum over het wegslepen met bestuursdwang van een woonwagen van het woonwagencentrum de Egelshoek in Hilversum. Maandag ben ik weer in Baarn en kunt je me weer bereiken onder nr 035-5412852 of via mijn email. Hopelijk kunnen we als gezond denkende mensen met elkaar van gedachten wisselen.Met de beste groeten Tom de Booij"

Hierna volgen gedeelten van mijn website die ik in 2005/2006 heb gepubliceerd



Paula met haar zoon Jantje in hun woonwagen Jan Hanlostraat 37 in Den Haag

Zondag 10 juli 2005.
Gisteren ontving ik van de SP fractie van de Gemeente Den Haag een bericht, waarvoor ik de lezers waarschuw dat het misschien te schokkend kan overkomen. Het betreft een vraag, die de fractievoorzitster van de SP heeft gesteld op 6 juli jl. aan het college van burgemeester en Wethouders van de Gemeente Den Haag: Ingevolge het betreffende artikel, van het Reglement van Orde voor de vergaderingen van de Raad der gemeente:

"‘s-Gravenhage. Op 5 juli 2005 heeft mevrouw X van woonwagencentrum Jan Hanlostraat een betekend vonnis ontvangen van een gerechtsdeurwaarder namens de publiekrechtelijke rechtspersoon Gemeente Den Haag. Mevrouw moet binnen 1 maand na 5 juni 2005 de standplaats leeg opleveren. Zo niet dan zal er ontruimt worden op donderdag 8 september 2005. Tevens moet mevrouw binnen 2 dagen de proceskosten (577,78 euro), de toegewezen
incassokosten (648,55 euro) en nog enkele andere kleinere bedragen (totaal 315,45 euro) betalen. Totaal moet mevrouw binnen twee dagen 1541,78 euro overmaken. Mevrouw heeft een uitkering als alleenstaande van de sociale dienst.
1. Is het college bekend met bovenstaande feiten? Zowel mevrouw als haar nu 18 jarige thuiswonende zoon hebben het fragiele X-syndroom, een erfelijke ziektebeeld met verschillende/meerdere kenmerken. Mevrouw heeft hierdoor o.a. een verstandelijke beperking. Haar zoon heeft helaas veel meer kenmerken van eerder genoemd ziektebeeld. Hij is verstandelijk gehandicapt waardoor hij als het ware functioneert op een leeftijd van 3 jaar, daarnaast heeft hij last van ernstige autistische kenmerken. Doordat het een erfelijkheidziekte is op het X-chromosoom, zijn de ziekte kenmerken bij vrouwen minder ernstig dan bij mannen. De zoon ontvangt een Wajong uitkering, wat betekent dat hij volledig gehandicapt is vanaf zijn geboorte, en is 100% afgekeurd
2. Beiden worden door de gemeente, als verhuurder van de standplaats, hun huis uitgezet, is er opvang geregeld voor deze gehandicapte moeder en zoon? Zo ja, waar bestaat de begeleiding uit? Zo nee, waarom niet?
3. Bent U niet met de SP van mening dat het in dit geval noodzakelijk is? Mevrouw heeft enige maanden haar huur niet betaald i.v.m. klachten over de standplaatsen. Toen mevrouw duidelijk werd dat de verhuurder/gemeente een juridische incasso zaak zouden beginnen, wilde zij haar achterstallige huur alsnog betalen. Doordat haar paspoort was verlopen, er dus een nieuw identiteitsbewijs aangevraagd moest worden, betaalde zij haar achterstallige
huur enkele dagen na de door de gemeente gestelde datum van 1 september 2004. Mevrouw kon zonder geldig identiteitsbewijs haar geld niet overmaken van de ene naar de andere rekening. De nu nog te betalen kosten van ruim 1500 euro zijn met name kosten die tijdens en na de rechtszaak tot huurontbinding gemaakt zijn. Mevrouw heeft dit geld niet.
4. Kan mevrouw een spoedlening ontvangen om bovenstaande te betalen via de bijzondere bijstand? De zoon gaat 5 dagen per week op medische indicatie naar een dagopvang. Hij wordt van huis uit opgehaald en thuisgebracht.5. Waar kan de gehandicapten vervoer na huisuitzetting de zoon ophalen voor de dagopvang?De zoon raakt ernstig in de war wanneer hij zijn regelmaat kwijt raakt, wanneer hij uit zijn vertrouwde omgeving is. Na huisuitzetting zijn zij genoodzaakt te gaan zwerven.
6. Hoe denkt U dit gezin regelmaat aan te kunnen bieden na huisuitzetting? Woningbouw corporaties hebben woonconsulenten in dienst.
7. Heeft de gemeente als verhuurder woonconsulenten in dienst? Zo ja, heeft deze contact opgenomen met dit gezin? Zo nee, waarom niet? Het gezin moet voor 5 augustus de standplaats leeg opgeleverd hebben, daarna ligt er een dwangsom van 5000 euro per dag. Gezien bovenstaande tijdsdruk verzoeken wij U de gestelde vragen beantwoord te hebben voor 29 juli 2005. Ingrid Gyömörei, SP"

Commentaar: In welk land zijn we bezeild? Een land, die een invalide vrouw met haar invalide zoon op straat zet en voor hun astronomische bedragen laat betalen en desondanks toch haar standplaats moet verlaten? Dit kan toch niet gebeuren. Denk eens in, zij is met haar zoon ook al op 11 december 2002 in de ijskoude dagen door een grote politiemacht tegen haar wil naar een nieuwe locatie gedeporteerd. Het lijkt meer op tekst uit een misdaad roman of op een nachtmerrie. Toch is het de keiharde werkelijkheid van onze  'rechtsstaat' Nederland anno 2005. " Einde tekst geschreven op zondag 10 juli 2005

Dinsdag 14 februari 2006
In het AD/Haagse courant staat vandaag een schokkend artikel over Paula en haar zoontje Jantje 'De wijkagent heeft zelfs staan janken, tegen zoveel onrecht' Marc Konijn, Den Haag
De wereld van Jantje is broos. Het liefst zit hij op zijn kamertje, dicht bij zijn  nepaquarium, zijn discolamp en zijn cd-speler daar op die negen vierkanten
meter, in een oude woonwagen op een nieuw kamp aan de uiterste rand van Den Haag, voelt hij zich veilig. Daar draait hij dan zijn plaatjes, loeihard, en op zijn geheel eigenwijze. Midden in een lied drukt hij de herhaalknop in, om die ene zin nog een keer te horen. telkens weer, soms wel honderden keren achter elkaar. Al hij genoeg heeft van Ernst Bobby en de rest, kijkt hij graag televisie heen en weer wiegend met zijn bovenlichaam als een ja-knikker die olie boort, met een lege blik in zijn ogen. Jantje is negentien jaar, zwaar geestelijk gehandicapt en autistisch. Hij moet vijfkeer op en dag worden verschoond, en mag niet naar buiten, omdat hij lijdt aan vitilogo, een ziekte waarbij pigment wordt afgebroken door zonlicht. Jantje heeft het - met een vocabulaire van tien woorden- niet getroffen. Wat hem 17 maart te wachten staat, daar heeft hij geen enkel benul van. Dat is de datum waarop Jantje en zijn moeder Paula (38) de woonwagen uit moeten zijn. Dat is de dag hun wagen in beslag wordt genomen door de gemeente Den Haag als gevolg van het huurincasso traject dat is ingezet. 25 woonwagens zijn om die redenen al weggesleept. Paula en Jantje worden nummer 26. Paula kan het niet vatten want ook zij gaat misdeeld door het leven. Ze redt het alleen door de niet aflatende hulp van vader, zus en een groep bewoners op het kamp. Dat kamp heeft massaal de huur niet betaald, uit protest tegen lekkende gaskabels, ontploffende stopkasten en schimmelende schuurtje. Paula had 3300 euro schuld, betaalde de rekening na een aanmaning, maar was twee dagen te laat. De advocaat van de gemeente houdt voet bij stuk: 17 maart staan moeder en zoon op straat. Buurvrouw Cella: "Die mensen hebben geen hart. Zelfs de wijkagent heeft hier staan janken. Ons Jantje blijft hier. Dat beloof ik"

Het artikel vergeet te vermelden, dat de woonwagen van Tinus Perdaems op 3 november 2005 van de Jan Hanlostraat niet is weggesleept, maar met een deel van zijn inboedel geheel met de grond is gelijk gemaakt, terwijl de gemeente had toegezegd dat de wagen zou worden gedemonteerd en opgeslagen. Ook Tinus Perdaems heeft zijn huurschuld te laat betaald en heeft geen tweede kans gekregen om de schuld alsnog te voldoen. Elders op mijn website staat een uitgebreid relaas van deze sloop plus schokkende foto's tijdens de sloop.

Woensdag 15 februari 2006
Tijdens rondvraag van de commissie vergadering van Welzijn van (WDL&L) de gemeente Den Haag heeft Mevrouw Hiek van Driel van de SP vragengesteld over het geval van al of niet uitzetting van de invalide vrouw met haar invalide zoon van haar standplaats aan de Jan Hanlostraat te Den Haag. De wethouder mevrouw Klijnsma heeft hierop geantwoord dat de uitzetting doorgaat en dat 24 uur tijdens de uitzetting voor de invalide zoon opvang wordt geregeld. Mevrouw van Driel heeft daarop gezegd, dat Paula haar huurschuld had voldaan. De wethouder zou dat nagaan. Grote ontzetting en diep verdriet bij zoveel onrecht bij de betrokkenen. Dit kan toch niet gebeuren, reden waarom ik niet zal schuwen om alle middelen in te zetten die mij ter beschikking staan om te voorkomen, dat Paula en haar zoon Jantje van hun standplaats na 16 maart 2006 zullen worden verwijderd. De ziekte die zowel Paula als Jantje hebben is het fragiele X syndroom

Figuur . Het fragiele X-syndroom: de fragiele X, een breekbare plaats aan de onderzijde van het X-chromosoom. Links een normale XY, rechts een fragiele X en een Y-chromosoom.

Een stoornis in de verstandelijke ontwikkeling of geestelijke handicap, komt vaker voor bij mannen. Dit komt onder andere doordat een aantal vormen van zwakzinnigheid ontstaan door een verandering in het X-chromosoom. De meest voorkomende vorm van X-gebonden zwakzinnigheid wordt veroorzaakt door een breekbare (fragiele) plaats in het X-chromosoom
(zie figuur). Op die plaats hebben de bouwstenen een bijzondere volgorde, waardoor zeer gemakkelijk veranderingen kunnen optreden. Soms worden daar kleine stukjes in de normale keten ingebouwd (insertie), waardoor de gebruikelijke volgorde van de bouwstenen wordt verstoord. Hierdoor wordt een gen uitgeschakeld dat van groot belang is voor de werking van de hersenen. De mensen, die aan hun ondergeschikten orders geven om Paula en Jantje na 17 maart 2006 uit hun wagen te zetten, hebben een veel ernstigere ziekte:het syndroom van het ontbreken van een hart, dat op de juiste plaats klopt, het zogenaamde DH syndroom. Voor nadere uitleg van de kenmerken van dit syndroom wordt verwezen naar de notulen van de raadsvergaderingen van de Gemeente Den Haag, vanaf 5 juni 1997. (de datum dat door de gemeenteraad van Den Haag werd besloten het woonwagencentrum aan de Leyweg te sluiten)

Zondag 19 februari 2006
Vanochtend ontving ik een fax met een afschrift van de brief dd. 20 januari 2006, die de advocaat van burgemeester Deetman Mr A.R. de Jonge schreef aan de advocaat van Paula Mr H. Koning met onder meer de volgende schokkende zinnen:"Ik heb nog te reageren op uw brief van 22 november jl. met bijlage,zijnde het advies van M.E.E. Zuid-Holland van 15 november 2005. De gemeente ziet in het advies onvoldoende aanwijzingen om te kunnen concluderen, dat een ontruiming door uw cliënte van de standplaats zal leiden tot een acuut medische noodsituatie".(...) "Tegen die achtergrond ziet de gemeente zich dan ook genoodzaakt om de ontruiming andermaal in gang te zetten. In dat kader wordt uw cliënte binnen een periode van 8 weken in de gelegenheid gesteld om vrijwillig tot ontruiming over te gaan. Na ommekomst van deze termijn, die derhalve verstrijkt op 17 maart 2006 zal de ontruiming zonder nadere aankondiging door de deurwaarder in gang worden gezet". Commentaar overbodig als men het hieraan voorafgaande tekst en foto's van mijn website heeft gelezen en gezien van het drama van Paula en haar zoon Jantje.
In Den Haag daar woont een graaf
En zijn zoon heet Jantje.
Als je vraagt: Waar woont je pa?
Dan wijst hij met zijn handje.
Met zijn vingertje en zijn duim,
Op zijn hoed draagt hij een pluim,
Aan zijn arm een mandje.
Dag, mijn lieve Jantje!

Donderdag 24 februari 2006
GROOT NIEUWS. In de raadsvergadering van de Gemeente Den Haag hebben gisteren de wethouders de heer Norder en mevrouw Kleinsma het volgende medegedeeld: indien zij een medische indicatie van een bevoegd arts ontvangen, waaruit blijkt dat het ongewenst zou zijn om Paula en haar invalide zoontje Jantje van hun standplaats te verwijderen, zij zich zullen beraden of het besluit van uitzetting niet zou kunnen worden ingetrokken. Uit deze diplomatieke woorden kunnen we gevoegelijk aannemen dat zij daarmee te kennen hebben gegeven, dat zij daarmee de ontstane impasse willen doorbreken en het niet willen laten aankomen op een politiek steekspel. Even daarvoor was door de SP een motie ingediend, die aan de raad vroeg om te voorkomen dat Paula en haar zoontje zouden worden uitgezet. Door de mededeling van de wethouders heeft de SP zeer terecht en getuigen van politiekinzicht, door hun motie voorlopig niet in stemming te brengen, daarmee aangevend dat zij de raad niet onnodig onder druk willen zetten. Uiteraard mocht het zo zijn - wat ik niet aanneem - dat B en W alsnog zouden besluiten Paula en haar zoontje uit te zetten zij altijd op de motie kan terugkomen.. In de wandelgangen hoorde ik van een aantal raadsleden van de VVD, dat zij erg blij waren dat het niet tot een stemming was gekomen. Maar ik hoorde ook een raadslid die woedend was op het college van B en W dat zij nu pas met deze oplossing waren gekomen. Zij hadden al veel eerder aan Paula moeten zeggen, dat zij een attest van een bevoegd arts moest overleggen omdat zij de mededeling van de Stichting M.E.E. onvoldoende achten (zie onderzondag 19 februari:de brief van de advocaat van de Gemeente Den Haag). Ik heb hem toen gezegd dat uiteindelijk het resultaat telt en dat is voor Paula en haar zoon Jantje uiteindelijk het belangrijkste. Door de vele inspanningen van vele zijden zowel door raadsleden, media als ook de massale opkomst van de woonwagenbewoners tijdens de laatste twee vergaderingen, hebben B en W eieren voor hun geld doen kiezen. Het blijft toch ongelooflijk dat het nodig is geweest om zo veel druk uit te oefenen om ze van gedachten te doen veranderen. Vergeet niet dat de vader van Paula steeds heeft gewezen op het feit van de onmenselijkheid van hun besluit tot uitzetting. Gisteren heeft hij nog eens, met een indrukkwekkend betoog dit onderstreept. Hij heeft een enveloppe met alle documenten aan wethouder mevrouw Klijnsma aangeboden en haar uitgenodigd een 'bakkie' te doen in de wagen van Paula en haar zoontje. Het was ontroerend om te zien hoe gelukkig Paula en haar familie na afloop waren.
In Den Haag door woont een graaf, die in het mandje van Jantje een brief heeft gestopt met de woorden: Je mag blijven Lieve Jantje mijn zoon!

Einde citaat van gedeelten uit mijn website Woonwagenbeleid onder nr 6 :Nasleep ontruiming Leyweg 2 Van woensdag 2 november 2005 tot en met 24 mei2006. Ook einde aan brief aan wethouder Bert van Alphen dd 28 februari 2008.

Maandag 3 maart 2008
Vandaag ontvang ik zojuist een bericht van het secretariaat van de wethouder van Alphen, dat hij net terug is van zijn werkbezoek buitenland, en dat hij mijn mail zojuist heeft gezien en dat ik zo spoedig mogelijk nader bericht zal ontvangen. Laten we van harte hopen voor hem, dat hij met deze sloop niets te maken heeft.

