4e Periode 1996-2001

1996

Woensdag 7 februari Verhitte gemoederen tijdens uitzending Radio Utrecht Kamp Egelshoek moet weg
LOOSDRECHT - De live-uitzending vanuit het woonwagenkamp de Egelshoek, die werd verzorgd door Radio Utrecht, werd gekenmerkt door hoogoplopende discussies en verhitte gemoederen. Vóór het jaar tweeduizend moet het kamp weg zijn, volgens het standpunt van de Hilversumse wethouder J. Flink. Het beleid van de overheid is er op gericht, dat de grote kampen worden opgedeeld in kleine kampjes, met als doel de integratie in de bevolking. Probleem is echter, dat de woonwagenbewoners niet willen integreren en dat de plaatselijke bevolking niet blij is met de kleine kampjes in hun buurt. Zo bestaat er van twee zijden enige aversie tegen het overheidsbeleid. Tijdens de radio-uitzending van Radio Utrecht vanuit de Egelshoek, was de woordvoerster van het kamp, Lenie Terpstra meerdere malen geëmotioneerd aan het woord en haar mening stond dwars op die van de Hilversumse wethouder Flink. Een gepland klein kampje in Loosdrecht, in het toekomstige plan Ter Sype, is een plan met een lange adem, zolang er geen duidelijkheid bestaat over de geluids-zonering rond het vliegveld Hilversum. De Loosdechtse raadsleden Louk Welter (WO) en Willem Van der Molen (D66) zaten samen met het Hilversumse raadslid P. Quist (CDA) rond de discussietafel. De Loosdrechters hielden zich enigszins op de vlakte, daar er nog geen duidelijkheid bestaat over een locatie voor een klein kampje. Terpstra wilde van geen wijken weten, ze had voorgesteld, om het kamp door de bewoners zelf te laten beheren, wat volgens haar de gemeente miljoenen zou besparen. Toen de Hilversummers voet bij stuk hielden, riep zij uit: " Jullie zullen met de M.E. moeten komen, want we gaan hier niet weg."

Vrijdag 9 februari In de lezers schrijven kolom van de Woonbode : Oproep aan alle medeburgers van Hilversum
Het bestuur van Hilversum slaat weer eens toe, er moet weer eens bezuinigd worden. En nu maar liefst 11 miljoen. Er worden banen geschrapt, commissies en raden waar burgers inzitten moeten verdwijnen en natuurlijk moet er nog verder bezuinigd worden op het sociaal werk in Hilversum. Onbegrijpelijk is het dan dat voor de afbouw van onze wijk het woonwagencentrum de Egelshoek miljoenen worden uitgetrokken. Iets wat wij als bewoners absoluut niet willen en dat ook zeker niet de integratie (om dat rot woord nog maar eens te gebruiken !) zeker niet zal bevorderen. Ons contact met de andere burgers in Hilversum is nu prima; veel jongeren van de Egelshoek trouwen met Hilversumse burgers en onze kinderen gaan allemaal vanaf 4 jaar naar de basisschool in Loosdrecht en nog jonger naar de crèche. Als we gedwongen moeten verhuizen, zal het alleen maar slechter gaan met de zogenaamde integratie. Wij geloven ook niet dat dat de reden is van de overheid in 't Gooi. Ook van het zogenaamde argument van vervuiling klopt niets. Het sloopterrein dat binnenkort gesloten wordt is vervuild, het woongedeelte zeker niet meer dan andere woonwijken in Hilversum. Uit onderzoeken komt  ook niets ernstigs naar voren. Wij kunnen hier nog generaties lang wonen zonder dat we bang hoeven te zijn voor onze gezondheid. Wij zijn er van overtuigd dat het een centenkwestie is. Als de Egelshoek niet wordt afgebouwd, dan is Hilversum bang dat zij met de kosten van het grote kamp blijven zitten, omdat de andere Gooise gemeenten geen geld meer willen steken in de Egelshoek. Voor de afbouw hebben die gemeenten wel nog geld  Wij kunnen de gemeente vele miljoenen besparen als het bestuur bereid is om samen met ons een plan te maken over het beheer en onderhoud en behoud van de Egelshoek. Dat hebben we aan wethouder Flink op 31 januari in een uitzending van radio Utrecht voorgesteld. Zijn reactie was afwijzend. Een dag later meldt de krant dat het college van burgemeester en wethouders om te bezuinigen het beheer van de Egelshoek wil uitbesteden. Waarom zou dat niet in samenwerking met ons gedaan kunnen worden, ook voor de toekomst. Dan hoeven er geen dure, nieuwe standplaatsen te worden gebouwd, en kunnen wij blijven wonen op de plek waar we willen wonen. Misschien komt er dan wat, meer geld in het huishoudpotje van de gemeente zonder al die bezuinigingen en zonder steeds . weer verhogingen van gemeentebelasting. Als de afbouwplannen van onze wijk doorgaan, zullen er vele miljoenen guldens nodig zijn om nieuwe centra te bouwen en ons, dat zijn ruim veertig gezinnen, tegen onze zin te verhuizen. Het verplaatsen van onze woonwagens alleen al zal vele tonnen gaan kosten. Wat te denken van woonwagens die op de plek zelf gebouwd zijn, van wagens met plavuizen vloeren en tegelwerk langs de wanden. Wij willen die miljoenen niet, wij willen blijven wonen waar we nu staan met onze woonwagens. Wij zullen ook zeker niet vrijwillig verhuizen. Dan kan er nog eens een ME-actie tegenaan gegooid worden; die kostte de gemeente in 1986 al  zo'n f 500.000,--. We zijn bereid om met de gemeente tot afspraken te komen, die ook in de rest van Hilversum normaal zijn tussen verhuurders en huurders. Dat zal stukken goedkoper zijn dan de afbouw van de Egelshoek. Het geld dat daarbij over de balk gesmeten zou worden, kan de gemeente gebruiken om misschien een deel van de bezuinigingen te laten vallen. Wethouder Flink zei in de radio-uitzending dat de Egelshoek in 2000 afgebouwd is. We hebben met hem gewed, hij f 100,-- tegen f 1.000,-- van ons dat wij dan nog wonen op de Egelshoek. Wij zijn ervan overtuigd, vandaar onze inzet. Alle investeringen van geld en tijd om ons te dwingen om te verhuizen zullen niets opleveren. We zijn benieuwd welke politieke partijen de moed hebben het gesprek hierover met het college en met ons aan te gaan? En Hilversummers, laat je stem horen, stop het verknoeien van geld door het bestuur van Hilversum. Jullie hebben dit bestuur twee jaar geleden gekozen, omdat jullie verwachtten dat ze wat fatsoenlijks met jullie belastingcenten zouden doen. En niet dat ze, naast alle bezuinigingen, ook nog eens geld uit jullie zakken kloppen voor zaken, die alleen maar geld kosten en niets opleveren. Namens de bewoners van de Egelshoek, Leny Terpstra, Hilversum

