Uranische Vijfster, Nieuwsbrief nummer 37
Baarn, maandag 10 april 2006
Stichting Democratisering Wetenschap en Astrologie
De transformatie van het vrouwbeeld (deel 2)
9. De transformatie van de symboliek van het matriarchaat naar het patriarchaat.
Heel duidelijk is aan de symboliek te zien hoe het matriarchaat werd vervangen door het patriarchaat. Het beste voorbeeld is de rol die de slang of draak speelt en van een heilig symbool ten tijde van het matriarchaat wordt veranderd in symbool van de duivel, die te vuur en te zwaard moet worden bestreden.
Het symbool van de slang of de draak

Figuur 1 Slangengodin van Kreta
De slang is in vroegere tijden een zeer krachtig symbool geweest .Het was het meest verspreide symbool voor de Godin.. De slang staat voor de regeneratie vanwege het feit dat zij haar huid steeds kan vernieuwen. De slang werd daardoor ook gezien als het aardse equivalent van de Maan. Beide kunnen hun huid of vorm vernieuwen. De spiraalvorm waarin ze zich oprolt komt ook veel voor in de natuur. Van ons DNA tot de spiraalnevels van het universum. Hierdoor wordt de slang ook in verband gebracht met de hoorns van een ram. De spiraal wordt soms met tegengestelde windingen weergegeven, het symbool van geboorte en wedergeboorte. Evenals het labyrint met zijn naar binnen en naar buiten gerichte windingen.

Figuur 2. Vergelijking van een spiraalvormig opgerolde slang met de ramhoorns
De slang is een mysterieus, koudbloedig dier, geen haren, gespleten tong en penis, beweegt zich snel en geluidloos. Soms kan hij rechtop staan Vandaar de gelijkenis met een staaf. We vinden dit ook terug in het teken van de medici, de Aesculaap of de staf van Hermes (Caduceus). Het gif van de slang kan zowel genezend als dodend zijn Ten tijde van het matriarchaat werd de slang niet gezien als een dier waarvoor men bang was. Tijdens het patriarchaat veranderde het oorspronkelijk heilige symbool van de slang in ware monsters, die door de zowel de Goden als helden moesten worden vernietigd. (Het Griekse woord Drakon betekent slang). De sagen uit Griekenland zijn hiervan de meest treffende voorbeelden. Het is zeer interessant hoe de transformatie van de symboliek van het matriarchaat in het patriarchaat plaatsvindt. We zullen de symboliek van de slang of draak zoals die in verschillende landen en culturen wordt gezien, nader onder de loep nemen.
Egypte
Een heel oud slangenmotief is de slang die in zijn eigen staart bijt.. Men neemt aan dat dit symbool voor het eerst opduikt in het oude Egypte rond 3600 jaar geleden. Vanuit Egypte werd het overgebracht naar de Foeniciërs en vandaar naar de Griekse filosofen die het de naam Ouroboros gaf, wat betekent slangen verslinder. Het symboliseert de cyclische gang van de natuur van de schepping en de destructie, leven en dood, de eeuwige cyclus van vernieuwing. In de vorm van een acht wil het aangeven dat onder en boven met elkaar verbonden zijn (as above, so below). Deze zin is gevonden op de Smaragden Tafel, naar verluidt geschreven door de mythische Hermes Trismegistus. De tweede zin luidt:"That which is above is from that which is below, and that which is below is from that which is above, working the miracles of one". Op de tafel is een tekst bestemd voor alchemisten. Het is niet bekend wanneer de tekst is geschreven, in de oudheid of in de middeleeuwen?

Figuur 3. Ouroboros, de slang die in zijn eigen staart bijt . In de achtvorm: Zo boven zo beneden
Uraeus
In het oude Egypte speelt de slang een heel belangrijke rol, de vruchtbaarheid, de geboorte, de dood en de onderwereld. In de Egyptische hiëroglyfe van het woord Godin is het beeld van een cobra. De oudste godin Neith, die het eeuwige vrouwelijke principe van het leven voorstelt, wordt afgebeeld als een slang. Het hoofd van de Godin Isis draagt een smalle kroon van slangen.

Figuur 4. Ramses II met de Ureaus op zijn voorhoofd
Een cobra op het voorhoofd van een koning moet de koning beschermen voor destructieve krachten. De cobra moet dan vuur spugen. Hij vertegenwoordigt de godin Wedjat .Volgens de legende is Isis de eerste die de Uraeus heeft geschapen door het stof van de aarde te mengen met het spuug van de Zonnegod..
Apophis
In het patriarchale oude Egypte was de slang Apophis de grote tegenstander van de Zonnegod Re. Het was de belichaming van de duisternis en de duivel. Zij probeerde steeds de Zonnegod Re te beletten zijn reis langs de hemel te stoppen. De slang woonde onder de oppervlakte van de Nijl. Op bewolkte dagen waren de Egyptenaren bang dat Apophis zou overwinnen en brachten extra offers naar hun tempels. Er zijn ook teksten gevonden die rituelen beschrijven hoe Apophis vernietigd zou moeten worden.