Dinsdag 4 maart 2008
Mij bereikte vanavond de volgende teleurstellende e-mail van de afdeling woonwagenzaken,die ik als antwoord kan beschouwen op mijn e-mail die ik donderdag 28 februari jl. persoonlijk aan de wethouder Bert van Alphen hebt gestuurd. Hier volgt de inhoud van deze e-mail:"Geachte heer De Booij,De wethouders Van Alphen en Norder hebben uw email ontvangen, en mij gevraagd deze te beantwoorden. De gemeente Den Haag verstrekt geen informatie over individuele rechtszaken met anderen dan de direct belanghebbenden en hun advocaten. Derhalve kan ik u slechts informeren dat het college heeft besloten om destijds de huurincasso procedure te starten t.a.v. een grote groep bewoners die de huur niet betaalde. De rechter heeft de zaak beoordeeld en heeft de huurovereenkomsten ontbonden. Ook in hoger beroep is inmiddels de gemeente in het gelijk gesteld, en gaat de gemeente nu over tot het uitvoeren van het vonnis. Uiteraard zullen wij dit, gelet op de omstandigheden, op een zorgvuldige wijze doen. Verdere correspondentie over deze zaak vind plaats met mevrouw Jerphanion en haar advocaat. Met vriendelijke groet, Marion Verstraaten, Afdeling Woonwagenzaken".

Het is nu dus duidelijk wie de verantwoordelijke wethouders zijn die Paula en haar zoontje Jantje het leven onmogelijk willen maken. Het is teleurstellend dat Bert van Alphen mij niet persoonlijk een kleine notitie had gestuurd met de mededeling, dat ik een brief van Marion Verstraaten van de afdeling woonwagenzaken zal mogen verwachten. Ik weet nu in ieder geval wat voor vlees ik in de kuip heb wat betreft Bert van Alphen. Het is interessant te weten dat van Alphen als wethouder in zijn portefeuille heeft: Welzijn en Volksgezondheid en o.a een programma heeft dat moet opkomen voor de sociaal kwestbaren. Van wethouder Norder weet ik al genoeg wat ik van hem kan verwachten na alle de briefwisselingen die ik met hem heb gehad sinds zijn aantreden oktober 2004 (zie mijn website www.egoproject.nl   extensie woonwagenbeleid onder hoofdstuk 5 en 6, Nasleepontruiming Leyweg 1en 2. ). Hij was o.a. verantwoordelijk voor de sloop van woonwagens aan de Tom Mandersstraat en voor de sloop van de woonwagen van Tinus Perdaems op 3 november 2005 in de Jan Hanlostraat in Den Haag. Toch is het niet zo verwonderlijk dat Bert van Alphen van Groen Links is. In 1997 hadden we al van de GroenLinks Raadsleden Kwant en Roozenburg tegenstand ondervonden in verband met de gedwongen verplaatsing van het woonwagencentrum aan de Leyweg, dat inderdaad 11 december 2002 op gewelddadige wijze is ontruimd. Ik geef nog enkele uitspraken van beide heren:

Uitspraken telefonisch  gedaan door de Raadsleden Chris Kwant en Niek Roozenburg van GroenLinks in 1997 en hun mening over gedwongen verplaatsingen: C.F. Kwant is voor kleine kampen, is voor het wegslepen van woonwagens. Weet niet wat mensenrechten zijn,vindt dat het staatsbeleid uitgevoerd moet worden; N. Roozenburg  was eerst erg positief en heeft ons toen door verwezen naar zijn fractievoorzitter C.F. Kwant. Merkwaardig is dat de heer Roozenburg in tweede instantie (termijn) minder enthousiast was en zei dat de opheffing van het kamp aan de Leyweg toch al besloten was. In een brief van 21 april jl aan de raad van de gemeente Den Haag stelt hij 6 vragen. Een van deze vragen is: welke ondersteuning biedt het politiekorps Haaglanden of kan zij bieden bij de afsluitingsactiviteiten van deze bedrijven als het gaat om gedwongen afsluitingen?

Mirelle Giezen schreef in juni 1997 een scriptie voor haar studie met als titel: Woonwagenbewoners en hun strijd met de gemeente Den Haag. Ze heeft ook een enkele raadsleden om hun mening gevraagd of het woonwagencentrum aan de Leyweg mocht blijven. Zo vertelde het raadslid Chris Kwant haar het volgende: "Hij had gehoopt dat we hadden kunnen onderhandelen. Ik vind dat de woonwagenbewoners zich in de vingers hebben gesneden met de Boojj. Hij doet zich voor als Donkey god. De woonwagenbewoners moeten zien de man te lozen Het wordt tijd dat de egel gaat landen" (Hij bedoelt hier kennelijk Don Quichotte en de egel is de Vliegende Egel die nieuwsbrieven uitgaf in Den Haag). 

Op mijn website en in mijn brieven sinds 2005 heb ik het altijd gehad over Paula. Ik heb nooit haar achternaam willen noemen. Tot mijn verbazing schrijft Marion Verstraaten in haar brief namens de wethouders van Alphen en Norder haar achternaam! Woensdag 5 maart 2008In mijn brievenbus vind ik vanmiddag brieven die de Opa van Jantje mij heeft gestuurd.

Allereerst een Sociaal Medische advisering van de dhr L.K. Liem adviserend geneeskundige en mw. M. Klazinga sociaal psychiater GGD afdeling SMA , Thorbeckelaan 360 Den Haag  
"Rapportage arts 17 april 2006
Inleiding: Cliënt is een man van19 jaar oud. Hij bewoont een woonwagen. De gemeente heeft de pacht voor de plaats opgezegd. Omdat bekend is, dat cliënt stoornissen en beperkingenheeft, wordt medisch advies gevraagd om de ontruiming op medisch verantwoorde wijze te kunnen effectueren. Cliënt werd uitgenodigd voor het spreekuur van 20-3-2006. Hij verscheen samen met zijn moeder, Mw. P.J. Jerphanion, 38 jaar oud en zijn grootvader. Cliënten zijn op vrije wil op het spreekuur gekomen en hebben hun volledige medewerking verleend. Schriftelijke informatie van M.E.E. is in het onderzoek betrokken. Omdat uit schriftelijke informatie vooraf en ook tijdens het spreekuur bleek, dat moeder van cliënt ook beperkingen heeft, die van belang zijn, zijn deze ook onderzocht. Het advies gaat mede in op de consequenties van een ontruiming op dient en zijn moeder. Het vraaggesprek werd gevoerd met moeder van cliënt, "Jantje" en met zijn grootvader, omdat het niet mogelijk is om met "Jantje" zelf een gesprek te voeren. Bespreking: Het onderzoek werd gedaan door beide ondergetekenden. Uit aangeleverde informatie van behandelaars, anamnese en uit observatie tijdens het spreekuurbezoek kon voldoende informatie worden verzameld om de stoornissen en beperkingen van "Jantje" en zijn moeder te onderbouwen en de beperkingen te verklaren. Een huisbezoek of het inwinnen van nadere informatie van behandelaars was daardoor niet nodig. Uit het onderzoek is gebleken, dat cliënt"Jantje" lijdt aan een ernstige psychiatrische stoornis. Hij is hierdoor niet in staat zich zelfstandig te handhaven, zelfstandig te wonen en zelfstandig een huishouden te voeren. Hij heeft een goed gestructureerde leefomgeving nodig en kan niet goed omgaan met veranderingen. Veranderingen betekenen voor hem een verstoring van zijn fundamentele leefmogelijkheden. Hij wordt verzorgd en geholpen door zijn moeder. Vier dagen per week bezoekt hij een dagverblijf. Moeder van "Jantje" is op haar beurt bekend met verstandelijke stoornissen, waardoor zij beperkingen heeft in het zelfstandig voeren van een huishouden. Het gezin woont in een veilige, tamelijk afgesloten woonomgeving, waar "Jantje" niet wordt geplaagd en veelgevraagde en ongevraagde hulp krijgt vanuit die woonomgeving. Zijn moeder wordt geholpen met financiën en alle andere problemen, die het voeren van een huishouden en het verzorgen van haar zoon met zich meebrengen. Doordat het gezin in deze woonomgeving woont, is inzet van A.W.B.Z. hulp voor "Jantje" tot op heden zeer beperkt gebleven (dagverblijf) en voor zijn moeder niet nodig geweest. De huidige zorgsituatie wordt als adequaat beoordeeld. Als dit gezin uit deze woonomgeving wordt geplaatst, zijn de effecten die dit heeft op het gezin niet goed te voorspellen. Te verwachten is, dat de zorgvraag van "Jantje" sterk zal gaan toenemen. Moeder van "Jantje" zal vrijwel zeker niet in staat zijn om deze vergrootte zorgvraag te leveren, ook niet met inzet van ambulante A.W.B.Z. hulp voor "Jantje"en haar zelf. Mogelijk is als gevolg daarvan de noodzaak vooreen langdurige plaatsing in een inrichting voor "Jantje" niet te voorkomen. Ook de zorgvraag van de moeder van "Jantje" zal gaan toenemen.
Advies: De ontruiming betekent een verstoring van het huidige evenwicht en zal voor "Jantje" een zeer onveilige situatie opleveren. Daarom is het aan te raden "Jantje" tijdelijk elders onder te brengen, als het kan samen met zijn moeder, omdat deze bij "Jantje" zorgt voor een gevoel van veiligheid."Jantje" is in zorg bij de Compaan - Woutershof Monster. Deze instelling kan niet opnemen, maar wel bemiddelen voor een tijdelijke opname voor "Jantje", niet voor zijn moeder. Cliënten dienen hiervoor vooraf een indicatie te vragen bij het Centrum Indicatiestelling Zorg (C.I.Z.) voor o.a de functie verblijf. Voor eventuele nieuwe huisvesting na de ontruiming, geldt, dat een via trappen te bereiken woning grote problemen op zal leveren,omdat "Jantje" nooit trappen heeft hoeven lopen. Daarom is een traploze woning noodzakelijk. De woning moet zoveel mogelijk worden ingericht met vertrouwde spullen van "Jantje", zodat hij na verhuizing in een zo vertrouwd mogelijke omgeving terecht komt. Na verhuizing moet echter worden afgewacht hoe "Jantje" en zijn moeder in de nieuwe woonomgeving functioneren. Intensieve begeleiding in de begintijd is aan te raden. Deze begeleiding kan worden gegeven vanuit de A.W.B.Z., daarom is ook hiervoor een C.I.Z indicatie noodzakelijk". Einde sociaal- medisch advies. Dan komt de klap op de vuurpijl als ik de brief lees van de directeur van de GGD Den Haag de heer A.A.H.M. van Dijk aan de wethouder H.P.G. van Alphen van 8 juni 2006 naar aanleiding van het bovengenoemde sociaal-medisch advies inzake de ontruiming van mevrouw Jerphanion en haar zoon L.M.J. van der Tas.

Het origineel van de brief van de Directeur van de GGD Den Haag A.A.H.M. van Dijk aan de wethouder WVE van de gemeente Den Haag de heer H.P.G. van Alphen dd. 8 juni 2006.

Ik heb het origineel gescand zodat het beter leesbaar is.

Geachte heer van Alphen, In haar brief van 07 maart 2006 verzoekt mevr. J. Klijnsma, wethouder WVE de GGD Den Haag om advies uit te brengen inzake het ontruimen van standplaats Jan van Hanlostraat 37 te Den Haag. Dit in zake eventuele onverantwoorde risico's op medische gronden voor belanghebbenden hierbij te weten: mevr. P.H. Jerphanion en haar zoon dhr. L.M.J. van der Tas ("Jantje"). Zij vroeg antwoord op de volgende vraag: "Welke eventuele (medische)maatregelen moeten worden genomen om de ontruiming op (medisch) verantwoorde wijze te kunnen effectueren ". Het onderzoek is door 2 artsen van de afdeling Sociaal Medische Advisering van de GGD Den Haag uitgevoerd. Te weten: dhr. L.K. Liem, adviserend geneeskundige mevr. M. Klazinga, sociaalpsychiater Dit vanwege hun specifieke deskundigheid en ervaring bij het beoordelen van sociaal-medische aspecten welke een rol spelenbij zaken die vanuit de leefomgeving de fysieke en psychische situatie van een burger cq. patiënt kunnen beïnvloeden. Ook is bij de beoordeling de sociaal-psychiatrische expertise van belang gebleken gegeven de achtergronden van de beperkingen van de betrokken cliënten. In bijgevoegde rapportage van de artsen van de GGD Den Haag beperken zij zich tot bespreking van hun bevindingen; er wordt geen uitgebreid verslag gedaan van de anamnese (het vraaggesprek) en het onderzoek zelf. Geschetst wordt een beeld van een gezin met beperkingen, dat zich in de huidige woonomgeving kan handhaven met relatief geringe extra inzet vanuit de reguliere zorg. Een wijziging van de huidige sociale structuur heeft zonder meer grote consequenties voor dit evenwicht. Dit vindt zijn oorzaak in de medische problematiek van "Jantje".
Ontruiming Gezien de conclusie uit het rapport dat een verstoring van het huidige evenwicht een zeer onveilige situatie voor "Jantje" zal opleveren, is op medische gronden een ontruiming niet verantwoord te effectueren. Mocht ondanks dit dringende negatieve advies toch tot ontruiming worden besloten dan dient ter beperking van ernstige traumatisering als gevolg van deze geforceerde situatie "Jantje" tijdelijk elders te worden ondergebracht, samen met zijn moeder. In de praktijk lijkt echter alleen tijdelijke opname voor "Jantje" te realiseren. Hiervoor is een indicatie vooraf via het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg) aangewezen. Opvang van moeder zal dan via het eigen sociale netwerk moeten worden geregeld. NB: Overigens dient een indicatie voor een AWBZ-voorziening altijd te worden
aangevraagd door betrokkene zelf c.q. met instemming van betrokkene.
Conclusie
Er is sprake van een gezin met ernstige beperkingen in een vaste sociale structuur welke nu nog de mogelijkheid biedt zelfstandig te kunnen functioneren.
Een ontruiming is medisch gezien niet verantwoord. Temeer daar dit voor de direct betrokkene ("Jantje"), gegeven zijn medische problematiek als een ernstig traumatiserend incident moet worden gezien. Het is de vraag of hierna het nu bestaande evenwicht nog zal kunnen herstellen, waarbij zeer intensieve begeleiding van "Jantje"in alle gevallen noodzakelijk wordt geacht. Vooraf zal dan duide1ijk moeten zijn hoe en op welke wijze de woon- cq. opvangsituatie na de ontruiming er uit zal zien, en zal hierop dienen te worden geanticipeerd.
Met vriendelijke groet,
w.g. A.A.H.M. van Dijk, arts M&G, Directeur GGD Den Haag

De grootvader van Jantje, die mij al deze brieven hedenmiddag heeft toegezonden schrijft mij nog het volgende: In het hoger beroep moest Jan van wethouder Klijnsma en medisch rapport laten maken door de GGD die is naar wethouder van Alphen op gestuurd maar is nooit bij de rechter aangekomen (of achter gehouden) naar aanleiding van de oude gegevens heeft de rechter vonnis gewezen dus is het geen fout van de rechter maar van de gemeenten en zoals ik weet moeten moordenaars en kinderverkrachters een tweede kans krijgen waarom Paula dan niet. Hierbij doe ik opa van Jan het medisch rapport u toezenden Bij voorbaat dank voor uw medeleven met het gezin. Mijn antwoord op alles wat de grootvader van Jantje mij vanmiddag heeft toegestuurd:
geen woorden voor, gewoon sprakeloos. Tot diep in de nacht e-mails verstuurd, aan de drie ambtenaren die verantwoordelijk gesteld kunnen worden als de woonwagen van Paula en haar zoontje Jantje onverhoopt toch zal worden gesloopt: 1. Toekomstige burgemeester Jozias van Aartsen 2. Wethouder Bert van
Alphen. 3. Wethouder Marnix Norder Afschrift van deze email verstuurd aan de overige wethouders, alsmede alle fracties van de gemeenteraad van Den Haag.

