De transformatie van het vrouwbeeld (deel 1)

"This masculine world ìs that of the Indo-Europeans, which did not develop in Old Europe, but was superimposed upon it. Two entirely different sets of mythical images met.(…) The study of mythical images provides one of the best proofs that the Old European world was not unobstructed line of development to the modern Europeans. The earliest European civilisation was savagely destroyed by the patriarchal element and it never recovered, but its legacy lingered in the substratum which nourished further European cultural development The Old European creations were not lost; transformed , they enormously enriched the European psyche ".(Marija Gimbutas, 1991,p.238)

"Vrouwen zijn niet meer dan broedmachines van het mannelijke zaad!"(Herbert Spencer,1820-1903)

"The difficulty is that when a man thinks of matriarchy, he thinks of a patriarchy with women in the place of men; he does not stop to consider that matriarchy may be a complete mirror-image. Where patriarchy establishes law, matriarchy establishes custom; where patriarchy establishes military power, matriarchy establishes religious authority, where patriarchy encourages the aresteia of the individual warrior, matriarchy encourages the tradition bound cohesion of the collective." (W.I. Thompson, 19.. p.149).

In onze patriarchale wereld hebben we het beeld van vrouw zo weten te corrumperen, dat symbolen uit de matriarchale periode daarmee diep in onze hersenen zijn weggestopt en zelfs zijn verdrongen. Het is daarom interessant om aan te tonen, dat ondanks dit verdringingsproces symbolen van het vrouwbeeld toch naar de oppervlakte weten te komen. We hebben daarvan geen besef dat zij stammen uit vroegere tijden en zeker niet dat ze terug zijn te voeren naar het matriarchaat. Het vrouwbeeld is in de laatste paar duizend jaar door de patriarchale wereld totaal veranderd.

Een aantal onderwerpen zal ik de revue laten passeren om bovenstaande beweringen te onderbouwen.

1. De verandering van het geloof: van Moeder Aarde naar een Vader in de Hemel

2. De afkomst van de menselijke ziel: van de vrouw naar de man

3. Van moederschap naar vaderschap

4. De vrouw als inferieur wezen gezien

5. Van het heilige huwelijk naar het patriarchale huwelijk

6. De vloek van het menstruele bloed

7.De onreinheid van de vrouw na de geboorte

8. Mannen willen de macht van de vrouw imiteren

9. De transformatie van de symboliek van het matriarchaat naar het patriarchaat.

(het negende hoofdstuk volgt als deel 2 in de Uranische Vijfster Nieuwsbrief 37)

Het Christendom van onze huidige samenleving gaat er van uit dat God in de hemel de man heeft gemaakt en de vrouw uit de man. De mens werd naar het evenbeeld van God gemaakt. Maar het is precies andersom, de mens schiep God naar zijn beeld en wel als een oude man met een baard, die in de hemel op zijn troon zat. In de Bijbel wordt de vrouw vergeleken met de aarde en de hemelse vader geschapen door mannen naar hun eigen beeld. We spreken dan ook nooit van Vader Aarde en Vader natuur, maar wel van Moeder Aarde en Moeder natuur. De Vader woont in de hemel en niet op aarde. In vroegere tijden geloofde men echter dat de Moeder Aarde al het leven voortbracht. De Grote Moeder had daarbij drie aspecten, die van de maagd, de moeder en de oude wijze vrouw. Het Christendom heeft deze drie-eenheid overgenomen, het vrouwelijk element werd eruit verwijderd en we zien dat God eveneens in drie aspecten wordt gezien en wel als de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Toch is het vrouwelijke element niet geheel verdwenen en wel in de figuur van Moeder Maria. Het Latijnse woord religie betekent: wederverbinding of wel de binding van moeder en kind. Hoe veel afbeeldingen zijn er niet gemaakt van Jezus in de armen van zijn moeder Maria.

Figuur 1. Links: De duivel. Rechts: God (geschilderd door Michelangelo Buonnaroti 1475-1564)

Het grootste verschil tussen de Moeder Godin religie en het Christendom is het ten tonele brengen van de Duivel. Het is de Duivel, dikwijls in de vorm van een slang (een van de machtigste symbolen uit de vroegere religies). Het is de schuld van de vrouw die er voor heeft gezorgd, dat zij met haar man uit het paradijs is verjaagd en daardoor de mens zondig heeft gemaakt. Nu staan er maar twee wegen open om al dan niet van deze zonde te worden verlost of we gaan naar de hemel, terug naar het paradijs, of we gaan naar de hel, het rijk van de Duivel. Vroeger kende men geen zonde, geen scheiding van goed en kwaad. Ze waren aspecten van dezelfde Godin. Zij bracht het leven en nam het ook weer terug om daarna het leven een andere vorm te geven, de wedergeboorte. De cyclische (beter spiraalvormige) gang van deze levens was iets waarin ze geloofden, wat de vroegere mensen van de natuur hebben overgenomen. Het Christendom wijst deze gedachte af en ziet slechts een lineaire weg, die zich pas na de dood in tweeën splitst. Duidelijk laat onze wereld van nu ook zien dat we het contact met Moeder Natuur hebben verloren. We vervuilen onze planeet met een afschrikwekkende snelheid en zorgen dat alle grondstoffen op raken. Kortom geen enkel respect meer voor onze Aarde. In Genesis heeft God ons  zeggenschap over de aarde gegeven: Genesis 1 : 28-30: Hij zegende hen en zei: "Wees vruchtbaar en word talrijk, bevolk de aarde en breng haar onder je gezag, heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op aarde rondkruipen".

