Dagboek 2008
Grepen uit het dagboek, alsmede
correspondentie, documenten en vele foto's
Aan het eind aparte hoofdstukken :
1. 200 jaar geschiedenis Nigeria
2. Mijn dagboek over de Biafra oorlog 1969/1970
3. Kloof tussen Astronomie en Astrologie? Discussie
met de astronoom professor Vincent Icke
4. De lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje van de Hanlostraat Den Haag
5. Voortgang (?) bodemsanering en
herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek in 2008
6. Behoud woonwagencentrum Escamplaan 2008
Dagboek 2008
Dinsdag 1 januari Moeilijk begin. Met Adrienne afgesproken 1. Ik moet leren
wachten, 2. Ik moet haar minder de gelegenheid geven om haar aan mij te ergeren.
Droomanalyse en gebied nader onderzoeken tussen klinische dood en echte dood.
Dit grensgebied vindt plaats buiten het fysieke lichaam.
Woensdag 2 januari Weer als bezetene gewerkt aan het uittikken van
expeditie 1962. Het is
nog een lange weg te gaan nog 46 jaar! Het jaar van de droom.
Donderdag 3
januari Gehoortoestel aangeschaft groot succes. Doorgaan met dagboek. Droom
analyse
wordt het nieuwe onderwerp.
Dinsdag 8 januari Vandaag dagboek 1962 klaar !
Woensdag 9 januari Belangrijk gesprek gehad met Netty en Elsbeth. De schade die
in aanbracht aan mijn lieve vrouw door ontrouw te zijn geweest is niet meer
echt te herstellen. Uit de brieven van de periode 53-63 blijkt dat de liefde heel
groot was van haar kant en ook van de mijne. Ik beloofde haar eeuwige trouw. Dit
bleek dus niet te lukken. Hoe dus de schade te beperken,. het zaleen heel moeilijke
taak zijn voor mij. Bezoek van Hans Taets van Amerongen, mooi verhaal over
Engelien, die de brandalarmvoorschriften had aangeleverd voor zijn kasteel en enkele
tijd later
ontstond brand waardoor het huisarchief bewaard is gebleven.
Donderdag 10 januari
Belangrijke gebeurtenis "Jij
met al die wijfjes" uitspraak Adrienne. Als reactie op mijn
probleem dat ik haar heb beschadigd door mijn ontrouw.
Zondag 13 januari Adrienne zag de foto's van de andere tak de Booijen dag
in oktober vorig jaar en zei "wat een
erge mensen "dat heb ik haar niet in dank afgenomen. Afspraak gemaakt met Huib
voor consult over mij ontrouw tegenover Adrienne.Pinpas verloren C 2000, toch weer
teruggevonden . Wandeling met Adrienne langs pluismeer.
Zondag 20 januari Gesprek met Huib.
Gedrag veranderen geen woorden maar daden.
Maandag 21 januari Met Adrienne een weekje naar Gran Canaria. .
.
Gran Canaria. Links: ontbijt in hotel in het zonnetje. Rechts: lunch
met lekkere visjes aan het strand.
Dinsdag 5 februari De vakantie was heerlijk Gisteren zwarte dag. Negatieve email van Ellen
Jansen en Martin Kuik betreffende mijn acties Egelshoek. Toch weer beginnen met 1963.
Woensdag 6 februari Gisteren belde Martin Kuik, dat hij een afspraak had
gemaakt met Hans van Keken journalist Gooi- em Eemlander. Ik had ´s-nachts
bedacht dat ik Leny zou moeten waarschuwen de komst van de journalist, maar dat
was ik vergeten. Vannacht
slecht geslapen Om 10 over negen bij Leny om haar te zeggen van de journalist.
Goed interview. Morgen gesprek met Hannes.

Maarten de Booij en Emmy Dorgerlo-De Booij op bezoek in Baarn. Gelijke betovergrootouders: Christiaan de Booij en Jeanne Marie Faure
Woensdag 13 februari Brief aan Emmy Dorgerlo- De Booij
Lieve Emmy, er is een groot probleem gerezen gistermiddag, toen ik Gaby
Reineke belde. Zij is de dochter van Nan de Booij die is weer de dochter van
Theo de Booij. Theo is weer een broer van Chrétien Jean Gerard. Chrétien is weer
de vader van James Marnix (de minister). Die had twee dochters Elisabeth en Mary
Dorothy. De laatste is getrouwd met de RAF piloot Edward Preston Wells. Dorothy
had twee kinderen Marnix en June. Marnix is zeer geïnteresseerd in de familie en
is zelfs vanuit Engeland naar den Haag gekomen of er nog familie spullen waren
in het huis van de gestorven Elisabeth zijn tante. Hoe dit te rijmen met hetgeen
Maarten me vertelde dat de familie waarvan de Engelsman de flat in Spanje had
gekocht geen belangstelling heeft gehad in de spullen die ik gisteren van jullie
hebben gekregen. Mary is 8 jaar geleden aan kanker overleden in Spanje. Haar man
heeft toen de flat leeg gehaald en hij was het die geen belangstelling had voor
zijn schoonfamilie. Volgens Gaby Reineke heeft Marnix als kleinzoon van James
Marnix natuurlijk het meeste recht op het boek. Ze was ook behoorlijk
ontstemd
over het feit dat ik het boek aan jou had gegeven. Nu is het nog helemaal de vraag of Marnix het boek wil hebben. Ik krijg van
Gaby zijn email adres en telefoonnummer. Dus dat is maar even afwachten. Ik vind het en heel
vervelende zaak dat ik er vanuit ging dat de familie geen belangstelling in de
spullen
van Spanje hadden gehad wat dus bepaald niet waar is gebleken. Wat vind
je er van? Je mag uiteraard mijn exemplaar in bruikleen hebben, ik heb immers
het op CD en ook al op internet gezet. Als ik dood ga moet mijn exemplaar wel
naar mijn archief gaan dat in het gemeentearchief
van Amsterdam zal komen. Zo zie je maar weer hoe dingen kunnen
lopen. Veel liefs Tom (het is net of wel elkaar al heel lang kennen ! )
Donderdag 14 februari Brief van Maarten de Booij
Beste Tom, inderdaad een bijzonder vreemde zaak, maar die kan natuurlijk heel netjes
worden opgelost. We hebben de spullen aangenomen, omdat ze natuurlijk niet
verloren moesten gaan. En we hebben gezocht naar een logische plek, waar ze met
zorg bewaard zouden worden. Dat bleek bij jou te zijn. Als er zich nu alsnog rechtmatige erfgenamen melden, lijkt het me logisch dat zij alsnog de
spullen krijgen. Wij hadden er in die zin al vrede mee dat we het niet zelf
zouden houden. En als we dat boek in elektronische vorm op CD hebben, is de
informatie toch voldoende beschikbaar. Maarten
Donderdag 14 februari Brief aan Gaby Reineke:
Lieve Gaby, het probleem is hiermee opgelost. ik hoor wel over Marnix email
adres en telefoon Liefs
Tom

Zondag 27 februari en maandag 28 februari even rust gezocht tussen de acties Egelshoek en Paula op het eiland Schiermonnikoog in de vliegende storm!
Dinsdag 1 maart Vreugde dag. Paula wint kortgeding (Zie voor nader
details hoofdstuk 4 . De lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje van de Hanlostraat Den Haag
achterin dagboek).
Woensdag 2 april Naar Paula in Den Haag, Groot feest, daarna naar Sani en Griet op camping 's-Gravesande.
Donderdag 20 maart Tijd niet bijgeschreven dit vanwege acties Egelshoek
en Paula en haar zoonJantje.
Vrijdag 14 maart - Maandag 17 maart. Met heren drie golfen naar Portugal. Erg moe
na terugkeer.

4 dagen golfen in Portugal
Vrijdag 21 maart DNA opgestuurd voor onderzoek de Booij afstamming van
andere tak van de familie de Booij. Prostaat onderzoek. Alles oké. WOZ
belasting te hoog bezwaarschrift ingediend.
Gedroomd over golfvrienden die een afspraak gemaakt hadden buiten mij om. Veel betekenende
droom, inderdaad langzamerhand te oud voor deze groep?
Zaterdag 22 maart Gisteren dit pak sneeuw

Sneeuw in de lente in Baarn,
Zondag 23 maart 1e paasdag.
Maandag 24 maart Gisteren heel gezellig paasviering met familie. Mariette
won de golfwedstrijd. Zilver uit de erfenis van James Marnix de Booij verdeeld. Geen woord over
Paula dat
is wel moeilijk voor mij.
Maandag 24 maart Brief aan familie
Lieve familie, helaas
niet met zijn
negenen, maar dat mocht de pret niet drukken.
De eieren waren volgens Paul verstopt door een metaal zieke perverse Paashaas of
in andere woorden hartstikke moeilijk verstopt, op nieuwe plaatsen Mauk! Joep
won met 28 eitjes en de paashaas met 7 eieren van de 83 eieren (ze waren heel
goed geteld). Daarna een vorstelijke feestdis met eerst een heerlijk champignon
soep gevolgd door Memmen's prachtig opgemaakte schotel vissoorten. Joep wilde
dit niet geloven dat Memmem dit zelf had gedaan. Alles overgoten met 4 flessen
wit. Memmem won overtuigend met het eierentikken. Daarna golfen op een
moeilijke winterbaan, tussen de sneeuwbuien. Mariette lag in de hyacinten,
slechts met de schade van enkele bloemetjes kwam ze er goed uit. Jan Maarten
bracht zich zelf in moeilijkheden door tussen de tegels van het platje te komen
maar kwam er met een fraaie slag uit. De tegels van de slothole bracht nog veel
mensen in de problemen maar Mariette wist met een fraaie twee op de laatste hole
met een slag te winnen. Joep en de paashaas speelden nog een rondje in een
sneeuwbui. Joep maakte vanaf de tegels van de laatste hole in twee slagen en
won! Daarna zilver 'bestek" verdeeld afkomstig van James Marinix de Booij. Paul
heeft voor Mauk meegedeeld. Toen om de brandende haard collage op dvd van foto's
van het feest van 7 december. Prachtig gedaan door Mariette en Joep. Zo vertrok
iedereen om 5 uur voldaan en met een goed gevoel over het paasfeest. Volgend
jaar zijn jullie weer uitgenodigd op zondag 12 april voor het zoeken van 84
eitjes. De paashaas begint nu al met het
plan van verstoppen. De laatste 7 eitjes
blijven op hun plaats liggen dus worden het er 91. De laatste 2 foto's zijn van
de tuin op de 2e paasdag. Fraai zijn te zien de 6 holes van de golfbaan in de
sneeuw. Veel liefs en groetjes van de Paashaas

Pasen 2008 tussen de sneeuwbuien. Het verdelen van het zilver op rechter
foto
Maandag 24 maart Brief aan Mariette
Lieve Mariette, Tijdens het paasfeest wil ik niet ingaan op het verdriet van
Paula. Het zit me heel hoog en jij begrijpt mij. Jan maarten zei gisteren heel
eerlijk Ik heb me niet verdiept in de Jan
Hanlostraat, dat is zijn goed recht. Ik
hoop dat mijn brief helpt maar heb wel mijn twijfels. We zullen zien maar ik zal
alles wat ik heb incl mijn lichaam dat dit niet gaat gebeuren. Dit kan toch
niet. Wis de email na ontvangst het is nog steeds vertrouwelijk tot ik merk dat
ze niet heeft gereageerd dan gaat het op internet na uiteraard na een tweede
brief waarom ze niet heeft geantwoord. Ma was blij dat ik het niet over Paula
heeft gehad. Voor haar is het allemaal teveel heel begrijpelijk. Veel
liefs Pa
Dinsdag 23 maart Wilbeschikking geschreven. Dagboek 1966 afgemaakt, nu 1967. .
Donderdag
25 maart 2008
Mijn wilsbeschikking voor dokter Goekoop
Bestemd voor mijn huisarts R.K.A. Goekoop wonende te Baarn
Wanneer ik onverhoopt in een geestelijke staat van ontreddering,
ontluistering, aftakeling kom te verkeren en er geen kans is op verbetering van
mijn geestelijke toestand (in casu dementie), is het mijn dringende wens om
verlost te worden van deze afgang en het tijdelijke voor het zgn 'eeuwige' (wat
dat ook moge zijn) zou willen laten verwisselen. Deze wens wordt mij ingegeven door feit, dat ik niet graag zou willen zien,
dat mijn directe omgeving mij niet meer als een volwaardig mens kan beschouwen
en zullen zeggen, dat is onze Tom niet meer. Dit wil ik hen te allen tijde
besparen. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Let wel het gaat hier uitdrukkelijk om mijn geestelijke en niet om
lichamelijke staat van leven.
Donderdag 27 maart Van Aartsen als burgemeester van Den Haag
geïnstalleerd.
Zaterdag 29
maart Lichtelijk depressief, doorgaan met dagboek.
Vrijdag 5 april Weer niet bijgeschreven. Het is toch wel een heel zware tijd
geweest. Het
geval Paula en haar zoon Jantje heeft me helemaal opgeslokt.
Woensdag 9 april Belangrijk gesprek met Netty. Saturnus transit geboorte zon. Dit gebeurt maar 3 keer in
je leven en een tijd aan van bezinning en structuur aanbrengen. Je niet meer te
laten leiden door plotselinge impulsen, aan je zelf te denken en niet vluchten
van je zelf. Vrijheid scheppen door structuur aan te brengen. Ook Paula en haar zoon
Jantje afsluiten. Het is duidelijk op de agenda komen te staan. Beatrix, Balkenende,
Rouvoet, van Aartsen, 2 wethouders
hebben gereageerd op mijn acties Paula. Nu overlaten aan bodemprocedure Leyweg.
Dinsdag 15 april. Concert Uchida samen met Elsbeth. Joep in moeilijkheden met
vriendin Lisette,
het is gelukkig uit. Moet het zelf oplossen. 1968 bijna klaar
Woensdag 16 april Merkwaardig bezoek Rembrandt Koppelaar niet over olie maar
wilde over mijn levens visie hebben. We waren het wonderwel geheel met elkaar eens.
Bewustwording van de onderdrukking. 4 uur duurde het gesprek. Onze horoscoop
overeen komend.'s-Avonds met Adrienne naar Porgy en Bess.
Donderdag 17 april Begrafenis vader van Leny Terpstra. Andere
wereld.
Zaterdag 19
april Toch moeite om alles op een rijtje et zetten toch maar stug doorgaan met
dagboek 1969 het jaar dat zo belangrijk is geweest voor mij.
Zondag 20 april Hitler's
verjaardag. Gisteren met Adrienne gegolfd. Goede reactie van Rembrandt.
Had gesprek zinvol gevonden Was weer in de depressie. Maar vandaag weer
beter..
Dagboek van Tom Roep in 1969 verbijsterend.
Zaterdag 19 april Brief van Rembrandt Koppelaar
Beste Tom, Ons gesprek heeft me sterk geraakt, in de zin dat ik denk dat er een
wezenlijke verandering in mijn zijn is opgetreden. Het komt zelden voor dat ik
op dit hoge doorgrondgelijke niveau met iemand kan praten. Daar is denk ik een
hoge mate van ervaring, begrip en buitengewone interesse in de waarheid en
diepere betekenis voor nodig. Ik wil graag het waarom achter alles wat menselijk
is weten. Dat is de enige manier denk ik hoe we onszelf als mensheid kunnen
leren begrijpen. Dat begrip is nodig om bewustzijn te verkrijgen om onze
maatschappij wezenlijk te veranderen om ons voor de ondergang te behouden. De
vraag van het waarom is niet iets waar veel mensen zich mee bezig houden heb ik
gemerkt. Of ze zijn al snel tevredengesteld met een zeer oppervlakkig antwoord
vanuit de emotionele aard of een enkele 'wetenschappelijke' discipline. Ik hoop
ook op die kwantumsprong, maar ik vrees dat die gedachte een illusie is.
Wellicht dat ik daar over een tijd meer inzicht in krijg als ik de vragen van
het waarom blijf stellen. Na ons gesprek is het onderwerp macht me aan het
consumeren. Het is een van de puzzelstukken van onze maatschappij die ik nog
niet goed begrijp. Daar wil ik nu graag meer over weten, ik heb de boeken van
Hezewijk besteld en ga ook een reeks boeken over macht in het algemeen lezen.
Uit je stuk uit de brochure proef ik een wens naar een vrijheid van denken en
rationaliteit die ik niet voor mogelijk acht bij het gros van de mensen, ook in
de universitaire wereld. Dit nog naast het machtsprobleem.
Wellicht ben ik te pessimistisch. Hartelijke groet, Rembrandt
Maandag 21 april Wet van Murphy: als iets mis gaat alles mis. Na
golfen met
Adrienne naar Sokolov. Auto in van Eeghenstraat, naar Small Talk gegeten. In pauze
Adrienne niet goed uitgelegd waar we in de pauze iets drinken met Barbara en
Bert. Eindeloos gezocht ze was naar foyer Zuid gegaan. Elkaar niet gevonden. Naar Wellink daar was Bert niet. Bleek
dat Sokolov nog een toegift had gegeven, ontmoette hem pas op straat toen wij
net weggingen. Bij auto gekomen bleek dat de achterruit kapot was. vandalisme of
een tak van een boom. Domper op feestvreugde Zo is het eenmaal. Liefde versterkt met
Adrienne.
Dinsdag 22 april Bekomen van de slechte ervaringen - pauze - Wellink - ruit. Mooi
weer nu weer positief Kamer opgeruimd, nu met 69/70 doorgaan. Wereld kan ik niet verbeteren,
alleen analyse om te laten zien wat er in mijn leven is gebeurd.
Vrijdag 25 april Joep had Mauk het eten laten regelen in Amsterdam
voor zijn verjaardag en Joep zou staan om half zeven bij station bij taxi
standplaats. Was te laat en had niet het goede adres van de eettent. Gelukkig
wist de taxi het wel. Was nogal boos op hem wat hij niet leuk vond,.daarna heel
gezellig gegeten in oude gasfabriek. Paul nog kreeg mayonaise over zich
heen. Leuke ervaringen gehoord van Christine Saxton in Zambia.
.
Op verjaardag Joep, Christine Saxton had mooie verhalen over haar tijd in
Zambia
Vrijdag 25 april
Brief aan Burgemeester van Den Haag,
Zoals U misschien al weet, is het spoedappel voor het hoger beroep dat Uw
gemeente had aangevraagd door de rechtbank afgewezen. Uw gemeente hoopte immers
dat een spoedbehandeling van het hoger beroep het vonnis van het kort geding van
1 april jl ongedaan gemaakt zou kunnen worden. De voorzieningsrechter had in
haar vonnis Uw gemeente verboden het eerder uitgesproken ontruimingsvonnis van
de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje ten uitvoer te brengen. Alles wordt
nu op de lange baan geschoven. Voor Uw wethouder Norder zal het wel een hard
gelach zijn, dat hij niet op korte termijn over het vak van Paula en Jantje kan
beschikken. Maar ja, haastige spoed is zelden goed zegt toch een goed Nederlands
spreekwoord. Tom de Booij
Vrijdag 25 april
Brief van Cees van Drongelen
Tommy,Het spijt me dat je dit bericht aan de burgemeester
van Den Haag hebt verstuurd. Het wrijft niet alleen zout in de wonden van het Haagse gemeentebestuur, maar
het is eerst en vooral beneden je waardigheid. Jammer. Een goede winnaar trapt zijn tegenstander niet na.
Ik begrijp je gemoedstoestand, maar zo ben je niet opgevoed. Vrienden
groet,
Cees
Zaterdag 26 april Brief aan Cees van Drongelen
Ceesie, Ik begrijp je email als ik de winnaar was geweest, want ik heb ik het
verleden juist bewezen dat ik nooit een trap nageef als ik gewonnen heb In alle
geslaagde acties heb ik dank zij de fouten die ze maken deze fouten ze niet meer
ingewreven het ging om het resultaat en dan hoef je niet meer door te gaan. Mijn
twee emails zijn doelbewust en doorgedacht door mij geschreven. Het zijn
oorlogsverklaringen. De strijd is nog lang niet gestreden. Hoe zit nu de zaak in
elkaar en waarom heb ik de oorlog verklaard niet aan van Aartsen als persoon
maar als opperhoofd van Den Haag. Hij is de verantwoordelijke man (hoofd
politie, voorzitter B en Wen voorzitter gemeente raad) die een spoed hoger
beroep heeft aangevraagd. Hij heeft ondanks alle inlichtingen die ik hem via
zijn adviseur mevrouw Kortman (hij heeft mijn website gelezen) en hem bedankt
voor zijn interesse (zie bijlage 1). Ik had vurig gehoopt dat hij er voor zou
zorgen dat de misdaden van zijn wethouder Norder eindelijk eens zouden stoppen.
Deetman heeft Norder altijd gesteund omdat we hem drie keer voor aap hebben
laten staan met de woonwagen van mijn vriend Sani zie mijn website. Door dit
spoed hoger beroep aan te vragen en de familie van Paula weer totaal in staat
van ontreddering heeft gebracht had de burgemeester een goede kans gehad om de
sloopvergunning in te trekken na het verlies in het kort geding. Ze moesten
zelfs de kosten van het geding (1100 euro) opdraaien. Ik zal je de juridische
kant besparen maar er was namelijk een hele grote kans geweest dat de rechter in
hoger beroep het vonnis van het kort geding had vernietigd en dat binnen 14
dagen Paula en Jantje op straat hadden gestaan!! (bijlage 2) Dit had de
burgemeester kunnen voorkomen. Bij het schrijven van mijn eerste email leefde ik
in deze op feiten gefundeerde stelling. Hij wist dus dat het rapport van de GGD
onder de tafel was verdwenen. Het zou in de bodemprocedure bij de stukken
gevoegd kunnen worden.Wethouder Norder gaat net zo lang door met procederen
tot hij de bewoners allemaal in een huisje heeft gestopt. Hij deinst er niet
voor terug om het stuk van de GGD te verduisteren. Dat spoed bevel is totaal
krankzinnig en duidt op zijn doel hij moet standplaatsen hebben voor de
escamplaan dat moet verdwijnen voor woningen. Raadslid Wijsmuller heeft een beleidsmedewerker van wethouder
Norder nog kort geleden (na het kort geding) gesproken die zei dat de gemeente
Den Haag de bodemprocedure zou afwachten. Toen ik hem belde en zei dat het spoed
hoger beroep was aangevraagd was hij diep geschokt. Zo veel onmenselijkheid had
hij zelfs niet van Norder verwacht. Vergeet niet wat hij aan mijn vriend
Perdaems heeft aangedaan op 5 november 2005. Zijn woonwagen vernield om dat hij
een boete te laat heeft betaald maar achteraf toch wilde maar niet kon betalen.
Lees mijn website maar na. Mijn vriend Sani die zijn standplaats is afgenomen en
100.000 euro moet betalen en nu zwervende is in een door mij betaalde
kampeerwagen. Gelukkig heb ik hem in de schuldsanering kunnen krijgen. Nee Cees
ik ga door tot het gaatje. In de oorlog ben ik in het verzet geweest en nu vecht ik met alle middelen die mij ter
beschikking staan tegen zoveel onrecht. Nu is de nieuwe burgemeester net zoals
Deetman mijn directe vijand. Pas wanneer hij de handdoek in de ring gooit door
de sloopvergunning, die nog steeds is aangevraagd, intrekt. Dan zal ik de eerste
zijn om hem een goede brief te schrijven waar ik hem zal roemen voor zijn
wijsbeleid. Hier komt nog bij dat ik kort geleden de bevestiging heb gekregen
dat al in 2006 een vies spelletje van Norder is geweest. Nu even een nog
vertrouwelijk bericht. De psychiater van de GGD Mevrouw Klasinga belde mij op te
zeggen dat zij zo blij was dat haar rapport over Jantje nu boven water was
gekomen. Tijdens het opstellen van het rapport had ze al door dat door de
Gemeente allang was beslist dat Paula en Jantje weg moesten. Ze voelde toen in
2006 al aan dat het rapport wel eens tussen wal en schip zou belanden. Ik heb
dit telefoongesprek tot nu toe vertrouwelijk gehouden om de klokkenluidster te
beschermen. Ik zal tijdens de bodemprocedure haar vragen of ze wil getuigen. Wel
had ze een goed woord voor de voorganger van de tegenwoordige wethouder mevrouw Klijnsma.
Helaas was die niet meer wethouder van welzijn toen het rapport aan de
gemeente werd gestuurd en in een diepe kast is gestopt. Ik heb mevrouw Klijnsma
dan ook dit bericht doorgegeven in een email (zie bijlage 3), ondanks het feit
dat zij mijn persoonlijke en vertrouwelijke brief aan woonwagenzaken had
doorgegeven. Nu is ze niet meer verantwoordelijk dus geen vijand meer. Zie wat
ik in het begin van mijn email heb gezegd. Cees, ik ga door met de strijd tot ik de zekerheid heb
dat Paula en Jantje mogen blijven. Zoveel onrecht heb ik in mijn leven nog niet
direct meegemaakt. Ik ben en blijf en terrorist, die strijd tegen misdaden die
door mijn samenleving worden begaan. Niet alleen met de woonwagen van Jantje
maar ook in de rest van wereld. Aan onze westerse handen kleeft veel bloed. Zie
ook maar op mijn website hoe mijn grootvaders hebben gevochten tegen de Atjehers,
mede verantwoordelijk waren door mensen op te sluiten in vernietigingskampen in
Nieuw Guinea. Toch vind ik het van een grote vriendschap getuigen dat je dit
alles niet wetende - mij zo recht voor zijn raap schrijft. Dit waardeer ik zeer.
Toch moeten we gauw elkaar spreken, dat blijkt maar weer!! gegroet waarde vriend
van mij. je Tommie
Zaterdag 26 april Gisteren groot nie
uw hoger beroep afgewezen. Vanochtend email van Cees van Drongelen om me te berispen. Ik heb hem geschreven dat ik in staat van oorlog ben met van Aartsen.Maandag 28 april Brief van Cees van Drongelen
Tommie, Geen bericht, goed bericht. Ik heb alles gelezen en leef mee. Ik ben blij dat je mijn interventie als goede vriendschap beschouwt. Zo
bedoelde ik het precies. En hou jij dus maar gerust hoop op de toekomst. Vergeet vooral niet om Adrienne mijn groet over te brengen. Tot sprekens, Cees
Zondag 27 april Antwoord op email van Cees van Drongelen. Goed stuk
gestuurd aan Dick Versteeg en Bert de Haas. Goed gewerkt met Adrienne in tuin.
Dagboek 69 bijna
klaar.
Maandag 28 april 30 jaar geleden bezetting Geologisch Instituut. Gisteren weer
meegelopen met Heren drie op Hoge Klei, wel vreemd zo dicht bij concentratiekamp zo lang geleden.
Geen antwoord op email Cees van Drongelen. Ook van Bert de Haas niet.
Dinsdag 29 april, Gisteren email aan egoïsten 39 jaar EGO. Thomas de
Groot heeft teruggemaild. Goed
telefoon gesprek met Bert was het helemaal met me eens. Ook email van Cees van
Drongelen, die nu pas reageert, begreep het gelukkig.
Woensdag 30 april Koninginnen beker, slecht gespeeld, maar wel lief tegen elkaar gebleven
net niet als laatste geëindigd.
Donderdag 1 mei Waarom weet ik niet om kwart over zes wakker en niet meer
ingeslapen. Depressief. 1969 schiet niet op rijstebrijberg maar toch doorzetten.
Vrijdag 2 mei Gek gedroomd. Minder depressief,1969 bijna klaar.
Zaterdag 3
mei Gisteren met Maria naar Elsbeth naar Lucas ziekenhuis, gezellig goede sfeer. Elsbeth
goed. Schindler list gezien. Weer boos op Norder die Paula en Jantje uit hun
wagen willen hebben.
Zondag 4 mei Gisteren naar crematie Antoine van Daele. Zij vrouw kuste mij bij voorbij gaan
kort, nam toen met mijn voet haar tas mee. Tableau. Hein van Drie gesproken
in jaren niet gezien..
Maandag 5 mei Gisteren oorlogsherdenking Paula gebeld ze zei tegen
mij; "Hé lekker ding". Wat een onderscheiding
Woensdag 7 mei Heerlijk gegolfd Naarderbos.
Vrijdag 9 mei 's-Avonds kwamen de dochter en schoonzoon avn Willem
Wallenburg vertellen dat Willen was gestorven aan een beroerte.
Zondag 11 mei Pinksterdag Met Adrienne naar Amsterdam. met Mauk en Carole
op hun uitnodiging gegeten in de tuin van het Pullitzer hotel. Daarna door de
grachten gevaren.
Maandag 12 mei Voorzittersbeker goed gespeeld 7 +.
Zaterdag 17 mei Olie en Biafra klaar, ga ik op het net zetten (zie
hoofdstukken 1 en 2 achterin dagboek>
Maandag 18 mei Bij Ma wallenburg geweest hoopje ellende. Louis was wel goed.
Zaterdag 17 mei Brief aan vrienden
L.S. Vandaag heb ik een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan mijn website
www.egoproject.nl 200 jaar geschiedenis
Nigeria.Nu door de acties van rebellen in de Niger delta in Nigeria de
olieproductie sterk is teruggelopen, heeft dit zijn weerslag op de
aanzienlijke stijging van de olieprijs in de laatste tijd. Het is daarom
interessant om eens na te gaan hoe het zo ver heeft kunnen komen met de
problemen van de oliewinning in Nigeria. Aan het eind van dit hoofdstuk is een
nieuwsrubriek toegevoegd, die de lezer op de hoogte moet brengen van de
toekomstige ontwikkeling betreffende de oliewinning en haar gevolgen in
Nigeria.
Tevens is er in dit hoofdstuk een link aanwezig bij het jaar 1970,
waar in is ondergebracht mijn dagboek Biafra oorlog 1969/1970. Hierin verhaal
ik mijn betrokkenheid bij de acties in Nederland - in de periode november
1969/maart 1970 - over de Biafra oorlog in Nigeria. Ben benieuwd hoe het
verder gaat. Met de beste groeten Tom de Booij
Maandag 19 mei
Brief van Thomas de Groot
Beste Tom, Boeiende lectuur. Haalt een hoop herinneringen op en laat de context weer
duidelijk zien. De hele Biafra kwestie maakt natuurlijk deel uit van die lange geschiedenis
van economische belangen (lees: grondstoffen als olie en gas) van het westen,
een hele waslijst waarin Iran (Mosadegh en Shah), Saoedi Arabië, de Golf
oorlogen, Soedan, en zo langzaam maar zeker de Copper Belt van Africa, niet
ontbreken en een al dan niet gewelddadige rol vervullen. En nu, niet te vergeten
de groeiende invloed van Rusland/Gasprom en China op de productie en transport
van basismaterialen. Ik ben benieuwd hoe de snel stijgende prijzen voor koper
en
andere minerale goederen de geopolitiek gaan domineren in de komende decennia,
kijk naar de verwikkelingen rond Rio Tinto en Billiton. Of water, niet te
vergeten. Wanneer kunnen we de eerste wateroorlog verwachten? We zullen
waarschijnlijk nog boeiende tijden meemaken. Dankzij EGO en Geopol, ben ik sinds
1969 bewust bezig met deze materie, maar dat wist je al. Beste groet, Thomas de Groot
Zondag 18 mei Brief aan Cees van Drongelen
Beste Cees, het is gek om na al die tijd de Biafra tijd weer te herleven.
Zoals je ziet heb ik de transcript van de AVRO uitzendingen uitgetikt, Het is
wel in triest wat er nu allemaal in Nigeria voor ons wordt uitgespookt. Er is
dus sinds 1969 niet veel veranderd, alleen nu weten we meer en doen nog minder
daardoor. Ik stuurde mijn email al aan Jan Scholtens en Wibo. Ik heb alleen
niet de email van Ria Bremer, Cas Brugman en Pieter Varenkamp, die toen meededen
aan de uitzendingen. Heb jij die voor me? Van het Paula
front geen nieuws alleen toen ik Paula aan de lijn had zij ze : Hé lekker ding
van me ! wel een compliment. Gegroet vriend.
Tom
Maandag 19 mei
Brief van Cees van Drongelen
Tommy, Tja, What's new in Nigeria? We hebben het over 40 jaar geleden. Hoe kunnen mensen er toch voor zorgen, dat er in 40 jaar nauwelijks iets
verbeterd is? In 40 jaar! Ligt dat aan ons, de westerse kapitalistische wereld,
of aan de Nigerianen zelf? Als dat laatste waar is, verdienen ze dan nog support, of moeten we ze dan
maar in hun sop laten gaarkoken?
Ik heb het er moeilijk mee. Zoals ik het moeilijk heb met Zuid-Afrika, Somalie,
Ethiopië, Kenia en vooral
Zimbabwe. Trouwens, is er wel enig Afrikaans land waar beduidend economische
vooruitgang wordt geboekt. Of is het een 'lost continent'? Draait het alleen maar om grove
zelfverrijking van de machthebbers? Overigens, contact Wibo van de Linde. Ik
vermoed dat hij contactadressen heeft van Ria, Cas en Pieter. Cees
Dinsdag 20 mei Brief aan Pedro van Meurs
Beste Pedro, kreeg je email adres van Willem Langenberg. Ik ben benieuwd
wat je vindt van mijn verhaal over Biafra. Je naam en foto spettert van het
scherm!. Ik heb nog contact met Cees van
Drongelen en Wibo van de Linde. Er is in
die 40 jaar niet veel veranderd alleen zijn we 40 jaar ouder geworden.
Onderstaande email verstuurde ik aan mijn vrienden. Gegroet Tom de Booij L.S. Vandaag heb ik een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan mijn
website
www.egoproject.nl
Eind mei Begrafenis Klaas Bellekom. Grote opkomst. Veel anekdotes werden verteld over deze heel bijzondere legendarische figuur in de golfwereld.

Klaas Bellekom in zijn element. Overleden in mei 2008
Donderdag 22 mei Slechte dag. Spatader rechter been
behandeld. Depressie met dagboek
Zaterdag 24 mei Gister gewonnen van Van Dedem met 4/2. Spannend, met 7 holes
te spelen 5
up, terug naar 2 up toch rustig gebleven, daarna met zijn familie gegeten.
Zondag 25 mei Gister weer 18 holes slecht gespeeld te moe na 36 holes
in 2 dagen .
Vrijdag 30 mei Moeizame week, bezig met gevangenis dagboek van 1971
Zaterdag 31 mei Sascha opgehaald in Schiphol, terug uit Australië.
Sascha opgehaald in Schiphol na maanden in Australië
Zondag 1 juni Adrienne kreeg koorts, toen we gepakt klaar stonden om
naar Grindelwald met de trein te gaan. Konden het nog op tijd afzeggen.
Maandag 2 juni Adrienne had griep, goed dat we niet zij gegaan.
Zondag 1 juni Brief van Pedro van Meurs
Dear
Tom, It is interesting to hear from you after indeed about 40 years.
For the last 40 years I have been in the same business, which is providing
advice to governments about their oil and gas terms. I still enjoy this very
much.You can find everything about me on my website
www.vanmeurs.org.
I hope you are in good health and that everything is well with you.
Best regards,
Pedro van Meurs
Maandag 2 juni
Brief aan
Pedro van Meurs
Beste Pedro , dank voor je e-mail. Wel gek om het in het engels te krijgen,
maar ja je bent al zo lang weg uit Nederland. Je website ziet er mooier uit dan
de mijne, maar ik betaal alles zelf en verdien er niets aan. Trouwens ik denk
toch dat onze werelden andere raakvlakken hebben. Als je mijn leven van de
laatste 40 jaar beziet is het een en al strijd tegen het verfoeide
uitbuitingsysteem van onze westerse wereld. Ik reageerde op een column van fresco
in het NRC over de olie in Nigeria waaruit dat nogmaals bleek wat mijn standpunt
is. Uiteraard werd mijn reactie niet opgenomen. Ook mijn olieverhaal van 1969
kwam niet verder dan enkele buitenlandse reacties. Nee veel waardering kan en
mag ik ook niet verwachten van een samenleving die niet de mijne meer is. Vooral
is onthutsend wat ik allemaal meemaak met de woonwagenbewoners. Zie ook hierover
mijn website. Als je in Nederland komt zou ik toch graag willen zien en horen
wat je van mijn stellingen vindt. In 1969 waren we samen bezig de olie-industrie
en onze regering aan te vallen voor hun misdaden in Nigeria. Wat dat betreft is
er niets veranderd dezelfde misdaden misschien nog erger. Toch mijn hartelijke
groeten Tom de Booij. Ps ik ben je nog steeds dankbaar (in 1969) voor het aantonen dat de geologie
en politiek bij elkaar horen als een siamese tweeling., vandaar het EGOproject
(volgende jaar is het zijn of haar 40 ste verjaardag) en de uitgave van
GEOPOLseparaat stuur ik je een email van de column van Louise Fresco en mijn
reactie (het was trouwens ook de enige reactie die zij had gekregen op haar
column
Dinsdag 3 juni Louis Wallenburg geholpen aan pillen. Adrienne ziek en
misselijk. Dagboek 1971 gevangenis zeer emotioneel.
Woensdag 4 juni Adrienne nog steeds ziek. Zit niet goed in mijn vel. Het
dagboek
zie ik als een rijstebrijberg nog zovele jaren te gaan.
Donderdag 5 juni Toch doorzetten.
Donderdag 5 juni
Brief van Rembrandt Koppelaar
Beste Tom, Ik heb je beknopte geschiedenis van Nigeria & olie gelezen. Het meest
schrikwekkende vind ik dat de situatie zo weinig is veranderd met de tijd. Naar
mijn beperkte kennis is zij hoogstens erger onstabieler geworden. De milities
die zijn opgezet en bevoorraad door de regering dankzij het geld van
oliemaatschappijen hadden als doel om de situatie te stabiliseren. Deze milities
hebben zich juist tegen de 'gevestigde macht' gekeerd en proberen nu hun
gramschap te halen. Dat lukt ze onshore zeer goed, vrijwel alle olie-winning is
daar stopgezet of valt om de zoveel tijd stop. Alleen offshore draait continu
door. Je epiloog vind ik zeer treffend. Deze maakt duidelijk dat het probleem
begint bij verkeerde verdelingen en verhoudingen tussen mensen van land en later
olie. Rembrandt
Vrijdag 7 juni Brief aan Dick Versteeg
Beste Roberto, het wordt min of meer een biecht. Het overtikken van al
die brieven tussen Adrienne en ik in de bak zijn me zwaar gevallen. Ik hink
op twee gedachten a. alleen maar belangrijk voor mij en Adrienne b.
belangrijk om te laten zien wat vrijheid is en het gevangen zitten. Bij dit
monnikenwerk komt de vraag naar boven. Ga ik niet te ver want de 37 jaar
die komen lijken op deze manier eindeloos. Wel moet gezegd worden dat
1968-1972 een periode is waar mijn leven éen definitieve wending heeft
doorgemaakt. Het lijkt ook dat er sindsdien niet veel veranderd is in mijn
eenzame strijd tegen de bierkaai. Ik krijg steeds minder support van
vrienden, media etc. Toch voel ik dat dit mijn laatste actie om te laten
zien dat we in een gouden kooi leven en dat wij de rijken van de wereld
steeds rijker worden en de armen steeds armer. Daarbij het niet willen
beseffen hoe bevoorrecht we zijn.
Dat is wel wat heel goed naar voren in de correspondentie uit de
bajes. Ik stuur je als bijlage deze correspondentie op. Tot Maandag. je ziet dan een somberder mannetje dan je gewend bent, maar
misschien geef je me weer nieuwe hoop en energie. Je woorden: NEE, IK WIL
ALLES WETEN gonzen steeds door mijn hoofd Gegroet Thomasso
Vrijdag en 7 en zaterdag 8 juni Voorbereiding lezing.
Zondag 8 juni Lezing voor congres astrologen in Vorden. Zeer succesvol. Alleen
ze kunnen er niet veel die astrologen.

Tijdens mijn lezing voor de astrologen in Vorden
Maandag 9 juni Goed gesprek met Dick Versteeg.
Maandag 9 juni Brief van Dick Versteeg
Buongiorno Thomasso! Ik ben toch blij dat je dit monnikenwerk hebt verricht Thomasso, want ik voel
het als een essentieel onderdeel van ons boek. De voortdurende verwijzingen naar
het leven in 'onze kaste', het begrip voor de 'andere kant' en bovenal de
reacties vanuit de kaste op jouw verblijf in de cel via de brieven van Adrienne.
Stuk voor stuk fragmenten die helemaal passen in de rode draad van ons boek.
Dus: nee, je gaat niet te
ver en nee, deze fase is niet alleen maar belangrijk
voor jou
zelf. Ik zie het juist als essentieel voor het hele verhaal. Daarom vind
ik het belangrijk om alles te weten. Schrappen kan altijd later nog. Je zou het
misschien kunnen vergelijken met een verslag van een voetbalwedstrijd. Dat kun
je pas schrijven als je de hele wedstrijd hebt gezien en niet op basis van een
samenvatting waarin alleen de doelpunten worden getoond. Ik zie uit naar onze ontmoeting van vandaag. En met sombere mannetjes weet ik
wel raad .... Tot straks! Groet, Roberto

Een van de vele gesprekken met Dick Versteeg, inclusief lekker lunch
besprenkeld doro mooie witte wijn.
Dinsdag 10 juni Zeer depressief, moe en steeds gewacht op telefoon
van prof Mahieu.
Woensdag 11 juin Toch doorzetten met 1971 afmaken.
Donderdag 12 juni Bezoek aan de 100 jarige prof Mac Gillavry. Zag mijn
bezoek niet echt goed ziten. Pijnlijk
Vrijdag 13 juni Goed reactie van Dick Versteeg dat geeft de burger moed.
Zaterdag 14 juni Matchplay. tegenstander Rob van Gelder met 8/6 verloren. Depressief last
van nek en duizelingen.
Zondag 15 juni Prachtig concert Zimmerman gegeten,bij Bert.
Maandag 16 juni Naar vaatcentrum voor spataderen Hard gewerkt aan dagboek mer
à boire.
Vrijdag 20 juni Golfwedstrijd verloren tegen Rob Broere, zijn putts gingen er allemaal
in.
Dinsdag 24 juni
Brief aan Dick Versteeg
Beste Roberto, ik ben benieuwd om te horen wat je commentaar is op mijn
dagboek 1971 dat ik je gister toestuurde Het was voor mij een hele emotionele
klus. Ik heb nu weer het gevoel terug dat mijn samenleving door en door verziekt
is . We zien wat Mugabe uitvreet maar niet wat we zelf doen. Op mijn
scheurkalender van 20 juni 2008 las ik een tekst die ik geschreven zou kunnen
hebben.
Gegroet Thomasso
In Het kristal paleis (2004) analyseert Peter Sloterdijk de
globalisering aan de hand van een metafoor van Dostojevski. In Aantekeningen
uit het ondergrondse (1864) associeerde Dostojevski het Crystal Palace in
Londen met de utopische, uitgesproken prowesterse ideeën van Tsjernisjevski.
Deze schrijver had destijds grote invloed met zijn voorspelling dat de Nieuwe
Mens in een enorm glazen paleis zou wonen, waarin consensus, goede bedoelingen,
en de eeuwige vrede allesoverheersend zouden zijn. Voor Dostojevski
symboliseerde dit beeld het westerse streven de wereld om te vormen tot één
groot, comfortabel interieur. Sloterdijk borduurt voort op Dostojevski's
analyse. Hij stelt dat de globalisering niet op de hele wereld betrekking heeft,
maar alleen op het Westen: ze is gericht op de uitsluiting van de 'buitenwereld'
.en vergroot de economische ongelijkheid met de niet-westerse werelddelen, die
niettemin tweederde van de wereldbevolking vertegenwoordigen. Zo vormen wij een
broeikas, een Weltinnenraum des Kapitals (een term ontleend aan Rilke),
waarin de mens zich niet langer voor idealen interesseert, maar alleen nog voor
comfort. We leven volgens Sloterdijk in 'een cultuurcontainer waarin de mensen
de demonen van het Westen vereren: de macht van het geld, de pure beweging en de
ophitsend-verdovende genotsmiddelen'.
Vanno
Jobse
Zaterdag 28 juni Hele week niet bijgeschreven, te veel bezig met dagboek en ook
gezondheid, oren apparaat doofheid, nekwervel artrose?, dupuitrein rechter
vinger,
ouderdom komt met gebreken. Gelukkig 1971 klaar.
Zondag 22 juni Brendel concert matig.
Zondag 29 juni Tom de Booij Trofee, slecht gespeeld, maar fraaie
prijsuitreiking.
Maandag 30 juni Toch weer depressief door dagboek. Elsbeth maakt
ernstige ongeluk met haar fiets in Vondelpark. Rechter wijsvinger geopereerd.
Massage Hans de Goede.

Score kaarten controleren na 27 holes Tom de Booij trofee. In het midden
de winnares Hanka van Gorkum en de winnaar 2007 Swieringa.
Donderdag 3 juli Goede vorderingen dagboek. Traumatische
ervaringen Patagonia reis in 1972. Rode draad in dagboek conflict arbeider-leider tegenstelling.
Vrijdag 4 juli Met Maarten en Beate von Balluseck als gasten
op Anderstein gegolfd.

Leden-gastendag Anderstein. Met Beate en Maarten von Balluseck
Zaterdag 5 Juli De Booijen dag. Behalve Sascha en Hester Kalff was de hele familie bij Huib en Maria in hun tuin. 27 flessen wijn gedronken. Golf in Soesterduinen vooraf.

De Booijen dag met golfwedstrijd in tuin van Huib en Maria
Zondag 6 juli Op bezoek bij Mario die eindelijk weer
beter is na langdurige ziekte.
Maandag 7 juli Golfdag medewerkers Anderstein, geen succes, laatste
keer geweest na 12 jaar.
Vrijdag 18 juli Nieuwe pen gekocht. Nu weer elke dag opschrijven, probeer netjes te schrijven.
Het is wel erg griezelig zo'n mooie dunne pen die maakt dat ik
zorgvuldiger
moet schrijven.
Donderdag 10 Juli Moet MRI scan van rug krijgen om te zien voor de
klapvoet.
Zaterdag 12 juli 18 punten maandbeker slechter kan niet.
Maandag 14 juli Niet gekwalificeerd Heuvelrug 23 punten. Voorlopig niet golfen. Het
vertrouwen is weg
Woensdag 16 juli Goede lezing over matriarchaat voor mannenclub in Nijkerk. Zoon
van Mees Toxopeus was er. Jameer dat ik deze lezing niet overal kan
vertellen.
Donderdag 17 juli Bij vaatchirurg, moet nader worden behandeld
Vrijdag 18
juli Opruimdag ! 1973 afmaken.
Zaterdag 19 juli 1973 afgemaakt. Kamer opgeruimd. Het is toch wel een hele lange weg om te
gaan, maar ik wil deze taak voor mijn dood volbrengen. Het is nu weer spannend wat
er weer te beleven valt in 1974.
Zondag 20 juli 1974 Onthutsend is om te zien wat ik allemaal deed.
Maandag 21 juli Bij chirurg Zweep , vinger oké. Gisteren met
Adrienne gegolfd, weer goede slagen, 21 /22 tellen is sleutel voor
goede swing. Stug doorgaan met 1974. Even uitzoeken wat wel en niet moet.
Donderdag 7 augustus Reis naar Pisa met vrienden van de Opera. Wat is de reden
dat ik sinds 21 juli niet heb bijgeschreven. De dagboeken hebben me teveel in
beslag genomen, vanaf 21 juli -6 augustus 1974/1975 af, grote inspanning, veel emotie. Wat
is er zo al gebeurd. Dinsdag 22 juli operatie spatader. Donderdag 31 juli
verjaardag Elsbeth groot succes 80 jaar, met Rudy en Maria de Man en Maria en Huib

Elsbeth 80 jaar!
Donderdag 7 augustus - Dinsdag 12 augustus Reis Italië groot succes. Muzikaal niet bevredigend wel gezellig met gezelschap. Mooie steden Lucca, Sienna en Pisa wat een mooie bouwstijl. We leven in een afbraakwereld.

Het reisgezelschap in Lucca, de geboortestad van Puccini

Prachtige kathedraal in Pisa
Zaterdag 16 augustus Weer een tijd niet bijgeschreven. Het schrijven
van het dagboek
eist alles op. Emotioneel vooral over actied in 1976, die nu bezien
twijfelachtig zijn.
Zondag 17 augustus Wespensteek op lip. Het jaar 1976 valt me zwaar. Hele
verward zijn de actei achteraf bezien overgang geweld naar VAW in 1977. Veel rare
domen Adrienne is wel een wondermens als je dat zo allemaal leest. Wat heeft ze
veel moeten meemaken.,
Maandag 18 augustus Langzamer schrijven maakt het leesbaarder. Gisteren de dag
gegolfd om het plezier Wat is het nut van het dagboek? De geschiedenis toch maar in het vizier houden als belangrijkste
motief.
Dinsdag 19 augustus Mauk kwam even langs, was erg moe, wat heeft hij veel op
handen.
1976 baart mij zorgen en veel werk. Maar stug doorgaan is het parool.
Woensdag 20 augustus Moeder 110 jaar geweest. Elsbeth's boek gekregen, indrukwekkend
wat een werkkracht. Dagboek HvB 76 40 dagen Valt me zwaar.
Dinsdag 21 augustus MRI scan goed afgelopen, ruimte groter met
blindfolder geen last van claustrofobie. Zag er erg tegen op maar viel mee. Wo
soll ich rasten muziek Walküre onder veel lawaai van MRI machine. De ervaringen van 40
dagen gevangeis zijn schokkend en illustratief.
Vrijdag 23 augustus Ontroerende brieven van Adrienne aan mij in HvB 1976. Het
is belangrijk om te zien hoe
trouw ze me is gebleven en hoe ontrouw ik was.
Zaterdag 23 augustus KLM open. Zag maar 3 bekenden op Open. Mijn generatie
is weggevallen. Toch depressie omdat ik er niet meer bij horen. Zag JP Six leuk
gesprek. Boek over Menten gelezen schokkend.
Zondag 24 augustus Gisteren weggereden naar Ommen. Mooi hotel alles
gezellig
met Adrienne Niet te veel gesnurkt.
Maandag 25 augustus. 84 jaar. Gister gegolfd
Hoge Graven. Adrienne won met 4/2 goed gespeeld. Lekker gegeten in hotel langs de
Vecht.
Dinsdag 26 augustus Gespeeld op de Scherpenberg, mooie baan In de
avond gegeten in prom reclame menu voor 25 euro lekker gegeten. Mauk
en Carole waren helemaal gekomen..
Woensdag 27 augustus Depressief. Gisteren met Hilda op Hilversumse
gegolfd, gezellig maar slecht gespeeld. Wel depressief deze rakkers wat een
naar volk. Hilda zei ook treffend. Het is net als haar schoonouders dertig jaar
geleden hadden gezegd, dat zij er eigenlijk niets te zoeken hadden bij
die fabrikanten.
Donderdag 28 augustus Depressie weer voorbij. Goed gegolfd met karretje
voor de
eerste keer wat een verschil. Een slag op C3 op 100 meter en zo in de hole.
Vrijdag 29 augustus Zit voor een moeilijke keuze. Moet ik de correspondentie met
Ellen opnemen. Als ik een eerlijk dagboek wil schrijven wel, het
antwoord hierop Ja.
Zaterdag 30 augustus Het is een zware bevalling de brieven met Ellen over te schrijven voor mijn dagboek, maar de
eerlijkheid gebiedt het.
Zondag 31 augustus /Maandag 1 september RAMPDAG. Bij opslaan op zip
schijf is er iets fout te zijn gegaan. Alles weg van 8 dagen hard werk.
Uitgerekend de
emotionele correspondentie met mijn vriendin Ellen vanuit de bak. Slecht geslapen
om 3 uur wakker tot 6 uur Volgens Adrienne ben ik niet meer gezellig. Zal ik het
verlorene
overschrijven.
Maandag 1 september. Tekst van mijn scheurkalander dat ik ook
geschreven zou kunnen hebben. In ieder geval zo voel ik me precies.
`Derrida was een denker met een geweten. In de documentaire die
in
2002 over hem werd gemaakt (Denida, the movie), erkent hij dat het
deconstructieve denken anderen kan 'verontrusten, destabiliseren, beangstigen
of zelfs pijn doen'. Het stelt namelijk 'tekstuele persoonlijke en
institutionele autoriteiten' ter discussie. Maar de innerlijke drang die Derrida
voelt om te schrijven, is sterker dan hij zelf. 'Ik heb nooit nagelaten iets te
schrijven uit angst voor de gevolgen. Niets intimideert me als ik schrijf. Ik
zeg wat er gezegd moet worden.
Toch zijn er momenten waarop de twijfel greep op
hem krijgt; niet
tijdens het schrijven, maar wanneer hij niet schrijft en wel bij
het slapen gaan. In zijn sluimer maakt een soort paniek zich van hem meester en
zegt zijn onderbewustzijn tegen hem: je bent gek. Wat je doet is crimineel,
schandalig, ontoelaatbaar. Stop ermee, verbrand je werk.
Maar zodra hij wakker
wordt, is dat voorbij. Dat betekent, meent Derrida, dat hij tijdens het
schrijven in zekere zin minder bewust is
dan in zijn sluimer. In zijn sluimer
vertelt zijn geweten hem de waarheid. Maar als hij werkt, slaapt zijn geweten en
wordt de innerlijke drang om te schrijven wakker. En die wint. 'Dus doe ik wat
er gedaan moet' worden'. Vanno
Jobse.
Dinsdag 2 september
Brief van Joost van Steenis
Re: Het lidmaatschap van Mevrouw Verdonk in 1978
Historisch besef hebben slechts weinig mensen. Dat wat je in de ene tijd doet
is in een andere tijd ontoelaatbaar - met als schoolvoorbeeld natuurlijk
oorlogsituaties tegenover de situatie waarin in het land geen oorlog is. Dat
deed je toen uit volle overtuiging en ik denk dat de meeste mensen dat weer
zouden doen als dezelfde situatie (maar dat is natuurlijk onmogelijk) zou
terugkeren. Maar zulke dwazen als Wijnand, Jacqueline, Rita en nu ook Bussemaker
kennen geen verleden. Zij hebben "verkeerde dingen gedaan", iets
verschrikkelijks, niet te vergelijken met belastingontduiking en andere
voorrechten die "rechts" heeft maar veel erger. Daar moeten ze voor boeten en
Wijnand roept zelfs
op dat anderen dat ook boete zullen doen. Maar het ergste is dat al die zogenaamde eerlijke journalisten en kamerleden
vaak in hun jeugd niets hebben gedaan dan alleen maar achter geld en vrouwen aan
te zitten. (en te veel drinken natuurlijk). Zij hebben helemaal geen verleden
behalve het carrièremaken en ik denk dat een "slecht" verleden beter is dan zulk
verleden. Leuk dat
je door de BWO nog wat kan bijdragen aan deze discussie, maar
het is eigenlijk een nuldiscussie. Hadden ze maar werkelijk wat gedaan om de wereld te verbeteren. Maar ik vrees
dat ze het veranderen van de wereld of hebben opgegeven of nooit hebben
nagestreefd zelfs niet in hun jeugd toen ze toch open moeten hebben gestaan voor
vreemde gedachten. Ik hoop je binnenkort weer eens te zien, groeten, Joost.
Dinsdag 2 september Blessing in disguise? Grote delen gerepareerd wat er
verloren is gegaan. Brieven Adrienne er uitgelicht. Later bewerken in apart
hoofdstuk. Nu naar Dick Versteeg zien wat hij erover te zeggen heeft..
Woensdag 3
september Begonnen aan 77. Bij zieke Versteeg geweest had griep. Maar vond
wel dat ik de liefdesbrieven moest opschrijven maar dat komt later in apart
hoofdstuk..
Donderdag 4 september Geschrokken van exploot mei 77 scheiding voor
rechtbank Hoe het afgelopen is
weet ik nog niet?
Donderdag 4 september Brief aan Netty Tichelaar
Lieve Netty, Heel veel dank voor je morele onmisbare
steun. Ik heb de oplossing meteen door verteld aan Adrienne en zij hoorde het
aan zonder echt commentaar maar ik voelde dat het haar toch plezier deed. Ik
zeg
namelijk in het dagboek van 2008 ik zal ontboezemen dat ik me toen (in 2008, ik
schrijf dan dit dagboek op 2010 of11) pas echt realiseerde hoeveel pijn en
verdriet ik aan je heb gegeven in al die jaren, eerst Loes 1965-1973 toen van
Ellen van september 1976 tot februari 1977 In dagboek 1976 zal ik daarnaar
refereinen. Nu ga ik stug door met 1977. Op je vraag van spijt schrok je wel toen
ik zei dat het me speet dat ik niet echt de revolutie heb waargemaakt en als een
haasje weer ben terug gekropen in het burgerlijk milieu met al de pijn en
eenzaamheid van dien.
Ook vertelde ik aan Adrienne van het cadeautje dat ik heb
mogen ontvangen om het als oud bejaarde nog te kunnen realiseren en dat ook nog
te kunnen opschrijven zie jouw vader die dat niet heeft kunnen door zijn
vroegtijdige dood. Ik stuur je later nog het Icke verhaal op De droom mooi
uitgelegd. Veel zoentjes (zonder .... ) Ik begrijp nog niet de poging van mij, .
Liefs Tom
Vrijdag 5 september Goed gesprek met Netty. Oplossing probleem in 1976
cursiefje dat verwijst naar 2008 emotionele berouw naar liefdes affaire. Ook
strijd burgerlijk bewustzijn versus revolutie strijd verloren.
Zaterdag 6 september Gisteren begrafenis met Maus, tante van
Louis Wallenburg. Diepgaand gesprek met Jolanda.
Zondag 7 september Fiasco Ramp gisteren met viool en piano voor cultureel
festival.
Wido was helemaal de weg kwijt. Lief dat Mauk gekomen was. Dit echter nooit meer.

