Uranische Vijfster Nieuwsbrief 39, 9 februari 2011
Inhoudsopgave
1.Artikel in de Koorddanser. Februari. Jaargang 26, nr
260, 2005.
Ontmoeting met astronoom en astroloog Tom de
Booij.
( Elodie
Hunting)
2. Artikel in Asascoop, Astrologisch
Magazine Jaargang 2010/1, pagina's 18-22.
Van Matriarchaat naar Patriarchaat.
Ook op
Olympus komen alle mannen voort uit een vrouw. (Tom de Booij)
3. Artikel in Asascoop, Astrologisch
Magazine Jaargang 2010/2, pagina's 9-11.
De klokkenluider van de astrologie. Portret van
een semi-astroloog.
( Natasja Kuipers)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1. Artikel in de Koorddanser. Februari. Jaargang 26, nr
260, 2005.
Ontmoeting met astronoom en astroloog Tom de
Booij
( Elodie
Hunting)
Een bijzondere en originele man
is
Tom de Booij. Iemand die met zijn
twijfels over allerhande stelligheden
van anderen graag tegen schenen en heilige huisjes schopt. Met zijn verrassende originaliteit leidt
dat weer tot
even verrassende nieuwe inzichten. Hij ontkent het bestaan van de vrije
wil, heeft zijn sterfdag al in de agenda staan ('nee geen euthanasie'), gaat
uit van een matriarchale westerse cultuur, en corrigeert een van de tekens van
de westerse dierenriem tot slot. Een bijzonder portret die De Booij.
Niet (om)
te geloven
Bruisend van leven is astronoom
en astroloog Tom de Booij vast van plan op 14 april 2027 om
12.00 te stoppen met leven. Een eigenzinnig mens van 84 (Maagd)
met originele ideeën die op zijn leeftijd niet moet
dénken aan rust..
Waarom kan ik niet achter de
geraniums zitten', vraagt: hij zich af, 'ik wil helemaal
geen rust, dat kán ik
niet'. Tom de Booij ( 25-08-1924) is alleen op papier 84, maar bruist van het
leven. Hij komt uit een mariniersfamilie waarin zijn voorvaderen hoge militaire
posities bekleedden, is 54 jaar getrouwd, vader van drie kinderen en grootvader
van twee kleinkinderen. De Booij is geoloog en autodidact in de astronomie en
astrologie, een even opmerkelijke als zeldzame combinatie. Astrologen en
astronomen staan zelden op goede voet met elkaar. In een ver verleden was dat
anders; toen vormden beide disciplines een eenheid. Sinds de Verlichting zijn ze
van elkaar gescheiden. Astronomie heet wetenschap, astrologie heet nu bijgeloof.
Hoe
verenig jij deze twee?
'Een astronoom kijkt met apparatuur naar de hemel en heeft fenomenale
ontdekkingen gedaan. De astronoom kijkt naar een verleden; alles wat hij ziet is
allang gebeurd. Ook ziet hij de toekomst, want hij bestudeert de wetmatigheden
waaraan de kosmos onderhevig is. Hij meet bijvoorbeeld
elektromagnetische straling, maar weet niet eens wat zwaartekracht is. 96% Weet
de astronoom niet, 4% wél. Dat is overigens zo met alle wetenschappen;
men weet meer niet dan wel. De astroloog kijkt naar de hemel en ziet daar de
krachten die op elkaar inwerken. Deze legt hij vast in een horoscooptekening.
Die horoscoop laat zien hoe die krachten op elkaar inwerken. Een astroloog kent
betekenis toe aan een planeet als Venus, een astronoom niet. Astrologie werkt.
Waarom? Dat weet ik niet. Astrologie vertelt veel over wat je niet kunt zien en
geeft betekenis. Astronomie meet wel, maar geeft geen betekenis. Dat wat niet
zichtbaar is, dat fascineert
me.'
Toch zien beide disciplines hetzelfde ...
'Astrologen en astronomen kijken naar dezelfde
verschijnselen aan de hemel, maar ze hebben daarbij verschillende brillen op. Ze
voeren een onderlinge strijd omdat ze niet uit hun eigen heilige huisjes willen
komen. Maar zodra zij scherp gaan definiëren waarover ze precies spreken,
blijkt contact mogelijk. Iedereen heeft een eigen, strikt persoonlijke
bril op. Daardoor ziet iedereen iets anders terwijl het toch om eenzelfde
voorwerp gaat.'