 Het Christendom ontleent haar macht aan het feit, dat zij de mens later kan belonen of straffen. Het leven is geen retourtje,zoals men vroeger dacht, maar een enkele reis. Het Jodendom kende nog wel een zekere vorm van reïncarnatie. Zo mogen de orthodoxe joden geen naam krijgen van iemand die nog leeft, omdat elk kind de ziel draagt van een overleden voorvader (let wel: het woord voormoeder in het Nederlands bestaat volgens van Dale niet). Ook in de bijbel zijn toch nog vele teksten te vinden die op reïncarnatie wijzen. Johannes 9:2: Zijn leerlingen vroegen:"Rabbi, hoe komt het dat hij blind was toen hij geboren werd? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders? ". Johannes 3:3: " Jezus zei: " Waarachtig ik verzeker u; alleen wie opnieuw word geboren kan het koninkrijk van God zien".

In 553 A.D. was het Tweede Concilie Constantinopel in een decreet vastgelegd, dat iedereen die in het voortbestaan en het wederkeren van de ziel geloofde, officieel werd vervloekt en geëxcommuniceerd. Het woord anathema werd hiervoor gebruikt. We vinden dit terug in 1 Korintiërs 16 vers 22 : "Als iemand de Heer niet liefheeft, hij zij vervloekt! Anathema Maranata". In vroegere tijden was het echter een vloek, die door de Godin Anath jaarlijks werd uitgesproken. Zij kondigde de dood van de heilige koning aan. Zijn lichaam en zijn bloed werd aan de aarde toevertrouwd en zorgde voor een nieuwe oogst. In de patriarchale tijd werd zij gediaboliseerd.

Als men in de ziel gelooft, is de vraag: "Wanneer komt de ziel in het menselijke leven bij de conceptie, tijdens de zwangerschap, geboorte of daarna? ". In de matriarchale tijd geloofde men, dat een mens een vrouwelijke ziel had, die hij of zij van de Grote Moeder Godin had gekregen. De ziel wordt door de moedermelk aan het kind gegeven. In de patriarchale tijd was het God, die via de vader, de ziel aan het kind gaf. In het Oude Egypte geloofde men, dat de ziel bestond uit verschillende delen. Niet alleen de fysieke vorm, maar er waren ook 8 onsterfelijke of half heilige delen, die de dood overleefden, zodat het lichaam in totaal negen delen heeft om een mens te vormen. In het Vedische India was het de vader, die door drie keer op het kind te ademen, het kind een ziel gaf. De bijbelse God doet het zelfde, want hij kan door zijn adem mensen het leven geven. Genesis 2:7: "Toen maakte God ,de Heer de mens. Hij vormde hem uit stof, uit aarde, en blies hem de levensadem in de neus". Ezechiel 37:9-10: "Toen zei hij tegen mij: "Profeteer tegen de wind, profeteer, mensenkind zeg tegen de wind: Kom uit de vier windstreken, wind, en blaas in deze doden, zodat ze weer gaan leven". Men dacht ook, dat bij de dood de ziel via de neus of mond het lichaam verliet. Meestal plaatste men daarvoor de ziel in het hart of lever (met hart en ziel). In de patriarchale tijd geloofde men, dat de testikels van een man de zielen bevatten van toekomstige kinderen. Volgens Sint Thomas  Aquinas is het zaad de drager van de ziel. Heel interessant is de wijziging van het moment van de binnenkomst van de ziel in het lichaam volgens de Katholieke Kerk. Men nam aan, dat wanneer de Moeder de eerste bewegingen van het kind voelt, rond de 5e maand, de ziel het lichaam binnenkomt wat daarvoor zielloos was. Het was Paus Pius X, die in 1869 echter verklaarde, dat de ziel werd ontvangen bij de conceptie. Er zijn ook vele verhalen bekend, dat men zelfs geloofde, dat er een ziel vóór de conceptie is, die al voor bestemd is. Het bekendste verhaal is van de engel Gabriël in het evangelie van Lukas 1:35: De engel antwoordde:"De heilige Geest zal over je komen en de kracht van de Allerhoogste zal je als een schaduw bedekken".Het woord ziel alleen al is in de verschillende talen vrouwelijk: ziel (Nederlands) Seele, (Duits), âme (Frans), alma (Spaans, Italiaans), дума (Russisch). Wel merkwaardig is dat geest mannelijk is in de verschillende talen. Denk maar aan de zoon de vader en de heilige geest. (geestig en zielig). In de tijd van de verlichting dacht men dat de ziel in de pijnappelklier zat.

Men geloofde vroeger, dat het hoofdhaar een deel van onze ziel was. De Egyptische Godin Isis sneed een lok van haar hoofdhaar af om de ziel van Osiris te redden, gaf hem nieuw leven, maakte dat zijn hart klopte en dat hij zijn penis kon bewegen. Zo was er ook het verhaal van de Egyptische koning Ptolomeus III, die op krijgstocht was tegen de Assyriers in 247 v. Chr. en die door zijn vrouw Berenice in bescherming werd genomen door een van haar haarlokken op het altaar van de Godin Aphrodite te leggen. Na terugkomst van Ptolomeus bleek het haar van het altaar te zijn verdwenen. Ptolomeus dreigde de priesters te zullen doden als het haar niet werd gevonden. De astronoom Conon van Samos kwam te hulp en zei dat Aphrodite het haar als gift had aangenomen en dat deze nu naast het sterrenbeeld Leeuw aan de hemel te zien was. Zoals vandaag nog te zien is in het sterrenbeeld, dat nu Coma Berenice wordt genoemd.

Men dacht vroeger dat loshangend haar invloed had op de geesteswereld van de mensen. Wanneer de godinnen hun haar kamden en het los lieten hangen konden zij het weer ontregelen. De kerkvaders in de middeleeuwen dachten dat de heksen stormen konden ontketenen als ze hun haar los lieten hangen. We zien dat heksen meestal worden afgebeeld met wild en slecht verzorgd loshangend haar. Schotse vrouwen werd het zelfs verboden om hun haar te kammen als de mannen op zee waren om te vissen. Paulus was bang als vrouwen hun haar los lieten hangen. Hij vond daarom ook dat de vrouwen hun hoofden moesten bedekken . De regel was ook dat vrouwen hun hoofden in de kerk moesten bedekken, anders zouden de boze geesten in de kerk kunnen komen.