Vrijdag 9 februari doet de bewoonster  van De Egelshoek  Leny Terpstra in de Woonbode een oproep voor een burger, die hun zou kunnen helpen in hun strijd om het woonwagencentrum voor opheffing te behoeden.
Enkele dagen later wijst Erik van der Maal  mij op dit bericht in de Woonbode. Ik heb me meteen telefonisch Leny Terpstra gebeld en een afspraak gemaakt voor  donderdag 15 februari.
Donderdag 15 februari meld ik me bij Leny Terpstra. Ik bied me aan om er mede voor te zorgen dat het woonwagencentrum De Egelshoek door middel van acties behouden blijft. Bij het gesprek zijn ook aanwezige en andere bewoners van de Egelshoek Hiele Gerrits en  de woonwagenwerkster van de gemeente Hilversum Ellen Janssen. Mijn aanbod wordt dankbaar aanvaard en ik ga vervolgens met Leny Terpstra het centrum rond  met de vraag of ze op de Egelshoek willen blijven. Onderstaande lijst laat zien dat maar liefst 39 bewoners  de vraag met ja heeft beantwoord

39 bewoners van het woonwagencentrum  willen op de Egelshoek blijven

Vrijdag 1 maart bespreking over acties op de Egelshoek. Afgesproken dat ik eerst een werkstuk maak met de geschiedenis van het centrum. Ik maak samen met Leny Terpstra een schema van alle bewoners en hun familierelaties. De belangrijkste reizigers families  zijn  Jillings, Terpstra,Vermanen.
Donderdag 14 maart Vergadering van dienst Stadsontwikkeling gemeente Hilversum waarin de volgende afspraak wordt gemaakt:
1. een ambtelijke werkgroep, bestaande uit vertegenwoordigers van de gemeenten Bussum, Huizen, Hilversum en Loosdrecht, bereidt een liquidatievoorstel tegen finale kwijting en de voorwaarden waaronder e.e.a. kan geschieden voor;
2. het liquidatievoorstel is gebaseerd op de risico's van de deconcentratie;
3. het voorstel moet uiterlijk 1 mei 1996 in bezit zijn van de gemeenten.
Woensdag 20 maart Mijn werkstuk " Twintig jaar strijd voor het behoud van het woonwagencentrum  de Egelshoek" wordt aan alle bewoners afgegeven Aan het eind van het werkstuk worden alle bewoners opgeroepen voor een vergadering om alle actieplannen te bespreken op donderdag 4 april om 19.00
uur. 
Donderdag 28 maart om half tien heb ik een gesprek meet de wethouder J.R.W. Flink in het gemeente huis van Hilversum. Voor het gesprek had ik de vorige dag een fax gestuurd met 13 vragen. Tijdens het gesprek blijkt dat de wethouder vast van plan was om het woonwagencentrum de Egelshoek op te heffen. Mijn vraag of het waar is dat het terrein naast de Egelshoek verkocht is aan de projectontwikkelaar Matser wordt door de wethouder ontkennend geantwoord.
Zaterdag 30 maart schrijf ik een brief aan  de wethouder Flinks met daaruit enkele passages
Terugkijkend op het informatieve gesprek van afgelopen donderdag 28 maart 1996, zou ik U op de hoogte willen brengen van het adres van een vereniging die opkomt voor de belangen van het natuurgebied aan de Kohlhornse weg. Ik kreeg een krantenknipsel onder ogen van de Gooi en Eemlander van donderdag 12 oktober 1989. Van de Kamer van Koophandel kreeg ik het adres van deze vereniging. Gisteravond belde ik met de secretaresse Mw Hartsink. (Lijsterbeslaan 28,Hilversum tel 035-6219502). Zij was bijzonder verrast, toen ik haar mededeelde van de plannen van de gemeente Hilversum om een woonwagen lokatie aan de Kohlhornseweg in te richten met 21 standplaatsen. Zij zou spoedig met U hierover kontakt op nemen.

April OPROEP aan alle inwoners van de Egelshoek voor een bijzondere vergadering op 10 MEI 1996 om 7 uur in het clubhuis van de Egelshoek
ONDERWERP: HET MOMENT VAN DE WAARHEID KOMT STEEDS DICHTER BIJ
Agenda: Tom de Booij brengt verslag uit van zijn ronde langs 8 gemeenten die in de Gooi en Vechtstreek standplaatsen moeten inrichten waar de Egelshoekers naar gedeporteerd moeten worden. Als het aan wethouder Flink ligt is het einde van de Egelshoek heel zeer nabij. Maar er zijn tijdens zijn 8 dorpen-stedentocht toch een aantal zaken aan het licht gekomen, die reden geeft voor een goede afloop van het twintig jaar durende drama. Om deze goede afloop af te dwingen is het van het grootste belang dat zoveel mogelijk inwoners van de Egelshoek op de vergadering komen. Het zijn uiteindelijk de inwoners van de Egelshoek ZELF die zullen moeten beslissen of zij instemmen met de voorstellen;die Tom de Booij hen zal doen om alles tot een goed einde te brengen. 20 mei 1996 is er een vergadering van de STUURGROEP, die namens alle gemeentebesturen in de Gooi- en Vechtstreek beslissingen zullen nemen met maar één doel voor ogen: DAT DE EGELSHOEK IN ROOK ZAL OPGAAN EN SLECHTS ROKENDE PUINHOPEN ZULLEN ACHTERBLIJVEN.
Ik ben bezig om een rapport te maken van alle mijn gesprekken met de overheid. Dit rapport zal ik jullie voor de vergadering van 10 mei a s. bezorgen, zodat jullie over dit rapport op de vergadering jullie mening kunnen geven. Ik kan dan alle vragen die jullie over dit rapport hebben beantwoorden. Als het door jullie, met eventuele veranderingen, wordt goedgekeurd, stel ik voor om het te sturen naar alle gemeentebesturen van de regio Gooi- en Vechtstreek. Als dit rapport door de stuurgroep op de agenda geplaatst zal worden, zal het niet nalaten om de nodige verwarring te veroorzaken. Op 6 mei aanstaande zal ik wethouder Flink van de gemeente Hilversum dringend verzoeken om dit rapport op de agenda te plaatsen. De tijd dringt, want een ding is zeker, op zeer korte termijn zal de beslissing vallen: " OF DE EGELSHOEK BLIJFT OF DE EGELSHOEK VERDWIJNT".Het is de allerlaatste kans die ons nog geboden wordt, komt daarom in grote getale naar de vergadering van vrijdagavond 10 mei 1996 om 7 uur in het clubhuis van de Egelshoek. Tom de Booij.