Cultureel festival Baarn. Wido (viool) en Tom (piano0 spelen in gemeentehuis sonates van Mozart
Maandag 8 september Gisteren gezellige viering mijn verjaardag.
Helaas veel regen. Parasol deed wonderen.

Kaarsje uitblazen een goed gebruik bij een verjaardag. In dit geval mijn 84ste verjaardag
Dinsdag 9 september Brief aan Rita Verdonk
Geachte Mevrouw, Hierbij zend ik u een email die ik vandaag naar de
Telegraaf heb gestuurd. Uw standpunten waren toen in 1978 net zo duidelijk als
U ze momenteel heeft. Maar ik begrijp de heer Duyvendak en mevrouw Cramer
niet dat ze daar nu zich van distantiëren. Ik heb ook acties gevoerd toen met
mijn volle overtuiging die ik nu in deze huidige contact niet meer zo zou doen. Wat nodig is dat men het in de tijdgeest van toen wil zien, anders is het
geschiedvervalsing en niet moet proberen er zich met slappe smoesje van af te
maken. Ik ben er van overtuigd dat U er toen ook geheel en al achter stond
wat de doelstellingen waren van de BWO. Toen ik bestuurslid samen met Erik van
der Maal was zijn we in handen gekomen van oplichters (nb. medebestuursleden)
die mij voor 18.000 gulden vd Maal 10.000 gulden lichter hebben gemaakt (wij
waren aansprakelijk voor de schulden die zij namens de BWO hadden gemaakt) en
zo het roemloze einde van de BWO heeft ingeluid. Kunt U aan uw collega Kay van de Linde, zeggen dat ik op mijn website het
transcript heb weer gegeven van de TV uitzending van 1969 over de Biafra
oorlog waaraan zijn vader Wibo een belangrijke bijdrage heeft gegeven. Hij
moet dan gaan naar mij website www.egoproject.nl
dan aanklikken
de blauwe letter Geschiedens: Nigeria en dan gaan naar 1970 invoegsel (rode
letters) dagboek Biafra oorlog (blauwe letters). Met de vriendelijke groeten, Tom de Booij
.Hieronder de email plus 4 bijlagen aan het dagblad de Telegraaf.
Geachte redactie Binnenland,
Vandaag stond een stukje over het 'krakers' verleden van Rita Verdonk in uw
krant. Misschien bent u geïnteresseerd in het feit dat zij vroeger lid was van
de Bond voor Wetsovertreders (BWO) en was zij in november
1978 lid en een van drie regio-koördinatoren van de BWO vanuit Nijmegen met
Theo. U ziet in de bijlage die ik U stuur dat ze was ingeschreven als lid van de
BWO (nr 387).Ze is daarna naar de andere kant van de deur
gegaan nl naar het gevangeniswezen. Deze documenten heb ik in het origineel. Ik
was namelijk medewerker en bij de oprichting betrokken in 1971 (toen nog BOWO
geheten) toen ik 50 dagen (boete was 500 gulden) uitzat in het HvB te Utrecht
voor mijn bezetting Maagdenhuis bezetting in 1969. Later in 1994 ben ik ook
bestuurslid van de BWO geweest. De foto's heb ik van internet geplukt. Zelf heb
ik ook een actieverleden (tot) op de
huidige dag, maar ben geen minister of politicus. Zie mijn website www.egoproject.nl
Onder de extensie woonwagenbeleid ben ik nog bij acties betrokken voor hel
behoud van woonwagenlocaties. Ik stuur deze email ook aan Rita Verdonk zelf om
te zien of ze deze gegevens kan bevestigen. Anders kan ze misschien een
onderzoekaanvragen zoals mevrouw Cramer heeft gedaan. Met vriendelijke groeten Dr Tom de Booij wonende te Baarn Koningsweg
45, 035- 5412852
1. Inschrijving van Rita Verdonk bij de Bond voor Wetsovertreders

2. B.W.O -nieuws
nr 24 - 28 november 1978
Verslag van de Algemene Ledenvergadering van 4 november j.l.
Aanwezig: Rita en Theo uit Nijmegen, Henk Hangelbroek, Pieter uit R'dam,
Oir uit


Helaas geen antwoord van Mevrouw Rita Verdonk, nog van het Telegraaf
Dinsdag 9 september Brief van Vincent Icke terug gekregen (zie
hoofdstuk 3. Kloof tussen Astronomie en Astrologie? Discussie
met de astronoom professor Vincent Icke
achterin dagboek)
Woensdag 10 september Gedroomd nachtmerrie over piano en viool was helemaal de
weg kwijt.
Donderdag 11 september 9/11 herdacht. Goed gegolfd met Berry 35 stableford, 1
down verloren. Gedroomd geologische excursie die ik slecht had geleid.

Martin de Ridder op bezoek in Baarn
Vrijdag 12 september Martin op bezoek, gaat scheiden, nog steeds dezelfde problemen met kiezen, kan het wel beter handelen. Is nu verliefd op
een ander. Wel triest voor de kinderen. Geen verdere reactie op Icke's verhaal. Doorgaan
met dagboek 1977.
Zaterdag 13 september Veel regen 20 mm. Gedroomd dat ik hertrouwde met jonge
lieve meid!
Zondag 14 september Gegolfd met Adrienne zeer slechts gespeeld..
Maandag 15 september Heel goede les op Lage Vuursche van Mauk, 9 holes gespeeld,
weer plezier in golf.
Dinsdag 16 september Interview met Elodie Hunting van 3 1/2 uur, zwaar maar
goed. Ze had veel nieuws gehoord. 's-Avonds naar Frau ohne Schatten. Prachtige
uitvoering, heel fijn met Adrienne, na 2e pauze naar huis, genoeg muziek
gehoord.
Vrijdag 18 september Met Adrienne naar de Lutte verkenning voor volgend jaar verjaardag 80
jaar.. Naar Sybroek daar
was Mauk met zijn Made in Scotland.

Ontmoeting met Mauk op Sybroek waar hij een golfclinic had met Made in Scotland
Zaterdag 19 september Gegolfd op golfclub Twente, prachtige baan.
Zondag 20 september Op Sybroek goed
gespeeld. Heel gezellig in Oldenzaal, op markt tapas gegeten. Het waren
gezellige dagen, nu weer dagboeken.
Donderdag 23 september Arrestatie 1944, 64 jaar geleden. Golf gespeeld met nieuwe
stokken. Piet
Wagenaar gestorven, herdacht tijdens fysiosport
Vrijdag 26 september Mondstuk voor antisnurk gekregen.
Zaterdag 27 september 16 punten golf wedstrijd. Schandalig. Weet niet
waaraan het ligt
Zondag 28 september Met Adrienne naar strand Nulde Veluwe meer.'s-Avonds
mooi-matig concert. Hulp van Barbara over mijn spagaat probleem. Burgerlijk
bewustzijn versus gewapende strijd. Emotie in vicieuze cirkel. Hoe uit deze naar
beneden gerichte spiraal te komen? Door aanvaarding van dit verlies, sich mit
einfinden. Vandaar langzaam eruit lopen. Volgens Barbara zal het met een zachte
landing worden.
Maandag 29 september Brief aan Barbara Jedding
Lieve Barbara , nog even over het gesprek van gisteren. Ten eerste ben ik je
dankbaar dat je mijn probleem zo haarscherp aanvoelde en onder woorden kon
brengen. Dat onze westerse denkwereld in een diepe crisis zit is mijn probleem
niet meer. Ik zit met het probleem dat ik de strijd waar ik zo vurig in geloofde
heb verloren en dat geeft een gevoel dat hel veel pijn doet en hoe meer ik me
daar mee vereenzelfig deste zwaarder en moeilijker het wordt om uit de
vicieuze cirkel te komen. Als ik het goed samenvat wat het resultaat was van ons gesprek
is dat ik het moet aanvaarden en als een rouw proces moet zien, het overgeven
aan een gevoel sich mit einfinden er valt niets meer aan te doen De wereld om me
heen heeft er geen boodschap aan. Ik moet zelf dit rouwproces doormaken en er
niemand mee opzadelen (behalve een lief kundig oor van Barbara en ook van Bert).
Hoe de zachte landing eruit zal zien kan ik nu nog niet zien want daar is mijn
emotie en mijn woede nog te groot voor. Beatrix heeft een tegen mij gezegd:
Meneer de Booij U gaat een eenzame weg op .. Ja dat zal het blijven maar wanneer
ik mijn verdriet en woede een plaats heb gegeven zal het
inderdaad anders worden. Dit blijft nu nog een vraagteken.
Nog veel dank ook aan Bert, veel liefs Tom
Dinsdag 30 september Brief van Barbara Jedding
Lieve Tom, Heel fijn dat je mij deze mail stuurt, waarin ik kan lezen hoe mooi helder
wij gisteren samen dicht bij dat zijn gekomen, wat jou nu, maar al heel lang zo
pijn doen. Je hebt het heel goed weergegeven. Ja, het doorlopen van een rouwproces is zwaar en verdrietig, maar gelukkig
eindig. Wat soms goed kan doen, is over dit verdriet en de woede te schrijven -
niet op je website - maar zonder censuur voor jezelf. Zo zou jij je in je
verbeelding tijdens het schrijven wat 'opdelen' en die woedende Tom aan het
woord laten zodat hij kan uitrazen. Dan ook de verdrietige Tom (zodat het als
het ware boze en verdrietige brieven worden die je aan jezelf richt) en dat
totdat je merkt dat de emotie in heftigheid afneemt (dus dat mag wat tijd en
schrijven kosten). Met het opschrijven structureer je dit emotiewerk wat, zodat
ervan overspoeld worden minder op de loer ligt: elke dag
1/2
-1 uur en dan
stoppen, ervan bijkomen en de volgende dag weer verder. Het ongecensureerde
zorgt ervoor dat je echt ruimte geeft aan alle associaties/beelden die deze
thematiek bij je oproept. De briefvorm is een manier van rechtstreeks
communiceren met jezelf - helpt om uit de valkuil van een verstandelijke
beschouwing te blijven (want daar gaat het niet om). Doel is dat door ruimte te
geven (binnen een veilige structuur) aan de meest heftige emoties, langzaam
ruimte ontstaat voor mildere klanken/beelden/oordelen en dat is dan het begin
van de zachte landing. Omdat schrijven zo bij je past, spreekt je dit advies misschien aan. Een
afsluitende brief zou dan mogelijk tot thema kunnen hebben dat je jezelf mag
vergeven, dat je de strijd hebt moeten staken zonder je doel te hebben gehaald.
En, als je ervoor voelt, kan je (hoeft niet) met de dan ontstane stapel brieven
een rituele afsluiting uitvoeren (verbranden en as uitstrooien of iets anders
ermee doen, begraven .... Wat je aanspreekt) . Als je hierover vragen hebt, laat het mij dan graag weten. Veel liefs, Barbara
Vrijdag 3 oktober De hele week niet bijgeschreven te veel in beslag genomen door
nieuw oplossing van rouw proces. Vannacht weer erg depressief. Zie het
niet meer zitten. Gisteren collage voor Elsbeth's verjaardag gemonteerd.
Gelukkig 1978 klaar en begin 1979. Daarna wordt het rustiger in de tachtiger
jaren.
Zaterdag 4 oktober Lief telefoontje van Annie Offenberg. Die zegt dat ik
trouw moet zijn op mijn werk. 24 uur nodig gehad voor collage Elsbeth heel
emotioneel. Heel erg moe. Klokje rond geslapen. Nu weer door '79.
Zondag 5 oktober Groot succes Elsbeth's verjaardag. Goede speech
gehouden, alleen fout
gemaakt door te zeggen dat boek van haar onleesbaar was gecorrigeerd door Jonneke
van Sloten . Jan Maarten gezegd over onze wandeltocht, kwartje viel. (Zie link
speech Elsbeth)
Maandag 6 oktober 1979 afmaken. Afrekenen met de roerige zeventiger
jaren. Gisteren chinees Li middelmatig. Begonnen met halve slaappil, ook 1/2 drank.
Dinsdag 7 oktober Bezoek van Peter Strengers nogal frustrerend dat ik geen goed
materiaal had voor zijn reis naar Peru. Hard gewerkt aan brief. Drie van
Breda door de brief die Jan Ebeltjes schreef uit gevangenis Breda
Dinsdag 7 oktober Brief van Dries van Agt
Geachte heer De Booij, Hartelijk dank voor uw bericht van 7 oktober. Ik herinner mij uw verrassende
bezoek op Eerste Kerstdag van 1971 nog goed. De door u toegezonden foto's
verlevendigen de herinnering nog. Dank daar.
voor en ook voor
de toezending van de
brief die Jan Ebeltjes
*) in juli 1979 heeft geschreven. Een weerzien zou inderdaad interessant zijn. Helaas heb ik het echter
vooralsnog zo druk me tal van dingen die moeten dat ik voorlopig geen tijd kan
vrijmaken voor dingen die niet moeten. Met vriendelijke groet, A.A.M. van Agt
*) zie voor de brief van Ebeltjes brief aan Mink van 30 oktober
Woensdag 8 oktober Weer slecht geslapen 1 port te veel !!
Donderdag 9 oktober Zwarte dag. Lap top doet het niet. In de nacht do/vr veel wakker zorgen over alles en nog wat.
Vrijdag 10 oktober Credit crisis zet door. Hilda heeft heup
gebroken.
Zaterdag 11 oktober Sterfdag Engelien herdacht bij Rudy en Maria
samen met de rest van de familie. Kregen ook nog het restant erfenis Engelien in
handen..

Maria en Rudy de Man krijgen van onze familie een hazelaar cadeau voor al hun
werk in de afhandeling van de erfenis van Engelien
Zondag 12 oktober Joep loopt halve marathon in
Rotterdam. Wat een prestatie. Contact met Willemijn van Tijen, dochter van onze
architect die een plan had gemaakt voor ons huis van mijn ouders op de Catslaan, maar was
afgestemd.,
Maandag 20 oktober Sani gebeld in Chaam waar hij op
een wintercamping zit
Dinsdag 21 oktober Slecht geslapen weer veel gedroomd. 1982 bijna
klaar.
Woensdag 22 oktober Moeder definitief begraven door haar brieven uit
te tikken.
Vrijdag 24 oktober Goed geslapen gisteren. 1980,81,82 afdrukken, het
schiet goed op. De tachtiger jaren alleen maar golf. Wat een tegenstelling met de zeventiger
jaren.
Zaterdag 25 oktober. Elsbeth belde over de ellende van Maria Michaella en haar huis in
Frankrijk dat maar niet verkocht wordt.
Zondag 26 oktober Droom over Leny had alles gestolen van mijn kamer,
inclusief piano, dit is zeer symbolisch.
Maandag 27 oktober. Van vader gedroomd. Ik kwam van de Enschede weg met koffer
vol zware boeken bij mij vader. Hij was blij met mijn komst.
Donderdag 28 oktober Dick Versteeg goed gesprek. 6 oktober 2009 op zijn
verjaardag wordt 65 jaar, eind van dagboek. Contract sluiten voor
betaling voor schrijven van het boek.
Dinsdag 28 oktober
Brief aan Elsbeth
Lieve Elsbeth, wat een dag vol warmte.
Je werd wel heel lief door iedereen
toegesproken. Jouw speech vond ik geweldig, want je bracht iets wezenlijks naar
voren. Wat is geluk, ik ken het niet meer door al het leed van deze wereld. En
radiospotje zegt dat als dit bericht is afgelopen er 5 kinderen zijn gestorven
aan ondervoeding tw 1 kind per 5 seconden. Sani cs worden onderdrukt maar
kennen desondanks soms een moment van geluk in hun ongeluk. Wij mogen kiezen uit
duizenden mogelijkheden om gelukkig te zijn. Muziek inderdaad vormt hierop een
uitzondering. (Ik draai nu een cantate van Bach op mijn computer). Maar dat is
toch een ander iets dan een moment van geluk. Moeilijk probleem ik ben er nog
niet uit in ieder geval heb je ons aan het denken gezegd. Nog even over mijn
woorden dat je boek onleesbaar is. Ik had natuurlijk moeten zeggen voor mij is
het onleesbaar ik beschik niet over de kennis om het in een context te plaatsen.
Het was goed dat Jonneke mij terecht wees. Moeder kwam dus weer even om de hoek
zetten (valkuil). Maar ook Jonneke maakte in het begin dezelfde fout door te
zeggen het is leesbaar maar even later corrigeerde zij zich door te zeggen: ik
vind het leesbaar. Mijn woorden waren bedoeld als gevoel van trots en ontzag
voor je titanen werk. Volgens de andere socioloog was je werk baanbrekend. Je
moet mij maar eens uitleggen wat de essentie is van je werk. Maria zei dat we
wel alle drie wel heel,veel op elkaar lijken. Echte dwangarbeiders. Ik zit zelf
in een moeilijke tijd namelijk dat ik de strijd tegen het onrecht heb verloren.
Dit besef komt bij het herleven dat ik bezig was met de gewapende strijd in de
zeventiger jaren en daarna weer in het burgerlijk nest ben teruggekeerd zonder
daar me echt gelukkig te voelen, Uit mijn dagboek blijkt dat wanneer ik in de
gevangenis zit ik momenten van intens geluk heb gekend, door moordenaars en zedendeliquenten te helpen in hun ellende. Nu is mijn boek voor mijn directe
omgeving ONLEESBAAR. Behalve je woorden die je mij tot tranen bracht. Je had het
lef om het te zeggen terwijl ik dit tik biggelen de waterlanders over mijn
wangen en op mijn toetsenbord. Barbara, de vrouw van Bert heeft me geholpen om
deze emotionele impasse te doorbreken door het als een rouw proces te zien en
via de verschillende fase van Kubler het een zachte
landing te geven. De vergelijking die ik met haar heb gemaakt is dat ik Petrus
ben namelijk die niet de consequentie heeft genomen van het verraad aan Jezus
zoals Judas en pas na driemaal dat de haan kraait weinte bitterlich. Ik stuur je mijn gedicht waar bij de laatste zin
boekdelen spreekt en het interview dat ik laatst aan een astrologe gaf dat op
haar site komt: de koorddanser over enkele maanden. Nu lieve zuster.Geniet maar
lekker na van de voor jou zo mooie dag liefs je broertje.
Dinsdag 28 oktober
Brief aan Henri Veldpaus
Geachte heer Veldpaus, in antwoord op uw vragen zou ik willen citeren uit
een interview dat ik laatst gaf aan Elodie Hunting. Misschien geeft dit
enigszins een antwoord op uw vragen.
"Wie of wat is je inspiratiebron?
Teilhard de Chardin, Bach en een citaat uit de bijbel. Tom is heel
beslist. Hij citeert uit Mattheüs; 'Vriend, waarom ben je gekomen?, vraagt
Jezus aan Judas. Op dat moment zag Judas in, dat hij Jezus had verraden. Jezus
en Judas zijn 1. Ik (Tom wijst naar zichzelf) ben Petrus, want ik
verlooch de samenleving. We leven maar door, terwijl de wereld verrot. Dat voel
ik als verraad. Zoals Petrus dat deed, nadat de haan drie keer had gekraaid.
(noot; deze 3 hanenkraaien, zijn 3 ochtenden, dus 3 dagen, de 3 donkere dagen
van de maan) Jezus en Judas zijn in mij verenigd, dat geeft spanningen.
Daarom moet Petrus erbij, ik moet wel verloochenen, hoe kan ik anders leven?
Erken je een god?
"Waarom zou ik? lk begrijp er niks van! Ik zie in de natuur dingen die ik niet
begrijp. Ik probeer verbanden te leggen. Hoe meer ik zie, hoe meer ik onder de
indruk van het wonder ben. Na de verwondering komt de vraag. De vraag moet gesteld worden! Wat is
de essentiële vraag. Als je dit kunt stellen, ligt het antwoord er vaak al in
besloten. " einde citaat
Over het hiernamaals zou ik kort wil zijn. Ik geloof meer in het hiervoor maals!!. Ik geloof in de opstanding van de natuur. De oude vorm (kan zowel een
minerale als organische vorm zijn, kwarts tot mens) is niet meer in staat zijn
vorm door de gewijzigde omstandigheden ( dat kan van alles zijn van kanker tot
vuur etc) te behouden. Maar de vorm die sterft laat soms een zaadje achter die
alle ervaringen tijdens het leven van de vorm en daarvoor in zich draagt. In het
duister (grond tot baarmoeder) wordt de nieuwe vorm geboren etc etc Mijn adagium is waar geen begin is kan ook geen einde zijn. Begrijpen doe ik
het allemaal niet, ik geloof in het wonder van de natuur, die mij omringt. Een
deur van een huis zal nooit het huis kennen waarvan hij deel uitmaakt. Maar ik
heb zeker geen behoefte aan een God in de hemel Het wonder van de natuur is
meer dan genoeg. De metafoor van de maan met haar fasen is mij ook heel dierbaar; Ik citeer
nogmaals wat ik in het interview hierover zeg:
"De donkere fase van de maan is zeer geheimzinnig. Net als de bevruchting van de eicel. Dit speelt zich in het donker af, op een plek waar wij het niet kunnen zien. Daar wordt nieuw leven gecreëerd. De maan in haar donkere fase, is iets heel anders dan wat astrologen en astronomen tegenwoordig Nieuwe Maan noemen. De zon en de maan staan dan in conjunctie ( samenstand). De Nieuwe Maan was vroeger het moment waarop 3 mensen het eerste sikkeltje van de wassende maan zagen. Men vierde dan feest. We zouden beter spreken over 'de donkere fase van de maan' als we Nieuwe Maan bedoelen. De belangrijkste indeling is die van de verlichte versus de donkere fase. Dit is immers te vergelijken met het leven en de dood. In het matriarchaat de cyclus van leven, dood en wedergeboorte. Het verdwijnen van de oude vorm om na de donkere periode weer een nieuwe vorm te krijgen. De Verlichte fase is te verdelen in de drievuldigheid van de Vrouw: Maagd - Moeder - Wijze Oude Vrouw. In de tijd van de Grote Moeder religie werden de drie fasen van de verlichte maan vergeleken met de Maangodinnen: Maagd - Moeder Wijze oude vrouw. Deze cyclische gedachte is verloren gegaan of verdonkeremaand. Spirit away. De donkere fase symboliseert de mogelijkheid tot nieuw leven. Einde citaat. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij
Woensdag 29 oktober Met deze pen schrijf ik netter klaarblijkelijk. 1985 valt mee, alles gaat sneller dan gedacht.
Donderdag 30 oktober Brief aan de heer Mink
(bewaarder in de Koepel gevangenis van Breda van de 'Drie
van Breda' )
*)Jan Ebeltjes heb ik leren kennen in het HvB in Utrecht in voorjaar 1971, tijdens mijn verblijf aldaar van 50 dagen. Ik heb toen de 500 gulden uitgezeten die ik door de rechter kreeg opgeleg
d voor mijn aandeel in de bezetting van het Maagdenhuis van de Universiteit van Amsterdam in mei 1969. Ik was toen wetenschappelijk hoofdambtenaar aan het Geologisch Instituut. Misschien herinnert U zich nog Jan Ebeltjes.Bijlage: Brief van Jan Ebeltjes vanuit de Koepel gevangenis van Breda. (ongecorrigeerd)

Origineel van een deel van de brief van Jan Ebeltjes uit de Koepel gevangenis Breda aan Tom de Booij in Baarn
Transcript van de brief van Jan Ebeltjes
Tom er is een beetje nieuws. Het is hier een klein beetje aan het rommelen.
Want gisteren is Cotella, verhuist van zijn cel naar een heel mooi kamertje, en
je mag wel raaden wie de lul was, Schoenmaakers, want het kamertje daar zat hij
in en daar had hij ook altijd een gespreksgroep, voor de jongens, en die moeten
nu ook verhuisen, de bewaarder zij net tegen mijn, dat het een stijlloze gedoe
was, dat ze iedereen eruit gooien voor Cotalla, hij maakt het niet lang meer kan
je ook zien. hij taakeld heel goed af, ik zie het ieder moment van de dag en ik
ben vandaag zijn cel aan het schilderen, dus 5 juli, en ook heb te hooren
gekreegen, dat ik alles zo moest laaten zitten, zoals het is, geen spijker mag
ik er uit haalen, dus dan weet ik het al, dan is die cel een histories iets, net
zoals de cellen in scheveninge, van zo hier heefd Cotella in gezeten, als ik
fototoestel naar binnen kon smokkelen, dan had ik een paar foto's gemaakt, maar
ik begrijp niet waarom het pas om 17 juli in de krant komt, terwijl hij Woensdag
4 juli, al in die nieuwe kamer is gegaan of zal hij rond die tijt doodgaan?? het
lijkt er wel op!! hij moest eerst naar het gevangenis ziekenhuis scheviningen,
maar mijnheer hebt geen zin hoe vin je dat, en daarom doen ze het zo, ze hebben
gelijk een nieuwe bed matras en nachtkasje en stoelen en tafel gekogt voor hem
(moeten wij eens vraagen als we niet naar de gevangenis hospitaal willen) hij
laat die twee ziekenbroeders de heele dag werken, plus nog een schoonmaakster en
vandaag dus 5 juli, hebben ze een T.V. kabel van ongeveer 14 meter aangelegt
anders kon die geen T.V. kijken, terwijl er 4 T.V. er staan op iedereen ring
een, waarom kon die daar dan niet kijken net zoals ons, iederen dag staan de
cellen oopen, ze gaan er uit en er in waneer ze dat willen, alleen snags gaan
ze digt, en die cellen van ons blijfen digt. ze hebben een radio enzvoord en wij
mogen alleen een transister Radio hebben op batterij en stroomdraad wordt er
afgeknipt, dus zodat hij alleen op batterij kan speelen, want ze zeggen het kost
stroom en waarom die drie oorlogmisdadigers wel ?? nou zijn de jongens van onse
klasse op de teenen getrapt, die 3 mogen de heel middag naar buiten hoefen niet
te werken (terwijl werken verpligt is ) en wij hebben verpligt werken (anders ga
je de strafcel in ) en een uurtje luchten, als je dat zo eens bekijkt wordt er
veel ondersshijt gemaakt, het is te gek om los te loopen, verder rijt Cotella in
een elektriese karretje, op acus, wat denk wat je niet met acu zuur kan doen, en
wat dag je dat het laden van acus niets kost, hij gaat ook wel eens loopen dan
met een kruk, maar dan ondersteun, een bewaarder hem en soms wel eens twee, te
gek als je het zo ziet gaan in de ronde koepel van Breda dan gaan mijn gedagten
wel eens ergens anders naar Ook al ben ik nog 32 jaar, en heb ik veel meegemaakt
in de gevangenis, maar dit nog niet en de mensen van buiten begrijp ik af en toe
ook niet, waarom ze niet eerst na denken, wand het is zo geleegen, er worden
bijna iederen dag drijgbriefen geschreefen, naar die drie oorlog misdadegers
maar die briefen van die drie worden altijt gelezen en die van ons niet, en
omdat de mensen drijgen zonder afzender, is het hier zo streng voor ons, en niet
voor hun, dus wij zijn de duppe, als ze gewoon schrijfen wie ze zijn, dan weet
je het, maar nou kan het iedereen zijn, dus wat is het gevolg, de mensen die
hier werken, worden gespannen, en als je maar eeven staat te praaten met je
meede gedetineerdde, dat zijn ze als de kippen er bij, en krijg je al een
berisping, want ze zijn zo bang voor een zaamen schooling, want dan kon zo
namelijk ze weeten nooit wie die brief geschreefen heefd, dus iedereen is
verdachten, en haal maar geen grapjes uit met die drie, het kom je zuur te
staan, ze hebben vaak altijt gelijk, want hunnie zijn de Monarge van de Koepel,
er zitten niet voor niks zou kort gestraften, want het is niet egt niet vol te
houden anders Tom, want zal hier lang gestraften zitten, dan was het net zo als
Amirieka gegaan. Onze rijksgenooten loopen hier al met een vork op zak, om bij
de minste geringste, je dat stuk staal in je donder te steeken, nou doen de
bewaarders ook af en toe een beetje rod teegen hun en je weet ze kunnen al niet
zo veel heben, maar het begind al behoorlijk zwart te worden voor je oogen hier,
het ljjkt er wel op, of de O.M.. het er op aan stuurd, dat eerst de hel los moet
breeken voor dat ze het zien, maar dan is het al te laat, verder heb ik ook wel
lof voor de bewaarders, hoe ze in deze spanning tog nog een grapje er af kan,
want dank zij alles , houden ze tog vol, om het ons zo goed mogelijk er door
heen probeeren te slaan. Tom ik zal het niet kunnen, terwijl ik veel gewent ben,
verder Tom, is er 6 weeken geleeden, een uitbraak poging geweest, door een
pakistaan en die zijn cel heb ik ook geschilderd, en die moest ook weer naar
pakistaan trug, en die zelfde nacht dat die zal gaan, heefd die het geprobeerd,
maar ook vanavond hoorde ik pas, omdat de rijneger op de eerste eetaasje, een
stuk vring ijzer vond, waar ik bij stond, dat die hem vond, een maat van Jhon
Bloeming (die is op 3 juli op 3 uur op bezoek geweest, dat mag wel, ik heb hem
zelf gezien want ik had ook bezoek) kom ik een beetje in gesprek met een
bewaarder, over die pakistaan, hij ging trug naar zijn land, en dan zou die
gelijk de strop krijgen, tot de dood er op volgd, ik zie hem hier nog luchten,
en ik ben vandaag nog in zijn cel geweest, om een paar plekjes bij te werken, en
dan draait tog je maag een beetje om, vooral om dat je hem meegemaakt hebt, zo
zie je maar, er zitten er weer 2 man kind strafcel, zijn ze ook vlot mee, en
iederen dag word er van iedereen en rapport gemaakt, hoe zijn gedrag is, hier
inde Koepel, dat heb ik nog nergens meegemaakt, we lijken wel een stel
proefmonsters, waarvoor?? er zitten hier ongeveer 110 man, hellemaal vol op 2
cellen na, de cel van Cotella waar nooit iemand komt behalfe ik om te
schilderen, en de rijnege, om hem schoon te maken, en de bewaarders dan, wis je
Tom, dat Cotella nooit zijn cel hoef schoon te maaken en zijn bed hoefd op te
maken en ze po leeg te gooien, dat doet de reiniger altijt, en hij geeft af en
toe nog wel eens een aanwijzing hoe hij het wil hebben en gebeurd het gewoon,
hij heefd een eigen doescel, als die niet op,slot zit gaan de jongens er stikkem
in, als ze het merken dan krijgen ze wel wat te hooren, verder doesen we haast
iederen dag met Vieeser de anderen van de drie en dan moeten we altijt lachen om
dat die van die groote ballen heefd,. ze zak hankt bijna tot zijn kniejen, ze
zeggen dat die daar mee opgehangen is ?? hij is al een paar keer aan geoopereerd
zeggen ze ? maar dank zij alles, kan je tog lachen af en toe hoe moeilijk het
ook is, zoals ik het wel eens zie ,bij altevunken, die heefd vogeltjes in zijn
cel , in een kooitje, en je weet ik ben gek op dieren, als ik een vogeltje vind,
die half dood is en ik wil hem reden, en probeeren of die boofen op kan komen,
wordt het gewijgerd, en dan moet ik me wel inhouden, wandt dan denk ik tog aan
een man, hier in de Koepel, hoe het komt dat hij het wel mag en dan Vieser,
heeft op de lucht plaats een mooie vijver en daar zitten zijn goudvissen in,
zijn van hem hij heefd ze zelf betaald, maar daar geniet iedereen gevangenen
van, want met luchten zie je ze altijt en hij verzorgt ze goed, zo zie je maar
weer Tom dat er bij ons onderschijt wordt gemaakt, net zoals bij jullie, alleen
is het hier hoe een grootere boef ben, hoe meer je mag en kan, ja maar die drie
zitten al van 1951, der staat nog steets het eerste kaartje op hunnie deur,
hellemaal in plaats van wit, vies bruin geworden, maar dat schijn wel een
zimbool te weezen, want er staat alleen inkomst in, en geen uitkomst, nou gaat
hier het praatje rond dat als Cotella dood gaat, dan gaan die andere vrij, zal
een heel leugen geen halfe zijn?? de tijd zal leeren, verder ga ik dinsdag weg
naar Doetichem en ik ben blij, dank zij alles dat ik dit nog mee kennen maken,
want als ze er niet meer zijn die die dan is het hier heel anders, Ton jij ben
de eerst die die weet uit eerste hand, want niemand heefd er ooit over
geschreefen en de krand zou hier gek op weezen, dag je niet, Tom mijn vriend ik
bel je nog op, van uit Doetechem, hoe is het met Dino, ik kom op de gedagten,
omdat hunne (die 2 dan) ook dieren hebben, geef maar een dikke zoen en zeg maar
van Jan, als die mij nog kan het is al zo'n tijd geleeden, Tom het word woensdag
dat ik je bel okéé heel veel sterkte met je werk en hou je haaks, ik zie je
eerdaags wel, je maat Jan voor de laatste keer in de Koepel ????
Ik zet op de antvlop Dr T.de Booij dan durven ze hem niet gauw oopen te maaken,
want je begrijp dat ze deze brief graag onderscheppen
Opmerking: de namen van de drie van Breda zijn door Jan Ebeltjes in zijn
brief genoemd als Cotella (Kotälla), Vieser (Fischer) altevunken (Aus der Fünten)
Zie voor antwoord van de heer Mink zondag 23 november 2008
Vrijdag 31 oktober Gisteren prik gehaald bij dokter, gezellige avond,
veel discussie en niet dronken geworden.
Zondag 2 november Gisteren Mauk en Carole bezoek. Heel gezellig maar wel
moeilijk voor mij dat er niet gevraagd wordt maar mijn leven en de
woonwagenbewoners. Eenzaamheid.
Vanochtend zei ik tegen Adrienne dat het moeilijk was voor mij. Wat bedoel je. Je
weet best wat ik bedoel. Er is eens niet over jou gepraat daardoor was het ook
gezellig. Zo is het probleem weer luid en duidelijk.,
Maandag 3 november Slecht gegolfd, ma wint met 4/2. Was met Joep bezig
met zijn marathon race. We konden hem volgen op internet. had vlakke race gelopen in
4.04.50 . Joep de eerste koning marathon.
Dinsdag 4 november Vandaag 87 afmaken. Wat een triest
dagboek.
Woensdag 5 november Discussie Obama met Mc Caen. Obama wint het debat.
Dinsdag 6 november 11.50 zou Joep aankomen maar kon
vluchtnummer niet vinden, geen vliegtuig uit NY wel uit Norwich. Joep kwam toch met vliegtuig
direct uit New York, stond echter nergens vermeld op de tabellen. Groep
van 9 mannen stralend
na hun grote prestatie
Joep (helemaal rechts) met zijn groep op Schiphol, die met
succes de marathon van New York hebben gelopen
Zondag 9 november Wel merkwaardig gisteren dagboek 1988 geschreven
over mijn kleinkind dat dood is geboren 10 november1988 en van Aad de Booij gehoord
dat DNA onderzoek heeft uitgewezen dat de tak van de andere de Booij's is
uitgestorven bij VII Jan de Booij want zijn dienstmeid brengt voort een zoon die Johan heet en zij
verklaard van Jan de Booij zijn vader is, maar het lijktniet zo te zijn
volgens het DNA onderzoek. Onze tak sterft na mij uit er zijn geen mannelijke de
Booij na mijn kinderen.
Dinsdag 11 november Brief van Ronald Naar
Beste
Tom, Het is alweer heel lang geleden dat we elkaar hebben gezien en gesproken. Ik
meen in Chamonix in 1997 tijdens het opheffmgsfeest van de KNAV. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik schrijf je om je een keer te
ontmoeten, als jouw gezondheid dat toelaat, en liefst op een bijzondere plaats,
namelijk de golfbaan. Ik zal proberen uit te leggen waarom. Aan het begin van dit jaar heb ik een boek uitgegeven dat "Verliefd op
Sneeuw" heet. In het boek staan zo'n twintig verhalen over skitochten op alle
zeven continenten die ik de laatste 20 jaar heb gemaakt. Zo'n boek op de grens
tussen beschouwing en verslag vond ik erg leuk om te schrijven. Er waren zelfs
zoveel verhalen dat er voldoende afviel om twee nieuwe titels mee te maken. Om maar meteen het word bij de daad te voegen wil ik in de loop van 2009 nog
een paperback à la "Verliefd op Sneeuw" laten verschijnen, deels gevuld met
verhalen die voor "Verliefd op Sneeuw" afvielen, maar ook enkele nieuwe
artikelen. De werktitel van het boek is "Passie voor de bergen". Het worden zo'n twintig
verhalen, die deels nooit eerder zijn gepubliceerd, met slechts enkele katerns
met foto's. De winkelprijs moet te zijner tijd onder de twintig euri
blijven en verspreiding via de boekwinkels. Verschijning voor of na de zomer van
2009. In dat boek plan ik een tiental verhalen over ontmoetingen met bergbeklimmers
die om een of andere een bijzondere band met of passie voor de bergen hebben,
maar liefst ook daarbuiten. Onder andere Reinhold Messner, de weduwe van Herman Buhl, de paralympier Thierry Schrnitter (die voor zijn ongeval een van
Nederlands beste klimmers was), de Nederlandse berggids Martijn ScheIl en het
'jonge' rotsklimtalent Martin Fickweiler. Met al deze mensen heb ik inmiddels een reis gemaakt, dus het zijn niet
gewone interviews aan de eetkamertafel. Zo was ik met Thierry ooit op de K2 en
ben ik na zijn ongeval met hem naar de Alpen teruggegaan om te kijken hoe het
met zijn passie voor de bergen staat, nu hij feitelijk niet meer kan skiën, anders dan liggend in zijn skibob. Met de weduwe van de beroemde Hermann Buhl reisde ik naar Pakistan om de berg
te bezoeken waar haar man zijn grootste roem op beleefde. Het zijn dus geen interviews van achter het bureau, maar verhalen 'opgetekend
in de strijd'. Nu hebben mij aan jou altijd een paar zaken geïntrigeerd. Eén daarvan is dat je op late leeftijd golfpro bent geworden. Ik zou daarom met jou willen
praten over de bergen, het leven NA de bergen en jouw passie voor het golfen.
Het leuke namelijk is dat ikzelf sinds drie maanden ook golf, dus beginnend, en
het eigenlijk een steeds boeiender tak van sport ga vinden (met uitzondering van
de mensen die je op de baan tegenkomt). Lijkt je dat leuk? En kunnen we daarover bellen? P.S. Naast tien van zulke verhalen komen er in het boek een verhaal over het
mysterie van de Yeti (in 1990 heb ik sporen van de Yeti gevonden, reisde ooit naar Moskou voor een gesprek met het Sneeuwmenscomittee), de doop van de
Piz Amalia in Zwitserland, en verhalen over enkele bijzondere tochten, waaronder
een reis door Tibet waarin ik geleidelijk aan verdwaal tussen twee politieke
standpunten, ook de politiek minder correcte. Het wordt dus heel afwisselend
boek, en anders dan anders. Nogmaals: kunnen we daarover bellen? En golf je eigenlijk nog wel. Ik zag dat
je al ruim in de tachtig bent. Met vriendelijke groeten,
Ronald
Dinsdag 11 november Maandag11 november om 11 uur 1918. Einde
Grote Oorlog. Vannacht gelezen in Westen nichts neues. Afschuwelijk voor wie? Weer
woede tegen elite.
Woensdag 12 november Weer enigszins depressief. Gister wel goed contact
met spiritosfeer.
Tim vd Linde van de KNAV stuurt een ontbrekende bladzijde van een interview in
1989 voor de Berggids dat ik om 11 uur vanochtend ontvang. Een half uur later
stuurt Ronald Naar mij een email dezelfde vraag
als in het artikel stond namelijk hij is mijn relatie golf - bergklimmen.
Donderdag 13 november Ben over het geheel nogal depressief,
komt door dagboek schrijven.
Zaterdag 15 november
Brief aan vrienden
L.S., Ik vond vanochtend in een boek van het Mahlerfeest in 1920 een inlegvel met
een gedeelten van de tekst van de gezongen delen van de 2e symfonie van Mahler.
Het boek is gesigneerd: Strumphler Wassenaar, dit is de handtekening van
de tante Miep. Zij was de dochter van A.C.
Strumphler, de
grootvader van Adrienne.
Ik heb deze tekst vergeleken met de tekst die Gustav Mahler -15 jaar eerder -
aan mijn grootvader Han de Booij heeft opgeschreven. Als men beide teksten
vergelijkt, kan men zich niet ontrekken aan de indruk dat hier iets meer aan de
hand is dan stom toeval. Wel moet daarbij gezegd worden dat onze beide
grootvaders elkaar kenden en het Concertgebouw vele malen bezochten en grote
liefhebbers waren van de muziek van Mahler. In ieder geval is de tekst
wondermooi net als de muziek. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij
1. Integrale weergave van de tekst van het origineel (zie bijlagen: Mahler handschrift 1 t/m 3) Opgeschreven door Gustav Mahler in 1905 in Amsterdam voor mijn grootvader Han de Booij.
"Urlicht"(aus Knaben Wunderhorn)
o Röschen roth! Der Mensch liegt in grösster Noth! Der Mensch liegt in grösster Pein! Je
lieber möcht ich im Himmel sein!
Da kam ich auf einen breiten Weg! Da kam ein Engelein und wollt mich abweissen. Ach nein! lch liess mich nicht abweisen.
leh bin van Gott und will wieder zu Gott! Der liebe Gott wird mir
ein
Licbtchen geben, wird leuchten mir bis in das ewig! selig! Leben!
Schlusschor mit Soli
1.
Auferstehen, ja aufersteh'n
wirst du mein Staub nach kurzer Ruh! Unsterblich Leben wird, der dich rief, dir geben!
2 Wieder aufzublühen, wirst du gesät.
Der Herr der Ernte geht und sammelt Garben uns ein, die starben!
3.
0 glaube, Herz, es geht dir nichts verloren, dein ist, was du gesehnt,
gelieht, gestritten! o glaube
du wirdst nicht umsonst geboren! Hast
nicht umsonst geliebt, gelitten!
4.Was entstanden ist, dass muss vergeh'n! Was vergangen, auferstehn! Hör auf zu beben!
bereite dich, zu lebenl
5.
0 Schmerz! Du Alldurchdringer! Dir bin ieh entrungen! o Tod! Du Allbezwinger! Nun bist du bezwungen!
6.
Mit Flügeln, die ieh mir errungen, in heissen Liebesstreben werd ich entschweben. Zum Licht, zu dem kein Aug' gedrungen! Sterben werd ich,
7.
Aufersteh'n, ja aufersteh'n wirst du rnein Herz, in einem Nu! Was du geschlagen, zu Gott wird es dich tragen!
2. Integrale weergave van de tekst van het originele inlegvel (zie voor het origineel bijlagen: Mahler 1 en 2) in het feestboek van het Mahlerfeest 6-21 mei 1920 ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van Willem Mengelberg als dirigent van het Concertgebouw te Amsterdam, overgetikt van pagina's 78 en 79. Het boek is afkomstig van mej. M.L.A. Strumphler wonende te Wassenaar. Zij is de dochter van de grootvader van Adrienne de Booij-Strumphler.
Uit "Des Knaben Wunderhorn " waar Mahler zijn 2de Symphonie op heeft
gecomponeerd.
o Röschcn roth! Der Mensch liegt in grösster Noth! Der .Menscb liegt in grösster Pein! Je
lieber möcht' ich im Himmel sein!
Da kam
ich auf einen breiten Weg" Da kam ein Enge1ein
und wollt' mich abweisen. Ach nein! leh liess mieh nicht abweisen.
lch bin van Gott und will wieder zu Gott! Der liebe Gott wird rnir ein
Lichtchen geben,
wird leuchten mir
bis in das ewig, selig Leben!
En ook uit de 2de symfonie van Mahler (naar een gedicht van Klopstock) :
Aufersteh'n, ja aufersteh'n
wirst du, mein Staub, nach kurzer Ruh! Unsterblich Leben
Wird der dich rief, dir geben.Wieder aufzubluh'n
wirst
du gesä't! Der
Herr der Ernte gebt Und sammelt garben sich ein Die starben, o glauhe, mein IIerz, 0 glaube; Es geht dit: nichts
verloren! Dein ist, was du geschut, gelicht, gestritten: o glaube, du wardst nicht umsonst geboren,
Hast nicht umsonst
gelebt, gelitten! Was entstanden
ist, das muss vergeh'n. Was vergangten, aufersteh'n! Hör' auf zu
behen!
Bereite dich zu leben!
Aufersteh'n, ja aufersteh'n. Wist du, mem Herz, in einem Nu! Was du geschlagen,
Zu Gott wird es dich tragen!
PS. Uit het boek van pagina 79 heeft tante Miep de tekst van het voorlaatste
vers niet overgetikt. Dit komt wel voor in de tekst, die Mahler aan mijn
grootvader heeft opgeschreven, zie
nr 5 en 6 van het slotkoor uit de 2e symfonie
van Mahler
Vrijdag 14 en Zaterdag 15 november Niet bijgeschreven. Merkwaardig. Vrijdag
belangrijk gesprek met Netty, niet meer oordelen maar toeschouwen, weg met
schuldgevoel. Zaterdag belangrijk gesprek met Barbara. Tom 1 hemelbestormer, Tom 2
de toeschouwer, wie blijft over? De Oer Tom met een diep gapende wond van de
familie. Deze zal in dialoog met Tom 2 moeten. Hoe is niet duidelijk.
Zaterdag 15
november
Brief aan Barbara Jedding
Lieve Barbara, heel veel dank voor je waardevolle bijdrage aan de
ontmaskering van Tom. Als ik het goed samenvat komt je advies op het volgende
neer.
Tom 1 is die het leed van de wereld op zijn schouders wilde nemen, omdat
hij vond dat hij toebehoorde aan een groep mensen, die dit leed mede
veroorzaakte, Nu is
Tom 1 uiteindelijk tot de slotsom gekomen dat dit juk hem te
zwaar is gevallen en hij dreigde er onder door te gaan. Door het opschrijven van
zijn leven is hij er achter gekomen dat dit schuldbesef hem zo ging beklemmen
dat hij de hulp heeft in geroepen van derden. Deze lieten hem zien dat in feite
Tom 1 door zich zelf werd geterroriseerd en er een negatieve balans van de
beschikbare energie ontstond. Nu is er een andere Tom opgestaan Tom 2,
die inziet dat dit negatief oordeel over de samenleving, niet meer tot zijn taak moet gaan behoren. Hij
ziet in dat het een proces is dat elke elite die zich verheft ten koste van de
samenleving vroeg of laat weer terug wordt gefloten. Hij gaat inzien dat het een
proces is zoals hij in de natuur elke dag kan gadeslaan. Tom 2 heeft het
voordel,
dat hij
geoloog is en kan zien dat het experiment Homo Sapiens hem laat
zien dat er iets niet goed gaat. Let wel elk experiment is gelukt ook al mislukt
het. Hij is nu toeschouwer geworden. Maar Tom 2 ziet ook wel in dat de schade
die Tom 1 heeft aangericht (ook al was Tom 1 een groot deel van zijn leven
functioneel bezig en hij er voor heeft gezorgd dat Tom 2 uit hem kon ontstaan).
Er zit nog een andere Tom die zijn leven lang en zelfs misschien vóór zijn leven
beschadigd is en hulp nodig heef. Men zou deze Tom de oer Tom kunnen
noemen. Het is nu de taak van Tom 2 om met hem een dialoog aan te gaan en hem te
vragen welke factoren en omstandigheden er toe hebben geleid dat uit deze oerTom
Tom 1 ontstond. Elke mens draagt denk ik een oerwond met zich mee. De ene mens
heeft er meer last van dan de andere mens. Sommigen zeggen' meestal onbewust'
geef mijn portie maar aan fikkie .. terwijl de andere zoals ik zelf het al zijn
taak ziet om deze nader te gaan bezien. Vandaar mijn vak geologie, de studie
matriarchaat patriarchaat en de studie van mijn voorouders. Er is dus nog veel te
doen Barbara tot woensdag 14 april 2027 ! Heel veel liefs en dank Tom (heb ik
het goed samengevat?)
Zondag 16 november Brief van Barbara Jedding
Beste Tom, Heel fijn dat je het zo scherp ook hier in de mail zit. Tom 1 en Tom 2 zijn
heel mooi en treffend beschreven. De oer Tom (wat een goede ingeving - deze naam!) heeft nog wat meer
kwaliteiten, dan die jij hier noemt. De oer Tom is de Tom die behoeftig is
(liefde kan ontvangen en kan geven) en meer een voelende dan een denkende Tom is
en erg in de verdrukking is gekomen (inderdaad mogelijk al heel lang geleden,
maar het is in de loop der jaren ook niet veel beter geworden). Hij heeft er
niet echt mogen zijn met zijn verlangens en is zich eenzaam en verlaten gaan
voelen, omdat hij niet zo mocht zijn hoe hij in de basis bestaat (oer dus): dat
was de boodschap van buiten (vader, moeder? - Tom moest voldoen aan de eisen van
de stand; Adrienne; ... ?) en de boodschap van binnen (door Tom 1, de
'spagaat'). Jij kunt het beste voelen wat deze Tom in essentie roept, maar het
is mogelijk iets in de trant van "ik wil graag ikzelf mogen zijn, ik wil graag
dat men (de mensen, die ertoe doen als dierbaren) van mij houdt zoals ik ben (en
niet zoals ik hoor te zijn)". En dit roepen mag je gehoor geven in jezelf door
Tom 2, juist door de oer Tom iets op emotioneel vlak te bieden: je zei het zo
mooi "hem aan mijn borst drukken", laten voelen dat om hem gegeven wordt, dat
hij er mag zijn en waardevol is. Ik hoop dat ik het goed genoeg heb beschreven. Veel liefs, Barbara
Zondag 16 november Messiah. Oude en nieuwe testament tijdloos.
Dinsdag 18 november Droomdagboek begonnen.
Peter Delahay gebeld voor verjaardag. Goed gesprek over de wond, de mens is
een pijn vermijdende sukkel.
Donderdag 20 november Sani gebeld had nog niets gehoord van
saneringrechtbank, het is nu precies 3 jaar geleden dat hij in de schuldsanering
is gegaan
Vrijdag 21 november Sani proces was op 30 november en niet op 20
november. Dus nog niks aan de hand
Vrijdag 21 november
Brief aan Barbara Jedding
Lieve Barbara,
Ja inderdaad alle mensen in de joods christelijke westerse
beschaving zoeken naar een genezing van de wond. Waar hebben de mensen de wond
opgelopen? Is dat gekomen door het patriarchaat toen ze de moeder aarde hebben
verlaten die van het matriarchaat? Hoe zit het in de andere culturen? Heeft de
dierenwereld ook behoefte aan genezing van de wond? In ieder geval wordt mijn
wereld hierdoor achtervolgt.
De ongeneeslijke wond van Amfortis etc. Het zoeken
naar een geloof die de pijn doet verzachten. In ieder geval krijgt iedereen bij
zijn ontstaan (conceptie) een rugzakje mee waar die ze mee moeten torsen.
Sommige mensen hebben daar meer last van dan anderen. Ik zie nu in dat Tom 1 en
de overgang naar Tom 2 een stap is om de wond nader te kunnen onderzoeken, zodat
het een beter plaats kan krijgen. Genezen kan hij het niet, maar de pijn wel
meer dragelijker te maken. Tom 1 werd voortgedreven en had er nog geen behoefte
aan om na te gaan waarom de rugzak zo zwaar was, want hij kon toch alles aan en
wist zelfs hoge bergen te bereiken maar moest toen inzien dat dat niet alles was
en is nu pas in staat om alles aan een onderzoek te onderwerpen. De westerse mens
dreigt door het aantasting van moeder aarde in een diepe crisis te geraken,
hopelijk zal ze inzien dat de vlucht naar de hemelse vader een heiloze weg en
terugkeert naar Moeder Aarde,
waaruit ze is voortgekomen. In Ring van Wagner
eindigt in het zoeken naar de ring (goud) in een catastrofe. Erda moeder aarde
waarschuwt Wotan als volgt:
ERDA Weiche, Wotan, weiche! Flieh des Ringes Fluch! Rettungslos dunklem Verderben weiht dich sein Gewinn.
WOTAN Wer bist du, mahnendes Weib?
ERDA Wie alles war, weiss ich;
wie alles wild, wie alles sein wird, seh' ich auch
der ew'gen Welt Ur- Wala, Erda, mahnt deinen Mut. Drei der Töchter, ur-erschaffne, gebar mein Schoss: was ich sehe, sagen dir nächtlich die Nornen. Doch höchste Gefahr führt mich
heut selbsr zu dir her: Höre! Höre! Höre! Alles, was ist, endet. Ein düstrer Tag dämmert den Göttern: dir rat' ich, meide den Ring!
WOTAN Geheimilis-hehr hallt mir dein Wort:weile, dass mehr ich wisse!
ERDA Ich warnte dich, du weisst genug: sinn in Sorg' und Furcht!
(Erda verschwindet)
Veel liefs Tom
Zaterdag 22 november 90ste verjaardag van Wido van Heemstra in kerk in de
Kampstraat. Zijn dochter zong heel mooi. Mooie speech van Wido was overal
nieuwsgierig naar omdat hij in zijn jeugd in een huis woonde met een grote wal
met een hek er om heen en
was benieuwd wat er aan de andere kant was.
Zondag 23 november Brief van de heer Mink (Antwoord op mijn brief
van 30 oktober )
Beste Heer de Booi,
Ik heb mijn gegevens over de "loopbaan"van
Kotälla uit een reclasseringsrapport van de Katholieke reclasseringsvereniging
te Breda wat ten grondslag lag en gekoppeld was aan een van de vele verzoeken
tot gratiëring toentertijd. Ik ben er van uit gegaan dat dit berustte op
waarheden. Gelukkig heb ik oplettende lezers die mij zo kunnen wijzen op
eventuele onvolkomenheden. Het schieten in zijn been is een vastgelegd feit en
berustte op een ultieme teleurstelling dat hij de zo fel begeerde eikenloof
medaille zo niet kon gaan behalen. Hoe krom kon een mens toen redeneren in die
dagen. Dit zegt veel van zijn beperkte denkvermogen.
Niets voor niets heeft Mr. Baan (van het huidige Pieter
Baan Centrum in Utrecht) hem tijdens zijn procesvoering in feite
ontoerekeningsvatbaar verklaard.
Onder de huidige maatstaven zou hij dus TBS-plaatsing gehad
moeten hebben. Maar heel het Nederlandse volk vond dat hij
moest "hangen". Ik die in 1946 geboren ben,kan mij daar geheel in terug vinden.
Alleen zuiver juridisch gesproken is er het nodige over te
zeggen. Mevrouw Hinke Piersma is gepromoveerd op haar onderzoek naar de
politieke omstandigheden rond de Drie van Breda. Zonder dat wij dit van elkaar
wisten,hebben wij beiden een boek uitgebracht over de Drie van Breda. Alleen
verschillen wij van inhoud.
Zelfs de titel is dezelfde.
Gelukkig hebben wij via contact hierover er beiden geen problemen mee. Zo zie je
maar weer hoe klein de wereld kan zijn en van toevalligheden aan elkaar vastzit.
Ik kan je dit boek dat bij de boekhandel te verkrijgen
is aanbevelen.o.a
Dries van Agt doet een stevige uitspraak rondom gratiëring in 1972 toen hij
minister van Justitie was. Om terug te komen op je opmerkingen en vragen:
Inderdaad kan ik mij Dhr.Ebeltjes nog herinneren.
Niet meer van gezicht maar wel vanwege zijn baantje als
schilder. Slechts de betere
gedetineerden qua gedrag en achtergrond kwamen hiervoor in aanmerking.
Dus dit zegt wel wat over zijn persoon. Of Joseph K. dus
in 1944 wel/niet in een psychische kliniek is geweest kan ik dus zelf niet
bevestigen Maar ik neem aan dat als jij (hopelijk mag ik je tutoyeren) hem in
die periode in het Kamp Amersfoort als gevangene hebt meegemaakt ,dat ik daar
geen spijker tussen kan en wil slaan. Dan past slechts excuses voor een onjuiste
weergave mijnerzijds door verkeerde informatie.
Mocht er nog een 2e druk komen,dan zal ik dit zeker veranderen!
Verder wil ik je graag wijzen op alle informatie die op de site van het kamp
Amersfoort terug te vinden is. Ook heb ik aan Cees Biezeveld,de onlangs
afgetreden voorzitter van de stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort, al
mijn verzamelde en authentieke papieren,overhandigd, met het gevoel dat ze hier
op de juiste plaats waren voor het belangstellende nageslacht.
Vanwege de gevoeligheid van al deze documentatie heeft Dhr.
Biezenveld toen besloten alles op te bergen in het
gesloten bibliotheekarchief. Gelijk ben ik lid en donateur van de stichting
geworden. Mocht je dus interesse in deze documentatie hebben dan zal je contact
kunnen leggen met de huidige beheerder hiervan. Rest mij nog te zeggen dat ik
mijn boek heb geschreven omdat er volle boekenkasten zijn over van alles over de
2e-wereldoorlog maar niets over het verblijf van deze drie oorlog misdadigers in
hun lange gevangenschap in de Koepel te Breda. Dat gegeven heb ik niet verloren
willen laten gaan en zag ik als een ontbrekend deeltje in deze grote
"boekenkast" Financieel gewin stond mij zeker niet voor ogen.
Ik heb dit boek samen met mijn broer via uitgeverij Gopher
op de markt gebracht tegen een stevige onkostenpost. Bij het huidige
verkoopcijfers van goed 500 komen wij nog 300 verkopen tekort om quitte te
spelen. Steeds stond bij mij voorop dat ik mijn verhaal niet verloren wilde
laten gaan en toen na herhaald benaderen van uitgevers bleek dat het heel
moeilijk te "verkopen" was zijn wij overgegaan tot uitgeven onder eigen beheer
met een te overzien ,beperkt, verlies. Hopelijk heb ik zo de mail en vragen tot
tevredenheid beantwoord,anders verneem ik dit graag alsnog. Rest mij nog U een
goed verder leven toe te wensen na de naar ik mag aannemen dramatische tijd in
het Kamp zonder al te veel
vervelende Flash-backs. Bij mijn signeersessie in een boekhandel in Dongen heb
ik een weduwe van een gevangene uit het Kamp tegenover mij gehad,die ik heb
kunnen overtuigen van mijn bedoeling met het boek en eigenlijk tegen haar
aanvankelijke zin in, heeft zij uiteindelijk zelfs nog een exemplaar van mij
gekocht terwijl ze dit niet van plan was maar alleen met mij persoonlijk kennis
wilde maken. Wel dat bevestigde mij dat ik met mijn boek de goede en juiste weg
ben ingeslagen! Gezien uw reactie pik ik dit ook ditmaal zo op. Met vriendelijke
groet,Ton Mink.
Maandag 24 november Weer en toeval. Adrienne en ik hebben dezelfde
voorouders. Zie link
onze gezamenlijke
voorouders
Woensdag 26 november Goede vergadering Anderstein. Krijgen onderhoud in
eigen beheer
Vrijdag 28 november Reünie geologen. eerst met Loes in 1e klas restaurant
CS. Ze heeft weer
vertrouwen in me. Bestuur gevraagd of ik volgend jaar een lezing over mijn ervaringen
Geologisch Instituut.