Ben je een bruggenbouwer? 'Ja, in zekere zin. Ik probeer
voor mezelf een brug te slaan tussen astrologie en astronomie. Het thema van het
verbinden van tegengestelden is in alle aspecten van mijn leven terug te vinden.
Als geoloog blijf ik maar doorgraven, op zoek naar de schat, terwijl ik weet dat
ik die nooit zal vinden. Vaak vind je dingen op onverwachte plaatsen, maar de
mens kijkt daar van nature niet. Met Pasen verstop ik
ieder jaar paaseitjes in de tuin en strooi er een paar op het gazon. Ieder jaar
weer, worden de eitjes op het gazon niet gevonden. Waarom? Omdat men ze daar
niet verwacht.'
Wat verwacht je zelf?
'Omdat ik een gewoon mens ben en net als
iedereen van zekerheden houd, zeg ik dat ik er op 14 april 2027 om 12 uur mee
kap. Dan is het genoeg geweest. Ik heb geen invloed gehad op mijn geboorte, dan
toch ieder geval op mijn dood. Of ik er dan actief een einde aan ga maken? Nee
hoor. Als ik eerder dood ga, maakt die datum niet meer uit. Blijf ik leven, dan
drink ik er een borrel op. Ik stel mezelf die datum om een zekerheid te creëren.
Het slaat nergens op, dat weet ik. Kijk hier in de ephemeride met de
planeetstanden tot het jaar 2050 staat al wanneer je dood gaat. Dat is toch een
wonder? Dat het er allemaal al staat?'
Is er geen vrije wil?
'Nee! Vrije wil bestaat niet. Ik heb een
tegenvraag: is er een ruimte mogelijk op aarde waar ik geen invloeden of
straling ontvang? Nee, zeg je? Ken je alle invloeden? Nee ook niet. Dus zeg ik:
dan is er ook geen vrije wil. Ik weet niet welke invloeden allemaal op mij
inwerken. Hoe kan ik dan beweren dat er een vrije wil is?'
Wat heb je daar voor papier?
Tom laat een tekst zien waarin met grote
letters staat "Tomasino,
schaapherder op Corsica, had een vrouw die Teresina heette. Hij zei: 'Alles wat
men ziet is van mij, en alles wat men
niet
ziet is van mijn vrouw Teresina."
'Duidelijker dan dit kan ik het niet zeggen', zegt Tom.
'Onze samenleving is een patriarchale samenleving, gedomineerd door mannen.
Daarom is onze westerse astrologie een zonastrologie. Alle planeten zijn
mannelijk (Jupiter, Saturnus, Uranus, Pluto, Neptunus, Mercurius) en Venus is
als enige vrouw overgebleven. En ook hebben we de maan verdonkeremaand. In het
Engels noemen ze dat 'spirit away'. Opmerkelijk hè? Er worden maar acht fases
van de maan onderscheiden.' Tom laat een schema zien van de fases van de maan:
'Er zijn echter negen fases. De fase van de donkere maan,
de drie dagen dat de maan niet zichtbaar is, wordt in geen enkel schema
opgenomen. Dat klopt niet. Juist in die donkere maanfase wordt het interessant.
Daarin schuilt het geheim van de maan. De zon is mannelijk, de maan is vrouwelijk. De zon is als de
spermacel. Met miljoenen tegelijk komen ze telkens vrij, op zoek naar een eicel.
Een vrouw heeft er maar 400. Een spermacel is oneindig veel kleiner dan een
eicel. Je zou kunnen zeggen dat het van veel mindere betekenis is. Toen we nog
een matriarchaat hadden, was de man een noodzakelijk kwaad. Men wist toen niet
dat er pas na een bevruchting nieuw leven kon groeien. Mannen
waren niet nodig. De donkere fase. van de vrouwelijke maan is dus zeer
geheimzinnig en belangrijk, net als de bevruchting van de eicel. Dit speelt
zich in het donker af, op een plek die wij niet kunnen zien. Daar en op
dat moment wordt namelijk nieuw leven gecreëerd.
En de Nieuwe Maan dan?
'De maan in haar donkere
Welke andere conclusies trek je uit je visie?