Figuur 2. Vrouwelijke kerkgangers moeten hun hoofd bedekken

Ik denk niet dat vele kerkgangers nu nog weten waarvoor de vrouwen hun hoofd moeten bedekken. Maar in de bijbel kunnen ze dat lezen: 1 Korintiërs 11: 4-9 "Iedere man die met bedekt hoofd bidt of profeteert, maakt zijn hoofd te schande. Maar de vrouw maakt haar hoofd te schande wanneer ze met onbedekt hoofd bidt of profeteert, want ze is in dat geval precies het zelfde als een kaalgeschoren vrouw. Een vrouw die haar hoofd niet bedekt kan zich maar beter kaal laten knippen. Wanneer ze dat een schande vindt moet ze haar hoofd bedekken. Een man mag zijn hoofd niet bedekken omdat hij Gods beeld en luister is. De vrouw is echter de luister van de man. De man is immers niet uit de vrouw voortgekomen, maar de vrouw uit de man en is niet omwille van de vrouw geschapen, maar de vrouw omwille van de man". 1 Korintiërs 11:15 ...Het haar van de vrouw is haar gegeven om een hoofdbedekking te dragen".

Figuur3.  Delilah knipt het haar af van Samson 

Het verhaal van Samson uit het oude testament is ook veel zeggend. Hij verloor zijn macht toen zijn haar was afgesneden. Hij verloor daarbij ook zijn viriliteit. De god van de Sikhs is Shiva, die de seksuele energie van het universum vertegenwoordigt en zegt dat men zijn haar niet mag afknippen en moet worden opgebonden. De reden waarom nonnen en Joodse vrouwen hun haar moeten afscheren is gelegen in het feit, dat als vrouwen geen haar dragen zij geen kwaad konden uitrichten. Tijdens de inquisitie werden vrouwen voordat ze op de brandstapel gingen kaal geknipt. Omgekeerd werd Jeanne d'Arc veroordeeld tot de brandstapel omdat een van haar misdaden was, dat zij zelf haar haar had afgeknipt. Het moest door mannen gebeuren en niet door de wil van een vrouw. In concentratie kampen in de Tweede Wereldoorlog werden de mensen ook hun haar afgeschoren. Zo werden na de oorlog alleen de vrouwen, die met de Duitsers hadden samengewerkt, kaal geschoren. Hippocrates draaide de zaak om en zei dat kaalheid juist een teken was van viriliteit, waarschijnlijk omdat hijzelf al heel snel kaal werd. Hij beweerde dat de sensuele driften naar de hoofdhuid kwamen en de haren deden afsterven. Zo denken heden ten dage sommige mannen en vrouwen dat kaalheid sexy is. Uit dit alles blijkt wel heel duidelijk hoe groot de betekenis is die wij mensen aan het hoofdhaar geven.

My archeological research does not confirm the hypothetical existence of the primordial parents and their division into the Great Father and Great Mother figures or the further division of the Great Mother figure into a Good and a Terrible Mother. There is no trace of a father figure in any of the Paleolithic periods. The life-creating power seems to have been of the Great Goddess alone. A complete division into a "good" and a "terrible" Mother never occurred: the Life Giver and the Death Wielder are one deity." (Marija Gimbutas,1989, p. 316)

Vroeger hadden de mannen  geen idee, dat zij mede verantwoordelijk waren voor het maken van een kind. Het vaderschap bestond nog niet. De belangrijkste man in de huishouding was de broeder, want die stamde van dezelfde moeder af als zijn zuster. (Adelphos betekent broeder van de baarmoeder). Het vaderschap is een zeer recent verschijnsel. Zelfs tegenwoordig zijn er nog stammen, die de relatie tussen seksualiteit en het vaderschap nog niet hebben getrokken. Zo heeft Branislaw Malinokowski bij stammen, die in de Triobriand eilanden in de zuidelijke Stille Oceaan bestudeerd en gezien, dat zij de relatie nog niet hadden gelegd. Zij hadden geen woord voor vader en geen concept van het vaderschap. De vrouwen werden zwanger door de binnenkomst in hun lichamen van gestorven zielen. De band tussen man en vrouw bestond nog niet zoals wij die kennen. Waarschijnlijk door de betere bestudering van het gedrag van getemde dieren tijdens het begin van de veeteelt heeft men misschien kunnen waarnemen dat er een relatie bestaat tussen de dekking van een dier en de geboorte van het jong. In ieder geval is het een revolutionaire ontdekking geweest, die vele sociale, culturele en economische gevolgen heeft gehad.

De vrouw werd zwanger zonder tussenkomst van de man door het eten van bonen of heilige stenen, het inslikken van een vlieg, het beschijnen van maanlicht, door de wind, door geesten. Het was de vrouw die het leven gaf, mannen waren daarbij niet nodig. Er was ook geen enkele reden om dit laatste aan te nemen, immers ze zagen dat een vrouw die veel geslachtsverkeer had gehad nooit een kind kreeg, terwijl andere vrouwen bij een man wel en bij een andere man geen kind konden krijgen. De menstruatie was de enige aanwijzing die zekerheid gaf wanneer een vrouw een kind kreeg, namelijk wanneer haar menstruatie stopte. Ze dachten dan ook dat het menstruele bloed medeverantwoordelijk was voor het krijgen van een kind.