Reünie geologen in Oosterkerk. Links: Samen met oud
collega-student Dik van Harten. Rechts: Jan Smit medewerker EGO
Zondag 30 november Concert Kissin. Sani uit
schuld sanering. Marnix Wells en zijn vrouw Joyce op bezoek uit Engeland. Hij
heeft spullen van zijn grootvader James Marnix de Booij meegenomen, die per
toeval in onze handen was gekomen door Maarten de Booij, die het weer per toeval
had gekregen van iemand die het huis had gekocht van zijn moeder Mary Wells. De
spullen lagen in dozen op de zolder want er was geen belangstelling voor geweest
.

Samen op de bank met Marnix Wells,de kleinzoon van James Marnix
de Booij
Niet bijgeschreven tot 1 januari 2009. Waarom weet ik niet, maar
toch is de
maand december weer stormachtig verlopen
Woensdag 3 november. 9 holes gespeeld op Anderstein met Ronald Naar
en daarna een interview voor zijn boek.

18 holes gespeeld op Anderstein met Ronald Naar
Woensdag 3 december
Brief aan Ronald Naar
Ik weet niet hoe ik moet beginnen met of : Beste Ronald of beste vriend of
met alleen Ronald . Ik kies voor Ronald.
Ronald, het was een 'brief encounter'. Allereerst de ontmoeting op het
golfveld waar je je zelf tegenkomt met een lotgenoot (zoals ik zei op de zevende
hole: golf is gedeelde eenzaamheid).In de negen holes voelde ik me gelukkig, ik
kon mijn idee over golf (als metafoor voor het leven) aan je kwijt Belangrijk
was wat je zei op de zesde hole: "ik weet dat ik naar je moet luisteren maar ik
ben iemand die risico wil nemen ( of woorden van gelijke strekking). Na je schot
dat in het bos belandde zei ik: "Beschränkung zeigt zich der Meister" . Dit beaamde je dit. (Dit was het
moment dat ik je leerde kennen, wat ik al zei in het clubhuis dat als je met
iemand golft je iemand leert kennen). Ook was het belangrijk voor mij toen je de
laatste put holde. Ik zei je hebt de wedstrijd gewonnen. Waarop zei meteen zei
dit is de eerste hole die ik gewonnen heb. Zo kan ik wel doorgaan wat ik
allemaal van je hebt opgepikt. Dit is de grondreden waarom ik je in je wezen heb
leren kennen en ik me helemaal met je vertrouwd voelde. Mijn stortvloed aan
woorden daarna uitgestort over je hoofd heeft direct daarmee te maken. Ik heb je
ook gezegd dat ik er tegen opzag omdat ik je niet vertrouwde, dit wantrouwen
verdween door de negen holes als sneeuw voor de zon. Zo kon ik mijn
gefrustreerde
hart aan je toevertrouwen van kwart over vier tot kwart over zeven. Op mijn
vraag of je de essentie hebt begrepen zei je dat je het allemaal nog moest
verwerken. Je zei bij het afscheid nog iets heel belangrijks "Je moet naar je
erwtensoep, ben je dan gelukkig (of zo iets)". Waarop ik zei, ik wil me toch
conformeren. Het werd een gelukkige avond met Adrienne (mijn vrouw). Haar vraag
was nog "waarom ben je niet met hem blijven eten". Ik had daar niet een goed
antwoord op. Ik denk achter af bezien dat ik een gelegenheid gemist heb om met
jou te praten over jouw fantastische leven. Maar mijn pijp was leeg nadat ik
mijn frustratie gratis mocht debiteren (luchten). Je zei dat het het eerste
interview was dat je hebt ondernomen. Ik heb mij ook laten verleiden om aan dit
interview gevolg te geven, terwijl ik natuurlijk - achteraf bezien - duizend
vragen had willen stellen over wat jij allemaal hebt meegemaakt en waarover ik
zoveel over heb gelezen en mijn vraagtekens bij hebt geplaatst die ik graag
beantwoord zou willen hebben . Reden waarom ik je zou willen vragen of ik ook
een interview van jou zou mogen afnemen.
Ik voel me toch ondanks onze grote
verschillen (in het ondernemen van sociale contacten) toch sterk met je verwant,
door het onvoorwaardelijk opzoeken van de grenzen. Het totaal inzetten van alles
wat je in je rugzakje hebt meegekregen om dan maar zien wat er dan van terecht
zal komen. Deze inzet voelde
ik bij het spelen van het spelletje golf op de
tweede hole. Doorgaan tot het gaatje letterlijk en figuurlijk. Dat dat niet in dank door onze samenleving wordt afgenomen is begrijpelijk,
want ze zitten te vast in hun vaste patroon. Jij (mag ik dat wel zeggen) en ik
behoren tot een soort die de grenzen opzoeken ongeacht of dat risico's voor hun
eigen welzijn( leven) tot gevolg heeft, maar dat ze vinden (om welke reden dan
ook) dat ze met moeten doen. Ronald, ik had toch behoefte
om dit aan je te spuien. Waarom? Omdat ik voel dat ik aan je mijn hart heb
toevertrouwd, zoals ik nog nooit heb gedaan. Ik neem het je niet kwalijk als ik
alles wat ik gezegd hebt morgenochtend in Volkskrant kan lezen. Alhoewel ik
betwijfel of dat ze het zullen opnemen als je ook zegt dat ik beider
kan verdedigen. Ik heb een goed gevoel over onze 'brief encounter" Gegroet waarde vriend, je
Tom de Booij
Woensdag 3 december. Brief van Ronald Naar
Beste Tom, Ik zat net voor het
slapen gaan achter mijn computer om
je te zeggen dat ik het een bijzonder gesprek vond, maar jij was
me voor. Nee, je leest ons gesprek morgen of overmorgen niet in de krant of
elders. Je vroeg het me niet, maar vanzelfsprekend laat ik je het eerst lezen.
En als het me niet lukt er een consistent verhaal van te maken (hetgeen
vanmiddag mijn grootste zorg was), dan hebben we gewoon een goed gesprek gehad
samen. Morgen ga ik er eerst aan werken (ik kan nu eenmaal niet 's nachts
werken, zoals jij zei dat je doet). Vind je het goed dat ik dan wat uitvoeriger
op je mail reageer? Slaap lekker! Groeten, Ronald
Vrijdag 5 december
Brief aan Ronald Naar
Ronald, je weet wel waar je mee begonnen bent, toen je mij een email
stuurde met golfende bergklimmer maar niet waar je met mij eindigt ! Ik kom je
lastig vallen met iets wat me het meeste bezig houdt en dat met één werkwoord is
samen te vatten. "Verneinen" Helaas kan ik er geen goed Nederlands woord voor
vinden want verzwijgen dekt de lading niet. Als je dit onderwerp in je boek wilt
behandelen ben ik je eeuwig dankbaar. Ik ga terug in mijn leven hoe dit
verneinen door mijn grootouders, ooms, ouders is toegepast. Het begint al met
hun strijd in Nieuw Guinea (Digoel), Java (opstanden, zeven provinciën), Atjeh
oorlogen, Bali invasie 1906, Ambon (1927) . Dan van mijn grootouders van vaders
kant in de oorlog 1940-45 (Zie bijlage zonder figuren(te veel bites): Joodse
leerlingen) en van mij zelf in de jaren 1940-42 (zie bijlage Machteloos?
interview Anna Timmerman). Nu ik zelf niet meer 'vernein', maar wordt 'verneind'
door mijn directe familie, omgeving over mijn strijd met de reizigers tegen de
overheid, media (koekje van eigen deeg). Het is een proces wat met veel succes
wordt toegepast door de mensen van het blauwe en rode boekje. We hebben dus geen
gebrek aan gespreksstof aanstaande dinsdag. Gegroet Tom.
Vrijdag 5 december . Brief van Ronald Naar
Beste Tom, Dank. Ik
ga straks alles lezen, maar ik heb mijn lieve jongste zoon
nu eerst beloofd hem zo meteen de fijne kneepjes van top-PRO Tom over te brengen. Ik ga dus even een baantje lopen om jouw (golf- )lessen in de praktijk te
brengen. Tot later en hartelijke groeten,
Ronald
Vrijdag 5 december Met Joep Sinterklaas gevierd. Eerst op zijn dispuut
huis. Gegeten restaurant Bern, daarna met dispuut genoten in café doorgezakt.

Avondje stappen met Joep en zijn dispuutgenoten in Amsterdam
Vrijdag 5 december Brief aan Rolf Schoevaart hoofd van de Montessori
lyceum Amsterdam
Geachte Heer Schoevaart. Hierbij zend ik u wat ik geschreven heb
over de Joodsche leerlingen en de rol die mijn grootmoeder gespeeld heeft.
Gezien de tijdgeest is het begrijpelijk, ze had een doel voor ogen het behoud
van haar lyceum. Maar wat ik wel vreemd vind is het verzwijgen van deze episode
na de oorlog. Zelfs mijn tante Engelien heeft er nooit over gerept en ook geen
opmerkingen in de kantlijn geplaatst bij het overtikken van het dagboek van haar
vader. Op welke wijze moet ik toestemming krijgen om dit op mijn website te
zetten, uiteraard na uw goedkeuring wat betreft de tekst? Ik heb de figuren
weggelaten want dat neemt teveel ruimte om als email te sturen. Ik zelf heb een
interview gegeven waar ik mij zelf ook laakbaar acht in dezelfde periode van
1940 tlm
1942.
Dit is in 2007 in boekvorm uitgegeven. Ik acht het van
belang om dit te publiceren. Het 'Ieitmotif' is het
verzwijgen (vemeinen is een beter woord) van die dingen die niet
welgevoegelijk zijn. Ik merk het nu in mijn familie, dat mijn acties voor de
woonwagenmensen(zie mijn website) totaal worden genegeerd alsof het niet
bestaat. Net als de joden in het de jaren 40-43. Het was voor de elite een non
issue. Met vriendelijke groeten Tom de Booij
Vrijdag 5 december Brief van Rolf Schoevaart
Geachte heer de Booij, Nogmaals dank voor de diverse documenten
die u
Vrijdag 12 december
Brief van Ronald Naar
Beste Tom,
Om te kunnen schrijven heb ik altijd even de rust en de
geest nodig. Vanochtend is die in volle heftigheid aanwezig. De alinea's vliegen
nu uit de MAC. Het wordt echt een heel mooi verhaal. Denk ik. Met de film als
climax aan het einde. Door het zo aan te pakken heb ik dan ook nog de
gelegenheid om aan het einde op een aantal van jouw geesteskindjes in te gaan.
Onderweg stuit ik op een aantal vragen die ik je nog wil stellen. Ik ben ze nu
aan het verzamelen in een mailbestand dat ik je in de loop van het weekeinde wil
mailen. Je mag die op papier beantwoorden, maar we kunnen er ook over bellen.
Tot later, Ronald
Vrijdag 12 december Artikel in Baarnsche Cournant. Actievoerder Tom de Booij eist keiharde garantie voortbestaan bibliotheek Fusie of voorgenomen aansluiting

Voor het bibliotheekgebouw sprak de heer Tom
de Booij bezoekers aan en overhandigde een pamflet ( Foto: Roeland de Bruyn)
Fuseert de Baarnse bibliotheek met de stichting Bibliotheken
Eemland of is sprake van een voorgenomen aansluiting, terwijl de vereniging
Baarnse Openbare Bibliotheek (VRIBOB) wel wordt opgeheven? Door die opheffing
hebben de leden niets meer te zeggen. Sterker nog als de Raad van Beheer van de
regiobibliotheek, waarin slechts een Baarns lid op een totaal van tien leden,
besluit de Baarnse vestiging te sluiten,
kan Baarn daar niets aan doen.
Als ongerust lid van de bieb wenst Tom de Booij( 84) een
duidelijk antwoord van het bestuur maandagavond tijdens de extra
ledenvergadering in het pand aan de Hoofdstraat. Om breed uiting aan zijn
ongerustheid te geven deelde de Baarnaar gistermiddag pamfletten in de
Hoofdstraat uit. In zijn pamflet riep hij mensen op naar de vergadering te
komen om bij het bestuur harde garanties ten aanzien van het voortbestaan af
te dwingen. "Bij een voorgenomen aansluiting kunnen zij met een pennenstreek de Baarnse bibliotheek opheffen. De leden beseffen niet, dat door het opheffen van
de vereniging zij hun zeggenschap verliezen. Ik wil ze met deze actie wakker
schudden," verklaart Tom de Booij. Voor zijn actie overhandigde hij een pamflet
aan cultuurwethouder Henk van de Kerk, die zei hetzelfde doel na te streven
namelijk 'een goede bibliotheekvoorziening in Baarn.' Navraag bij de bibliotheek
en de gemeente leerde dat Baarn eigenaar van het gebouw blijft, jaarlijks een
subsidiebedrag beschikbaar stelt, over de besteding prestatieafspraken met de
regiobibliotheek maakt, dat die afspraken worden geëvalueerd en op basis van
die evaluatie tot een nieuw jaarcontract wordt besloten.
De Booij, belangenbehartiger voor woon wagenbewoners in
ons land, ging geheel in het zwart gekleed, omdat zes jaar geleden op 11
december in Den Haag een kamp met geweld werd ontruimd.
Dat terrein ligt er nu nog braak bij, weet De Booij, die de
honderd pamfletten snelj kwijt was.
Vrijdag 12 december
Artikel in Gooi- en Eemlander
Als dé bibliotheek maar blijft bestaan
(ELS BLOM)
BAARN - Tom de Booij is ongerust over het voortbestaan van de Baarnse
bibliotheek en deelde gisteren pamfletten uit voor de vestiging aan de
Hoofdstraat. "Weet u dat u lid bent van een vereniging?", vroeg hij aan de
bibliotheekpashouders. Menigeen werd verrast door de vraag van de actievoerder
op
leeftijd. De Booij(84) - "ik ga door tot ik dood ben"" - vreest niet alleen
sluiting van de Baarnse bieb, maar maakt zich ook druk over het opheffen van de
Vereniging Baarnse Openbare Bibliotheek. Die verontrusting wordt overigens
gedeeld door Erik'van der Maal van de werkgroep Openbare Bibliotheek
Baarn. Want, geen vereniging
meer, geen inspraak meer voor de leden van de Baarnse vestiging als
deze in de toekomst opgaat in de Regio
bibliotheek
Eemland, vrezen beide heren. Van der Maal kwam gisteren een
kijkje
nemen bij de actie. van
De Booij. Maar, hoe zit het eigenlijk? Wordt het een fusie of een aansluiting? Er
blijkt geen duidelijkheid over. Ook Sophie Blom, bestuurslid van de Vereniging Baarnse
Openbare Bibliotheek, bracht geen helderheid in de zaak. Wat betreft garanties
over het voortbestaan van de vestiging - iets waar De Booij en Van der Maal voor
pleiten - was Blom in een straatgesprek met de twee mannen wel duidelijk. "Niks
is zeker in het leven."
"Er verdwijnt al zo veel in Baarn", verzucht Van der Maal even later. "Het postkantoor weg, ziekenhuis weg. Bovendien heeft onderzoek
uitgewezen dat de Baarnse bibliotheek één van de beste is." De Booij: "Als het niet anders kan, om de centen, dan maar een stichting. Als dé
bibliotheek maar blijft bestaan."

Uitdelen van pamfletten met oproep voor vergadering behoud bibliotheek Baarn
Vrijdag 12 december Brief aan redactie Anderstein Nieuws
Geachte redactie, mijn scheurkalender filosofie van 11
december 2008 gaf het volgende verhaaltje geschreven door Valerie Granberg dat
misschien aardig is voor ons blad. Met vriendelijke groeten Tom de Booij
Het spel is volgens de Johan Huizinga (1872-1945) een uittreden uit het gewone leven; het valt buiten de redelijkheid van het praktische leven, buiten de sfeer van nooddruft en nut. Het wordt uit vrije wil gespeeld en heeft een verloop en een doel in zichzelf. Het is een aanvulling op het leven, maar heeft volgens Huizinga geen ethische lading. Het spel is onmisbaar voor het individu én voor de gemeenschap; het geeft een geestelijke, sociale en culturele verbinding. Het kenmerkt zich vervolgens verder door herhaling en een zekere mate van spanning; er moet iets lukken. Het speelt zich af binnen de grenzen van een specifieke plaats en tijd: een speelruimte, waarbinnen bepaalde regels gelden. Zo vormt zich een tijdelijke wereld binnen de gewone wereld, waarbinnen de orde absoluut is. Met de spelregels mag namelijk niet gesold worden, want ze zijn de fundering van het spel. Als ze overtreden worden, dan valt de spelwereld ineen. Een spelbreker - iemand die doelbewust de regels aan zijn laars lapt - onthult de kwetsbaarheid van de spelwereld. Hij ontneemt het spel zijn illusie en bedreigt het bestaan van de spelgemeenschap, want hij verbreekt de toverwereld.
(Niet opgenomen)
Zondag 14 december Magnificat in Nicolaas kerk.
niet zo goed
Maandag 15 december Joost van Steenis op bezoek. In de avond
vergadering bibliotheek, goed gegaan.
Woensdag 14 december Verkouden, begin bronchitis niet naar golf.
Donderdag 18 december Naar fysiosport, halverwege opgehouden.
Vrijdag 19 december In bed gebleven koorts. 's-Avonds dr Poels
diagnose bronchitis.
Zaterdag 20 december Jan Maarten logeert hier, erg gezellig.
Zondag 21
december Goed gesprek gehad met JM, had er ook een goed gevoel over.

Verjaardag Maria , heerlijk zuurkool met worst
Maandag 22 december Gaat iets beter met mijn ziekte
Dinsdag 23
december Toch vroeg met trein naar Berlijn, eigenlijk niet verantwoord, nog veel
hoesten 's -Avonds Turandot, matig.

Adrienne in trein op weg naar Berlijn
Woensdag 24 december Met bus door Berlijn
lekkere glühwein. Het ging wel met mijn gezondheid. Adrienne wilde niet naar het
diner Heiligen abend, voelde zich al niet zo lekker. Ik ging wel, niet erg
amusant had weinig gegeten. Te veel alcohol.' s
Nachts diarree en kotsen. Adrienne is ook niet lekker.
Vrijdag 25 december Allebei in de ochtend 38.5 koorts. Dokter
gekomen, nieuwe pillen voorgeschreven, met oude pillen gestopt.. Ik ben
toch naar Zauberflöte in de Staatsoper gegaan mooie opvoering. Toch niet verstandig.
Vrijdag 26 december 2e kerstdag in bed Toch naar Rosenkavalier
voelde me niet lekker . Adrienne was iets beter.
Zaterdag 27 december Met trein terug. Adrienne ging bijna van
haar stokje. Reis voorspoedig. Met taxi van Amersfoort naar Baarn.
Zondag 28
december In bed gebleven.
Maandag 29 december Dokter geeft andere pillen, van Duitse
dokter niet goed geweest. Nu maar zien.
Donderdag en Vrijdag 30 31 december Thuisgebleven.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 1. 200 jaar geschiedenis Nigeria
Nu door de acties van rebellen in de Niger delta de olieproductie sterk is
teruggelopen en het er naar uitziet dat de acties alleen maar heviger worden,
heeft dit zijn weerslag op de aanzienlijke stijging van de olieprijs in de
laatste tijd. Het is daarom interessant om eens na te gaan hoe het zo ver heeft
kunnen komen met de problemen van de oliewinning in Nigeria. Door deze
oliewinning zijn de mangrove bossen van de Delta zeer ernstig vervuild, wordt
het gas niet in weer terug in de grond gestopt - zoals elders in de wereld -
maar afgebrand wat voor de bevolking een ware ramp betekent, door het slechte
onderhoud van de pijpleidingen treden er regelmatig lekkages en branden op met
catastrofale gevolgen. De enkele raffinaderijen die er zijn werken heel slecht
of niet, zodat Nigeria verplicht is tegen een hoge prijs benzine in te voeren,
en dat in het zesde olie exporterende land ter wereld. De regering in Lagos is
door en door corrupt en alle oliedollars komen niet ten goede aan het volk, maar
verdwijnen in de zakken van een kleine meestal militaire elite. Hierna volgt een
beknopt overzicht van de geschiedenis van Nigeria van de laatste 200 jaar.
1807 Begin Engelse invloed
1880 Tijdens de conferentie in Berlijn krijgt Engeland het gebied rond de
Niger rivier 1898 Nigeria een Engelse kolonie. De naam wordt gegeven door de
vrouw van de Engelse gezant Sir Frederick Lugard

Sir Edward Lugard. 1881-1898
1906 De Engelse zakenman Bergheim krijgt de rechten voor olieopsporing
1914 Lugard voegt het noorden het zuiden van Nigeria samen. Drie
verschillende etnische groepen onder een bestuur. Het westen de Yorubas, het
oosten de Ibos, het noorden de Hausas, Fulanis en Kanuris.
1936 Een Engels-Nederlands consortium Shell d'Arcy krijgt de olieconcessie
1947 Federale staat van drie gebieden: Noord, West en Zuid
1953 Het Noorden eist, dat Nigeria een confederatie moet worden.
1956 De eerste succesvolle olie boring in Olibiri .
1960 Nigeria wordt een onafhankelijke republiek met drie partijen die elkaar
letterlijk en figuurlijk naar het leven staan in de komende jaren.
De volgende oliemaatschappijen zijn actief: Shell-BP, Mobil, Tenneco, Texaco,
Gulf (nu Chevron), Safrap (nu Elf), Agip, Philip, Esso, Japan Petroleum,
Occidental, Deminex, Union Oil, Niger Petroleum en Niger Oil Resources.
1966 Januari: Staatsgreep door Nzeogwu en Ironsi

Patrick Chukwuma Kaduna Nzeogwu, (1937 – 1967). Major Generaal Johnson Thomas Umunnakwe Aguiyi-Ironsi (1924-1966)
Zowel Bello als Akintola worden tijdens de coup op 15 januari 1966 vermoord.

Al-Haji Sir Ahmadu Bello (1910 - 1966).Samuel Ladoke Akintola (1910 - 1966).Benjamin Nnamdi Azikiwe (1904 – 1996)
Tijdens de coup van januari 1966 was Azikiwe is in Engeland voor gezondheidsredenen. 29 Juli: Tegencoup door Gowon. Nu worden de leiders van de januari coup Nzeogwu en Ironsi als vele anderen van de januari coup gedood. Nu staan tegenover elkaar Gowon in het westen en Ojuwku in het oosten. In de herfst worden vele in het noorden 50.000 werkzame Ibos afgeslacht. Ruim 1 miljoen Ibos vluchten naar het oosten.

Generaal Yakubu "Jack" Dan-Yumma Gowon (1934-
). Generaal Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu, Ikemba Nnewi, known as Emeka Ojukwu, (1933-)
1967 Januari Conferentie in Aburi, Ghana. Aanwezig: President Gowen
en vier militaire gouverneurs: Ojuwku, Ejoor, Adebayo, Katsina. Nigeria moet een
confederatie worden. 30 Mei verklaart Ojukwu Biafra als een
onafhankelijke soevereine republiek. De federale regering onder leiding van
Gowon roept de noodtoestand uit en verdeeld Nigeria in 12 staten. 6 Juli
Gowon begint de oorlog tegen Biafra. 9 Augustus weten de troepen van
Ojuwku alle oliebronnen onder controle te krijgen. 20 Augustus krijgt
Gowon het zo benauwd dat hij al een vliegtuig klaar heeft staan om te vluchten.
De Engelse Hoge commissaris Sir David Hunt en de Amerikaanse ambassadeur Mr
James Matthews weten Gowon te overreden om door te vechten. Inmiddels blijkt dat
de troepen die in het westen zijn doorgedrongen en dat ze worden geleid door de
verrader Victor Banjo, die dubbel spel speelt en zelfs een plan heeft om met
steun van de regering van Lagos om Ojuwku uit de weg te ruimen.

Generaal Murtala Ramat Mohammed (1938–1976)
1976. 13 februari werd Generaal Mohammed tijdens een staatsgreep vermoord. De coupplegers hebben een kolonel aangezien voor Obasanjo die samen met Mohammed in de Biafra oorlog had gevochten. De coup is mislukt en generaal Obasanjo heeft de macht overgenomen. Hij heeft vele hervormingen doorgevoerd en stond aan de wieg van de tweede republiek met een nieuwe grondwet in 1977

Generaal Olusegun Aremu Okikiola Matthew Obasanjo,(1937-)
1979 Vijf politieke partijen deden mee aan de verkiezingen. Obasanjo
heeft toen de macht overgedragen in alle rust aan Alhaji
Shehu Shagari

Shehu Usman Aliyu Shagari, Turakin Sakkwato (1925-)
1983 De partij van Shagari won weer de verkiezingen.. Deze werden gekenmerkt door vele schandalen, fraude en corrupte Het was ook de tijd dat de olieprijs steeds verder begon te zakken. Op 31 december 1983 heeft de majoor generaal Buhari door een militaire staatsgreep de macht overgenomen. Het betekende het einde van de tweede republiek. In begin was hij populair, maar dat begon langzaam sterk te verminderen

Generaal Muhammadu Buhari (1942-)
1985 Buhari moest in 1985 de macht overdragen aan Generaal Ibrahim Babangida.

Generaal Ibrahim Badamasi Babangida (1941-),
1990 22 april moest Babangida bijna zijn macht overgeven door een
staatsgreep die werd geleid door Majoor Gideon Orkar. Deze beschuldigde
Babangida van corruptie. De coup mislukte en Orkar werd met zijn coupplegers
geëxecuteerd.
1993 Zakenman M.K.O. Abiola werd tegen de zin van Babangida tot president
gekozen. Toen Abiola zich tot president had uitgeroepen werd hij beschuldigd van
verraad en in de gevangenis opgesloten.

Moshood Kashimawo Olawale Abiola (1937-1998)
Het werd een heel onrustig jaar, vele mensen werden gedood tijdens de talrijke onlusten. Babangida werd genoodzaakt door zijn macht over te dragen aan Shonekan op 27 augustus 1993.

Ernest Adegunle Oladeinde Shonekan (1936-)
Maar enkele maanden later greep generaal Abacha de macht. Hij ontpopte zich
als een meedogenloos heerser, die zijn tegenstanders gevangen liet zetten of uit
de weg liet ruimen.

Generaal Sani Abacha (1943 –1998)
In zijn periode ontwikkelt zich het drama van de man die de strijd aanbond tegen de schade die de oliewinning in het Delta gebied van Nigeria voor de bevolking heeft gehad en nog steeds heeft. Hierna volgt en kort overzicht van de strijd van Saro-Wiwa, dat hij met zijn dood moest bekopen.

Kenule Beeson Saro-Wiwa (1941 - 1995) was een Nigeriaans schrijver, televisieproducer, en milieu-activist. Voor zijn daden door de regering opgehangen
1990 stichtte Saro-Wiwa MOSOP om op te komen voor de rechten van de Ogoni. Ze vroegen meer autonomie voor het Ogoni-volk, een redelijk deel van de inkomsten door oliewinning, en een vergoeding voor de schade aan het milieu. In 1992 werd Saro-Wiwa voor meerdere maanden zonder proces opgesloten door de Nigeriaanse militaire overheid. In januari 1993 organiseerde MOSOP vreedzame protestmarsen waaraan 300.000 Ogoni deelnamen - meer dan de helft van de Ogoni-bevolking. In dat jaar stopte Shell met activiteiten in de Ogoni-regio Saro-Wiwa werd opnieuw gearresteerd in juni 1993, maar kwam vrij na een maand. In mei 1995 werd hij nogmaals gearresteerd en beschuldigd van het oproepen tot moord. Saro-Wiwa ontkende, maar werd voor meer dan een jaar opgesloten vooraleer hij schuldig bevonden werd en ter dood veroordeeld. Het proces werd wereldwijd in vraag gesteld door mensenrechtenorganisaties. Op 10 november 1995 werden Saro-Wiwa en acht andere MOSOP-leiders opgehangen door de Nigeriaanse militaire regering onder generaal Sani Abacha.
1997 21 december werd een coup verijdeld, die
geleid werd door Generaal Oladipo Diya met zijn officieren en burger. Ze werden
door een militair tribunaal terechtgesteld.
1998 Abacha stierf onverwachts op de leeftijd van 54 jaar aan een
hartaanval op 8 juni omringd door 'lieftallige' dames. Tijdens zijn leven
heeft Abacha ruim een half miljard dollars op zijn privé rekening in Zwitserland
overgemaakt. Hij werd opgevolgd door de tussenpresident Abdulsalam Abubakar, die
verkiezingen liet uitschrijven. Abubakar beloofde verkiezingen en werd gekozen
tot president

Generaal Abdulsalami Alhaji Abubakar (1942-)
1999 5 mei kwam er een nieuwe grondwet. Abubakar geeft de macht over aan
Obasanjo overgedragen, die op 29 mei die president werd van de vierde
republiek.16 jaar lang heeft Nigeria een militair regime gehad. Het was aan
Obasanjo om een eind te maken aan de economische stagnatie en de verloedering
van de democratie . In de tijd van Abacha heeft Obasnajo zich steeds gekeerd
tegen zijn dictatorschap.
2003 Obasanjo werd herkozen tot president, alhoewel hij veel tegenstand
heeft ondervonden van generaal Buhari.

Olusegun Aremu Okikiola Matthew Obasanjo (1937-),
2004 Het was de activist Asari die een groep heeft opgericht de
'Niger Delta People's Volunteer Force' (NDPVF), die het verzet tegen de schade
die de olie-industrie in het Delta gebeid had aangericht. Maar gauw kregen ze
tegenstand van een andere groep de 'Niger Delta Vigilante' (NDV), die de
controle wilde over de olie opbrengsten. Omdat de eerste groep onder leiding van
Asari hun politieke doelstellingen hadden geradicaliseerd, trokken een aantal
sponsors zich terug en werden de resterende fondsen overgeheveld naar de NDV.
Asari van de NDPVF en Akeke Tom trokken gezamenlijk ten strijde tegen de
Nigeriaanse regering.

Alhaji Mujahid Asari-Dokubo ( 1964 -)
Olie bronnen en pijpleidingen werden aangevallen en veel personeel van de
oliemaatschappijen werd teruggetrokken uit de Delta, zodat de olieproductie
terugliep met 30.000 vaten per dag. President Obasanjo heeft Asari en Akeke Tom
uitgenodigd voor een gesprek. Dit gesprek leverde niets op en Asari werd
gearresteerd en beschuldigd van verraad tegen de Nigeriaanse federale regering.
2006 De groepering die de oorlog aanbindt met de olie-industrie en een
nauwe relatie heeft met de groepering van Asari is 'the Movement for the
Emancipation of the Niger Delta' ("MEND") .Hun waarschuwing aan de
olie-industrie is luid en krachtig:" Jullie moeten ons land verlaten of er in
sterven Ons doel is om het onmogelijk te maken dat de Nigeriaanse regering olie
kan exporteren. We zullen de pijpleidingen proberen onklaar te maken, waardoor
de olieprijs zal gaan stijgen. We zullen arbeiders die voor de olie-industrie
kidnappen".

Guerrilla strijders in de
Niger Delta
2007 Door nieuwe verkiezingen werd Umaru Yar'Adua tot nieuwe president
gekozen. Met de hoop op een verbetering in de situatie van het Delta gebied
heeft de nieuwe president Asari op 14 juni op borgtocht vrijgelaten.

Umaru Yar'Adua (1951-)
3 september 2007 wordt de Nigeriaanse activist van de Niger Delta Volunteer Force (NDPVF) Henry Okah, ook wel genoemd Jomo Gbomo, gearresteerd in Angola, toen hij bezig was met het inkopen van wapens voor zijn beweging in Nigeria. Hij wordt beschuldigd van wapensmokkel.

Henry Okah woordvoeder van de Niger Delta Volunteer Force (NDPVF) wordt in Angola op 3 september 2007 gearresteerd
2008 15 februari wordt Henry Okah in Lagos
gearresteerd, nadat hij was uitgeleverd door Angola, die hem sinds 3 september
2007 gevangen had gezet. gezet.
25 april 2008 wordt het volgende communiqué
gegeven door de nieuwe leider van de MEND :
"Onze oprechte advies aan de grote oliemaatschappijen is dat ze niet hun tijd
niet verspillen door de de reparatie van alle pijpleidingen, omdat we voortgaan
met het onklaar maken ervan. Wij hebben de tijd aan onze zijde, en er is nog
zoveel om te worden vernietigd. Door de recente acties loopt de olieproductie
van Nigeria heel snel terug, in totaal al voor 500.000 vaten per dag, hetgeen de
wereld olieprijzen omhoog jaagt.
De gevolgen van de oliewinning in het Delta gebied van Nigeria voor de lokale
bevolking
1. Het afbranden van het gas dat bij de oliewinning vrijkomt

Links: affakkelen van gas. Rechts: gasfakkels opgenomen door een satelliet in
de ruimte
2. Oliebranden ten gevolge van lekkage van pijpleidingen, en door het
clandestien tappen van olie

Oliebrand als gevolg van lekkage pijpleiding
3. Ernstige Vervuiling van het milieu

Dit was een bos in het Delta gebied van Nigeria
Op het internet zijn talrijke sites te zien om meer details te krijgen van de
gevolgen van de oliewinning in Nigeria, het lijkt mij dus overbodig om hier
dieper op in te gaan. Je hoeft maar op Google in te tikken: Nigeria, gas flares,
seaping oil pipelines, pollution en je wordt overstroomd met de meeste
verschrikkelijke details.
Epiloog
Welke conclusie kunnen we trekken uit het bovenstaand verhaal over de
geschiedenis van Nigeria?
De koloniale mogendheden als Engeland, Frankrijk en Duitsland hebben in de 19e
eeuw het land Nigeria ontworpen door een paar lijnen op de kaart te zetten en
daarbij geen rekening gehouden met de enorme verschillen tussen de
bevolkingsgroepen. Maar liefst 250 verschillende ethische groepen zijn in
Nigeria. Daarbij komt nog de eeuwige strijd tussen de moslims en de christenen.
Dan komt de vondst van de olie in 1956 en de vestiging van de grote
multinationale oliemaatschappijen, die zorgen voor vele oliedollars, die echter
niet ten goede komen aan de bevolking, maar aan een kleine militaire elite. Pas
in 1960 wordt Nigeria onafhankelijk en 3 jaar later een republiek onder
het GemeneBest. De Engelse invloed blijft dus in feite bestaan. De republiek
wordt geleid door militairen die elkaar naar het leven staan, elkaar
beschuldigen van corruptie en fraude. Vooral in het begin van de republiek
werden vele generaals vermoord: Bello, Akintola, Nzeghwe, Ironsi, Mohammed.
Tweemaal werd een niet-militair als president gekozen. De eerste was Abiola,
maar die werd meteen al beschuldigd van fraude en in de gevangenis opgesloten.
De tweede Shonekan moest al na een paar maanden het veld ruimen en werd door de
staatgreep van Abacha afgezet. Pas in 1999 wordt een grondwet aangenomen
en krijgt Nigeria een burgerregering, maar wel met wel als president de vroegere
generaal Obasanjo. (1999-2007). Hij was in zijn functie als generaal
president geweest van 1976 tot 1979.
De oliewinning door de multinationale oliemaatschappijen heeft het land sinds
1956 geen welvaart gebracht. Door het gebrek aan raffinage capaciteit moet
Nigeria zelfs dure benzine inkopen. De oliewinning vooral in het Delta heeft
geleid tot een gigantische lucht- en bodemvervuiling. Het slechte onderhoud van
de pijpleidingen had tot gevolg veel oliebranden met vele dodelijke
slachtoffers. Door het afwezigheid van fabrieken om het bij de oliewinning
vrijgekomen gas nuttig te maken, wordt het gas afgefakkeld wat weer leidt tot
luchtvervuiling die zelfs vanuit de ruimte zichtbaar is en van invloed is op de
klimaatsverandering.
Het is soms moeilijk om voor de oliemaatschappijen de goede kant te kiezen als
er een conflict tussen de generaals onderling uitbreekt. Zo was dat ook het
geval tijdens de Biafra oorlog van 1967-1970. Ze zagen al gauw in dat de
federale regering onder leiding van Gowon de beste kansen had. Een zeer dubieuze
rol hebben de oliemaatschappijen tijdens de regering van de dictator Abacha
gespeeld. Vooral toen een groepering onder leiding van Saro Wiwa ten strijde
waren getrokken tegen de schade die de oliemaatschappijen vooral in het Delta
gebied hadden veroorzaakt.. Saro Wiwa werd beloond voor zijn acties met de strop
in november 1995!. De oliemaatschappijen hebben niets ondernomen om deze
misdaad te voorkomen. Sinds 2004 hebben zich militante groeperingen
gevormd, die de oliemaatschappijen het leven zuur maken of beter gezegd er voor
hebben gezorgd dat de olieproductie vrijwel gehalveerd is. Doordat de media de
laatste tijd veel aandacht hebben besteed aan de enorme schade welke de
oliemaatschappijen in Nigeria hebben toegebracht, wordt nu pas echt zichtbaar
wat de oliewinning in Nigeria voor catastrofale gevolgen heeft gehad en nog
heeft tot op de huidige dag.
Samenvattend kunnen we stellen dat door een bestudering van de geschiedenis van
Nigeria het duidelijk wordt wat de reden is geweest waarom een land rijk aan
voor onze wereld essentiële grondstoffen terecht is gekomen in een grote misère.
Nigeria is een van de grootste olie exportlanden, maar heeft een buitenlandse
schuld van 35 miljard dollar. De bevolking leeft van minder dan 1 dollar per
dag.
Wie doet hier iets aan? Zoals ik gezien heb tijdens de Biafra oorlog deden wij
in het westen niets toen 2 miljoen mensen van de honger stierven.
"My mind is made up, don't confuse me with facts.".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 2. Mijn dagboek over de Biafra oorlog 1969/1970
Ter inleiding:
In mijn dagboek 1969*) heb ik reeds gerefereerd naar de oorlog in Biafra.
Aangezien mijn betrokkenheid zich heeft uitgestrekt over de periode november
1969 tot maart 1970 heb ik gemeend mijn bevindingen in een apart hoofdstuk onder
te brengen. Het wordt een intriest en schokkend hoofdstuk waar de gevolgen van
tot op de huidige dag nog te zien zijn..
Pedro van Meurs, een geologisch student uit Utrecht heeft me gewezen in het
najaar van 1969 op de relatie olie en de oorlog in Biafra. Dit waarschijnlijk
vanwege het feit, dat hij had gehoord dat ik in mijn EGO kamer druk bezig was om
de relatie aan te tonen, die er bestaat tussen de ongelijke verdeling van
delfstoffen op aarde en de invloed die dit heeft gehad en nog heeft op de
politieke, economische en sociale implicaties op onze samenleving. Ik noemde dit
onderwijs GEOPOLITIEK. Een woord wat toen in nog niet bestond, althans het werd
niet aan onze universiteit onderwezen. Ik ben me toen gaan verdiepen in de
achtergronden van de verschrikkelijke oorlog in Biafra. Heel duidelijk bleek
tijdens mijn onderzoek, dat de winning van de rijke oliebronnen, die Nigeria
bezit, de diepere oorzaak is van al deze ellende, zoals Pedro van Meurs me er al
had gewezen.
*) In mijn website heb ik tot nu toe opgenomen mijn dagboek 1924-1930. (zie egoproject.nl/familiedebooij). Inmiddels heb ik mijn dagboeken tot en met 1969 geschreven, maar om privacy redenen nog niet op mijn website gepubliceerd, uiteraard behalve dit Biafra dagboek 1969/1970..
9 en 25 november 1969 AVRO's TV uitzending oorlog Biafra. Ik heb
meegewerkt aan het programma van de AVRO: Humanitaire , politiek en economische
achtergronden van het conflict Nigeria-Biafra Mijn aandeel was : research olie-
en handelsbelangen en algemene politieke achtergronden. De uitzending verdiende
veel lof in media. De volgende mensen hebben de uitzendingen verzorgd:
Studiopresentatie: Wibo van
de Linde, Cees van Drongelen, Ria Bremer
Filmpresentatie: Cas Brugman
Medewerking van:
Allan Hart oorlogscorrespondent ITN's News at Ten
Dr. K.L .Roskam - Afrikadeskundige
Mr. J.M.A.H. Luns - minister van buitenlandse zaken
I.J. Durlong - ambassadeur Nigeria in
Nederland
Group-Captain Leonard Cheshire - Brits rapporteur in Biafra.
Dr. J.H. Middelkoop.- coördinator hulp Biafra
Mr. A.D. Vaz Nunes - directeur Shell Nederland
A. van Emden - dir-gen.Rode Kruis
Miss Angie Brooks - voorzitter VN Assemblee
Hier volgt de transscript van wat er letterlijk tijdens deze uitzendingen is
gezegd:
WIBO VAN DE LINDE: Vanavond proberen wij u
een inzicht te geven van de achtergronden van het conflict Biafra-Nigeria. Dit
conflict heeft al miljoenen mensenlevens gekost, en zoals de zaken nu staan
komen daar duizenden doden per dag bij. Eerst een politiek overzicht
samengesteld door Cas Brugman.
CAS BRUGMAN: Nigeria is 27 maal zo groot als Nederland en telt 56 miljoen
inwoners. Deze voormalige Britse kolonie werd op l oktober 1960 onafhankelijk en
precies drie jaar later een republiek. Nigeria bestaat dan uit vier deelstaten,
Noord-Oost-West en Midden Nigeria met als federale hoofdstad Lagos. Zoals in
zoveel jonge Afrikaanse staten komt het politieke leven alleen maar via heftige
strubbelingen op gang. Stakingen,
muiterijen en staatsgrepen zijn aan de orde van de dag. Na de roerige en
omstreden federale verkiezingen van 1965 krijgen de politieke leiders uit
Noord-Nigeria steeds meer de overhand. In augustus 1966 neemt generaal Gowon
definitief de macht in,handen. Kort daarna, in september, komt een ware
volksverhuizing op gang. Duizenden
Ibo's keren na bloedige botsingen met de noordelijke Hausa-stam naar hun
stamgebied in Oost-Nigeria terug. Zeer ernstig was de toestand in Kano, waar
op 1 october 1966 een deel van het leger
aan het muiten sloeg en de bevolking voorging in gewelddaden. Minstens 2.000
Ibo's kwamen daarbij om het leven en vele dorpen werden geheel vernield. De
militaire gouverneur van Oost-Nigeria, kolonel Ojukwu, die toen al een duidelijk
eigen politiek voerde en wantrouwend stond ,tegenover het federale bewind van
Lagos, had in januari 1967 zijn eerste ontmoeting met generaal Gowon sinds deze
in augustus 1966 aan de macht kwam. Het was ook hun laatste ontmoeting. Op
30 mei 1967 proclameerde Ojukwu de republiek Biafra.
GENERAAL Ojukwu (archiefmateriaal) If civil-war comes and I think it is
immanent, you're quite right, it will be our struggle for freedom. Our people
here have been for a long time prepared for this eventuality and I am confident
about their readiness. I think that when it does come,that the people of the
other side will he surprised of what they're going to get.
CAS BRUGMAN: Op 7 juli 1967 gaat Gowon tot gewapende actie over en begint een
burgeroorlog. Binnen enkele weken veroveren de federale troepen de belangrijke
oliehaven bij Port Harcourt. Daarvoor al had de federale marine gezorgd voor een
effectieve blokkade, waardoor uitvoer van olie gedurende een maand onmogelijk
was geweest. Zo begon een bloedige burgeroorlog, met een frontlijn die
zich,voortdurend verplaatste en waardoor nu tenslotte twee miljoen Ibo's op een
klein en kwetsbaar gebied zijn teruggedrongen. Nu de regentijd voorbij is, ziet
het er naar uit dat de federale troepen door een groot slotoffensief de
eindoverwinning willen forceren.