'Ik onderscheid twee geboortes; de onzichtbare
- of de conceptie - en de zichtbare, de fysieke geboorte. Zo is het ook met de
maan. Zij is even onzichtbaar en komt daarna weer tevoorschijn. In de tijd van
de Grote-Moederrelig
Wie of wat is je inspiratiebron?
'Teilhard
de Chardin, Bach en een citaat uit de bijbel. Tom is heel beslist. Hij citeert
uit Mattheüs: 'Vriend, waarom ben je gekomen? vraagt Jezus aan Judas. Op dat
moment zag Judas in dat hij Jezus had verraden. Jezus
Erken je een god?
'Waarom zou ik? Ik begrijp er niks van! Ik zie
in de natuur dingen die ik niet begrijp. Ik probeer verbanden te leggen. Hoe
meer ik zie, hoe meer ik onder de indruk van het wonder ben. Na de verwondering
komt de vraag. De vraag moet gesteld worden. Wat is de essentiële vraag? Als je
die kunt stellen, ligt het antwoord er vaak al in besloten.'
Tom wil tot slot nog iets kwijt over een grote etymologische fout die de
Nederlandse astrologie maakt. Wat binnen de astrologie bekend staat als het
dierenriemteken Kreeft, is volgens hem helemaal geen Kreeft. Dat moet zijn Krab.
In iedere taal heet dit teken zo, behalve in Nederland. De krab beweegt
zijwaarts. De oude Babyloniërs zagen dat de zon zijwaarts bewoog, als hij in het
teken Krab liep en gaven de constellatie die naam. Dat wij het vervolgens Kreeft
noemen, is volgens Tom volslagen onzin. Ik ben het met hem eens. Alle argumenten
die hij aanvoert, zijn terug te lezen op zijn website.
Diezelfde avond gaat Tom naar een uitvoering van Strauss, Die Frau ohne
Schatten. Hij zit in rij 14, stoel 4; 14-4. De 'sterf
2. Artikel in Asascoop, Astrologisch
Magazine Jaargang 2010/1, pagina's 18-22.
Van Matriarchaat naar Ppatriarchaat
Ook op
Olympus komen alle mannen voort uit een vrouw door
Tom de Booij
"TOMASINO, schaapherder in Corsica, had een vrouw die Teresina
heette. Hij zei: 'Alles wat men ziet, is van mij en alles men niet ziet, is van
mijn vrouw Teresina.'
De astronomen zijn met hun naamgeving van de planeten
uitgegaan van de Griekse mythologie. Deze Griekse
mythologie heeft een voorgeschiedenis. De Griekse mythologie zoals wij die
kennen is eene patriarchale religie, waarin de scepter
wordt gezwaaid door de hemelgod Zeus (Jupiter). Alle godinnen
uit de matriarchale Moeder Aarde-religie, die eraan
voorafging, zijn verbasterd, verdwenen en getransformeerd
door de Indo- Europeanen. De Indo-Europese volken beschouwden zichzelf als
superieur. Zij hadden goden die uit de hemel kwamen.
Zij werden voorgesteld als een stormgod, zittend op een
hoge bergtop, met donder en bliksem; Zeus op de Olympus of
Wotan in het Walhalla. Dit in scherp contrast met de
moedergodin die voortkwam uit
de aarde.
De Indo-Germanen stelden het licht, dat
het symbool was van het goede, tegenover de
duisternis van het kwade van
de moedergod:in. Hun huid was licht gekleurd, :in tegenstelling tot de
donkergekleurde mensen uit het mediterrane gebied. In India bijvoorbeeld kwamen
de Indo-Ariers, alwaar de donkergekleurde Dravidians leefden. Een goed voorbeeld van de patriarchale overheersing is
te zien op de Olympus. De laatste :in de rij van de godinnen was Hestia (Vesta),
de oudste zuster van Zeus, de god:in van huis en haard. Hestia was de meeste
vriendelijke en vreedzame van alle Olympische goden. Zo waren er zes goden en zes godinnen. Maar op
een dag toen Dionysos (Bacchus) de wijn had uitgevonden, wilde Zeus hem een
zetel geven :in de godenraad. Dertien was een ongeluksgetal dat herinnerde aan
de vroegere moederreligie waar het als symbool stond voor de dertien
maansomlopen. Hestia stelde haar zetel beschikbaar om de vrede te bewaren. Zo
krijgen we zeven goden en vijf godinnen. Zo waren de mannen voortaan :in de
meerderheid en was hun stem beslissend :in de godenraad op de Olympus Het is ons opgevallen dat de namen van de planeten van
Mercurius tot Pluto, die :in de astrologie worden beschouwd als heersers van de
tekens en de huizen :in de dierenriem, allemaal tot één familie van Griekse
Goden en Godinnen behoren. De centrale figuur van deze Olympische Goden is de
oppergod Zeus (Jupiter). Zijn broers zijn Poseidon (Neptunus) en Hades (Pluto).