Toen kwam er een dag dat de man in de gaten kreeg, dat hij medeverantwoordelijk was voor het krijgen van een kind. Wanneer deze ontdekking heeft plaats gevonden is van cultuur tot cultuur verschillend. Het beste laat het zich bestuderen in het gebied van de Euphraat en Tigris. In het derde millennium is daar het schrift uitgevonden en zijn daarmee de eerste wetten vastgelegd. Er vindt nu de grote omkering plaats. Het is niet het vrouwenlichaam waarin het eerste begin van het kind begint, maar het mannenlichaam, dat het zaadje in het vrouwenlichaam plaatst net als een zaadje dat je in de grond stopt. Dit had tot gevolg dat het matriarchaat verzwakte en langzamerhand wegkwijnde. De vrouw kon haar kinderen niet langer als haar unieke eigendom beschouwen. De mannen moesten er voor zorgen, dat zij zeker waren dat het hun kind was en niet van een ander. Het vrije geslachtelijke verkeer dat tijdens het matriarchaat was toegestaan, moest nu aan banden worden gelegd en in wetten worden vastgelegd. Lipt-Isthar (begin tweede millennium) vaardige een wet uit: "Wanneer een getrouwde man wiens vrouw geen kinderen kon krijgen en vervolgens bij een publieke vrouw een kind had verwekt, moest hij die vrouw compenseren met voedsel en andere goederen. Maar zolang zijn eerste vrouw nog leefde mocht de moeder van het kind niet in zijn huis komen".

Ook in Egypte zien we, al hoewel iets eerder dan in Mesopotamië, dat dergelijke wetten worden ontworpen. Het vaderschap dat werd ontwikkeld in Mesopotamië en Egypte werd later overgenomen door het volk van Israël. Allereerst door Abraham en Sarah, toen zij vanuit Mesopotamië naar Jordanië trokken en door Mozes uit Egypte die de ideeën over het vaderschap met zich meenamen. Het is goed om te realiseren,dat het vaderschap een cultureel verschijnsel is en niet een natuurlijke conditie.

De balans sloeg nu door naar de andere kan. De man was zelfs in staat zonder tussenkomst van de vrouw een kind te verwekken. Het meest opmerkelijke verhaal is dat van Adam. Het woord Adam betekent letterlijk: een mens gemaakt van bloed. In prebijbelse tijden werd door de Godin van de aarde van haar eigen klei (adamah) het leven gemaakt. Het idee van Adam's rib is afkomstig van een Sumerische godin Nin-ti . Ti betekent leven en rib. Zij maakte de botten van kinderen van hun moeders ribben. Genesis 2: 7: "Toen maakte God, de Heer, de mens. Hij vormde hem uit stof, uit aarde, en blies hem levensadem in de neus. Zo werd de mens een levend wezen.". Ook andere verhalen uit verschillende culturen laten zien dat het krijgen van een kind door mannelijke goden mogelijk is. Bij de afwezigheid van een vagina gaven de goden geboorte van hun kind soms uit hun mond.

Midden Oosten: De Hethitische mythe is de eerste mythe die daarvan melding maakt. De hemel god Kumarbi heeft de hemelgod Anu van zijn troon gestoten door zijn genitaliën af te bijten. Kumarbi heeft zich daardoor zelf met het zaad van Anu kunnen bevruchten. Hij spuugde het weer uit op de berg Kanzuras en gaf geboorte aan de stormgod Teshub, de riviergod Arabzahus en Tasmisus. Kumarbi wilde zich ontdoen van Teshub door hem in te slikken, maar in plaats daarvan slikte hij een steen in. De stormgod Teshub op zijn beurt heeft de macht van Kumarbi weer overgenomen. Deze mythe is kennelijk overgewaaid naar Griekenland, zoals we dadelijk zullen zien.

Egypte: In Egypte zien we dat de God Atoem het zaad, dat hij verwekte door zich te masturberen, in zijn mond bracht. Door te niezen werd de God van de lucht Sjoe geboren, toen hij het zaad op de aarde liet vallen werd de godin Tefnut geboren. Zo staat de man aan de basis van het vrouwelijke element, precies andersom als in vroegere tijden.

India: De Indische God Prajapati liet kinderen uit zijn mond komen. De God Sukra (zaad) werd geboren uit de penis van Shiva. Over de Indische God Brahma zijn verschillende verhalen in omloop. In een versie is hij geboren uit de lotus bloem, die bloeide op de navel van de God Vishna. Een ander verhaal zegt, dat hij uit de duisternis kwam en de wateren schiep en zijn zaad daarin deponeerde. Uit het zaad kwam een gouden ei en hieruit werd Brahma geboren.

Perzië: Het eerste wezen was een stier die werd gecastreerd en geslacht. Zijn zaad werd naar de maan gestuurd om gezuiverd te worden. Daaruit werden twee stieren geboren, die aan elkaar gekoppeld werden, alle dieren daarvan stamden daarvan af.

Griekenland: Zo werd Ouranus door zijn zoon Kronus met een sikkel gecastreerd. Kronus heeft de genitaliën bij Kaap Drepanon in de zee gegooid.  De druppels bloed die uit de wond kwamen vielen op Moeder Aarde en daaruit ontsproten de Giganten, de drie Furiën Alektos, Tisiphone en Megara, de nimfen van de essenboom de Meliën. Sommigen zeggen dat Aphrodite uit de zee omhoog rees uit het schuim vermengd met het bloed van de genitaliën, die Kronus in de zee had gegooid.   

Figuur  4 Links: De door zijn zoon Kronus gecastreerde Ouranus; Rechts: Uit het bloed van Ouranus afgesneden testikels vermengd met zeeschuim wordt Aphrodite geboren.

Noorwegen: Het eerste mensenkoppel werd geboren uit de bezwete oksel van god Ymir, die Moeder Aarde nabootste door uit zijn vlees de aarde, uit zijn bloed de zee en uit zijn botten de bergen laten ontstaan.