Vrijdag 3 mei AAN ALLE INWONERS VAN DE EGELSHOEK
Zoals ik bij de oproep voor de bijzondere vergadering van vrijdagavond 10 mei 1996 al heb aangekondigd, stuur ik jullie hierbij een rapport van alle gesprekken die ik met de overheid heb gevoerd. Tevens zend ik jullie een brief die ik aan de overheid wil schrijven, maar voor het verzenden van deze brief moet ik eerst jullie toestemming krijgen tijdens de komende vergadering. Op bijgevoegde lijst zien jullie aan welke overheidsinstanties ik deze brief wil versturen. Misschien hebben jullie nog andere mensen of instanties aan wie we de brief zouden kunnen versturen. Ook moet ik van jullie toestemming krijgen om namens jullie, als gemachtigde, met de gemeente Hilversum te kunnen onderhandelen. Zoals jullie aan het eind van de brief kunnen lezen wil ik alleen maar met de Gemeente Hilversum praten als het deconcentratiebeleid van tafel gaat. Mocht je door omstandigheden niet op de vergadering van 10 mei kunnen komen dan kun je door middel van een door jullie zelf in te vullen formulier mij machtigen om voor jullie te gaan strijden. Jullie handtekening moet dan worden gezet achter het woordje VOLMACHTGEVER. Het zou natuurlijk veel indruk bij de Gemeente Hilversum maken wanneer ik van vrijwel iedereen op het woonwagenkamp zo'n persoonlijk ondertekende volmacht bij de besprekingen kan overleggen. Het worden spannende dagen, want uit al mijn gesprekken met de overheid is een ding duidelijk geworden het is voor gemeente Hilversum en de Egelshoekers er op of eronder. Ik had een gesprek aangevraagd met de wethouder Flink voor 6 mei 1996, maar zoals jullie in de kopie van mijn brief aan de wethouder Flink kunnen lezen, zie ik daar voorlopig vanaf. Eerst moet alles in de vergadering van 10 mei aanstaande door jullie worden goed- of afgekeurd. De datum van 10 mei heb ik niet zomaar gekozen. 10 mei 1940 stonden de Duitsers voor onze grens met tanks en soldaten. 10 mei 1996 staat de gemeente Hilversum met wethouder Flink aan het hoofd met bulldozers en ME aan de grens van jullie verblijfplaats. Wij hebben in 1945 de strijd gewonnen door de handen ineen te slaan. Zo zal het ook in 1996 lukken door gezamenlijk de strijd aan te gaan en zal de gemeente Hilversum met de staart tussen de benen afdruipen. Tot de komende vergadering van vrijdagavond 10 mei 1996 om 7 uur in het clubgebouw van de Egelshoek. Tom de Booij

Zaterdag 4 mei DE EGEL PRIJSVRAAG
Zoals jullie weten bestaat het woonwagencentrum De Egelshoek sinds 1984 officieel niet meer. In mijn brief die ik jullie gisteren heb gegeven, zal ik, namens jullie, een voorstel aan de Gemeente Hilversum doen voor een nieuwe lokatie. Deze nieuwe lokatie met 35 standplaatsen is gelegen aan de weg op de Egelshoek. Als alles meezit en zo ziet het er naar uit, zal de gemeente Hilversum dit woonwagencentrum binnenkort officieel moeten openen. Dit nieuwe woonwagencentrum moet natuurlijk een naam hebben, vandaar dat ik alle Egelshoekers zou willen uitnodigen om mee te doen aan de prijsvraag voor een nieuwe naam. Op 10 mei 1996 kunnen we dan stemmen wie de beste inzending heeft gedaan. Sommige zijn misschien zeer gehecht aan de naam De Egelshoek zodat deze naam natuurlijk ook tot de mogelijkheden kan behoren. De prijs bestaat uit een voetenveger in de vorm van een Egel. Deze kon ik nog net op de kop tikken, waarvan echter de neus beschadigd is. Dit lijkt mij echter bijzonder toepasselijk, want hoeveel keer hebben de Egelshoekers niet hun neus gestoten, maar het is nu de tijd dat de rollen worden omgekeerd en dat voordat de gemeente ambtenaren in het nieuwe woonwagencentrum mogen komen, zij eerst hun ongeschoeide voeten aan de Egel moeten afvegen en dit kan behoorlijk veel pijn doen!  De prijs is te bezichtigen voor het raam van Leny Terpstra. Tot de vergadering van 10 mei 1996, waar de prijs aan de gelukkige winnaar zal worden uitgereikt. Tom de Booij