Figuur 5. De zonnegod Re is, in de vorm van een kat, symbolisch bezig om de slang Aphophis door midden te snijden ( 2300 jaar geleden)
Mesopotamië
De Babyloniërs vereerden de godin Tiamat, zij was de oeroceaan waaruit alles ontstond. Deze oceaan was rood gekleurd, de kleur van het menstruele bloed waaruit al het leven werd geboren (de Rode Zee). Het woord diameter komt van het woord Tiamat, het splijt de cirkel in tweeën. Zij vertegenwoordigt de duisternis, de chaos. In de bijbel vinden we Tiamat terug in het Hebreeuwse woord Tehom wat diepte betekent. De patriarchale schrijvers van de Genesis hebben niet beseft dat het woord duisternis Genesis 1:2 overeenkomt met de baarmoeder van het leven op aarde. Ook de zondvloed ten tijde van Noach is een verwijzing naar de oeroceaan. Toen het lichaam van Tiamat openspleet kwam het licht in de duisternis en werden hemel en aarde tegelijkertijd geschapen.

Figuur 6. Marduk achtervolgt Tiamat met het doel om haar te vermoorden
Maar dan komt haar nazaat Marduk ten tonele. Zijn moord op Tiamat staat beschreven op de vierde tafel van de 7 kleitabletten van het Babylonische gedicht Enuma Elish. Deze stammen uit de 12e eeuw v.Chr. Op 6 tabletten staat zijn schepping beschreven, terwijl op het zevende tablet hij zijn schepping bezingt. De bijbel heeft deze 7 dagen overgenomen. Genesis 2:2: " Op de zevende dag had God zijn werk voltooid, op die dag rustte hij van het werk dat hij gedaan had". De oermoeder Tiamat wordt nu voorgesteld als een monster Marduk splijt haar door midden waardoor de hemel boven en de aarde eronder ontstonden. Het is nu een geheel ander soort schepping. In de matriarchale tijd kwam de schepping uit de moedergodin voort, terwijl in de patriarchale periode de schepping niet meer vanuit de god komt, maar los daarvan komt te staan. God wordt de heerser over zijn schepping.
Figuur 7. Gedeelte van het Babylonische gedicht Enuma Elish op 7 kleitabletten
In de epos krijgt de held Gilgamesh een plant die de mens onsterfelijk kan maken . De plant wordt door een slang van hem gestolen, waardoor de mensen sterfelijk worden. God zegt dat de slang, vanwege zijn duivelse woorden voortaan geen oprechte positie meer mag innemen maar alleen over de grond zich mag voortbewegen.
Anatolië (Turkije)

Figuur 8. De weergod Teshub doodt de draak Illuyankas De god komt met een speer om de draak te doden. Vlammen stijgen op van de draak (Bas reliëf van Malatay.1050-850 v Chr)
Teshub was de stormgod van de Hittieten en werd gezien als de god die aan het hoofd van hun godenwereld stond. De draak Illuyankas neemt van Teshub de ogen en het hart af. De stormgod trouwt met een sterfelijke vrouw. Hun zoon wordt uitgehuwlijkt aan de dochter van Illuyankas. De stormgod weet via zijn zoon zijn ogen en hart weer terug te krijgen en valt opnieuw de draak aan. Zijn zoon kiest echter de zijde van Illuyankas en daarom doodt de stormgod zowel de draak als zijn zoon..(De Hittieten (of Hittieten) waren een antiek volk, dat een Indo-europese taal sprak en een koninkrijk stichtte rond de stad Hattusa (het tegenwoordige Bogazköy in Noord-centraal Turkije)
Perzië

Figuur 9. De slang Azhi Dahaka
De held Thraetaona neemt de Slang Azhi Dahaka gevangen
Azhi Dahaka is een demonisch figuur in de Perzische mythologie . Het is een driekoppig, zes ogen draakachtig monster met duizenden zintuigen. Hij leefde eerst van het vee en daarna van mensen. Hij had de controle over stormen, overstromingen en andere rampen. De draak werd gevangen genomen door de Thraetaona, de Perzische zonnegod . Hij kon de draak niet doden en heeft hem met een ketting om zijn poot gevangen gezet op de berg Damavand. Uiteindelijk weet Ahzi Dahka te ontsnappen en doodt één-derde van de menselijke bevolking , maar wordt toch gedood. door de demonen bestrijder Keresaspa.
India

Figuur 10. Vritra de draak uit het oude India
Hindoe mythen verhalen rond 2300 jaar geleden over de draak Vritra. Deze draak drinkt alle wateren van de wereld. Terwijl de draak opgerold rond een berg ligt te slapen, doodt de held Indra, hem, met de hulp van Agni en Soma, door middel van bliksem en donder. Hierdoor komen alle wateren weer terug op de aarde. Voor zijn daad wordt Indra door de Goden beloond en wordt de koning van de hemel.
Griekenland
Eurynome en de slang Ophion
Een oude pelagische mythe verhaalt over de Godin van alles, Eurynome, die uit de chaos is voortgekomen tijdens haar wilde dans. Zij wordt door de Noordenwind bevrucht, baart een slang die ze Ophion noemt. Hij copuleert met haar, waarna Eurynome de vorm aanneemt van een duif en een universeel ei legt, waar alles uit is voortgekomen: zon, maan planeten, sterren, aarde en alle levende wezens. Maar toen de slang zei dat hij de schepping had gemaakt, verbrijzelde de godin met haar hiel zijn kop. Dit vinden we ook weer terug in Genesis 3:15: "Vijandschap sticht ik tussen jou en de vrouw, tussen jouw nageslacht en het hare, zij verbrijzelt je kop, je bijt hem in de hiel". De slang staat symbool voor geboorte, dood en wedergeboorte.