De vrouw wordt nu de man de baas is geworden, als een inferieur wezen beschouwd, tot op de dag van vandaag toe. Een Boedistische sekte van yogi's predikten, dat de vrouw als inferieur wezen nooit in het Nirwana kon komen. Deze ideeën zien we ook opduiken bij de Perzen, Joden en vroege Christenen. De gemeenschap met een zondige vrouw moet worden vermeden, het celibaat was de enige oplossing. Kerkvaders verkondigden de leer, dat het menselijke geslacht eerst moet uit sterven, alvorens Jezus op aarde zou kunnen terugkeren en hemel op aarde kon vestigen.

Over de zuiverheid van het kind bij de geboorte zijn de meest vreemde verhalen in omloop. In het Indische verhaal Mahabharat worden vrouwen gezien als een alles opetende vloek. De duivelse cyclus van het leven begint wanneer het kind dat geboren wordt uit begeerte en besmeurd is door bloed en water met excrementen vervuild met de onzuiverheden van de vrouw. In de eerste Eeuw na Christus dankte een Jood God drie keer dat hij niet als vrouw was geboren of als een slaaf of als een barbaar. Tertullian die leefde van 155-230 AD en geboren en getogen in Carthago was een kerkvader met wel heel uitgesproken meningen. Hij zei over de vrouw het volgende: "Hij beschouwde haar als de Duivelse poort, ze mocht geen rol hebben in het openbare leven, geen hoger onderwijs genieten of een beroep uitoefenen, ze mocht niet stemmen of een legale status hebben".  Kerkvader Sint Augustinus vond seks ook iets minderwaardigs. In de zesde Eeuw waren er zelfs kerkvaders, die zeiden dat de vrouwen geen ziel hadden. Sint Thomas  Aquinas was van mening, dat de vader de echte ouder is en de moeder alleen de aarde vormde waarop het mannelijke zaad kon groeien. Vader moet men meer lief hebben want hij gaf het leven, de vrouw was slechts de passieve ontvanger van het mannelijk levensbrengende zaad. Trouwens nog in de 19e eeuw beweerde Herbert Spencer dat vrouwen niet meer zijn dan broedmachines van het mannelijke zaad. .

Figuur 5: Kerkvader Aurelius Augustinus (354-430 A.D.)

In 418 na Chr. besloot de Katholieke kerk, dat elk kind demonisch is geboren als resultaat van de seksuele conceptie, dus automatisch verdoemd. Het was St Augustinus, die dit idee naar voren bracht. De doop moest de invloed van de duivel ongedaan maken. Er zijn zelfs priesters, die weigeren om een kind te dopen 40 dagen na de geboorte, omdat moeder en kind nog onzuiver zijn en niet door priesters mogen worden aangeraakt. Calvijn vond dat elk kind al was besmet met de zonde. In het nieuwe testament vinden we een tekst die daar op wijst. Apostel Paulus in 1 Timoteüs 2:14: " Omdat Eva en niet Adam zich door de Satan liet verleiden. Daardoor is de zonde in de wereld gekomen". Toen ze Martin Luther vroegen over de rol van seks vond hij, dat God de mensen uit klei moest maken, want de zonde werd doorgegeven door de vrouwen. Er waren Amerikaanse kerkvaders die kinderen op zondag niet wilden dopen, want het was ook de dag van de conceptie dachten zij en gemeenschap op zondag is verboden.  418 na Chr. besloot de Katholieke kerk, dat elk kind demonisch is geboren als resultaat van de seksuele conceptie, dus automatisch verdoemd".

Arthur Schopenhauer (1788-1860) "De vrouwen hebben er het meest aan bijgedragen de moderne wereld met de lepra, die haar uitput te besmetten. Als zwakkeren zijn de vrouwen niet op kracht maar op list aangewezen: vandaar hun instinctmatige geraffineerdheid en hun onuitroeibare neiging tot liegen".

De heilige familie was die van de Moeder Godin, de godin van de hemel. De religie was gefocust op het wiel van het leven en haar cyclische bewegingen van geboorte, dood en regeneratie. Deze Grote Moeder heeft twee kanten, een positieve en een negatieve kant. Een kant die de geboorte van een kind mogelijk maakt en ook hetzelfde kind weer verslindt. Het ego, het bewustzijn is in aanleg aanwezig, maar is nog totaal hulpeloos en krachteloos. De mens ziet nog geen verschil tussen zijn psyche en de wereld om hem heen. De moederfiguur is er eerder dan de zoon, het mannelijke ontstaat na het vrouwelijke. De onsterfelijke moeder verbindt zich met de sterfelijke vader. De vrouw werd moeder en de man was eerst zoon van zijn moeder. De hoge priesteres, gezien als de incarnatie van de Moeder Godin, kiest een geliefde, veel jonger dan zij zelf en wordt dan gezien als de zoon van de Godin. De seksuele vereniging, die dan plaats had was een heel belangrijk ritueel: het heilige huwelijk (hieros gamos).