De prijs voor de beste naam voor het woonwagencentrum De Egelshoek

Vrijdag 10 mei 1996 Brief van de gemachtigde en belangenbehartiger van de bewoners van het woonwagencentrum de Egelshoek Dr. Tom de Booij aan de leden van de Stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi en Vechtstreek (S.T.U.G.)
Geachte leden van de stuurgroep, Hierbij zenden wij U een brief, die onze gemachtigde en belangenbehartiger Dr Tom de Booij, voor ons heeft opgesteld. Wij hebben hem verzocht tijdens onze vergadering van 4 april jl. om een brief op te stellen die onze standpunten verwoorden. De heer de Booij heeft ons op 3 mei jl een concept van deze brief, ter voorbereiding van onze vergadering van 10 mei 1996, verstrekt. Tijdens deze vergadering van 10 mei 1996 hebben wij - na toevoeging van enkele veranderingen - de brief met algemene stemmen goedgekeurd. Wij zouden het zeer op prijs stellen indien U bovengenoemde brief in Uw komende vergadering van 30 mei a.s. als ingekomen stuk zou willen behandelen. Tevens hebben wij tijdens deze vergadering van 10 mei een bestuur gevormd die ons tijdens de komende onderhandelingen zal vertegenwoordigen, bijgestaan door de ons daartoe gemachtigde Dr T. de Booij. Van vrijwel alle inwoners heeft hij van ons, tijdens de vergadering van 10 mei 1996, een geschreven en ondertekende bijzondere volmacht gekregen. (specimen van deze bijzondere volmacht zie bijlage 1 bij de brief van Dr T de Booij aan Uw steungroep). We hadden 3 mei jl een prijsvraag uitgeschreven voor het bedenken van een naam voor de nieuwe lokatie met als prijs een voetveger in de vorm van een egel. Tijdens de vergadering van 10 mei zijn vele namen ingediend en met algemene stemmen werd een naam bekroond : Vrijheidspark Nooit Gedacht. Uiteraard is onze gemachtigde en belangenbehartiger Dr Tom de Booij bereid om met U voor Uw vergadering van 30 mei a.s. met leden van Uw stuurgroep van gedachten te wisselen en om eventueel in de mogelijkheid te zijn de bij U gerezen vragen te kunnen beantwoorden. Wij hebben gemeend er goed aan te doen om deze brief - ter informatie aan een aantal instanties en personen toe te sturen. (zie bijlage 2 met de lijst van namen). In afwachting op een positieve reactie, verblijven wij met de gevoelens van de meeste hoogachting, De inwoners van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek. Namens Gemachtigde en belangenbehartiger Dr. Tom de Booij

Dinsdag 14 mei Brief aan Wethouder Flink
Zeer geachte Heer Flink, Woensdag 27 maart heb ik U een 13 tal vragen doorgefaxt. Tijdens ons gesprek van donderdagochtend heeft U op de vraag of het sloopterrein naast de Egelshoek verkocht is aan de firma Matser geantwoord,dat er wel terrein was verkocht rond het voormalig woonwagencentrum aan een projectontwikkelaar met de naam Mabob of zo iets, maar U noemde niet de naam Matser. Te Uwer informatie zend ik U het kadastraal uittreksel van het gebied direct aangrenzend aan het kamp richting vliegveld perceel 1575 aangekocht op 11 maart 1996 door de firma Johan Matser projectontwikkeling BV voor f 3.160.500. (bijlage 1). Tevens vond ik nog een aardig historisch document betreffende de aankoop door de gemeente van het terrein van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek. Uit dit document blijkt dat de gemeente Hilversum het terrein heeft gekocht voor ruim duizend gulden. De Egelshoekers hebben mij laten weten dat zij het terrein wel voor twee duizend gulden van de gemeente Hilversum zouden willen kopen. Ten slotte zou ik U willen vragen of het mogelijk is dat het bestuur van het voormalig woonwagencentrum en ondergetekende aanwezig zouden kunnen zijn als toehoorders tijdens de komende vergadering van de S.T.U.G. van deze maand. Inmiddels met de vriendelijke groeten, Tom de Booij

Bijlage 1 bij brief aan wethouder Flink

Uittreksel uit het kadasterarchief van de gemeente Hilversum

Dinsdag 21 mei Brief van de de burgemeester van Loosdrecht de heer J.J. Gieskens
Geachte heer De Booij, Met verbazing en teleurstelling heb ik kennis genomen van uw vorenvermelde brief aan de leden van de STUG. Voorzover ik al correct door u wordt geciteerd is er slechts sprake van flarden van een informeel gesprek, die alleen alom die reden buiten hun context worden geplaatst.
In ons gesprek heb ik u er overigens op geattendeerd dat ik de portefeuille woonwagenzaken niet beheer en dat los van mijn persoonlijke kanttekeningen het standpunt van het gemeentebestuur tot op heden niet anders is dan reeds eerder aangegeven, namelijk deconcentratie van "De Egelshoek". In verband daarmede is de gemeente Loosdrecht dan ook bereid en voornemens om 8 woonwagenstandplaatsen te realiseren. Hoogachtend J.J  Gieskens