Tegenstanders in de oorlog om Biafra. Links: Generaal
Yakubu "Jack" Dan-Yumma Gowon (1934-). Hoofd
Nigeriaanse militaire federale regering. Links: generaal Chukwuemeka
Odumegwu Ojukwu(1933-).President van de afgescheiden republiek Biafra
(Gowon is in1990 teruggekeerd naar Nigeria en heeft een religieuze groep
opgericht : Nigeria Prays. Ojukwu leeft een rustig leven in Oost Nigeria en
geniet een sinds 2008 een militair pensioen van de Nigeriaanse regering)
WIBO VAN DE LINDE: Bijzondere gast in
dit programma is de Britse oorlogsverslaggever Allan Hart. Hij werkt voor het
vooraanstaande nieuwsprogramma in Engeland, News At Ten, en is correspondent van
de Times en van de Economist. Allan Hart heeft het conflict zowel in Nigeria als
in Biafra op de voet gevolgd. Hij maakte
de recente reportages, die de wereld opnieuw attent maakte op de
verschrikkelijke gevolgen van de burgeroorlog voor de bevolking van Biafra. Een
oorlog, die de instandhouding van de Nigeriaanse federatie moet forceren, een
federatie - zo zegt Allan Hart - die nooit heeft gewerkt, en die ook nooit zal
werken.
ALLAN HART: This is a mythe Nigeria, supported by Britain, is fighting a war, to
preserve something that has never existed. Nigerian unity has never been
anything, but a figment in the imagination of British kolonial administrators on
the spot and their political masters back in London. The best exposé, of why
Nigerian unity has never existed, is contained in a broadcast made by general
Gowon when his coup happened in july 1966. The evidence now is, that the Gowon
coup, a northern coup, was to take the North out of the federation. To do what
Biafra has done. Gowon made a broadcast in which he said this: "Suffice it to
say that putting all considerations to the test, political, economic as well as
social, the basis for unity is not there". The öriginal text of his broadcast
contained also this: "we must therefore divide up and share the assets". But
that sentence was deleted from the script from the broadcast under pressure from
the British High Commissioner. After that Gowon was made to deny that he ever
made any of these remarks. Britain has gone on pretending that this broadcast
was never made. But one vital piece of evidence here the codeword for the Gowon
coup was ARABA - and this is the Haussa word for secession. So this is the basis
for Nigerian unity.
DR. K.L. ROSKAM (Afrika-deskundige): Wie er balkaniseert is in wezen Nigeria. De
afscheiding van Biafra was het gevolg van een decreet van Generaal Gowon,
waarbij Oost-Nigeria werd opgesplitst in drie staten. Nou, dat is grotere
balkanisatie dan wat Biafra heeft gedaan. Dat is het eerste punt. Het tweede
punt is, dat de Organisatie van Afrikaanse eenheid, die ook zegt van Afrika is
niet gebaat bij balkanisatie en daarom steunen we Nigeria, dat die organisatie
eigenlijk alleen maar opgericht is om de staatkundige verbanden zoals ze nu zijn
te handhaven. De status-quo te handhaven. En die staatkundige verbanden die zijn
nu eenmaal door de koloniale bewindvoerders kunstmatig in het leven geroepen, u
kent de conferentie van Berlijn, waarbij op
de kaart lijnen werden getrokken en er werden volken bij elkaar geveegd
die helemaal niet bij elkaar hoorden - of helemaal niet bij elkaar hoorden - die
eigenlijk weinig contacten met elkaar hadden, dat gebeurde in de negentiende
eeuw - en nou had natuurlijk in die 80 jaar best een nationaal bewustzijn kunnen
ontstaan in Nigeria, als de Britse koloniale heerser daar ook op had
aangestuurd.
CEES VAN DRONGELEN: De Britse premier Harold Wilson stuurde onlangs een nieuwe
partij extra wapens naar Lagos. De federalen hebben die wapens hard nodig, want
Biafra heeft volgens de laatste gegevens een flink stuk gebied heroverd.
Nederland, Frankrijk en België hebben de wapenleveranties vorig jaar onder druk
van de publieke opinie gestaakt.

De Britse minister-president Harold Wilson (1916-1995)
MR. J.M.A-H LUNS, Minister van Buitenlandse Zaken: VRAAG: Excellentie, die film die wij hebben vertoond, ik heb een paar beelden voor u meegenomen (Luns: ja ik ken ze, vreselijk, vreselijk) vindt u niet dat dat Biafra boven de politiek uitgaat? ANTW: Uiteraard gaat het boven de politiek uit voor wat Nederland betreft, wij hebben het ook nooit politiek gezien, ik heb in de kamer en daarbuiten steeds onze zeer grote humanitaire belangstelling benadrukt. VRAAG: Hoe ziet u de verantwoordelijkheid van Engeland. ANTW: De Britse regering heeft natuurlijk een speciale verantwoordelijkheid omdat Nigeria lid is van het Gemenebest en verder vroeger een Britse kolonie was en tenslotte door Engeland steeds geholpen is onder andere met wapens. Voor wat de wapens betreft blijft de Britse regering van oordeel dat de 20% aan wapens die zij levert dient te moeten worden gehandhaafd omdat anders de Sowjet-invloed predominant zou worden. VRAAG: Ik kan me dat voorstellen als politiek punt, maar als u het dus met me eens bent, dat het eigenlijk boven de politiek moet uitgaan, om die mensen daar van de hongerdood te redden, zou een totaal wapenembargo ooit bereikbaar zijn? ANTW: Volstrekt onbereikbaar, omdat Rusland onmiddellijk inspringt in de plaats van Engeland. Het heeft het al voor een groot deel - ik zei voor 80% - gedaan.

Josef Luns (1911-2002) Minister van Buitenlandse Zaken

Group-captain Leonard Cheshire (1917-1992)
CHESHIRE: I don' t think he really thought that basic sincerity existes? I think
that it was a moment in history that was a moment in history that was a tragedy,
that the way the invitation to Ojukwu to came out and meet Mr. Wilson
it's timing, the way it was done was wrong. And so meeting the cut-of-all to the
whole situation never took place but it was not Ojukwu's fault, it was not..
CEES VAN DRONGELEN. You mean to indicate that Wilson does mean to say like
he did and we quote General Ojukwu is entirely to blame for the present
situation.
CHESHlRE I am very sorry he said that. I understand the sincerity and difficulty
of the British Government, but I disagree. And I see in this failure to repose
trust in Biafra the one obstacle to peace.
MR.J.A.H. LUNS Het Nederlandse volk dient te beseffen, daar er situaties zijn en
niet alleen Nederland maar veel grotere mogendheden zoals de Ver. Staten en
geestelijke stromingen - denkt u maar aan initiatieven van de Paus - tot dusver
machteloos zijn gebleken. Dit is een hele nare constatering, maar dat..., zo is
het helaas. Nederland, Nederland heeft alles werkelijk ter zake gedaan. Ik heb
hij de Ver. Naties getracht om voldoende belangstelling te wekken,
maar noch het Aziatische blok noch het Afrikaanse blok en dat is al meer dan de
helft van de laden zijn bereid om de Ver. Nat:es in te schakelen. Men beschouwt
dit als een Afrikaanse aangelegenheid.
K.L. ROSKAM Vanaf het begin heb ik dat een
afschuwelijke afleidingsmanoeuvre gevonden. Dat is ook voor onze regering vaak
aanleiding geweest om politiek niets te doen. Ze zeggen
humanitair doen we alles en ik vind het best ze kunnen humanitair iets doen.
Bijvoorbeeld een luchtbrug inzetten. Zoals destijds naar West-Berlijn is gebeurd
waar het om minder mensen ging, toen kon het wel en dat kost ook veel geld. Nu
kan het ook. Het is een goede oefening voor onze luchtmacht. Je kan dan
tenminste ergens anders vliegen. We zouden voedsel kunnen droppen en dan wil ik
nog zien dat Nigeria durft een toestel neer te schieten en dan zegt Minister
Luns: "Ja, maar dan zijn we bang dat we beschuldigd worden van Neo-kolonialisme,
maar dergelijke principes zijn om andere redenen ook wel eens over boord
gegooid, dus dat vind ik geen argument. Maar afgezien daarvan, kan dit probleem
Biafra nooit opgelost worden op een humanitaire
manier. Daar moet een politieke oplossing komen en het is misschien erg simpel
om te zeggen maar hoe kan een regering in godsnaam redeneren en zeggen van ja,
dat weten we niet. Een oorlog kan je toch alleen maar ophouden door met
schieten op te houden en zowel de Britse als de Nederlandse regering hebben de
middelen om druk uit te oefenen op Nigeria aan de conferentietafel te gaan
zitten. Voortdurend worden er pogingen gedaan om Biafra de schuld te geven, dat
zij niet willen praten, maar Biafra praat al van het begin: wij willen
onderhandelen, maar dan moet er eerst een wapenstilstand komen.
CEES VAN DRONGELEN Een wonderlijke rol in het drama speelt de Zweedse Graaf
Karl von Rosen. Hij organiseerde een Biafraanse luchtvloot van 18 lichte
vliegtuigen met raketbewapening en overtuigde Ojukwu van het politiek en
strategisch belang van het vernietigen van olie-installaties. Dezelfde, die
Engeland door het steunen van het federaal bewind nog steeds denkt te
beschermen. Olie speelt een hoofdrol in het drama.
CAS BRUGMAN De Niger-delta in Nigeria is ruim een kwart eeuw lang doelwit
geweest voor geologische onderzoekingen. Maar pas in de laatste jaren zijn er
zeer belangrijke olie- en gasvondsten gedaan. Als de voorspellingen uitkomen
levert Nigeria in 1975 800 miljoen liter per dag. Dat is net zoveel als nu heel
Afrika levert. Tussen haakjes: 800 miljoen liter olie per dag is zoals de zaken
nu staan ruim 8% van de wereldproduktie. Van belang is ook dat in Nigeria 1 van de 2
proefboringen succesvol is, terwijl 1 op de 9
slaagt. De investeringen zijn hoog; SHELL-BP
heeft in Nigeria ruim een half miljard gulden geïnvesteerd. Vóór het
uitbreken van de burgeroorlog in juni '67 kwam in Nigeria 90 miljoen liter ruwe
olie per dag uit de grond.
De royalties voor de
federale regering bedroegen toen 300
miljoen gulden per jaar. Vrijwel alle grote oliemaatschappijen ter wereld zijn
in de Niger-delta op jacht. GULF en MOBIL hebben voor de kust grote
vondsten gedaan. De olie die op het land wordt gewonnen, gaat in een
pijp-systeem naar Port Harcourt, waar de tankers voor verder
transport naar Noord-West Europa zorgen. Port Harcourt speelde een vitale rol in
de strategie van de Biafraanse leider Ojukwu. Toen Oost-Nigeria zich onder zijn
leiding afscheidde op 30
mei 1967
als de republiek Biafra, had het daarmee
5/6 van alle
Nigeriaanse olie onder controle. Keesings historisch archief noteerde dat de
grote oliemaatschappijen hem een maand na de afscheiding een deel van de
royalties zouden hebben beloofd. Maar Ojukwu kreeg niet de gelegenheid zijn
troefkaart uit te spelen. Zijn tegenspeler Generaal Gowon, leider
van het federale bewind
van Lagos, slaagde erin de oliehaven Port Harcourt met zijn kleine marine te
blokkeren, zodat er geen druppel olie meer uit kon komen. Ironisch genoeg
bestond de Federale Marine voor een groot deel uit in Nederland gebouwde
schepen. Ook over land kon Gowon Port Harcourt veroveren op de Biafraanen. Eind
juli 1967 - twee maanden na de afscheiding - beschuldigde Biafra SHELL-BP van
dubbelspel. De precieze gang van zaken bij de uitbetaling van de royalties valt
moeilijk na te gaan, maar Oil- and gas journal - een vaktijdschrift voor
geologen --meldde in maart 1968 dat SHELL-BP eind-1967 een bedrag van 62 miljoen
gulden aan Lagos zou hebben betaald. In
ieder geval steeg de rekening van
Nigeria in Londen in die dagen met eenzelfde bedrag.
VAZ NUNES Maar we hadden
geen keus we
moesten wel aan
Lagos betalen, want dit is dan het stuk wat
Biafra claimt als zijn gebied. En dat is dan
alleen de zuidkust van Nigeria en hij heeft dus enkele tijd deze oliegebieden in
handen gehad, maar dat heeft maar kort geduurd. En eigenlijk, daarna zijn ze
altijd beperkt geweest tot het eigenlijke Ibo-land waar maar weinig olie in zit.
Het meeste was dus in handen van Lagos en dat waren de mensen waarmee wij
contact hadden en daar moesten we wel aan betalen.
WIBO VAN DE
LINDE: Ja, nu claimde Biafra deze off-shore locations dus eh .. bronnen voor de
kust eh.. Heeft bij de besluiten van SHELL-BP een rol gespeeld dat de federale
regering over een kleine, maar toch marine beschikte?
VAZ NUNES Nou nee dat geloof ik niet meneer Van de
Linde. Het feit dat de Nigeriaanse regering een paar schepen heeft bij
ons geen enkele rol gespeeld. Bovendien dit gebied voor de kust levert wel enige
olie, maar in het kader van het geheel van Nigeria is de opbrengst niet
spectaculair, speelt het geen rol van betekenis.

Graaf von Rosen (1909-1977)
VAN DRONGELEN De kwestie van de oliebelangen houdt ook de publieke opinie
bezig. Vandaar onze vraag aan onze minister van Buitenl. Zaken Mr Josef Luns.
VAN DE LINDE Hoe staat het met de druk van de oliemaatschappijen op de Engelse
regering?
MR LUNS Voor zo ver ik kan nagaan heeft de Engelse regering geen begin van druk
van de oliemaatschappijen gehad en de oliemaatschappijen daar zijn ook
Nederlands-Engelse maatschappijen bij die heeft zich nooit bij de Nederlandse
regering op welke wijze dan ook met dit conflict bemoeit.
ALAN HART The Oillobby is probably the most powerful thing that is effecting.
the British gouvernment thinking. Now they know,at this moment that the oil and
installations are threatened , but I would guess they are standing back to await
the forthcoming Federal offensive, which will
probably be launched in two or three weeks . It's the seventh of eighth
attempt incidently of the final offensive, but I think everybody is sitting
back, and saying O.K. Well let's just see, if this once the Feds can achieve a
military break.through. Now they won't I don't think. It is possible
they may overrun all the main roads. But that will prove nothing, because they
would still have to garrison a very hostile Biafra, behind the lines. And that
will break the Federation. But supposing the situation is that the oil-lobby is
sitting back saying:"We'll give the Feds one more chance. I think, when it is
seen this offensive has failed the oillobby will then be the first to rush along
to Downingstreet 10 and knock on the door saying:"Hey
Wilson, we backed a loser here. The Feds are not able to protect our oilinterest.
We must do a deal".
DR. MIDDELKOOP. Misschien gaan de oliebelangen nou ·inzien dat wat zij gedaan
hebben een gok op het verkeerde paard is geweest. En dan zal het eigenbelang ze
dicteren. Ik vind het alleen jammer en triest dat ontdekt is dat er al 2 miljoen
mensen dood zijn.
RIA BREMER We hebben ook onderzocht, hoe het nu precies staat met het eindeloze
gekrakeel over de voedselvluchten overdag. Het heeft nauwelijks enige zin om een
opsomming te geven van alle mislukte contacten hierover. Vaststaat dat Biafra
met dagvluchten volgens het Rode-Kruis-plan nooit voldoende voedsel zou hebben
bijeen gekregen.
ALAN HART Mr Wilson claims that if Ojukwu would accept daylight relief-flights
that the starvation would be ended within few weeks. This is not a
misinterpretation. This is a lie. The facts of the proposals for
daylight relief-flights are quite simple. They are that I.C.R.C.
proposals should operated between nine and five which allows eight flights into
Biafra because the agreement provided the planes would take of at an interval of
one hour. In fact, logistically it worked out that seven planes could fly each
day. Now each plane carries pay-load of ten tons so that 70 of 80 tons maximum
is available under the proposals as they now exist for day-light relief into
Biafra. And a simple fact is that before June the 5th when the Red cross plane
was shot down when the ICRC was flying into Biafra by night, they were getting
into 200 tons. So by daylight the Biafrans would be
getting 120 tons less than they wers getting by night. It
is a simple as that.
VAN DRONGELEN You say "It is as simple as that". Does that imply that there is
no other way to solve this problem. There are no other agreements possible on
daylight relief-flights.
ALAN HART WeIl this is specificly the I.C.R.C. proposals. But quite
honestly - Britain for example has 65 transportplanes - sitting at their bases
in Britain doing absolutely nothing if these could be utilised to fly into
Biafra they need not land on the air-strip, they could drop by day-light.·If
they flew round the clock for a period of three of four weeks.
The word of the starvation could he arrested there is absolutely no doubt about
that. But this requires Britain taking a political initiative. To take that
initiative Britain would in fact besaying to Ojukwu and to
Gowon: " Look, enough is enough. we are going to sort this
out". So it is not a simple problem, does Britain want to take an initiative?
CHESHIRE And I eannot believe that the combined diplomatic skill of the whole
world is not capable of getting over that obstacle. We must, but I think that
only if the people of the world demand it and will not be satisfied until the
Governments have solve it. Governments won't move. It is
not enough to sit down and say: "Mr. X is responsable, Ojukwu is responsible. We
simply got to get over that obstacle. If this particular schema is not right
there must be another way around it. And think the people must demand it.
DR.MIDDELKOOP De geschiedenis over de onderhandelingen van over de
onderhandelingen van dagvluchten is ...·ze zeggen ja, ze mogen van... Lagos
afvliegen, maar als je het kritisch bekijkt was dat
misschien vijf, zes vliegtuigen per dag. En dat is natuurlijk een aanfluiting,
als je dan iets organiseert voor werkelijke hulpverlening, dan moet niet de
mogelijkheid beperkt zijn tot vijf, zes vliegtuigen per dag, maar dan moet het
helemaal en volledig, dat er minstens vijftien vliegtuigen of tien vliegtuigen
twee vluchten per dag kunnen maken. Dan zou er misschien in de buurt van de drie
honderd ton komen.
VAN EMDEN Een impasse dus, die alleen kan worden doorbroker door een
overeenkomst met beide partijen, die een humanitaire organisatie als het Rode
Kruis niet kan opleggen. Ook al omdat er voor burgeroorlogen op dit punt geen
dwingende rechtsregels bestaan. Er is hier dus sprake van een lacune en
dientengevolge, inderdaad van een schuldvraag.
VAN DRONGELEN Maar waar ligt nu die schuld?
VAN EMDEN Nou, ik dacht in geen geval bij het Rode Kruis dat binnen de bestaande
mogelijkheden alles heeft gedaan en nog steeds doet om de partijen bij elkaar te
brengen. Als men wil spreken van een schuld kan men die niet geïsoleerd zien.
Men kan hier slechts een onmacht constateren om partijen te dwingen gezamenlijk
een overeenkomst te accepteren, zelfs als het om humanitaire kwesties gaat. Eh,
politieke onmacht, dacht ik, in eerste instantie, geen humanitaire onmacht.
Laten we dit maar samenvatten door te constateren, dat ook op dit moment -
tienduizenden op de rand van leven en dood staan als gevolg van een ernstig
tekort in onze samenleving.
CHESHIRE I personaly
think it's a pity that negotiation were left to the Red Cross. This is a
matter of such importance of of such delicacy. It should have been given to
somebody or to a Government that is skilIed in diplomacy. It is a very high
skilled art. Red Cross have there virtues and there great abilities that other
people haven't got but it is not negotiating.
VAN DE LINDE Momenteel sterven duizend
Biafranen per dag. Als er niet gauw een politieke oplossing komt dan hoeft het
niet meer.
MIN. LUNS Dat is een vraag, die ik op het ogenblik niet kan
beantwoorden. Ik heb toch wel hoop dat als de situatie zo ernstig wordt dat de
burgerbevolking in Biafra op het punt staat om te verdwijnen om het nu eens heel
kras te zeggen, dat daardoor dan een oplossing komt op het
politieke vlak die een ravitaillering mogelijk maakt.

Voor deze kinderen in Biafra kwam de hulp te laat
VAN DE LINDE Dan vragen kijkers, betekent dat dan dat deze mensen geofferd
worden. Want als niemand er niets aan doet dan hoeft het niet meer... ..
MIN. LUNS. Ja niemand er iets aan doet, men doet er alles aan. Maar als u
zegt deze geofferd worden dan moet u ingaan in de achtergronden en de
weigeringen van de autoriteiten van Biafra. om voorstellen bijvoorbeeld van
Nederlandse zijde onder internationale garanties Nederlandse vliegtuigen dus
Friendships in te zetten om voedsel te vervoeren omdat de dagen nog eh eh, nu u
het toch heeft over de Nederlandse activiteiten op welke dag was het op 18
november hebben wij nog een bespreking in Génève gehouden en bijeengeroepen van
een groep die op Nederlands initiatief is gevormd en waarbij de hele situatie
nog eens is geanalyseerd. De voorzitter van het Rode Kruis heeft toen een
uiteenzetting gegeven, van al de pogingen die zijn gedaan en o.m. over het nog
hangende plan om vliegtuigen gecontroleerd b.v. door Nederlandse equipes op
vliegvelden in Nigeria, wanneer ze daar zouden landen, dat het zeker zou zijn,
dat er geen wapens zouden worden vervoerd, door te vliegen naar Biafra en andere
plannen ook. En wij hopen dat er alsnog iets van komt.
DR. MIDDELKOOP Als ik het dus heel cru mag
zeggen, dan heb ik het idee dat de regering wel mee wil helpen aan
voedselvoorzieningen, maar zodra ze om het nu maar eens op z'n Hollands te
zeggen de kans lopen om hun vingers te branden zijn ze niet thuis.
MIN. LUNS. Ik begrijp die uitdrukking niet van de Heer Middelkoop. Ik begrijp
het helemaal niet want wij hebben alles gedaan wat van ons verwacht kan worden
en nog meer. Er is geen sprake geweest dat Nederland ooit om handelsbelangen
iets heeft nagelaten of iets heeft gedaan dat beter nagelaten had kunnen worden
integendeel. Het heeft geen... ik zal maar zeggen bang om de vingers te branden
dat moet men concretiseren men moet zeggen dit plan of deze daad heeft de
Nederlandse regering niet gedaan omdat deze belangen er door geschaad zouden
kunnen worden. Welnu, daar is geen begin van sprake van.
VAN DE LINDE Als mijn gegevens kloppen dan is er op dit ogenblik een
investeringsbedrag van 2 miljard gulden in Nigeria.
Is dat aanzienlijk of is dat te verwaarlozen?
MIN. LUNS Het is een eh, het is eh, het is een eh heel aanzienlijk bedrag, maar
het zou ook aanzienlijk zijn als Nigeria Biafra was of wanneer er twee
onafhankelijke staten waren, dat speelt geen rol voor Nederland. Als morgen
Biafra Volkenrechtelijk zou erkent worden als gevolg van een overwinning dan
houd ik mij ervan overtuigd dat de handelsbelangen niet geschaad zouden worden.
RIA BREMER Intussen hebben de recente filmreportages uit Biafra veel los
gemaakt. U kent al de beelden van de protestmars van 9.000 scholieren in den
Haag, die premier De Jong EEN MILJOEN handtekeningen brachten. Op vele scholen
zijn initiatieven ontplooid om geld binnen te krijgen. Opvallend is, dat vooral
de jeugd bijzonder actief is. De Nigeriaanse ambassade ziet een en ander als een
zeer negatieve reactie.

Minister-president Piet de Jong voert een IBO met een banaan waarop staat
3 miljoen (Midden Afrika). Zeldzaam. Bijna uitgestorven
DURLONG I notice an inexplicable rush the recent weeks right here in Holland, to
revive pro-Biafra sentiments in the radiopress by
demonstration by your present tv-series itself. Gestures
that could only give the rebels, quite a false sense of confidence and
the determination to fight. Gestures once again at a time when a glimmer of hope
appears on the horizon, that on the rebels present confuse state might emerge
sanity that could bring the country nearer peace.
VAN DE LINDE Belangrijk ook is een nader inzicht in de figuur van de Biafraanse
leider Ojukwu die vaak dictatoriale neigingen en fanatisme is verweten.
ALAN HART Biafra right now, in its present state of disaster, is probably the
most democratic country in the world. Ojukwu symbolizes Biafra, he represent
Biafra he's a mouthpiece. But if Ojukwu wanted to stop this war tomorrow, thc
fact is in my estimation he could not and if Ojukwu was assasinated·somebody
else would take over. Ojukwu is not a dictator. He represents his people. .
VAN DE LINDE Gelooft u dat Meneer Ojukwu een fanaat is of staat de bevolking
achter hem.
MIN. LUNS Ik ken Meneer Ojukwu niet. Ja ik heb, sommige in Engeland en over het
algemeen vindt men zeer fanatiek en dat vindt
men ook in Rusland. Hij is in ieder geval een heel
krachtige figuur
VAN DRONGELEN It has been said that General Ojukwu does not want to solve the
starvation problem that he is exploiting the present situation. What is your
opinion?
CHESHIRE How could he. It doesn't stand a moment investigation. If you consider
that the hard of the whole struggle for him is security, what would Britain do
in the war? We were losing people in the bombing-raids. Does that mean that
Cburchill was sacrificing the civilians of Britain in the interest of his own
cause? I don' t say that either side is wrong or right in everything they each
have go their wrongs and they each have got their·rights. And I just can't see
that a sensible man can have used that argument.
VAN DRONGELEN De vraag rijst: waarom doen de Ver. Naties niets. Wel simpelweg,
omdat voor het conflict Biafra-Nigeria politiek niet voldoende steun te
verkrijgen is om het een plaats op de agenda te
bezorgen, zodat de Algemene Vergadering of de Veiligheidsraad erover zouden
kunnen debatteren. De meerderheid vindt het een zaak voor de Organisatie voor
Afrikaanse eenheid, de OAE. In New York sprak onze correspondent Klaasjan
Hindriks met Assemblee voorzitster Angie Brooks.

Angie Brooks (1928-2007) Assemblee voorzitster
ANGIE BROOKS Now some contended that while the OAE
is trying, nothing concrete has come off. And there is
involved the humantarian side. There is need for
food, medicine and rest of it and this is the part where they feel that the
United Nations should come in assist and having the parties agree on an
arangement to eliviate the sufferirigs of these innocent
victims. And I believe I think I share that view.
RIA BREMER Binnen het kader van de Ver. Naties gebeurt er dus
momenteel niets. Veel politici vragen zich nu al af: Wat doen de VN straks: op
het moment dat er zonder hun toedoen toch een
wapenstilstand wordt bereikt.
ALAN HART The war is about security not souvereignty. The Ibo's want most
off all, the Biafrans, a guarantee that they will not be slaughtered. So even if
there is peace on a confederale basis and the Biafrans maintain their armies and
look after themselves and the rest of the federation have their separate armies
for a long time, maybe years to restore mutual confidance, there will have to be
an international presence. I think there is no doubt about this. Along the
Niger borderlines.. Who can fulfill this role: the
United Nations is taylor-made for this. If it wants to get involved it should
do, this is the perfect organisation. It could be an OAE, it could be a
Commonwealth force, including ,some British some Australians, some New Zealand
troups, but I think once peace has been negotiated, there has to be the presence
of an International peace-keeping force. If it does nothing more than to restore
confidance.
CHESHIRE My suggestion is that Britain should put in ths area a carrierforce
with air-craft with the agreement of both sides. It will guarantee with it
physical presence, that the flights will not be put to military advantage. I
think that the conscience in Britain is being greatly stirred at the moment and
starting this week there is a major campaign throughout the whole country. It
will become known next week to raise money to get all the food that is needed.
Into Biafra and into Nigeria. To both sides by X-mas. It appeals not directly to
one side or the other but to both. Which acknowledges the sincerety of both
sides. I believe implicity we must acknowledge both sides have a case, and that
men quarrel, they say many things, they don't mean. We should ignore those. And
I hope that Britain will make true that statement the
Prime-Minister, that no country has done more to help starvation, we have
not. We have done very little. But please God, we will do something.
.
Door de politieke onmacht en onwil van de regeringen lijkt het erop, dat alleen een mobilisering van de publieke opinie, ook in West-Europa en de rest van de wereld, de politici kan dwingen te kiezen tussen politieke en economische belangen, en de dood van nog eens 2 miljoen Biafranen. In die tussentijd moet de aanvoer van voedsel en medicijnen naar de slachtoffers worden uitgebreid, drastisch en snel.
Einde transcript TV uitzending van de AVRO in november 1969
In deze TV uizendingen heeft de AVRO gebruik gemaakt van gegevens over de oliewinning in Nigeria, die Pedro van Meurs en ik hadden verzameld. Dit blijkt duidelijk uit onze Geopol bulletins, die in de maand december verschenen. Dit is ook de reden dat we een deel van onze publicaties integraal hebben afgedrukt in dit dagboek. Het diende als basis voor de discussies die met de SHELL zijn gevoerd en waarover zoals later blijkt de SHELL nu niet bepaald ingenomen was, dat we deze gegevens naar buiten hebben gebracht.

Door de oorlog is het gebied dat de republiek Biafra omvat steeds kleiner geworden. Geheel ingesloten, ziet de toestand er midden 1969 zeer slecht uit.
Mijn overpeinzing over welke kant de westerse wereld en in het bijzonder
de oliemaatschappijen zullen kiezen, die van Gowon of Ojuwku in de Biafra
oorlog?
Aan het begin van Biafra oorlog kozen de Oliemaatschappijen de zijde van de
federale troepen onder leiding van generaal Gowon. Toen luitenantkolonel Ojuwku,
na een geslaagd offensief een groot deel van olievelden van de Shell in handen
kreeg, heeft de Shell een symbolische betaling van 250.000 Engelse ponden pond
aan Ojuwku toegezegd. Dit is nooit betaald omdat de Britse Minister van
Financiën het verzoek van Shell-BP om toestemming te krijgen op de rekening van
Biafra in Zwitserland van de hand wees. Ook de Engelse regering ondersteunde
deze betaling. Gowon heeft de oliehaven met grotendeels in Nederland gebouwde
schepen te blokkeren, zodat geen olie meer aan Europa kon worden geleverd. Dit
was een grote klap voor Engeland zodat hun eerste doel was om deze blokkade op
te heffen. Een belangrijke troef kreeg Engeland in handen, toen Gowon om meer
wapens vroeg. De Engelse minister van Staat George Thomas werd naar Lagos
gestuurd met de boodschap, dat als Gowon Engeland olie wil levert hij zijn
luchtdoelgeschut wapens zou krijgen. Ojuwku wist in augustus 1967 de belangrijke
plaats Benin te veroveren. De Engelse regering begon weer te twijfelen en kwamen
met vijf scenario's op de proppen. Opties A en B waren het voortzetten of
vermeerderen van de wapenleveranties aan Gowon. Optie C was het stopzetten van
alle wapen leveranties. Optie D was het bevorderen van vredesinitiatieven en
optie E een combinatie van D en E. Sir David Hunt, ambassadeur in Lagos, is naar
Engeland gevlogen om de regering ervan te overtuigen, dat ze voor A en B moesten
kiezen, dus leveranties van wapens aan Gowon. Inmiddels is het tij in de oorlog
gekeerd en kwam Gowon weer aan de winnende hand. In november 1967 schreef Thomas
aan Wilson om de wapenleveranties aan Gowon op te voeren. "It seems to me that
British interests would now be served by a quick Federal victory." Eind 1967
heeft Shell-BP de zijde van Lagos gekozen door een bedrag van 17 miljoen dollar
over te maken op de Centrale Bank van Nigeria. De oorlog ging nog 2 jaar door
met de hongersdood van miljoenen kinderen. Hoeveel waren er nu nog in leven als
optie E was aangenomen in augustus 1967? Ook de Russen zagen hun kans om hun
invloed in West Afrika te vergroten en stuurde wapens naar de federale troepen
van Gowon. Echter koos Frankrijk de zijde van Ojuwku. Ze hoopten dat Nigeria
uiteen zou vallen in verschillende staatjes. Ze zagen een krachtig Nigeria als
een bedreiging voor de francofone staten in West Afrika. Uit geheime rapporten
is later gebleken dat Frankrijk via de kust en Gabon wapens aan Ojuwku heeft
geleverd. De staat Biafra werd door de volgende Afrikaanse landen erkend:
Tanzania, Zambia, Gabon, Ivoorkust. Sympathiek tegenover Biafra waren Zuid
Afrika, Rhodesia en Portugal.
Uitgeverij GEOPOL
gaat van start. Eind November 1969 ben ik begonnen met een eigen uitgeverij
GEOPOL genoemd. Het EGOproject dat ik gestart ben op maandag 28 april 1969
betekende Experimenteel Geologisch Onderwijs . De geopolitiek speelde hierbij
een grote rol, vandaar dat ik GEOPOL als naam heb bedacht voor mijn uitgeverij.
Ik heb daarbij de medewerking gekregen van mijn vrouw die vele teksten heeft
getikt en gecorrigeerd. Op mijn zolder heb ik met een stencilapparaat de uitgave
van vele bulletins en geschriften verzorgd. De kosten van druk en verzending
heb ik voor eigen rekening genomen. Trouwens het gehele EGOproject heeft, vanaf
1999 tot op de huidige dag, heeft zijn weg gevonden op het internet
www.egoproject.nl
12 December 1969. De eerste uitgave van het GEOPOL BULLETIN gaat
over de oorlog in Nigeria . Ik heb daarbij de medewerking gekregen van Pedro van
Meurs, die trouwens het tweede nummer van het GEOPOL Bulletin geheel voor zijn
rekening heeft genomen.
OLIE UIT NIGERIA VAN VITAAL BELANG VOOR WEST
EUROPA
Om het vitale belang aan te tonen van de Nigeriaanse olie voor de West Euorpese
economie, worden in dit artikel basis feiten beschreven, die zijn ontleend uit
een aantal vaktijdschriften voor olie geologen. De olie-invoer in West Europa
bedroeg in 1968 ruim 480 miljard liter. Hiervan kwam 53% uit het Midden Oosten,
36% uit Lybië, Algerije en Nigeria en de rest voornamelijk uit Rusland en
Venezuela. Vooral voor Groot Brittannië speelt de Nigeriaanse olie een niet te
onderschatten rol. Nigeria leverde in het begin van 1967 10% van de Britse olie.
Met de toenemende politieke instabiliteit van het Midden Oosten moet
worden gezocht naar een diversifikatie van de olie gebieden. Ook door de EEG
wordt een dergelijke politiek gevolgd, hetgeen mooi blijkt uit het feit dat
Europese Gemeenschappen het er in 1964 reeds over eens waren dat het hoofdthema
van de olie- politiek moest zijn : "een gemeenschappelijk beleid dat een zeer
gedifferentieerde bevoorrading tegen zo laag en zo stabiel mogelijke prijzen
waarborgt". Vergeleken met het Midden Oosten zijn de transportkosten voor de
Nigeriaanse olie relatief laag te noemen. Door de sluiting van het Suez kanaal
wordt momenteel een deel van de olie vanuit het Midden-Oosten rond Zuid Afrika
met mammoettankers vervoerd en nemen de transportkosten ten gevolge van deze
lange aanvoer route naar West Europa 30% van de prijs voor hun rekening. Behalve
de gunstige ligging van Nigeria t.o.v. Europa is de kwaliteit en de kwantiteit (
vooral van de aangetoonde reserves) zeer goed te noemen. Men, verwacht zelfs dat
Nigeria het derde olieland ter wereld zal worden. De Nigeriaanse olie heeft
vrijwel geen zwavel i.t.t. de olie vanuit het Midden Oosten met een hoog zwavel
gehalte. Men heeft behoefte aan "schone" olie (weinig zwavel) die weinig
"smerige"afvalstoffen opleveren . Dit geeft weer een goede
onderhandelingspositie bij het zoeken naar de vestiging van raffinaderijen in
dicht bewoonde gebieden (Progil,Arnstercjam). De olie is behalve "schoon"ook
"licht". Men zegt wel dat men de olie nauwelijks behoeft te kraken en zo in een
diesel motor kan verbranden. Nigeria heeft verder het grote voordeel, dat bij
het zoeken naar nieuwe oliebronnen de kans op een succesvolle boring ruim 50%
bedraagt, d.w.z op de 2 boringen 1 raak. Een zeer gunstig aspect, als men
bedenkt dat een verhouding van negen op 1 normaal genoemd mag worden. De
productiviteit van de producerende putten is zeer hoog (op de zesde plaats van
de wereld ranglijst). Tot eind 1967 zijn ongeveer 300 putten in productie
gebracht met een opbrengst van ruim 240.000 liter per dag per put. In de
Verenigde staten zijn putten met een dagopbrengst van 4800 liter al winstgevend.
De aangetoonde reserves schijnen bijzonder hoog te zijn. Het is niet voor niets
dat nog begin 1969 SHELL-BP een nieuwe investering heeft gedaan van maar liefst
450 miljoen gulden en daarmede het totaal investeringsbedrag te brengen op rond
1 miljard gulden .

Oliebronnen Nigeria en de gebieden van de diverse oliemaatschappijen (Geopol bulletin 12 december 1969)
Dat de verwachtingen hoog gespannen waren in het begin van dit jaar blijkt uit de prognoses voor eind 1969 van 128 miljoen liter (ver boven het voor oorlogse peil) en voor midden 1970 reeds 160 miljoen liter per dag. Onbevestigde berichten spraken zelfs voor 1972 van een productie van 400 miljoen liter en voor 1975 800 miljoen liter per dag. Dat is net zo veel als 12% van de huidige wereld productie. Veelbetekend is de verklaring van de Minister van Financiën van de federale regering te Lagos dat de exportwaarde in het jaar 1978 uit de olie industrie voor Nigeria beraamd is op 3 miljard gulden Dit is te meer zo hoog daar men goed moet realiseren dat de royalties voor elke liter olie de federale regering slechts 11/4 cent oplevert ( f 2,- per barrel). In eind 1966 was de netto opbrengst 300 miljoen gulden van 24 miljard liter olie. Normaal zijn de olie maatschappijen gewend om 2 cent per liter te betalen. De lage royalties zijn een niet te verwaarlozen voordeel voor de oliemaatschappijen. Uit de hier gepresenteerde feiten kan men aannemen dat de olie uit Nigeria van vitaal belang is voor onze westerse economie. Uit de grafiek - waarin de olieproduktie per dag in Nigeria is uitgezet tegen de tijd - ziet men twee scherpe dalingen in de opwaartse gerichte tendens.

Productie curve van de oliewinning in Nigeria . (Geopol bulletin 12 december 1969)
De eerste daling is te verklaren door het
uitbreken van de burgeroorlog in juni 1967. Generaal Ojukwu had kort tevoren
Oost Nigeria uitgeroepen tot de onafhankelijke republiek BlAFRA. Hij had
daarmede 5/6 van alle Nigeriaanse olie onder controle. De grootste
belanghebbende SHELL-BP bood onder protest Ojukwu een symbolisch bedrag van 2,5
miljoen gulden. Dit bedrag is echter nooit betaald, aangezien de Britse Minister
van Financiën, het verzoek van SHELL-BP om toestemming te krijgen het
bovengenoemde bedrag op de rekening: van Biafra in Zwitserland over te maken,
van de hand wees. Ojukwu kreeg echter geen gelegenheid om zijn troefkaart uit te
spelen. Zijn tegenspeler Generaal Gowon, leider van het federale bewind in Lagos
slaagde erin de oliehaven Port Harcourt met zijn kleine marine (met grotendeels
in Nederland gebouwde schepen) te blokkeren. Eind 1967 hebben SHELL-BP echter de
zijde van Lagos gekozen, door een bedrag van rond 62 miljoen gulden over te
maken op de Centrale Bank in Nigeria. De oliemaatschappijen begonnen in 1968 de
schade te herstellen en konden de produktie gedurende het jaar 1968 en vooral
begin 1969 weer goed op gang krijgen (zie opgaande lijn in de grafiek). Begin
1969 kon het vooroorlogse peil weer worden bereikt. De Biafranen waren op een
klein stukje grond terug gedrongen en vormden geen directe bedreiging voor de
belangen van de oliemaatschappijen. Eind mei 1969 kwam er in de situatie een
plotselinge verandering. De Zweedse Graaf Von Rosen had Ojukwu kunnen overtuigen
van zijn operatie BlAFRA' s Baby, door met kleine vliegtuigen (minicons) de olie
installaties en federale vliegvelden aan te vallen. Het effect is zo groot
geweest dat de olie productie zeer snel is teruggelopen.

De vliegtuigen ingezet in de oorlog in Biafra door graaf von Rosen
Biafra's babies genoemd
Onofficiële berichten spreken zelfs van een vrijwel stil staan van de
olieproduktie in Nigeria. Indien geen spoedig einde aan de
oorlog zal komen zal de neergaande tendens van de kurve uit de grafiek zich
verder kunnen voortzetten. Indien de oorlog vandaag zou stoppen is het productie
verlies aan olie door de gewijzigde Biafraanse taktiek globaal te schatten op 80
miljard liter. Zoals uit de grafiek blijkt werd reeds een zelfde verlies geleden
in de periode van Juni 1967 - begin -1969: totaal dus een verlies van 160
miljard liter ongeveer net zoveel als de wereldproductie gedurende een maand.
Het betekent verder een derving van inkomsten voor Nigeria van 2 miljard gulden
en een niet te schatten bedrag voor de oliemaatschappijen. De recente toegenomen
belangstelling in regeringskringen van de westerse wereld wordt onder meer
veroorzaakt door de ongerustheid over de bij zonder hachelijke situatie voor de
olie industrieën dan door louter humanitaire beweegredenen.
Hoe het ook moge zijn, het is noodzakelijk, dat iedereen die zich het lot van de
miljoenen mensen in nood aantrekt probeert de regeringen en de
oliemaatschappijen aan te tonen, dat zij bij machte zijn om redding te brengen.
Zij kunnen zich nu niet meer verschuilen door te beweren, dat er alles aan
gedaan wordt en dat zij ook machteloos zijn. Verzuimt men in de komende weken de
Biafraanse bevolking daadwerkelijk te hulp te komen dan zijn wij medeplichtig
aan het uitroeien van mensen terwille van economische belangen.
Einde artikel in Geopol bulletin nummer 1
13 december 1969 Artikel Algemeen Handelsblad
op voorpagina met als kop: Nigeria
wellicht ooit derde olieland ter wereld.
Ik ben er in geslaagd om het artikel van Geopol, in iets gewijzigde vorm, onder
te brengen op de linker voorzijde van de voorpagina van Algemeen Handelsblad. Ik
heb het gepubliceerd niet onder mijn naam maar van een medewerker. Het is
vrij zeker dat niet ons Geopol artikel de woede heeft opgewekt van de
president-directeur van de N.V. Koninklijke Nederlandsche Petroleum
Maatschappij de heer Ir L.E,J. Brouwer, maar het artikel
in het Algemeen Handelsblad van 13 december 1969. Hij schreef mij een boze brief
op 23 december 1969, waarin hij alleen refereert naar ons Geopol bulletin, maar
met geen woord rept over het artikel in het Algemeen Handelsblad*). Ik heb via
via vernomen dat dit artikel in alle haast is overgeseind en vertaald naar het
hoofdkantoor van de SHELL in Londen. Ik kan me niet indenken, dat ware het
artikel niet in het Alg. Handelsblad was gepubliceerd, hij deze brief aan mij
niet geschreven zou hebben. Uit onze artikelen blijkt namelijk zonneklaar dat
Nigeria veel te weinig geld beurt voor zijn olie en hoe de oliemaatschappijen de
schuld dragen aan de genocide in Biafra. Ik heb aan de hoofdredacteur de heer
H.J.A. Hofland van het Alg. Handelsblad een tweede artikel aangeboden, maar dat
zag hij niet zitten. Ik denk dat hij van de SHELL wel het een en ander te horen
heeft gekregen.
*) 23 december brief van President- directeur Nederlandse
Shell. Hier volgt de woedende brief van de
President-directeur van de N.V. Koninklijke Nederlandsche Petroleum
Maatschappij Ir L.E.J. Brouwer dd 23 december die ik van
hem mocht ontvangen

Het begin van de brief van Ir L.E.J. Brouwer
Amice, Met stijgende verbazing las ik de Geopol documenten, en nu eindelijk de afzender zich meldt haast ik mij den heten naald te koelen. Ik had al met enige onrust Uw naam op 'een der documenten gelezen, en met dankbaarheid het verdwijnen uit het tweede geconstateerd..Maar ik neem aan dat Gij U toch niet zonder meer van deze literatuur distantieert en daarom schrijf ik maar. Wat mij vooral in deze paparassen treft is de naïviteit. Niet op het gebied der politiek conclusie, want op dat gebied is iedereen naïef, die niet zelf praktiserend is, en kan alleen maar spreken van méér of minder naiëf. Maar op het gebied van hantering van bronnen en van gegevens. Dat een pril ventje (als v.M waarschijnlijk is) zich in zijn bronnen verdrinkt pleit voor zijn dorst. Maar een man met zolang en hoogwaarde wetenschappelijke ervaring zooals gij zelf bent, een gerespecteerd lid van een respectabel gilde, zóó onervaren met cijfers en halve gegevens te zien omspringen, doet mij met smart denken aan de astronomen die de zon om de aarde lieten draaien, terwijl ze al middelen hadden om 't tegendeel te bewijzen. Zooals ik ieder maal aan Wanda Jablonski (dochter van een geoloog, eigenaresse van P.I.W.) zeg, wanneer ik haar zie: Haar blad Petrol. Int. Weekly is de duurste en meeste systematische misleiding die over de Intern Petr. Industrie gepubliceerd wordt. Het lezen is voor oningewijden zóó gevaarlijk dat het in ons bedrijf aan dezulken verboden wordt, op straffe publiekelijk incompetent te worden verklaard. En zelfs bij ware cijfers is rechtlijnigheid slechts bij uitzondering de betrekking die de variatie van 2 onderling afhankelijke variabelen beheerst. Dat zou een ervaren petroloog en tectonicus moeten weten, niet natuurlijk de man die over (sic) de oliepolitiek promoveert (over wat?). Iemand helpt zijn promotor, hoop ik, want zich zelf zal hij op deze manier nooit leren helpen. Ik hoop dat gij zelve zoowel als uw vrouw een goed Kerstfeest en een succesvol 1970 zult hebben. en dat wij elkaar over nuttige onderwerpen met nuttig gevolg zullen spreken in dat beste van alle jaren. Met veel groeten L.E.J. Brouwer
Ik was na het lezen van deze brief geïnteresseerd in de gemoedstoestand van
de heer Brouwer vandaar dat ik een grafologe bereid heb gevonden voor een
analyse van deze brief
Grafologische studie van de brief van Ir L.E.J. Brouwer van 23/12/69
(Uitgevoerd door de grafologe mevrouw ter Haar-Craandijk)
Intelligent, recht op zijn doel af, dualistisch: naar binnen gekeerd, poëtisch,
zoeken van geestelijke vrijheid, en gehaaste levens trant , makkelijk pratend,
ongrijpbaar, goed aanvoelend, voelt wat anderen denken, kan goed luisteren, kan
afstand nemen van de problematiek.
Zit tussen 2 stoelen in, van de ene bewustzijnsfase naar de andere, sterk
geestelijk combinatie vermogen, logisch denken. Intuïtief aanvoelen, het zgn.
Fingerspitzen gefühl, dominant. Door grote intuïtie pikt hij dadelijke de
belangrijkste zaken eruit, doch gunt zich niet de tijde om deze geestelijk in
zich zelf te verwerken, zodat hij zich steeds gehaast door het leven beweegt en
overal diplomatiek doorheen laveert. Dit leidt tot een sterk onbewust leven,
zeer slordig leven. Hierdoor is hij niet zeker van zich zelf, aan de ene kant
wil hij vast houden aan zijn oude visie, nieuwe stromingen en ideeën worden
door hem dwangmatig getracht onder te brengen in zijn oude denkpatroon. Het
niet-volledig slagen hierin kan hij diplomatiek wegstoppen en verbergen. Maar
door het afwezig zijn van zijn bezinning en het slecht uitspelen van zijn grote
troefkaart: intelligentie, rechtlijnig denken, kan hij niet voorkomen dat op
sommige momenten het verschil tussen verstand en gevoel - zijn onbewuste strijd
- te groot wordt en daardoor emotioneel losschiet. Een teleurgesteld en
argwanend mens. Onbewust van het feit dat hij mensen pijn doet en zijn omgeving
consumeert ( Zie afnemen van marge kantlijn),
afname van respect voor de medemens omdat hij het gevoel heeft dat zijn
zwakheden naar buiten komen, de spanning te groot wordt en als reactie daarop de
mensen gaat intimideren en consumeren. Gezien ook de grote K van IK in
tegenstelling tot de K van politiek. Meerderwaardigheid gekoppeld aan
minderwaardigheidscomplex en ziet in sommige gevallen ergens tegen op.
Analyse brief in het bijzonder. In het begin boos maar beheerst en de bedoeling
gehad om mij tot de orde te roepen. Halverwege echter toen hij het over het blad
Petr. Int. W. had is hij
losgeschoten.
Dit kan veroorzaakt zijn door zijn opgekropte
woede omtrent publicaties met halve gegevens zoals die al jaren lang worden
gepubliceerd en zijn onmacht om hier iets aan te doen of/en door de tragiek van
Biafra en/of het teleurgesteld zijn in een vriend en/of het pedante gedrag van
v. Meurs. In ieder geval is het duidelijk dat zijn emoties te groot werden en
vuil is gaan spuiten. Het lijkt alsof zijn woede als hij het over van M. heeft,
nog groter wordt. In de
laatste alinea roept hij zich zelf weer tot de
orde alhoewel de gemoedstoestand tijdens het begin van zijn brief veranderd is.
Noot: In het verleden heeft Brouwer altijd veel interesse mijn
wetenschappelijke publicaties gelezen en mij daarvoor steeds schriftelijk
bedankt *).Ook heeft hij mij uitgenodigd na de Maagdenhuis bezetting voor een
etentje te zijnen huize met mijn vrouw, om te horen hoe ik over alles dacht.
*) 24 januari krijg ik een brief van Ir L. E.J. Brouwer "Mijn hartelijke
dank voor de toezending van twee overdrukken, waarvan ik voorlopig nog alleen
heb bekeken de Mobiliteit van de aardkorst. Ik merk wel, dat mijn terminologie
verouderd is, maar ik kan met mijn gebrekkige woordenkennis nog net meekomen, en
ik heb met veel plezier, zij het ook zonder veel critiek, gelezen. Veel succes
op dit en ander gebied! Met de beste groeten ook aan Uw vrouw".(Het betreft hier
mijn publicatie Mobility of the earth's crust: a comparison between the present
and the past. Tectonophyiscs , 6, (3) p.177-206, 1968)
14 december 1969 Discussie met Shell in Den Haag. In het Gebouw van Amicitia in Den Haag heeft een discussie plaats gevonden tussen Pedro van Meurs met de Heer Vas Nunes, directeur van Shell Nederland en zijn perschef de Heer Leo. Deze discussie viel bij de Shell niet in erg goede aarde, temeer dat grote delen van deze discussie door de KRO TV de volgende dag werden uitgezonden.

Links: Pedro van Meurs, de geologie student waarmee ik samen heb gewerkt om de belangen van de westerse oliemaatschappijen in de Biafra oorlog aan te tonen. Rechts de heer A.D. Vas Nunes directeur van de SHELL-NEDERLAND
22 december 1969. Debat Tweede Kamer over Biafra. De 35ste vergadering van de Tweede Kamer der Staten Generaal ging over de nota betreffende activiteiten van de Nederlandse regering inzake de zaak-Biafra. Tijdens deze kamerdebatten kwam de relatie van de olie en Biafra maar heel pover uit de verf en de minister van Buitenlandse Zaken wist het zelfs te bestaan om de gegevens door de Shell aan hem verstrekt nog volkomen onjuist te gebruiken in antwoord op vragen van kamerleden, zonder dat deze laatsten dit merkten. Ik citeer uit de notulen van deze debatten de antwoorden van Minister Luns op vragen van kamerleden

Minister van Buitenlandse Zaken Josef Luns tijdens het debat over Biafra
Minister Luns: Door de geachte afgevaardigden de heren Dankert en Mommersteeg
is gesproken over het belang van de Nigeriaanse olie-industrie, dat zou zijn
gelegen in de voorziening van materialen vanuit Nederland en over de
mogelijkheden ter zake om druk uit te oefenen. Ik wil in dit verband erop
wijzen, dat Nederland op het gebied van onderdelen voor herstel c.q.
instandhouding van olie-installaties weinig produceert en nog minder exporteert.
Ik ontving, evenals een aantal kamerleden daarover van de zijde van de Shell
enige gegevens. Wat uit Nederland werd ingevoerd was voornamelijk klein drijvend
materieel, personeelsboten, boeien en sleepboten, materieel dat dus nauwelijks
als speciaal voor de olie-industrie bestemd kan worden gekwalificeerd. Het is
derhalve een misvatting dat Nederland vitale onderdelen voor de olie-industrie
aan Nigeria zou leveren. Wat Nederland levert kan terstond overal elders worden
besteld en verkregen. Shell-Nederland.
Einde citaat uit notulen kamer debat over Biafra 22 december 1969.
Commentaar op het debat over Biafra van 22 december in d e Tweede Kamer
Inderdaad heeft Luns de gegevens van de Shell ontvangen. Immers de Heer Vas
Nunes heeft zoals we gezien hebben tijdens de discussie van 14 december 1969 het
gehad over het samenstelling van het materiaal dat Nederland geleverd zou
hebben aan Nigeria. In zijn brief van 23 december worden deze materialen nog
expliciet genoemd. "De leveranties bestonden voornamelijk uit klein drijvend
materieel, personeelsboten, sleepboten en een éénpuntsmeerboei in 1968".De vraag
die ik me nu gesteld heb : "Is - volgens minister Luns - éénpuntmeerboei geen
vitaal onderdeel voor de olie-industrie van Nigeria geweest"?. Uit de volgende
gegevens zal blijken dat een éénpuntmeerboei wel degelijk een zeer vitaal
onderdeel is voor de olie-industrie in Nigeria. De minister Luns heeft de
Tweede Kamer verkeerd voorgelicht door klakkeloos de Shell gegevens over te
nemen
In de New Scientist van 20 November 1969 staat het volgende over deze
éénpuntmeerboei te lezen:
"Large oil tankers of 100 000 tons and more present a major handling problem.
Not only do they need deepwater moorings and complex pipeline systems, they also
need berthing structures that can withstand the bump as the - tanker berths and,
of course, room tof manoeuvre. A 200000 ton tanker going at fuIl speed needs 2.5
miles stopping distance. J. M. Langeveld, head of the Civil Engineering Division,
Bataafse Internationale Petroleum Maatchappij N .V., described one type of
terminal-the single mooring buoy-which would seem to solve some of the problems
associated with water depth and collision hazards, but it is system needs longer
and more complex pipelines. A big advantage of the single buoy - held in
position by eight anchorlines- is that the pipelines and vessels moored to it
can swing freely, to point as wind and current degree. As bigger tankers come
into service the off-shore buoys seem more attractive. They can be situated so
as to minimize dredging requirements and interruptions due to bad whether."

