"That the symbol, the myth and the image are a very substance of the spiritual life, that they become disguised mutilated of degraded, but never extirpated.Symbolic thinking is not an exclusive privilege of the child, of the poet or of the unbalanced mind: it is consubstantial with human existence, it comes before language and discursive reason.The symbol reveals certain aspects of reality - the deepest aspects - which defy any other means of knowledge.Every historical man and woman carries on within themselves, a great deal of prehistoric humanity.(Mircea Eliade, 1991)

"We are born with innate design potential because of our connection to natural order and our figure-based perceptual system. We do not add design topics into our world as we mature, instead we grow design potential from our internal nucleus. (Thomas Detrie,2002)"

Veel symbolen die we dagelijks gebruiken en weergeven, dateren uit lang vervlogen tijden. Hiervan zijn we ons meestal niet bewust. In deze lezing zal ik laten zien dat juist deze symbolen, die dateren uit vroegere tijden, een krachtige werking op ons hebben. Kennelijk dragen we deze symbolen mee in onze hersenen zonder dat we dit in de gaten te hebben. Als geoloog wil ik terug naar het begin van het leven op aarde. Immers alle ervaringen sindsdien dragen we in ons 'onbewuste zijn' met ons mee. Toen de eerste levenscel drie en half miljard jaar geleden op aarde ontstond was er geen zuurstof in onze atmosfeer. Door bepaalde oxidatie processen is er plotseling veel zuurstof in de atmosfeer gekomen. Onze cellen waren daar niet op berekend. Wij moesten toen noodgedwongen onze toevlucht zoeken door cellen op te nemen - symbiose- die wel in staat waren om zuurstof op te nemen. Het werd onze redder in de nood maar nu blijkt achteraf tegelijkertijd dat deze levensbrengende cellen onze dood veroorzaken. Het besef dat leven en dood bij elkaar horen zijn we nu ons pas bewust geworden. Dan blijf ik even stil staan bij het moment van de conceptie, het moment waar het genetische materiaal van de ouders samensmelt. Uit mijn onderzoek is gebleken dat de structuur en samenstelling van dit DNA in direct verband staat met de gulden snede, de ruit- en spiraal vorm, de vijftallige symmetrie, de vijf- en zeshoek. Is het misschien daarom zo, dat ons DNA een zo sterke, krachtige werking op onze symbolen en afmetingen uitoefent, uiteraard zonder dat we daarvan ons bewust zijn. Het is vijftallige symmetrie die mij daarbij in het bijzonder heeft geboeid, het blijkt dat deze symmetrie alleen in de levende natuur voorkomt. Het ontstaan daarvan is voor ons nog een compleet raadsel.

Hierna zal ik de aandacht richten op het feit, dat in vroegere tijd de vrouw een dominante rol heeft gespeeld, door haar mogelijkheid om een kind te baren zonder tussenkomst van de man ( men dacht vroeger dat de vrouw bevrucht kon worden door het eten van bonen, insecten, beschijnen door maanlicht of door de noorden wind etc.), dat ze kon bloeden tijdens de menstruatie zonder gewond te worden, of dat ze spontaan melk kon geven. Aan het menstruele bloed werd toen een grote levenskracht toegedicht. Ik zal dan even stil staan bij het feit van de verschillen die bestaan tussen de menstruele cyclus van de vrouw en de oestrus cyclus bij de dieren. Waarbij het meest opvallend is de loskoppeling van reproductie en seksualiteit bij mensen. Het zou best kunnen dat hierdoor de mens minder afhankelijk kan worden van zijn primaire instincten en er meer ruimte door middel van een grotere hersencapaciteit ontstaat voor het ontwikkelen van culturele uitingen zoals muziek, beeldhouwen, schilderen etc.

Voor de culturele uitingen in de vorm van rotstekeningen, beeldjes en bouwwerken zijn de baarmoeder en de vulva van de vrouw de grote inspiratiebron voor de vroegere mens geweest. In een reeks van afbeeldingen, die dateren vanaf 32.000 jaar geleden tot en met de Middeleeuwen wordt het duidelijk welke rol deze hebben gespeeld. Vanaf 20.000 jaar geleden vinden we een aantal inscripties, die beschouwd kunnen worden als de voorlopers van ons hedendaagse schrift. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de V vorm en de driehoek daarbij een grote rol spelen. Zij waren het symbool voor de vulva, een heilig symbool. In direct verband met de V vorm en de driehoek is geassocieerd het chevron symbool. twee of meerdere V's boven elkaar. Ook de zig-zag lijn is al en heel oud symbool, een aantal V's niet boven elkaar maar naast elkaar. Direct daaraan gekoppeld is het M teken. De X vorm is in feite twee V's met de punten tegen elkaar. Een andere vorm die veel voorkomt zijn twee V's met de twee punten tegenover elkaar, er ontstaat dan de ruit vorm. Daarna komt het meander/labyrint symbool aan de orde. De cirkel en de spiraal symbolen komen in iets latere tijd sterk naar voren. Van nog jongere datum - rond 3000 jaar geleden - is de vijfster. In Mesopotamië voor het eerst op een kleitablet gevonden. We vervolgen dan het voorkomen van de vijfster tot op de huidige dag. Als laatste belangrijke symbool is de Vesica Pisces, twee overlappende cirkels met de ovale amandelvormige mandorla, die een belangrijke rol vooral in de christelijke symboliek speelt.

Hoe kan ik nu mijn stelling, dat al deze genoemde symbolen een grote rol spelen in ons 'onder bewuste zijn' onderbouwen?