Maandag 24 juni Artikel in Gooi- en Eemlander; Woonwagenbewoners De Egelshoek in de clinch met gemeente. De tweede Mondriaan van Hilversum (Simone Stevens)
Het dichtgetimmerde gebouwtje op het woonwagenterrein De Egelshoek in Hilversum staat voor de houding die de bewoners zich deze dagen naar de gemeente toe hebben aangemeten. Met hen valt niet meer te praten tenzij er een goed voorstel van de gemeente komt, zo maken ze duidelijk. De bewoners proberen de gemeente Hilversum al jaren af te houden van deconcentratie. Tot dusver zonder succes.  Uit de vergadering van de STUG (Stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi en Vechtstreek) bleek vorige week unaniem dat de elf deelnemende gemeentes in deze regio door willen gaan met het jaren geleden ingezette deconcentratiebeleid. Alleen Weesp en 's-Graveland willen zich nog op enkele punten beraden en meer informatie inwinnen. De betrokken wethouders zijn het eens geworden over de totale kosten die met de deconcentratie gemoeid zijn, namelijk 7,2 miljoen gulden. Ambtenaar C. van Wieringen kan zich voorstellen dat de bewoners nu zo reageren. Er is een eind gekomen aan jarenlange onzekerheid. Het is begrijpelijk dat het besluit zo aankomt en  dat dat onvrede geeft." . De bewoners zouden het terrein best zelf wel willen kopen en beheren, maakt L. Terpstra  duidelijk. Matser heeft hierachter grond gekocht. Voor 23 gulden per vierkante meter . Dat willen wij ook wel. Dit beleid is nu al 22 jaar bezig. Al die tijd hangt het als een zwaard van Damocles boven ons hoofd", zegt de betrokken woonwagen bewoonster. Het terrein telt 91 bewoners verdeeld over 36 wagens. Ze is boos en zegt, verwijzend naar verantwoordelijk wethouder J. Flink (PvdA): "Dat knulletje wil mijn vader en moeder die hier al vijftig jaar wonen de wortels uit het lijf  trekken! Over mijn lijk!"
Mooi park
Het kamp heeft genoeg van de gemeente in de personen van Flink en burgemeester J.G. Kraaijeveld en heeft hen daarom allebei bestempeld als persona non grata op het terrein achter het vliegveld. Tenzij een goed voorstel op tafel komt willen ze niet meer met  hen praten. Terpstra, dwingend: "Doe het nou niet. Maak hier een mooi park van door het wat te renoveren en op te knappen. Als niemand naar ons luistert, moeten we wel met harde acties komen: We willen laten zien dat we gewoon Hilversumse inwoners zijn, we willen niet schofterig zijn.De woonwagenbewoners hebben het al eerder gezegd: integratie is een achterhaald verhaal. Vijftig procent van ons is burger. We zijn allemaal getrouwd met een burgermeisje of jongen. Mijn zoon z'n kinderen zijn nog maar voor een kwart woonwagenbewoner. Onze kinderen  gaan in Loosdrecht naar school", zegt Terpstra.
Gerrits vindt dat het wel duidelijk is dat de gemeente Hilversum met andere dingen  bezig is geweest. Hij verwijst daarbij naar de recente grondaankopen van Matser vlakbij het terrein. Volgens  Gerrits heeft Matser er veel voor betaald hetgeen volgens  hem bewijst dat Matser overtuigd is van de mogelijkheden tot ontwikkeling. Gerrits: "Flink en hij zijn persoonlijke vrienden. We hebben een brief gestuurd met het verzoek deze grond te . kopen. We hebben al een mondelinge afwijzing gehad. De projectontwikkelaar gaat nu mede beslissen wat er gaat gebeuren in dit gebied! In Nederland geldt: wie huurt heeft het eerste recht van koop,  maar ons wordt dat recht nu ontnomen. Er zijn duidelijke financiële belangen in het  spel waarom De Egelshoek weg moet. Het is puur en alleen een financiële kwestie.  Maar niet over onze rug. Ze proberen ons leefgenot af te nemen en de woonwagenbewoners uit te roeien. Het zelfde als ze met de Indianen hebben gedaan. Die hebben ze in reservaten gestopt." Desgevraagd ontkent Flink  dat Matser en hij vrienden zijn en dat er iets geritseld zou zijn. De gemeente had de grond het liefst zelf gekocht, zegt Flink. Ook is de portefeuillehouder woonwagenbeleid niet van plan zich iets aan te trekken van zijn nieuwe status: "Dat lijkt me niet echt handig. Als ik het nodig vind om erheen te gaan, ga ik ,er gewoon heen." De wethouder is een beetje geïrriteerd:
"Ik hou niet van onsmakelijke grappen, zoals het verspreiden van een enquête waarin staat: zit u te wachten op woonwagenbewoners? Mijn privé-nummer staat er in, met als gevolg dat, mijn vriendin en mijn dochter twee dagen lang telefoontjes krijgen. Dat vind ik misselijk makend. Evenals de uitnodigingen aan hen voor dat golf toernooi. "Laat mijn familie erbuiten"
Flink vindt de hele situatie nogal dubbel, aangezien hij ook al een paar brieven heeft liggen van bewoners die graag naar de Erfgooiersstraat en Loosdrecht willen. "Dat zijn twee werkelijkheden die naast elkaar functioneren. Het gaat niet om het principe. Maar ik snap het best. Ik snap ook dat men kiest voor de aanval, dat waardeer ik zelfs, maar onsmakelijke grappen spreken mij niet aan. Dit is zinloos gehakketak." Gerrits zucht, "Het dringt niet door. Het is alsof je tegen een muur praat." Het uiteenhalen van het terrein zou volgens Gerrits desastreus kunnen zijn. "Als je een zangvogeltje uit de natuur haalt en in een kooi zet, heb je kans dat ie nooit meer' zingt." Terpstra: "Als ik hoor dat een besluit over mijn leefgenot een centenkwestie wordt... We zijn gewoon de tweede Mondriaan van Hilversum:"

Dinsdag 25 juni Artikel in Gooi- en Eemlander: Bewoners van Egelshoek spijkeren kantoorpandje dicht·

Het dichtgetimmerde gebouwtje op het woonwagenterrein De Egelshoek staat voor de houding die de bewoners zich deze dagen hebben aangemeten tegenover de gemeente: met hen valt niet te praten. Tenzij er een goed voorstel komt.

Bewoners van het woonwagenkamp De Egelshoek in Hilversum hebben gisteravond het kantoorgebouwtje dichtgetimmerd dat de gemeente op het terrein in gebruik heeft. De bewoners hebben dat gedaan uit protest tegen het gemeentelijk beleid, aldus één van hen, mevrouw Terpstra. Er bestaan al jaren plannen om het woonwagenkamp De Egelshoek te sluiten en de bewoners op kleinere, kampjes, verdeeld over diverse gemeenten in het Gooi en de Vechtstreek, onder te brengen. Dit in het kader van het jaren geleden door de rijksoverheid ingezette deconcentratiebeleid. Kern van dit beleid is de grote kampen te sluiten en te vervangen door kleinere. De bewoners van De Egelshoek hebben zich daartegen altijd verzet. Het kamp telt nu 36 woonwagens met zo'n 91 bewoners in totaal. Dat een kampje elders wordt gemaakt voor de jongeren in de huwbare leeftijd die zelfstandig in een. wagen willen gaan wonen, is prima, aldus mevrouw Terpstra. Sluiting van De Egelshoek en het verhuizen van de wagens die er nu staan, vinden de bewoners echter onaanvaardbaar. Ze hebben dit de afgelopen tijd in gesprekken met vertegenwoordigers van diverse gemeenten in deze regio onder de aandacht gebracht. Ook met de gemeente Hilversum is in die zin gesproken. Afgelopen week hebben de bewoners volgens mevrouw Terpstra echter van de gemeente Hilversum te horen gekregen, dat koste wat het  kost sluiting van 'De Egelshoek en verhuizing naar elders zal worden doorgezet. Mevrouw Terpstra: '"Dat pikken we niet. Je kunt niet zomaar even beslissen 91 mensen die al jaren met elkaar wonen uit elkaar te trekken. Je wordt er doodziek van. Je kunt er niet van slapen." Ze wijst erop dat in diverse delen van het land het deconcentratiebeleid inmiddels weer is losgelaten. Waarom kan dat hier ook niet gebeuren? vraagt zij zich af. Om hun opvatting kracht bij te zetten hebben de bewoners nu het kantoortje van de gemeente dichtgespijkerd.