Een éénpuntsmeerboei bezig met het overbrengen van olie naar een supertanker ver voor de kust van Nigeria
Tijdens de debatten in de Tweede Kamer over Biafra bleek, dat de kamerleden alsmede onze minister van Buitenlandse Zaken waren benaderd door de Shell. De Heer Vas Nunes richtte een dag later, 23 december, een schrijven aan personeelsleden, waarin hij een antwoord gaf op de emotionele aanvallen. De uitzendingen van de AVRO in november, de GEOPOL bulletins als de vele artikelen in de pers, de discussie van 14 december in den Haag zijn de aanleiding geweest van de heer Vaz Nunes om een brief dd 23 december 1969 te schrijven aan alle medewerkers en gepensioneerden van de maatschappijen der Koninklijke/Shell Groep in Nederland *)
*) 23 december 1969 Brief van de Directeur van Shell- Nederland aan alle
medewerkers en gepensioneerden van de maatschappijen der Koninklijke/Shell Groep
in Nederland
"De laatste tijd is de naam van Shell herhaaldelijk genoemd in publikaties
in de pers en via radio- en t.v.-uitzendingen over het conflict in Nigeria.
Daarbij zijn zeer emotionele aanvallen gedaan op het beleid van onze
maatschappijen in deze kwestie en zelfs is er een beroep gedaan op ons personeel
om door staken het terugtrekken van Shell uit Nigeria te bewerkstelligen in de
hoop, op deze wijze een snelle beëindiging van het conflict te kunnen afdwingen.
Daarom wil ik U graag een overzicht van de werkelijke omstandigheden geven,
opdat U voor zichzelf een oordeel kunt vormen. Ik wil daarbij voorop stellen dat
ook wij diep bewogen zijn door het menselijk leed dat deze stammenoorlog
veroorzaakt en dat wij van harte willen meewerken aan alle reële pogingen aan
deze tragedie een einde te maken. Wij zijn er evenwel van overtuigd dat de
suggesties die tot dusverre van diverse goedwillende maar lang niet altijd
deskundige zijden zijn gedaan, geen van alle tot het beoogde doel kunnen leiden.
Daar is allereerst de bewering dat de oorlog in Nigeria verlengd wordt doordat
Shell zijn werkzaamheden aldaar niet heeft gestaakt en op die manier de zaak van
de Federale regering zou steunen. Shell-BP Nigeria (waarin Shell voor 50%
deelneemt) is een particuliere onderneming die in een dergelijke zuiver
politieke zaak niet tussenbeide kan en mag komen. Dit zou in strijd zijn met de
fundamentele regel, dat het internationale particuliere bedrijfsleven, wil het
zijn taak kunnen uitvoeren, zich geheel afzijdig van alle politieke conflicten
dient te houden. Door op eigen gezag - en niet, bijvoorbeeld, op last van de
Verenigde Naties - onze produktie stop te zetten, zouden wij nl. wel degelijk
partij kiezen, en wel tegen Nigeria, hetgeen wij evenmin mogen doen. Dit zou tot
gevolg hebben, dat wij alom in de wereld het vertrouwen zouden verliezen dat wij
te allen tijde onze afspraken - met regeringen, bedrijven of particulieren - tot
produceren of leveren nakomen, zonder ons onder politieke druk te laten zetten
door wie ook of om welke redenen ook. Zou de gehele olie-industrie in Nigeria
zich terugtrekken (waarbij men in aanmerking moet nemen dat alleen al de Gulf
thans een derde van de produktie in het onbedreigde West-Nigeria voor zijn
rekening neemt) dan betekent dit dat de Federale regering niet meer dan ongeveer
15% van haar totale deviezen inkomen zal moeten missen. Daarmee wordt de oorlog
zeker niet gestopt - ten hoogste wordt de ellende van het overige deel der
Nigeriaanse bevolking groter, want op de leveranties voor de burgerbevolking zal
eerder worden bezuinigd dan op die voor de militairen. Verder wordt hier en daar
druk uitgeoefend op toeleveringsbedrijven en transportondernemingen om
leveranties voor de olie-industrie in Nigeria stop te zetten. Het Nederlandse
aandeel van de materiaal-leveranties voor de aardolie-industrie in Nigeria is
(wat betreft Shell) niet meer dan 8%. In totaal werd aan
Shell-BP Nigeria tot nu toe in dit jaar voor fl. 84 miljoen geleverd . Het
Nederlandse aandeel daarin bedroeg fl. 6,3 miljoen en had in hoofdzaak
betrekking op een aantal kleine vaartuigen, als sleepboten en personeelsbootjes,
wat chemicaliën en (in 1968) een éénpuntsmeerboei. Het belangrijkste materiaal,
zoals buizen voor pijpleidingen,boormateriaal en putafsluiters, wordt niet in
Nederland vervaardigd. De andere in Nigeria werkende maatschappijen plegen nog
minder in ons land te kopen. En de uit Nederland afkomstige goederen zijn zonder
twijfel op korte termijn ook uit andere landen te betrekken. Wij hebben grote
belangen In Nigeria belangen die alleen tot hun recht kunnen komen wanneer er
vrede in dat land komt. Een werkelijke vrede en niet een soort bezetting öf
overheersing van één deel van de bevolking door het andere. Hoe groot wij ook in
vele opzichten zijn, het is goed hier duidelijk te stellen dat in dit conflict -
waaraan zelfs de Verenigde Naties en verschillende andere internationale
organisaties geen eind hebben kunnen maken - ook wij machteloos zijn. Ik hoop
dat ik U met deze brief duidelijk heb gemaakt, dat het onmogelijk voor ons is
dit conflict te interveniëren en dat het hoogst onverstandig zou zijn om aan de
verleiding dit toch te proberen, toe te geven"
Mr. A.D. Vas Nunes - Directeur
11 januari 1970 Extra uitgave Geopol.
Samenvatting van alle gebeurtenissen van de de laatste tijd met betrekking op
de oorlog in Biafra (Er komen wel veel herhalingen voor van al eerder in de
hoofdstuk genoemde feiten en gebeurtenissen, maar het geeft wel een goed
overzicht van de oorlog in Biafra)
12 December 1969 verscheen in Geopol Bulletin nr. l een artikel, dat het
vitale belang aantoonde van de Nigeriaanse olie voor de West-Europese economie
en er werd gesteld: ... dat iedereen die zich het lot van miljoenen mensen in
nood aantrekt probeert de regeringen en de oliemaatschappijen aan te tonen, dat
zij bij machte zijn om redding te brengen. Zij kunnen zich nu niet meer
verschuilen door te beweren, dat er alles aan gedaan wordt en dat ook zij
machteloos zijn. Verzuimt men in de komende weken de Biafraanse bevolking
daadwerkelijk te hulp te komen dan zijn wij medeplichtig aan het uitroeien van
mensen terwille van economische belangen. Vandaag, 11 Januari 1970, de dag dat
Generaal Ojukwu Biafra verlaten heeft, wordt hier de beschuldiging van
medeplichtigheid aan de massamoord in Biafra gericht tot de Nederlandse Regering
en de oliemaatschappijen.
1.Beschuldiging aan het adres van de Nederlandse Regering en in het bijzonder
aan de Minister van Buitenlandse Zaken, Mr. J.M.A.H. Luns.
Het debat van de Nota betreffende de activiteiten van de Nederlandse Regering
inzake de humanitaire kant van de zaak-Biafra en haar opvattingen omtrent de
politieke aspecten daarvan (10.466) in de 35ste vergadering van de Tweede Kamer
van Maandag 22 December 1969, werd geopend door de Heer Dankert, die o.m. het
volgende zei: "de derde lijn die Nederland naar mijn mening moet volgen om een
staakt het vuren in Nigeria te bereiken is druk op de partijen in het conflict.
Wij menen dat dit in de huidige situatie vooral druk op Lagos betekent. Mijnheer
de Voorzitter: Wij zijn van oordeel dat daarbij economische pressiemiddelen,
mits deze het tot stand komen van een wapenstilstand kunnen versnellen,
geoorloofd zijn. In dit verband zouden wij graag het oordeel van de Minister
vernemen over het door de geachte afgevaardigden de heren Westerterp en Wierenga
buiten deze Kamer gesuggereerde embargo op onderdelen voor
olie-installaties". Minister Luns heeft ondermeer het volgende
geantwoord:"Herhaaldelijk wordt - dit is ook heden in deze hoge vergadering
gebeurd - de indruk gewekt dat Nederland en uiteraard allerlei andere westerse
landen door het voortzetten van handelsbetrekkingen met Nigeria de oorlog
verlengen, aangezien Nigeria daardoor financieel in staat zou worden gesteld, de
oorlogsinspanning te handhaven. In dit verband wordt dan in het bijzonder de
olie-industrie genoemd en dan kijk ik uiteraard naar de geachte afgevaardigde de
Heer Bakker, die, zoals hij vanmiddag heeft gezegd, zodra hij op de televisie
iets over Biafra ziet reeds olie ruikt. Hij zou een mooie toekomst in de
parfumindustrie tegemoet gaan. Deze olie-industrie wordt dan afgeschilderd als
het plechtanker van Nigeria, dat als het maar even zou willen meewerken,
terstond de ineenstorting van Nigeria, althans financieel? zou bewerkstelligen
en zo de oplossing voor het gehele vraagstuk in de hand zou werken. Het is niet
goed mogelijk vol te houden, dat deze of gene economische activiteit of
transactie in het bijzonder tot partijdigheid in de strijd moet leiden.
Uiteraard moet Nigeria? evenals Biafra? zijn wapenaankopen financieren, hetzij
door contante betaling, dan wel door het aangaan van kredieten of door het doen
van politieke beloften. Uiteraard zullen voor die contante betaling gelden benut
kunnen worden, welke uit handelsrelaties met derde landen zijn voortgekomen. Het
voortzetten van het normale handelsverkeer is echter juist de methode om een
afzijdige houding in het geschil te nemen, aangezien afsnijding van de
handelsbetrekkingen met Nigeria een duidelijke pro-Biafraanse daad zou kunnen
worden beschouwd, aangezien dit neerkomt op economische sancties tegen Nigeria".
In hoeverre had het selectief embargo van Nederland voor Nigeria iets kunnen
uithalen? Dit selectief embargo betreft een embargo op onderdelen voor
olie-installaties. In hoeverre is de Tweede Kamer c.q. het Nederlandse volk
misleid, zodat het embargo-voorstel van de heren Westerterp (KVP) en Wierenga
(PvdA) van de tafel werd gepraat en een motie van de heren van der Spek, van der
Lek en Gortzak, luidende: "verzoekt de regering de handelsbetrekkingen met
Nigeria op te schorten, zolang de Nigeriaanse regering niet instemt met een
onvoorwaardelijk staakt het vuren, weggestemd kon worden"?
a) Financiële positie van Nigeria in het algemeen: De financiële positie
van Nigeria was in Juni 1969 slecht, zoals wordt bericht in de Standard Bank
Review, November 1969. Hoe de toestand in de daarop volgende maand was wordt
duidelijk, als er geschreven kan worden: "dat alle financiële reserves van
Nigeria met hypotheek zijn belast". Dat een land zijn wapen-aankopen moet
financieren is duidelijk. Maar dat handelsbetrekkingen dat mogelijk moeten
maken, als het land zijn normale import niet eens financieel kan dekken, brengt
het dat land in een afhankelijke positie. "The published figures of the foreign
exchange reserves at the end of July at Nig. pound 53.4 mn show no material
change but there has been a marked increase during the past three months in the
time-lag before payments awaiting foreign exchange cover are made and it is
evident that the reserves are fully mortgaged". (Uit de Standard Bank Review?
December 1969).
b) Hoe belangrijk de olie-industrie als bron van inkomsten voor Nigeria is,
kan worden aangetoond aan de hand van cijfers.
Uit deze cijfers blijkt het volgende: De olie-winning in het zuidelijk deel van
Nigeria en Biafra had een gevoelige, zoniet afdoende klap gekregen door de
aanvallen van de vliegtuigjes van de Zweedse Graaf Von Rosen. Daarmee stond de
oliewinning op zo'n laag pitje, dat de inkomsten hieruit een bedreiging gingen
vormen voor het nationale inkomen van Nigeria. Tot dat ogenblik in Mei 1969
waren die inkomsten geleidelijk gestegen. En wel in die mate, dat het overschot
op de handelsbalans overeenkwam met het getal, dat door de olie werd opgebracht.
In cijfers (Econ. Rev. Oct. 1969): in Mei 1969 bedroegen de inkomsten uit de
olie in Nigeriaanse Ponden11.5 miljoen. Het overschot op de handelsbalans was op
dat moment: in Nigeriaanse Ponden 10,6 miljoen. Ter vergelijking b.v. in de
periode Januari-Maart 1968 (gemiddeld per maand): Inkomsten uit de
olie-industrie: Nigeriaanse Ponden 1,2 miljoen en een overschot op de
handelsbalans van Nigeriaanse Ponden 1.7 miljoen. Cijfers zijn slechts bekend
tot Mei 1969. Feiten zijn, dat de inkomsten na deze datum aanmerkelijk
terugliepen, door optreden van de Biafraanse luchtmacht.
c) Welke onderdelen kunnen vitaal worden geacht voor de olie-industrie?
Minister Luns beweert: (kort samengevat) dat Nederland voornamelijk klein
drijvend materiaal naar Nigeria heeft uitgevoerd. Hij voegt daaraan toe:
"materiaal, dat nauwelijks als speciaal voor de olie-industrie bestemd kan
worden gekwalificeerd". De informatie voor dit antwoord aan de Kamer in de 35ste
vergadering op 22 December 1969 inzake 'Nota betreffende activiteiten van de
Ned. regering inzake zaak-Biafra haalde de minister uit een schrijven van de
SHELL, die overeenkomt met de soortgelijke brief van SHELL Nederland n.v. -
Rotterdam, d.d. 23 December 1969, ondertekend door de directeur mr. A.D. Vas
Nunes, verzonden aan alle medewerkers en gepensioneerden van de maatschappijen
der Koninklijke/SHELL groep in Nederland. Uit deze vergelijking blijkt, dat
SHELL Nederland schrijft:... en (in 1968) een éénpuntsmeerboei, terwijl minister
Luns spreekt over: ... boeien en ... Er is - aangenomen dat de gegevens
van SHELL juist zijn - sprake van "een éénpuntsmeerboei". Om aan te tonen, dat
het hier wel degelijk om een vitaal onderdeel van de olie-industrie gaat, het
volgende. De olie-industrie heeft - in 't bijzonder om olievoorraden onder water
te kunnen exploreren - een apparaat ontwikkeld, dat in het water drijft en is
veel minder afhankelijk van getijdenstromingen, klimaatsstoringen als storm,
e.d. (New Scientist, November 1969). Het apparaat is dáárom goedkoop, omdat de
afmeerproblemen en alles wat daarbij komt kijken van een supertanker vele malen
duurder zijn. Het is niet noodzakelijk het apparaat uitsluitend te gebruiken
voor het exploreren van olievelden onder water. Het enige kostbare van dit
apparaat zijn de aansluitende pijpleidingen. Het apparaat wordt genoemd: "single
mooring buoy", t.w. de éénpuntsmeerboei. Als SHELL
Nederland in zijn brief schrijft: "Het belangrijkste materiaal, zoals buizen
voor pijpleidingen, boormateriaal en putafsluiters, wordt niet in Nederland
vervaardigd" betekent dit niet direct een kleinering van het belang van de
éénpuntsmeerboei. Integendeel,men mag aannemen, dat minister Luns bij het lezen
van het woord éénpuntsmeerboei gedacht heeft aan boeien-zonder-meer, drijvende
aanlegsteigers-zonder meer. Minister Luns beweert: (letterlijk) "Het is derhalve
een misvatting, dat Nederland vitale onderdelen
voor de olie-industrie aan Nigeria zou leveren". In het betoog van de heer Den
Uyl van de P.v.d.A. (handelingen van de Tweede Kamer) komt de volgende passage
voor: ... Als men echter let op de bepalingen over het leveren van strategisch
materiaal zijn onze mogelijkheden naar mijn mening bepaald groter dan de
Regering het voorstelt. Als wij willen, kan het. Het is bijvoorbeeld bekend, dat
op het ogenblik bij een Nederlandse scheepswerf een grote drijvende installatie
in aanbouw is voor de afvoer van olie ten behoeve van een van de grote
oliemaatschappijen die in Nigeria werken. Wij hebben hiermede een voorbeeld in
handen van druk die geoefend zou kunnen worden, als wij het wilden en als wij
bereid zouden zijn de consequenties te dragen ... Het gaat hier om het feit dat
Mobil Tanker Ltd. Bermuda aan de Rijn Schelde groep in Rotterdam een opdracht
heeft gegeven tot het bouwen van een
olievoorraadopslagvaartuig van 500.000 Amerikaanse barrels. Het schip kan
vermoedelijk medio 1970 worden geleverd. In hoeverre een
olievoorraadopslagvaartuig van vitaal belang is voor de olie-industrie
zal zelfs de meest argeloze lezer wel duidelijk zijn en in hoeverre een
dergelijk vaartuig " zonder twijfel op korte
termijn ook uit andere landen" (zie brief Vas Nunes) is te betrekken of (in de
versie van minister Luns): "terstond overal elders kan worden besteld en
verkregen" staat te bezien.
d) Welk aandeel heeft Nederland in de
olie-industrie van Nigeria gehad?
Dit was de vraag van de heer Dankert? e.a.: "Kan de minister ons nadere cijfers
verstrekken over de omvang en richting van de Nigeriaanse uitvoer van
olieprodukten ... en over de Nederlandse uitvoer
naar Nigeria... ?" Minister Luns antwoordde aldus: "De olie-industrie in
Nigeria heeft in 1968 voor in totaal 97,3 miljoen gulden ingevoerd, waarvan 14
miljoen gulden uit Nederland. De overige ruim 83 miljoen gulden kwamen uit
andere landen in Europa, uit Noord-Amerika en Japan. Voor 1969 is het bedrag tot
dusver 84 miljoen gulden, waarvan door Nederland geleverd 6.7 miljoen gulden,
dus nog minder dan in het jaar daarvoor".
Bovengenoemde cijfers komen van SHELL Nederland. Als hier wordt gesproken over
"de olie-industrie" kan daarmee uitsluitend de SHELL-BP Nigeria bedoeld worden.
Invoer in Nigeria in 1968: totaal 97,3 miljoen gulden w.v. Nederland 14 miljoen
gulden.
In 1969 (t/m 22/12) totaal 84 miljoen gulden w.v.Nederland 6,7 miljoen gulden.
Ter vergelijking het volgende:Totaal was de invoer van Nigeria uit Nederland in
1968 (t/m Juli) : 28 miljoen gulden,
(t/m Dec.): 59.2 miljoen gulden
1969 (t/m Juli) : 64 miljoen gulden,
(t/m Dec.): onbekend! Maar zoals "Afrika", het
maandblad van het Afrika Instituut van November 1969 schrijft (op pagina 283):
"Van Nigeria namen wij niet minder dan f 89
miljoen aardolie af en voor f 32 miljoen aan
cacao (hogere prijzen!), DE UITVOER NAAR NIGERIA STEEG MET RUIM 100%9 VAN
f 28 MILJOEN TOT f
64 MILJOEN, VOORNAMELIJK BESTAANDE UIT UITRUSTING VOOR DE
OLIEWINNING, MELKPRODUKTEN EN ANDERE LEVENSMIDDELEN
Wie deze cijfercombinatie toepast op de gegevens van minister Luns, zal tot de
conclusie komen, dat zijn aantal van 6,7 miljoen gulden een schromelijke
onderschatting is van de werkelijkheid, zeker met de slotzin: "dus nog minder
dan in het jaar daarvoor'!. Integendeel, men kan zich afvragen of de uitvoer van
produkten voor de olie-industrie niet MEER DAN VERDUBBELD is in het vorige jaar.
Samenvattend: de invoer van Nigeria uit Nederland in 1969 bedroeg:
(t/m Juli) 64 miljoen gulden en dit betekende een
stijging van 100% in vergelijking met dezelfde periode in
1968, dan kunnen we aannemen, dat het 'onbekende getal
over 1969 totaal ongeveer ruim 100 miljoen gulden
moet hebben bedragen, rekening houdende met een afname door de oorlogstoestand.
Het zal iedereen duidelijk zijn, dat ook de materialen, die op de olie-industrie
betrekking hebben, daarvan een evenredig deel uitmaken. Dus de levering door
Nederland is niet NOG MINDER dan in het jaar daarvoor, maar NOG VEEL MEER. Men
kan zich afvragen of de Nederlandse Regering en in het bijzonder de Minister van
Buitenlandse Zaken, Mr. Luns hier de leden van de Tweede Kamer, c.q. het
Nederlandse volk misleid heeft door de wijze waarop hij de belangwekkende vragen
tijdens het debat heeft beantwoord en of dat komt omdat hij onvoldoende was
geïnformeerd óf dat de minister te oppervlakkig van de materie heeft kennis
genomen. Er kan toch gesteld worden, dat met het debat over onderrneer een
eventueel selectief embargo op leveranties aan Nigeria de levens van ontelbare
Biafranen gemoeid waren. Is de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken
tekort geschoten in zijn
ZORGVULDIGHEIDSVERPLICHTING tegenover zijn ambt om zich op de hoogte te stellen
van feiten uit bronnen, die algemeen toegankelijk zijn? Waarom moest deze
Minister zich verschuilen achter onjuiste gegevens en een machteloosheid
voorwenden van de Nederlandse Regering in een zaak van leven en dood in Biafra?
II. Beschuldiging aan het adres van oliemaatschappijen en in het bijzonder
aan de directie van de maatschappijen der Koninklijke SHELL Groep. In een
brief van de directie van de SHELL-Nederland in de persoon van Mr. A.D.Vas Nunes
d.d. 23 December 1969, waarvan de inhoud gedeeltelijk al eerder werd aangehaald
in de beschuldiging aan Minister Luns, staat: a) "
De laatste tijd is de naam van SHELL herhaaldelijk genoemd in publikaties in de
pers en via radio- en t.v. - uitzendingen
over het conflict in Nigeria. Daarbij zijn zeer emotionele aanvallen gedaan op
het beleid van onze maatschappijen in de kwestie. ( - ) Ik wil daarbij voorop
stellen dat ook wij diep bewogen zijn door het menselijk leed dat deze
stammenoorlog veroorzaakt en dat wij van harte willen meewerken aan alle reële
pogingen aan deze tragedie een einde te maken. ( - ) Daar is allereerst de
bewering dat de oorlog in Nigeria verlengd wordt doordat SHELL zijn
werkzaamheden aldaar niet heeft gestaakt en op die manier de zaak van de
Federale regering zou steunen.
Een reactie is hier al op gedaan in de beschuldiging aan de Minister van
Buitenlandse Zaken, MIN. Luns op de vraag, 'Hoe
belangrijk is de olie- industrie'
b) In de brief staat verder :" SHELL-BP Nigeria ( waarin SHELL voor 50%
deelneemt ) is een particuliere onderneming die in een dergelijke zuiver
politieke zaak niet tussenbeide kan en mag komen. Dit zou in strijd zijn met de
fundamentele regel, dat het internationale particuliere bedrijfsleven, wil het
zijn taak kunnen uitvoeren, zich geheel afzijdig van alle politieke conflicten
dient te houden. ( -). Dit zou tot gevolg hebben, dat wij alom in de wereld het
vertrouwen zouden verliezen dat wij te allen tijde onze afspraken - met
regeringen, bedrijven of particulieren - tot produceren of leveren nakomen,
zonder ons onder politieke druk te laten zetten door wie ook of om welke redenen
ook ". In welke mate hebben de oliemaatschappijen in het bijzonder SHELL-BP zich
met de politiek van Nigeria bemoeid ? Op 21 Juni
1967 verklaarde de oostelijke provincie van de federatie Nigeria zich
onafhankelijk en noemde zich de republiek Biafra. Toen werd ongeveer 60% van de
olie in Biafra gewonnen. " De maatschappijen kregen
tot 28 Juni 1967 de gelegenheid hun betalingen in te dienen. Het ging hier
voorlopig om een bedrag van 70 miljoen gulden te ontvangen van SHELL-BP en
SAFRAP. Lagos verklaarde uiteraard dat deze betalingen via de Federale Regering
hoorden plaats te vinden. Gowon trachtte aanvankelijk de afscheiding met
economische middelen te bestrijden. Hij blokkeerde met een kleine marine de
haven van Port Harcourt, doch niet voor olie. Op 5
Juli zouden de maatschappijen bereidheid hebben getoond aan Biafra te betalen.
Diezelfde dag breidde Gowon de blokkade uit tot het olievervoer. Op 7 Juli 1967
vloog de Britse Minister voor Gemenebestzaken naar Lagos om te trachten deze
blokkade ongedaan te maken, want Groot Brittanië had toch reeds te lijden van de
restricties op olie- importen uit de Arabische wereld door het Israelisch-
Arabisch konflikt. De Federale Regering was Londen echter een slag voor, want
het begon op 6 Juli de militaire operaties tegen Biafra. Op 26 Juli werd Bonny
Island door de Federale Regering veroverd. Inmiddels ontstond een konflikt
tussen Biafra en SHELL-BP.Radio- Biafra beschuldigde op 29 Juli de
oliemaatschappijen van dubbel spel. Op 31 Juli deelde Biafra mee dat het de
olie-installaties van SHELL-BP had overgenomen.
De direkteur - Stanley Gray - werd zelfs enige dagen gevangen gehouden. Ook na
de overneming van de SHELL-BP belangen door Biafra bleef de houding van deze
maatschappij echter weifelend. Het succes van het Biafraanse tegenoffensief in
Augustus 1967" zal hier zeker een rol hebben gespeeld. SHELL-BP bood Biafra -
onder protest - ongeveer 2,5 miljoen gulden aan. Dit bedrag is echter nooit
betaald omdat de British Treasury weigerde het bedrag op de rekening van het
Biafraanse regime in Zwitserland over te maken. Het duurde tot eind 1967 voordat
de SHELL-BP aan Lagos zijn rekening betaalde". . Uit de houding van de SHELL-BP
blijkt in deze kritieke toestand in het begin van de Nigeriaanse burgeroorlog,
dat de directie van deze maatschappij gedwongen werd een standpunt in te nemen.
Want toen aanvankelijk Biafra de schijn had voor een idealisme zich naar de
overwinning te willen vechten, ging SHELL-BP uit opportunistische motieven met
de afgescheiden provincie in onderhandeling. Door de tijdwinst zou men wel
ontdekken, wie van de twee de sterkste zou blijken te zijn. Ook het feit, dat de
directeur van SHELL-BP in Nigeria enige tijd gevangen werd gehouden, wijst
duidelijk op het belang van deze figuur in een politiek en militair konflikt.
SHELL-BP werd onder politieke druk gezet en gedwongen partij te kiezen en wel
tegen Biafra. Deze oliemaatschappij steunde daarmee de Federale Regering in
Lagos.
c) In de brief van SHELL NEDERLAND wordt als inleiding op het aangebrachte
feitenmateriaal geschreven: "Daarom wil ik U graag een overzicht geven van de
werkelijke omstandigheden geven, opdat U voor zich een oordeel kunt vormen". In
hoeverre deze "werkelijke" omstandigheden nuttig zijn geweest om de
lezer een oordeel te kunnen laten vormen is al uit het hier voorgaande gebleken.
We halen alleen nog maar even aan: de éénpuntsmeerboei, een vitaal onderdeel van
de olie-industrie, dat in de betreffende alinea niet duidelijk uit de verf komt.
Maar ook de bewering, dat uit Nederland afkomstige goederen zonder twijfel "op
korte termijn" ook uit andere landen zijn te betrekken, moet men nemen voor
zoals het er staat. Deze bewering is oncontroleerbaar, maar toch voor zijn
betoog van belang.
d) Directeur Mr.Vas Nunes schrijft op 23 December 1969: " Wij hebben grote
belangen in Nigeria - belangen die alleen tot hun recht kunnen komen wanneer er
vrede in dat land komt" .De president-directeur van de Koninklijke Shell, Ir.
L.E.J. Brouwer zei in de tweede buitengewone aandeelhoudersvergadering (Dagblad
Trouw,18 December 1969). "Wat de oorlog tussen Nigeria en Biafra betreft, zien
we liever vandaag dan morgen de vijandelijkheden tot een einde komen. Na het
bereiken van vrede verwachten we de produktie in Nigeria snel weer te kunnen
opvoeren", aldus Ir. Brouwer. Hieruit blijkt overduidelijk, dat de
oliemaatschappijen, in het bijzonder de SHELL-BP in eerste instantie belang
hebben bij een snelle beëindiging van het conflict tussen federaal Nigeria en
Biafra. Een snelle beëindiging zou kunnen zijn een snelle vernietiging van
Biafra door een geslaagd offensief en handhaving van de voedsel-leveranties op
het 'ideale'! peil. Of, zoals de Britse ambtgenoot van Minister Luns, Michael
Stewart vandaag 11 Januari 1970 in Londen verklaarde - toen het beslissende
Nigeriaanse offensief dan toch eindelijk was gekomen - : ik ben ervan overtuigd,
dat de oorlog slechts langer had geduurd wanneer Engeland Nigeria niet zou
hebben geholpen, aldus Stewart. Een feit is, dat Engeland ( met Rusland) Nigeria
van de modernste wapens heeft voorzien, die het laatste offensief mogelijk
maakte, een offensief, waarbij ook de landingsstrip bij Uli - het enige
contactpunt tussen Biafra en de hulpverlenende buitenwereld - als militair doel
zwaar werd gebombardeerd. Er is een overeenkomst tussen de redenering van
Minister Stewart en de verlangens van de directie van SHELL-BP.
CONCLUSIE :
De Nederlandse Regering heeft met onvolledige informatie misschien ongewild,
maar daarom niet minder onverantwoordelijk - de publieke opinie misleid. De
Regering heeft economische belangen laten prevaleren boven primaire
levensbelangen van een ander volk, maar diezelfde economische belangen niet
aangewend als pressiemiddel om druk uit te oefenen op een situatie, waarin zij
toch zeker één hand heeft. In hoeverre hier onbewuste koloniale gevoelens een
rol hebben gespeeld is niet te achterhalen. In hoeverre hier racistische en
discriminerende gevoelens de overwegingen om niet tot maatregelen over te gaan -
die de levens van de Biafranen hadden veilig kunnen stellen - een rol hebben
gespeeld is nooit te controleren. Uitspraak Minister Luns: ( In AVRO's
TELEVIZIER,25 Nov.1969) " Ik heb toch wel hoop, dat
als de situatie zo ernstig wordt dat de burgerbevolking in Biafra op het punt
staat om te verdwijnen.. o' dat daarvoor een oplossing komt op het politieke
vlak die een ravitaillering mogelijk maakt. Maar wie alleen al van de hiervoor
genoemde feiten uitgaat, komt tot de conclusie, dat er toch op zijn zachtst
gezegd, slordig met de democratie wordt omgesprongen; zó slordig, dat er al twee
miljoen mensen het slachtoffer zijn geworden, dat de oliemaatschappijen
financiële belangen voorop stellen, zal juist uit het Nigeriaans-Biafraanse
conflict kunnen worden aangetoond, mits alle betrokkenen voor de feiten
openstaan en die willen gebruiken. Want ook de politieke partijen in Nederland,
die het Nederlandse volk vertegenwoordigen middels democratische verkiezingen,
zijn schromelijk in gebreke gebleven en hebben zich om de tuin laten leiden,
door wie of wat dan ook. NU, vandaag zal men wel tot de gedachte komen dat er
meer gedaan had kunnen worden. Maar NU, vandaag zal het te laat zijn voor
miljoenen mensen..
19 januari 1970. Bedankje voor onze Geopol publicatie van 12 december 1970 van de Paus Paulus VI.

22 januari 1970. Gerard van Doorn stelt in een artikel in de Schager courant, dat toen ik de Hoge Raad vroeg om vervolging van minister Luns me tot de verkeerde instantie had gewend. In principe kan een minister wel strafrechterlijk worden vervolgd door de Hoge Raad, maar dat daartoe moet zij een verzoek krijgen van de Tweede kamer of de regering en niet door een willekeurige Nederlander. Het is echter nog nooit in Nederland gebeurd.
22 januari 1970 Artikel in Deventer
Courant, ooggetuige verslag van een man uit Biafra
DEVENTER. - Het proces dat dat de Booy, hoogleraar geologie
aan de V.U. in Amsterdam minister Luns heeft aangedaan tegen diens uitspraak
dat geldinzamelingen voor Biafra geen enkel nut hebben, is volgens mij een
goede zet. Onze minister heeft bepaalde inlichtingen verzwegen en is het
schijnbaar eens met de federale regering. Zijn mening is wel te verklaren, want
Huize Luns heeft grote Shell-aandelen. Ik spreek nu niet uit naam van de
organisatie, die ik hier vanavond vertegenwoordig, alhoewel ik vermoed dat de
Joint Church Aid hierin wel achter me zal staan. De politiek die de Shell in
Biafra heeft gevoerd is bijzonder smerig. Ik ben ooggetuige geweest.
Deze verklaring legde de heer Wil Brom, uit Amstelveen, gisteravond in de
Jongerensociëteit Malum Malo af voor een handje vol belangstellenden. Wil Brom,
station-manager op de vliegbaan Sao Tomé in Biafra en Raphaël Agoha, Biafraan,
woonachtig in Wageningen, gaven een duidelijk historisch overzicht van een
oorlog tussen twee volkeren, die is uitgelopen op massale moordpartijen. Raphaël
Agoha, zelf een lbo, de stam die de Nigerianen al twee jaar lang trachten uit te
moorden, vertelde over de ontwikkeling van zijn volk. "De kennis is door
koloniale landen naar Biafra gebracht en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt.
Nu proberen ze de mensen, die een behoorlijke educatie hebben de grond in te
drukken.
Nigeria stuurde geen geld, meer naar Biafra, Het lbo-zijn is voor Nigeria
negatief. Zij zien liever een Nigeriaan als dokter zonder enige opleiding; dan
een lbo, die daarvoor zijn vereiste kennis heeft verworven. In twee jaar tijd
zijn er in Biafra meer mensen vermoord dan in heel Noord en Zuid-Vietnam bij
elkaar tijdens de lange oorlog, aldus Raphaël, die na de Rijks Hogere School
voor Landbouw met Tropische Afdeling in Wageningen verder studeert. Voor zijn
gevoel is zijn vaderland; Biafra, niet verslagen, maar alleen bezet door
buitenlandse tussenkomst.
"Het zal moeilijk voor Nigeria zijn", vervolgde hij betoog een eigen koers te
varen. Wat zal er nu van Afrika terecht komen. Waar blijven de rechten van de
mensen. Moeten we Nigeria maar rustig zijn gang laten gaan. Zij die God in
Biafra hebben gebracht, helpen dat zelfde land naar de ondergang.
Wil Brom in de luchthaven Sao·Tomé" (Biafra) werkzaam voor de Joint Church Aid
Nederland in 1969, gaf een realistisch verslag van een jaar lang vechten tegen
de bierkaai. Het boekje Alpha Foxtrot naar Biafra, opgedragen aan de 56 piloten
en radio-telegrafisten en andere medewerkers van de organisatie, die bij de
luchtbrug van de kerken naar de geblokkeerde hongergebieden van Biafra het leven
verloren, citeerde hij herhaalde malen in zijn betoog. Het is een foto-reportage
van de werkzaamheden in Biafra. "Biafra heeft·geld nodig, veel geld. We moeten
voedsel hebben voor de vluchtelingen die in de randstaten van Biafra in kampen
leven, medicamenten voor de ziekenhuizen en geld voor vervoer van de. Biafranen
naar de kampen. Ze hebben het water van de rivier de Niger die door Biafra
stroomt vergiftigd, ze hebben plaatsen, waar voedsel stond opgeslagen
gebombardeerd, ze weigerden ons een half uur voor vertrek vanuit de luchthaven
olie en benzine te leveren. We werkten ons rot, 24 uur per dag, maar we stonden
machteloos tegenover de boycot" . Wil Brom is gewond geraakt tijdens een
luchtoffensief en is naar Nederland gekomen om te revalideren, maar is vast
besloten, zo snel mogelijk terug te gaan naar Sao Tomé, waar de mensen wachten
op toestemming de werkzaamheden te hervatten en de Ibo's te bevrijden uit hun
strijd tegen de dood. Onderwijl zit hij niet stil, want hij wil het Nederlandse
volk ervan overtuigen dat hulp de enige redding kan zijn. Ook zal hij de
volgende week voor de Nederlandse televisie de Shell in een kwaad daglicht
zetten. Hij liet de aanwezigen een affiche zien, dat in EngeIand en Nigeria
wordt uitgegeven met het·opschrift: "Put a dead Biafran in your Tank, by filling
it with Shell or BP. They pay for Nigeria's war against Biafra" Langs de
afrastering staan moeders met kinderen en smeken ons te helpen: Als we een
seintje krijgen, rennen we met vier man naar de overkant en pikken 23 kinderen
mee. Ze worden naar het hospitaal vervoerd waar 25 bedden staan voor 250
kinderen".

Poster in 1969
23 januari 1970 Artikel in de media: Aanklacht tegen Luns:
protest tegen denkwijze van het Westen
BAARN - In Baarn woont de 46-jarige geoloog en alpinist
dr. Tom de Booy, wetenschappelijk hoofdmedewerker van de universiteit van
Amsterdam. Hij heeft tegen minister Luns een klacht ingediend bij de Hoge Raad.
Hij probeert ons duidelijk te maken dat zijn aandacht tegen de bewindsman niet
alleen de bedoeling leeft aan te tonen dat mr. Luns in de Tweede Kamer bij het
Biafra debat op 22 december niet alles heeft meegedeeld wat hij had. kunnen
meedelen over het handels wapenembargo voor Nigeria. Het is voornamelijk een
aanklacht, zegt hij, tegen het denken van de machthebbers in onze Westerse
maatschappij die de ander niet serieus nemen, die absolute minachting hebben
voor te anderen in de rest van de wereld. De geoloog, die-eens-de-toppen van de
Himalaya beklom, heeft nu de strijd aangebonden tegen het "nog altijd koloniale
denken van de Westerse wereld". Met nadruk stelt hij dat het niet erg belangrijk
is of hij, Tom de Booy, het juridisch gevecht tegen minister Luns zal winnen.
Als wij voorzichtig opmerken, dat zijn klacht waarschijnlijk niet ontvankelijk
zal worden verklaard, omdat een aanklacht tegen een minister met betrekking tot
"ambtsmisdrijven" alleen kan worden ingediend door de Kroon of door vijf
kamerleden, zegt hij: "Dat zal verrukkelijk zijn. Dan blijkt namelijk dat onze
·grondwet niet juist is. Minister Luns kan dan blijkbaar iets nalaten wat bijna
het gehele volk wil. De Kamerleden zijn dan ook in gebreke gebleven!"
Nog voor het debat begon, had dr. De Booy de olie gegevens over Nigeria en
Biafra die hij bezat, ter beschikking gesteld van de Kamerleden. "Maar wat
hebben zij ermee gedaan? Ik heb nog aan Den Uyl, de fractievoorzitter van de
P.v.d.A., voorspeld dat in het begin van dit jaar het grote tegenoffensief van
Nigeria zou komen omdat Nigeria de beschikking had gekregen over Russische
kanonnen die het vliegveld Oeli konden bombarderen". Hij zegt: "Ik ben niet voor
of tegen Biafra, daar houd ik me buiten. Het enige dat ik weet is dat door de
afwachtende houding van Nederland en Engeland de situatie verergerd is. Wij
willen alleen daar voordeel halen uit dit conflict. Als men nu gaat zeggen dat
de situatie toch niet zo erg is, dan wil men zijn schuld schoonpraten". Dr. De
Booy haalt het blad "West-Afrika" ("Een onvervalst Lagos-krant tevoorschijn en
toont het berichtje waarin staat dat sinds het uitbreken var conflict 40 percent
van de Biafraanse kinderen en totaal twee miljoen mensen omgekomen. "Als dit
krantje dit zonder commentaar plaatst, kun je er zeker zijn dat het waar is! En
noem dat niet erg!" Op een grote kaart van Nigeria toont dr. De Booy waar de
aardolievelden liggen van de grote oliemaatschappijen, waar Shell reeds een
grote productie heeft en een pijpleiding heeft aangelegd, waar Mobil en Gulf
willen gaan boren. "Nu wordt er gedongen naar de gunst van de federale regering
in Lagos. De "Six-Sisters" (zes grote oliemaatschappijen, die elkaars
zusterondernemingen, maar ook elkaars concurrenten zijn) dingen naar de gunst
van Gowon, die daarvan gebruik gaat maken. "Als ik Gowon was, zou ik hetzelfde
doen. Hij wil tenslotte zijn land opbouwen. Maar je moet gewoon doorzien dat de
oliemaatschappijen geld moeten maken en lak hebben aan eerder gemaakte
afspraken"
Op de vraag of het nu voor het eerst is dat de heer de Booy de strijd aanbindt
tegen de machthebbers, moet hij even nadenken maar dan schudt hij snel met zijn
hoofd. Dat heb ik eigenlijk ook gedaan in 1943 toen ik als student de
loyaliteitsverklaring moest tekenen. Op een briefje heb ik geschreven: Al tekent
iedereen, ik teken niet, waarna ik moest onderduiken en tenslotte in het
concentratiekamp Amersfoort terecht kwam. Denkend aan de oorlogstijd ziet hij
parallel tussen die tijd, toen joden overal werden weggehaald en iedereen rustig
doorwerkten, terwijl men wist dat de joden niet terugkwamen, en deze tijd waarin
twee miljoen Biafranen omkomen en er niets wordt gedaan.
Pas in november vorig jaar is dr. de Booy zich gaan verdiepen in de problemen
rond Biafra. Uit allerlei documentatiemateriaal putte hij gegevens over de:
aardoliewinning in dit deel van Afrika waardoor hij tot de ontdekking kwam, dat
er meer aan de hand was dan de burgeroorlog, een strijd tussen twee
bevolkingsgroepen met een verschillende ontwikkelingsgraad. Een maand later
publiceerde hij zijn gestencilde uitgave van "Geopol" (samenvoeging van geologie
en politiek), waarin hij de conclusie trekt dat de Nederlandse regering en de
oliemaatschappijen hetzelfde standpunt innemen. Tien dagen later kwam het Biafra
conflict aan de orde in de Tweede Kamer. "Ik heb Luns nauwelijks aangehoord. Ik
heb hem eigenlijk 12 uur lang bestudeerd. De grollen van Luns zijn
camouflage-techniek".
Later voegt hij eraan toe: "Als ik
helemaal eerlijk ben dan geloof ik dat hij aan de Biafraanse zaak nog het meeste
heeft gedaan van al zijn collega´s. En hij uitgerekend wordt nu gepakt
" "Ik heb ook niets tegen meneer Luns persoonlijk. Als
ik hem ooit eens tegenkom, zal ik het hem ook zeggen. Ik heb dan ook een klacht
ingediend. over "het hoofd van het departement". Dr. De Booy bestrijdt de
denkwijze, waarbij alleen maar in koloniale belangen wordt gedacht. Uit de
handelingen van de Tweede Kamer citeert hij minister Luns, waarbij deze de in- en uitvoer tussen Nederland en Nigeria becijferde. Onmiddellijk noemde de
bewindsman daarbij het saldo. De heer De Booy zelf gelooft dat zijn strijd
zonder einde zal zijn. Dat wil echter niet zeggen dat hij zonder hoop is. "Het
is nog niet verloren. Maar de Nederlander slaapt, slaapt, en slaapt. Hij moet
wakker worden geschud. Met nadruk stelt hij nog dat begonnen moet worden met
deze andere denkwijze in het gezin. "De revolutie kan in elk gezin beginnen",
zegt hij, "de man moet zijn vrouw eindelijk eens
helemaal serieus nemen. Het is zoals Dutschke zei, eigenlijk een permanente
revolutie".
Als inzet in het artikel: In de villawijk van Baarn woont de geoloog en ex-alpinist dr. Tom de Booy. "Hier heb ik mijn kasteel", zegt de 46-jarige wetenschappelijke hoofdmedewerker van de Universiteit van Amsterdam, "Hier komt de hele wereld door de moderne communicatiemiddelen, bij mij binnen".In dat zelfde ,,kasteel" is de klacht tegen minister Luns geboren en ziet het er naar uit dat het lang zal duren voor deze aanklacht in de vergetelheid raakt. Dr. De Booy is vastbesloten te blijven strijden, ook al lijkt de strijd bij voorbaat verloren. "Ik doe het uit zelfbescherming. Het is zoiets als: bij die club wil ik niet horen. Maar ook: als wij minachting blijven houden voor de anderen in de rest van de wereld, dan komt het tot een uitbarsting en die uitbarsting wil ik niet op mijn geweten hebben. Het is voor mij een heilige oorlog''.
23 januari 1970 Luns weet niets over klacht dr de Booij SCHIPHOL. Minister Luns was bij zijn aankomst op Schiphol nog niet bekend met de aanklacht van de wetenschappelijk hoofdmedewerker dr T. de Booy aan de Universiteit van Amsterdam over zijn Biafra beleid " Een interessante ontwikkeling" aldus de minister, die in eerste instantie dacht van zedendelict te worden beschuldigd.·
Spotprent 'Op doctor Tom de Booy' in de Volkskrant