Figuur 11. Ophion en het ei
Hieronder volgen enkele Griekse sagen, die een goede weerslag zijn van de tijd waar alle vroegere symbolen, die heilig waren ten tijde van het matriarchaat, moeten worden vernietigd.
Zeus doodt de draak Typhon
Om zich te wreken op de vernietiging door Zeus van haar kinderen, baarde Gaia Typhon, het grootste monster dat ooit was geboren Er ontstond een hevige strijd tussen Typhon en Zeus. Typhon was er bijna in geslaagd Zeus te onttronen, maar uiteindelijk wist de oppergod dit angstaanjagende schepsel te bedelven onder de Etna, waaruit men zijn vurige adem kon zien ontsnappen.

Figuur 12. Zeus levert strijd met de verschrikkelijke demon Typhon, gestuurd door Gaia om de dood van haar kinderen te wreken. (Macedonische waterkruik. 540-530 v.Chr).
Apollo doodt Python

Figuur 13. Apollo doodt de slang Python (gravure van Hendrick Goltzius 1558-1617)
Het orakel van Delphi wordt steeds in verband gebracht met de God Apollo, die de monsterachtige slang Python had gedood en zich meester had gemaakt van het orakel van Delphi. Onder de tempel was een grote kloof in de grond, waaruit allerlei dampen opstegen. Boven de kloof hing een stoeltje waarop een priesteres zat, de Pythia. Zij werd bedwelmd door de dampen, waardoor ze een vreemde taal ging uitslaan. Maar men vergeet er bij te zeggen dat voor het patriarchaat de slang Python de bezitter was van Delphi. De slang was gemaakt van modder en slijm door Moeder Aarde, Gaia en werd geroemd door zijn of haar profetische uitspraken.
Kort geleden heeft de geoloog Jelle de Boer de samenstelling van de bedwelmende dampen kunnen opsporen. Het blijkt te bestaan uit het gas etheen dat de werking heeft van lachgas. Onder de tempel zit een warmtehaard. De grond in Delphi bestaat uit een dikke laag kleisteen, die voor een vijfde deel uit bitumen bestaat. Bitumen is als het ware aardolie in vaste vorm, het bestaat uit koolwaterstoffen. En tenslotte waren er de scheuren en poriën, die het mogelijk maakten dat het etheen kon opstijgen. Op de plek waar het gas naar bovenkwam, plaatsten de Grieken een steen in de vorm van een navel, de omphalus. Daarmee gaven ze aan dat ze Delphi als het middelpunt van de wereld beschouwden. Als de Pythia de navelsteen weghaalde, hoopte het etheen zich in haar kleine kamertje op en raakte zij erdoor bedwelmd. Volgens de overleveringen deed zij dat ongeveer één keer per maand.
Perseus doodt het monster Ketos

Figuur 14. Perseus doodt het monster Ketos
De koningsdochter Andromeda was naakt vastgebonden
op een rots om te worden geofferd aan het zeemonster Ketos. Perseus zoon van
Zeus zag vanuit de lucht haar ongelukkige positie. Hij wilde Andromeda wel redden op voorwaarde, dat hij haar
hand mocht hebben. Haar ouders Koning Kepheus en koningin Kassiopeia stemden
toe. Hij wist het monster te doden en werd de schone Andromeda gered. Nog steeds
kunnen we de sterrenbeelden van Ketos, Perseus, Kepheus en Kassiopeia aan de
hemel zien
Kadmus doodt het monster Ares

Figuur 15. Kadmus doodt de draak die de grot van Ares bewaakte.
Zeus in de gedaante van een stier had Europa de dochter van Koning Agenor ontvoerd. De Koning gaf zijn zoons de opdracht om haar te vinden. Een van de zoons Kadmos kreeg van het orakel van Delphi de priesteres Pythia de raad om zijn zoektocht op te geven en in plaats daarvan een koe te volgen en een stad te stichten op de plaats waar die koe van uitputting zou neerstorten. Toen dat eindelijk zo gebeurde wilde hij de koe aan Athene offeren. Hij gaf opdracht aan zijn makkers om water te halen van de bron. Zij werden door het reusachtige monster, die de bron bewaakte gedood. Kadmos nam wraak en doodde het monster. Ares eiste wraak voor de dood van zijn dieren. Door de goddelijke rechtbank werd Kadmos veroordeeld om een Grootjaar zijn slaaf te zijn.
Perseus onthoofdt Medusa