Links: Steen van Knowth, Ierland 5000 jaar geleden. Rechts: dekbed design, firma van Dijck in het jaar 2005

Heel opmerkelijk is het veelvuldige voorkomen van de vijfster en laat zien hoe belangrijk de vijftallige symmetrie klaarblijkelijk is voor de mens.
In onze patriarchale wereld hebben we het vrouwbeeld zo weten te corrumperen dat symbolen uit de matriarchale periode daarmee diep in onze hersenen zijn weggestopt en zelfs zijn verdrongen. Het is daarom interessant om te zien, hoe ondanks dit verdringingsproces, symbolen van het vrouwbeeld toch naar de oppervlakte, in weliswaar meestal verminkte vormen, weten te komen. We hebben daarvan geen besef, dat zij stammen uit vroegere tijden en zeker niet dat ze terug zijn te voeren naar het matriarchaat. We noemen daarbij enkele punten die ik hierbij wil aanstippen: De verandering van het geloof: van Moeder Aarde naar een Vader in de Hemel. De afkomst van de menselijke ziel waarvan eerst dacht dat het afkomstig was van de vrouw, maar later was het afkomstig van de man. Van het moederschap naar het vaderschap. De vrouw als heilig symbool naar een inferieur wezen. Van het heilige huwelijk naar het patriarchale huwelijk. Van het levensbrengende menstruele bloed naar de vloek van het menstruele bloed. De dominante invloed eerst van de vrouw en daarna van de man op de seksualiteit, het culturele en sociale leven. De ontkrachting en zelfs het verketteren van de heilige symbolen van het matriarchaat, zoals de slang, de stier, door de patriarchale religie.

Tot slot zien we dat onze westerse samenleving door het verdringen en het ontkennen van onze voorgeschiedenis is afgegleden tot een samenleving, die Moeder Aarde heeft verlaten en alleen nog maar in staat is door haar grondstoffen uit te putten, de atmosfeer en de oceanen te vervuilen, haar bossen te kappen met alle gevolgen van dien en bovenal een steeds toenemend geweld door onverdraagzaamheid. De hemelse God staat aan beide zijden van de frontlijn. Hoe heeft het zover kunnen komen? Ik kan er slechts naar gissen. Het steeds groeiende mannelijk ego bewustzijn heeft er wel voor gezorgd, dat we steeds verder van de Natuur zijn komen te staan. Pas wanneer de macho cultuur zal plaats maken voor een androgene cultuur, waar de mannelijke en vrouwelijke eigenschappen van de mens in balans worden gebracht, ergo een MENSELIJKE SAMENLEVING, is er misschien nog tijd genoeg om het onheilstij te keren?

Voor de astrologen zou ik willen zeggen. Laten zij eens onderzoeken in hoeverre de westerse astrologie door de patriarchale samenleving is beïnvloed en hoe ze, misschien door de bestudering van onze voorgeschiedenis, weer elementen naar voren zou kunnen brengen, die nu zijn verdonkeremaand. Zo is het mij opgevallen dat de namen van de planeten van Mercurius tot Pluto (behalve de Aarde), die door de astrologen als mannelijke heersers worden gezien van de tekens en huizen van de dierenriem, allemaal tot één familie van de Griekse Goden behoren (leden van de familie Zeus), behalve Aphrodite. Zij is door de patriarchale mythologie haar rol als maagd van de Maan Drie-eenheid, die zij samen met Demeter (moeder) en Hecate (de oude wijze vrouw) had gespeeld, afgenomen. Ze is nu ontstaan uit het schuim van de zee vermengd met bloed van de afgesneden testikels van Ouranus die door zijn zoon Kronus in zee zijn gegooid. In een schilderij van Botticelli zien we dat Aphrodite haar borsten en edele delen bedekt, dit in schrille tegenstelling tot de rol die deze delen hebben gespeeld ten tijde van het matriarchaat (zie Venus van Willendorf ).

Links: Venus van Willendorf, Oostenrijk 24.000 jaar geleden. Rechts: Geboorte van Venus, geschilderd door Sandro Botticelli, rond 1484

Het loslaten van de sterrenbeelden door het vasthouden aan het lentepunt zoals dat in 221 n.Chr was, namelijk op het begin van het teken Ram van de Zodiak De overheersende rol van de zon (ecliptica) tov. van de Maan. Het verdonkeremanen van de donkerste fase van de maan. Een ‘lichtpuntje’ zie ik in de sterke opkomst van de Zwarte Maan astrologie. De mystiek en het wonder van het geheim van de duisternis, de ontkieming van het zaad in de Aarde of de baarmoeder van de vrouw zijn elementen die weer in ere kunnen worden hersteld. Kortom de cyclische gedachte van leven en dood ipv. de lineaire gedachte van leven en dood.
Het is maar een gedachte…

Einde samenvatting lezing voor astrologencongres 4 november 2005 in Oldenzaal

In de komende Uranische Vijfster Nieuwbrieven zal ik de volgende onderwerpen nader uitwerken:

1. Ons mitochondrium redder in nood wordt uiteindelijk onze dood; 2. De echte geboorte van de mens is het moment dat de twee kernen van vader en moeder samensmelten; 3. Verschillen tussen de estrus- en menstruele cyclus; 4. De dominante rol van de vrouw die zij vroeger speelde; 5. De verering van de vrouw en het vrouwelijk geslachtsorgaan; 6. De evolutie van de symbolen 7. De overeenkomsten van symbolen uit vroegere tijden en symbolen uit de tegenwoordige tijd; 8. De vijf- en de zesster door de eeuwen heen 9. Hoe verhouden zich de vijf- en zestallige symmetrie tot elkaar?.  .