Donderdag 6 maart 2008
Vanmiddag heb ik de grootvader van Jantje gebeld en nadere uitleg van een brief,.die ik ook van hem gisteren kreeg toegestuurd. Er komt binnenkort een kort geding dat de grootvader van Jantje heeft aangespannen. In verband met dit geding heeft hij aan de huisarts Dokter Groot een attest gevraagd van Jantje. Dit wordt dan bij de stukken door de advocaat toegevoegd. In de brief wordt behalve de grootvader ook de tante genoemd. Zij is de zuster van Paula en woont op nr 22 van de Jan Hanlostraat Verder spreekt de brief voor zich zelf. Hier volgt de brief van Dokter Groot:.N.T.G. Groot, huisarts Rhijnvis Feithlaan 29 2533 GA Den Haag Tel.: 070-3802868
Den Haag, 29-01-2008  Betreft, Dhr. L.M. van de TAS Jan HANLOSTRAAT 37 2548 MV DEN HAAG ,
AZ 001594083700 AZIVO Geboortedatum: 07-11-1986 telefoon:3298000

29-01-08 Tante en grootvader wonen ook op de Jan Hanlostraat, geven veel ondersteuning. Gezien zijn medische toestand (geboren met fragiel X-syndroom) is het niet van belang, zelfs af te raden om hem uit huidige woonsituatie te verplaatsen. Ik hoop dat u hier rekening mee kunt en wilt houden.
Met vriendelijke groet,



N.T.G. Groot, huisarts

Vrijdag 7 maart 2008
Vandaag heb ik de volgende e-mails gestuurd aan de leden van GroenLinks van het Europarlement (2) De Eerste Kamer ( 4), De Tweede Kamer (7), Gemeenteraad Den Haag (3) met een afschrift aan de toekomstige burgemeester van Den Haag Jozias van Aartsen, de wethouder Bert van Alphen, en de wethouder Marnix Norder


Geachte leden van GroenLinks,
Vandaag heb ik op mijn website www.egoproject.nl gezet het drama van Paula en haar zoon Jantje. Door de gemeente Den Haag is 15 februari 2008 een sloopvergunning aangevraagd van hun woonwagen. Op de index pagina van mijn website dient men woonwagenbeleid aan te klikken. Bij de kolom Laatste nieuws ziet men met blauwe letters staan: Drama van Paula en haar zoon Jantje. Dan ontvouwt het drama zich van zelf op Uw scherm. Hierin wordt nader belicht de rol die uw partijgenoot wethouder van Den Haag de heer H.P.G. van Alphen in dit drama heeft gespeeld. Met vriendelijke groeten, Tom de Booij

Laat in de avond (23.50 om precies te zijn) kon ik niet nalaten de Raadsleden van Den Haag deze e-mail te sturen:Weinigen onder U zijn nog oude bekenden, die alle ellende hebben meegemaakt van de gedwongen ontruiming van het woonwagencentrum Leyweg in de 10 ijskoude dagenvoor kerstmis 2002. Om de nieuwkomers van Uw raad op de hoogte brengen van wat daar allemaal voor onmenselijks is gebeurd, kunnen ze mijn website bekijken: www.egoproject.nl extensie woonwagenbeleid en daarna klikken op hoofdstuk 4,5,6,7,8,9 en 10. Als U dat allemaal gelezen heeft, dan moet U zich niet meer  verwonderen wat u kunt lezen op het begin van mijn site woonwagenbeleid onder de kolom : Laatste nieuws: met blauwe letters: Drama van Paula en haar zoon Jantje. U zult dan tot de slotsom moeten komen dat de Wetgevende en Controlerende Macht, die U vertegenwoordigt het behoorlijk heeft laten afweten sinds 1996 en de macht heeft overgedragen aan de Uitvoerende Macht. Het is tragisch om te mogen constateren dat U kunt zien dat de Rechterlijke Macht eveneens hun oren hebben laten hangen naar deze Uitvoerende macht. Zo kan het gebeuren dat Uw oud- Raadslid Bert van Alphen
(GroenLinks) zijnde lid van de wetgevende macht sinds 2006 zijn macht heeft ingeruild voor de Uitvoerende macht. Hij verschuilt zich achter een besluit van de Rechterlijke macht zoals U in mijn website kunt lezen. Hij is nu wethouder van de gemeente Den Haag geworden. (Dank zij het ingevoerde dualisme is een wethouder geen raadslid meer, met alle gevolgen van dien). Zo zien we dat Uw wethouder van Alphen opeens een ander uniform heeft Aangetrokken en totaal heeft vergeten wat hij vroeger als lid van Uw raad vertegenwoordigd heeft. Nu als wethouder is hij mede verantwoordelijk voor een daad die U kunt lezen op mijn website. Hij is nu mede-verantwoordelijk voor het aanvragen op 15 februari 2008 van een sloopvergunning van een woonwagen van Paula en haar zoon Jantje, Jan Hanlostraat 37. Ik zou niet graag in uw schoenen staan als Raadslid waar je toch in zeker mate elkaar de
hand boven het hoofd moet houden. Maar het lijkt me dat de grens van vriendjespolitiek hier wel een grens heeft bereikt. Zo kunt U als Raad toch voorkomen, dat de sloopvergunning aangevraagd op 15 februari 2008 voor de Jan Hanlostraat 37 wordt toegekend. Laat Uw rechtsgevoel spreken. Met vriendelijke groeten, Tom de Booij 

Zaterdag 8 maart 2008
Het leek me goed om een afdruk van bovenstaande tekst van mijn website over Paula en haar zoon Jantje ter informatie - per reguliere post - toe te sturen en wel aan: Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden, de Minister-president Mr J.P. Balkenende (met begeleidende brieven), de Minister van Financiën W. Bos, de fractievoorzitster van GroenLinks in de Tweede Kamer mevrouw F. Halsema, de wethoudster van Den Haag mevrouw J. Klijnsma,de vroegere adviseur van Drs W.J. Deetman,vroegere burgemeester van Den Haag de heer C.J. Mos.

Zondag 9 maart 2008
Nu op 27 maart a.s de Heer J.J. van Aartsen wordt geïnstalleerd als de nieuwe burgemeester van Den Haag, leek het me eveneens goed de heer van Aartsen nadere informatie te verschaffen over wat er sinds december 2002 is gebeurd op de woonwagencentra Leyweg en Jan Hanlosstraat. Dit in verband dat mocht onverhoopt de gemeente Den Haag na 27 maart overgaan tot de sloop van de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje op de Jan Hanlostraat 37 in Den Haag, de nieuwe burgermeester er direct mee te maken zal krijgen in zijn hoedanigheid als resp. 1. Burgervader de inwoners van Den Haag, 2.Voorzitter van de Gemeenteraad, 3. Voorzitter van het college Burgemeester en wethouders, 4. Hoofd van de Politie. Het is niet te hopen, dat hij het beleid van zijn voorganger Drs W.J. Deetman. zal volgen. Ik heb de toekomstige burgemeester verzocht een gesprek met hem te mogen hebben na 27maart a.s op zijn spreekuur. Sinds de gedwongen ontruiming van het woonwagencentrum aan de Leyweg in december 2002, meer dan 20 keer getracht om zijn voorganger de heer Drs W.J. Deetman te spreken te krijgen, maar steeds is dit op niets uitgelopen. Ik heb toen getracht om de burgemeester via de rechtszaal als getuige - in mijn rol als verdachte - te mogen ontmoeten. Ik heb namelijk tijdens de ontruiming van twee woonwagens op de Jan Hanlostraat en Leyweg op resp. 3 november 2005 en 2 januari 2006 geweigerd om de woonwagens te verlaten, waarna ik beide keren werd ingerekend. Helaas heeft de Officier van Justitie gemeend mij niet te vervolgen voor lokaalvredebreuk. De Officier van Justitie geeft als reden op in het eerste geval: "Uw leeftijd een vervolging minder gewenst maakt" (ik was toen 81 jaar) en in het tweede geval: "Het een feit van betrekkelijk geringe aard/omvang betreft". Ik heb toen gebruik gemaakt van artikel 12 van het wetboek van Strafvordering om alsnog via het Gerechtshof een vervolging af te dwingen. Mijn verzoek tijdens de zitting van het Gerechtshof van 24 mei 2006, heb ik op mijn website gezet in hoofdstuk6 Nasleepontruiming Leyweg 2. Zoals te verwachten deed het Gerechtshof uitspraak, 5 juli 2006 met de volgende beslissing. Het Hof verklaart klager niet-ontvankelijk in zijn beklag. Wel vermakelijk is de uitspraak, die de advocaat-generaal Mr. G.C. Haverkate na de zitting in de wandelgangen van het Paleis van Justitie mij deed: "Ach meneer de Booij U begrijpt toch wel dat men U niet in de rechtszaal wil hebben?" Daar kan ik ze niet helemaal ongelijk ingeven gezien mijn justitiële verleden. Hierna heb ik de hoop opgegeven om de burgemeester Deetman nog te spreken te krijgen. Maar nu er een nieuwe burgemeester komt, heb ik weer nieuwe moed gekregen Ik hoop ook ten zeerste, dat de nieuwe burgemeester op mijn verzoek zal ingaan.

Maandag 10 maart 2008
Vandaag krijg ik van de grootvader van Jantje gefaxt zijn inspreekbeurt tijdens de raadsvergadering van 23 februari 2006, toen alles er nog hoopvol uitzag. Alhoewel er niet veel meer nieuws in staat dan ik reeds heb geschreven over dit drama, is het is toch goed om het in zijn eigen woorden te lezen. Het is des te schrijnender dat nu 2 jaar na dato zijn ontroerende woorden niets maar dan ook niets hebben uitgehaald. De inspreekbeurt van de vader van Paula en de grootvader van Jantje op de Gemeenteraadsvergadering van 23 februari 2006:Voorzitter, Leden van de Raad,Voor U staat een vader(Grootvader) die geen uitweg meer weet. Mijn kleinzoon en dochter moeten hun woonwagen verlaten, omdat zij hun huur 2 dagen te laat hebben betaald, dat stond namelijk gereserveerd op de bank en omdat haar paspoort verlopen was kon zij het geld niet op tijd overmaken maar toen de dagvaarding werd uitgebracht was alles betaald. Mijn kleinzoon is autistisch. Hij is 19 jaar maar heeft het verstand van een kind van 5 jaar. Hij draait muziek in zijn eigen kamertje, kijkt TV, kijkt naar een nepaquarium draait zijn cd-tjes en zingt op zijn manier mee met André Hazes en dan is hij heel gelukkig in zijn eigenwereldje, nu moet hij het wereldje uit. Maar ik lees vaak in de krant dat een moordenaar en of kinderverkrachter toch een tweedekans moet krijgen. Maar dat geld niet voor Paula en Jantje, want die hebben hun huur niet op tijd betaald. In een brief van de advocaat van de gemeente aan zijn collega staat dat het rapport van "MEE" niet ernstig genoeg zou zijn om de ontruiming tegen te houden. Ik heb hier het rapport van Jantje dat hij ernstig gehandicapt is categorie 3 als dat nog niet zwaar genoeg is weet ik het niet meer en het beleid dat wethouder Norder hanteert nou daar zakt mijn broek van af. De PvdA schrijft in haar verkiezingskrantje dat mensen niet naar de rand van de samenleving gedrukt moeten worden. Nou de wethouder druk je niet naar de rand , hij druk je er over heen. Rechten en plichten zo hoort het. Maar wij hebben alleen maar plichten van onze rechten blijft weinig over. Wethouder Klijnsma nodig ik hierbij persoonlijk uit om op de koffie te komen en de situatie van het gezin van mijn dochter en Jantje te bekijken met eigen ogen om dan pas een conclusie te trekken. Het is zo moeilijk om te beslissen uit de papieren zonder de omstandigheden te kennen. Ik heb hier wat papieren en rapporten van Jan in de envelop gedaan.

(Van de vader van Paula vernam ik, dat hij tot 3 maal toe de wethouder Mevrouw Jetta Klijnsma had uitgenodigd, maar dat zij het "bakkie" nooit heeft opgedronken)

Dinsdag 18  Maart 2008
Van de Vader van Paula verneem ik, dat het kort geding van gisteren., dat door hem was aangespannen tegen de gemeente den Haag, in verband met de ontruiming van de woonwagen van zijn dochter, niet zo goed was verlopen. Het belangrijkste document, namelijk dat van de directeur van de GGD de heer van Dijk, waarin wordt gesteld dat ontruiming medisch gezien niet verantwoord is, mocht niet worden ingebracht. De uitspraak is 1 april a.s. Nu maar afwachten of de rechter meer begrip toont dan de gemeente den Haag. (Een bevriend arts, die veel met dergelijke zaken van doen heeft, vertelde mij dat een verklaring, zoals de directeur va de GGD heeft afgegeven, niet dikwijls wordt verleend Immers wanneer onverhoopt Jantje naar een andere plaats wordt verhuisd en er dan iets met hem zal gebeuren de gemeente den Haag daarvoor direct aansprakelijk kan worden gesteld)..

Woensdag 26 maart 2008
Tot nu toe hebben de media, voor zover ik heb kunnen nagaan, weinig of geen aandacht aan dit trieste geval besteed. Wel het Wiel, het blad voor de woonwagenbewoners. Met toestemming van de redactie van Het Wiel volgt hier een artikel over Paul en haar zoon Jantje, dat nogmaals laat zien hoe intriest alles is.

Uitzetting dreigt voor Paula en haar gehandicapte zoon
Zes jaar geleden moesten ze onder dwang verhuizen van de Haagse Leyweg naar de Jan Hanlostraat. De rust in hun leven is sindsdien nooit teruggekeerd. Vanwege een te late betaling dreigen ze van hun vak gezet te worden. Paula Jerphanion (40) en haar gehandicapte zoon Jantje (21) hopen dat er snel iets gebeurt: 'lk overleef met pillen. Mijn zoon slaapt niet meer. Ikzelf doe ook geen oog meer dicht.'
Paula Jerphanion herinnert zich nog goed dat Deetman, oud burgermeester van Den Haag, haar op haar schouder klopte en toefluisterde dat alles wel goed zou komen. Daar vertrouwde ze op. Maar dat vertrouwen is weg. De sloopvergunning voor haar wagen is aangevraagd. Ze tast in het duister over wie die aanvraag gedaan heeft. 'Dat weten we niet maar eigenlijk maakt dat ook niet zoveel uit. Ik laat me echt niet zomaar wegsturen. Dat kan Jantje niet aan, dat laat ik niet toe.'

Veilige wereld
Jantje heeft het fragiele X syndroom, een verstandelijke handicap. Het is een zeldzame en erfelijke ziekte. Paula is drager van deze ziekte maar daar kan ze behoorlijk goed mee leven. 'Ik moet dingen alleen vaak twee keer uitleggen voordat ze het begrijpt', vertelt zus Beppie (37). Jantje is 21 jaar oud maar gedraagt zich als een vierjarige. Hij heeft veel verzorging nodig, moet de hele dag door verschoond worden en er moet altijd iemand op hem letten. Daarnaast is hij autistisch en raakt hij in paniek van vreemde mensen. Op het centrum voelt hij zich thuis, hij heeft een veilige wereld om zich heen gecreëerd. 'Hij kent de mensen en de mensen kennen hem. Ze letten op hem, nemen hem mee uit wandelen of naar de speeltuin. Hij voelt zich prettig hier. Jantje is net bijgekomen van de gedwongen verhuizing van zes jaar terug. Ze kunnen hem niet weer uit zijn vertrouwde omgeving wegrukken', vertelt Paula. Dat vond de GGD ook. De organisatie bracht in april 2006 een sociaal medisch rapport uit over de situatie van Jantje, gericht aan de toenmalige wethouder van VWS, de heer Van Alphen. De ontruiming betekent een verstoring van het huidige evenwicht en zal voor "Jantje" een zeer onveilige situatie opleveren, was de boodschap van het rapport. 'Iedereen feliciteerde me toen dat rapport uitkwam, het leek erop dat ik de zaak zou winnen. Maar dat rapport heeft tot nu toe nog niet veel effect gehad. De sloopvergunning is toch gewoon aangevraagd. Maar mijn vader heeft een kort geding aangespannen, dus nu is het hopen dat dat positief uitpakt voor ons', zucht Paula.

Zus Beppie kan zich een leven zonder Paula en Jantje op het centrum niet voorstellen. 'Dat kind is mijn leven. Jantje is als mijn eigen kind en ik en mijn zus zijn onafscheidelijk. Wij kunnen nog niet schijten zonder elkaar, we doen alles samen. Paula kan de verzorging voor Jantje niet alleen aan, bovendien heeft ze geen rijbewijs, ik breng hen overal heen. Ze hebben mij nodig, wij voeden Jantje samen op. Als Paula even weg is laat ze het rolgordijn van Jantjes kamer open en let ik vanuit mijn wagen op hem. Soms zie ik hem dan dansen in zijn kleine kamertje. Hartverwarmend gewoon.'

'Ze willen mij van mijn vak afzetten omdat ik mijn huur twee dagen te laat betaald heb. Dat kwam omdat mijn pasje niet werkte en ik het geld daardoor niet snel over kon maken', legt Paula uit.

Het hele centrum aan de Leyweg werd zes jaar terug ontruimd, de bewoners moesten naar de nabij gelegen Jan Hanlostraat. Volgens de gemeente omdat er huizen op de Leyweg zouden komen. 'Die huizen staan er nog steeds niet', roept Paula verontwaardigd. Beppie: 'We wisten van het begin af aan dat dit kamp niet deugde. De schuurtjes zijn niet brandveilig, de grond is verzakt en daarnaast is de grond giftig. We hebben toen besloten allemaal onze huur tijdelijk op een tweede rekening te zetten en wilden pas betalen als alles in orde was. Het werd niet opgelost, ze dwongen ons te betalen en daar was Paula net te laat mee door dat gedoe met haar pasje', legt haar zus uit.