Figuur 16. Perseus onthoofdt Medusa
Er worden vele godinnen afgebeeld met slangen in plaats van hun hoofdhaar. Denk maar aan het hoofd van Medusa. Vroeger het doodsaspect van de Maangodin. In de patriarchale tijd omgevormd tot een monster, een schrikbeeld voor mannen. Een blik van haar deed een man verstenen. Het was de Griekse held Perseus, die haar hoofd wist af te slaan.
Hercules doodt Hydra

Figuur 17. Herakles doodt de 9 koppige slang Hydra
Herakles trouwde met Megara, de dochter van Koning Creon en kreeg met haar een aantal kinderen. Zeus had voor de zoveelste keer ontrouw gepleegd en Hercules werd geboren uit de liefde van Zeus en Alcmene. Hera zocht wraak en wist er voor te zorgen dat Herakles werd getroffen door een vlaag van waanzin. Hij vermoordde zijn vrouw en zijn kinderen. Om zichzelf te redden van de wraakgodinnen moest hij in dienst treden van koning Eurystheus van Mykene en alle taken te verrichten die hij opgedragen kreeg. In opdracht van Eurystheus moest Herakles 12 onmenselijk zware werken verrichten. Een van de 12 opdrachten die Herakles moest volbrengen was het doden van de Hydra van Lema, een negenkoppige waterslang waarvan een hoofd onsterfelijk was. Het dier was zo giftig dat alleen zijn adem of de lucht van zijn sporen dodelijk kon zijn. Steeds wanneer er een kop er was afgeslagen groeiden twee of drie ervoor in de plaats. Een enorme krab kwam aangeschuifeld om Hydra te redden en beet Herakles in zijn voet . Herakles verpletterde de krab en schreeuwde om hulp. Die kreeg hij van Iolaos Het lukt Herakles eindelijk om het onsterfelijke hoofd met een gekromd zwaard af te hakken. Herakles begroef de nog steeds sissende kop onder een steen. Hij doopte zijn pijlen in de gal van het monster. Hera beloonde de krab door zijn beeltenis tussen de twaalf tekens van de dierenriem te plaatsen.
Herakles doodt Ladon de bewaker van de gouden appels van Hera

Figuur 18. Herakles doodt het monster Ladon, die de boom met de gouden appels van Hera bewaakt in de tuin van de Hesperiden
Een van de twaalfwerken die Herakles moest volbrengen was om de gouden appels van Hera uit de tuin van de Hesperiden te stelen. De appels werden bewaakt door drie vrouwen en het monster Ladon. De draak sliep nooit en kon zelfs praten. Herakles wist hem te doden en de appels te stelen
Iason doodt de draak die het gulden vlies bewaakte
J
Figuur 19. Iason doodt de draak die het gulden vlies bewaakt
Het gulden vlies werd bewaakt door een weerzinwekkende onsterfelijke draak met duizenden schubben, geboren uit het bloed van Typhon. Iason de Argonaut weet met hulp van Medeia, dochter van koning Aeites het gulden vlies te bemachtigen. Zij weet de draak in slaap te krijgen door het zingen van een liedje en door het toedienen van slaapverwekkende druppels in zijn ogen. Zo konden Iason en Medeia er met het gulden vlies van door gaan.
Palestina
Eva en de slang
De verhalen van Adam en Eva in Genesis I en 2 staat in schril contrast met elkaar .In Genesis 1 is de volgorde van de schepping: water, land, vogels, dieren en tenslotte man en vrouw zonder nadere condities. In Genesis 2 is het heel anders, het land komt eerst, daarna het water (water staat symbool voor de vrouw en de vloeistof in de baarmoeder). Eva wordt niet tegelijkertijd met de man geschapen maar zij wordt gemaakt uit een rib van de man. (Sumerische godinnen maakten kinderen van de botten van de moeders ribben). Vernederend om te zien dat Eva niet op een normale wijze door God wordt geschapen net zoals alle andere dieren. (Denk maar aan Athena die uit het hoofd van Zeus komt of Dionysis uit de dij van Zeus).