Dinsdag 25 juni Brief aan de wethouder van de gemeente Hilversum J.W.R. Flink van Tom de Booij
In de Gooi en Eemlander van vandaag las ik een uitspraak die U volgens de verslaggeefster Simone Stevens heeft gedaan, betreffende de perikelen rond de Egelshoek: "Laat mijn familie erbuiten". Het kan heel goed zijn dat de verslaggeefster U niet goed heeft geciteerd. en dan trek ik al mijn woorden, die ik U nu ga zeggen, meteen in. U als vertegenwoordiger van de burgers van de gemeente Hilversum heeft mede een beleid uitgestippeld, die het hart en ziel raakt van 91 mensen van het kamp op de Egelshoek. Tot nu toe heb ik mij ingehouden om de woorden van de wethouder de heer Vos van de gemeente Laren te citeren: "Het lijken wel Gestapo methoden van de heer Flink".· Inderdaad U grijpt in op de familielevens van 91 mensen en vraagt tegelijkertijd aan de burgers die U moet vertegenwoordigen, om de acties van de Egelshoekers buiten Uw familie te houden. Het is een interessant vraagstuk dat U daarmee aansnijdt: waar is het verschil tussen de zakelijke en persoonlijke omstandigheden? . Uw ambtenaar van politie, die heden het kamp kwam inspecteren om te zien hoe het clubgebouw was verbouwd, zei: "persoonlijk sta ik achter jullie maar ja ..... ". Ik zelf heb in de ondergrondse gevochten tegen de Duitsers en in het concentratiekamp Amersfoort gezeten, en de SSers, zeiden tegen mij: "persoonlijk sta ik achter jullie maar ja ... ".Ik hoop - tegen beter weten in - dat U zult beseffen dat het niet meer om onsmakelijke grappen gaat, maar dat als U zult doorgaan op de door U ingeslagen weg vele families het slachtoffer worden van Uw beleid. Terugkomend op uw uitspraak: "Laat mijn familie erbuiten" zou ik dringend willen aanraden om deze families er buiten te houden. w.g. Tom de Booij (eveneens afgedrukt in de nieuwsbrief van de Vliegende Egel).

Woensdag 25 juni 1996 NIEUWSBRIEF VAN DE VLIEGENDE EGEL, Jaargang 1, nummer

(ERINACEUS EUROPAEUS VOLATICUS)
 

x = het grasland waar wij 's-nachts ons voedsel komen halen

adres: perceel 1575, G 0000, Egelshoek, 1213 RC Hilversum

DE GEMEENTE HILVERSUM GOOIT MET EEN DOFFE DREUN DE DEUR VAN HET OVERLEG POTDICHT
14 mei jl heeft de toen nog gemachtigde en belangenbehartiger van de bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek, Dr Tom de Booij, aan de voorzitter van de Stuurgroep Uitvoering woonwagenplan Gooi en Vechtstreek (STUG) wethouder J.W.R. Flink gevraagd, of het bestuur van het voormalig woonwagencentrum aanwezig mocht zijn op de. beslissende vergadering van de STUG van 19 juni jl. om hun reeds schriftelijk ingediende argumenten tegen deconcentratiebeleid mondeling toe te lichten. Zij zouden dan aan het begin van de vergadering hun zegje kunnen doen om daarna weer te vertrekken zodat de leden van de vergadering tijdens de verdere vergadering hun beslissingen in alle rust zouden kunnen nemen. De botte bijl van de heer Flink komt goed tot uitdrukking in zijn antwoord op 11 juni jl:(letterlijk citaat) "Bovenaangehaalde brieven + bijlagen brengen naar onze mening geen nieuwe gezichtspunten naar voren over het wel of niet deconcentreren. om daar zeker van te zijn hebben behandelen wij uw brieven in de STUG vergadering van 19 juni 1996. (redactie: het woord "hebben" lijkt wat overbodig!). Tot slot delen wij u gelet op het bovenstaande mede dat wij geen gebruik maken van uw aanbod uw standpunt verwoord in bovenaangehaalde brieven in de STUG van 19 juni 1996 te komen toelichten".
Deze brief en ook de beslissing van de STUG vergadering van 19 juni jl betekent het einde van het overleg. De bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek zijn pas weer bereid te praten met de gemeente Hilversum als het deconcentratiebeleid van tafel gaat. Tot nu toe ziet het er naar uit dat de gemeente stokdoof en stekeblind is. Maar er is gelukkig een Nederlands gezegde: "Wie niet horen wil .... ". Door het besluit om door te gaan met deconcentreren heeft praten en schrijven geen enkele zin meer. Dit betekent dan ook het einde van de bemoeienissen in zijn rol als gemachtigde en belangenbehartiger van Dr T. de Booij. Hij heeft dan ook in een vergadering met de bewoners zijn machtiging teruggegeven. Dit heeft hij ook in een brief van 21 juni jl aan de leden van de STUG medegedeeld. We willen de lezers van onze Nieuwsbrief een alinea uit zijn brief niet onthouden. " Het is teleurstellend dat het mij niet gelukt is om langs democratische middelen de voortdenderende trein, via het omgooien van. de wissel van de heer Gieskens, op een ander spoor te brengen. Nu raast de trein voort in de, donkere nacht naar de eindbestemming: het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek. Bij dit eindstation aangekomen zullen de bewoners met de sterke arm worden ingeladen om vervolgens naar verschillende plaatsen in het Gooi te worden gedeporteerd... "
In de laatste 50 jaar is er dus niet veel veranderd in het Gooi. De heer De Booij heeft de overheid medegedeeld, dat hij in het vervolg in zijn eentje de strijd zal voortzetten. Wij als redactie prijzen ons gelukkig dat hij bereid is gevonden om ons op de hoogte te houden van die activiteiten die het daglicht kunnen verdragen. Gelukkig zijn wij als nachtdieren in staat om 's-nachts te zien wat er allemaal in Hilversum en omstreken gebeurt en gaat gebeuren.