Beppie en Paula

Stress
'Moordenaars en kinderverkrachters krijgen ook een tweede kans. Waarom mijn zus dan niet?', vraagt Beppie zich af. 'Het ergste is nog dat Jantje onze stress voelt, hij is heel gevoelig en zeker niet gek, hij voelt dat wij ons zorgen maken. Hij slaapt slecht, eet vaak niet en krabt zichzelf open tot bloedens toe. We geven hem soms een slaappil omdat hij anders wakker ligt, dat is toch niet normaal op die leeftijd?', zegt Paula. 'Wij overleven de laatste jaren door pillen te slikken; tegen depressie, hyperventilatie, om te kunnen slapen. We worden niet goed van de stress', vertelt Beppie.

Paula is blij met de steun die ze krijgt van de medebewoners op het centrum. 'Iedereen is dol op Jantje. Ze vinden het allemaal vreselijk als wij van ons vak af zouden moeten. Een buurvrouw zei laatst dat het een bloedbad wordt als ze dat gaan proberen.' Volgens Beppie mag het zover helemaal niet komen. 'Jantje gaat mee naar de rechtbank binnenkort en dan kan de rechter met zijn eigen ogen zien hoe fragiel hij is.' De wagen van Beppie is te klein om haar zus en neefje in huis te nemen. 'Ik heb maar twee kleine slaapkamers. Mijn dochter is twaalf, ze begint te puberen en ook al is ze dol op haar neef, ik kan haar niet een kamer met Jantje laten delen. Hij is erg op zichzelf en het kan voorkomen dat hij mijn dochter dan niet in zijn kamertje wil. Dat kan ik haar niet aandoen. Maar natuurlijk, als het moet dan moet het. Ik heb alles voor ze over en ben bereid heel ver te gaan.'

Paula durft niet na te denken over wat er gaat gebeuren als de uitspraak van de rechter negatief is en ze het centrum moeten verlaten. 'Een huis is geen optie. Dat nooit. Misschien gaan we dan wel ouderwets met een caravan reizen. Ik word verdrietig als ik daar aan denk.'

Tekst/foto van artikel uit Het Wiel 20e jg nr 2 p. 8-9 door Veerle Snijders

Woensdagavond 26 maart 2008
Zoals ik al op 8 maart 2008 heb geschreven, heb ik ook aan onze Koningin Beatrix  bericht over het drama van Paula en haar zoon Jantje. Vanavond al heb ik antwoord op deze brief mogen ontvangen van de Directeur van het Kabinet der Koningin, voor deze mw. mr. N. van de Pol, dd 25 maart 2008, met de volgende  inhoud:

Geachte Heer De Booij, Op verzoek van Hare Majesteit de Koningin bericht ik U, dat de Koningin Uw brief van 8 maart jl. heeft ontvangen en kennis heeft genomen van hetgeen U hebt geschreven.

Het is duidelijk, dat wij een Koningin hebben die haar hart op de goede plaats heeft zitten. Goed voorbeeld doet goed volgen, zou ik willen zeggen tegen  de wethouders van de gemeente Den Haag , die zich in zwijgzaamheid hullen op mijn aan hun adres gerichte brieven. Nu is mijn hoop gevestigd op de nieuwe burgemeester Jozias van Aartsen, die vanaf morgen de scepter gaat zwaaien over de gemeente Den Haag,  die hopelijk, in tegenstelling tot zijn voorganger Deetman, zich wel zal gaan interesseren voor Paula en haar zoon Jantje.   

In de NRC Handelsblad staat vanavond een leuk berichtje over de beëdiging van Jozias van  Aarsten als nieuwe burgemeester van Den Haag , die morgen in het Provinciehuis ( dus niet in de raadszaal van het stadhuis) zal plaatsvinden.
"De periode tot de zomer zal de nieuwe burgemeester gebruiken om de stad beter te leren kennen.  De PvdA heeft voorgesteld Van  Aartsen, zelf woonachtig in het statige Statenkwartier, te laten rondleiden door raadsleden. Naar een bijstandsmoeder op drie hoog, met de 'tuktuk' naar de Schilderswijk en een 'harinkje happen' op Scheveningen. Wiegel denkt dat het Van Aartsen wel ligt. "In een stad als Den Haag met al die ambassades, en instellingen kun je veel deftige mensen ontvangen, maar wat de gewone mensen te zeggen hebben vindt hij misschien wel veel interessanter." Het zou misschien een goed idee zijn om ook even langs de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje te gaan op de Jan Hanlostraat nummer 37.

Donderdag 27 Maart 2008
Ik ben nog al geïnteresseerd wie de advocaat  Mr A.R. de Jonge is, die al jaren voor de gemeente Den Haag  de woonwagenbewoners het vuur letterlijk en figuurlijk aan de schenen legt.. Ook in het geval van Paula en haar zoon Jantje. tijdens het korte geding van 17 maart 2008, dat de vader van Paula had aangespannen tegen de gemeente Den Haag was deze advocaat weer in zijn rol als pleitbezorger voor de gemeente Den Haag. Hij wilde hij niets weten van de medische verklaring van de Directeur van GGD en had het slechts over het te laat betalen van de huurschuld.  Maar gelukkig is internet een uitkomst om te achterhalen om meer gegevens omtrent deze advocaat te krijgen. Tot mijn verbazing zie ik, dat het deftige advocaten kantoor Pels Rijken in Den Haag  om 16.05  vandaag heeft ingelogd op mijn website (er waren slechts vandaag een vijftal bezoekers op mijn site). Op internet zie ik dat de bovengenoemde advocaat Mr A.R. de Jonge bij dit kantoor werkt en ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat hij interesse heeft voor mijn website betreffende de affaire omtrent een kort geding dat de vader van Paula Jerphanion heeft aangespannen tegen de gemeente en dat heeft gediend op maandag 17 maart jl. Ik heb een e-mail gestuurd aan zijn kantoor en gevraagd of mr A.R. de Jonge  contact met mij zou willen op nemen, zodat ik hem misschien meer informatie kan geven dan hij op mijn website heeft kunnen lezen.

Zaterdag 29 maart 2008
Vanmiddag een grote teleurstelling! Ik krijg antwoord op een persoonlijke en vertrouwelijke brief, die ik 13 maart 2008 gestuurd had aan mevrouw J. Klijnsma naar haar privé adres.. Niet van mevrouw Klijnsma zelf, maar van de Afdelingsmanager Woonwagenzaken van de Gemeente Den Haag krijg ik een brief met de volgende inhoud :
Geachte heer De Booij, De Wethouder Klijnsma heeft uw brief van 13 maart 2008 ontvangen, en mij gevraagd deze te beantwoorden. Zoals ik u onlangs per email informeerde in deze kwestie, verstrekt de gemeente Den Haag geen informatie over individuele rechtszaken met anderen dan de direct belanghebbenden en hun advocaten. Nu de rechter uitspraak heeft gedaan, zal de gemeente overgaan tot uitvoering van het vonnis. Uiteraard zullen wij dit, gelet op de omstandigheden, op een zorgvuldige wijze doen. Verdere correspondentie over deze zaak vindt plaats met mevrouw Jerphanion en haar advocaat. Gezien uw persoonlijke betrokkenheid bij deze familie, begrijp ik dat deze brief wellicht niet het gewenste antwoord geeft.
Met vriendelijke groet, was getekend door Mw Drs M. Verstraaten.

Zo wordt dus een persoonlijk en vertrouwelijke brief afgedaan door een ambtenaar. Het lijkt me dat aan het vertrouwelijke karakter van mijn brief aan mevrouw Klijnsma voorbij wordt gegaan. Reden waarom ik deze brief nu op mijn website zet om daarmee aan te tonen hoe ongevoelig men bij de gemeente Den Haag  is geworden als het gaat om Paula en haar zoon Jantje. Ik heb na de brief van 13 maart 2008 nog een brief aan mevrouw Klijnsma gestuurd . Ik zal daar wel een gelijksoortig antwoord op krijgen.

Hier volgt de brief die ik 13 maart jl. aan mevrouw Klijnsma heb gestuurd:
Persoonlijk en vertrouwelijk
Aan Mevrouw J. Klijnsma,.Bazaarstraat 17, 2518 AE Den Haag
Geachte Mevrouw, Gisteren was U ook aanwezig tijdens de bijzondere warme indrukwekkende en ongedwongen bijeenkomst om afscheid te nemen van een wel heel bijzondere vrouw Helga Hijmans. De kleur rood van haar kist sloeg voor mij vooral op de kleur van haar warme hart. De kindertjes gaven aan hoe het leven hoort bij de dood. Al met al heel bijzonder. Tegen de oudste zoon heb ik nog gezegd hoe sterk ik mij in de ijskoude dagen van Kerstmis 2002 op het woonwagencentrum aan de Leyweg met haar verbonden voelde. Zij met haar begin van haar leven in 1944 in een kamp in Nazi-Duitsland en ik in 1944 in het concentratiekamp Amersfoort. Bij alles wat we toen zagen en voelden kwamen alle gevoelens van toen weer boven tijdens het onmenselijke optreden van de ME. Ook de opa van Dirk Jordaans (kort geleden overleden) had het ook te kwaad. Hij heeft in de zelfde tijd als ik vast gezeten in het concentratiekamp Amersfoort. Uit ziet in de bijlage: Ter nagedachtenis aan Helga Hijmans, hoe zij ondanks haar zeer slechte gezondheidstoestand de gewelddadige ontruiming van het centrum heeft meegemaakt en emotioneel heeft ondergaan. U kunt op mijn website mijn persoonlijke ervaringen van de ontruiming nalezen op mijn website
www.egoproject.nl extensie woonwagenbeleid Tijdens de bijeenkomst van gisteren waren ook aanwezig mijn vrienden van de Leyweg/Jan Hanlostraat, bij wie ook de emoties van 2002 weer sterk naar boven kwamen. Helga zou het als een hele eer hebben gevonden als zij de prachtige bloemstukken, van de bewoners van zowel de Jan Hanlostraat als die van de Escamplaan, had gezien.
Ik wilde U tijdens de bijeenkomst van gisteren niet lastig vallen over het drama van Paula en haar zoon Jantje. In 2006 hebben in het café van het gemeentehuis van Den Haag de vader van Paula, Paula, Chris Mos (toen adviseur van burgemeester Deetman) en ik een heel openhartig, emotioneel gesprek gehad. In dit gesprek heeft de heer Mos beloofd om een memo over deze hartverscheurende tragedie bij de burgemeester neer te leggen. Of dit van invloed is geweest weet ik niet, maar tijdens de raadsvergadering van 23 februari 2006 heeft U samen met wethouder Norder ons toch hoop gegeven voor een goede afloop.
Wie schetst mijn stomme verbazing en ontreddering, toen ik zag dat er weer een sloopvergunning is aangevraagd voor de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje. Dit kan toch niet gebeuren. Dit geval raakt mij tot in het diepste van mijn hart. Als inderdaad onverhoopt de ontruiming toch mocht gebeuren, weet ik het echt niet meer en is voor mij de grens bereikt. Mijn slogan: Gelijk recht voor ongelijke mensen is het grootste onrecht komt dan paradoxzaal genoeg tot werkelijkheid. Er wordt nu wel rekening gehouden met de ongelijkheid, namelijk dat Paula geen tweede kans heeft gekregen voor het betalen van haar huurschuld, terwijl dat bij de ‘gewone’ burgers wel het geval is.
Omdat U in 2006 direct met het geval Paula en haar zoon Jantje te maken heeft gehad, smeek ik U om Uw steentje bij te dragen dat de sloopvergunning niet wordt toegewezen. De directeur van de GGD de heer van Dijk moet ook wel heel vreemd opkijken als hij hoort van de sloopaanvrage, nadat hij op 8 juni 2006 een duidelijke brief heeft gestuurd aan Uw opvolger de Heer B. van Alphen. Uit deze brief blijkt toch zonneklaar dat een verhuizing voor Jantje ten zeerste is af te raden. Ik besef me dat ik in deze brief erg emotioneel ben geweest, maar het geeft uitdrukking aan mijn gevoelens op dit ogenblik.
Inmiddels met de vriendelijke groeten,Tom de Booij
1 bijlage: Ter nagedachtenis aan Helga Hijmans, 1944-2008

Op 26 maart 2008 stuurde ik aan mevrouw Klijnsma de volgende brief:
Persoonlijk en vertrouwelijk
Geachte Mevrouw, Ik hoop dat U mijn brief van 13 maart jl. in goede orde heeft ontvangen. Van de Vader van Paula vernam ik, dat het kort geding van 17 maart jl, dat door hem was aangespannen tegen de gemeente den Haag, in verband met de ontruiming van de woonwagen van zijn dochter, niet zo goed was verlopen. Het belangrijkste document, namelijk dat van de directeur van de GGD de heer van Dijk, waarin wordt gesteld dat ontruiming medisch gezien niet verantwoord is, mocht niet worden ingebracht. De uitspraak is 1 april a.s. Nu maar afwachten of de rechter meer begrip toont dan de gemeente den Haag. Een bevriend arts, die veel met dergelijke zaken van doen heeft, vertelde mij dat een verklaring, zoals de directeur van de GGD heeft afgegeven, niet dikwijls wordt verleend Immers wanneer onverhoopt Jantje naar een andere plaats wordt verhuisd en er dan iets met hem zal gebeuren de gemeente den Haag daarvoor direct aansprakelijk kan worden gesteld. Tot nu toe hebben de media, voor zover ik heb kunnen nagaan, weinig of geen aandacht aan dit trieste geval besteed. Wel het Wiel, het blad voor de woonwagen bewoners. Ik zend U te uwer informatie dit artikel in een bijlage toe. Ik blijf hopen, dat de gemeente den Haag inziet, dat het voor iedereen het beste is, dat Jantje blijft waar hij nu woont, anders zullen er alleen maar verliezers zijn. U kunt er op rekenen dat ik alles maar dan ook alles zal doen om te verhinderen, dat Jantje zijn woonwagen zal moeten verlaten. Inmiddels met de vriendelijke groeten,
Tom de Booij
1 bijlage: Artikel uit het Wiel over Paula en haar zoon Jantje

Hoe gaat dit drama eindigen?
Misschien kan mevrouw Klijnsma  daarover meer gegevens verschaffen?  Haar adres is Bazaarstraat 17, 2518 AE Den Haag. E-mail: j.klijnsma@denhaag.nl ,.tel nr. 070-3656460

Maandag 31 maart 2008
Ui betrouwbare bron verneem ik vandaag, dat de pers gemuilkorfd wordt. Geen woord reppen de media over het geval Paula en haar zoon Jantje. TV, Radio en de schrijvende pers hullen zich in stilzwijgen. Er zijn journalisten, die iets willen schrijven maar worden door de hoofdredactie teruggefloten. In het land waar we  de vrije meningsuiting zo hoog in het vaandel hebben. Dat is de laatste weken te pas en te onpas over onze hoofden uitgestort. Het nieuws dat een invalide moeder en een zwaar invalide zoon uit hun woonwagen worden gezet, omdat ze de huurschild wel hebben voldaan maar twee dagen te laat,  is klaarblijkelijk geen nieuws. Om mijn frustratie over deze situatie enigszins lucht te geven, heb ik aan alle 45 raadsleden van de gemeente Den Haag (afschriften aan de burgemeester en wethouders van Den Haag)  een e-mail gestuurd met de wanhopige tekst:

Geachte leden van de Raad, In mijn uiterste wanhoop richt mij toe U als laatste redmiddel om te voorkomen, dat Paula en haar zwaar invalide zoon Jantje uit hun woonwagen worden gezet. Op mijn website www.egoproject.nl  extensie woonwagenbeleid, kunt U alles lezen over de voorgeschiedenis van het drama Paula en haar zoon Jantje. Tijdens een raadsvergadering van 23 februari 2006 hebben we hoop gekregen, dat Paula en haar zoon Jantje in hun woonwagen mochten blijven. Immers door Uw wethouder Mevrouw J. Klijnsma werd gezegd, dat wanneer een medisch attest zou worden afgegeven, dat een ontruiming van Jantje medisch niet verantwoord zou zijn, dit voldoende zou zijn om af te zien van een gedwongen verhuizing. Dit attest is op 8 juni 2006 afgegeven door niemand minder dan de Directeur van de GGD den Haag, de heer A.A.H.M. van Dijk. (zie bijlage 1) In zijn conclusie zegt de heer van Dijk onder meer: 
 
"Er is sprake van een gezin met ernstige beperkingen in een vaste sociale structuur welke nu nog de mogelijkheid biedt zelfstandig te kunnen functioneren. Een ontruiming is medisch gezien niet verantwoord. Temeer daar dit voor de direct betrokkene ("Jantje"), gegeven zijn medische problematiek als een ernstig traumatiserend incident moet worden gezien".
 