Zijn vader is Kronos (Saturnus) en zijn grootvader is Ouranus (Uranus). Zijn
:kinderen, van verschillende vrouwen, zijn Ares (Mars), Herrnes (Mercurius) en
Aphrodite (Venus). Het is opmerkelijk dat slechts één vrouwelijke God een rol
speelt.
Hieronder volgt nu een beschrijving van de patriarchale heersers van de tekens van de dieremiem met hun matriarchale voorgeschiedenis.
Ouranus (Uranus)
Bij de aanvang van alle dingen steeg Gaia (Moeder
Aarde) op uit Chaos en baarde haar zoon Ouranus terwijl ze sliep. De Griekse
naam Ouranus is echter een mannelijke vorm van Ourana - koningin van de bergen,
koningin van de zomer, koningin van de winden of koningin van de wilde ossen de
godin in haar orgiastische midzomergedaante. De godin Ourania (de hemelse) was
de titel van de godin Aphrodite als godin van de hemel. Haar minnaar was Ouranus,
die in midzomer moest sterven om de vruchtbaarheid van de aarde te bevorderen De
patriarchale en matriarchale religies waren in hevige strijd gewikkeld maar
uiteindelijk kwam de verzoening tot stand door het geforceerde huwelijk van Gaia
en Ouranus. Het verbond tussen de aarde en de hemelgod.
Kronos (Saturnus)
Het was Kronos die de scheiding tussen
hemel (Ouranos) en aarde (Gaia) bracht. Zodra hij als leider werd gekozen,
trouwde hij met Rhea. Omdat Ouranos had voorspeld dat hij op een dag zou worden
verdreven door een zoon, leefde hij in angst en verslond hij alle kinderen die
hij met zijn gemalin Rhea kreeg
De triade Zeus-Poseidon-Hades
Zeus (Jupiter)
We hebben eerst de jonge, sterfelijke
Zeus die geboren is op Kreta, en later de eeuwige Zeus die zijn troon heeft op
de Olympus. Zijn meest wezenlijke functie is die van hemelgod. De natuur en al haar verschijnselen waren aan hem
onderworpen. Hij slingerde met bliksems. Hij verzamelde wolken en dreef ze
uiteen; regen en sneeuwval werden door hem veroorzaakt. Maar hoe verkreeg hij
zijn macht? Toen Zeus als volwassen man zijn vader
met zijn bestaan confronteerde en van hem eiste dat hij zijn verslonden maar
onsterfelijke kinderen weer teruggaf, ontbrandde een zware strijd om de macht.
Het ging tussen Zeus enerzijds en Kronos met de meeste Titanen anderzijds. Zeus
bevrijdde de Cyclopen uit Kronos' gevangenis in de Tartarus en verzekerde zich
op die manier van hun hulp. Hij slingerde bliksemschichten van de Olympus naar
beneden en bleef dat net zolang doen tot hij de overwinning had behaald. Zo
verkreeg Zeus heerschappij over de wereld. Zeus trouwde met Hera. De
oorspronkelijke naam voor Hera was He-Era, wat aarde betekent. Hera had drie
verschijningsvormen Hebe, Hera en Hecate - nieuwe maan, volle maan en stervende
maan. Ze was de maagd van de lente zomer en herfst. Hoe is Hera getransformeerd
in de patriarchale religie? Hera was de dochter van Kronos en Rhea.