Figuur 6: Hieros Gamos. Sumerische kleitafel, 4000 jaar geleden

Hij werd nu de koning. Maar het duurde niet lang. De geliefde van de Moeder Godin werd gedood, wanneer de zon aan kracht afnam. Het ging er bij de rituele dood niet bepaald zachtzinnig aan toe. Soms werden de geliefden door wilde vrouwen gedood met speren, bijlen, met dodelijke gif pijlen in hun hiel geschoten, over een rots gegooid, verbrand, verdronken of gedood en in een gearrangeerde strijdwagen crash. Het werd het symbool van de vruchtbaarheid. Hun bloed werd over de aarde uitgesprenkeld voor de groei van de gewassen. De aarde moest het bloed drinken om vruchtbaar te worden. Hun vlees werd soms rauw gegeten door de nimfen van de Godin. Het bloed was een heel belangrijk symbool en sterk verbonden met de vrouw. Als de menstruatie ophoudt is het een teken van de komst van nieuw leven. Ook komt bloed vrij bij de ontmaagding en de geboorte. Bloed betekent aan de ene kant nieuw leven, terwijl het vergieten van bloed het verlies van leven. Dit is dus de diepere betekenis van het offer, dat eerst in de vorm van mens, later van een dier, symboliseert. Het geeft tegelijkertijd aan de ambivalentie van de Moeder Godin. Aan de ene kant levenbrengend, maar ook die beschikt over de dood van haar geliefde. De moeder aarde heeft het vruchtbaar makend bloed -zaad van de man- nodig. De Moeder godin was tegelijkertijd maagd en moeder. De ministers, priesters gekozen door Moeder godin waren eunuchen. Ze moesten het meest belangrijke lichaamsdeel voor haar, de geslachtsdelen, offeren. Ook werd het offeren van hoofdhaar een symbool van ontmanning, het ondergeschikt zijn aan de Moeder godin. De eunuchen hullen zich ook in vrouwen kleren. Het omhakken van een boom, de castratie, de oogst van het koren, het afsterven van de vegetatie, alle symbolen van de onderwerping van de man aan de moeder godin. Als het matriarchaat langzamerhand vervangen wordt door het patriarchaat krijgt de koning de kans zijn leven lang het volk te dienen. Later werd dit mensenoffer vervangen door het slachten van dieren.

Het huwelijk zoals wij dat kennen bestond in vroegere tijden niet. De vrouw was de baas en de man moest zich schikken . Toen werd de man de pater familias. Van vader op zoon in plaats van moeder op dochter was de regel bij de erfenis. Maar een ding staat voorop het is de man die de meeste rechten krijgt. (Hoe vaak hoor je nu nog zeggen de vrouw heeft één recht, dat is het aanrecht).

Toch moesten de kerkvaders in het begin van het Christendom niets hebben van het huwelijk tussen man en vrouw. Het was onzuiver, onheilig, het was een seksuele passie. Tertullian zei zelfs dat het een morele misdaad was. Het was volgens hem obsceen en smerig. Ook Sint Augstinus vond het huwelijk een zonde. God had twee soorten mensen gemaakt mannen en duivelse vrouwen. Ook merkwaardig is als Jezus in Lukas 14 vers 26 zegt : "Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en zusters, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn".

Het was pas in de 16e eeuw dat er een christelijk sacrament voor het huwelijk werd ingevoerd, zoals de woorden: ".. van voor en tegenspoed, ziekte en gezondheid tot de dood ons scheidt".

Tot in 1930 konden vrouwen in Frankrijk geen zaken met de bank regelen zonder toestemming van de man. In een politieke partij in Nederland de SGP heeft anno 2005 als principieel standpunt dat de vrouw ondergeschikt aan de man moet zijn en daarom ook geen lid van deze partij mag zijn. Het staat immers in de bijbel!

De kleur rood staat voor het basissymbool het levens principe, met een enorme sterkte en kracht. Bij een tijdelijke kleurenblindheid door een hersenbeschadiging, is de eerste kleur die men ziet de rode kleur. Rood is ook de kleur van het menstruele bloed. Vele beelden en graven werden vroeger met rode oker geverfd.  Het geeft ook aan dat de oker een visuele symboliek voor het menstruele bloed weergeeft. Als het menstruele bloed opdroogt is het binnen een paar uur meer zwart dan rood. Om de magische kracht voor een langere duur aan te geven, werd het beschilderen door oker als een vervanging beschouwd. In de alchemie worden rood en wit een dualiteit, rood symboliseert het materiele, het brandende principe. Nieuw leven ontstaat uit de combinaties van menstruatie bloed en wit sperma. Diepe rode kleur van maan tijdens een verduistering werd vergeleken met menstrueel bloed. Het is daarom niet verwonderlijk, dat in de bijbel de kleur rood een negatieve betekenis krijgt. Jesaja 1:18 De Heer zegt: "Laten we zien wie er in zijn recht staat. Al zijn je zonden rood als scharlaken, ze worden wit als sneeuw, al zijn ze rood als purper, ze worden wit als sneeuw, al zijn ze rood als purper, ze worden wit als wol".Openbaring 17:3-6: De engel nam mij in de geest mee naar een woestijn. Daar zag ik een vrouw op een rood beest zitten. Het beest had zeven koppen en tien horens en zijn lijf stond vol met scheldnamen tegen God. De vrouw had dieprode kleren aan en was behangen met gouden sieraden, edelstenen en parels. In haar hand hield zij een gouden beker met de gruwelijke en onreine dingen van haar ontucht. Op haar voorhoofd stond een geheime naam geschreven: "Het grote Babylon, de moeder van alle hoeren en van alle gruwelijkheden. Ik zag dat de vrouw dronken was van het bloed van God's kinderen, het bloed van hen die openlijk over Jezus hadden gesproken".In het nieuwe testament zien we, dat voor de kruisiging Jezus een rode mantel werd omgedaan, duidelijk om hem bespottelijk te maken. Mattheus 27:28: "Zij kleeden hem uit en deden hem een scharlakenrode mantel om". Het rood werd ook de kleur van de hel en van de duivel.