Dit rapport schijnt van geen enkele waarde te zijn geweest, aangezien op 15 februari jl door Uw wethouder Norder een sloopvergunning is aangevraagd voor de woonwagen van Paula en Jantje. (Jan Hanlostraat 37 Den Haag).  In een kort geding, dat op maandag 17 maart jl heeft gediend, heeft de vader van Paula tevergeefs getracht om de bovengenoemde verklaring in te brengen  De uitspraak zal morgenmiddag 1 april 2008 door de Rechtbank worden gegeven.
Ten einde raad heb ik een persoonlijke en vertrouwelijke brief gestuurd aan bovengenoemde Mevrouw Klijnsma naar haar privé adres. Het vertrouwelijke karakter van de brief is bij mevrouw Klijnsma schijnbaar niet geheel doorgedrongen, aangezien ik van de afdelingsmanager van Woonwagenzaken een antwoord op mijn brief van 13 maart jl heb gekregen, met onder meer de volgende zinnen:
"Wethouder Klijnsma heeft uw brief van 13 maart 2008 ontvangen, en mij gevraagd deze te beantwoorden (...) Nu de rechter uitspraak heeft gedaan, zal de gemeente overgaan tot uitvoering van het vonnis". 
Nu bent U nog de laatste strohalm waar ik me aan vastklamp. U kunt namelijk als Raad de sloopvergunning van de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje niet toewijzen. Laat Uw hart spreken en zorg dat er geen verder onheil wordt gesticht. Mocht echter de gedwongen verhuizing doorgaan en zou dit eventueel medische problemen met Jantje tot gevolg hebben, de Gemeente Den Haag daarvoor aansprakelijk gesteld kan worden, omdat zij een medisch advies van de Directeur van de GGD naast zich neer heeft gelegd. Inmiddels verblijf ik met de gevoelens van de meeste hoogachting,
Uwe  dw Tom de Booij 1 bijlage: medisch attest van de Directeur van de GGD Den Haag dd 8 juni 2006.

Nu maar aftellen tot morgenmiddag, wanneer de uitslag komt van het kort geding. Een lugubere 1 april grap? We zullen het morgen zien. 

Zoals ik al donderdag 27 maart jl. al heb gemeld over de interesse, die het advocaten kantoor Pels Rijken in mijn website heeft gehad en waarschijnlijk ook hun advocaat Mr A.R. de Jonge van de gemeente Den Haag, die al jaren  de woonwagenbewoners van Den Haag te vuur en te zwaard bestrijdt. Tot nu tot  heb ik geen antwoord gehad op mijn e-mail aan zijn kantoor met het verzoek om in contact met hem te treden. De lezers van mijn website wil ik nader inlichten over wat ik op internet over deze advocaat heb kunnen vinden

De advocaat Mr A.R, de Jonge geboren in 1965

Alain de Jonge is geboren in 1965. Studeerde Nederlands Recht aan de Universiteit van Leiden  Sinds 1992 partner van het advocaten kantoor Pels en Rijken en gespecialiseerd in o.a huurrecht. Alain adviseert overheden, provincies en gemeenten op het terrein van herstructurering, stadsvernieuwing en gebiedsontwikkeling. Het advocaten kantoor Pels Rijken waarbij  Mr A.R. Jonge werkzaam is gevestigd in Kantoren Stichthage, boven Den Haag Centraal Station. Tel (070) 515 30 00,Fax (070) 515 31 00, E-mail info@pelsrijcken.nl.

Dinsdag 1 april 2008
Om 14:51 krijg ik van het raadslid voor de Haagse Stadspartij Joris Wijsmuller een e-mail met als onderwerp Goed Nieuws! en de volgende tekst:

Beste Tom, Zojuist de uitspraak van de rechter in het executiegeschil vernomen: de rechter verbiedt de gemeente om het eerder uitgesproken ontruimingsvonnis ten uitvoer te brengen! Ontruiming is daarmee voorlopig van de baan en het GGD-rapport kan nu worden gebruikt in de bodemprocedure. Ik vraag nu dus geen interpellatiedebat aan voor de raad van donderdag a.s. Hartelijke groet, Joris

Dat is heel groot nieuws. Ik belde meteen de Vader van Paula hem te feliciteren. Hij had het ook van Joris Wijsmuller gehoord, nog niet van hun advocaat. Je kan begrijpen wat dit voor Paula en haar zoon Jantje en haar en zijn familie betekent. Weer rust in de tent, na de zenuwslopende weken sinds het moment dat ze in de Posthoorn van 27 februari 2008 lazen, dat een sloopvergunning voor hun woonwagen  was aangevraagd. Gelukkig heeft de rechter ingezien dat het onmenselijk is om Jantje te verhuizen, precies zoals in het rapport van de directeur van de GGD staat geschreven. Morgen ga ik nar Paul en Jantje toe om hen te feliciteren met het bereikte resultaat. Ik zal daar morgen op mijn website verslag van doen

Donderdag 3 april 2008
Gisteren naar Paula en haar zoon Jantje geweest. Ik kwam daar rond half twee aan en trof Paula en haar familie en vrienden aan. Ik kreeg in ruil voor mijn bloemen van haar een dikke kus en een fles jenever (met mijn favoriete merk Ketel), met het gebruikelijke 'bakkie' koffie ook een heerlijke moorkop. Jantje was nog  op zijn dagverblijf.  Maar kwam samen met Beppie, de zuster van Paula  even later terug. Ik heb hem een voorzichtig  handje kunnen geven, waarna hij snel naar zijn vertrouwde plek ging voor zijn computer en TV en vooral zijn favoriete Swiebertje opzette. Het was echt feest in woonwagen van Paula, ze was stralend van geluk. Wel hoorde ik van Beppie hoe het kort geding van maandag 17 maart jl was gegaan. De advocaat van de gemeente Mr A.R. de Jonge was behoorlijk te keer gegaan, vooral tegen de advocaat van de vader van Paula, Mr R. van Heiningen. Het belangrijkste punt was waarom is het rapport van de de directeur van GGD niet in de processtukken bij het hoger beroep was opgenomen. Mr de Jonge zei dat het hier niet geen om psychische stoornissen, maar het een zaak was van huurschuld. Het is niet onwaarschijnlijk dat juist het kwalijke en emotionele gedrag van de Jonge er toe heeft bijgedragen, dat de rechter in heeft gezien dat hier de gemeente bezig was met een onmenselijke zaak. Dit is ook gebleken 14 dagen later toen de uitspraak kwam van het kort geding, heeft de rechter de gemeente verboden op het ontruimingsvonnis uit te voeren. Bij mijn vertrek heb ik nog een foto genomen van Paula voor haar woonwagen, dat nu niet meer gesloopt zal worden worden !!!!

! .

Paula voor haar woonwagen na het goede bericht dat zij daar mag blijven wonen met haar zoon Jantje

De journalist van het Algemeen Dagblad Marc Konijn heeft vandaag een goed artikel geplaatst over Paula en haar zoon Jantje

Jantje mag in woonwagen blijven

DEN HAAG -Jantje en zijn moeder kunnen voorlopig toch in hun woonwagen blijven wonen. De gemeente Den Haag heeft een verbod gekregen om hun woonwagen aan de Noordweg te slopen. De kortgedingrechter vindt het niet verantwoord om de zwaar geestelijk gehandicapte jongen en zijn moeder uit hun vertrouwde omgeving te halen. Dat oordeel moet geveld worden in de bodemprocedure die in deze zaak loopt. Twee jaar geleden ondernam de gemeente Den Haag stappen om het gezin uitte zetten. Moeder Paula had een hoge huurschuld en was twee dagen te laat met het terugbetalen van de 3300 euro. De gemeente Den Haag zette toen alsnog een traject in om de twee uit hun woonwagen te plaatsen. De rechtbank oordeelde - ook in hoger beroep -
dat de gemeente daarmee in haar recht stond. De zaak kreeg destijds ook in de gemeenteraad veel aandacht. Die vond dat het college zich wel heel erg rigide opstelde. Wethouder Klijnsma zegde daarop toe om een onderzoek te doen naar de vraag of het uitplaatsen van dit kwetsbare gezin wel verantwoord was. De GGD voerde het onderzoek uit en kwam vorig jaar met het 'dringende advies' om Jantje niet uit te plaatsen: een verhuizing zou ernstig traumatiserend zijn. Ook na dit rapport zette de gemeente de uitzetting door. De familie van Jantje spande met succes een kort geding aan tegen dit besluit. Volgens de advocaat van de familie, Mr  R. van Heijningen, had de gemeente het rapport van de GGD niet ingebracht bij het hoger beroep. "Als de rechter dat rapport had gekend, dan had hij er wellicht anders over gedacht.''

Van Heijningen vindt dat het gezin gewoon op het woonwagencentrum aan de Noordweg moet blijven. "Jantje moet misschien zelfs in een inrichting, als je hem uitplaatst. Terwijl hij op het kamp alle zorg van familie en buren krijgt.'' Het rapport van de GGD wordt nu alsnog voor het voetlicht getrokken tijdens de bodemprocedure, die Van Heijningen in deze zaak ook heeft opgestart. Het is nog niet bekend wanneer de rechtbank de bodemprocedure in behandeling neemt. Een woordvoerder van de gemeente Den Haag laat weten rustig op deze procedure te wachten, omdat de gemeente uiterst zorgvuldig wil zijn in deze zaak. Jantje blijft in de tussentijd met zijn moeder dus gewoon in zijn woonwagen.

Vandaag krijg ik antwoord op mijn brief van 8 maart jl aan de minister-president Mr. dr. J.P. Balkenende over het geval van Paula en haar zoon Jantje:  Geachte Heer de Booij,
In Uw brief van 8 maart 2008 vraagt u wederom mijn aandacht voor de voorgenomen sloop van een woonwagen in Den Haag. U schetst in uw brief de achtergrond van de huidige bewoners. Zoals ik u al eerder schreef en u zelf ook aangeeft, kan ik als minister president niets betekenen in deze kwestie daar het een gemeentelijke aangelegenheid betreft, hoezeer ik ook meevoel met de betrokkenen.
Met vriendelijke groet,
DE MINISTER-PRESIDENT, Minister van Algemene Zaken,

Mr dr. J.P. Balkenende

Inmiddels heb ik gisteren aan onze premier en ook Koningin Beatrix geschreven dat Paula en haar zoon Jantje in hun woonwagen mogen blijven.

Vrijdag 4 april 2008
Nu alles, althans voorlopig,  goed te zijn afgelopen voor Paula en haar zoon Jantje,  heb ik behoefte om de rol die de wethouders Klijnsma, Norder en van Alphen hebben gespeeld in deze zaak nader te analyseren.. Het is voor de lezer misschien verhelderend om van deze drie van Den Haag een foto af te drukken en  kan men bij het lezen van de tekst zich beter inleven in deze mensen.

-

De drie wethouders van Den Haag die een rol hebben gespeeld in het zaak Paula en haar zoon Jantje: Jetta Klijnsma, Marnix Norder en Bert van Alphen

Ik ga daarbij terug naar de raadsvergadering van  23 februari 2006 . (Gelukkig kan men de notulen van deze vergadering terug vinden op internet.)
In deze vergadering heeft het raadslid van de SP Ingrid Gyömörei een tweeminutendebat aangevraagd. Hier volgt haar tekst:

"Voorzitter. Als het even tegenzit, worden Paula en Jantje per 17 maart uit hun woning gezet. Laten wij het maar gewoon over een woning hebben, want dat is het volgens de Woningwet.  In antwoord op mondelinge vragen tijdens de commissievergadering WDLY van 15 februari werd toegezegd dat er een gesprek zou kunnen plaatsvinden tussen Hiek van Driel, fractievertegenwoordiger van de SP, de vader van Paula en de wethouder. Een afspraak kon de volgende dag echter niet gemaakt worden; de wethouder had geen behoefte aan een gesprek. Dit gesprek werd niet aangevraagd om de behoefte van de wethouder te bevredigen, maar om een aantal hardnekkige misverstanden uit de wereld te helpen. Daardoor had ik geen andere keuze dan nu dit debat aan te vragen en straks twee moties in te dienen. Er is een tweetal hardnekkige misverstanden, ten eerste de schulden. Er zijn geen schulden; die zijn volledig betaald. Ten tweede zou Jantje, zwaar geestelijk gehandicapt, na huisuitzetting volgens de wethouder in aanmerking komen voor een indicatie voor 24-uursopname. Jantje krijgt geen indicatie, omdat in de huidige situatie met omringende mantelzorg van familie en medebewoners, van wie er vanavond veel aanwezig zijn, Paula en Jantje het uitstekend redden naar omstandigheden. Het is niet aan het college om te bepalen of een ouder haar kind maar het huis uitgeplaatst moet hebben. Waar blijft u in dit specifieke geval met uw opvattingen rond zelfredzaamheid, eigen verantwoordelijkheid en in de toekomst niet te vergeten de WMO? Er bestaat in Den Haag beleid om ervoor te zorgen dat mensen niet op straat hoeven te worden gezet. Als de schulden zijn betaald, wordt er een zogenaamde 'tweede kans' geboden. In deze kwestie wordt hier compleet aan voorbijgegaan en ik betreur dat. Het op straat zetten van een zwaar gehandicapte jongeman en zijn moeder, die functioneert op zwakbegaafd niveau, vindt de SP-fractie in strijd met alle beginselen van een fatsoenlijk bestuur. Ik heb aan het begin van de avond een brief uitgedeeld waarin de handicaps van beiden worden beschreven. Dit is aan u uitgereikt met toestemming en op verzoek van Paula en haar vader. Ik vraag mij af wat de raadsleden hiervan vinden. Het is ook hun verantwoordelijkheid wat er daarna met dit gezin gebeurt. Ik dien daarom een motie in waarin ik de raad vraag niet in te stemmen met de ontruiming van de woonwagen of het huis van Paula en Jantje. Omdat er maar een termijn is in een tweeminutendebat, zal ik helaas een tweede motie moeten indienen, waarvan ik hoop dat die niet in stemming hoeft te komen. De motie stelt dat, indien er toch ontruimd wordt, het college in persoon - dus niet met het inzetten van ambtenaren of medewerkers, dus geen poppetjes -de uitvoering van het besluit zelf ter hand neemt. Nogmaals, ik hoop dat ik de tweede motie niet in stemming hoef te brengen".

De tekst van de twee moties:
.I.  De gemeenteraad van Den Haag in vergadering bijeen op 23 februari 2006 ter bespreking van de ontruiming van een verstandelijk gehandicapt gezin. Overwegende dat:- Alle schulden betaald zijn.- Mevrouw vanaf september 2004 trouw en op tijd haar huur en andere vaste lasten betaald, waarmee zij bewijst een goed huurder te zijn.- Een hoger beroep tegen de ontruiming nog gaande is.- De uitspraak van de rechter geen verplichting van de standplaatsverhuurder inhoudt om over te gaan tot ontruiming, maar slechts de verhuurder toestemming verleent tot ontruiming. Van mening dat:- Paula en Jantje niet in aanmerking komen voor een indicatie voor 24 uurs opname daar zij zich in de huidige situatie met omringende mantelzorg van familie en mede bewoners goed kunnen redden. Indien zij desondanks toch in aanmerking komen voor 24 uurs opname de indicatie pas na 3 maanden rond kan zijn, waarna zij waarschijnlijk te maken krijgen met een wachtlijst. Dit betekent dat zij enkele maanden op straat bivakkeren. Echter kennende de onderlinge solidariteit van de woonwagenbewoners, hun betrokkenheid en hun mantelzorg, zullen Jantje en Paula door anderen opgevangen gaan worden.- Waarmee een indicatie voor 24 uurs opname niet mogelijk is.- Het op straat zetten van een zwaar gehandicapte jongeman in strijd is met alle beginselen van een fatsoenlijk bestuur. Verzoekt de raad:Niet in te stemmen met de ontruiming van de woonwagen van Paula en Jantje .
II De gemeenteraad van Den Haag in vergadering bijeen op 23 februari 2006 ter bespreking van de ontruiming van een verstandelijk gehandicapt gezin. Overwegende dat:- Alle schulden betaald zijn.- Mevrouw vanaf september 2004 trouw en op tijd haar huur en andere vaste lasten betaald, waarmee zij bewijst een goed huurder te zijn. - Een hoger beroep tegen de ontruiming nog gaande is.- De uitspraak van de rechter geen verplichting van de standplaatsverhuurder inhoudt om over te gaan tot ontruiming, maar slechts de verhuurder toestemming verleent tot ontruiming.- Men anderen niet mag opdragen een inhumaan beleid uit te voeren. Van mening dat:- Paula en Jantje niet in aanmerking komen voor een indicatie voor 24 uurs opname daar zij zich in de huidige situatie met omringende mantelzorg van familie en mede bewoners zich goed kunnen redden.- Indien zij desondanks toch in aanmerking komen voor 24 uurs opname de indicatie pas na 3 maanden rond zou zijn, waarna zij waarschijnlijk te maken krijgen met een wachtlijst.- Het op straat zetten van een zwaar gehandicapte jongeman in strijd is met alle beginselen van een fatsoenlijk bestuur.- Men anderen niet schuldig mag maken aan het meewerken van onfatsoenlijk en inhumaan uitvoeringsbeleid. Verzoekt het college:Indien Paula en Jantje ontruimt gaan worden, het verantwoordelijk college zelf in persoon, de uitvoering van dit besluit ter hand nemen.