Figuur 20. Adam en Eva worden verstoten uit het paradijs. Eva krijgt daarvan de schuld doordat ze naar de slang heeft geluisterd. (schilderij van Michelangelo)
De slang praat alleen maar tegen Eva en niet tegen Adam, omdat de schuld alleen bij Eva komt te liggen. Het is de eerste keer in de geschiedenis dat een vijandschap ontstaat tussen de slang en de vrouw. Vroeger dachten de vrouwen dat als ze een slangenhuid op de buik bonden het een makkelijke bevalling zou worden en het ook beschermde tegen ongelukken bij de bevalling. We zien de slangengordels ook terug in vele beeldjes van Godinnen. Tussen de slang en de vrouw bestaat een sterke band door de gelijkenis van het vernieuwen van de huid en het vernieuwen van de baarmoeder door de menstruatie. Toch vinden we in het Oude Testament sporen terug waar Eva niet slecht vanaf komt. Genesis 3:20: "De mens noemde zijn vrouw Eva; zij is de moeder van alle levenden geworden". In het Hebreeuws is Eva Hawwah, dit is ook het Semitische woord voor slang. In Genesis 3:14 wordt de slang door God zwaar gestraft omdat hij Eva had verleid : "Vervloekt ben jij dat je dit hebt gedaan, het vee zal je voortaan mijden, wilde dieren wenden zich af; op je buik zul je kruipen en stof zul je eten, je hele leven lang. Vijandschap sticht ik tussen jou en de vrouw tussen jouw nageslacht en het hare, zij verbrijzelen je kop, jij bijt hen in de hiel". Maar ook wijsheid wordt aan de slang toegedicht en in de Bijbel kan de slang zelfs praten. De volgende bijbelteksten wijzen op de sluw- en slimheid: Genesis 3: 1 "Van alle in het wild levende dieren die God , de Heer gemaakt had was de slang het sluwst". Mattheus 10:16 Bedenk wel, ik zend jullie als schapen onder de wolven. Wees dus scherpzinnig als een slang, maar behoud de onschuld van een duif".
Mozes en de koperen slang
In het hoofdstuk Numeri 21: 8-9 zegt God tegen Mozes: "Laat een slang maken en bevestig die op een staak. Iedereen die gebeten is en daarnaar kijkt, blijft in leven. Mozes liet een koperen slang maken en bevestigde die op een staak. En iedereen die door een slang gebeten was en op keek naar de koperen slang, bleef in leven".. De slang heeft hier dus nog een helende werking.

Figuur 21. Mozes zet een slang op een staak (schilderij Sébastien Bourdon 1616-1671)
Later liet Hizkia, koning van Juda alle tekenen, die aan de vroegere tijden deden denken, verwijderen.. 2 Koningen 18: 4 "Hij verwijderde de offerplaatsen, verbrijzelde de gewijde stenen, haalde de Asjerapalen omver en sloeg de koperen slang die Mozes gemaakt had aan stukken". .
Leviatan
Figuur 22. God doodt het zeemonster Leviatan
De zeeslang Leviatan is een bijbels monster een symbool voor de chaos en antigoddelijke machten. De zeeslang wordt door God gedood. De volgende bijbelteksten spreken over dit monster. Job 3:8 "Laten zij die het licht wekken die dag vervloeken, zij die het wagen om Leviatan te verstoren". Psalmen 74:14: "U hebt de schedels van Leviatan verbrijzeld, hem als voedsel gegeven aan dieren in de woestijn". Jesaja 27:1 "Op die dag zal de Heer ingrijpen: hij trekt zijn groot en machtig zwaard tegen Leviatan , de snelle kronkelende slang en hij zal Leviatan doden, het monster in de zee:"
Aartsengel Sint Michaël in gevecht met de draak

Figuur 23. Sint Michaël en de draak (Albrecht Dürer, 1520)
In het boek Openbaring van Johannes (12: 7-9) voert de aartsengel Sint Michaël een oorlog tegen de draak. Zo staat er geschreven: "Toen brak er oorlog uit in de hemel. Michaël en zijn engelen bonden de strijd aan met de draak. De draak en zijn engelen boden weerstand maar werden verslagen; sindsdien is er voor hen in de hemel geen plaats meer. De grote draak werd op de aarde gegooid. Hij is de slang van weleer, die duivel en Satan wordt genoemd en de hele wereld misleidt. Samen met zijn engelen werd hij op de aarde gegooid".
Frankrijk
Santa Martha doodt het monster Tarasque

Figuur 24. Santa Martha leidt het monster Tarasque naar het dorp waar het door de inwoners wordt gedood.
Lang geleden leefde een groot monster, die uit de zee oprees en de Rhône rivier als haar nieuwe huis koos. Het was een vrouwelijke draak half zoogdier half vis, Ze was groter dan twaalf olifanten en haar tanden waren als zwaarden en haar huid als ijzer. Haar vader was het zeemonster Leviatan. Haar naam was Tarasque. Overal waar ze kwam bracht ze dood en vernieling . Helden die haar probeerden te doden moesten het loodje leggen. Toen Santa Martha, zuster van Lazarus en Miriam, van het beest hoorde ging ze naar Nerluc waar het beest woonde. Ongewapend, blootsvoets, met een kan vol heilig water, slaagde ze erin het monster te vangen. Deze ging gedwee mee naar het dorp, waar de inwoners het monster doodden.
Noorwegen
God Thor doodt de Midgard slang
Figuur 25. De God Thor slaat de Midgard slang met een hamer dood
God Thor ging vissen met de reus Hymir. Ze kregen ruzie. Hymir weigerde Thor van aas te voorzien. Daarop sneed Thor het hoofd van de grootste os van Hymir af en gebruikte dit als aas. Hymir waarschuwde Thor, dat hij niet verder moest roeien, want verder in zee was er de gevreesde slang Jörmungandr (ook wel Midgard slang genoemd). Het was een slang die zo groot werd, dat hij de wereld kon omspannen. Thor is er toch in geslaagd de slang te vangen en heeft hem met een hamer dood geslagen, maar de slang wist de vislijn door te bijten en zonk weg in de diepe oceaan.
St Patrick