In onze westerse wereld heeft de kleur rood ook meestal een negatieve betekenis. We noemen kris kras door elkaar enkele gezegden en gebruiken en voorwerpen, om daarmee het gevaar alsmede dreiging te willen aangeven. Rode stoplichten, rode potlood, rood staan op de bank, in de rode cijfers, geen rooie cent hebben, rode inkt, rode lichtjes district, , rode lap op een stier, rode mantel van de Romeinse gladiatoren, de rode vlag hangt uit (menstruatie), rood gloeiend, Rote Armee Fraction, Brigitta Rossa, actie Rode tomaat, het rode spook (geest van ontevredenheid, communistische gevaar) etc. Er zijn ook een aantal gebruiken en dingen waar de rood kleuring niet direct doet denken aan het menstruele bloed. Het rood kleuren van de lippen, het rood verven van de nagel als imitatie van het menstruele bloed. Ook het rode merkteken op het voorhoofd bij de Hindoes heeft hier mee te maken. De rode loper uitleggen.

Duidelijk rust er in de patriarchale wereld een taboe op de menstruatie. Het woord tabu komt van het Polynesische woord tapua, dat zowel heilig als menstruatie betekent. Taboe betekent ook verboden, prachtig, magisch, verschrikkelijk, angstaanjagend. In primitieve stammen is de aanblik van een menstruerende vrouw en zelfs een druppel van haar bloed dodelijk en als haar handen een wapen aanraken dan is dat schadelijk voor de jacht. Het woord ritueel komt uit het Sanskriet r'tu. Ri betekent geboorte en is het stamwoord voor rood, r'tu dat van toepassing is op het menstruele bloed. Bij het opkomen van de patriarchale tijd wordt ze als onrein beschouwd. Het werd een taboe in plaats van een feest en zij mocht juist niet meedoen aan religieuze ceremonies Het wordt een tijd van pijn en zich vies voelen. Ook in de reclame wordt tegenwoordig geprobeerd het zo onzichtbaar mogelijk te maken (de libresse cultus). In de bijbel worden zeer stringente eisen gesteld waaruit blijkt hoe men beducht was voor de menstruatie. Leviticus 15:19: "Wanneer bij een vrouw bloed uit haar schede vloeit, duurt de periode van haar onreinheid zeven dagen. Ieder die haar gedurende die periode aanraakt is tot op de avond onrein". De orthodoxe joden en imams hebben dit zo ver doorgevoerd, dat tot op de dag van vandaag, zij een vrouw geen hand durven te geven in angst, dat zij misschien in haar periode is. Ook mogen mannen niet hetzelfde water gebruiken, dat daarvoor door vrouwen was gebruikt, want er zouden sporen van menstrueel bloed in kunnen voorkomen. In de Koran staan ook een aantal voorschriften ter bescherming voor een menstruerende vrouw: "En als zij jou  vragen over menstruatie. Zeg: Dat is onreinheid, vermijdt daarom seksueel contact met de vrouwen gedurende de ongesteldheid". Als een man met een menstruerende vrouw gemeenschap zou hebben tijdens een maansverduistering dan zou hij ziek worden en doodgaan. De vrouwen werden ook geweigerd tijdens godsdienstige oefeningen of mochten zij niet actief meedoen tijdens de dienst. Medici dachten vroeger dat demonen worden geboren uit de menstruele vloeiing.

De Dené geloven dat als ze contact met menstruele bloed maken, een man zo in een vrouw kan veranderen. Sommigen dachten dat een blik van een menstruerende vrouw het geluk bij de jager, de visser en de gokker het geluk zou verdwijnen, of net zoals de blik van de Godin Medusa ze in steen zouden veranderen. Het is de angst om betoverd te worden door de menstruerende vrouw dat ze de vrouwen niet willen zien voordat ze op jacht gaan. Bosjesmannen geloven dat de mensen gefixeerd zouden worden en in bomen zouden veranderen. Ook denken ze dat hun botten zacht zouden worden. Mannen beschilderen zich met rode verf voor ze de strijd in gaan. Niet onder een overhangende tak doorlopen, want er kan een vrouw op gezeten hebben die menstrueerde. Misschien daardoor het bijgeloof om niet onder een ladder door te lopen. Victoriaans bijgeloof dat als een vrouw tijdens de menstruele periode was bevrucht haar kind met de helm werd geboren en occulte krachten zou hebben. In de katholieke kerk zijn geen priesteressen, omdat ze dan, als zij zouden menstrueren, het altaar zouden vervuilen. Het heilige bloed was eerst vrouwelijk nu mannelijk namelijk het bloed van Christus. Volgens de talmud, als een vrouw in haar periode is en tussen twee mannen doorloopt een van de twee dood gaat, terwijl aan het eind van haar periode de mannen alleen maar een flinke ruzie krijgen. Het woord sabattu komt van het woord Sa-bat en betekent hart rust, het is de dag van rust als de maan vol is dus niet toeneemt of afneemt. Het brengt ongeluk als men iets van werk doet of gekookt voedsel eet of op reis gaat. Het zijn ook de dingen die aan een menstruerende vrouw worden verboden.

Er zijn vele gebruiken die het gevaar van de vrouw in haar periode aangeven. Franse vrouwen mogen geen mayonaise maken of in een wijnkelder komen, de wijn zou veranderen in azijn of bij een suiker raffinaderij, omdat anders de suiker zwart zou worden. Ook mocht ze geen vis of rood vlees eten en ook geen kruipende dieren. Het vlees werd gezuiverd door het te roosteren. Zou het zo kunnen zijn dat men in het algemeen mannelijke koks in restaurants heeft, vanwege het gevaar dat een vrouw die haar periode heeft gerechten zou klaar kunnen maken?

De gynaecoloog Fritz Beller schreef in het Duitse tijdschrift Der Zeit (afl. 6, 1985)"Ik vind dat pogingen om de menstruatie te voorkomen als zinvol, want ik geloof dat de maandelijkse cyclus een van de weinige fouten is van moeder natuur".