Zeus was haar broer. De huwelijke relatie tussen Zeus en Hera vertegenwoordigt
de overgang naar de Dorische tijd, toen de vrouwen van hun magische krachten
werden beroofd. De kinderen van Zeus en Hera waren Ares,
Hephaestus en Hebe. Waarbij Hephaestus en Hebe parthenogene (= voortkomend uit
maagdelijke voorplanting, red.) kinderen waren. Hera wordt steeds afgeschilderd
als een jaloerse, wraakzuchtige vrouw. Ze neemt op verschillende manieren wraak
op Zeus die haar steeds ontrouw is. Hieronder een voorbeeld dat laat zien hoe
Zeus in de patriarchale religie zich meester maakt van een van de matriarchale
schikgodinnen. De drie Schikgodinnen is de drievoudige maangodin in
haar doodaspect. Hun namen zijn Klotho, Lachesis en Atropos. Klotho is degene
die de levensdraad van iemand spint, Lachesis meet de lengte van een leven af op
gesponnen draad terwijl Atropos, de kleinste, de levensdraad doorknipt. De
schikgodinnen waren ouder dan de tijd. Hun kleuren waren wit, rood en zwart.
Deze kleuren kan de maan hebben. Rood bij een totale maansverduistering, de
andere kleuren zijn duidelijk. Oók symboliseren zij de evolutie in de natuur van
licht naar duisternis. Zeus noemde zich de leider van de schikgodinnen. Hij had
het recht om levens van de mens af te meten en op te eisen. Zo verdwijnt in de
patriarchale tijd Lacheis, de meetster.
Poseidon (Neptunus)
Poseidon, die in rang maar niet in macht Zeus gelijke
is, heeft een ruzieachtige natuur. Hij begon meteen met de bouw van zijn
onderwaterpaleis. Hij trouwde met Amphitrite, die in eerste instantie niet met
hem wilde trouwen Zij kregen drie kinderen: Triton, Rhode en Benthesikyme.
Thethis, Amphritrite en NereÏs waren verschillende benamingen van de Drievoudige
Maango
Hades (Pluto)
Hades is de heerser van de onderwereld.
De patriarchale mythe van de ontvoering en verkrachting van Persephone*) door
Hades geeft aan dat de vrouwelijke landbouwmysteriën werden overgenomen door
mannen. Persephone was oorspronkelijk de hoop op wedergeboorte terwijl de figuur
Hades juist de onvermijdelijkheid van de dood aangeeft zonder uitzicht op
wedergeboorte.
*) De drie-eenheid van de Maangodin:
Kore, Persephone, Hecate (resp. groene koren, rijpe aar, geoogste graan)
Ares (Mars)
Ares is de god van de oorlog. Ares heet in het Romeins Mars.
Mars was zeer geliefd bij de Romeinen want de Romeinen waren een oorlogslustig
volk. De ouders van Ares waren Zeus en Hera. Beiden verafschuwden ze hun zoon
Ares om wat hij allemaal deed. Ares is nooit getrouwd geweest maar had wel drie
kinderen met Aphrodite.
Hermes (Mercurius)
Herrnes ontstond als god geleidelijk uit stenen fallussen die
centra waren van een voor-Helleense vruchtbaarheidscultus. De witte herauten
linten op de staf van Herrnes werden later aangezien voor slangen omdat Herrnes
de heraut van Hades was. In de Helleense tijd was Herrnes het kind dat werd
geboren na de verkrachting van Maia door Zeus.
Aphrodite (Venus)
Volgens de door Hesiodus verhaalde mythe is Aphrodite
ontstaan uit het zilveren schuim van de zee. Dat gebeurde op het moment dat de
golven van de zee bevrucht werden door enige neervallende bloeddruppels van de
eerste wereldgebieder en godenkoning Ouranus nadat deze door zijn zoon Kronos
met een diamanten sikkel was gecastreerd en daarna van de heerschappij beroofd.
Zo kreeg ze de naam Aphrodite, de uit schuim geborene. Aphrodite was in de
voor-Helleense tijd de nimfgodin van de zomer. Zij vernietigde de heilige koning
die op een bergtop met haar paarde
3. Artikel in Asascoop, Astrologisch
Magazine Jaargang 2010/2, pagina's 9-11.