Trek niet opnieuw om LUNS een droeve Klachtenlijst:
Het burgerlijk Fatsoen zal JOSEPH begeleiden,
Zolang hij welgemoed .zich aan zijn Taak zal wijden
En beperkt de Wereld Oost en West bereist.
Hij, in het Streepjespak met Paraplu vergrijsd
Weet elke Rampspoed weer zodanig te herleiden
Dat goed en kwaad bijzonder lastig zijn te scheiden,
Waarheen hij dan ook zijn Onmisbaarheid bewijst.
Waarom dan, Zeergeleerde, Welgeboren Heer,
Voortdurend LU NS gesard met allerhande Vragen,
Die duidelijk de Vrucht zijn van Uw onbehagen?
Ik bid U, haal de Vlag van 't Koninkrijk niet neer,
Plaag LUNS, die Brave Borst, asteffekan niet meer:
Hij zal toch nooit Uw Coltruy onder 't Vest verdragen.
JOOST
26 januari 1970. Fan Mail? Omdat U zoo'n
kinderachtige vent bent stuur ik U deze briefkaart om U succes te wensen met het
proces wat U tegen minister Luns gaat voeren. Het is onvoorstelbaar waar die zg.
wereldverbeteraars toekomen U bent en flauwe zak misschien met een grote bek. En
zo iemand heeft nog een titel hoe is het mogelijk ? We zitten tegenwoordig wel
met een stelletje schooiers opgescheept, maar het komt wel goed.
28 januari 1970. Artikel over Biafra in Haagse Post.
Achter Gods rug. W.L. Brugsma
Welk gebeuren kon Zuid-Afrika en Mao tse
Toeng, drs. Tom de Booy en de Paus; Nieuw Links en het Oud Strijders Legion,
Portugal en Jean Paul Sartre, Pompidou en Israël op één hoop drijven? En hoe kon
datzelfde gebeuren de Koninklijke Nederlandse Shell en dr.
A. L. Constandse, de ministers Luns, Kosygin, Udink, Gromyko,
Harold Wilson en Gamal Abdel Nasser op een tegenovergesteld gezamenlijke noemer
brengen? Dat gebeuren heet Biafra. Of liever gezegd: het heette Biafra. Want
zoals mijn dochter op de kleuterschool vernam: "Biafra is nu dood; er hoeft niet
meer voor gebeden te worden". Dat laatste is natuurlijk betrekkelijk. De
lbo-staat is niet meer, maar de meerderheid van de Ibo's is er nog wel en meer
nog dan gebed, blijft er hulp nodig. Zij het dan hulp ontdaan van alle
politieke, economische, religieuze belangen en bijbedoelingen. En door de enige
deur die open staat: de officiële voordeur van de Nigeriaanse Federatie. En niet
vergezeld van boetepredikaties aan president Gowon. Dat klinkt wat cru, nu
Gowon's troepen weliswaar niet moordend maar toch plunderend en verkrachtend
door het voormalig Biafra trekken. Cru, omdat deze vermaning gericht is tot
televisie-kijkers op wier netvlies de afschuwelijke beelden nog naschemeren,
die hun machteloosheid vervloeken en zich afvragen hoe in de toekomst kan
worden voorkomen dat zij tussen de Fabeltjeskrant en Ironside met zulke ellende
worden geconfronteerd. Dat zal wel onmogelijk blijken. Zulke dingen zullen weer
gebeuren, in Afrika of elders, en de televisiekijkers zullen er weer getuige
van zijn. Want het enige wat er in de wereld werkelijk is veranderd, is dit: een
deel van de mensheid ziet met eigen ogen wat vroeger, achter Gods rug, met
andere mensen placht te gebeuren. Goedwillenden zullen hopen dat uit die massale
waarneming een soort betrokkenheid zal ontstaan die wegen en middelen zal weten
te vinden om gruwelen op deze schaal onmogelijk te maken. Alles is mogelijk,
maar nabij lijkt het niet. Om te beginnen: de kijker die kinderen bij honderden
tegelijk voor zijn voeten ziet sterven, ziet maar een deel van de geschiedenis.
Hij ziet niet het hele verhaal van Afrika's evolutie, de komst van de blanke
man, het in willekeurige stukken snijden van een continent, de onafhankelijkheid
van slecht-geoutilleerde state, de historisch onmogelijke opgave, voor de
Afrikanen om de sprong van de archaïsche stam-civilisatie naar de moderne wereld
in wat door de VN gemakshalve even tot "het Afrikaanse decenium"
is uitgeroepen. Wat de kijker ziet, is de
eindeloos herhaalde moment-opname van één rampzalige uitkomst: hongersnood,
stervende kinderen. Omdat hij er van uitgaat dat alle mensen gelijk en dus
hetzelfde zijn; omdat hij, al zou hij het willen, zich niet kan verplaatsen in
de huidige fase van de Afrikaanse evolutie, omdat hij maar één ding zeker weet:
namelijk dat hij stervende kinderen ziet, ontsteekt hij in begrijpelijke emotie,
die hij rationaliseert met hem bekende, aan de Europese geschiedenis ontleende
begrippen: een klein en dapper volk dat voor zijn vrijheid vecht ... Dus wil hij
wat doen! Maar wat kan hij doen? Het noodlot wil dat bijna alle mensen in de
wereld, die televisie hebben, rijk en dus blank zijn. En dat zij daarom
door de Afrikanen schuldig worden geacht aan de disruptie van de Afrikaanse
civilisatie, door slavenhandel, kolonisatie, kerstening en economische ingrepen.
De Westerling die denkt dat hij anders dan met omkoperij, wapenleveranties en
ander gesjoemel invloed op het Afrikaanse gebeuren kan krijgen, bijvoorbeeld
door goede raad, dringend advies, of concretere inmenging in Afrikaanse
conflicten, oorlogen en burgeroorlogen, zal neo-kolonialist worden genoemd. De
Westerling die uit afschuw wil zien te bereiken dat Afrikanen zich naar zijn
criteria gedragen, zou de moed van zijn emotie moeten hebben en terugkeer van
Westers bestuur bepleiten. Dat zou wel de moed der wanhoop zijn, want de
conflicten die daaruit voort zouden vloeien zouden aan slachtoffers een veelvoud
vergen van wat er nu in de Nigeriaanse burgeroorlog valt. En dat is op zijn
beurt al weer een veelvoud van het aantal dat gevallen zou zijn, wanneer de, in
de aanhef van dit artikel omschreven, eigenaardige coalities van buitenstaanders
hun handen thuis zouden hebben gehouden. Er zit, los van de rechtvaardige
afschuw van doodgewone mensen die alleen maar het ellendige deel van een hun
wezensvreemde ellende te verwerken krijgen, iets onheiligs in de heilige
opwinding van degenen die zich met het Nigeriaanse conflict hebben bemoeid. De
Afrikanen die hun stam-oorlogen uitvechten zoals zij nu doen, inclusief
uithongering, verkrachting en plundering, zullen dat niet nalaten uit vrees
Westerse progressieven te choqueren. Die draaien voor hun part de knop dan maar
om. Zij zullen zich evenmin laten kapittelen door Westerse conservatieven die in
Biafra opkomen voor een volk dat voor zijn vrijheid vecht en inmiddels in
Vietnam de Amerikaanse interventie steunen. De Europeaan die hen vermaant over
primitieve strijdmethoden, zullen zij vermoedelijk de buitengemeen efficiënte,
hoog-gemechaniseerde middelen voorhouden waarmee - in Auschwitz en Dresden - de
Europeanen hun stamconflicten uitvochten. Een verzekering dat wij in de
afgelopen 25 jaar ons leven ingrijpend gebeterd hebben, zullen zij vermoedelijk
met scepcis begroeten, of wederom met een verwijzing naar de interventie in
Vietnam die in omvang nog altijd x maal gruwelijker is dan het handgemeen in
Nigeria en waar de blanke - zie Song My - ook nog best bereid is om van het
"cleane" hoog gemechaniseerde krijgsbedrijf op het oude handwerk terug te
vallen. Wat kan de blanke dan doen in Afrika? Hij kan om te beginnen veel
nalaten. Hij kan beginnen zijn privé-aversie tegen olie-maatschappijen of
radicalen, tegen het Vaticaan of het wereldcommunisme niet op Afrikaanse
schouders te leggen. Die hebben genoeg te dragen. Hij kan zijn grijpgrage
politieke, economische en religieuze vingers thuishouden als hij voet op
Afrikaanse grond zet. Hij kan zich in herinnering roepen dat op de
wereldranglijst der gevaarlijke, kleuren het blanke gevaar nog altijd de hoogste
score heeft. Dat laatste vooral kan hem helpen enige bescheidenheid te
betrachten bij het geven van goede raad, uitoefenen van druk, stellen van
voorwaarden bij hulpverlening in Afrikaanse conflicten. Zolang de blanke partij
kiest in stam-conflicten op het donkere continent zullen er stamconflicten
blijven en zullen ze zo worden uitgevochten. Doet hij het niet, dan kan hij
hopen dat ze geleidelijk zullen verdwijnen, dat ze minder slachtoffers zullen
maken. Bidden kan hij natuurlijk ook. En helpen moet hij, vooral nu het conflict
voorbij is, nu hulp geen inmenging meer is, nu de neiging tot helpen dreigt af
te nemen. Dat wel.
31 januari 1970 Brief aan Hare Majesteit met verzoek om audiëntie.
Ik schrijf een brief aan Hare Majesteit der Koningin Juliana, met het
verzoek voor een onderhoud om haar in te lichten over mijn verzoek aan de Hoge
Raad tot strafrechterlijke vervolging van minister Luns inzake zijn misleidende
informatie omtrent Biafra aan de Tweede Kamer op 22 december 1969. nader toe te
lichten.
"Mevrouw, Uw secretaris de Heer van der Hoeven deelde mij gisteren telefonisch
mede, dat het formeel mogelijk is U schriftelijk te verzoeken mij een onderhoud
toe te staan, met dien verstande, dat ik U daarbij uitvoerig zou moeten
inlichten omtrent de redenen, die mij tot het indienen van dit verzoek hebben
bewogen, alsmede een korte uiteenzetting omtrent de zaken waarover ik met U van
gedachten zou wisselen. Ik maak gaarne van dit voorrecht gebruik en ik zou U
willen vragen om mijn een gesprek toe te staan inzake mijn gewetensbezwaren
t.o.v. mijn Nederlands Staatsburgerschap zoals, dat staat omschreven in Art 4
lid 1 van de Grondwet. Uit de handelingen van de Regering als door leden der
Tweede Kamer, inzake de kwestie Biafra, is in de afgelopen maanden m.i.
duidelijk komen vast te staan dat zij door het geven van onjuiste mededelingen
alsmede door het achterhouden van informatie de openbare orde ernstig in gevaar
hebben gebracht. door het Nederlandse Volk te misleiden en heeft belet om tot
een genuanceerde opinie inzake het conflikt Nigeria -Biafra te komen. Hierbij
wijs ik vooral op het gevoel van onbehagen dat leeft bij grote delen van de
Nederlandse samenleving omtrent de doeltreffendheid van de hulpverlening aan de
slachtoffer van de hongersnood. Nu de kwestie Biafra alweer tot het verleden
behoort is het schrijnend om te vernemen dat de Nigeriaanse radio, vooral
Nederland heeft beschuldigd door te beweren dat Nederland zich geen enkele zorg
heeft gemaakt in het conflict zolang zijn oliebelangen maar niet in gevaar
kwamen. Hier wordt Nederland in zijn totaliteit genoemd, dus niet haar Regering
alleen maar ook het Nederlandse volk. In de laatste tijd is toch overduidelijk
aangetoond dat het Nederlandse volk zich van zijn beste kant heeft laten zien en
dit ondanks de hoogst misleidende en onjuiste uitlatingen in pers, radio en
televisie van onze bewindslieden. Tijdens de Tweede Kamer debatten van 22
december 1969 is de gehele dag gesproken betreffende de activiteiten van de
Nederlandse Regering inzake de humanitaire kant van de zaak Biafra en haar
opvatting omtrent de politieke aspecten daarvan. Bij de bestudering van de
Handelingen is onomstotelijk komen vast staan te staan dat Minister Luns zich
heeft schuldig gemaakt aan het verstrekken van onjuiste informatie in antwoord
op vragen van kamerleden. Art. 107 van de Grondwet is er echter voor gemaakt,
dat de Minister voor dit feit de parlementaire onschendbaarheid verbiedt, maar
het is toch duidelijk dat de wet niet alleen nar de letter maar ook naar de
geest dient te worden geïnterpreteerd en dat artikel 107 er juist voor is om een
ontmoetingsplaats van het Nederlandse volk en haar Regering vrijuit kunnen
spraken zonder beschroomd te hoeven zij voor een harde en eerlijke weergave van
hun ideeën en informatie. Het is bij uitstek de plaats waar de parlementaire
democratie steeds een nieuwe levensinjectie moet ontvangen en niet de plaats
waar behoedzaam op elk woord moet worden gelet en in feite iedereen bang is om
zich aan koud water te branden. De kamerdebatten van 22 december j.l. hebben,
m.i. duidelijk het bewijs geleverd, dat dit laatste het geval is geweest. Men
heeft verzuimd de zaak uitputtend te behandelen en de gegevens dien men wist of
behoorde te weten in de discussie te brengen. Dit onthouden van informatie,
zowel door de Regering als het parlement heeft geleid tot een onjuiste weergave,
zodat het Nederlandse volk op zeer ernstige wijze werd misleid en daardoor de
openbaar orde in gevaar is gebracht. (Art 135 , 36 van het Wetboek van
Strafrecht). Op 12 december hebben wij in ons eerste Geopol bulletin
geschreven:"Verzuimt men in
de komende weken de Biafraanse bevolking daadwerkelijk te hulp te komen dan zijn
wij medeplichtig aan het uitroeien van mensen terwille van economische
belangen". Een vergelijking met tijd van Herodes in het begin van onze
jaartelling komt daarbij duidelijk voor de geest met één verschil het aantal
kinderen is veel groten is dan toen. In een kort bericht in het pro-Lagos
weekblad West Afrika staat te zien dat 40% van de biafraanse kinderen zijn
omgekomen en dat de wereld in een paar jaar de grootste groep achterlijke
kinderen heeft, "Childern there were being inflicted mental damage which could
not be remedied at a later stage through normal diet".
Op 20 januari j.l heb ik gemeend een officiële aanklacht tegen het hoofd
van het Ministerie van Buitenlandse zaken te moeten richten aan de Hoge Raad der
Nederlanden en verzocht (op grond van art.8. lid van de Grondwet) tot
strafvervolging hetzij vooronderzoek naar diens handelen te gelasten. Naar
aanleiding van deze aanklacht mocht ik in de laatste week geen enkele reactie
van hoogwaardigheidsbekleders vernemen, daarentegen wel van "gewone" mensen.
Talrijke brieven en telefoontjes , vaak zeer ontroerend van de rest van het
Nederlandse volk, hebben mij moed gegeven om door te gaan met een vaak hopeloos
uitziende strijd. Ik zou U hierbij niet willen onthouden de inhoud van een
brief, waarin de wezenlijke tekortkomingen van onze samenleving zijn
geschetst."Ik ben zo vrij U te schrijven teneinde u mede te delen dat ik U
bedank voor het standpunt dat U inneemt ten opzichte van de bevolking van Biafra
(uw opinie volgens de Gooi- en Eemlander). Door omstandigheden kon ik alleen de
lagere school volgen, maar daar tegenover staat, dat ik een druk en moeilijk
leven heb gehad en als verzorger van bejaarden nog veel hoor en zie. Ik ben dan
ook er blij als ik iemand ontdek die wel heeft gestudeerd en die toch ook mijn
ideeën heeft . Ik verzoek U om mij niet te antwoorden, dat is verspilling van
Uw kostbare tijd, die zo broodnodig is voor mensen die geen bescherming of recht
kunnen krijgen omdat zij misschien helemaal geen , of zoals ik, maar een beetje
onderwijs hebben gehad . Dank voor uw aandacht".
Gistermorgen ontving ik een schrijven van de Procureur-generaal bij de Hoge Raad
der Nederlanden, waarin mij werd medegedeeld, dat de vervolging van misdrijven
door de H.R. zoals door mij bedoeld, alleen kan geschieden op last hetzij van de
Kroon, hetzij de Tweede Kamer. Aangezien m.i. de leden van de Tweede Kamer zich
eveneens schuldig hebben gemaakt aan dergelijke misdrijven tegen de openbare
orde als het Ministerie van Buitenlandse zaken meen ik dan ook in de
allerlaatste instantie - op democratische wijze - mij tot U te moeten wenden
om mijn stellingname mondeling nader te mogen toelichten. Ik hoop hiermede U
voldoende te hebben ingelicht, betreffende de aangelegenheden, waarover ik met u
van gedachten zou willen wisselen. U zoudt mij tenzeerste verplichten, indien U
positief op mijn verzoek om U te mogen spreken zou willen reageren. Uwe
Majesteit Dienstwillige Tom de Booij
2 februari 1970 Brief van mijn vader: Beste Tom, Omdat ik zoveel
van je hou, schrijf ik je deze brief,je zult 't wel niet met me eens zijn, maar
we maken ons grote zorgen over je en daarom voel ik mijn gedrongen je te
schrijven en ik hoop, dat je me zult begrijpen. Het gaat er niet om of je gelijk
hebt of ongelijk hebt met je actie, maar wèl is het belangrijk, dat je jezelf in
deze strijd, die je voelt als een "heilige oorlog" in de hand houdt. M.i. ben je
op weg dit te verliezen en daar maken Moeder en ik ons heel ongerust over. Ik
vrees nl dat je over de schreef gaat en een querulant dreigt te worden. Dat je
de Koningin hebt geschreven is goed recht (al vind ik het een slag in de lucht)
maar waarom meldt je dit aan de pers? De pers, die nu eenmaal belust of rellen.
De publiciteit in de pers over je actie werkt, mede door het dikwijls vertekende
beeld, averechts. Je voelt je een hervormer, een heilsoldaat en je meent dat het
je plicht is om te strijden zoals je doet. Als je laat opzwepen door de mensen,
die je adhesie betuigen en zo doorgaat, zal je, naar mijn vaste overtuiging,
alléén bereiken, dat je je te pletter loopt ten koste van je zelf (èn van je
gezin) en niets bereikt. Je bent nu eenmaal egocentrisch en vindt je zelf
belangrijk en deze eigenschap brengt het gevaar met zich mede, dat je op een
verkeerd spoort komt. Je bent een knap geoloog, dat heb je bewezen en je zou
prachtig werk kunnen doen voor de hervorming van het Universitair Onderwijs,
maar nu je je hebt gestort in de politiek, een vak, waar je een leek in bent ,
en de wetenschappelijke normen, die je in de geologie in evenwicht houden uit
het oog verliest, vrees ik dat Samkalden c.s je wel niet meer zullen inschakelen
voor het maken van een rapport. Bezin je op wat je tot nu toe hebt gedaan en
bereikt hebt. Vraag je zelfs af wáár de richting, die je nu aan je leven geeft,
toe kan leiden. Het is je eigen leven, alleen jij bent daar verantwoordelijk
voor, maar als Vader voel ik me toch verplicht om je te waarschuwen voor de
gevaren van overmoed. m'n beste jongen, je je liefhebbende Vader
4 februari 1970 Over bedrijfspolitiek t.a.v. arme landen open gesprek van
SHELL-NEDERLAND met 'verontrusten'
MIDDELBURG - Shell Nederland-directeur mr A.D. Vas Nunes heeft zich,
dinsdagavond laat na een uitvoerig en bewogen debat in Middelburg over de oorlog
Nigeria-Biafra en de rol der grote maatschappijen, zoals Shell, akkoord
verklaard met een ontmoeting met ,bezorgde mensen'. Aldus werden ze genoemd door
de Amsterdamse wetenschappelijke hoofdmedewerker dr. Tom de Booy (gemeente
universiteit) die het voorstel enige vorm gaf, nadat er uit de zaal om een 'open
gesprek' met Shell Nederland was gevraagd. De mensen, die één
dag,.waarschijnlijk in het Shellgebouw te Rotterdam zullen spreken met de heer
Vas Nunes en enkele van zijn medewerkers, willen graag informatie
hebben en een open gesprek over de vraag of de grote ondernemingen, zoals Shell
willen meedenken en meewerken aan structuurveranderingen in de
maatschappij. De heer Vas Nunes verklaarde zich ook bereid tot doorlichten van
de doelstellingen van grote bedrijven en tot het geven van 'pertinente en
relevante informatie' over Shell. Hij was wel overtuigd van 'een diep geworteld
wantrouwen' dat in Nederland volgens hem heerst tegen de grote ondernemingen en
hun handel en wandel in en met de ontwikkelingslanden. Voor dr De Booy
aanleiding om te spreken over 'een gesprek op basis van geaccepteerd
wantrouwen'. Het is wel de bedoeling om eerst op papier enige vragen te laten
formuleren door de deelnemers aan dit open en informatief gesprek. De heer Vas
Nunes (,u hebt u als mens laten zien vanavond' concludeerde De Booy) wilde
graag·de,verontrusten' aanhoren, die totaal al een groep van zeker twintig
mensen omvat. Mr Vas Nunes vreesde voor een oeverloos debat en vroeg om een
kleiner aantal, hooguit tien., maar na vooral het vurig pleidooi van dr G. J.
Smallegange, directeur van het provinciaal opbouworgaan stichting Zeeland voor
juist een grote groep, wilde hij ook daarmee instemmen. Tot degenen, die zich
voor het gesprek als individu opgaven behoorden enige studenten aan de
gemeente-universiteit te Amsterdam, maar ook dr Smallegange, voorzitter van het
forum op deze discussieavond die in de chr. scholengemeenschap was georganiseerd
door de hervormde jeugdraad Midde1burg, ir Cornelissen uit Souburg, de heren
Adri Schipper, ambtenaar in:Middelburg en P.A.N. Bijl, leraar aldaar, hervormd
jeugdwerkleider, Fred Bergwerff en jeugdraad voorzitter drs P. J. Smallegange,
eveneens leraar in Zeelands hoofdstad. Mr Vas Nunes was bij het begin van de
avond een tien minuten speechje begonnen met een vraag aan één van zijn
opponenten, de Utrechtse universiteitsmedewerker drs A. P. H. van Meurs, om
diens relaties met Shell Oil in de Verenigde Staten uit de doeken te doen. Het
ging daarbij om een aanbod dat deze had ontvangen om als exploratiegeoloog te
komen werken in de VS waarvoor hij wel voelde. De heer Vas Nunes las daarvan
zelfs brieven voor (' Tegen een salaris van vier cijfers in dollars'). Maar de
heer Van Meurs bleek inmiddels moreel geen redenen meer te zien om bij Shell in
dienst te treden, waartoe hij was gekomen na studie en informatie over het
conflict Nigeria-Biafra en de oliebelangen, zo zei hij.
4 maart 1970 Brief aan Ir L.E.J. Brouwer president directeur van de Shell. Zeer geachte Heer Brouwer. Hierbij die ik U een aantal knipsels alsmede mijn programma Experimenteel Geologisch Onderwijs toekomen. Heden verstuur ik deze nota aan Minister Veringa met de vraag of het mogelijk zou zijn met de nieuwe wet bestuurshervorming Universiteit en Hogescholen 1970 uiteraard nadat het de Universiteit raad het project heeft goed gekeurd om het keuze vak Experimentele Geologisch Onderwijs te laten gelden voor het doctoraal examen aan de Nederlandse Universiteit. In ieder geval ben ik maar reeds begonnen, want ik ben er vrij zeker van dat de toestemming toch niet verleend zal worden en ik eruit vlieg dwz de sterke arm zal me er dan wel uit moeten halen net zoals uit het Maagdenhuis. Op de verjaardag van mijn vrouw alsmede op mijn trouwdag, dwz vrijdag 13 maart 1970 mag ik hier voor de rechter verschijnen. De voorbereiding heeft veel tijd gevraagd maar het komt nu eindelijk van de grond. Afgelopen donderdag was al zeer geanimeerd. Morgen beginnen we met de boeiende geschiedenis van de olie-industrie Rockefeller, Nobel, Rothschild, Samuel, Deterding, Teagle, Gulbenkian etc etc., het gezegde van mr five per cent 'Oil men are like cats'.het gaat m.i. wel heel goed op. Ik geloof dat ik me in dat gezelschap best op mijn gemak zou voelen. Het survival of the fittest van Darwin is ook wel heel toepasselijk. Zoals U eveneens uit de toegezonden "literatuur" kunt lezen, hopen we gauw te komen tot een samenspraak met enkele mensen uit Uw bedrijf, vooral over de stelling of het nog wel langer verantwoord is voor de grote concerns om de politiek van het a-politieke standpunt te volgen en dat we meer toe moeten naar een 'global society' met een nauwere samenwerking tussen de naties. En als hoofdpunt van de bespreking naar ik hoop: Hoe krijgen we betere verdeling van kennis en bewustzijn (Neo Marxisme in een kapitalistisch stelsel (Servan Schreiber). Ik ben bezig met een publicatie getiteld alpha + beta geeft gamma ( en niet de straling in letterlijke betekenis. Ik hoop dat mijn publicatie aanleiding zal zijn voor veel discussie stof en vele tegenargumenten die mijn werkhypothese of ontzenuwen of bevestigen, zodat weer een nieuwe werkhypothese opgesteld kan worden enz en zo gaat de wetenschap voort van de eeuwigdurende successie van verwondering, vraagstelling, werkhypothese, verzamelen van feiten die de werkhypothese kunnen omverwerpen of bevestigen. Helaas zijn op onze publicaties in Geopol weinig of geen tegenargumenten of aanvullende gegevens gekomen, doch uitsluitend emotionele aanvallen of adhesiebetuigingen zonder meer. gelukkig zijn de oliegegevens over Nigeria tegenwoordig beter toegankelijk zodat 'petroleum press service' van maart een zeer goed artikel geeft een optimistische kijk van de productie. SHELL-BP zou zelfs aan het eind van het jaar 1 miljoen b/d kunnen halen (of zijn dit weer halve gegevens?). Onze gegevens van Geopol en in ESB zijn toch niet helemaal naast de waarheid geweest. Helaas heeft men indertijd ons geen duidelijke gegevens verstrekt, waaruit zou kunnen blijken in hoeverre er wij er naast zaten, maar ja dat nu eenmaal het geheim van de smid. Mijn vrouw en ik zijn momenteel bezig met de inventarisatie van de verschillende oliemaatschappijen en hun concessiegebieden. Vooral het Midden oosten is een aardig ratjetoe. Iedereen zit met iedereen gezellig op een offshore blok, terwijl elders in de wereld er een scherpe concurrentie strijd aan de gang is om concessie te bemachtigen. Het is een boeiende bezigheid. Maar wil ik het verband proberen te leggen tussen bv de eind krijt transgressie in Libië over de berg bestaande ui precambrische stollingsgesteenten, waarvan als van de veldspaten zijn gekaoliniseerd en nu dien als 'pore space' voor de petroleum en de levering van Mirage van Frankrijk en Libië of de hechte contacten tussen Frankrijk en Spanje en Libië om maar iets te noemen. Ik hoorde van mijn moeder dat ze van Mevrouw d'Ailly had vernomen dat U over Biafra een lezing in Zürich had gehouden ( of is dit een loos bericht.?) Zoudt U niet eens voor mijn "klas"op de donderdagmiddag of anders op en ander voor U geschikt moment niet een dergelijk verhaal kunnen houden of op een ander wijze van Uw deskundigheid kunnen laten blijken? Helaas kunnen we voor gastdocenten in ons Experimenteel Instituut geen honoraria betalen (met geld experimenteren we ook). Uw vader had toegezegd om morgen van de partij te zijn. Het is ongelooflijk hoe vitaal Uw vader nog is en zo jeugdig van opvatting. Ik hoop dat we de naaste toekomst over het een en ander van gedachten kunnen wisselen op een constructieve wijze. Met vriendelijke groeten van huis tot huis. Tom de Booij
6 mei 1970 Polak weigert de Booy audiëntie bij Koningin
DEN HAAG - Minister Polak van Justitie heeft de Amsterdamse geoloog (in
Baarn wonende) dr. Tom de Booy laten weten dat hij niet bij de koningin op
audiëntie zal worden ontvangen, omdat hij als burger "niet gekwalificeerd is om
als persoonlijk adviseur op te treden." Dr. De Booy heeft enige tijd geleden bij
de Hoge Raad een aanklacht tegen minister Luns ingediend tegen wiens
,,onvolledige verklaringen" in de Tweede Kamer over de kwestie Biafra". Deze
klacht werd niet ontvankelijk verklaard, waarna de heer De Booy per brief aan
koningin Juliana verzocht om een audiëntie· Hij merkte daarbij op dat hij
overwoog zijn onderscheiding als ridder in de orde van Oranje-Nassau (wegens
zijn verdiensten op geologisch-alpinistisch gebied) terug te geven. Onmiddellijk
na deze brief vernam de heer De Booy van het kabinet der koningin dat 'zijn
'brief om advies was doorgezonden naar het Ministerie van Justitie. Bovendien
vond daarna nog een gesprek plaats met de directeur van het kabinet. Volgens
minister Polak geeft de brief van de geoloog een onjuist inzicht van de
Nederlandse constitutionele verhoudingen. De ministers zijn verantwoordgelijk
voor alle regeringsdaden van de koningin die zelf onschendbaar is. De
bewindsman zegt dat een nadere mondelinge toelichting van de heer De Booy hem
overbodig voorkomt. De heer De B00y verklaarde dat hij het meest verbaast is
over het feit dat hij van de minister van Justitie moet horen dat de koningin
hem niet kan ontvangen. "De minister vond het blijkbaar niet genoeg om dit te
adviseren aan de koningin en heeft daarom zelf ook maar deze brief geschreven".
BlAFRA, the forgotten war
"The war ended 38 years ago, and today there is scant physical evidence of the
futile effort to create the independent nation of Biafra. No war cemeteries, no
monuments, no veterans organizations. Except for a small museum that contains a
few fading photographs and rusting weaponry, the Nigerian govemment has banished
memorials to the war, one of the first to he seared onto the world's
consciousness by television".
Einde van het Biafra dagboek 1969/1970.
Dinsdag 27 mei 2008 In column NRC van Louise O. Fresco:
Overvloed en ongeluk
Vier Nigeriaanse boeren en Milieudefensie hebben Shell onlangs aansprakelijk
gesteld voor de schade die deze boeren hebben geleden door olie die lekt uit de
leidingen van het bedrijf. Oogsten en visstand zijn ernstig aangetast. Het is de
zoveelste aflevering in een lang, treurig verhaal dat - vrij naar Simon Schama
niet zozeer gaat over overvloed en onbehagen, maar vooral over overvloed en
ongeluk.
Bijna alle voormalige koloniën die rijk zijn aan delfstoffen, kennen een
moedeloos makende geschiedenis van machtsmisbruik en corruptie, etnische
tegenstellingen en chronische armoede, juist in de gebieden waar de delfstoffen
worden gevonden. Van Angola tot Sierra Leone, van Nigeria tot Congo - het
patroon is overal vergelijkbaar.
In Nigeria leidde de vondst van olie in het zuidoosten van de Nigerdelta en
de daarop volgende onafhankelijkheidsverklaring door de Ibo's tot een bloedige
burgeroorlog. Het was de eerste Afrikaanse oorlog die de aandacht trok van de
westerse media. Stervende kinderen in Biafra, het woongebied van de Ibo's,
werden via krantenfoto's het symbool van het hopeloze zwarte continent. In het
ruim drie jaar durende conflict kwamen naar schatting drie miljoen mensen om.
De moord op zoveel burgers en de erbarmelijke gezondheidszorg waren in 1971
aanleiding voor de oprichting van Artsen zonder Grenzen. De burgeroorlog werd
gevolgd door vele jaren van militaire dictatuur waarbij de Ibo's systematisch
kansen onthouden werden, en in het hele land de tegenstellingen tussen arm en
rijk zich verscherpten. Een dieptepunt was de executie van de schrijver Ken Sa
ro-Wiwa , die zich had ingezet voor het lot van de deltabewoners en onder andere
Shell beschuldigde van uitbuiting en de vernietiging van het leefmilieu.
De lekkages in de pijpleidingen zijn het gevolg van sabotage en gebrekkig
onderhoud, met vreselijke risico's van brand en vervuilde waterbronnen. De
partijen blijven tegenover elkaar staan. Shell zegt dat het bedrijf machteloos
is tegenover moedwillige sabotage. De vertegenwoordigers van de bevolking eisen
dat de olie wordt opgeruimd en dat zij compensatie krijgen. De Nigeriaanse
machthebbers die het grootste .deel van de oliewinsten ten eigen bate gebruiken,
beweren dat ze fondsen tekort komen.
Geen buitenstaander kan de technische en juridische merites van de nieuwste
beschuldigingen beoordelen. Ik ben zelf ook al te lang niet meer in de delta
geweest om zelfs maar een oppervlakkige indruk van de situatie te hebben. Ons
onbehagen over dergelijke onoverzichtelijke situaties neemt al gauw de vorm aan
van onverschilligheid. Dergelijke gevoelens zijn hier niet op zijn plaats. Niet
alleen gaat in Nigeria achter de chaos een land schuil met een geweldig
potentieel aan mensen en hulpbronnen. Zelfs als we nu collectief rigoureuze
energiediversificatie- en bezuinigingen door zouden voeren, blijven we in de
komende decennia sterk afhankelijk van olie als transportbrandstof. En dus is de
olie in de Nigerdelta meer dan vroeger van belang voor de hele wereld. Er is
geen keuze dan daar sociaal, economisch en ecologisch verstandig mee om te gaan.
Kan de patstelling doorbroken worden? Allereerst de olie. Zonder de
installaties te ontmantelen of de binnenlandse behoefte in gevaar te brengen,
zou het grootste deel voorlopig in de grond kunnen blijven. Althans totdat
onnodige milieuschade - door wie ook veroorzaakt - vermeden kan worden en de
baten op een rechtvaardige manier kunnen worden verdeeld.
Olie is te kostbaar om te verspillen, juist voor toekomstige generaties
Nigerianen die geboren zullen worden in
een land waar nog veel te ontwikkelen valt. Bovendien zal uitstel van
exploitatie de efficiëntie verhogen (omdat de technologische kennis toeneemt).
De hoge prijs maakt het nu ook mogelijk om de productie terug te schroeven
zonder inkomsten te verliezen. Het probleem van de olie is door en door politiek. Zolang de partijen niet
met elkaar praten, worden de spanningen alleen maar groter en kan er geen sprake
zijn van verantwoorde exploitatie. Er schieten me twee voorbeelden te binnen:
Sri Lanka en Noord-Ierland. Natuurlijk, er zijn talloze verschillen met Nigeria,
waar geen vergelijkbare gewapende guerrilla bestaat en wel belangrijke
delfstoffen gevonden worden. Maar in alle drie de landen was en is er sprake van
decennialange bloedige conflicten die onoplosbaar lijken, In Sri Lanka wordt het
bestand met de Tamil Tigers nog af en toe geschonden; in Noord-Ierland lijkt nu
eindelijk de basis voor duurzame vrede gelegd. In beide gevallen is hulp van
buitenaf cruciaal geweest, respectievelijk van de Noren en van de VS. Daarbij
ging het om langdurige diplomatieke onderhandelingen achter de schermen tussen
partijen die elkaar zeker in het begin niet wilden ontmoeten. Dat lijkt me ook noodzakelijk in Nigeria: echte onderhandelingen tussen de
Ibo's en andere bevolkingsgroepen, en tussen Shell en de federale staat en de
milieubeweging. Discrete onderhandelingen wel te verstaan, met hulp van een
neutrale, geduldige buitenstaander. Net zoals de Noren Sri Lanka hebben
'geadopteerd', zou ook Nederland zich kunnen opwerpen als mogelijke bemiddelaar
in Nigeria. Gezien de ambities van minister Koenders om de
ontwikkelingssamenwerking te herzien, zou dit een geheel nieuwe insteek vormen.
Dat het hier gaat om een Nederlands-Engels bedrijf zou een pluspunt kunnen zijn,
naast de goede reputatie die Nederland in Afrika heeft. Wellicht moeten Shell en Milieudefensie maar eens met hem praten. Het
klassieke argument van het departement dat Nigeria te rijk is om voor hulp in
aanmerking te komen, wordt meer dan voldoende weerlegd door het lot van de vele
ongelukkige slachtoffers van de olieovervloed. De blinde en de olifant
Plaats een reactie op "Overvloed en ongeluk"
Dr Tom de Booij zegt: Geachte Mevrouw, In uw column van vandaag schrijft U onder andere: "echte onderhandelingen tussen de Ibo's en andere bevolkingsgroepen, en tussen Shell en de federale staat en de milieubeweging". Als dit mogelijk zou zijn en alle partijen werkelijk bereid zijn om open kaart te spelen, zou mijn diepe wantrouwen jegens onze westerse samenleving, die alleen uit is op het vergroten van onze welvaart ten koste van de landen die onze grondstoffen bezitten, als sneeuw voor de zon verdwijnen. Als U mijn website leest (www.egoproject.nl , extensie 200 jaar geschiedenis Nigeria en het Biafra oorlog dagboek 1969/1970) zult U zien, dat de geschiedenis van Nigeria en de oliewinning, mij weinig hoop geeft, dat Uw overigens goede suggestie enige kans van slagen heeft. Maar ja hoop op 100 en verwachting op nul zou het adagium kunnen zijn. De koe en de haas.,. Met de vriendelijke groeten Tom de Booij
( deze reactie is niet geplaatst)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 3.
Kloof tussen Astronomie en Astrologie? Discussie met de astronoom professor
Vincent Icke
In het NRC-Handelsblad van woensdag 3 september 2008 stond het hierna
volgende artikel van een gerenommeerd astronoom Professor Vincent Icke

Na het lezen van dit artikel van Professor Icke in het NRC-Handelsblad, voelde ik mij gedrongen om de Professor een brief te schrijven, waarin ik enkele kritische kanttekeningen heb geventileerd. Hieronder vindt U de brief, die ik zondag 7 september 2008 aan Professor Icke verstuurde .
PS Uw bijdrage in de TV uitzending de "Wereld draait door" vond ik
bijzonder waardevol. Uw vakgebied is minstens zo boeiend misschien nog
wel boeiender dan de geologie. Mijn stelling betreffende ons heelal is
:"Waar geen begin is kan ook geen einde zijn ". Dat geeft mij een zekere
troost want anders wordt het mij te veel van het goede.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Enkele citaten uit mijn Uranische Nieuwsbrief 22
De steeds groter wordende kloof tussen de Astronomie en de Astrologie
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 4 De lotgevallen van Paula en haar zoon Jantje van de Hanlostraat Den Haag
Zie voor het goede nieuws Dinsdag 1 april 2008: Uitslag kort geding : De rechter verbiedt ontruiming van woonwagen van Paula en haar zoon Jantje.
Donderdag 28 februari 2008
Mijn vriend Dirk Jordaans van het woonwagencentrum Jan Hanlostraat belde me rond
5 uur in middag op om mij te zeggen, dat in het weekblad de Posthoorn van
woensdag 27 februari 2008 staat vermeld, dat door de afdeling Bouwzaken van
Gemeente Den Haag in de week van 12-19 februari 2008 een sloopvergunning is
aangevraagd voor Jan Hanlostraat 37.

De aanvraag voor de sloop van de woonwagen van Paula
en haar zoon Jantje, Jan Hanlostraat 37 Den Haag
Dat nu komt keihard bij mij binnen, want wie woont er op dat adres: het is Paula
met haar invalide zoontje Jantje. In 2005 hebben talloze mensen zich ingezet om
te voorkomen, dat de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje zou worden
verwijderd met de sterke arm. Gelukkig werd in de Raadsvergadering van 23
februari 2006 door de wethouder mevrouw Klijnsma gezegd dat het niet zal
gebeuren. Nu zijn twee jaar later, zal het dan toch gaan gebeuren? Nee, want ik
zal alles op alles zetten om dit niet te laten plaats vinden. Ik ben bezig om
uit te zoeken wie hier voor verantwoordelijk gesteld kan worden. In ieder geval
is het de wethouder Norder, die de sloopvergunning heeft aangevraagd. Maar die
kennen we al, want die heeft al heel wat op zijn sloopgeweten. Maar men zegt dat
er waarschijnlijk ook nog een tweede wethouder bij betrokken is en wel wethouder
Bert van Alphen. Dit lijkt mij
bijzonder onwaarschijnlijk zodat ik hem vanavond de volgende e-mail heb
gestuurd: (in feite is de e-mail gedateerd 29 februari 2008 0.09) :
"Beste Bert, we kennen elkaar van de ellendige situatie van de ontruiming van de
Leyweg in 2002 en de opendag op de Jan Hanlostraat in juni 2004, je was een van
de weinige raadsleden,die acte de présence gaven, dat was hart verwarmend,
vooral dat ik nog een hele slechte nasmaak had van andere groenlinks raadsleden
in 1996/1997. Ik wil geen namen noemen, maar je weet wel wie bedoel. Wie schetst
mijn stomme verbazing, dat uitgerekend jij wethouder bent van de gemeente den
Haag. Maar goed, je hebt misschien gedacht dat je je progressieve gedachten die
je aan mij steeds getoond hebt, beter tot uitdrukking zou kunnen laten komen.
Maar je moet me niet euvel duiden dat ik misschien slecht bent geïnformeerd maar
ik hoor van de vader van Paula dat zijn dochter en haar invalide zoontje
Jantje wonende op de Jan Hanlostraat 37, de gemeente den Haag in de Posthoorn
vandaag heeft gepubliceerd,dat er een sloopvergunning is aangevraagd voor haar
woonwagen van Jan Hanlostraat 37 in den Haag. Deze sloopvergunning is
aangevraagd in de periode van 12 - 19 februari 2008. Nu hoor ik van haar Vader
dat jij daar de verantwoordelijke wethouder voor bent (vroeger was dat mevrouw
Klijnsma). Zeg me in Godsnaam dat ik onjuist ben geïnformeerd, want anders
begrijp ik niet meer wie ik wel en niet moet geloven over zijn progressieve
doelstellingen. Ik heb hieronder een kopie gemaakt van mijn website
www.egoproject.nl extensie
woonwagenbeleid zie nasleep van de ontruiming Leyweg 2.Hierin kun je lezen wat
voor moeite we hebben gedaan om ontruiming te voorkomen bijna 2 jaar geleden. Je
wilt toch niet zeggen dat jij daar aan mede schuldig aan zult zijn om haar
woonwagen te slopen. Hopelijk ben ik aan het dromen, maar dan een hele slechte
droom. Ik vraag je dringend om mij te zeggen dat ik slecht ben ingelicht. Je
kunt mij bereiken dit weekeinde op nr 0519-53200 in hotel Graaf Bernstoff ( heel
chique toch, niet voor GroenLinks) in Schiermonnikoog, waar ik even ga uitblazen
na een groot gevecht van maanden, gelukkig met goede afloop, met de gemeente
Hilversum over het wegslepen met bestuursdwang van een woonwagen van het
woonwagencentrum de Egelshoek in Hilversum. Maandag ben ik weer in Baarn en kunt
je me weer bereiken onder nr 035-5412852 of via mijn email. Hopelijk kunnen we
als gezond denkende mensen met elkaar van gedachten wisselen.Met de beste groeten Tom de Booij"
Hierna volgen gedeelten van mijn website die ik in 2005/2006 heb gepubliceerd

Paula met haar zoon Jantje in hun woonwagen Jan Hanlostraat 37 in Den Haag
Zondag 10 juli 2005.
Gisteren ontving ik van de SP fractie van de Gemeente Den Haag een bericht,
waarvoor ik de lezers waarschuw dat het misschien te schokkend kan overkomen.
Het betreft een vraag, die de fractievoorzitster van de SP heeft gesteld op 6
juli jl. aan het college van burgemeester en Wethouders van de Gemeente Den
Haag: Ingevolge het betreffende artikel, van het Reglement van Orde voor de
vergaderingen van de Raad der gemeente:
"‘s-Gravenhage. Op 5 juli 2005 heeft mevrouw X van woonwagencentrum Jan
Hanlostraat een betekend vonnis ontvangen van een gerechtsdeurwaarder namens de
publiekrechtelijke rechtspersoon Gemeente Den Haag. Mevrouw moet binnen 1 maand
na 5 juni 2005 de standplaats leeg opleveren. Zo niet dan zal er ontruimt worden
op donderdag 8 september 2005. Tevens moet mevrouw binnen 2 dagen de
proceskosten (577,78 euro), de toegewezen
incassokosten (648,55 euro) en nog enkele andere kleinere bedragen (totaal
315,45 euro) betalen. Totaal moet mevrouw binnen twee dagen 1541,78 euro
overmaken. Mevrouw heeft een uitkering als alleenstaande van de sociale dienst.
1. Is het college bekend met bovenstaande feiten? Zowel mevrouw als haar nu 18
jarige thuiswonende zoon hebben het fragiele X-syndroom, een erfelijke
ziektebeeld met verschillende/meerdere kenmerken. Mevrouw heeft hierdoor o.a.
een verstandelijke beperking. Haar zoon heeft helaas veel meer kenmerken van
eerder genoemd ziektebeeld. Hij is verstandelijk gehandicapt waardoor hij als
het ware functioneert op een leeftijd van 3 jaar, daarnaast heeft hij last van
ernstige autistische kenmerken. Doordat het een erfelijkheidziekte is op het
X-chromosoom, zijn de ziekte kenmerken bij vrouwen minder ernstig dan bij
mannen. De zoon ontvangt een Wajong uitkering, wat betekent dat hij volledig
gehandicapt is vanaf zijn geboorte, en is 100% afgekeurd
2. Beiden worden door de gemeente, als verhuurder van de standplaats, hun huis
uitgezet, is er opvang geregeld voor deze gehandicapte moeder en zoon? Zo ja,
waar bestaat de begeleiding uit? Zo nee, waarom niet?
3. Bent U niet met de SP van mening dat het in dit geval noodzakelijk is?
Mevrouw heeft enige maanden haar huur niet betaald i.v.m. klachten over de
standplaatsen. Toen mevrouw duidelijk werd dat de verhuurder/gemeente een
juridische incasso zaak zouden beginnen, wilde zij haar achterstallige huur
alsnog betalen. Doordat haar paspoort was verlopen, er dus een nieuw
identiteitsbewijs aangevraagd moest worden, betaalde zij haar achterstallige
huur enkele dagen na de door de gemeente gestelde datum van 1 september 2004.
Mevrouw kon zonder geldig identiteitsbewijs haar geld niet overmaken van de ene
naar de andere rekening. De nu nog te betalen kosten van ruim 1500 euro zijn met
name kosten die tijdens en na de rechtszaak tot huurontbinding gemaakt zijn.
Mevrouw heeft dit geld niet.
4. Kan mevrouw een spoedlening ontvangen om bovenstaande te betalen via de
bijzondere bijstand? De zoon gaat 5 dagen per week op medische indicatie naar
een dagopvang. Hij wordt van huis uit opgehaald en thuisgebracht.5. Waar kan de
gehandicapten vervoer na huisuitzetting de zoon ophalen voor de dagopvang?De
zoon raakt ernstig in de war wanneer hij zijn regelmaat kwijt raakt, wanneer hij
uit zijn vertrouwde omgeving is. Na huisuitzetting zijn zij genoodzaakt te gaan
zwerven.
6. Hoe denkt U dit gezin regelmaat aan te kunnen bieden na huisuitzetting?
Woningbouw corporaties hebben woonconsulenten in dienst.
7. Heeft de gemeente als verhuurder woonconsulenten in dienst? Zo ja, heeft deze
contact opgenomen met dit gezin? Zo nee, waarom niet? Het gezin moet voor 5
augustus de standplaats leeg opgeleverd hebben, daarna ligt er een dwangsom van
5000 euro per dag. Gezien bovenstaande tijdsdruk verzoeken wij U de gestelde
vragen beantwoord te hebben voor 29 juli 2005. Ingrid Gyömörei, SP"
Commentaar: In welk land zijn we bezeild? Een
land, die een invalide vrouw met haar invalide zoon op straat zet en voor hun
astronomische bedragen laat betalen en desondanks toch haar standplaats moet
verlaten? Dit kan toch niet gebeuren. Denk eens in, zij is met haar zoon ook al
op 11 december 2002 in de ijskoude dagen door een grote politiemacht tegen haar
wil naar een nieuwe locatie gedeporteerd. Het lijkt meer op tekst uit een
misdaad roman of op een nachtmerrie. Toch is het de keiharde werkelijkheid van
onze 'rechtsstaat' Nederland anno 2005. " Einde tekst geschreven op zondag 10
juli 2005
Dinsdag 14 februari 2006
In het AD/Haagse courant staat vandaag een schokkend artikel over Paula en haar
zoontje Jantje 'De wijkagent heeft zelfs staan janken, tegen zoveel onrecht'
Marc Konijn, Den Haag
De wereld van Jantje is broos. Het liefst zit hij op zijn kamertje, dicht bij
zijn nepaquarium, zijn discolamp en zijn cd-speler daar op die negen vierkanten
meter, in een oude woonwagen op een nieuw kamp aan de uiterste rand van Den
Haag, voelt hij zich veilig. Daar draait hij dan zijn plaatjes, loeihard, en op
zijn geheel eigenwijze. Midden in een lied drukt hij de herhaalknop in, om die
ene zin nog een keer te horen. telkens weer, soms wel honderden keren achter
elkaar. Al hij genoeg heeft van Ernst Bobby en de rest, kijkt hij graag
televisie heen en weer wiegend met zijn bovenlichaam als een ja-knikker die olie
boort, met een lege blik in zijn ogen. Jantje is negentien jaar, zwaar
geestelijk gehandicapt en autistisch. Hij moet vijfkeer op en dag worden
verschoond, en mag niet naar buiten, omdat hij lijdt aan vitilogo, een ziekte
waarbij pigment wordt afgebroken door zonlicht. Jantje heeft het - met een
vocabulaire van tien woorden- niet getroffen. Wat hem 17 maart te wachten staat,
daar heeft hij geen enkel benul van. Dat is de datum waarop Jantje en zijn
moeder Paula (38) de woonwagen uit moeten zijn. Dat is de dag hun wagen in
beslag wordt genomen door de gemeente Den Haag als gevolg van het huurincasso
traject dat is ingezet. 25 woonwagens zijn om die redenen al weggesleept. Paula
en Jantje worden nummer 26. Paula kan het niet vatten want ook zij gaat misdeeld
door het leven. Ze redt het alleen door de niet aflatende hulp van vader, zus en
een groep bewoners op het kamp. Dat kamp heeft massaal de huur niet betaald, uit
protest tegen lekkende gaskabels, ontploffende stopkasten en schimmelende
schuurtje. Paula had 3300 euro schuld, betaalde de rekening na een aanmaning,
maar was twee dagen te laat. De advocaat van de gemeente houdt voet bij stuk: 17
maart staan moeder en zoon op straat. Buurvrouw Cella: "Die mensen hebben geen
hart. Zelfs de wijkagent heeft hier staan janken. Ons Jantje blijft hier. Dat
beloof ik"
Het artikel vergeet te vermelden, dat de woonwagen van Tinus Perdaems op 3
november 2005 van de Jan Hanlostraat niet is weggesleept, maar met een deel van
zijn inboedel geheel met de grond is gelijk gemaakt, terwijl de gemeente had
toegezegd dat de wagen zou worden gedemonteerd en opgeslagen. Ook Tinus Perdaems
heeft zijn huurschuld te laat betaald en heeft geen tweede kans gekregen om de
schuld alsnog te voldoen. Elders op mijn website staat een uitgebreid relaas van
deze sloop plus schokkende foto's tijdens de sloop.
Woensdag 15 februari 2006
Tijdens rondvraag van de commissie vergadering van Welzijn van (WDL&L) de
gemeente Den Haag heeft Mevrouw Hiek van Driel van de SP vragengesteld over het
geval van al of niet uitzetting van de invalide vrouw met haar invalide zoon van
haar standplaats aan de Jan Hanlostraat te Den Haag. De wethouder mevrouw
Klijnsma heeft hierop geantwoord dat de uitzetting doorgaat en dat 24 uur
tijdens de uitzetting voor de invalide zoon opvang wordt geregeld. Mevrouw van
Driel heeft daarop gezegd, dat Paula haar huurschuld had voldaan. De wethouder
zou dat nagaan. Grote ontzetting en diep verdriet bij zoveel onrecht bij de
betrokkenen. Dit kan toch niet gebeuren, reden waarom ik niet zal schuwen om
alle middelen in te zetten die mij ter beschikking staan om te voorkomen, dat
Paula en haar zoon Jantje van hun standplaats na 16 maart 2006 zullen worden
verwijderd. De ziekte die zowel Paula als Jantje hebben is het fragiele X
syndroom

Figuur . Het fragiele X-syndroom: de fragiele X, een breekbare plaats aan de onderzijde van het X-chromosoom. Links een normale XY, rechts een fragiele X en een Y-chromosoom.
Een stoornis in de verstandelijke ontwikkeling of
geestelijke handicap, komt vaker voor bij mannen. Dit komt onder andere doordat
een aantal vormen van zwakzinnigheid ontstaan door een verandering in het
X-chromosoom. De meest voorkomende vorm van X-gebonden zwakzinnigheid wordt
veroorzaakt door een breekbare (fragiele) plaats in het X-chromosoom
(zie figuur). Op die plaats hebben de bouwstenen een bijzondere volgorde,
waardoor zeer gemakkelijk veranderingen kunnen optreden. Soms worden daar kleine
stukjes in de normale keten ingebouwd (insertie), waardoor de gebruikelijke
volgorde van de bouwstenen wordt verstoord. Hierdoor wordt een gen uitgeschakeld
dat van groot belang is voor de werking van de hersenen. De mensen, die aan hun
ondergeschikten orders geven om Paula en Jantje na 17 maart 2006 uit hun wagen
te zetten, hebben een veel ernstigere ziekte:het syndroom van het ontbreken van
een hart, dat op de juiste plaats klopt, het zogenaamde DH syndroom. Voor nadere
uitleg van de kenmerken van dit syndroom wordt verwezen naar de notulen van de
raadsvergaderingen van de Gemeente Den Haag, vanaf 5 juni 1997. (de datum dat
door de gemeenteraad van Den Haag werd besloten het woonwagencentrum aan de
Leyweg te sluiten)
Zondag 19 februari 2006
Vanochtend ontving ik een fax met een afschrift van de brief dd. 20 januari
2006, die de advocaat van burgemeester Deetman Mr A.R. de Jonge schreef aan de
advocaat van Paula Mr H. Koning met onder meer de volgende schokkende zinnen:"Ik
heb nog te reageren op uw brief van 22 november jl. met bijlage,zijnde het
advies van M.E.E. Zuid-Holland van 15 november 2005. De gemeente ziet in het
advies onvoldoende aanwijzingen om te kunnen concluderen, dat een ontruiming
door uw cliënte van de standplaats zal leiden tot een acuut medische
noodsituatie".(...) "Tegen die achtergrond ziet de gemeente zich dan ook
genoodzaakt om de ontruiming andermaal in gang te zetten. In dat kader wordt uw
cliënte binnen een periode van 8 weken in de gelegenheid gesteld om vrijwillig
tot ontruiming over te gaan. Na ommekomst van deze termijn, die derhalve
verstrijkt op 17 maart 2006 zal de ontruiming zonder nadere aankondiging door de
deurwaarder in gang worden gezet". Commentaar overbodig als men het hieraan
voorafgaande tekst en foto's van mijn website heeft gelezen en gezien van het
drama van Paula en haar zoon Jantje.
In Den Haag daar woont een graaf
En zijn zoon heet Jantje.
Als je vraagt: Waar woont je pa?
Dan wijst hij met zijn handje.
Met zijn vingertje en zijn duim,
Op zijn hoed draagt hij een pluim,
Aan zijn arm een mandje.
Dag, mijn lieve Jantje!
Donderdag 24 februari 2006
GROOT NIEUWS. In de raadsvergadering van de Gemeente Den Haag hebben gisteren de
wethouders de heer Norder en mevrouw Kleinsma het volgende medegedeeld: indien
zij een medische indicatie van een bevoegd arts ontvangen, waaruit blijkt dat
het ongewenst zou zijn om Paula en haar invalide zoontje Jantje van hun
standplaats te verwijderen, zij zich zullen beraden of het besluit van
uitzetting niet zou kunnen worden ingetrokken. Uit deze diplomatieke woorden
kunnen we gevoegelijk aannemen dat zij daarmee te kennen hebben gegeven, dat zij
daarmee de ontstane impasse willen doorbreken en het niet willen laten aankomen
op een politiek steekspel. Even daarvoor was door de SP een motie ingediend, die
aan de raad vroeg om te voorkomen dat Paula en haar zoontje zouden worden
uitgezet. Door de mededeling van de wethouders heeft de SP zeer terecht en
getuigen van politiekinzicht, door hun motie voorlopig niet in stemming te
brengen, daarmee aangevend dat zij de raad niet onnodig onder druk willen
zetten. Uiteraard mocht het zo zijn - wat ik niet aanneem - dat B en W alsnog
zouden besluiten Paula en haar zoontje uit te zetten zij altijd op de motie kan
terugkomen.. In de wandelgangen hoorde ik van een aantal raadsleden van de VVD,
dat zij erg blij waren dat het niet tot een stemming was gekomen. Maar ik hoorde
ook een raadslid die woedend was op het college van B en W dat zij nu pas met
deze oplossing waren gekomen. Zij hadden al veel eerder aan Paula moeten zeggen,
dat zij een attest van een bevoegd arts moest overleggen omdat zij de mededeling
van de Stichting M.E.E. onvoldoende achten (zie onderzondag 19 februari:de brief
van de advocaat van de Gemeente Den Haag). Ik heb hem toen gezegd dat
uiteindelijk het resultaat telt en dat is voor Paula en haar zoon Jantje
uiteindelijk het belangrijkste. Door de vele inspanningen van vele zijden zowel
door raadsleden, media als ook de massale opkomst van de woonwagenbewoners
tijdens de laatste twee vergaderingen, hebben B en W eieren voor hun geld doen
kiezen. Het blijft toch ongelooflijk dat het nodig is geweest om zo veel druk
uit te oefenen om ze van gedachten te doen veranderen. Vergeet niet dat de vader
van Paula steeds heeft gewezen op het feit van de onmenselijkheid van hun
besluit tot uitzetting. Gisteren heeft hij nog eens, met een indrukkwekkend
betoog dit onderstreept. Hij heeft een enveloppe met alle documenten aan
wethouder mevrouw Klijnsma aangeboden en haar uitgenodigd een 'bakkie' te doen
in de wagen van Paula en haar zoontje. Het was ontroerend om te zien hoe
gelukkig Paula en haar familie na afloop waren.
In Den Haag door woont een graaf, die in het mandje van Jantje een brief heeft
gestopt met de woorden: Je mag blijven Lieve Jantje mijn zoon!
Einde citaat van gedeelten uit mijn website
Woonwagenbeleid onder nr 6 :Nasleep ontruiming Leyweg 2 Van woensdag 2 november
2005 tot en met 24 mei2006. Ook einde aan brief aan wethouder Bert van Alphen dd
28 februari 2008.
Maandag 3 maart 2008
Vandaag ontvang ik zojuist een bericht van het secretariaat van de wethouder van
Alphen, dat hij net terug is van zijn werkbezoek buitenland, en dat hij mijn
mail zojuist heeft gezien en dat ik zo spoedig mogelijk nader bericht zal
ontvangen. Laten we van harte hopen voor hem, dat hij met deze sloop niets te
maken heeft.
Dinsdag 4 maart 2008
Mij bereikte vanavond de volgende teleurstellende e-mail van de afdeling
woonwagenzaken,die ik als antwoord kan beschouwen op mijn e-mail die ik
donderdag 28 februari jl. persoonlijk aan de wethouder Bert van Alphen
hebt gestuurd. Hier volgt de inhoud van deze e-mail:"Geachte heer De
Booij,De wethouders Van Alphen en Norder hebben uw email ontvangen, en mij
gevraagd deze te beantwoorden. De gemeente Den Haag verstrekt geen informatie
over individuele rechtszaken met anderen dan de direct belanghebbenden en hun
advocaten. Derhalve kan ik u slechts informeren dat het college heeft besloten
om destijds de huurincasso procedure te starten t.a.v. een grote groep bewoners
die de huur niet betaalde. De rechter heeft de zaak beoordeeld en heeft de
huurovereenkomsten ontbonden. Ook in hoger beroep is inmiddels de gemeente in
het gelijk gesteld, en gaat de gemeente nu over tot het uitvoeren van het
vonnis. Uiteraard zullen wij dit, gelet op de omstandigheden, op een zorgvuldige
wijze doen. Verdere correspondentie over deze zaak vind plaats met mevrouw
Jerphanion en haar advocaat. Met vriendelijke groet, Marion Verstraaten,
Afdeling Woonwagenzaken".
Het is nu dus duidelijk wie de verantwoordelijke wethouders zijn die Paula en haar zoontje Jantje het leven onmogelijk willen maken. Het is teleurstellend dat Bert van Alphen mij niet persoonlijk een kleine notitie had gestuurd met de mededeling, dat ik een brief van Marion Verstraaten van de afdeling woonwagenzaken zal mogen verwachten. Ik weet nu in ieder geval wat voor vlees ik in de kuip heb wat betreft Bert van Alphen. Het is interessant te weten dat van Alphen als wethouder in zijn portefeuille heeft: Welzijn en Volksgezondheid en o.a een programma heeft dat moet opkomen voor de sociaal kwestbaren. Van wethouder Norder weet ik al genoeg wat ik van hem kan verwachten na alle de briefwisselingen die ik met hem heb gehad sinds zijn aantreden oktober 2004 (zie mijn website www.egoproject.nl extensie woonwagenbeleid onder hoofdstuk 5 en 6, Nasleepontruiming Leyweg 1en 2. ). Hij was o.a. verantwoordelijk voor de sloop van woonwagens aan de Tom Mandersstraat en voor de sloop van de woonwagen van Tinus Perdaems op 3 november 2005 in de Jan Hanlostraat in Den Haag. Toch is het niet zo verwonderlijk dat Bert van Alphen van Groen Links is. In 1997 hadden we al van de GroenLinks Raadsleden Kwant en Roozenburg tegenstand ondervonden in verband met de gedwongen verplaatsing van het woonwagencentrum aan de Leyweg, dat inderdaad 11 december 2002 op gewelddadige wijze is ontruimd. Ik geef nog enkele uitspraken van beide heren:
Uitspraken telefonisch gedaan door de Raadsleden Chris
Kwant en Niek Roozenburg van GroenLinks in 1997 en hun mening over gedwongen
verplaatsingen: C.F. Kwant is voor kleine kampen, is voor het wegslepen van
woonwagens. Weet niet wat mensenrechten zijn,vindt dat het staatsbeleid
uitgevoerd moet worden; N. Roozenburg was eerst erg positief en heeft ons toen
door verwezen naar zijn fractievoorzitter C.F. Kwant. Merkwaardig is dat de heer
Roozenburg in tweede instantie (termijn) minder enthousiast was en zei dat de
opheffing van het kamp aan de Leyweg toch al besloten was. In een brief van 21
april jl aan de raad van de gemeente Den Haag stelt hij 6 vragen. Een van deze
vragen is: welke ondersteuning biedt het politiekorps Haaglanden of kan zij
bieden bij de afsluitingsactiviteiten van deze bedrijven als het gaat om
gedwongen afsluitingen?
Mirelle Giezen schreef in juni 1997 een scriptie voor haar studie met als titel:
Woonwagenbewoners en hun strijd met de gemeente Den Haag. Ze heeft ook
een enkele raadsleden om hun mening gevraagd of het woonwagencentrum aan de
Leyweg mocht blijven. Zo vertelde het raadslid Chris Kwant haar het volgende:
"Hij had gehoopt dat we hadden kunnen onderhandelen. Ik vind dat de
woonwagenbewoners zich in de vingers hebben gesneden met de Boojj. Hij doet zich
voor als Donkey god. De woonwagenbewoners moeten zien de man te lozen Het wordt
tijd dat de egel gaat landen" (Hij bedoelt hier kennelijk Don Quichotte en de
egel is de Vliegende Egel die nieuwsbrieven uitgaf in Den Haag).
Op mijn website en in mijn brieven sinds 2005 heb ik het altijd gehad over
Paula. Ik heb nooit haar achternaam willen noemen. Tot mijn verbazing schrijft
Marion Verstraaten in haar brief namens de wethouders van Alphen en Norder haar
achternaam! Woensdag 5 maart 2008In mijn brievenbus vind ik vanmiddag brieven
die de Opa van Jantje mij heeft gestuurd.
Allereerst een Sociaal Medische advisering van de dhr
L.K. Liem adviserend geneeskundige en mw. M. Klazinga sociaal psychiater GGD
afdeling SMA , Thorbeckelaan 360 Den Haag
"Rapportage arts 17 april 2006
Inleiding: Cliënt is een man van19 jaar oud. Hij bewoont een woonwagen.
De gemeente heeft de pacht voor de plaats opgezegd. Omdat bekend is, dat cliënt
stoornissen en beperkingenheeft, wordt medisch advies gevraagd om de ontruiming
op medisch verantwoorde wijze te kunnen effectueren. Cliënt werd uitgenodigd
voor het spreekuur van 20-3-2006. Hij verscheen samen met zijn moeder, Mw. P.J.
Jerphanion, 38 jaar oud en zijn grootvader. Cliënten zijn op vrije wil op het
spreekuur gekomen en hebben hun volledige medewerking verleend. Schriftelijke
informatie van M.E.E. is in het onderzoek betrokken. Omdat uit schriftelijke
informatie vooraf en ook tijdens het spreekuur bleek, dat moeder van cliënt ook
beperkingen heeft, die van belang zijn, zijn deze ook onderzocht. Het advies
gaat mede in op de consequenties van een ontruiming op dient en zijn moeder. Het
vraaggesprek werd gevoerd met moeder van cliënt, "Jantje" en met zijn
grootvader, omdat het niet mogelijk is om met "Jantje" zelf een gesprek te
voeren. Bespreking: Het onderzoek werd gedaan door beide ondergetekenden. Uit
aangeleverde informatie van behandelaars, anamnese en uit observatie tijdens het
spreekuurbezoek kon voldoende informatie worden verzameld om de stoornissen en
beperkingen van "Jantje" en zijn moeder te onderbouwen en de beperkingen te
verklaren. Een huisbezoek of het inwinnen van nadere informatie van behandelaars
was daardoor niet nodig. Uit het onderzoek is gebleken, dat cliënt"Jantje" lijdt
aan een ernstige psychiatrische stoornis. Hij is hierdoor niet in staat zich
zelfstandig te handhaven, zelfstandig te wonen en zelfstandig een huishouden te
voeren. Hij heeft een goed gestructureerde leefomgeving nodig en kan niet goed
omgaan met veranderingen. Veranderingen betekenen voor hem een verstoring van
zijn fundamentele leefmogelijkheden. Hij wordt verzorgd en geholpen door zijn
moeder. Vier dagen per week bezoekt hij een dagverblijf. Moeder van "Jantje" is
op haar beurt bekend met verstandelijke stoornissen, waardoor zij beperkingen
heeft in het zelfstandig voeren van een huishouden. Het gezin woont in een
veilige, tamelijk afgesloten woonomgeving, waar "Jantje" niet wordt geplaagd en
veelgevraagde en ongevraagde hulp krijgt vanuit die woonomgeving. Zijn moeder
wordt geholpen met financiën en alle andere problemen, die het voeren van een
huishouden en het verzorgen van haar zoon met zich meebrengen. Doordat het gezin
in deze woonomgeving woont, is inzet van A.W.B.Z. hulp voor "Jantje" tot op
heden zeer beperkt gebleven (dagverblijf) en voor zijn moeder niet nodig
geweest. De huidige zorgsituatie wordt als adequaat beoordeeld. Als dit gezin
uit deze woonomgeving wordt geplaatst, zijn de effecten die dit heeft op het
gezin niet goed te voorspellen. Te verwachten is, dat de zorgvraag van "Jantje"
sterk zal gaan toenemen. Moeder van "Jantje" zal vrijwel zeker niet in staat
zijn om deze vergrootte zorgvraag te leveren, ook niet met inzet van ambulante
A.W.B.Z. hulp voor "Jantje"en haar zelf. Mogelijk is als gevolg daarvan de
noodzaak vooreen langdurige plaatsing in een inrichting voor "Jantje" niet te
voorkomen. Ook de zorgvraag van de moeder van "Jantje" zal gaan toenemen.
Advies: De ontruiming betekent een verstoring van het huidige evenwicht en zal
voor "Jantje" een zeer onveilige situatie opleveren. Daarom is het aan te raden
"Jantje" tijdelijk elders onder te brengen, als het kan samen met zijn moeder,
omdat deze bij "Jantje" zorgt voor een gevoel van veiligheid."Jantje" is in zorg
bij de Compaan - Woutershof Monster. Deze instelling kan niet opnemen, maar wel
bemiddelen voor een tijdelijke opname voor "Jantje", niet voor zijn moeder.
Cliënten dienen hiervoor vooraf een indicatie te vragen bij het Centrum
Indicatiestelling Zorg (C.I.Z.) voor o.a de functie verblijf. Voor eventuele
nieuwe huisvesting na de ontruiming, geldt, dat een via trappen te bereiken
woning grote problemen op zal leveren,omdat "Jantje" nooit trappen heeft hoeven
lopen. Daarom is een traploze woning noodzakelijk. De woning moet zoveel
mogelijk worden ingericht met vertrouwde spullen van "Jantje", zodat hij na
verhuizing in een zo vertrouwd mogelijke omgeving terecht komt. Na verhuizing
moet echter worden afgewacht hoe "Jantje" en zijn moeder in de nieuwe
woonomgeving functioneren. Intensieve begeleiding in de begintijd is aan te
raden. Deze begeleiding kan worden gegeven vanuit de A.W.B.Z., daarom is ook
hiervoor een C.I.Z indicatie noodzakelijk". Einde sociaal- medisch advies. Dan
komt de klap op de vuurpijl als ik de brief lees van de directeur van de GGD Den
Haag de heer A.A.H.M. van Dijk aan de wethouder H.P.G. van Alphen van 8 juni
2006 naar aanleiding van het bovengenoemde sociaal-medisch advies inzake de
ontruiming van mevrouw Jerphanion en haar zoon L.M.J. van der Tas.