Er zijn verscheidende raadsleden die op dit betoog zijn ingaan, maar van belang is hoe de verantwoordelijke wethouders Norder en Klijnsms hierop hebben gereageerd, vooral gelet op de medische kant van de zaak.  

Wethouder Norder (PvdA): "In de geschetste situatie is sprake van een moeder met een gehandicapt kind. Ook voor haar geldt dat zij de huur te laat heeft betaald en dat de huurontbindingsprocedure dus is gestart. Wij zijn ook in haar geval in het gelijk gesteld. Voor haar staat de mogelijkheid open om aan te tonen dat er sprake is van een medisch uitzonderlijke situatie. Daartoe hebben wij een rapportje gekregen van anderhalf A4'tje. Mevrouw Gyömörei heeft datzelfde rapportje uitgedeeld. Dat was echter niet van een daartoe bevoegde instantie, maar van een medisch consulent. Als er sprake is van een medische indicatie of iets wat daarmee verband houdt, dan moet dat uiteraard door een daartoe bevoegd arts zijn opgesteld: een keuringsarts die dergelijke bevoegdheden heeft en die dergelijke beoordelingen kan doen. De familie kan een dergelijke keuring aanvragen. De resultaten daarvan hebben wij natuurlijk nog niet. Wanneer dat wordt gedaan en de resultaten bekend zijn, moet je op dat moment bekijken hoe je daarmee omgaat en hoe die feiten er uitzien. Dan zullen wij net zo handelen als in alle andere gevallen in Den Haag, als je te maken hebt met medische indicaties en met medisch bijzondere situaties. Dat hebben wij aan mevrouw aan te bieden, niets meer en niets minder dan elders in deze stad.
Wethouder Klijnsma (PvdA). Vorige week woensdag is deze situatie in de rondvraag aan de orde gesteld. Ik heb toen gezegd dat ik het laat uitzoeken en dat ik ook wil weten in hoeverre de Compaan soelaas kan bieden. Dat heb ik gedaan. Ik heb ook gezegd dat ik het ordentelijk wil terugkoppelen. Dat wilde ik ook doen, maar dit tweeminutendebatje kwam er tussendoor. Ik heb nu de envelop van grootvader gekregen en ik wil mij er graag in verdiepen, maar wij moeten echt een onafhankelijk medicus naar deze situatie laten kijken. Dat doen wij altijd in dergelijke situaties. Wij hebben dergelijke indicatiespecialisten in de stad. Met de envelop die mij net is uitgereikt onder de arm en met mevrouw en Jantje moeten wij naar de medicus om te kijken of er inderdaad sprake is van een specifieke situatie. Als dat het geval is, moeten wij ons er ordentelijk op beraden.

De voorzitter. Mevrouw Gyömörei, wat doet u met de moties? Ingrid Gyömörei (SP). Voorzitter. Ik ben bereid de moties aan te houden.

Het medisch attest van een onafhankelijk instantie is er gekomen en wel op 8 juni 2006,  van niet minder dan de Directeur van de GGD  van Den Haag de heer van Dijk  Ik herhaal nogmaals het belangrijkste deel zijn conclusie (zie voor het gehele rapport op deze site dinsdag 4 maart 2008).

"Er is sprake van een gezin met ernstige beperkingen in een vaste sociale structuur welke nu nog de mogelijkheid biedt zelfstandig te kunnen functioneren.
Een ontruiming is medisch gezien niet verantwoord. Temeer daar dit voor de direct betrokkene ("Jantje"), gegeven zijn medische problematiek als een ernstig traumatiserend incident moet worden gezien.

Dit rapport stuurt  de Directeur van de GGD  naar de opvolger van wethouder Klijnsma, de  wethouder van Welzijn de heer B. van Alphen.

De kernvraag is nu:  wat is er met dit zo belangrijke rapport gebeurd sinds 8 juni 2006?

In ieder geval heeft de gemeente De Haag  het rapport van de GGD niet ingebracht bij het hoger beroep betreffende de huurschuld van Paula. Het is zeer waarschijnlijk dat als de rechter het rapport had gekend, hij er wellicht anders over had gedacht.

Vraag 1  Kende de advocaat van de gemeente Mr A.R. de Jonge dit rapport? of heeft hij het beter geacht om het niet bij de stukken voor het hoger beroep  toe te voegen?
Vraag 2. Heeft wethouder van Alphen het rapport aan de wethouder Klijnsma en Norder laten zien?
Vraag 3. Wanneer wethouder Norder het rapport wel heeft gezien is hij dan vergeten wat hij heeft gezegd tijdens de raadsvergadering van 23 februari 2006 toen hij op 15 februari 2008 ( dus 1 1/2 jaar later ) een sloopvergunning heeft aangevraagd voor de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje?
Ik herhaal  wat wethouder Norder op 23 februari 2006 heeft gezegd: "Als er sprake is van een medische indicatie of iets wat daarmee verband houdt, dan moet dat uiteraard door een daartoe bevoegd arts zijn opgesteld: een keuringsarts die dergelijke bevoegdheden heeft en die dergelijke beoordelingen kan doen. Wanneer dat wordt gedaan en de resultaten bekend zijn, moet je op dat moment bekijken hoe je daarmee omgaat en hoe die feiten er uitzien".
Vraag 4. Wanneer  wethouder Klijnsma het rapport heeft gezien, waarom heeft ze dat dan niet laten lezen aan wethouder Norder?
Ik herhaal wat zij tijdens de raadsvergadering van 23 februari heeft gezegd :" wij moeten echt een onafhankelijk medicus naar deze situatie laten kijken  of er inderdaad sprake is van een specifieke situatie. Als dat het geval is, moeten wij ons er ordentelijk op beraden".
Vraag 5.  Wist mevrouw Klijnsma van het rapport toen ik op 13 maart jl haar o.a. de volgende zinnen schreef: "De directeur van de GGD de heer van Dijk moet ook wel heel vreemd opkijken als hij hoort van de sloopaanvrage, nadat hij op 8 juni 2006 een duidelijke brief heeft gestuurd aan Uw opvolger de Heer B. van Alphen. Uit deze brief blijkt toch zonneklaar dat een verhuizing voor Jantje ten zeerste is af te raden"?

Ondanks dat deze brief naar haar privé adres was gestuurd met daarboven " persoonlijk en vertrouwelijk", heeft Mevrouw Klijnsma  mijn brief laten beantwoorden door de afdelingsmanager mevrouw Verstraaten van Woonwagenzaken met onder meer de volgende zin:  " Nu de rechter uitspraak heeft gedaan, zal de gemeente overgaan tot uitvoering van het vonnis". 

Had zij het rapport tot op het moment van mijn brief nooit gezien, dan had ze na de ontvangst van mijn brief zich op de hoogte moeten stellen van dit rapport. De andere mogelijkheid is dat zij het rapport wel heeft gekend en heeft gedacht: " Ik ben niet meer de verantwoordelijke wethouder, het is een zaak van wethouder Norder". Dit kan de reden zijn geweest waarom ze mijn brief naar Woonwagenzaken (hier gaat Wethouder Norder over) heeft gestuurd.

Wie gaat nu deze  vragen beantwoorden? Mijn hoop is gevestigd op de bodemprocedure, die de vader van Paula, via zijn advocaat mr R. van Heijningen, is gestart.  Er zullen dan mensen onder ede worden gehoord en zal het misschien duidelijk worden of hier een vuil spelletje is gespeeld of en dat is misschien nog veel erger, dat er geen communicatie is geweest tussen alle betrokken personen. In beide gevallen zijn Paula en haar zoon Jantje daar het slachtoffer van geworden

Maandag 7 april 2008
Van Joris Wijsmuller Raadslid van de Haagse Stadspartij kreeg ik vrijdag 4 april jl een interessante reactie op mijn analyse van de rol die de 3 wethouders Norder, van Alphen en Klijnsma  in de zaak Paula en haar zoon Jantje hebben gespeeld Hij stelt namelijk het volgende:".Ik denk dat de kern zit in de uitspraak van Norder tijdens het 2-minutendebatje van Ingrid. Norder:  "Voor haar staat de mogelijkheid open om aan te tonen dat er sprake is van een medisch uitzonderlijke situatie." Met andere woorden: Paula moet het zelf maar aantonen en het GGD-rapport zelf maar inbrengen, de gemeente neemt hierin enkele geen verantwoordelijkheid. Deze door Norder opgelegde lijn verklaart de apathische en slappe houding van Klijnsma en van Alphen om ook maar iets met het cruciale GGD-rapport te doen. De gemeente heeft dus zo willen profiteren van het misverstand waardoor mr de Koning het rapport niet op tijd heeft kunnen indienen. In het ontruimingsvonnis van de rechter in hoger beroep van 27 juli 2007 staat ook letterlijk: "Dat dit niet mogelijk zou zijn is door Jerphanion niet onderbouwd". Die onderbouwing wordt met het GGD-rapport wel geleverd en gelukkig is dit nu eindelijk door de uitspraak van de voorzieningenrechter erkend: "In zoverre is er sprake van een nieuwe omstandigheid". Eiseres heeft voorts voldoende aannemelijk gemaakt dat ontruiming voor haar een noodtoestand zal doen ontstaan." Het is een vingerwijzing naar de uiteindelijk te verwachten uitspraak, dus ik ben optimistisch gestemd". .

Ik heb hem het volgende  teruggeschreven: "Je hebt wel gelijk met het punt, dat het rapport van  GGD had ingebracht moeten worden, maar daar tegenover staat toch pal overeind, dat het rapport aan een van de wethouders (van Alphen) is gestuurd. Klijnsma zegt toch ook het volgende op 23 febr 2006 "Met de envelop die mij net is uitgereikt onder de arm en met mevrouw en Jantje moeten wij naar de medicus om te kijken of er inderdaad sprake is van een specifieke situatie. Als dat het geval is, moeten wij ons er ordentelijk op beraden."  Het is toch onbegrijpelijk dat Bert dit stuk van de GGD niet heeft doorgegeven aan Klijnsma en Norder. Misschien heeft hij dat ook wel gedaan dan is het nog triester. Wat een bureaucratie!! "

Een lezer van mijn website schrijft mij :"Ongelooflijk om te lezen hoe de raderen doordraaien ondanks redelijke verzet. Hoe mensen bewust bezig zijn met hun eigen positie en macht, terwijl ze zich tevens realiseren dat dit direct schade berokkend aan in wezen weerloze individuen. Het meest pijnlijke vind ik dat ik jouw verhalen in eerste instantie lees alsof het verhalen zijn. Het besef dat het werkelijkheid is, is soms niet te bevatten. En dit schrijf ik niet uit naïviteit".

Dinsdag 8 april 2008
Gisteravond rond de klok van zes uur, werd ik gebeld door mevrouw Kortman, de adviseur van de nieuwe burgmeester van Den Haag Jozias van Aartsen. De burgemeester had vele e-mails en een brief van mij ontvangen en wilde wel eens weten hoe mijn mening was over het geval van Paula en haar zoon Jantje. Het bleek dat mevrouw Kortman zeer goed op de hoogte was van mijn betrokkenheid bij de woonwagenbewoners en had ook mijn website gelezen. Mijn grootste klacht was dat er klaarblijkelijk geen goede communicatie was geweest tussen de drie betrokken wethouders. Vooral niet toen wethouder van Alphen, de opvolger van wethouder mevrouw Klijnsma, het rapport van de directeur van de GGD van 8 juni 2006 niet of onvoldoende heeft teruggekoppeld naar zowel wethouder Klijnsma als ook naar wethouder  Norder. Mevrouw Kortman zei dat het wel meer voorkwam, wanneer er een wisseling is van wethouders plaats vindt. Maar ieder geval zou ze aan de burgemeester doorgeven dat het hier vooral ging om de slechte communicatie tussen wethouders. Dit punt zou zeker de aandacht krijgen die het verdient. Uit dit telefoongesprek blijkt dat er een nieuwe frisse wind waait in Den Haag en dat de nieuwe burgemeester zijn eigen verantwoordelijkheid neemt en ingaat op inhoudelijke argumenten, tenminste dat is mijn verklaring voor feit dat hij mij via zijn adviseur laat bellen. Een verheugend teken en iets wat ik met zijn voorganger burgemeester Deetman niet gewend was. In ieder geval is het een geruststellend teken, dat de nieuwe burgemeester zich persoonlijk heeft geïnteresseerd voor het geval van Paula en haar zoon Jantje. Nu maar afwachten of de harde lijn van slopen van wethouder Norder door wordt gezet of dat door de nieuwe voorzitter van het college B en W er iets genuanceerder wordt omgegaan met de zwakkeren uit onze samenleving. Er gloort dus nieuwe hoop aan de Haagse horizon.  

Vanmiddag krijg ik deze vriendelijke e-mail van de secretaresse van Minister Rouvoet : Geachte heer De Booij, Hartelijk dank namens minister André Rouvoet dat u hem na de slechtnieuwsmail van 1 april j.l. op de hoogte heeft gebracht van het positieve nieuws rond Paula en haar zoon Jantje.

Van mevrouw Klijnsma  krijg ik een e-mail waarin ze me haar reden opgeeft waarom ze mijn persoonlijke en vertrouwelijke brief van 13 maart jl aan Woonwagenzaken heeft doorgestuurd
"
Geachte heer de Booij, Wij hebben hier bij de gemeente de afspraak gemaakt dat alle correspondentie over het onderwerp "Woonwagenzaken" verloopt via één loket. We hopen het daarmee ook voor de burger wat makkelijker en toegankelijker te maken. Vandaar dat ik gevraagd heb aan de afdeling Woonwagenzaken om de brief te beantwoorden. Dat zal ik bij volgende correspondentie blijven doen. Ik neem aan dat u daar begrip voor zult hebben. Met vriendelijke groet, Jetta Klijnsma

Mijn antwoord op de e-mail van mevrouw Kleinsma:  Geachte Mevrouw, Ik ben verheugd om van U te vernemen, dat er is afgesproken dat alle correspondentie betreffende Woonwagenzaken via één kanaal wordt afgehandeld. Maar dan vraag ik toch me af waarom de wethouder Bert van Alphen de brief van de Directeur van de GGD van 8 juni 2006 met het medisch rapport van een woonwagenbewoner  Jan van de Tas niet aan Woonwagenzaken heeft doorgestuurd. Maar misschien was de bovengenoemde afspraak nog niet gemaakt. Met vriendelijke groet Tom de Booij

Van het secretariaat van  wethouder Bouwen en Wonen krijg ik een e-mail met de volgende inhoud: " Op 4 april 2008 stuurde u ons een brief en verzoekt om beantwoording van vijftal vragen omtrent analyse. Uw brief wordt binnen vier weken door ons beantwoord. Wethouder Marnix Norder, van Bouwen en Wonen behandelt de brief. Wilt u meer informatie over de voortgang? Dan kunt u contact opnemen met het secretariaat van de wethouder, 070 - 353 2851"..

Het kan gewoon niet op gisteren een telefoon van  de adviseur van de burgemeester van Den Haag en vandaag een e-mail van een wethouder en een van het secretariaat van een andere wethouder.  Toeval ?

Dinsdag 22 april 2008
Het is weer drie weken geleden, dat ik de lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje, min of meer afsloot met de verwachting dat tijdens de bodemprocedure het cruciale bewijsstuk eindelijk boven water zou komen, dwz de brief van de directeur van de GGD van 8 juni 2006 aan de wethouder van Welzijn de heer Bert van Alphen, waarin gesteld wordt - in niet misverstane bewoordingen -  dat het onverantwoord is om Jantje te verhuizen. Ik leefde in de naïeve veronderstelling, dat de gemeente Den Haag zich, voorlopig althans, zou neerleggen bij het vonnis van de Rechtbank in het kort geding van 2 april jl, dat  de gemeente De Haag niet mag overgaan tot de sloop van de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje.  Maar rond 5 uur van middag belde Beppie, de zuster van Paula, belde mij om te zeggen, dat haar vader van zijn advocaat Mr R. van Heijningen een brief, dd 18 april 2008, had ontvangen met de volgende inhoud:

Geachte Heer, Heden bericht ik U dat de gemeente hoger beroep heeft aangetekend tegen het vonnis van het kort geding. De gemeente heeft een spoedbehandeling gevraagd om het kort geding vonnis ongedaan te maken. Het betreft hier een schriftelijke behandeling in hoger beroep".