Wanneer ik hem een mail stuur met de vraag of ik hem mag interviewen voor een portret van hem als astroloog, belt hij me een paar dagen later op. Om een afspraak te maken, maar ook om duidelijk te maken dat hij geen astroloog is. "Ik heb de astrologie bestudéérd, maar ik geef geen consulten. Daarom noem ik mezelf geen astroloog:'Tom de Booij waarschuwt me dat hij nogal wat kanttekeningen bij de huidige astrologie plaatst. Ik maak mijn borst alvast nat; dat gaat een boeiend gesprek worden! In zijn huis in Baarn krijg ik in de studeerkamer koffie. Bijna iedere wand in zijn kamer is bedekt met kasten vol boeken over astrologie, geologie, symboliek, mythologie, diverse culturen, astronomie en allerhande paperassen. Hij steekt meteen van wal, zonder mijn vraag af te wachten. Tom de Booij (85 jaar) heeft dan ook heel wat te vertellen. Over dat hij zich verbaast over dat het dierenriemteken Kreeft geen Krab heet, want dat is het tenslotte. Over dat de nieuwe maan geen nieuwe maan is maar de donkere fase van de maan: Over dat we in de astrologie te veel op de mannelijke kant gericht zijn, en de vrouwelijke kant verwaarlozen, ja zelfs verkrachten. Over dat het moment van conceptie helemaal niet telt in de astrologie, ook al is de geboortetijd net zo goed een onzekere factor. Allemaal zaken waardoor de astrologie niet volledig is, en we niet het complete
plaatje zien. Hij heeft die bel al vaak geluid, maar niemand schijnt er echt iets mee te doen.Krab of Kreeft
"Nee'; geeft Tom de Booij als antwoord op de vraag of hij niet verbolgen is
dat niemand werkelijk luistert naar de aantekeningen die hij in de kantlijn zet.
"Astrologen zouden wél
Autodidact
Ik kan het niet laten om intussen te bedenken dat ik in Tom de Booij een
echte Maagd zie. Er lijkt hem geen detail te ontsnappen, hij weet alles te
analyseren en op iedere tegenwerping heeft hij wel een antwoord. Maar ik houd
nog net op tijd mijn gedachten voor me. Tom de Booij vertelt namelijk dat de
sterrenbeelden ook niet kloppen, omdat het lentepunt inmiddels verschoven is.
Hij kijkt me doordringend aan, alsof hij probeert te onderzoeken of ik het nog
wel allemaal bijhoud, en maakt even een stap terug in de tijd. "Ik had al heel
vroeger belangstelling voor de astrologie. Mijn grootouders hadden door Th. J.
J. Ram een horoscoop laten maken en mijn moeder heeft een horoscoop bij een
amateurastroloog laten trekken toen ik één jaar was, en bij A. E. Thierens toen
ik veertien was. Veel later ben ik met Peter Delahay naar Paaseiland afgereisd
waar hij me heeft laten zien wat astro
Patriarchale sterrenbeelden
"Door het matriarchaat te bestuderen heb ik gezien dat de
astrologie een belangrijke fout maakt': vult Tom de Booij verder aan in zijn
poging om iets over de dierenriemtekens uit te leggen. Hij legt uit dat we nu in
een patriarchaal tijdperk zitten, een tijdperk waarin het mannelijke overheerst
met alle oorlogen, geweld en rationeel denken van dien. Het laatste
matriarchaat, een tijdperk waarin de vrouwen en het vrouwelijke overheerste, was
op Kreta, daar waar jongeren het tegenwoordig in de vakantieperiode op een
zuipen zetten. Het probleem volgens Tom de Booij is dat onze huidige benaming
van sterrenbeelden en planeten in een patriarch tijdperk zijn ont
Donkere fase van de maan
Maar er is nog meer waardoor blijkt dat het matriarchaat nog ver te zoeken
is. "Ik zal je een verhaal vertellen van de Corsicaanse schaapherder Tomasino.
Hij zei: 'Alles wat men hier ziet is van mij, en alles wat men niet ziet is van
mijn vrouw Teresina: En dat staat precies symbool voor het patriarchaat en
matriarchaat; dat wat je ziet en kan beredeneren tegenover dat wat verborgen is,
het mystieke. De maan is in haar cyclus· drie dagen weg, verborgen. Die
conjunctie met de zon is een periode dat de identiteit van beide planeten
verloren gaat. Dat wil zeggen: de vorm gaat verloren, maar de energie niet. Na
deze fase wordt de
Conceptiemoment
Over die conceptie heeft Tom de Booij ook nog wel wat te
vertellen. Het is in de astrologie gewoon om het moment van geboorte te nemen
voor het maken van een horoscooptekening, maar waarom nemen we niet het moment
van conceptie?
Eenzaam beroep