Moeder mag na de geboorte van een kind niets aanraken dat heilig is. Zo staat er in de bijbel Leviticus 12:2: "Wanneer een vrouw een kind baart en het is een jongen, blijft ze zeven dagen onrein. Wanneer ze een dochter baart blijft ze 14 dagen onrein; ze is dan op dezelfde manier onrein als tijdens de menstruatie. Daarna duurt het nog zes en zestig dagen voor ze rein is na haar bloeding bij de bevalling".. De Dogonen van Afrika geloven dat de slang de vrouwen leert bevallen. Het ritme van het doorslikken van de slang lijkt op de spasmische bewegingen tijdens de bevalling.

Het zijn ook de vroedvrouwen die helpen bij de bevalling die het moeten ontgelden. Het waren in vroegere tijden de wijze oude vrouwen die hielpen bij de bevalling. Maar in de Middeleeuwen werden vroedvrouwen in verband gebracht het matriarchaat en de aanbidding van de Grote Moeder Godin. In het handboek van de Inquisitie wordt gezegd dat niemand meer kwaad doet aan het katholieke geloof dan de vroedvrouwen. Schokkend is dat in 1591 een schotse edelvrouw Eufame Macalyne levend werd verbrand omdat zij aan een vroedvrouw om pijnstillende middelen tijdens de bevalling had gevraagd. Immers in de bijbel staat in Genesis 3:16: "Tegen de vrouw zei hij: Je zwangerschap maak ik tot een zware last, zwoegen zul je als je baart. Je zult je man begeren en hij zal over je heersen". Het is aan het eind van de 19e eeuw dat de mannen de vrouwelijke geneeskunde voor hun rekening nemen.

Voordat mannen wisten, dat zij een rol speelden bij het verwekken van kinderen, wilden zij de macht van de vrouw bezitten in de hoop, dat zij ook een soort van vruchtbaarheid als die van de vrouw konden bereiken. Er zijn talloze manieren waarop de mannen dit uiteraard tevergeefs geprobeerd hebben. Een van de merkwaardigste gebruiken is de couvade. De man gaat in bed liggen op het zelfde moment als de vrouw bezig is te bevallen. Hij imiteert daarbij gefingeerde contracties en ervaart geboorte pijnen net zoals zijn vrouw . Vele volken zien we door de eeuwen dit gebruik toepassen. Hij wil daarbij boze geesten van de vrouw en het kind weghouden. Het versterkt de band tussen vader en kind en bevestigt daarmee dat het kind zijn eigendom is. Ook wil hij bewijzen, dat hij behalve de geslachtsdaad, ook een rol speelt door mede te lijden. Dan is er de sub-incision door een snede te maken aan de onderkant van de penis met een permanente opening van de urinebuis. Zo lijkt dit op de bloedende vagina. Als men de penis tegen de buik aanlegt lijkt dit op een vagina. Het wordt periodiek geopend en werd manmenstruatie genoemd. Ook werd zittend geürineerd. Dan is er het gebruik van de castratie. Het doel was dat een mannenlichaam in een vrouwen lichaam moet veranderen, de hangende genitaliën worden vervangen voor een bloedende holte. In Mattheus 19:12 "er zijn mannen die zich zelf onvruchtbaar hebben gemaakt met het oog op het koninkrijk van de hemel". In de katholieke kerk werden de koren gevormd door castraten, dit om de hoge stemmen te behouden. Het was immers niet toegestaan dat vrouwen plaats namen in de koren. Besnijdenis is weer een andere vorm van imitatie. Genesis 17: 10 "Dit is de verplichting die jullie op je moeten nemen: alle mannen en jongens moeten worden besneden".

De fallus is voor het patriarchaat een symbool van macht van een verbond tussen mannen, waar de vrouwen niets mee te maken hadden. Patriarchale semieten zweerden door hun hand te leggen op iemands edele delen. Genesis 24:9 " Hierop legde Abrahams knecht zijn hand in de lies van zijn meester en zwoer hem te zullen doen wat hij gevraagd had". Het woord lies is een ander woord voor het geslachtsdeel, omdat het bijgeloof zegt dat het direct noemen ervan ongeluk bracht. Een andere tekst uit de bijbel laat zien het belang van de testikels. Deuteronomium 25:11-12 "Als twee mannen aan het vechten zijn en de vrouw van de een van hen mengt zich erin om haar man te helpen en grijpt de ander bij zijn schaamdelen, dan moet zonder pardon haar hand worden afgehakt". Ook in ons woord gefascineerd zien we het woord penis terugkomen. Het Latijnse woord fascinum betekent gewoon weg fallus. Inderdaad was men gefascineerd door dit lid. De fallus van de Indische god Mahadeva werd verwijderd door de priesteressen en in kleine stukjes gehakt en, in de aarde gestopt. Hieruit ontstond het volk Lingajas. Ook de Mexicaanse god Quetzalcoal maakte nieuwe mensen na de zondvloed door zijn penis af te snijden. De Canaanitische God Bel sneed zijn penis af, mengde het met klei en bloed om daarmee mensen te maken.

Bij de vrouwen wordt haar clitoris verwijderd omdat ze niet van seks mag genieten. Maar eerst wist men nog niet van het bestaan van een clitoris. Tijdens een heksentribunaal in 1593 werd bij een vrouw de clitoris gevonden, dit was een uiting van de duivel en werd zij daarom schuldig bevonden. In de Verenigde Staten werd zelfs in 1948 een meisje van 5 jaar haar clitoris weggehaald om haar te genezen van haar masturbatie. Doktoren dachten zelfs vrouwen van veel ziekten konden genezen zoals hysterica als hun clitoris werd weggehaald. Het is schrikbarend dat in de wereld nu nog 2 miljoen vrouwen deze besnijdenis doormaken.

Einde deel 1

--------------------------------------------------------------------------

Dit hoofdstuk wordt behandeld in de Uranische Vijfster Nieuwsbrief 36