Ik kan niet zeggen wat dat voor een schok voor mij was om te lezen, dat de gemeente Den Haag  - met  de nieuwe burgervader van Aartsen aan het hoofd - zoveel ellende aan Paula en haar zoontje opnieuw wil berokkenen. Door deze brief is Paula en haar familie weer helemaal van de kaart en hebben zij het hopeloze gevoel weer helemaal terug bij af te zijn. Ik had gedacht dat door de nieuwe burgemeester de keiharde sloop koers van zijn voorganger Deetman verlaten zou worden. Maar niets is minder waar, ze gaan gewoon door, net zolang ze weer een standplaats vrij hebben gemaakt voor de woonwagenbewoners van de Escamplaan, die weg moeten voor de bouw van woningen. Het hierboven genoemde cruciale bewijsstuk van de directeur van de GGD zal - net zoals in het kort geding - geen rol kunnen spelen, aangezien het niet in het dossier is opgenomen. Het is nu maar afwachten of de rechter evenveel humanitaire gevoelens heeft als tijdens het kort geding. De advocaat van de gemeente Mr A.R. de Jonge zal er in ieder geval alles aan doen om het hoger beroep te winnen. Het hierna volgende spreekwoord is op zijn lijf gesneden: " Wiens  brood men eet, diens woord men spreekt". 

Een oproep aan alle raadsleden van de gemeente Den Haag:  "Laat Jantje in zijn woonwagen blijven ". Is dat te veel gevraagd?

Woensdag 23 april 2008
Vandaag het vonnis in het kort geding van 1 april 2008 ontvangen. Uit dit vonnis blijkt de de rechter duidelijk stelt dat het onverantwoord is dat Jantje moet verhuizen en stelt daarom de gemeente Den Haag in het ongelijk en moet voor de kosten van het geding opdraaien voor het bedrag van 1155,44 euro. euro. Hierna volgt de zinsnede uit het vonnis die mij in zekere mate gerust stelt:.

"De voorzieningsrechter kan zich niet verenigen met het standpunt van de gemeente dat het GGD-rapport geen andere of afwijkende informatie bevat. Uit het GGD-rapport volgt immers dat een verstoring van het huidige evenwicht een zeer onveilige situatie voor de zoon van eiseres zal opleveren, reden waarom een ontruiming op medische gronden volgens de GGD niet verantwoord te effectueren is. Ontruiming zal volgens de GGD tot ernstige traumatische gevolgen leiden. Anders dan de gemeente betoogt volgen deze verregaande (medische) consequenties als zodanig niet uit het rapport van MEE. In zoverre is er sprake van een nieuwe omstandigheid als bedoeld onder 3.1. Eisers heeft voorts aannemelijk gemaakt dat ontruiming voor haar een noodtoestand zal ontstaan". 

Hopelijk zal de rechter in  hoger beroep er ook zo tegen aan kijken. Maar je weet het maar nooit!

Vrijdag 25 april 2008. Goed nieuws : de Rechtbank heeft het verzoek van de gemeente Den Haag  om een spoedappel afgewezen. Er dient dus helemaal geen spoedzaak. De gemeente zou nog wel via de gebruikelijke weg in hoger beroep kunnen gaan tegen de uitspraak in kort geding, maar die procedure duurt ongeveer even lang als de bodemzaak die al loopt. De advocaat van Paula heeft nu de tijd om zich goed voor te bereiden op het hoger beroep. Het zal dan  mogelijk zijn om nieuwe medische rapporten over de toestand van  Jantje anno 2008 in te brengen. De familie van Paula die ik vandaag heb gebeld  was dolblij en opgelucht want ze zagen,  net zoals ik, het spoedappel van het hoger beroep niet zitten. Ze voelde het weer als een nieuwe  dreiging om Paula en Jantje toch uit hun wagen te krijgen. Nu daalt de rust weer neer in hun woonwagen. De wethouder Norder zal wel niet blij zijn, dat hij niet op korte termijn over het vak van Paula en Jantje kan beschikken. Haastige spoed is zelden goed, zegt toch een spreekwoord!

Artikel in het Wiel 3-2008: Verdiende nederlaag voor Den Haag in zake Paula en Jantje
Goed nieuws voor Paula en haar gehandicapte zoon Jantje. De rechter heeft in kort geding, dat was aangespannen door Paula's vader, de gemeente Den Haag verboden de woonwagen van moeder en zoon te slopen. De rechter vindt het onverantwoord de zwaar geestelijk gehandicapte jongen en zijn moeder uit hun vertrouwde omgeving te halen. Dat oordeel moet geveld worden in de bodemprocedure die in deze zaak loopt. Daarin zal nu ook het rapport dat de GGD heeft opgesteld over Jantje worden meegewogen. In het vorige Wiel berichtten we al uitgebreid over de situatie van Paula en haar zoon Jantje. Beiden dreigen sinds 2005 door de gemeente Den Haag te worden uitgezet. Reden: Paula was twee dagen te laat met het betalen van haar huurschuld. De uitzettingsprocedure tegen het gezin leidde indertijd ook in de Haagse gemeenteraad tot kritiek. Jantje leidt namelijk aan het fragiele X syndroom, een ernstige verstandelijke handicap. Hij is daarbij autistisch en raakt in paniek van vreemde mensen. In de beschermde omgeving van het woonwagencentrum aan de Jan Hanlostraat voelt hij zich veilig. Moeder Paula, die zelf drager is van dé ziekte maar daar behoorlijk mee kan leven, ondervindt bovendien veel steun op het centrum bij de opvoeding van Jantje. Toenmalig welzijnswethouder Van Alphen zegde daarop een onderzoek naar de situatie van Jantje en Paula toe. De GGD voerde dit onderzoek in 2006 uit. De conclusie: uitzetting zal ernstig traumatiserend zijn voor Jantje en niet bevorderlijk voor zijn situatie. De directeur van de GGD schreef op basis van het onderzoek zelfs persoonlijk een brief aan B&W met het dringende advies niet tot uitplaatsing over te gaan.

Hoger beroep
Den Haag legde het GGD-advies echter naast zich neer. Sterker: de gemeente 'vergat' het rapport voor te leggen aan de rechter bij het hoger beroep tegen Paula en Jantje. Met als gevolg dat de gemeente de uitzetting mocht doorzetten. Tegen dit besluit heeft de opa van Jantje nu met succes het kort geding aangespannen. Wanneer de rechtbank de bodemprocedure, die de advocaat van de familie R. van Heijningen, heeft opgestart, in behandeling neemt, is nog niet bekend.

Ontruimingen
De rigide opstelling van de Den Haag tegenover Paula en Jantje staat niet op zich. Eerder maakte de gemeente woonwagens aan de Jan Hanlostraat en de Tom Manderstraat al met de grond gelijk, omdat de bewoners hun huurschuld een paar dagen te laat hadden voldaan. Meer dan twintig andere bewoners werden om dezelfde reden van hun standplaatsen verjaagd. Met die ontruimingen wil Den Haag plek creëren voor bewoners van de Escamplaan. Die moeten daar weg omdat Den Haag huizen wil bouwen op hun locatie, in plaats van de aan de bewoners toegezegde nieuwe standplaatsen. De gemeente lijkt daarmee de bewoners van woonwagens direct en gezamenlijk aansprakelijk te stellen voor het - door de gemeente zelf gecreëerde - financiële debacle van de gedwongen versleping van de bewoners van de Leyweg naar de Jan Hanlostraat in 2001
Voor
meer informatie over de zaak van Paula en Jantje en het beleid van de gemeente Den Haag zie de website van Tom de Booij:
www.egoprojectnl/woonwagenbeleid Of kijk onder archief op www.hetwiel.info

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoofdstuk 5 Voortgang (?) bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek in 2008

Donderdag 17 januari 2008 Brief van Tom de Booij aan de Raadsleden van de Gemeente Hilversum.
Onderwerp: Bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek 2002-2007
Geacht College, 5 juni en 18 juli 2007 heb ik aan Uw college brieven gestuurd met een aantal vragen, betreffende de bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek 2002-2007. 16 juli 2007 heb ik samen met mijn rechtskundig adviseur de heer Erik van der Maal een gesprek gehad met de wethouder Ben Hammer en de projectleider Ben van der Waal, beiden van de Gemeente Hilversum. Omdat het antwoord op mijn brieven lang op zich liet wachten heb ik de Heer Hammer op woensdag 12 september een e-mail gestuurd, waarin ik hem vraag wanneer ik antwoord krijg op de vragen gesteld aan de Raad. ik schrijf o.m. De Raad had aan U opgedragen om deze vragen namens de Raad aan mij te beantwoorden. Donderdag 13 september kreeg ik van de heer Hammer een antwoord met o.a de volgende zin. "Momenteel leggen wij de laatste hand aan de beantwoording van uw vragen. U kunt het antwoord dan ook op redelijke termijn verwachten. Zoals afgesproken zal ik u dan wederom uitnodigen voor een gesprek naar aanleiding van onze antwoord brief, zodat we een en ander verder met elkaar kunnen bespreken. ( De uitnodiging heeft mij tot op heden niet bereikt). 10 oktober 2007 schreef de projectleider Ben van der Waal van de herinrichting De Egelshoek mij een brief met daarin o.a de volgende zin "De brief ter beantwoording van uw vragen wordt op 16 oktober 2007 behandeld in het college van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Hilversum. U zult hierna spoedig de brief ontvangen".
Inderdaad komt er een brief van B en W van Hilversum met het antwoord op mijn vragen (ontvangen 1 november 2007) (Zie bijlage 1). Omdat ik niet bepaald tevreden was met dit antwoord, heb ik mij wederom in een schrijven dd. 11 november 2007 - met een aantal nieuwe vragen - gericht tot het verantwoordelijke orgaan: de Raad van Hilversum (Zie bijlage 2). Ik heb daarin ook mijn verbazing uitgesproken, dat kennelijk volgens de brief van B en W van 16 oktober 2007 de Raad van Hilversum geen afschrift heeft ontvangen en ook niet dat zij hun antwoord in opdracht van de Raad van Hilversum hebben moeten geven. De brief begint al met de merkwaardige aanhef : "Middels dit schrijven beantwoorden wij uw vragen in uw brief van 18 juli jongstleden". Geen woord over het feit dat mijn brief gericht was aan de Raad van Hilversum. Tot op heden heb ik nog geen antwoord mogen ontvangen op mijn brief van 11 november 2007, zelfs geen bericht van ontvangst.
Ik neem aan dat de Raad van de Gemeente Hilversum aan B en W heeft gevraagd om deze brief op deze zelfde manier te beantwoorden, zonder dat de Raad van dit antwoord iets van te weten komt. Reden waarom ik 22 januari 2008 inspreekrecht heb aangevraagd bij de vergadering van de Commissie Stad van de Gemeente Hilversum. Ik zal dan aan de Commissie leden mijn ongenoegen uitspreken over de gang van zaken. Het afschuiven van hun verantwoordelijkheid op B en W. Mij is gebleken dat ook de brieven van de bewoners van het woonwagencentrum de Egelshoek niet door de Raad van Hilversum zal worden beantwoord, maar wordt overgedragen aan de B en W. Uit alles blijkt dat de controlerende functie van de Raad van Hilversum niet goed functioneert - op zijn zachtst gezegd - in zake de problematiek De Egelshoek . De leer van de scheiding der machten is schijnbaar toch moeilijk om na te leven bij de Raadsleden van de Gemeente Hilversum. De wethouder Ben Hammer, die het woonwagenbeleid in zijn portefeuille heeft, wordt kennelijk voor het karretje van de Raad van de Gemeente Hilversum gespannen. Het wordt tijd dat de Raad van Hilversum zich met deze problematiek gaat bemoeien, beter nog dat zij verantwoording zal moeten afleggen ten opzichte van de 8 gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek, die in 2002 maar liefst ruim 3.2 miljoen euro aan de Gemeente Hilversum hebben betaald voor de bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek.
Ik vernam van de gemeenteambtenaar de Heer van Emmerik, dat de gemeente Wijde Meren behoorlijk ontstemd was over het uitblijven van een financiële verantwoording van deze gelden. Van het Raadslid voor de Dorpsbelangen Loosdrecht de Heer G. Zagt, die tijdens een door hem bijgewoonde vergadering van de wethouder Hammer vernam dat alle burgemeesters van de 7 betrokken gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek een antwoord zouden krijgen betreffende de financiële verantwoording van de bovengenoemde gelden voor de bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek. Hopelijk kunnen de 13 leden van de Commissie Stad mij 22 januari 2008 nadere gegevens verschaffen, die mij tevreden kunnen stellen.
Inmiddels verblijf ik met de gevoelens van de meeste hoogachting Uw dw Dr Tom de Booij, burger van Baarn

Dinsdag 22 januari 2008 Brief van Tom de Booij aan alle bewoners van het woonwagencentrum de Egelshoek.
VERTROUWELIJK
Het is weer 8 maanden geleden dat ik jullie een brief (24 mei 2007) heb geschreven om te zeggen, dat ik geschrokken was van de puinhoop op het centrum. In die 8 maanden heb ik niet stil gezeten en mede door de hulp van de Vliegende Egels ben ik nu zo ver, dat ik vanavond in de Raadszaal van het Gemeentehuis van Hilversum om even over 8 uur in de vergadering van de Commissie Stad van de gemeente Hilversum, mijn mondje open mag doen en een paar vragen ga stellen, die er niet om liegen. In het kort komt het hier op neer: In juli 2002 hebben de 10 omringende gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek ruim 3.260.221 euro (dus ruim 3.2 miljoen euro) aan de gemeente Hilversum betaald om daarmee af et kopen de plicht om standplaatsen te bouwen. Deze gelden waren uitsluitend en alleen bestemd voor de sanering en renovatie van De Egelshoek. Het Rijk deed er nog eens 1 miljoentje bij. De gemeente Hilversum heeft zelf een bedrag van 1.760.228 euro gereserveerd van de Egelshoek renovatie. Alles bij elkaar opgeteld komen we dan op een bedrag van 6.020.449 euro
RUIM 6 MILJOEN EURO OM HET CENTRUM TE SANEREN EN TE RENOVEREN
Wat blijkt echter tot mijn stomme verbazing. Burgemeester en wethouders van de gemeente Hilversum schrijven mij op 16 oktober 2007 een brief, waarin ze zeggen, dat ze niet 3,2 miljoen euro van de omringende gemeenten hebben ontvangen, maar 2.2 miljoen euro. Bij navraag bij de omringende gemeenten heb ik kunnen vaststellen, dat de ruim 3.2 miljoen euro door de 10 gemeenten aan de gemeente Hilversum in 2002 is overgemaakt. Ook zegt B en W nog in de brief, dat ze 400.000 euro extra uit de gemeente kas van Hilversum hebben gehaald om de exploitatie sluitend te maken. Dus belastingbetalers van Hilversum jullie hebben 1.4 miljoen euro extra moeten betalen voor het wanbeleid van de gemeente Hilversum. Mijn vraag vanavond is dan ook: WAAR IS DIE 1 MILJOEN EURO GEBLEVEN?
Het is weer het oude liedje, in 1996 heb ik aangetoond (wat later ook door de gemeente Hilversum is toegegeven) dat 300.000 gulden bestemd voor de Egelshoek in de kas van Hilversum is gevloeid en is gebruikt voor andere doeleinden. Er is dus niets nieuws onder de zon alleen is het bedrag van de diefstal vele malen groter
BEWONERS VAN DE EGELSHOEK MISSCHIEN IS HET EEN LEUK IDEE OM VANAVOND DINSDAG 22 JANUARI OM 8 UUR IN HET GEMEENTEHUIS VAN HILVERSUM DE VLIEGENDE EGELS WEER IN ACTIE TE ZIEN!!!!