Figuur 26 Sint Patrick met zijn slangen
Sint Patrick leefde van 387 tot 493 AD. De legende zegt dat hij gezorgd heeft dat er geen slangen meer in Ierland waren. Maar er wordt gezegd dat er helemaal geen slangen waren, maar dat de Druiden volgens de Katholieke kerk de slang als een heidens symbool zagen en dus moest verdwijnen.
Sint Joris en de Draak

F
iguur 27. Sint Joris doodt de draak (Gustave Moreau)De inwoners van een dorp in Palestina werden geterroriseerd door een afschuwelijke draak. Om het monster te kalmeren offerden zij schapen. Maar toen alle schapen waren geofferd besloten de inwoners om een mensenoffer te brengen. Het lot viel op de dochter van de Koning. Deze heeft uiteindelijk toegestemd, omdat de inwoners anders het kasteel in brand zouden steken. Op het moment dat zij geofferd zou worden, kwam er een ridder te paard Joris geheten, die haar mee nam op zijn paard. Zij vertelde hem haar tragisch lot.. Sint Joris heeft toen met zijn lans het monster weten te doden. Hij werd als een held in het dorp binnengehaald. Hij zei tegen de bevolking dat zijn God ervoor had gezorgd dat het monster werd gedood. Zij hadden nog nooit van deze God gehoord, het waren heidenen. Uit dankbaarheid hebben de Koning en de inwoners zich laten dopen in de Christelijke leer.
Het verhaal van St Joris doet sterk denken aan de Griekse sage van Perseus die er voor heeft gezorgd dat de koningdochter Andromeda niet werd geofferd aan het Monster Ketos.
Aan het eind gekomen van de de transformatie van het symbool van de slang van het matriarchaat naar het patriarchaat, is er toch iets positiefs voor onze samenleving, over de rol die de slang speelt, overgebleven. Namelijk de slang als symbool voor de medische wereld. Dit komt misschien doordat het gif van de slang zowel een helende al dodelijke werking kan hebben.
Aesculaap en Caduceus
De aesculaap is een staf waaromheen zich een slang kronkelt. Dit symbool is ook nu nog het embleem van geneeskundigen, ter herinnering aan de Oudgriekse god van de geneeskunde, Aesculapius. De aesculaap is oorspronkelijk afgeleid van het symbool voor de Kundalini-energie *), Asklepius leerde de geneeskunde van Apollo en Cheiron. Hij had van Athene twee ampullen gekregen met het bloed van Medusa onttrokken. Het bloed van de linkerkant kon hij doden tot leven wekken. Met het bloed van de rechterkant kon hij in een oogwenk zorgen voor de vernietiging. Hij redde zoveel levens, dat Hades zich bij Zeus beklaagde dat hij zo weinig doden kreeg in de onderwereld. Zeus heeft toen Aesculapius gedood met een bliksemschicht. Oorspronkelijk ten tijde van het matriarchaat betekende Aesculapius ' dat wat hangt aan de eetbare tak', dwz de maretak. Deze tak werd beschouwd als de geslachtsdelen van de eik . Het kleverige sap van de bessen was het eiksperma, een vloeistof met een regeneratieve werking .

Figuur 28. Aesculaap teken van de medici. Figuur 29. Caduceus de staf van Hermes
Volgens de sage zou Zeus Aesculapius en de slang als sterrenbeeld Ophiuchus (Slangendrager) in de hemel hebben geplaatst. De caduceus is in de Griekse mythologie in het bijzonder de staf van de god Hermes. De staf is door twee slangen omwonden, en vaak bekroond. Oorspronkelijk was de staf eigendom van Apollo. Hermes gold als de uitvinder van veel dingen, zo ook van de lier. Toen de jonge Hermes in zijn geboortestreek de vlakbij grazende kudde van Apollo stal, maar betrapt werd, bood hij ter verzoening zijn lier aan Apollo aan. Daarop zou Apollo hem zijn staf gegeven hebben. De caduceus symboliseert als geheel vrede, bescherming en genezing, en wordt (vooral in de V.S.) tot op heden gebruikt als medisch symbool . De slangen staan voor alle tegengestelde principes die een rol spelen in het manifeste universum: mannelijk/vrouwelijk, zon/maan, ziel/geest. De staf zelf staat voor de as tussen de hemel en de aarde, boven en beneden.
*) Kundalini-energie