Het origineel van de brief van de Directeur van de GGD Den Haag A.A.H.M. van Dijk aan de wethouder WVE van de gemeente Den Haag de heer H.P.G. van Alphen dd. 8 juni 2006.
Ik heb het origineel gescand zodat het beter leesbaar
is.
Geachte heer van Alphen, In haar brief van 07 maart 2006 verzoekt mevr. J.
Klijnsma, wethouder WVE de GGD Den Haag om advies uit te brengen inzake het
ontruimen van standplaats Jan van Hanlostraat 37 te Den Haag. Dit in zake
eventuele onverantwoorde risico's op medische gronden voor belanghebbenden
hierbij te weten: mevr. P.H. Jerphanion en haar zoon dhr. L.M.J. van der Tas
("Jantje"). Zij vroeg antwoord op de volgende vraag: "Welke eventuele
(medische)maatregelen moeten worden genomen om de ontruiming op (medisch)
verantwoorde wijze te kunnen effectueren ". Het onderzoek is door 2 artsen
van de afdeling Sociaal Medische Advisering van de GGD Den Haag uitgevoerd. Te
weten: dhr. L.K. Liem, adviserend geneeskundige mevr. M. Klazinga,
sociaalpsychiater Dit vanwege hun specifieke deskundigheid en ervaring bij het
beoordelen van sociaal-medische aspecten welke een rol spelenbij zaken die
vanuit de leefomgeving de fysieke en psychische situatie van een burger cq.
patiënt kunnen beïnvloeden. Ook is bij de beoordeling de sociaal-psychiatrische
expertise van belang gebleken gegeven de achtergronden van de beperkingen van de
betrokken cliënten. In bijgevoegde rapportage van de artsen van de GGD Den Haag
beperken zij zich tot bespreking van hun bevindingen; er wordt geen uitgebreid
verslag gedaan van de anamnese (het vraaggesprek) en het onderzoek zelf.
Geschetst wordt een beeld van een gezin met beperkingen, dat zich in de huidige
woonomgeving kan handhaven met relatief geringe extra inzet vanuit de reguliere
zorg. Een wijziging van de huidige sociale structuur heeft zonder meer grote
consequenties voor dit evenwicht. Dit vindt zijn oorzaak in de medische
problematiek van "Jantje".
Ontruiming Gezien de conclusie uit het rapport dat een verstoring
van het huidige evenwicht een zeer onveilige situatie voor "Jantje" zal
opleveren, is op medische gronden een ontruiming niet verantwoord te
effectueren. Mocht ondanks dit dringende negatieve advies toch tot ontruiming
worden besloten dan dient ter beperking van ernstige traumatisering als gevolg
van deze geforceerde situatie "Jantje" tijdelijk elders te worden ondergebracht,
samen met zijn moeder. In de praktijk lijkt echter alleen tijdelijke opname voor
"Jantje" te realiseren. Hiervoor is een indicatie vooraf via het CIZ (Centrum
Indicatiestelling Zorg) aangewezen. Opvang van moeder zal dan via het eigen
sociale netwerk moeten worden geregeld. NB: Overigens dient een indicatie voor
een AWBZ-voorziening altijd te worden
aangevraagd door betrokkene zelf c.q. met instemming van betrokkene.
Conclusie
Er is sprake van een gezin met ernstige beperkingen in een vaste sociale
structuur welke nu nog de mogelijkheid biedt zelfstandig te kunnen functioneren.
Een ontruiming is medisch gezien niet verantwoord. Temeer daar dit voor de
direct betrokkene ("Jantje"), gegeven zijn medische problematiek als een ernstig
traumatiserend incident moet worden gezien. Het is de vraag of hierna het nu
bestaande evenwicht nog zal kunnen herstellen, waarbij zeer intensieve
begeleiding van "Jantje"in alle gevallen noodzakelijk wordt geacht. Vooraf zal
dan duide1ijk moeten zijn hoe en op welke wijze de woon- cq. opvangsituatie na
de ontruiming er uit zal zien, en zal hierop dienen te worden geanticipeerd.
Met vriendelijke groet,
w.g. A.A.H.M. van Dijk, arts M&G, Directeur GGD Den Haag
De grootvader van Jantje, die mij al deze brieven
hedenmiddag heeft toegezonden schrijft mij nog het volgende: In het hoger beroep
moest Jan van wethouder Klijnsma en medisch rapport laten maken door de GGD die
is naar wethouder van Alphen op gestuurd maar is nooit bij de rechter aangekomen
(of achter gehouden) naar aanleiding van de oude gegevens heeft de rechter
vonnis gewezen dus is het geen fout van de rechter maar van de gemeenten en
zoals ik weet moeten moordenaars en kinderverkrachters een tweede kans krijgen
waarom Paula dan niet. Hierbij doe ik opa van Jan het medisch rapport u
toezenden Bij voorbaat dank voor uw medeleven met het gezin. Mijn antwoord op
alles wat de grootvader van Jantje mij vanmiddag heeft toegestuurd:
geen woorden voor, gewoon sprakeloos. Tot diep in de nacht e-mails verstuurd,
aan de drie ambtenaren die verantwoordelijk gesteld kunnen worden als de
woonwagen van Paula en haar zoontje Jantje onverhoopt toch zal worden gesloopt:
1. Toekomstige burgemeester Jozias van Aartsen 2. Wethouder Bert van
Alphen. 3. Wethouder Marnix Norder Afschrift van deze email verstuurd aan de
overige wethouders, alsmede alle fracties van de gemeenteraad van Den Haag.
Donderdag 6 maart 2008
Vanmiddag heb ik de grootvader van Jantje gebeld en nadere uitleg van een
brief,.die ik ook van hem gisteren kreeg toegestuurd. Er komt binnenkort een
kort geding dat de grootvader van Jantje heeft aangespannen. In verband met dit
geding heeft hij aan de huisarts Dokter Groot een attest gevraagd van Jantje.
Dit wordt dan bij de stukken door de advocaat toegevoegd. In de brief wordt
behalve de grootvader ook de tante genoemd. Zij is de zuster van Paula en woont
op nr 22 van de Jan Hanlostraat Verder spreekt de brief voor zich zelf. Hier
volgt de brief van Dokter Groot:.N.T.G. Groot, huisarts Rhijnvis Feithlaan 29
2533 GA Den Haag Tel.: 070-3802868
Den Haag, 29-01-2008 Betreft, Dhr. L.M. van de TAS Jan HANLOSTRAAT 37 2548 MV
DEN HAAG ,
AZ 001594083700 AZIVO Geboortedatum: 07-11-1986 telefoon:3298000
29-01-08 Tante en grootvader wonen ook op de Jan Hanlostraat, geven veel
ondersteuning. Gezien zijn medische toestand (geboren met fragiel X-syndroom) is
het niet van belang, zelfs af te raden om hem uit huidige woonsituatie te
verplaatsen. Ik hoop dat u hier rekening mee kunt en wilt houden.
Met vriendelijke groet,

N.T.G. Groot, huisarts
Vrijdag 7 maart 2008
Vandaag heb ik de volgende e-mails gestuurd aan de leden van GroenLinks van het
Europarlement (2) De Eerste Kamer ( 4), De Tweede Kamer (7), Gemeenteraad Den
Haag (3) met een afschrift aan de toekomstige burgemeester van Den Haag Jozias
van Aartsen, de wethouder Bert van Alphen, en de wethouder Marnix Norder

Geachte leden van GroenLinks,
Vandaag heb ik op mijn website www.egoproject.nl gezet het drama van Paula en
haar zoon Jantje. Door de gemeente Den Haag is 15 februari 2008 een
sloopvergunning aangevraagd van hun woonwagen. Op de index pagina van mijn
website dient men woonwagenbeleid aan te klikken. Bij de kolom Laatste nieuws
ziet men met blauwe letters staan: Drama van Paula en haar zoon Jantje. Dan
ontvouwt het drama zich van zelf op Uw scherm. Hierin wordt nader belicht de rol
die uw partijgenoot wethouder van Den Haag de heer H.P.G. van Alphen in dit
drama heeft gespeeld. Met vriendelijke groeten, Tom de Booij
Laat in de avond (23.50 om precies te zijn) kon ik niet nalaten de Raadsleden
van Den Haag deze e-mail te sturen:Weinigen onder U zijn nog oude bekenden, die
alle ellende hebben meegemaakt van de gedwongen ontruiming van het
woonwagencentrum Leyweg in de 10 ijskoude dagenvoor kerstmis 2002. Om de
nieuwkomers van Uw raad op de hoogte brengen van wat daar allemaal voor
onmenselijks is gebeurd, kunnen ze mijn website bekijken: www.egoproject.nl extensie
woonwagenbeleid en daarna klikken op hoofdstuk 4,5,6,7,8,9 en 10. Als U dat
allemaal gelezen heeft, dan moet U zich niet meer verwonderen wat u kunt lezen
op het begin van mijn site woonwagenbeleid onder de kolom : Laatste nieuws: met
blauwe letters: Drama van Paula en haar zoon Jantje. U zult dan tot de slotsom
moeten komen dat de Wetgevende en Controlerende Macht, die U vertegenwoordigt
het behoorlijk heeft laten afweten sinds 1996 en de macht heeft overgedragen aan
de Uitvoerende Macht. Het is tragisch om te mogen constateren dat U kunt zien
dat de Rechterlijke Macht eveneens hun oren hebben laten hangen naar deze
Uitvoerende macht. Zo kan het gebeuren dat Uw oud- Raadslid Bert van Alphen
(GroenLinks) zijnde lid van de wetgevende macht sinds 2006 zijn macht heeft
ingeruild voor de Uitvoerende macht. Hij verschuilt zich achter een besluit van
de Rechterlijke macht zoals U in mijn website kunt lezen. Hij is nu wethouder
van de gemeente Den Haag geworden. (Dank zij het ingevoerde dualisme is een
wethouder geen raadslid meer, met alle gevolgen van dien). Zo zien we dat Uw
wethouder van Alphen opeens een ander uniform heeft Aangetrokken en totaal heeft
vergeten wat hij vroeger als lid van Uw raad vertegenwoordigd heeft. Nu als
wethouder is hij mede verantwoordelijk voor een daad die U kunt lezen op mijn
website. Hij is nu mede-verantwoordelijk voor het aanvragen op 15 februari 2008
van een sloopvergunning van een woonwagen van Paula en haar zoon Jantje, Jan
Hanlostraat 37. Ik zou niet graag in uw schoenen staan als Raadslid waar je toch
in zeker mate elkaar de
hand boven het hoofd moet houden. Maar het lijkt me dat de grens van
vriendjespolitiek hier wel een grens heeft bereikt. Zo kunt U als Raad toch
voorkomen, dat de sloopvergunning aangevraagd op 15 februari 2008 voor de Jan
Hanlostraat 37 wordt toegekend. Laat Uw rechtsgevoel spreken. Met vriendelijke
groeten, Tom de Booij
Zaterdag 8 maart 2008
Het leek me goed om een afdruk van bovenstaande tekst van mijn website over
Paula en haar zoon Jantje ter informatie - per reguliere post - toe te sturen en
wel aan: Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden, de Minister-president Mr
J.P. Balkenende (met begeleidende brieven), de Minister van Financiën W. Bos, de
fractievoorzitster van GroenLinks in de Tweede Kamer mevrouw F. Halsema, de
wethoudster van Den Haag mevrouw J. Klijnsma,de vroegere adviseur van Drs W.J.
Deetman,vroegere burgemeester van Den Haag de heer C.J. Mos.
Zondag 9 maart 2008
Nu op 27 maart a.s de Heer J.J. van Aartsen wordt geïnstalleerd als de nieuwe
burgemeester van Den Haag, leek het me eveneens goed de heer van Aartsen nadere
informatie te verschaffen over wat er sinds december 2002 is gebeurd op de
woonwagencentra Leyweg en Jan Hanlosstraat. Dit in verband dat mocht onverhoopt
de gemeente Den Haag na 27 maart overgaan tot de sloop van de woonwagen van
Paula en haar zoon Jantje op de Jan Hanlostraat 37 in Den Haag, de nieuwe
burgermeester er direct mee te maken zal krijgen in zijn hoedanigheid als resp.
1. Burgervader de inwoners van Den Haag, 2.Voorzitter van de Gemeenteraad, 3.
Voorzitter van het college Burgemeester en wethouders, 4. Hoofd van de Politie.
Het is niet te hopen, dat hij het beleid van zijn voorganger Drs W.J. Deetman.
zal volgen. Ik heb de toekomstige burgemeester verzocht een gesprek met hem te
mogen hebben na 27maart a.s op zijn spreekuur. Sinds de gedwongen ontruiming van
het woonwagencentrum aan de Leyweg in december 2002, meer dan 20 keer getracht
om zijn voorganger de heer Drs W.J. Deetman te spreken te krijgen, maar steeds
is dit op niets uitgelopen. Ik heb toen getracht om de burgemeester via de
rechtszaal als getuige - in mijn rol als verdachte - te mogen ontmoeten. Ik heb
namelijk tijdens de ontruiming van twee woonwagens op de Jan Hanlostraat en
Leyweg op resp. 3 november 2005 en 2 januari 2006 geweigerd om de woonwagens te
verlaten, waarna ik beide keren werd ingerekend. Helaas heeft de Officier van
Justitie gemeend mij niet te vervolgen voor lokaalvredebreuk. De Officier van
Justitie geeft als reden op in het eerste geval: "Uw leeftijd een vervolging
minder gewenst maakt" (ik was toen 81 jaar) en in het tweede geval: "Het een
feit van betrekkelijk geringe aard/omvang betreft". Ik heb toen gebruik gemaakt
van artikel 12 van het wetboek van Strafvordering om alsnog via het Gerechtshof
een vervolging af te dwingen. Mijn verzoek tijdens de zitting van het
Gerechtshof van 24 mei 2006, heb ik op mijn website gezet in hoofdstuk6
Nasleepontruiming Leyweg 2. Zoals te verwachten deed het Gerechtshof uitspraak,
5 juli 2006 met de volgende beslissing. Het Hof verklaart klager
niet-ontvankelijk in zijn beklag. Wel vermakelijk is de uitspraak, die de
advocaat-generaal Mr. G.C. Haverkate na de zitting in de wandelgangen van het
Paleis van Justitie mij deed: "Ach meneer de Booij U begrijpt toch wel dat men U
niet in de rechtszaal wil hebben?" Daar kan ik ze niet helemaal ongelijk ingeven
gezien mijn justitiële verleden. Hierna heb ik de hoop opgegeven om de
burgemeester Deetman nog te spreken te krijgen. Maar nu er een nieuwe
burgemeester komt, heb ik weer nieuwe moed gekregen Ik hoop ook ten zeerste, dat
de nieuwe burgemeester op mijn verzoek zal ingaan.
Maandag 10 maart 2008
Vandaag krijg ik van de grootvader van Jantje gefaxt zijn inspreekbeurt tijdens
de raadsvergadering van 23 februari 2006, toen alles er nog hoopvol uitzag.
Alhoewel er niet veel meer nieuws in staat dan ik reeds heb geschreven over dit
drama, is het is toch goed om het in zijn eigen woorden te lezen. Het is des te
schrijnender dat nu 2 jaar na dato zijn ontroerende woorden niets maar dan ook
niets hebben uitgehaald. De inspreekbeurt van de vader van Paula en de
grootvader van Jantje op de Gemeenteraadsvergadering van 23 februari
2006:Voorzitter, Leden van de Raad,Voor U staat een vader(Grootvader) die geen
uitweg meer weet. Mijn kleinzoon en dochter moeten hun woonwagen verlaten, omdat
zij hun huur 2 dagen te laat hebben betaald, dat stond namelijk gereserveerd op
de bank en omdat haar paspoort verlopen was kon zij het geld niet op tijd
overmaken maar toen de dagvaarding werd uitgebracht was alles betaald. Mijn
kleinzoon is autistisch. Hij is 19 jaar maar heeft het verstand van een kind van
5 jaar. Hij draait muziek in zijn eigen kamertje, kijkt TV, kijkt naar een
nepaquarium draait zijn cd-tjes en zingt op zijn manier mee met André Hazes en
dan is hij heel gelukkig in zijn eigenwereldje, nu moet hij het wereldje uit.
Maar ik lees vaak in de krant dat een moordenaar en of kinderverkrachter toch
een tweedekans moet krijgen. Maar dat geld niet voor Paula en Jantje, want die
hebben hun huur niet op tijd betaald. In een brief van de advocaat van de
gemeente aan zijn collega staat dat het rapport van "MEE" niet ernstig genoeg
zou zijn om de ontruiming tegen te houden. Ik heb hier het rapport van Jantje
dat hij ernstig gehandicapt is categorie 3 als dat nog niet zwaar genoeg is weet
ik het niet meer en het beleid dat wethouder Norder hanteert nou daar zakt mijn
broek van af. De PvdA schrijft in haar verkiezingskrantje dat mensen niet naar
de rand van de samenleving gedrukt moeten worden. Nou de wethouder druk je niet
naar de rand , hij druk je er over heen. Rechten en plichten zo hoort het. Maar
wij hebben alleen maar plichten van onze rechten blijft weinig over. Wethouder
Klijnsma nodig ik hierbij persoonlijk uit om op de koffie te komen en de
situatie van het gezin van mijn dochter en Jantje te bekijken met eigen ogen om
dan pas een conclusie te trekken. Het is zo moeilijk om te beslissen uit de
papieren zonder de omstandigheden te kennen. Ik heb hier wat papieren en
rapporten van Jan in de envelop gedaan.
(Van de vader van Paula vernam ik, dat hij tot 3 maal toe de wethouder Mevrouw Jetta Klijnsma had uitgenodigd, maar dat zij het "bakkie" nooit heeft opgedronken)
Dinsdag 18 Maart 2008
Van de Vader van Paula verneem ik, dat het kort geding van gisteren., dat
door hem was aangespannen tegen de gemeente den Haag, in verband met de
ontruiming van de woonwagen van zijn dochter, niet zo goed was verlopen. Het
belangrijkste document, namelijk dat van de directeur van de GGD de heer van
Dijk, waarin wordt gesteld dat ontruiming medisch gezien niet verantwoord is,
mocht niet worden ingebracht. De uitspraak is 1 april a.s. Nu maar afwachten of
de rechter meer begrip toont dan de gemeente den Haag. (Een bevriend arts, die
veel met dergelijke zaken van doen heeft, vertelde mij dat een verklaring, zoals
de directeur va de GGD heeft afgegeven, niet dikwijls wordt verleend Immers
wanneer onverhoopt Jantje naar een andere plaats wordt verhuisd en er dan iets
met hem zal gebeuren de gemeente den Haag daarvoor direct aansprakelijk kan
worden gesteld)..
Woensdag 26 maart 2008
Tot nu toe hebben de media, voor zover ik heb kunnen nagaan, weinig of geen
aandacht aan dit trieste geval besteed. Wel het Wiel, het blad voor de
woonwagenbewoners. Met toestemming van de redactie van Het Wiel volgt hier een
artikel over Paul en haar zoon Jantje, dat nogmaals laat zien hoe intriest alles
is.
Uitzetting dreigt voor Paula en haar gehandicapte zoon
Veilige wereld
Jantje heeft het fragiele X syndroom, een verstandelijke handicap. Het is
een zeldzame en erfelijke ziekte. Paula is drager van deze ziekte maar daar kan
ze behoorlijk goed mee leven. 'Ik moet dingen alleen vaak twee keer uitleggen
voordat ze het begrijpt', vertelt zus Beppie (37). Jantje is 21 jaar oud maar
gedraagt zich als een vierjarige. Hij heeft veel verzorging nodig, moet de hele
dag door verschoond worden en er moet altijd iemand op hem letten. Daarnaast is
hij autistisch en raakt hij in paniek van vreemde mensen. Op het centrum voelt
hij zich thuis, hij heeft een veilige wereld om zich heen gecreëerd. 'Hij kent
de mensen en de mensen kennen hem. Ze letten op hem, nemen hem mee uit wandelen
of naar de speeltuin. Hij voelt zich prettig hier. Jantje is net bijgekomen van
de gedwongen verhuizing van zes jaar terug. Ze kunnen hem niet weer uit zijn
vertrouwde omgeving wegrukken', vertelt Paula. Dat vond de GGD ook. De
organisatie bracht in april 2006 een sociaal medisch rapport uit over de
situatie van Jantje, gericht aan de toenmalige wethouder van VWS, de heer Van
Alphen. De ontruiming betekent een verstoring van het huidige evenwicht en zal
voor "Jantje" een zeer onveilige situatie opleveren, was de boodschap van het
rapport. 'Iedereen feliciteerde me toen dat rapport uitkwam, het leek erop dat
ik de zaak zou winnen. Maar dat rapport heeft tot nu toe nog niet veel effect
gehad. De sloopvergunning is toch gewoon aangevraagd. Maar mijn vader heeft een
kort geding aangespannen, dus nu is het hopen dat dat positief uitpakt voor
ons', zucht Paula.
Zus Beppie kan zich een leven zonder Paula en Jantje op het centrum niet voorstellen. 'Dat kind is mijn leven. Jantje is als mijn eigen kind en ik en mijn zus zijn onafscheidelijk. Wij kunnen nog niet schijten zonder elkaar, we doen alles samen. Paula kan de verzorging voor Jantje niet alleen aan, bovendien heeft ze geen rijbewijs, ik breng hen overal heen. Ze hebben mij nodig, wij voeden Jantje samen op. Als Paula even weg is laat ze het rolgordijn van Jantjes kamer open en let ik vanuit mijn wagen op hem. Soms zie ik hem dan dansen in zijn kleine kamertje. Hartverwarmend gewoon.'
'Ze willen mij van mijn vak afzetten omdat ik mijn huur twee dagen te laat betaald heb. Dat kwam omdat mijn pasje niet werkte en ik het geld daardoor niet snel over kon maken', legt Paula uit.
Het hele centrum aan de Leyweg werd zes jaar terug ontruimd, de bewoners moesten naar de nabij gelegen Jan Hanlostraat. Volgens de gemeente omdat er huizen op de Leyweg zouden komen. 'Die huizen staan er nog steeds niet', roept Paula verontwaardigd. Beppie: 'We wisten van het begin af aan dat dit kamp niet deugde. De schuurtjes zijn niet brandveilig, de grond is verzakt en daarnaast is de grond giftig. We hebben toen besloten allemaal onze huur tijdelijk op een tweede rekening te zetten en wilden pas betalen als alles in orde was. Het werd niet opgelost, ze dwongen ons te betalen en daar was Paula net te laat mee door dat gedoe met haar pasje', legt haar zus uit.

Beppie en Paula
Stress
'Moordenaars en kinderverkrachters krijgen ook een tweede kans. Waarom mijn
zus dan niet?', vraagt Beppie zich af. 'Het ergste is nog dat Jantje onze stress
voelt, hij is heel gevoelig en zeker niet gek, hij voelt dat wij ons zorgen
maken. Hij slaapt slecht, eet vaak niet en krabt zichzelf open tot bloedens toe.
We geven hem soms een slaappil omdat hij anders wakker ligt, dat is toch niet
normaal op die leeftijd?', zegt Paula. 'Wij overleven de laatste jaren door
pillen te slikken; tegen depressie, hyperventilatie, om te kunnen slapen. We
worden niet goed van de stress', vertelt Beppie.
Paula is blij met de steun die ze krijgt van de medebewoners op het centrum. 'Iedereen is dol op Jantje. Ze vinden het allemaal vreselijk als wij van ons vak af zouden moeten. Een buurvrouw zei laatst dat het een bloedbad wordt als ze dat gaan proberen.' Volgens Beppie mag het zover helemaal niet komen. 'Jantje gaat mee naar de rechtbank binnenkort en dan kan de rechter met zijn eigen ogen zien hoe fragiel hij is.' De wagen van Beppie is te klein om haar zus en neefje in huis te nemen. 'Ik heb maar twee kleine slaapkamers. Mijn dochter is twaalf, ze begint te puberen en ook al is ze dol op haar neef, ik kan haar niet een kamer met Jantje laten delen. Hij is erg op zichzelf en het kan voorkomen dat hij mijn dochter dan niet in zijn kamertje wil. Dat kan ik haar niet aandoen. Maar natuurlijk, als het moet dan moet het. Ik heb alles voor ze over en ben bereid heel ver te gaan.'
Paula durft niet na te denken over wat er gaat gebeuren als de uitspraak van de rechter negatief is en ze het centrum moeten verlaten. 'Een huis is geen optie. Dat nooit. Misschien gaan we dan wel ouderwets met een caravan reizen. Ik word verdrietig als ik daar aan denk.'
Tekst/foto van artikel uit Het Wiel 20e jg nr 2 p. 8-9 door Veerle Snijders
Woensdagavond 26 maart 2008
Zoals ik al op 8 maart 2008 heb geschreven, heb ik ook aan onze Koningin
Beatrix bericht over het drama van Paula en haar zoon Jantje. Vanavond al heb
ik antwoord op deze brief mogen ontvangen van de Directeur van het Kabinet der
Koningin, voor deze mw. mr. N. van de Pol, dd 25 maart 2008, met de volgende
inhoud:
Geachte Heer De Booij, Op verzoek van Hare Majesteit de Koningin bericht ik U,
dat de Koningin Uw brief van 8 maart jl. heeft ontvangen en kennis heeft genomen
van hetgeen U hebt geschreven.
Het is duidelijk, dat wij een Koningin hebben die haar hart op de goede plaats heeft zitten. Goed voorbeeld doet goed volgen, zou ik willen zeggen tegen de wethouders van de gemeente Den Haag , die zich in zwijgzaamheid hullen op mijn aan hun adres gerichte brieven. Nu is mijn hoop gevestigd op de nieuwe burgemeester Jozias van Aartsen, die vanaf morgen de scepter gaat zwaaien over de gemeente Den Haag, die hopelijk, in tegenstelling tot zijn voorganger Deetman, zich wel zal gaan interesseren voor Paula en haar zoon Jantje.
In de NRC Handelsblad staat vanavond een leuk berichtje over de beëdiging van
Jozias van Aarsten als nieuwe burgemeester van Den Haag , die morgen in het
Provinciehuis ( dus niet in de raadszaal van het stadhuis) zal plaatsvinden.
"De periode tot de zomer zal de nieuwe burgemeester gebruiken om de stad beter
te leren kennen. De PvdA heeft voorgesteld Van Aartsen,
zelf woonachtig in het statige Statenkwartier, te laten rondleiden door
raadsleden. Naar een bijstandsmoeder op drie hoog, met de 'tuktuk' naar de
Schilderswijk en een 'harinkje happen' op Scheveningen. Wiegel denkt dat het Van
Aartsen wel ligt. "In een stad als Den Haag met al die ambassades, en
instellingen kun je veel deftige mensen ontvangen, maar wat de gewone mensen te
zeggen hebben vindt hij misschien wel veel interessanter." Het zou misschien een
goed idee zijn om ook even langs de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje te
gaan op de Jan Hanlostraat nummer 37.
Donderdag 27 Maart 2008
Ik ben nog al geïnteresseerd wie de advocaat Mr A.R. de Jonge is, die al
jaren voor de gemeente Den Haag de woonwagenbewoners het vuur letterlijk en
figuurlijk aan de schenen legt.. Ook in het geval van Paula en haar zoon Jantje.
tijdens het korte geding van 17 maart 2008, dat de vader van Paula had
aangespannen tegen de gemeente Den Haag was deze advocaat weer in zijn rol als
pleitbezorger voor de gemeente Den Haag. Hij wilde hij niets weten van de
medische verklaring van de Directeur van GGD en had het slechts over het te laat
betalen van de huurschuld. Maar gelukkig is internet een uitkomst om te
achterhalen om meer gegevens omtrent deze advocaat te krijgen. Tot mijn
verbazing zie ik, dat het deftige advocaten kantoor Pels Rijken in Den Haag om
16.05 vandaag heeft ingelogd op mijn website (er waren slechts vandaag een
vijftal bezoekers op mijn site). Op internet zie ik dat de bovengenoemde
advocaat Mr A.R. de Jonge bij dit kantoor werkt en ik kan me niet aan de indruk
ontrekken dat hij interesse heeft voor mijn website betreffende de affaire
omtrent een kort geding dat de vader van Paula Jerphanion heeft aangespannen
tegen de gemeente en dat heeft gediend op maandag 17 maart jl. Ik heb een e-mail
gestuurd aan zijn kantoor en gevraagd of mr A.R. de Jonge contact met mij zou
willen op nemen, zodat ik hem misschien meer informatie kan geven dan hij op
mijn website heeft kunnen lezen.
Zaterdag 29 maart 2008
Vanmiddag een grote teleurstelling! Ik krijg antwoord op een persoonlijke en
vertrouwelijke brief, die ik 13 maart 2008 gestuurd had aan mevrouw J. Klijnsma
naar haar privé adres.. Niet van mevrouw Klijnsma zelf, maar van de
Afdelingsmanager Woonwagenzaken van de Gemeente Den Haag krijg ik een brief met
de volgende inhoud :
Geachte heer De Booij, De Wethouder Klijnsma heeft uw brief van 13 maart 2008
ontvangen, en mij gevraagd deze te beantwoorden. Zoals ik u onlangs per email
informeerde in deze kwestie, verstrekt de gemeente Den Haag geen informatie over
individuele rechtszaken met anderen dan de direct belanghebbenden en hun
advocaten. Nu de rechter uitspraak heeft gedaan, zal de gemeente overgaan tot
uitvoering van het vonnis. Uiteraard zullen wij dit, gelet op de omstandigheden,
op een zorgvuldige wijze doen. Verdere correspondentie over deze zaak vindt
plaats met mevrouw Jerphanion en haar advocaat. Gezien uw persoonlijke
betrokkenheid bij deze familie, begrijp ik dat deze brief wellicht niet het
gewenste antwoord geeft.
Met vriendelijke groet, was getekend door Mw Drs M. Verstraaten.
Zo wordt dus een persoonlijk en vertrouwelijke brief
afgedaan door een ambtenaar. Het lijkt me dat aan het vertrouwelijke karakter
van mijn brief aan mevrouw Klijnsma voorbij wordt gegaan. Reden waarom ik deze
brief nu op mijn website zet om daarmee aan te tonen hoe ongevoelig men bij de
gemeente Den Haag is geworden als het gaat om Paula en haar zoon Jantje. Ik heb
na de brief van 13 maart 2008 nog een brief aan mevrouw Klijnsma gestuurd . Ik
zal daar wel een gelijksoortig antwoord op krijgen.
Hier volgt de brief die ik 13 maart jl. aan mevrouw Klijnsma heb gestuurd:
Persoonlijk en vertrouwelijk
Aan Mevrouw J. Klijnsma,.Bazaarstraat 17, 2518 AE Den Haag
Geachte Mevrouw, Gisteren was U ook aanwezig tijdens de bijzondere warme
indrukwekkende en ongedwongen bijeenkomst om afscheid te nemen van een wel heel
bijzondere vrouw Helga Hijmans. De kleur rood van haar kist sloeg voor mij
vooral op de kleur van haar warme hart. De kindertjes gaven aan hoe het leven
hoort bij de dood. Al met al heel bijzonder. Tegen de oudste zoon heb ik nog
gezegd hoe sterk ik mij in de ijskoude dagen van Kerstmis 2002 op het
woonwagencentrum aan de Leyweg met haar verbonden voelde. Zij met haar begin van
haar leven in 1944 in een kamp in Nazi-Duitsland en ik in 1944 in het
concentratiekamp Amersfoort. Bij alles wat we toen zagen en voelden kwamen alle
gevoelens van toen weer boven tijdens het onmenselijke optreden van de ME. Ook
de opa van Dirk Jordaans (kort geleden overleden) had het ook te kwaad. Hij
heeft in de zelfde tijd als ik vast gezeten in het concentratiekamp Amersfoort.
Uit ziet in de bijlage: Ter nagedachtenis aan Helga Hijmans, hoe zij ondanks
haar zeer slechte gezondheidstoestand de gewelddadige ontruiming van het centrum
heeft meegemaakt en emotioneel heeft ondergaan. U kunt op mijn website mijn
persoonlijke ervaringen van de ontruiming nalezen op mijn website
www.egoproject.nl
extensie woonwagenbeleid Tijdens de bijeenkomst van gisteren waren ook aanwezig
mijn vrienden van de Leyweg/Jan Hanlostraat, bij wie ook de emoties van 2002
weer sterk naar boven kwamen. Helga zou het als een hele eer hebben gevonden als
zij de prachtige bloemstukken, van de bewoners van zowel de Jan Hanlostraat als
die van de Escamplaan, had gezien.
Ik wilde U tijdens de bijeenkomst van gisteren niet lastig vallen over het drama
van Paula en haar zoon Jantje. In 2006 hebben in het café van het gemeentehuis
van Den Haag de vader van Paula, Paula, Chris Mos (toen adviseur van
burgemeester Deetman) en ik een heel openhartig, emotioneel gesprek gehad. In
dit gesprek heeft de heer Mos beloofd om een memo over deze hartverscheurende
tragedie bij de burgemeester neer te leggen. Of dit van invloed is geweest weet
ik niet, maar tijdens de raadsvergadering van 23 februari 2006 heeft U samen met
wethouder Norder ons toch hoop gegeven voor een goede afloop.
Wie schetst mijn stomme verbazing en ontreddering, toen ik zag dat er weer een
sloopvergunning is aangevraagd voor de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje.
Dit kan toch niet gebeuren. Dit geval raakt mij tot in het diepste van mijn
hart. Als inderdaad onverhoopt de ontruiming toch mocht gebeuren, weet ik het
echt niet meer en is voor mij de grens bereikt. Mijn slogan: Gelijk recht
voor ongelijke mensen is het grootste onrecht komt dan paradoxzaal genoeg
tot werkelijkheid. Er wordt nu wel rekening gehouden met de ongelijkheid,
namelijk dat Paula geen tweede kans heeft gekregen voor het betalen van haar
huurschuld, terwijl dat bij de ‘gewone’ burgers wel het geval is.
Omdat U in 2006 direct met het geval Paula en haar zoon Jantje te maken heeft
gehad, smeek ik U om Uw steentje bij te dragen dat de sloopvergunning niet wordt
toegewezen. De directeur van de GGD de heer van Dijk moet ook wel heel vreemd
opkijken als hij hoort van de sloopaanvrage, nadat hij op 8 juni 2006 een
duidelijke brief heeft gestuurd aan Uw opvolger de Heer B. van Alphen. Uit deze
brief blijkt toch zonneklaar dat een verhuizing voor Jantje ten zeerste is af te
raden. Ik besef me dat ik in deze brief erg emotioneel ben geweest, maar het
geeft uitdrukking aan mijn gevoelens op dit ogenblik.
Inmiddels met de vriendelijke groeten,Tom de Booij
1 bijlage: Ter nagedachtenis aan Helga Hijmans, 1944-2008
Op 26 maart 2008 stuurde ik aan mevrouw
Klijnsma de volgende brief:
Persoonlijk en vertrouwelijk
Geachte Mevrouw, Ik hoop dat U mijn brief van 13 maart jl. in goede orde
heeft ontvangen. Van de Vader van Paula vernam ik, dat het kort geding van 17
maart jl, dat door hem was aangespannen tegen de gemeente den Haag, in verband
met de ontruiming van de woonwagen van zijn dochter, niet zo goed was verlopen.
Het belangrijkste document, namelijk dat van de directeur van de GGD de heer van
Dijk, waarin wordt gesteld dat ontruiming medisch gezien niet verantwoord is,
mocht niet worden ingebracht. De uitspraak is 1 april a.s. Nu maar afwachten of
de rechter meer begrip toont dan de gemeente den Haag. Een bevriend arts, die
veel met dergelijke zaken van doen heeft, vertelde mij dat een verklaring, zoals
de directeur van de GGD heeft afgegeven, niet dikwijls wordt verleend Immers
wanneer onverhoopt Jantje naar een andere plaats wordt verhuisd en er dan iets
met hem zal gebeuren de gemeente den Haag daarvoor direct aansprakelijk kan
worden gesteld. Tot nu toe hebben de media, voor zover ik heb kunnen nagaan,
weinig of geen aandacht aan dit trieste geval besteed. Wel het Wiel, het blad
voor de woonwagen bewoners. Ik zend U te uwer informatie dit artikel in een
bijlage toe. Ik blijf hopen, dat de gemeente den Haag inziet, dat het voor
iedereen het beste is, dat Jantje blijft waar hij nu woont, anders zullen er
alleen maar verliezers zijn. U kunt er op rekenen dat ik alles maar dan ook
alles zal doen om te verhinderen, dat Jantje zijn woonwagen zal moeten verlaten.
Inmiddels met de vriendelijke groeten,
Tom de Booij
1 bijlage: Artikel uit het Wiel over Paula en haar zoon Jantje
Hoe gaat dit drama eindigen?
Misschien kan mevrouw Klijnsma daarover meer gegevens verschaffen? Haar adres
is Bazaarstraat 17, 2518 AE Den Haag. E-mail:
j.klijnsma@denhaag.nl ,.tel nr.
070-3656460
Maandag 31 maart 2008
Ui betrouwbare bron verneem ik vandaag, dat de pers gemuilkorfd wordt. Geen
woord reppen de media over het geval Paula en haar zoon Jantje. TV, Radio en de
schrijvende pers hullen zich in stilzwijgen. Er zijn journalisten, die iets
willen schrijven maar worden door de hoofdredactie teruggefloten. In het land
waar we de vrije meningsuiting zo hoog in het vaandel hebben. Dat is de laatste
weken te pas en te onpas over onze hoofden uitgestort. Het nieuws dat een
invalide moeder en een zwaar invalide zoon uit hun woonwagen worden gezet, omdat
ze de huurschild wel hebben voldaan maar twee dagen te laat, is klaarblijkelijk
geen nieuws. Om mijn frustratie over deze situatie enigszins lucht te geven, heb
ik aan alle 45 raadsleden van de gemeente Den Haag (afschriften aan de
burgemeester en wethouders van Den Haag) een e-mail gestuurd met de wanhopige
tekst:
Nu maar aftellen tot morgenmiddag, wanneer de uitslag komt van het kort geding. Een lugubere 1 april grap? We zullen het morgen zien.
Zoals ik al donderdag 27 maart jl. al heb gemeld over de interesse, die het advocaten kantoor Pels Rijken in mijn website heeft gehad en waarschijnlijk ook hun advocaat Mr A.R. de Jonge van de gemeente Den Haag, die al jaren de woonwagenbewoners van Den Haag te vuur en te zwaard bestrijdt. Tot nu tot heb ik geen antwoord gehad op mijn e-mail aan zijn kantoor met het verzoek om in contact met hem te treden. De lezers van mijn website wil ik nader inlichten over wat ik op internet over deze advocaat heb kunnen vinden

De advocaat Mr A.R, de Jonge geboren in
1965
Alain de Jonge is geboren in 1965. Studeerde Nederlands Recht aan de
Universiteit van Leiden Sinds 1992 partner van het advocaten kantoor Pels en
Rijken en gespecialiseerd in o.a huurrecht. Alain adviseert overheden,
provincies en gemeenten op het terrein van herstructurering, stadsvernieuwing en
gebiedsontwikkeling. Het advocaten kantoor Pels Rijken waarbij Mr A.R. Jonge
werkzaam is gevestigd in Kantoren Stichthage, boven Den Haag Centraal Station.
Tel (070) 515 30 00,Fax (070) 515 31 00, E-mail
info
Dinsdag 1 april 2008
Om 14:51 krijg ik van het raadslid voor de
Haagse Stadspartij Joris Wijsmuller een e-mail met als onderwerp Goed Nieuws! en
de volgende tekst:
Beste Tom, Zojuist de uitspraak van de rechter in het executiegeschil vernomen: de rechter verbiedt de gemeente om het eerder uitgesproken ontruimingsvonnis ten uitvoer te brengen! Ontruiming is daarmee voorlopig van de baan en het GGD-rapport kan nu worden gebruikt in de bodemprocedure. Ik vraag nu dus geen interpellatiedebat aan voor de raad van donderdag a.s. Hartelijke groet, Joris
Dat is heel groot nieuws. Ik belde meteen de Vader van Paula hem te feliciteren. Hij had het ook van Joris Wijsmuller gehoord, nog niet van hun advocaat. Je kan begrijpen wat dit voor Paula en haar zoon Jantje en haar en zijn familie betekent. Weer rust in de tent, na de zenuwslopende weken sinds het moment dat ze in de Posthoorn van 27 februari 2008 lazen, dat een sloopvergunning voor hun woonwagen was aangevraagd. Gelukkig heeft de rechter ingezien dat het onmenselijk is om Jantje te verhuizen, precies zoals in het rapport van de directeur van de GGD staat geschreven. Morgen ga ik nar Paul en Jantje toe om hen te feliciteren met het bereikte resultaat. Ik zal daar morgen op mijn website verslag van doen
Donderdag 3 april 2008
Gisteren naar Paula en haar zoon Jantje geweest. Ik kwam daar rond half twee
aan en trof Paula en haar familie en vrienden aan. Ik kreeg in ruil voor mijn
bloemen van haar een dikke kus en een fles jenever (met mijn favoriete merk
Ketel), met het gebruikelijke 'bakkie' koffie ook een heerlijke moorkop. Jantje
was nog op zijn dagverblijf. Maar kwam samen met Beppie, de zuster van Paula
even later terug. Ik heb hem een voorzichtig handje kunnen geven, waarna hij
snel naar zijn vertrouwde plek ging voor zijn computer en TV en vooral zijn
favoriete Swiebertje opzette. Het was echt feest in woonwagen van Paula, ze was
stralend van geluk. Wel hoorde ik van Beppie hoe het kort geding van maandag 17
maart jl was gegaan. De advocaat van de gemeente Mr A.R. de Jonge was behoorlijk
te keer gegaan, vooral tegen de advocaat van de vader van Paula, Mr R. van
Heiningen. Het belangrijkste punt was waarom is het rapport van de de directeur
van GGD niet in de processtukken bij het hoger beroep was opgenomen. Mr de Jonge
zei dat het hier niet geen om psychische stoornissen, maar het een zaak was van
huurschuld. Het is niet onwaarschijnlijk dat juist het kwalijke en emotionele
gedrag van de Jonge er toe heeft bijgedragen, dat de rechter in heeft gezien dat
hier de gemeente bezig was met een onmenselijke zaak. Dit is ook gebleken 14
dagen later toen de uitspraak kwam van het kort geding, heeft de rechter de
gemeente verboden op het ontruimingsvonnis uit te voeren. Bij mijn vertrek heb
ik nog een foto genomen van Paula voor haar woonwagen, dat nu niet meer gesloopt
zal worden worden !!!!
! .