Dinsdag 22 januari 2008 Tekst van de inspreekbeurt van Tom de Booij tijdens de vergadering van de Commissie Stad van de Gemeente Hilversum in de Raadszaal van het Gemeentehuis op aanvang 20.00 uur

De Verwondering…
Geachte Commissie,
Mijn professor in de geologie van de Universiteit van Amsterdam Prof Dr H.A. Brouwer zei mij eens : "De Booij, alvorens je een vraag stelt, moet je je eerst verwonderen".
Tijdens een bezoek eind mei 2007 aan het woonwagencentrum de Egelshoek heb ik mij hogelijk verwonderd over de situatie op het centrum. Ik was immers aanwezig geweest op 18 augustus 2004, toen wethouder mevrouw Borstlap de eerste hap vervuilde grond door de lucht liet zweven en de bewoners de verzekering werd gegeven, dat het karwei in één jaar zou zijn geklaard. Ik kon nu met mijn eigen ogen aanschouwen, dat er in die bijna 3 jaar bitter weinig was gebeurd. Na deze verwondering, heb ik de leden van de Raad van Hilversum, via mijn brieven van 5 juni, 18 juli, 11 november 2007 en 16 januari 2008, een aantal vragen gesteld betreffende de gang van zaken van het woonwagencentrum de Egelshoek van de periode 2002 –2007.Alvorens ik van de gelegenheid gebruik zal maken om enkele vragen te stellen, lijkt het mij relevant om nog eens in de herinnering te roepen wat er sinds 1947, dus ruim 60 jaar geleden is gebeurd op de Egelshoek.
1947 Het woonwagencentrum De Egelshoek wordt ingericht.
1979 De minister van CRM vindt dat de 45 standplaatsen van De Egelshoek moeten worden teruggebracht naar 25. Op lange termijn moet het hele kamp verdwijnen.
1984 Het college van de gemeente Hilversum wil dat De Egelshoek snel moet worden opgeheven.
1987 4 december zegt staatssecretaris van VROM drs E. Heerma, dat het centrum De Egelshoek moet worden opgeheven
1988 Het regionale kamp De Egelshoek moet voor 1991 zijn opgeheven.
1994 Provincie blijft bij opheffing van De Egelshoek.
1995 29 juni. Vergadering van de Stuurgroep uitvoering woonwagenplan (STUG) Gooi en Vechtstreek. De deelnemende gemeenten stemmen in met het deconcentreren van het woonwagenkamp De Egelshoek met als realiseringsdatum 1-1-1998.
1996 19 juni hebben de gezamenlijke 11 gemeenten vertegenwoordigd in de stuurgroep (STUG) met algemene stemmen aangenomen, dat het deconcentratiebeleid van De Egelshoek doorgezet moet worden
19 november, Muiden ziet deconcentratie Egelshoek niet zitten. 26 november, Weesp, is tegen deconcentratie. 4 december, ’s-Graveland is voor behoud Egelshoek. 2 december, Nederhorst den Berg tegen deconcentratie.12 december Weesp tegen deconcentratie
2001 17 januari besluit de provincie Noord Holland, dat De Egelshoek niet behoeft te worden opgesplitst in kleine kampjes.
2002 1 juli schrijft de wethouder Henny Borstlap van de Gemeente Hilversum aan de 11 gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek een brief, waarin de regeling voor de finale kwijting wordt vastgelegd. 10 gemeenten hebben daarmede hun verplichtingen afgekocht om standplaatsen in te ruimen voor de Egelshoekers, indien het centrum De Egelshoek zou worden opgeheven. Totaal is er nu voor de bodemsanering en herinrichting van De Egelshoek een bedrag gereserveerd van ruim 5 miljoen euro. Blaricum 98.857; Bussum 321.526; ’s-Graveland 195.291; Hilversum 1.760.228; Huizen 876.343; Laren 531.412; Loosdrecht 400.415; Muiden 223.318; Naarden 170.418; Nederhorst den Berg 220.956, Weesp 221.685-----------Totaal 5.020.449 euro
2003 De bewoners van De Egelshoek zijn in goed overleg met de gemeente Hilversum begonnen met de plannen voor de herstructurering . De bewoners hebben vooral veel vertrouwen in de wethouder Henny Borstlap en de gemeenteambtenaar Henk Schuur.
2004 18 augustus wordt begonnen met de bodemsanering. Er wordt de bewoners de verzekering gegeven, dat het karwei in één jaar zal zijn geklaard.
2005 Wethouder Henny Borstlap moet om gezondheidsredenen afhaken. Zij wordt vervangen door wethouder B. Hammer. Henk Schuur is daarvoor al ontslagen.
2007 5 juni en 18 juli stelt een burger uit Baarn - in brieven aan de leden van de Raad van Hilversum - een aantal vragen over de gang van zaken sinds 2002 betreffende bodemsanering en de herstructurering van het woonwagencentrum de Egelshoek
28 juni vergadering van het algemeen bestuur van het gewest Gooi en Vechtstreek. Tijdens de rondvraag wil de heer Zagt meer informatie betreffendeherstructurering/sanering van het woonwagencentrum de Egelshoek. De Heer B Hammer wethouder van de Gemeente Hilversum, geeft hierop het volgende antwoord: In de Regionale Volkshuisvesting commissie is hierover kort gesproken en ik zal op korte termijn een gesprek hebben met de steller van de brief waarmee dit onderwerp onder de aandacht van de diverse regiogemeentes is gebracht. Op basis daarvan zal ik de diverse gemeenten schriftelijk een stand van zaken toezenden. ( noot: de steller van de brief is een burger van Baarn Tom de Booij, die inderdaad op 18 juli 2007 een gesprek met de heer de heer Hammer heeft gehad).
16 oktober ontvangt de Booij antwoord op zijn brief van 19 juli jl van B. en W. van de gemeente Hilversum. Op zijn vraag 1 /6 is het antwoord als volgt: "In 2002 heeft een aantal randgemeenten in totaal 2,2 miljoen euro bijgedragen aan de exploitatie van de herstructurering. Ook het Rijk heeft een bijdrage geleverd 1,0 miljoen euro. Deze bijdragen zijn lang niet toereikend voor de gehele herstructurering. De gemeente Hilversum draagt 2,1 miljoen euro bij om de exploitatie sluitend te maken.
11 november schrijft de Booij opnieuw een brief aan de Raadsleden van Hilversum met nog enkele vragen betreffende de antwoorden van B en W . Hierop is nog niet door B en W geantwoord.
2008 16 januari richt de Booij zich wederom in een brief aan de leden van de Raad van Hilversum met enkele vragen.
Na het samenstellen van deze opsomming werd mijn verwondering alsmaar groter ,want wie schetste mijn verbazing toen ik het antwoord las, wat B. en W van de gemeente Hilversum 16 oktober 2007 op door mij in een brief van 18 juli gestelde vragen 1 /6 hebben geantwoord. Volgens B en W hebben de 8 gemeenten van de randgemeenten 2.2 miljoen euro bijgedragen aan de exploitatie van de herstructurering.
In de brief van 1 juli 2002 van Uw vroegere wethouder mevrouw Borstlap is dit bedrag niet 2,2 miljoen, maar 3,2 miljoen euro.
De vraag die ik nu aan Uw college stel: "Wat zou reden kunnen zijn van dit verschil van 1 miljoen euro?" Er zijn een tweetal mogelijkheden dat dit verschil zou kunnen verklaren. Ten eerste dat de wethouder zich in een cijfer heeft vergist, maar dit lijkt mij zeer onwaarschijnlijk. Ten tweede dat de bepaalde gemeenten uit de regio het toegezegde bedrag in 2002 niet aan de Gemeente Hilversum hebben overgemaakt. Indien dit het geval moge zijn geweest, rijst de vraag waarom heeft de Gemeente Hilversum in al die 6 jaren de betreffende gemeente(n) daarop niet opmerkzaam gemaakt. Dit is te meer verwonderlijk aangezien het door de gemeente Hilversum toegezegde bedrag op 1 juli 2002 van ruim 1.7 miljoen niet toereikend is geweest. Immers uit het antwoord van B en W van 16 oktober 2007, blijkt dat de gemeente Hilversum 2,1 miljoen euro heeft bijgedragen om de exploitatie sluitend te maken. Dus een extra 400.000 euro uit de Gemeente kas van Hilversum gehaald, terwijl enkele gemeenten het toegezegde bedrag niet zouden hebben betaald. Het zijn vragen en nog eens vragen waarmee ik mijn inspreekbeurt wil beëindigen en Uw college hierbij te bedanken voor Uw gewaardeerde aandacht. Tom de Booij

Dinsdag 22 januari  2008. Brief van Tom de Booij aan alle Raadsleden van de gemeenten Blaricum, Bussum, Huizen, Laren; Muiden, Naarden, Weesp en Wijde meren (in 2002 nog 's Graveland, Loosdrecht, Nederhorst den Berg)
Onderwerp: overzicht financiën finale kwijting 2002 Egelshoek
Geachte Raadsleden, 1 juli 2002 hebben Uw gemeenten in totaal 3.260.221 euro aan de Gemeente Hilversum afgedragen om daarmee uw verplichtingen af te kopen voor het inrichten van standplaatsen voor de Egelshoekers, indien het Centrum de Egelshoek zou worden opgeheven. In dit verband hiermee heb ik 18 juli 2007 een brief geschreven aan de Raadsleden van Hilversum, waarin ik vraag wat er met dat bedrag is gebeurd en of het daadwerkelijk door de omliggende gemeenten is overgemaakt. Het antwoord hierop krijg ik niet van de Raad van Hilversum, maar op 16 oktober 2007 van Burgemeester en Wethouders. Zij schrijven o.m.
" In 2002 heeft een aantal randgemeenten in totaal 2,2 miljoen euro bijgedragen aan de exploitatie van de herstructurering. Ook het Rijk heeft een bijdrage geleverd van 1,0 miljoen euro. Deze bijdragen zijn lang niet toereikend voor de gehele herstructurering. De gemeente Hilversum draagt 2,1 miljoen euro bij om de exploitatie sluitend te maken".
Tijdens een vergadering van de Commissie Stad van de Gemeente Hilversum op 22 januari 2008 vraag ik (tijdens een inspreekbeurt) of het bedrag van 3.260.231 euro daadwerkelijk in 2002 op de rekening van Hilversum is gestort (zie bijlage 22 jan 2008). In antwoord op mijn vraag deelt wethouder de heer B. Hammer mij mede, dat het bedrag van 2.2 miljoen euro plus de 1 miljoen van het rijk door de omliggende gemeenten aan de gemeente Hilversum is afgedragen. Precies hetzelfde bedrag zoals B en W mij in op 16 oktober 2007 had geschreven. In tweede termijn heb ik de wethouder een bijlage laten zien van de brief van 2 april 2002 van B en W van Wijdemeren (ondertekend door de burgemeester O. van Diepen en de wethouder M.J.A. van Rhijn) gericht aan de Raad van de Gemeente Wijdemeren, met als onderwerp herstructurering woonwagencentrum Egelshoek (zie bijlage 1 Brief B en W). Zoals U kunt lezen is het bedrag niet 2,2 miljoen euro, zoals de heer Hammer tijdens de vergadering mij heeft medegedeeld, maar ruim 3,2 miljoen euro. Dit is dus een verschil van 1 miljoen euro. De heer Hammer zei dat hij door deze gegevens was overvallen en heeft aan mij gevraagd op korte termijn een gesprek te willen hebben. Dit gesprek zal plaatsvinden op 7 februari 2008. Ik hoop dan een volledig overzicht te verkrijgen van de financiën, alsmede een antwoord op mijn brief van 11 november 2007 met een aantal vragen over de bovengenoemde brief van 16 oktober van B en W van de gemeente Hilversum. Tijdens de vergadering van de Commissie Stad waren de 13 raadsleden bijzonder geïnteresseerd in de genoemde bijlage 1 met de juiste cijfers en hebben daarvan een kopie laten maken. Ook zij verlangen nadere uitleg van de heer Hammer over dit verschil van 1 miljoen euro. Hopelijk U hiermede voldoen te hebben geïnformeerd, verblijf ik met de gevoelens van de meeste hoogachting, Tom de Booij
Bijlage 1 Brief B en W Wijdemeren 15 april 2002.jpg De Egelshoek

Woensdag 23 januari 2008 Artikel Gooi - en Eemlander Baarnaar Tom de Booij op bres voor kampers 'Aanpak Egelshoek te traag'
Het wordt hoog tijd dat Hilversum snel en serieus aan de slag gaat met het saneren en herstructureren van woonwagenkamp De Egelshoek. Dat stelt Baarnaar Tom de Booij, die zich al meer dan tien jaar opwerpt als pleitbezorger van de kampbewoners. De Booij verwijt de Hilversumse raadsleden dat zij weinig belangstelling tonen en het college zijn gang laten gaan. Dat heeft er, vindt De Booij, toe geleid, dat de raad amper druk uitoefent met name op wethouder Ben Hammer (PvdA). Volgens de Baarnaar is er mede daardoor de afgelopen jaren amper gesaneerd. Het werk zou zo nu en dan zelfs gewoon stil hebben gelegen. " Voor de bewoners een erbarmelijke situatie. Wegen half afgemaakt, er zit geen schot in de zaak." De strijdbare De Booij wijst de raadsleden in een pittige brief op hun verantwoordelijkheid. "Uit alles blijkt dat in de kwestie Egelshoek de controlerende functie van de raad op zijn zachtst gezegd niet functioneert, schrijft hij. Met daarbij meteen de aankondiging dat hij vanavond in de commissie Stad , zijn ongenoegen zal uitspreken over het afschuiven van de verantwoordelijkheid op het college. Een van de zaken waar De Booij duidelijkheid over wil, is het bedrag dat Hilversum opzij heeft gezet voor de aanpak van de Egelshoek. Zeven regiogemeenten stopten eerder geld in een pot daarvoor. Het zou om 3,2 miljoen euro gaan, maar nadat De Booij afgelopen jaar in brieven richting gemeente aandrong  op duidelijkheid, meldde wethouder Hammer dat het een miljoen minder (2,2 mln.) zou zijn. In november vroeg De Booij daarover uitsluitsel, maar hij zegt tot op heden nog geen reactie van de gemeente ontvangen te hebben, laat staan een ontvangstbevestiging. De Baarnaar beweert dat hij in omliggende gemeenten steun heeft. Zo zou het Loosdrechtse raadslid Gert Zagt (DBL) vorig jaar zomer in een vergadering van het gewest ook tevergeefs aan Hammer gevraagd "hebben hoe het ervoor staat met de sanering en herstructurering van het kamp. "Meer dan de brief die ik in oktober van de wethouder kreeg, hebben ook zij niet ontvangen", aldus De, Booij, die het een vreemde zaak noemt dat een brief aan de Baarnaar meteen ook zeven andere gemeenten moest informeren.

Donderdag 7 februari Artikel Gooi en Eemlander: Bewoners Egelshoek zijn het lange wachten op aanpak beu. Na college nu raadsleden benaderd. (Hans van Keken)
 Bewoners van de Egelshoek zijn het lange wachten op de herstructurering van het kamp meer dan zat. Wat hen daarbij nog het meest dwars zit, is dat zij de schuld krijgen van de traagheid. "Al meer dan anderhalf jaar gebeurt er amper wat, en leven wij op een gigantisch bouwterrein", moppert Hannes Gerrits. "Een vuilnishoop is het. Met verzakkende grond en woonwagens." Ook moeten bewoners veel te lang wachten op vergunningen voor verbouwingen, en blijken al verleende vergunningen soms niet geldig, beweert Gerrits. Hij heeft het over de beerput van opeengestapelde fouten, misstanden en onbegrip, die veroorzaakt wordt door het ontbreken van doortastendheid en inzet van de gemeente. Met nostalgie wordt teruggekeken op de tijd dat wethouder Henny Borstlap de scepter zwaaide, en samen met haar toenmalige projectleider knopen doorhakte in goed overleg met de tientallen gezinnen op de Egelshoek. "Sindsdien is het bergafwaarts 'gegaan", stellen Gerrits en Martin Kuik, leden van het klein bewoners overleg, dat het gevoel heeft tegen een muur aan te praten. De bewoners hebben alweer jaren steun aan Baarnaar Tom de Booij, die zich inzet om de kloof tussen de woonwagenbewoners en de gemeente te dichten. Vorig jaar vroeg hij naar eigen zeggen tevergeefs de Hilversumse raad drie maal schriftelijk om duidelijke uitleg, onder meer over het gebrek aan voortvarendheid van de gemeente. Ook wilde hij weten waar de ruim zes miljoen zijn die buurgemeenten meebetaalden. De teleurgestelde De Booij ziet hierin opnieuw bevestigd dat er vanuit de gemeente weinig bereidheid is om met de bewoners en hemzelf te overleggen. Ook de bewoners zeggen nog te wachten op antwoord op een door hen verstuurde brief richting raad. "Steeds maar wordt naar buiten gebracht dat de bewoners dwars zouden liggen, terwijl er juist behoefte is aan een uitgestoken hand voor een gelijkwaardig overleg", zegt Martin Kuik. De bewoners hebben de hoop al opgegeven dat zij met het college in overleg kunnen treden. Daarom benaderen zij nu de raadsleden. "Probleem is dat de Egelshoek kampt met een slecht imago, en ook bij hen de indruk heerst dat je beter niet met ze te maken kan krijgen. Maar we hebben inmiddels een toezegging dat leden van de commissie stad volgende week met een afvaardiging van het kamp willen praten. Er moet wat gebeuren." Hannes Gerrits heeft horen zeggen dat de gemeentebestuursdwang zou willen toepassen om wagens te verwijderen. "Dat is vragen om nog weer problemen."

Vrijdag 8 februari Art