GEMEENTE HILVERSUM PLEEGT CONTRACTBREUK
Wij legden beslag op de notariële akte opgemaakt op 22 juli 1970 waarin de gemeente Hilversum grond aankoopt van de Hoogwelgeboren Vrouwe Elizabeth Marie baronesse Sloet van Oldruitenborgh genaamd Marxveld voor de somma van f 144.277,50. Op dit stuk grond bevindt zich het woonwagencentrum de Egelshoek. Onder de lijst van voorwaarden lezen wij: n dat bij deze als erfdienstbaarheid wordt gevestigd ten laste van het verkochte en ten nutte van het aan verkoper verblijvende gedeelte van gemeld kadastraal perceel: de plicht van de eigenaar van het lijdend erf, thans de gemeente Hilversum, om het gehele woonwagencentrum door en voor rekening van de Gemeente Hilversum te omgeven door een hekwerk, merk Heras, type ZY 20 en voor een voldoende brede singel van loof- en naaldhout, zodanig dat het gehele centrum door het laatste aan het oog wordt onttrokken, deze voorzieningen, zolang het woonwagencentrum bestaat, in stand te houden en te onderhouden." Het hekwerk dat momenteel om het woonwagencentrum staat is niet van de in de akte genoemde kwaliteit, maar van ander materiaal ABC (Veenendaal) gemaakt. Voor de aanleg van het nieuwe sloopterrein aangrenzend aan het woonwagencentrum is een heel bos in twee dagen illegaal door de gemeente Hilversum gekapt. Ook is verdwenen de singel van loofhout die behoort te staan tussen het woongedeelte en het nieuwe sloopterrein.

DE GEMEENTE HILVERSUM HEEFT EEN NIEUWE LOKATIE VOOR HET INRICHTEN VAN EEN WOONWAGENKAMP MET 21 STANDPLAATSEN.
Nu volgens de gemeente Hilversum het deconcentratiebeleid moet worden doorgezet, is de gemeente driftig bezig om nieuwe lokaties te vinden. De lokatie aan de Kolhornseweg, waar wethouder Flink in maart jl nog zo optimistisch over was, zal zeer waarschijnlijk zowel door de gemeenteraad als de provincie worden afgestemd. Aangezien wij goede contacten onderhouden met enkele ambtenaren die bij de afdeling stadsontwikkeling werken, hebben wij vernomen dat er al vergevorderde plannen zijn om een woonwagenkamp voor 21 plaatsen in te richten aan de Huydecopersweg (zie plattegrond). Het is inderdaad een ideale lokatie: aan de westzijde de bebouwde kom en aan de oostzijde de snelweg A27. Deze week vlogen we over dit gebied en hebben kunnen waarnemen dat landmeters druk bezig waren het terrein op te meten. Zodra we gegevens hebben over andere lokaties zullen wij dit aan onze lezers doorgeven. (dit bericht heeft - volgens een betrouwbare bron -  geleid tot een ware paniek onder de bewoners in de directe omgeving van de nieuwe lokatie die door de 'gemeenté Hilversum is gepland)

Plattegrond van lokatie toekomstig woonwagenkamp voor 21 standplaatsen langs de Huydecopersweg te Hilversum
x = ligging van woonwagenkamp  

GOLFEN OP DE EGELSHOEK
Zoals we, al in ons eerste nummer van de Nieuwsbrief hebben vermeld, zijn leden van de Golfvereniging de Vliegende Egel elke dinsdagmiddag bezig met de golfsport aangelegde baan van zes holes op de weilanden naast het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek. Wij hebben ons verdiept wie hier de initiatiefnemer is en wie de kosten draagt voor de aanschaf van het materiaal dat nodig is voor het aanleggen van de baan alsmede voor het golfmateriaal zoals golfclubs, vlaggenstokken etc. We kwamen toen in contact met de coördinator van stichting Democratisering Golfsport (D.G.S.), die ons de volgende informatie betreffende hun activiteiten heeft verstrekt. "Deze stichting Democratisering Golfsport werd opgericht op 14 april 1993 en stelt zich ten doel binnen een periode van tien jaar het democratiseringproces van de golfsport te bevorderen. In 1993 heeft de stichting een drietal publicaties geschreven onder de titel "Zo is toch de realiteit", waarin op niet mis te verstane woorden de Nederlandse Golfwereld sterk wordt bekritiseerd vanwege het feit dat zijde golfsport te elitair wil houden en niet de mogelijkheden schept om het een sport te maken voor iedereen.  Tevergeefs heeft de stichting geprobeerd een Vereniging voor Caddiemasters op te richten. Helaas hebben deze publicaties en acties weinig uitgericht. Mijn collega's, de golfprofessionals hebben me  weinig of niet gesteund vanwege het feit dat zij kwetsbaar zijn. "Wiens brood men eet, diens woord men spreekt". De stichting is eind oktober 1993 begonnen het ontwikkelen van golf voor ouderen. 7 oktober 1993 werd de eerste golfbaan voor ouderen geopend op de grasvelden van een verzorgingshuis in Boxtel. Dit bleek zo'n succes dat even later een tweede golfbaan werd geopend rond een ander verzorgingsthuis. In 1994 kwam er nog een derde golfbaan bij in Boxtel. In 1995 sloeg de vonk van het ouderengolf over naar Laren waar ook met het golf voor ouderen werd begonnen. Kort geleden is in de directe omgeving van Laren een vijfde golfbaan aangelegd. Alle golfbanen voor het ouderengolf hebben zes holes en de gemiddelde lengte van een hole ligt tussen de dertig en veertig meter. De diameter van de greens ligt tussen de 3 tot 4 meter. Er wordt gespeeld met lichte balletjes. De spelers beschikken over speciaal ontworpen materialen zodat zo min mogelijk moet worden gebukt tijdens het spel. ('caddiemasters' en doppen aan de steel van de putter). Alhoewel men al lid mag worden van de golfclub voor ouderen vanaf zeventig jaar is de gemiddelde leeftijd in de tachtig. De golflessen worden verzorgd door de coördinator van de stichting. De materialen zoals golfstokken, vlaggenstokken, grasmachine worden door de stichting in bruikleen gegeven. Nu is de stichting sinds 18 juni jl begonnen met de aanleg van een zes holes baan op de weilanden naast het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek. Inmiddels is de "Golfclub de Vliegende Egels" opgericht en hebben de leden onder leiding van een golfleraar al een drietal dinsdagmiddagen enthousiast de golfsport beoefend. Hoe komt de stichting aan haar gelden zal men zich afvragen. De coördinator van de stichting geeft in den lande vele golfclinics voor bedrijven en houdt lezingen over golfregels. Ook is hij verbonden aan een golfschool waar hij de beginners klas voor zijn rekening neemt, verder traint hij de jeugd van een golfclub in het midden van het land. Al deze gelden worden aangewend om te trachten de golfsport een sport te maken voor iedereen. Sinds 1980 is de coördinator van onze stichting druk doende om op allerlei manieren bezig te zijn om de golfsport te democratiseren, tot nu toe met nog weinig succes. Soms kregen we bemoedigende reacties zoals op 26 november 1980 van zijn Koninklijke Hoogheid Prins Claus der Nederlanden (zelf ook een fervent golfer). Reden waarom wij Zijne Koninklijke Hoogheid heden schriftelijk hebben uitgenodigd om onze golfbaan op de Egelhoek op dinsdagmiddag 23 juli a.s. officieel te willen openen. Aangezien het vliegveld gelegen is naaste de eerste afslagplaats, zou Prins Claus zo vanuit zijn vliegtuig op de eerste tee kunnen stappen om het eerste golfballetje te slaan! Mocht U meer informatie betreffende onze stichting willen ontvangen dan kunt U zich wenden tot het secretariaat van de stichting Democratisering Golfsport (D.G.S) p/a Koningsweg 45, 3743 ET Baarn, tel. 035-5412852, fax 035-5415980 (Ingeschreven Kamer van Koophandel en fabrieken voor Eemland, ... " S 190082)"
Einde bericht van de stichting Democratisering Golfsport. 