Paula voor haar woonwagen na het goede bericht dat zij daar mag blijven wonen met haar zoon Jantje
De journalist van het Algemeen Dagblad Marc Konijn heeft vandaag een goed artikel geplaatst over Paula en haar zoon Jantje
Jantje mag in woonwagen blijven
DEN HAAG -Jantje en zijn moeder kunnen voorlopig toch in hun woonwagen
blijven wonen. De gemeente Den Haag heeft een verbod gekregen om hun woonwagen
aan de Noordweg te slopen. De kortgedingrechter vindt het niet verantwoord om de
zwaar geestelijk gehandicapte jongen en zijn moeder uit hun vertrouwde omgeving
te halen. Dat oordeel moet geveld worden in de bodemprocedure die in deze zaak
loopt. Twee jaar geleden ondernam de gemeente Den Haag stappen om het gezin
uitte zetten. Moeder Paula had een hoge huurschuld en was twee dagen te laat met
het terugbetalen van de 3300 euro.
De gemeente Den Haag zette toen alsnog een traject in om de twee uit hun
woonwagen te plaatsen. De rechtbank oordeelde - ook in hoger beroep -
dat de gemeente daarmee in haar recht stond. De zaak kreeg destijds ook in de
gemeenteraad veel aandacht. Die vond dat het college zich wel heel erg rigide
opstelde. Wethouder Klijnsma zegde daarop toe om een onderzoek te doen naar de
vraag of het uitplaatsen van dit kwetsbare gezin wel verantwoord was. De GGD
voerde het onderzoek uit en kwam vorig jaar met het 'dringende advies' om Jantje
niet uit te plaatsen: een verhuizing zou ernstig
traumatiserend zijn. Ook na dit rapport zette de gemeente de uitzetting door. De
familie van Jantje spande met succes een kort geding aan tegen dit besluit.
Volgens de advocaat van de familie, Mr R. van Heijningen, had de gemeente het
rapport van de GGD niet ingebracht bij het hoger beroep. "Als de
rechter dat rapport had gekend, dan had hij er wellicht anders over gedacht.''
Van Heijningen vindt dat het gezin gewoon op het woonwagencentrum aan de Noordweg moet blijven. "Jantje moet misschien zelfs in een inrichting, als je hem uitplaatst. Terwijl hij op het kamp alle zorg van familie en buren krijgt.'' Het rapport van de GGD wordt nu alsnog voor het voetlicht getrokken tijdens de bodemprocedure, die Van Heijningen in deze zaak ook heeft opgestart. Het is nog niet bekend wanneer de rechtbank de bodemprocedure in behandeling neemt. Een woordvoerder van de gemeente Den Haag laat weten rustig op deze procedure te wachten, omdat de gemeente uiterst zorgvuldig wil zijn in deze zaak. Jantje blijft in de tussentijd met zijn moeder dus gewoon in zijn woonwagen.
Vandaag krijg ik antwoord op mijn brief
van 8 maart jl aan de minister-president Mr. dr. J.P. Balkenende over het geval
van Paula en haar zoon Jantje: Geachte Heer de Booij,
In Uw brief van 8 maart 2008 vraagt u wederom mijn aandacht voor de
voorgenomen sloop van een woonwagen in Den Haag. U schetst in uw brief de
achtergrond van de huidige bewoners. Zoals ik u al eerder schreef en u zelf ook
aangeeft, kan ik als minister president niets betekenen in deze kwestie daar het
een gemeentelijke aangelegenheid betreft, hoezeer ik ook meevoel met de
betrokkenen.
Met vriendelijke groet,
DE MINISTER-PRESIDENT, Minister van Algemene Zaken,

Mr dr. J.P. Balkenende
Inmiddels heb ik gisteren aan onze premier en ook Koningin Beatrix geschreven dat Paula en haar zoon Jantje in hun woonwagen mogen blijven.
Vrijdag 4 april 2008
Nu alles, althans voorlopig, goed te zijn
afgelopen voor Paula en haar zoon Jantje, heb ik behoefte om de rol die de
wethouders Klijnsma, Norder en van Alphen hebben gespeeld in deze zaak nader te
analyseren.. Het is voor de lezer misschien verhelderend om van deze drie van
Den Haag een foto af te drukken en kan men bij het lezen van de tekst zich
beter inleven in deze mensen.
-

De drie wethouders van Den Haag die een rol hebben gespeeld in het zaak Paula en haar zoon Jantje: Jetta Klijnsma, Marnix Norder en Bert van Alphen
Ik ga daarbij terug naar de raadsvergadering van 23
februari 2006 . (Gelukkig kan men de notulen van deze vergadering terug
vinden op internet.)
In deze vergadering heeft het raadslid van de SP Ingrid Gyömörei een
tweeminutendebat aangevraagd. Hier volgt haar tekst:
"Voorzitter. Als het even tegenzit, worden Paula en Jantje per 17 maart uit hun
woning gezet. Laten wij het maar gewoon over een woning hebben, want dat is het
volgens de Woningwet. In antwoord op mondelinge vragen tijdens de
commissievergadering WDLY van 15 februari werd toegezegd dat er een gesprek zou
kunnen plaatsvinden tussen Hiek van Driel, fractievertegenwoordiger van de SP,
de vader van Paula en de wethouder. Een afspraak kon de volgende dag echter niet
gemaakt worden; de wethouder had geen behoefte aan een gesprek. Dit gesprek werd
niet aangevraagd om de behoefte van de wethouder te bevredigen, maar om een
aantal hardnekkige misverstanden uit de wereld te helpen. Daardoor had ik geen
andere keuze dan nu dit debat aan te vragen en straks twee moties in te dienen.
Er is een tweetal hardnekkige misverstanden, ten eerste de schulden. Er zijn
geen schulden; die zijn volledig betaald. Ten tweede zou Jantje, zwaar
geestelijk gehandicapt, na huisuitzetting volgens de wethouder in aanmerking
komen voor een indicatie voor 24-uursopname. Jantje krijgt geen indicatie, omdat
in de huidige situatie met omringende mantelzorg van familie en medebewoners,
van wie er vanavond veel aanwezig zijn, Paula en Jantje het uitstekend redden
naar omstandigheden. Het is niet aan het college om te bepalen of een ouder haar
kind maar het huis uitgeplaatst moet hebben. Waar blijft u in dit specifieke
geval met uw opvattingen rond zelfredzaamheid, eigen verantwoordelijkheid en in
de toekomst niet te vergeten de WMO? Er bestaat in Den Haag beleid om ervoor te
zorgen dat mensen niet op straat hoeven te worden gezet. Als de schulden zijn
betaald, wordt er een zogenaamde 'tweede kans' geboden. In deze kwestie wordt
hier compleet aan voorbijgegaan en ik betreur dat. Het op straat zetten van een
zwaar gehandicapte jongeman en zijn moeder, die functioneert op zwakbegaafd
niveau, vindt de SP-fractie in strijd met alle beginselen van een fatsoenlijk
bestuur. Ik heb aan het begin van de avond een brief uitgedeeld waarin de
handicaps van beiden worden beschreven. Dit is aan u uitgereikt met toestemming
en op verzoek van Paula en haar vader. Ik vraag mij af wat de raadsleden hiervan
vinden. Het is ook hun verantwoordelijkheid wat er daarna met dit gezin gebeurt.
Ik dien daarom een motie in waarin ik de raad vraag niet in te stemmen met de
ontruiming van de woonwagen of het huis van Paula en Jantje. Omdat er maar een
termijn is in een tweeminutendebat, zal ik helaas een tweede motie moeten
indienen, waarvan ik hoop dat die niet in stemming hoeft te komen. De motie
stelt dat, indien er toch ontruimd wordt, het college in persoon - dus niet met
het inzetten van ambtenaren of medewerkers, dus geen poppetjes -de uitvoering
van het besluit zelf ter hand neemt. Nogmaals, ik hoop dat ik de tweede motie
niet in stemming hoef te brengen".
De tekst van de twee moties:
.I. De gemeenteraad van Den Haag in vergadering bijeen op 23 februari 2006 ter
bespreking van de ontruiming van een verstandelijk gehandicapt gezin.
Overwegende dat:- Alle schulden betaald zijn.- Mevrouw vanaf september 2004
trouw en op tijd haar huur en andere vaste lasten betaald, waarmee zij bewijst
een goed huurder te zijn.- Een hoger beroep tegen de ontruiming nog gaande is.-
De uitspraak van de rechter geen verplichting van de standplaatsverhuurder
inhoudt om over te gaan tot ontruiming, maar slechts de verhuurder toestemming
verleent tot ontruiming. Van mening dat:- Paula en Jantje niet in aanmerking
komen voor een indicatie voor 24 uurs opname daar zij zich in de huidige
situatie met omringende mantelzorg van familie en mede bewoners goed kunnen
redden. Indien zij desondanks toch in aanmerking komen voor 24 uurs opname de
indicatie pas na 3 maanden rond kan zijn, waarna zij waarschijnlijk te maken
krijgen met een wachtlijst. Dit betekent dat zij enkele maanden op straat
bivakkeren. Echter kennende de onderlinge solidariteit van de woonwagenbewoners,
hun betrokkenheid en hun mantelzorg, zullen Jantje en Paula door anderen
opgevangen gaan worden.- Waarmee een indicatie voor 24 uurs opname niet mogelijk
is.- Het op straat zetten van een zwaar gehandicapte jongeman in strijd is met
alle beginselen van een fatsoenlijk bestuur. Verzoekt de raad:Niet in te stemmen
met de ontruiming van de woonwagen van Paula en Jantje .
II De gemeenteraad van Den Haag in vergadering bijeen op 23 februari 2006 ter
bespreking van de ontruiming van een verstandelijk gehandicapt gezin.
Overwegende dat:- Alle schulden betaald zijn.- Mevrouw vanaf september 2004
trouw en op tijd haar huur en andere vaste lasten betaald, waarmee zij bewijst
een goed huurder te zijn. - Een hoger beroep tegen de ontruiming nog gaande is.-
De uitspraak van de rechter geen verplichting van de standplaatsverhuurder
inhoudt om over te gaan tot ontruiming, maar slechts de verhuurder toestemming
verleent tot ontruiming.- Men anderen niet mag opdragen een inhumaan beleid uit
te voeren. Van mening dat:- Paula en Jantje niet in aanmerking komen voor een
indicatie voor 24 uurs opname daar zij zich in de huidige situatie met
omringende mantelzorg van familie en mede bewoners zich goed kunnen redden.-
Indien zij desondanks toch in aanmerking komen voor 24 uurs opname de indicatie
pas na 3 maanden rond zou zijn, waarna zij waarschijnlijk te maken krijgen met
een wachtlijst.- Het op straat zetten van een zwaar gehandicapte jongeman in
strijd is met alle beginselen van een fatsoenlijk bestuur.- Men anderen niet
schuldig mag maken aan het meewerken van onfatsoenlijk en inhumaan
uitvoeringsbeleid. Verzoekt het college:Indien Paula en Jantje ontruimt gaan
worden, het verantwoordelijk college zelf in persoon, de uitvoering van dit
besluit ter hand nemen.
Er zijn verscheidende raadsleden die op dit betoog zijn ingaan, maar van belang is hoe de verantwoordelijke wethouders Norder en Klijnsms hierop hebben gereageerd, vooral gelet op de medische kant van de zaak.
Wethouder Norder (PvdA): "In de geschetste situatie is sprake
van een moeder met een gehandicapt kind. Ook voor haar geldt dat zij de huur te
laat heeft betaald en dat de huurontbindingsprocedure dus is gestart. Wij zijn
ook in haar geval in het gelijk gesteld. Voor haar staat de mogelijkheid open om
aan te tonen dat er sprake is van een medisch uitzonderlijke situatie. Daartoe
hebben wij een rapportje gekregen van anderhalf A4'tje. Mevrouw Gyömörei heeft
datzelfde rapportje uitgedeeld. Dat was echter niet van een daartoe bevoegde
instantie, maar van een medisch consulent. Als er sprake is van een medische
indicatie of iets wat daarmee verband houdt, dan moet dat uiteraard door een
daartoe bevoegd arts zijn opgesteld: een keuringsarts die dergelijke
bevoegdheden heeft en die dergelijke beoordelingen kan doen. De familie kan een
dergelijke keuring aanvragen. De resultaten daarvan hebben wij natuurlijk nog
niet. Wanneer dat wordt gedaan en de resultaten bekend zijn, moet je op dat
moment bekijken hoe je daarmee omgaat en hoe die feiten er uitzien. Dan zullen
wij net zo handelen als in alle andere gevallen in Den Haag, als je te maken
hebt met medische indicaties en met medisch bijzondere situaties. Dat hebben wij
aan mevrouw aan te bieden, niets meer en niets minder dan elders in deze stad.
Wethouder Klijnsma (PvdA). Vorige week woensdag is deze situatie in de
rondvraag aan de orde gesteld. Ik heb toen gezegd dat ik het laat uitzoeken en
dat ik ook wil weten in hoeverre de Compaan soelaas kan bieden. Dat heb ik
gedaan. Ik heb ook gezegd dat ik het ordentelijk wil terugkoppelen. Dat wilde ik
ook doen, maar dit tweeminutendebatje kwam er tussendoor. Ik heb nu de envelop
van grootvader gekregen en ik wil mij er graag in verdiepen, maar wij moeten
echt een onafhankelijk medicus naar deze situatie laten kijken. Dat doen wij
altijd in dergelijke situaties. Wij hebben dergelijke indicatiespecialisten in
de stad. Met de envelop die mij net is uitgereikt onder de arm en met mevrouw en
Jantje moeten wij naar de medicus om te kijken of er inderdaad sprake is van een
specifieke situatie. Als dat het geval is, moeten wij ons er ordentelijk op
beraden.
De voorzitter. Mevrouw Gyömörei, wat doet u met de moties? Ingrid Gyömörei (SP). Voorzitter. Ik ben bereid de moties aan te houden.
Het medisch attest van een onafhankelijk instantie is er gekomen en wel op 8 juni 2006, van niet minder dan de Directeur van de GGD van Den Haag de heer van Dijk Ik herhaal nogmaals het belangrijkste deel zijn conclusie (zie voor het gehele rapport op deze site dinsdag 4 maart 2008).
"Er is sprake van een gezin met ernstige beperkingen in een vaste sociale
structuur welke nu nog de mogelijkheid biedt zelfstandig te kunnen functioneren.
Een ontruiming is medisch gezien niet verantwoord. Temeer daar dit voor de
direct betrokkene ("Jantje"), gegeven zijn medische problematiek als een ernstig
traumatiserend incident moet worden gezien.
Dit rapport stuurt de Directeur van de GGD naar de opvolger van wethouder
Klijnsma, de wethouder van Welzijn de heer B. van Alphen.
De kernvraag is nu: wat is er met dit zo belangrijke rapport gebeurd sinds 8 juni 2006?
In ieder geval heeft de gemeente De Haag het rapport van de GGD niet ingebracht bij het hoger beroep betreffende de huurschuld van Paula. Het is zeer waarschijnlijk dat als de rechter het rapport had gekend, hij er wellicht anders over had gedacht.
Vraag 1 Kende de advocaat van de gemeente Mr A.R. de Jonge dit
rapport? of heeft hij het beter geacht om het niet bij de stukken voor het hoger
beroep toe te voegen?
Vraag 2. Heeft wethouder van Alphen het rapport aan de wethouder
Klijnsma en Norder laten zien?
Vraag 3. Wanneer wethouder Norder het rapport wel heeft gezien is hij
dan vergeten wat hij heeft gezegd tijdens de raadsvergadering van 23 februari
2006 toen hij op 15 februari 2008 ( dus 1 1/2 jaar later ) een sloopvergunning
heeft aangevraagd voor de woonwagen van Paula en haar zoon Jantje?
Ik herhaal wat wethouder Norder op 23 februari 2006 heeft gezegd: "Als er
sprake is van een medische indicatie of iets wat daarmee verband houdt, dan moet
dat uiteraard door een daartoe bevoegd arts zijn opgesteld: een keuringsarts die
dergelijke bevoegdheden heeft en die dergelijke beoordelingen kan doen. Wanneer
dat wordt gedaan en de resultaten bekend zijn, moet je op dat moment bekijken
hoe je daarmee omgaat en hoe die feiten er uitzien".
Vraag 4. Wanneer wethouder Klijnsma het rapport heeft gezien, waarom
heeft ze dat dan niet laten lezen aan wethouder Norder?
Ik herhaal wat zij tijdens de raadsvergadering van 23 februari heeft gezegd :"
wij moeten echt een onafhankelijk medicus naar deze situatie laten kijken of er
inderdaad sprake is van een specifieke situatie. Als dat het geval is, moeten
wij ons er ordentelijk op beraden".
Vraag 5. Wist mevrouw Klijnsma van het rapport toen ik op 13 maart jl
haar o.a. de volgende zinnen schreef: "De directeur van de GGD de heer van Dijk
moet ook wel heel vreemd opkijken als hij hoort van de sloopaanvrage, nadat hij
op 8 juni 2006 een duidelijke brief heeft gestuurd aan Uw opvolger de Heer B.
van Alphen. Uit deze brief blijkt toch zonneklaar dat een verhuizing voor Jantje
ten zeerste is af te raden"?
Ondanks dat deze brief naar haar privé adres was gestuurd met daarboven " persoonlijk en vertrouwelijk", heeft Mevrouw Klijnsma mijn brief laten beantwoorden door de afdelingsmanager mevrouw Verstraaten van Woonwagenzaken met onder meer de volgende zin: " Nu de rechter uitspraak heeft gedaan, zal de gemeente overgaan tot uitvoering van het vonnis".
Had zij het rapport tot op het moment van mijn brief nooit gezien, dan had ze na de ontvangst van mijn brief zich op de hoogte moeten stellen van dit rapport. De andere mogelijkheid is dat zij het rapport wel heeft gekend en heeft gedacht: " Ik ben niet meer de verantwoordelijke wethouder, het is een zaak van wethouder Norder". Dit kan de reden zijn geweest waarom ze mijn brief naar Woonwagenzaken (hier gaat Wethouder Norder over) heeft gestuurd.
Wie gaat nu deze vragen beantwoorden? Mijn hoop is gevestigd op de bodemprocedure, die de vader van Paula, via zijn advocaat mr R. van Heijningen, is gestart. Er zullen dan mensen onder ede worden gehoord en zal het misschien duidelijk worden of hier een vuil spelletje is gespeeld of en dat is misschien nog veel erger, dat er geen communicatie is geweest tussen alle betrokken personen. In beide gevallen zijn Paula en haar zoon Jantje daar het slachtoffer van geworden
Maandag 7 april 2008
Van Joris Wijsmuller Raadslid van de Haagse Stadspartij kreeg ik vrijdag 4
april jl een interessante reactie op mijn analyse van de rol die de 3 wethouders
Norder, van Alphen en Klijnsma in de zaak Paula en haar zoon Jantje hebben
gespeeld Hij stelt namelijk het volgende:".Ik denk dat de kern zit in de
uitspraak van Norder tijdens het 2-minutendebatje van Ingrid. Norder: "Voor
haar staat de mogelijkheid open om aan te tonen dat er sprake is van een medisch
uitzonderlijke situatie." Met andere woorden: Paula moet het zelf maar
aantonen en het GGD-rapport zelf maar inbrengen, de gemeente neemt hierin enkele
geen verantwoordelijkheid. Deze door Norder opgelegde lijn verklaart de
apathische en slappe houding van Klijnsma en van Alphen om ook maar iets met het
cruciale GGD-rapport te doen. De gemeente heeft dus zo willen profiteren van het
misverstand waardoor mr de Koning het rapport niet op tijd heeft kunnen
indienen. In het ontruimingsvonnis van de rechter in hoger beroep van 27 juli
2007 staat ook letterlijk: "Dat dit niet mogelijk zou zijn is door
Jerphanion niet onderbouwd". Die onderbouwing wordt met het GGD-rapport wel
geleverd en gelukkig is dit nu eindelijk door de uitspraak van de
voorzieningenrechter erkend: "In zoverre is er sprake van een nieuwe
omstandigheid". Eiseres heeft voorts voldoende aannemelijk gemaakt dat
ontruiming voor haar een noodtoestand zal doen ontstaan." Het is een
vingerwijzing naar de uiteindelijk te verwachten uitspraak, dus ik ben
optimistisch gestemd". .
Ik heb hem het volgende teruggeschreven: "Je hebt wel gelijk met het punt, dat het rapport van GGD had ingebracht moeten worden, maar daar tegenover staat toch pal overeind, dat het rapport aan een van de wethouders (van Alphen) is gestuurd. Klijnsma zegt toch ook het volgende op 23 febr 2006 "Met de envelop die mij net is uitgereikt onder de arm en met mevrouw en Jantje moeten wij naar de medicus om te kijken of er inderdaad sprake is van een specifieke situatie. Als dat het geval is, moeten wij ons er ordentelijk op beraden." Het is toch onbegrijpelijk dat Bert dit stuk van de GGD niet heeft doorgegeven aan Klijnsma en Norder. Misschien heeft hij dat ook wel gedaan dan is het nog triester. Wat een bureaucratie!! "
Een lezer van mijn website schrijft mij :"Ongelooflijk om te lezen hoe de raderen doordraaien ondanks redelijke verzet. Hoe mensen bewust bezig zijn met hun eigen positie en macht, terwijl ze zich tevens realiseren dat dit direct schade berokkend aan in wezen weerloze individuen. Het meest pijnlijke vind ik dat ik jouw verhalen in eerste instantie lees alsof het verhalen zijn. Het besef dat het werkelijkheid is, is soms niet te bevatten. En dit schrijf ik niet uit naïviteit".
Dinsdag 8 april 2008
Gisteravond rond de klok van zes uur, werd ik gebeld door mevrouw Kortman,
de adviseur van de nieuwe burgmeester van Den Haag Jozias van Aartsen. De
burgemeester had vele e-mails en een brief van mij ontvangen en wilde wel eens
weten hoe mijn mening was over het geval van Paula en haar zoon Jantje. Het
bleek dat mevrouw Kortman zeer goed op de hoogte was van mijn betrokkenheid bij
de woonwagenbewoners en had ook mijn website gelezen. Mijn grootste klacht was
dat er klaarblijkelijk geen goede communicatie was geweest tussen de drie
betrokken wethouders. Vooral niet toen wethouder van Alphen, de opvolger van
wethouder mevrouw Klijnsma, het rapport van de directeur van de GGD van 8 juni
2006 niet of onvoldoende heeft teruggekoppeld naar zowel wethouder Klijnsma als
ook naar wethouder Norder. Mevrouw Kortman zei dat het wel meer voorkwam,
wanneer er een wisseling is van wethouders plaats vindt. Maar ieder geval zou ze
aan de burgemeester doorgeven dat het hier vooral ging om de slechte
communicatie tussen wethouders. Dit punt zou zeker de aandacht krijgen die het
verdient. Uit dit telefoongesprek blijkt dat er een nieuwe frisse wind waait in
Den Haag en dat de nieuwe burgemeester zijn eigen verantwoordelijkheid neemt en
ingaat op inhoudelijke argumenten, tenminste dat is mijn verklaring voor feit
dat hij mij via zijn adviseur laat bellen. Een verheugend teken en iets wat ik
met zijn voorganger burgemeester Deetman niet gewend was. In ieder geval is het
een geruststellend teken, dat de nieuwe burgemeester zich persoonlijk heeft
geïnteresseerd voor het geval van Paula en haar zoon Jantje. Nu maar afwachten
of de harde lijn van slopen van wethouder Norder door wordt gezet of dat door de
nieuwe voorzitter van het college B en W er iets genuanceerder wordt omgegaan
met de zwakkeren uit onze samenleving. Er gloort dus nieuwe hoop aan de Haagse
horizon.
Van mevrouw Klijnsma krijg ik een e-mail
waarin ze me haar reden opgeeft waarom ze mijn persoonlijke en vertrouwelijke
brief van 13 maart jl aan Woonwagenzaken heeft doorgestuurd
"Geachte heer de Booij, Wij hebben hier bij de gemeente de afspraak
gemaakt dat alle correspondentie over het onderwerp "Woonwagenzaken" verloopt
via één loket. We hopen het daarmee ook voor de burger wat makkelijker en
toegankelijker te maken. Vandaar dat ik gevraagd heb aan de afdeling
Woonwagenzaken om de brief te beantwoorden. Dat zal ik bij volgende
correspondentie blijven doen. Ik neem aan dat u daar begrip voor zult hebben.
Met vriendelijke groet, Jetta Klijnsma
Van het secretariaat van wethouder Bouwen en Wonen krijg ik een e-mail
met de volgende inhoud: " Op 4 april 2008 stuurde u ons een brief en
verzoekt om beantwoording van vijftal vragen omtrent analyse. Uw brief wordt
binnen vier weken door ons beantwoord. Wethouder Marnix Norder, van Bouwen
en Wonen behandelt de brief. Wilt u meer informatie over de voortgang? Dan
kunt u contact opnemen met het secretariaat van de wethouder, 070 - 353
2851"..
Het kan gewoon niet op gisteren een telefoon van de adviseur van de
burgemeester van Den Haag en vandaag een e-mail van een wethouder en een van
het secretariaat van een andere wethouder. Toeval ?
Dinsdag 22 april 2008
Het is weer drie weken geleden, dat ik de lotgevallen van Paula en haar zoon
Jantje, min of meer afsloot met de verwachting dat tijdens de bodemprocedure het
cruciale bewijsstuk eindelijk boven water zou komen, dwz de brief van de
directeur van de GGD van 8 juni 2006 aan de wethouder van Welzijn de heer Bert
van Alphen, waarin gesteld wordt - in niet misverstane bewoordingen - dat het
onverantwoord is om Jantje te verhuizen. Ik leefde in de naïeve
veronderstelling, dat de gemeente Den Haag zich, voorlopig althans, zou
neerleggen bij het vonnis van de Rechtbank in het kort geding van 2 april jl,
dat de gemeente De Haag niet mag overgaan tot de sloop van de woonwagen van
Paula en haar zoon Jantje. Maar rond 5 uur van middag belde Beppie, de zuster
van Paula, belde mij om te zeggen, dat haar vader van zijn advocaat Mr R. van
Heijningen een brief, dd 18 april 2008, had ontvangen met de volgende inhoud:
Geachte Heer, Heden bericht ik U dat de gemeente hoger beroep heeft aangetekend tegen het vonnis van het kort geding. De gemeente heeft een spoedbehandeling gevraagd om het kort geding vonnis ongedaan te maken. Het betreft hier een schriftelijke behandeling in hoger beroep".
Ik kan niet zeggen wat dat voor een schok voor mij was om te lezen, dat de gemeente Den Haag - met de nieuwe burgervader van Aartsen aan het hoofd - zoveel ellende aan Paula en haar zoontje opnieuw wil berokkenen. Door deze brief is Paula en haar familie weer helemaal van de kaart en hebben zij het hopeloze gevoel weer helemaal terug bij af te zijn. Ik had gedacht dat door de nieuwe burgemeester de keiharde sloop koers van zijn voorganger Deetman verlaten zou worden. Maar niets is minder waar, ze gaan gewoon door, net zolang ze weer een standplaats vrij hebben gemaakt voor de woonwagenbewoners van de Escamplaan, die weg moeten voor de bouw van woningen. Het hierboven genoemde cruciale bewijsstuk van de directeur van de GGD zal - net zoals in het kort geding - geen rol kunnen spelen, aangezien het niet in het dossier is opgenomen. Het is nu maar afwachten of de rechter evenveel humanitaire gevoelens heeft als tijdens het kort geding. De advocaat van de gemeente Mr A.R. de Jonge zal er in ieder geval alles aan doen om het hoger beroep te winnen. Het hierna volgende spreekwoord is op zijn lijf gesneden: " Wiens brood men eet, diens woord men spreekt".
Een oproep aan alle raadsleden van de gemeente Den Haag: "Laat Jantje in zijn woonwagen blijven ". Is dat te veel gevraagd?
Woensdag 23 april 2008
Vandaag het vonnis in het kort geding van 1 april 2008 ontvangen. Uit dit
vonnis blijkt de de rechter duidelijk stelt dat het onverantwoord is dat Jantje
moet verhuizen en stelt daarom de gemeente Den Haag in het ongelijk en moet voor
de kosten van het geding opdraaien voor het bedrag van 1155,44 euro. euro.
Hierna volgt de zinsnede uit het vonnis die mij in zekere mate gerust stelt:.
"De voorzieningsrechter kan zich niet verenigen met het standpunt van de gemeente dat het GGD-rapport geen andere of afwijkende informatie bevat. Uit het GGD-rapport volgt immers dat een verstoring van het huidige evenwicht een zeer onveilige situatie voor de zoon van eiseres zal opleveren, reden waarom een ontruiming op medische gronden volgens de GGD niet verantwoord te effectueren is. Ontruiming zal volgens de GGD tot ernstige traumatische gevolgen leiden. Anders dan de gemeente betoogt volgen deze verregaande (medische) consequenties als zodanig niet uit het rapport van MEE. In zoverre is er sprake van een nieuwe omstandigheid als bedoeld onder 3.1. Eisers heeft voorts aannemelijk gemaakt dat ontruiming voor haar een noodtoestand zal ontstaan".
Hopelijk zal de rechter in hoger beroep er ook zo tegen aan kijken. Maar je weet het maar nooit!
Artikel in het Wiel 3-2008: Verdiende nederlaag voor Den Haag in zake Paula
en Jantje
Goed nieuws voor Paula en haar gehandicapte zoon Jantje. De
rechter heeft in kort geding, dat was aangespannen door Paula's vader, de
gemeente Den Haag verboden de woonwagen van moeder en zoon te slopen. De rechter
vindt het onverantwoord de zwaar geestelijk gehandicapte jongen en zijn moeder
uit hun vertrouwde omgeving te halen. Dat oordeel moet geveld worden in de
bodemprocedure die in deze zaak loopt. Daarin zal nu ook het rapport dat de GGD
heeft opgesteld over Jantje worden meegewogen. In het vorige Wiel berichtten we
al uitgebreid over de situatie van Paula en haar zoon Jantje. Beiden dreigen
sinds 2005 door de gemeente Den Haag te worden uitgezet. Reden: Paula was twee
dagen te laat met het betalen van haar huurschuld. De uitzettingsprocedure tegen
het gezin leidde indertijd ook in de Haagse gemeenteraad tot kritiek. Jantje
leidt namelijk aan het fragiele X syndroom, een ernstige verstandelijke
handicap. Hij is daarbij autistisch en raakt in paniek van vreemde mensen. In de
beschermde omgeving van het woonwagencentrum aan de Jan Hanlostraat voelt hij
zich veilig. Moeder Paula, die zelf drager is van dé ziekte maar daar behoorlijk
mee kan leven, ondervindt bovendien veel steun op het centrum bij de opvoeding
van Jantje. Toenmalig welzijnswethouder Van Alphen zegde daarop een onderzoek
naar de situatie van Jantje en Paula toe. De GGD voerde dit onderzoek in 2006
uit. De conclusie: uitzetting zal ernstig traumatiserend zijn voor Jantje en
niet bevorderlijk voor zijn situatie. De directeur van de GGD schreef op basis
van het onderzoek zelfs persoonlijk een brief aan B&W met het dringende advies
niet tot uitplaatsing over te gaan.
Hoger beroep
Den Haag legde het GGD-advies echter naast zich neer. Sterker: de gemeente
'vergat' het rapport voor te leggen aan de rechter bij het hoger beroep tegen
Paula en Jantje. Met als gevolg dat de gemeente de uitzetting mocht doorzetten.
Tegen dit besluit heeft de opa van Jantje nu met succes het kort geding
aangespannen. Wanneer de rechtbank de bodemprocedure, die de advocaat van de
familie R. van Heijningen, heeft opgestart, in behandeling neemt, is nog niet
bekend.
Ontruimingen
De rigide opstelling van de Den Haag tegenover Paula en Jantje staat niet op
zich. Eerder maakte de gemeente woonwagens aan de Jan Hanlostraat en de Tom
Manderstraat al met de grond gelijk, omdat de bewoners hun huurschuld een paar
dagen te laat hadden voldaan. Meer dan twintig andere bewoners werden om
dezelfde reden van hun standplaatsen verjaagd. Met die ontruimingen wil Den Haag
plek creëren voor bewoners van de Escamplaan. Die moeten daar weg omdat Den Haag
huizen wil bouwen op hun locatie, in plaats van de aan de bewoners toegezegde
nieuwe standplaatsen. De gemeente lijkt daarmee de bewoners van woonwagens
direct en gezamenlijk aansprakelijk te stellen voor het - door de gemeente zelf
gecreëerde - financiële debacle van de gedwongen versleping van de bewoners van
de Leyweg naar de Jan Hanlostraat in 2001
Voor meer informatie over de zaak van Paula en Jantje en het beleid van
de gemeente Den Haag zie de website van Tom de Booij:
www.egoprojectnl/woonwagenbeleid
Of kijk onder archief op
www.hetwiel.info
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 5 Voortgang (?) bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek in 2008
Donderdag 17 januari 2008 Brief van Tom de Booij aan
de Raadsleden van de Gemeente Hilversum.
Onderwerp: Bodemsanering en herstructurering van het woonwagencentrum De
Egelshoek 2002-2007
Geacht College, 5 juni en 18 juli 2007 heb ik aan Uw college brieven gestuurd
met een aantal vragen, betreffende de bodemsanering en herstructurering van het
woonwagencentrum De Egelshoek 2002-2007. 16 juli 2007 heb ik samen met mijn
rechtskundig adviseur de heer Erik van der Maal een gesprek gehad met de
wethouder Ben Hammer en de projectleider Ben van der Waal, beiden van de
Gemeente Hilversum. Omdat het antwoord op mijn brieven lang op zich liet wachten
heb ik de Heer Hammer op woensdag 12 september een e-mail gestuurd, waarin ik
hem vraag wanneer ik antwoord krijg op de vragen gesteld aan de Raad. ik schrijf
o.m. De Raad had aan U opgedragen om deze vragen namens de Raad aan mij te
beantwoorden. Donderdag 13 september kreeg ik van de heer Hammer een antwoord
met o.a de volgende zin. "Momenteel leggen wij de laatste hand aan de
beantwoording van uw vragen. U kunt het antwoord dan ook op redelijke termijn
verwachten. Zoals afgesproken zal ik u dan wederom uitnodigen voor een gesprek
naar aanleiding van onze antwoord brief, zodat we een en ander verder met elkaar
kunnen bespreken. ( De uitnodiging heeft mij tot op heden niet bereikt). 10
oktober 2007 schreef de projectleider Ben van der Waal van de herinrichting De
Egelshoek mij een brief met daarin o.a de volgende zin "De brief ter
beantwoording van uw vragen wordt op 16 oktober 2007 behandeld in het college
van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Hilversum. U zult hierna spoedig
de brief ontvangen".
Inderdaad komt er een brief van B en W van Hilversum met het antwoord op mijn
vragen (ontvangen 1 november 2007) (Zie bijlage 1). Omdat ik niet bepaald
tevreden was met dit antwoord, heb ik mij wederom in een schrijven dd. 11
november 2007 - met een aantal nieuwe vragen - gericht tot het verantwoordelijke
orgaan: de Raad van Hilversum (Zie bijlage 2). Ik heb daarin ook mijn verbazing
uitgesproken, dat kennelijk volgens de brief van B en W van 16 oktober 2007 de
Raad van Hilversum geen afschrift heeft ontvangen en ook niet dat zij hun
antwoord in opdracht van de Raad van Hilversum hebben moeten geven. De brief
begint al met de merkwaardige aanhef : "Middels dit schrijven beantwoorden wij
uw vragen in uw brief van 18 juli jongstleden". Geen woord over het feit dat
mijn brief gericht was aan de Raad van Hilversum. Tot op heden heb ik nog geen
antwoord mogen ontvangen op mijn brief van 11 november 2007, zelfs geen bericht
van ontvangst.
Ik neem aan dat de Raad van de Gemeente Hilversum aan B en W heeft gevraagd om
deze brief op deze zelfde manier te beantwoorden, zonder dat de Raad van dit
antwoord iets van te weten komt. Reden waarom ik 22 januari 2008 inspreekrecht
heb aangevraagd bij de vergadering van de Commissie Stad van de Gemeente
Hilversum. Ik zal dan aan de Commissie leden mijn ongenoegen uitspreken over de
gang van zaken. Het afschuiven van hun verantwoordelijkheid op B en W. Mij is
gebleken dat ook de brieven van de bewoners van het woonwagencentrum de
Egelshoek niet door de Raad van Hilversum zal worden beantwoord, maar wordt
overgedragen aan de B en W. Uit alles blijkt dat de controlerende functie van de
Raad van Hilversum niet goed functioneert - op zijn zachtst gezegd - in zake de
problematiek De Egelshoek . De leer van de scheiding der machten is schijnbaar
toch moeilijk om na te leven bij de Raadsleden van de Gemeente Hilversum. De
wethouder Ben Hammer, die het woonwagenbeleid in zijn portefeuille heeft, wordt
kennelijk voor het karretje van de Raad van de Gemeente Hilversum gespannen. Het
wordt tijd dat de Raad van Hilversum zich met deze problematiek gaat bemoeien,
beter nog dat zij verantwoording zal moeten afleggen ten opzichte van de 8
gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek, die in 2002 maar liefst ruim 3.2 miljoen
euro aan de Gemeente Hilversum hebben betaald voor de bodemsanering en
herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek.
Ik vernam van de gemeenteambtenaar de Heer van Emmerik, dat de gemeente Wijde
Meren behoorlijk ontstemd was over het uitblijven van een financiële
verantwoording van deze gelden. Van het Raadslid voor de Dorpsbelangen
Loosdrecht de Heer G. Zagt, die tijdens een door hem bijgewoonde vergadering van
de wethouder Hammer vernam dat alle burgemeesters van de 7 betrokken gemeenten
van de Gooi- en Vechtstreek een antwoord zouden krijgen betreffende de
financiële verantwoording van de bovengenoemde gelden voor de bodemsanering en
herstructurering van het woonwagencentrum De Egelshoek. Hopelijk kunnen de 13
leden van de Commissie Stad mij 22 januari 2008 nadere gegevens verschaffen, die
mij tevreden kunnen stellen.
Inmiddels verblijf ik met de gevoelens van de meeste hoogachting Uw dw Dr Tom de
Booij, burger van Baarn
Dinsdag 22 januari 2008 Brief van Tom de Booij aan alle bewoners van het
woonwagencentrum de Egelshoek.
VERTROUWELIJK
Het is weer 8 maanden geleden dat ik jullie een brief (24 mei 2007) heb
geschreven om te zeggen, dat ik geschrokken was van de puinhoop op het centrum.
In die 8 maanden heb ik niet stil gezeten en mede door de hulp van de Vliegende
Egels ben ik nu zo ver, dat ik vanavond in de Raadszaal van het Gemeentehuis van
Hilversum om even over 8 uur in de vergadering van de Commissie Stad van de
gemeente Hilversum, mijn mondje open mag doen en een paar vragen ga stellen, die
er niet om liegen. In het kort komt het hier op neer: In juli 2002 hebben de 10
omringende gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek ruim 3.260.221 euro (dus ruim
3.2 miljoen euro) aan de gemeente Hilversum betaald om daarmee af et kopen de
plicht om standplaatsen te bouwen. Deze gelden waren uitsluitend en alleen
bestemd voor de sanering en renovatie van De Egelshoek. Het Rijk deed er nog
eens 1 miljoentje bij. De gemeente Hilversum heeft zelf een bedrag van 1.760.228
euro gereserveerd van de Egelshoek renovatie. Alles bij elkaar opgeteld komen we
dan op een bedrag van 6.020.449 euro
RUIM 6 MILJOEN EURO OM HET CENTRUM TE SANEREN EN TE RENOVEREN
Wat blijkt echter tot mijn stomme verbazing. Burgemeester en wethouders van de
gemeente Hilversum schrijven mij op 16 oktober 2007 een brief, waarin ze zeggen,
dat ze niet 3,2 miljoen euro van de omringende gemeenten hebben ontvangen, maar
2.2 miljoen euro. Bij navraag bij de omringende gemeenten heb ik kunnen
vaststellen, dat de ruim 3.2 miljoen euro door de 10 gemeenten aan de gemeente
Hilversum in 2002 is overgemaakt. Ook zegt B en W nog in de brief, dat ze
400.000 euro extra uit de gemeente kas van Hilversum hebben gehaald om de
exploitatie sluitend te maken. Dus belastingbetalers van Hilversum jullie hebben
1.4 miljoen euro extra moeten betalen voor het wanbeleid van de gemeente
Hilversum. Mijn vraag vanavond is dan ook: WAAR IS DIE 1 MILJOEN EURO GEBLEVEN?
Het is weer het oude liedje, in 1996 heb ik aangetoond (wat later ook door de
gemeente Hilversum is toegegeven) dat 300.000 gulden bestemd voor de Egelshoek
in de kas van Hilversum is gevloeid en is gebruikt voor andere doeleinden. Er is
dus niets nieuws onder de zon alleen is het bedrag van de diefstal vele malen
groter
BEWONERS VAN DE EGELSHOEK MISSCHIEN IS HET EEN LEUK IDEE OM VANAVOND DINSDAG 22
JANUARI OM 8 UUR IN HET GEMEENTEHUIS VAN HILVERSUM DE VLIEGENDE EGELS WEER IN
ACTIE TE ZIEN!!!!
Dinsdag 22 januari 2008 Tekst van de inspreekbeurt van Tom de Booij
tijdens de vergadering van de Commissie Stad van de Gemeente Hilversum in de
Raadszaal van het Gemeentehuis op aanvang 20.00 uur
De Verwondering…
Geachte Commissie,
Mijn professor in de geologie van de Universiteit van Amsterdam Prof Dr H.A.
Brouwer zei mij eens : "De Booij, alvorens je een vraag stelt, moet je je eerst
verwonderen".
Tijdens een bezoek eind mei 2007 aan het woonwagencentrum de Egelshoek heb ik
mij hogelijk verwonderd over de situatie op het centrum. Ik was immers aanwezig
geweest op 18 augustus 2004, toen wethouder mevrouw Borstlap de eerste hap
vervuilde grond door de lucht liet zweven en de bewoners de verzekering werd
gegeven, dat het karwei in één jaar zou zijn geklaard. Ik kon nu met mijn eigen
ogen aanschouwen, dat er in die bijna 3 jaar bitter weinig was gebeurd. Na deze
verwondering, heb ik de leden van de Raad van Hilversum, via mijn brieven van 5
juni, 18 juli, 11 november 2007 en 16 januari 2008, een aantal vragen gesteld
betreffende de gang van zaken van het woonwagencentrum de Egelshoek van de
periode 2002 –2007.Alvorens ik van de gelegenheid gebruik zal maken om enkele
vragen te stellen, lijkt het mij relevant om nog eens in de herinnering te
roepen wat er sinds 1947, dus ruim 60 jaar geleden is gebeurd op de Egelshoek.
1947 Het woonwagencentrum De Egelshoek wordt ingericht.
1979 De minister van CRM vindt dat de 45 standplaatsen van De Egelshoek moeten
worden teruggebracht naar 25. Op lange termijn moet het hele kamp verdwijnen.
1984 Het college van de gemeente Hilversum wil dat De Egelshoek snel moet worden
opgeheven.
1987 4 december zegt staatssecretaris van VROM drs E. Heerma, dat het centrum De
Egelshoek moet worden opgeheven
1988 Het regionale kamp De Egelshoek moet voor 1991 zijn opgeheven.
1994 Provincie blijft bij opheffing van De Egelshoek.
1995 29 juni. Vergadering van de Stuurgroep uitvoering woonwagenplan (STUG) Gooi
en Vechtstreek. De deelnemende gemeenten stemmen in met het deconcentreren van
het woonwagenkamp De Egelshoek met als realiseringsdatum 1-1-1998.
1996 19 juni hebben de gezamenlijke 11 gemeenten vertegenwoordigd in de
stuurgroep (STUG) met algemene stemmen aangenomen, dat het deconcentratiebeleid
van De Egelshoek doorgezet moet worden
19 november, Muiden ziet deconcentratie Egelshoek niet zitten. 26 november,
Weesp, is tegen deconcentratie. 4 december, ’s-Graveland is voor behoud
Egelshoek. 2 december, Nederhorst den Berg tegen deconcentratie.12 december
Weesp tegen deconcentratie
2001 17 januari besluit de provincie Noord Holland, dat De Egelshoek niet
behoeft te worden opgesplitst in kleine kampjes.
2002 1 juli schrijft de wethouder Henny Borstlap van de Gemeente Hilversum aan
de 11 gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek een brief, waarin de regeling voor
de finale kwijting wordt vastgelegd. 10 gemeenten hebben daarmede hun
verplichtingen afgekocht om standplaatsen in te ruimen voor de Egelshoekers,
indien het centrum De Egelshoek zou worden opgeheven. Totaal is er nu voor de
bodemsanering en herinrichting van De Egelshoek een bedrag gereserveerd van ruim
5 miljoen euro. Blaricum 98.857; Bussum 321.526; ’s-Graveland 195.291; Hilversum
1.760.228; Huizen 876.343; Laren 531.412; Loosdrecht 400.415; Muiden 223.318;
Naarden 170.418; Nederhorst den Berg 220.956, Weesp 221.685-----------Totaal
5.020.449 euro
2003 De bewoners van De Egelshoek zijn in goed overleg met de gemeente Hilversum
begonnen met de plannen voor de herstructurering . De bewoners hebben vooral
veel vertrouwen in de wethouder Henny Borstlap en de gemeenteambtenaar Henk
Schuur.
2004 18 augustus wordt begonnen met de bodemsanering. Er wordt de bewoners de
verzekering gegeven, dat het karwei in één jaar zal zijn geklaard.
2005 Wethouder Henny Borstlap moet om gezondheidsredenen afhaken. Zij wordt
vervangen door wethouder B. Hammer. Henk Schuur is daarvoor al ontslagen.
2007 5 juni en 18 juli stelt een burger uit Baarn - in brieven aan de leden van
de Raad van Hilversum - een aantal vragen over de gang van zaken sinds 2002
betreffende bodemsanering en de herstructurering van het woonwagencentrum de
Egelshoek
28 juni vergadering van het algemeen bestuur van het gewest Gooi en Vechtstreek.
Tijdens de rondvraag wil de heer Zagt meer informatie
betreffendeherstructurering/sanering van het woonwagencentrum de Egelshoek. De
Heer B Hammer wethouder van de Gemeente Hilversum, geeft hierop het volgende
antwoord: In de Regionale Volkshuisvesting commissie is hierover kort gesproken
en ik zal op korte termijn een gesprek hebben met de steller van de brief
waarmee dit onderwerp onder de aandacht van de diverse regiogemeentes is
gebracht. Op basis daarvan zal ik de diverse gemeenten schriftelijk een stand
van zaken toezenden. ( noot: de steller van de brief is een burger van Baarn
Tom de Booij, die inderdaad op 18 juli 2007 een gesprek met de heer de heer
Hammer heeft gehad).
16 oktober ontvangt de Booij antwoord op zijn brief van 19 juli jl van B. en
W. van de gemeente Hilversum. Op zijn vraag 1 /6 is het antwoord als volgt: "In
2002 heeft een aantal randgemeenten in totaal 2,2 miljoen euro bijgedragen aan
de exploitatie van de herstructurering. Ook het Rijk heeft een bijdrage geleverd
1,0 miljoen euro. Deze bijdragen zijn lang niet toereikend voor de gehele
herstructurering. De gemeente Hilversum draagt 2,1 miljoen euro bij om de
exploitatie sluitend te maken.
11 november schrijft de Booij opnieuw een brief aan de Raadsleden van Hilversum
met nog enkele vragen betreffende de antwoorden van B en W . Hierop is nog niet
door B en W geantwoord.
2008 16 januari richt de Booij zich wederom in een brief aan de leden van de
Raad van Hilversum met enkele vragen.
Na het samenstellen van deze opsomming werd mijn verwondering alsmaar groter
,want wie schetste mijn verbazing toen ik het antwoord las, wat B. en W van de
gemeente Hilversum 16 oktober 2007 op door mij in een brief van 18 juli gestelde
vragen 1 /6 hebben geantwoord. Volgens B en W hebben de 8 gemeenten van de
randgemeenten 2.2 miljoen euro bijgedragen aan de exploitatie van de
herstructurering.
In de brief van 1 juli 2002 van Uw vroegere wethouder mevrouw Borstlap is dit
bedrag niet 2,2 miljoen, maar 3,2 miljoen euro.
De vraag die ik nu aan Uw college stel: "Wat zou reden kunnen zijn van dit
verschil van 1 miljoen euro?" Er zijn een tweetal mogelijkheden dat dit verschil
zou kunnen verklaren. Ten eerste dat de wethouder zich in een cijfer heeft
vergist, maar dit lijkt mij zeer onwaarschijnlijk. Ten tweede dat de bepaalde
gemeenten uit de regio het toegezegde bedrag in 2002 niet aan de Gemeente
Hilversum hebben overgemaakt. Indien dit het geval moge zijn geweest, rijst de
vraag waarom heeft de Gemeente Hilversum in al die 6 jaren de betreffende
gemeente(n) daarop niet opmerkzaam gemaakt. Dit is te meer verwonderlijk
aangezien het door de gemeente Hilversum toegezegde bedrag op 1 juli 2002 van
ruim 1.7 miljoen niet toereikend is geweest. Immers uit het antwoord van B en W
van 16 oktober 2007, blijkt dat de gemeente Hilversum 2,1 miljoen euro heeft
bijgedragen om de exploitatie sluitend te maken. Dus een extra 400.000 euro uit
de Gemeente kas van Hilversum gehaald, terwijl enkele gemeenten het toegezegde
bedrag niet zouden hebben betaald. Het zijn vragen en nog eens vragen waarmee ik
mijn inspreekbeurt wil beëindigen en Uw college hierbij te bedanken voor Uw
gewaardeerde aandacht. Tom de Booij
Dinsdag 22 januari 2008. Brief van Tom de Booij aan alle Raadsleden van de
gemeenten Blaricum, Bussum, Huizen, Laren; Muiden, Naarden, Weesp en Wijde meren
(in 2002 nog 's Graveland, Loosdrecht, Nederhorst den Berg)
Onderwerp: overzicht financiën finale kwijting 2002 Egelshoek
Geachte Raadsleden, 1 juli 2002 hebben Uw gemeenten in totaal 3.260.221 euro aan
de Gemeente Hilversum afgedragen om daarmee uw verplichtingen af te kopen voor
het inrichten van standplaatsen voor de Egelshoekers, indien het Centrum de
Egelshoek zou worden opgeheven. In dit verband hiermee heb ik 18 juli 2007 een
brief geschreven aan de Raadsleden van Hilversum, waarin ik vraag wat er met dat
bedrag is gebeurd en of het daadwerkelijk door de omliggende gemeenten is
overgemaakt. Het antwoord hierop krijg ik niet van de Raad van Hilversum, maar
op 16 oktober 2007 van Burgemeester en Wethouders. Zij schrijven o.m.
" In 2002 heeft een aantal randgemeenten in totaal 2,2 miljoen euro bijgedragen
aan de exploitatie van de herstructurering. Ook het Rijk heeft een bijdrage
geleverd van 1,0 miljoen euro. Deze bijdragen zijn lang niet toereikend voor de
gehele herstructurering. De gemeente Hilversum draagt 2,1 miljoen euro bij om de
exploitatie sluitend te maken".
Tijdens een vergadering van de Commissie Stad van de Gemeente Hilversum op 22
januari 2008 vraag ik (tijdens een inspreekbeurt) of het bedrag van 3.260.231
euro daadwerkelijk in 2002 op de rekening van Hilversum is gestort (zie bijlage
22 jan 2008). In antwoord op mijn vraag deelt wethouder de heer B. Hammer mij
mede, dat het bedrag van 2.2 miljoen euro plus de 1 miljoen van het rijk door de
omliggende gemeenten aan de gemeente Hilversum is afgedragen. Precies hetzelfde
bedrag zoals B en W mij in op 16 oktober 2007 had geschreven. In tweede termijn
heb ik de wethouder een bijlage laten zien van de brief van 2 april 2002 van B
en W van Wijdemeren (ondertekend door de burgemeester O. van Diepen en de
wethouder M.J.A. van Rhijn) gericht aan de Raad van de Gemeente Wijdemeren, met
als onderwerp herstructurering woonwagencentrum Egelshoek (zie bijlage 1 Brief B
en W). Zoals U kunt lezen is het bedrag niet 2,2 miljoen euro, zoals de heer
Hammer tijdens de vergadering mij heeft medegedeeld, maar ruim 3,2 miljoen euro.
Dit is dus een verschil van 1 miljoen euro. De heer Hammer zei dat hij door deze
gegevens was overvallen en heeft aan mij gevraagd op korte termijn een gesprek
te willen hebben. Dit gesprek zal plaatsvinden op 7 februari 2008. Ik hoop dan
een volledig overzicht te verkrijgen van de financiën, alsmede een antwoord op
mijn brief van 11 november 2007 met een aantal vragen over de bovengenoemde
brief van 16 oktober van B en W van de gemeente Hilversum. Tijdens de
vergadering van de Commissie Stad waren de 13 raadsleden bijzonder
geïnteresseerd in de genoemde bijlage 1 met de juiste cijfers en hebben daarvan
een kopie laten maken. Ook zij verlangen nadere uitleg van de heer Hammer over
dit verschil van 1 miljoen euro. Hopelijk U hiermede voldoen te hebben
geïnformeerd, verblijf ik met de gevoelens van de meeste hoogachting, Tom de
Booij
Bijlage 1 Brief B en W Wijdemeren 15 april 2002.jpg De Egelshoek
Woensdag 23 januari 2008 Artikel Gooi - en Eemlander Baarnaar Tom de Booij
op bres voor kampers 'Aanpak Egelshoek te traag'
Het wordt hoog tijd dat Hilversum snel en serieus aan de slag gaat met het
saneren en herstructureren van woonwagenkamp De Egelshoek. Dat stelt Baarnaar
Tom de Booij, die zich al meer dan tien jaar opwerpt als pleitbezorger van de
kampbewoners. De Booij verwijt de Hilversumse raadsleden dat zij weinig
belangstelling tonen en het college zijn gang laten gaan. Dat heeft er, vindt De
Booij, toe geleid, dat de raad amper druk uitoefent met name op wethouder Ben
Hammer (PvdA). Volgens de Baarnaar is er mede daardoor de afgelopen jaren amper
gesaneerd. Het werk zou zo nu en dan zelfs gewoon stil hebben gelegen. " Voor de
bewoners een erbarmelijke situatie. Wegen half afgemaakt, er zit geen schot in
de zaak." De strijdbare De Booij wijst de raadsleden in een pittige brief op hun
verantwoordelijkheid. "Uit alles blijkt dat in de kwestie Egelshoek de
controlerende functie van de raad op zijn zachtst gezegd niet functioneert,
schrijft hij. Met daarbij meteen de aankondiging dat hij vanavond in de
commissie Stad , zijn ongenoegen zal uitspreken over het afschuiven van de
verantwoordelijkheid op het college. Een van de zaken waar De Booij
duidelijkheid over wil, is het bedrag dat Hilversum opzij heeft gezet voor de
aanpak van de Egelshoek. Zeven regiogemeenten stopten eerder geld in een pot
daarvoor. Het zou om 3,2 miljoen euro gaan, maar nadat De Booij afgelopen jaar
in brieven richting gemeente aandrong op duidelijkheid, meldde wethouder Hammer
dat het een miljoen minder (2,2 mln.) zou zijn. In november vroeg De Booij
daarover uitsluitsel, maar hij zegt tot op heden nog geen reactie van de
gemeente ontvangen te hebben, laat staan een ontvangstbevestiging. De Baarnaar
beweert dat hij in omliggende gemeenten steun heeft. Zo zou het Loosdrechtse
raadslid Gert Zagt (DBL) vorig jaar zomer in een vergadering van het gewest ook
tevergeefs aan Hammer gevraagd "hebben hoe het ervoor staat met de sanering en
herstructurering van het kamp. "Meer dan de brief die ik in oktober van de
wethouder kreeg, hebben ook zij niet ontvangen", aldus De, Booij, die het een
vreemde zaak noemt dat een brief aan de Baarnaar meteen ook zeven andere
gemeenten moest informeren.
Donderdag 7 februari Artikel Gooi en Eemlander: Bewoners Egelshoek zijn
het lange wachten op aanpak beu. Na college nu raadsleden benaderd. (Hans
van Keken)
Bewoners van de Egelshoek zijn het lange wachten op de herstructurering van
het kamp meer dan zat. Wat hen daarbij nog het meest dwars zit, is dat zij de
schuld krijgen van de traagheid. "Al meer dan anderhalf jaar gebeurt er amper
wat, en leven wij op een gigantisch bouwterrein", moppert Hannes Gerrits. "Een
vuilnishoop is het. Met verzakkende grond en woonwagens." Ook moeten bewoners
veel te lang wachten op vergunningen voor verbouwingen, en blijken al verleende
vergunningen soms niet geldig, beweert Gerrits. Hij heeft het over de beerput
van opeengestapelde fouten, misstanden en onbegrip, die veroorzaakt wordt door
het ontbreken van doortastendheid en inzet van de gemeente. Met nostalgie wordt
teruggekeken op de tijd dat wethouder Henny Borstlap de scepter zwaaide, en
samen met haar toenmalige projectleider knopen doorhakte in goed overleg met de
tientallen gezinnen op de Egelshoek. "Sindsdien is het bergafwaarts 'gegaan",
stellen Gerrits en Martin Kuik, leden van het klein bewoners overleg, dat het
gevoel heeft tegen een muur aan te praten. De bewoners hebben alweer jaren steun
aan Baarnaar Tom de Booij, die zich inzet om de kloof tussen de
woonwagenbewoners en de gemeente te dichten. Vorig jaar vroeg hij naar eigen
zeggen tevergeefs de Hilversumse raad drie maal schriftelijk om duidelijke
uitleg, onder meer over het gebrek aan voortvarendheid van de gemeente. Ook
wilde hij weten waar de ruim zes miljoen zijn die buurgemeenten meebetaalden. De
teleurgestelde De Booij ziet hierin opnieuw bevestigd dat er vanuit de gemeente
weinig bereidheid is om met de bewoners en hemzelf te overleggen. Ook de
bewoners zeggen nog te wachten op antwoord op een door hen verstuurde brief
richting raad. "Steeds maar wordt naar buiten gebracht dat de bewoners dwars
zouden liggen, terwijl er juist behoefte is aan een uitgestoken hand voor een
gelijkwaardig overleg", zegt Martin Kuik. De bewoners hebben de hoop al
opgegeven dat zij met het college in overleg kunnen treden. Daarom benaderen zij
nu de raadsleden. "Probleem is dat de Egelshoek kampt met een slecht imago, en
ook bij hen de indruk heerst dat je beter niet met ze te maken kan krijgen. Maar
we hebben inmiddels een toezegging dat leden van de commissie stad volgende week
met een afvaardiging van het kamp willen praten. Er moet wat gebeuren." Hannes
Gerrits heeft horen zeggen dat de gemeentebestuursdwang zou willen toepassen om
wagens te verwijderen. "Dat is vragen om nog weer problemen."
Vrijdag 8 februari Art