Figuur 30. Kundalini energie
Kundalini is een oud Sanskriet woord. Het woord kunda betekent opgerold als een slang Het duidt op de energie die traditioneel gezien, drie-en-een-half keer opgerold ligt aan de basis van onze ruggengraat. Deze energie, die bij de meeste mensen onbewust blijft, is in feite onze grootste kracht van creativiteit en bewustwording. De kosmische opstijgende kracht wordt in het Hindoeïsme ook wel Shakti genoemd of de Godin, die zich op onze kruin verenigt met de God Shiva, die staat voor de kracht van het bewustzijn die zich van boven naar beneden beweegt. Dat het bij ons spirituele proces ook gaat om deze beweging van boven naar beneden: het indalen van het bewustzijn door de chakra's naar beneden toe, wordt nog wel eens vergeten. Het is juist de manifestatie van het ontwaakte bewustzijn, waarvoor we hier op aarde zijn. Beide bewegingen, het opstijgen van Kundalini, en het indalen van bewustzijn zijn dus even belangrijk. De kundalini energie die als een slang langs de zeven chakra's omhoog stijgt als deze bovenop de kruin aankomt explodeert het in een bloem van puur bewustzijn (verlichting)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Tot zo ver alle slangen en draken die door de helden worden gedood, om daar mee aan te geven dat alle heilige symbolen van het matriarchaat worden veranderd in demonen, duivels en tekenen van hel en verdoemenis. Maar merkwaardig genoeg is dat niet het geval in vele Aziatische en Mexicaanse culturen en religies. Hier wordt de draak of slang juist gezien als een symbool die de mensen beschermt tegen duivelse krachten en boze geesten.
China

Figuur 31. De Chinese draak
In tegenstelling tot de Europese mythologische slang en draak worden in China deze symbolen gezien als een teken van geluk. Ze helpen de mensheid beschermen tegen het kwaad. Zij beschikken over de oerkrachten van de natuur. Zij zijn in wijsheid niet te evenaren. Het zijn geen afgrijselijke monsters die gedood moeten worden. Net zoals ten tijde van het matriarchaat worden de slangen geboren uit een ei. Later worden de slangen draken. Veel tempels worden tere ere van de draak gebouwd. De draken worden geassocieerd met water . Ze heersen over regen, rivieren, meren en zeeën. Het is opvallend dat 9 soort draken worden onderscheiden met hun negen kinderen. Negen wordt beschouwd als het geluksgetal. ( Negen is ook het maangetal van het matriarchaat in Europa) . Het verschil van de Chinese draak met die uit Korea en Japan is te zien aan het aantal tenen. De Chinese draak heeft er vijf, die van Korea vier en de Japanse drie.
Mexico

Figuur 32. De gevederde slang van de Azteken
Quetzalcoatl is één van de vele goden die de Azteken rond de 13e eeuw vereerden. Zijn naam betekent "gevederde slang". Hij stond voor het goede in de mens. Hij was een van de weinige belangrijke goden aan wie geen mensen werden geofferd.
De stier
De stier is een vrouwelijk teken. De stier is een heilig symbool voor de Moeder Godin religie. Het hoofd en de hoorns van de stier vertonen gelijkenis met de delen van de vrouwelijke geslachtsorganen: de uterus en de eileiders. Als de gieren van het dode lichaam het vlees opaten zagen ze de interne organen van het lijk. De stier stond als symbool voor de creatieve levenskracht van de godin . De hoorns werden vergeleken met de nieuwe maansikkel. Ze beschouwen de stier als een kind van de Godin. Het was het mannelijke aspect van de godin.


Figuur 33. De stierenkop uit Kreta. Figuur 34. Vergelijking met de geslachtsorganen van de vrouw
In de patriarchale tijd zien we dat de stier, het oude symbool van de Moeder godin religie, moest worden gedood. Bij het stierenvechten moet de stier ook worden gedood, de dood van het heilige vrouwelijk symbool. De Griekse sagen laten zien hoe de stier een symbool werd dat moest worden gedood. We zullen enkele sagen even de revue laten passeren, die dit duidelijk maken
Theseus doodt de stier van Kreta

Figuur 35. Herakles weet de stier van Kreta te vangen

Figuur 36. Theseus weet de stier van Kreta te doden
Koning Eurystheus gaf Herakles als zevende opdracht de Kretenzische stier te vangen. Hij wist hem met veel moeite te vangen en terug te brengen naar Mykene waar Eurystheus hem vrij liet. De stier heeft honderden mensen gedood en ook de zoon van Minos, Androgeos. Theseus wist het dier te vangen en sleepte de stier in triomf door de straten van Athene, waar hij hem offerde aan Athene (of Apollo).
Varken
Het varken was het eerste dier dat gedomesticeerd werd 9000 jaar geleden. Toen men vroeger nog niet over een ploeg beschikte om het land te bewerken waren het de varkens die de aarde omwoelden. Ook was het varken in staat om veel nakomelingen te krijgen en kon het snel worden vetgemest. Het was een symbool van de vrouwen religie. We zien nu hoe de Joods-christelijke religie dit vroeger nuttige en heilige dier als onrein gaat bestempelen. Een Jood mag geen varkensvlees eten, want het vlees van een varken wordt in de spijswetten als onrein beschouwd. In Leviticus 11 staat:: "Dit zijn de dieren die jullie mogen eten: Van alles wat op het land leeft, mogen jullie de dieren eten die gespleten hoeven hebben - dus die helemaal gedeeld zijn - en bovendien hun voedsel herkauwen. Die mag je eten". Vers 7-8 : "Zwijnen hebben wel volledig gespleten hoeven, maar herkauwen niet en gelden daarom voor jullie als onrein. Eet geen vlees dat van zulke dieren afkomstig is en raak hun kadavers niet aan". In het Nieuwe Testament wordt het varken al even negatief benaderd. Mattheus: 7:6 "Geef wat heilig is niet aan de honden en gooi de parels niet voor de zwijnen; die zouden ze maar met hun poten vertrappen, zich omkeren en jullie verscheuren".De Islam beschouwt het varken ook als onrein. De Koran Sutra 5:4: "Verboden is voor u het verstorvene en bloed en zwijnenvlees". Dat het onrein zou zijn vanwege het krijgen van de besmettelijke ziekten is een latere duiding. De Kelten beschouwen het varken als een heilig dier Het is het heilige dier van de zwangere doodsgodin, de godin die heerst over de duistere periode van het jaar, waarin de God in de onderwereld verblijft. Yule is het feest van de belofte van de zwangerschap van de Godin in het voorjaar, dus een geschikte tijd om ook het varken te eren. Het offermaal van varkens vinden we vandaag nog terug in de vorm van marsepeinen varkentjes die met Kerstmis genuttigd worden. De kerk probeerde op het Concilie van Leptimes in 475 het offeren van varkens tijdens de midwinterperiode te verbieden. Tevergeefs. Gemakshalve namen de christenen het varken over als 'totem' van Sint-Antonius, wiens feestdag, op 17 januari, ook in de winter valt. Wel opmerkelijk dat bij primitieve stammen tegenwoordig nog zoals in de Nieuwe Hebriden (Nieuw Guinea) het varken als heilig wordt beschouwd..

Figuur 37. Thesmoforia, het driedaagse oogstfeest ter ere van de graangod Demeter de vrouwen offeren varkens
In het oude Griekenland werd een oogstfeest gehouden ter ere van de graangodin Demeter en haar dochter Persephone.. Hiermee wordt de mythe van Demeter herdacht, die haar dochter Persephone moet afstaan aan de onderwereld Aan het feest mogen alleen getrouwde vrouwen meedoen. Het varken speelt tijdens dit feest de hoofdrol. Er bestaat al sinds eeuwen een verband tussen het koren en het varken, omdat we al gezien hebben, dat voor de landbouw het varken een grote rol speelt. Op de eerste dag van het feest moeten eerst de vrouwen voldoen aan speciale rituelen. Daarna dalen ze af in een heilige kloof, ieder met een varkentje dat wordt geofferd. Ze vermengen het graanzaad met hun menstruele bloed om het levenskracht te geven. Behalve een varkentje, nemen ze slangen mee en koekjes die de vorm hebben van vrouwelijke geslachtsdelen. De tweede dag is een dag van vasten., dagen van verdriet. Hiermee wordt gesymboliseerd het verlies van Persephone aan de onderwereld.. De derde dag wordt gefeest en gegeten als een teken van vreugde, dat Persephone weer op aarde is teruggekeerd, het begin van de lente. De restanten van varkens van het vorige feest worden opgehaald en door de priesteressen over het land uitgestrooid om een goede oogst te garanderen.

Figuur 38. Hades, de god van de onderwereld ontvoert Persephone, dochter van de graangodin Demeter.
In de patriarchale tijd is deze mythe getransformeerd. Toen Persephone met haar vriendinnen aan het bloemenplukken was, werd zij door Hades, de god van de onderwereld, met zijn strijdwagen voortgetrokken door zwarte briesende paarden, ontvoerd. Hij heeft haar toen verkracht en gedwongen met hem te trouwen. Hier wordt de relatie Moeder - Dochter in de patriarchale tijd vervangen door Vader - Zoon. Net als Persephone moet de zoon van God (Christus) onder de aarde verdwijnen, te vergelijken met de drie dagen van het oogstfeest. Christus is ook na drie dagen uit zijn graf opgestaan.
Hiermee ben ik aan het eind gekomen van deze nieuwsbrief. De bedoeling is geweest om te laten zien hoe heilige symbolen van het matriarchaat zijn verduisterd en verdrongen in onze patriarchale samenleving. Er zijn natuurlijk nog veel meer symbolen dan de door mij gekozen drie: slang, stier en varken, maar dit is een eerste aanzet om te zien hoe dit transformatie proces heeft plaats gevonden.
Tot besluit van de twee nieuwsbrieven (nr. 35 en 37) met als titel: De transformatie van het vrouwbeeld, zou ik een zin willen citeren uit mijn lezing die ik gehouden heb voor het congres van astrologen 1 april 2006 in Soesterberg:
"... we zien namelijk dat de westerse mens steeds verder van Moeder Aarde en haar natuur is komen te staan.. Dit met alle gevolgen van dien, zoals de uitputting van delfstoffen, vervuiling, en toenemend geweld om de macht te willen behouden. Hopelijk zal de macho cultuur verdwijnen en op de lange duur – voor zover nog mogelijk - plaats maken voor een androgene cultuur waar de mannelijke en vrouwelijke eigenschappen van de mens in balans worden gebracht, ergo een menselijke samenleving ".
Wishful thinking?
Einde tweede deel 'Transformatie van het vrouwbeeld'.