Het woonwagencentrum De Egelshoek. Het aangrenzende weiland links is het golfterrein . Links daarvan is de boerderij van Flip en Henny Blauwendraad. Rechts van het centrum de toekomstige autosloopbedrijven. Het weiland boven het centrum is het voedingsgebied van de Vliegende Egels.

BERICHT OP DE KABELKRANT VAN DONDERDAG 4 JULI 1996
Voor het eerst heeft de pers via de kabelkrant melding gemaakt van onze zgn anonieme nieuwsbrief. We dachten dat we duidelijk ons adres hadden opgegeven en de brief hadden ondertekend. Verder verbaast het ons dat B en W van Hilversum de politie er bij gaat betrekken om te zien of er geen strafbare feiten zijn gepleegd door het opgeven van telefoonnummers van raadslieden. Hierbij moeten onze lezers weten dat de informatie betreffende privé-telefoonnummers en adressen staan vermeld op een pagina die door de gemeente Hilversum is opgesteld en door elke burger bij de gemeente Hilversum kan worden opgevraagd bij de afdeling voorlichting telefoon 035-6292111. Ook kunt U deze adressen en telefoonnummers vinden op pagina 34-36 van het door de gemeente Hilversummer uitgegeven boekje :" Wegwijzer Hilversum 1995/1996". Dit handige boek]e kan men telefonisch aanvragen en wordt vervolgens gratis U per post toegestuurd. We zien zeer benieuwd wat de justitie kan vinden waarop zij ons, als vliegende egels, kan betichten van het begaan van een strafbaar feit.

HET EGELSHOEK DOSSIER
Nu ons is gebleken dat de Gooise pers een vertekend beeld schetst van de situatie rond de Egelshoek en zelfs bepaalde gebeurtenissen dood zwijgt, heeft de redactie besloten om het Egelshoek Dossier te openen. We zullen in een aantal afleveringen de geschiedenis van de laatste 22 jaar beschrijven, zodat de lezers een goed beeld kunnen krijgen van het beleid van de overheid betreffende het voormal1g woonwagencentrum de Egelshoek. Duidelijk zal worden hoe er met de bewoners is gesold en er nooit serieus naar hen is geluisterd. Als in het najaar over het deconcentratieplan in de gemeenteraden van de elf verantwoordelijke gemeenten in de Gooi en Vechtstreek zal worden gestemd en wordt besloten om de Egelshoekers te deporteren kunnen de raadsleden niet meer zeggen: "Wir haben es nicht gewusst". Onze Nieuwsbrief wordt steeds aan de betreffende overheidsdienaren toegestuurd.

Beste lezers van onze Nieuwsbrief. Wij zijn uiteraard bijzonder benieuwd om van U te vernemen hoe U de Nieuwsbrief vindt en of U voor ons kopij heeft alsmede op- of aanmerkingen over tekst en inhoud. U kunt Uw brieven sturen aan ons adres genoemd aan het begin van de nieuwsbrief. Wij hebben langs de weg aan de Egelshoek een brievenbus geplaatst met ons logo.
De Vliegende Egels wensen alle lezers veel leesplezier.

Juni Artikel in het Wiel: Het gaat niet om ons, het is een centenkwestie^' (Thea Reuver)  
Op 26 juni van dit jaar hakte de STUG (Stuurgroep Uitvoering Woonwagen plan Gooi en Vechtstreek) de knoop door. De Egelshoek, Hilversums oudste en grootste centrum, moet verdwijnen. De stemming onder de elf deelnemende gemeenten was eensluidend, en juist dat kwam hard aan bij de bewoners van de Egelshoek. Dat Hilversum wilde deconcentreren was niet nieuw. De gemeente heeft er nooit een geheim van gemaakt het regionale centrum, dat officieel al in 1975 werd opgeheven, liever kwijt te zijn dan rijk. Maar vaart achter de afbouw van de Egelshoek werd nooit gezet. Een reden was dat de deelnemende gemeenten het maar niet eens konden worden over nieuw aan te leggen kampjes binnen de eigen gemeentegrenzen. Dit gegeven, plus de beleidsombuiging vorig jaar van staatssecretaris Tommel, hield de bewoners op de been en gaf hen weer hoop. IJdele hoop, wordt nu gevreesd, want met het STUG-besluit komt de deconcentratie toch vervaarlijk dichterbij.
Ongewenst
De stemming onder de bewoners van de Egelshoek is gelaten. Vanaf begin dit jaar hebben zij er, samen met de heer De Booy, die zich eerder met succes heeft ingezet voor het behoud van een kampje in Baarn en zich nu het lot van de Egelhoekers heeft aangetrokken  en er alles aan gedaan om Hilversum en de overige gemeenten op andere gedachten te brengen: er zijn enquêtes gehouden, een handtekeningenactie, nieuwsbrieven verspreid en vele interviews gegeven aan de media. De bewoners hebben zelfs een gezamenlijk bod gedaan om het kamp te kopen en het beheer in eigen handen te nemen. Iets wat de gemeente Hilversum vele tonnen zou besparen. Het heeft allemaal niet mogen baten. 'Ze willen ons gewoon niet horen', zegt een verbolgen Leny Terpstra. 'Al de argumenten die wij hebben ingebracht, ze hebben ze zo allemaal aan de kant geveegd. We mochten zelfs niet aanwezig zijn bij de vergadering van de STUG. Ze zeggen dat Nederland een democratie is, maar dit is echt geen democratie. Voor burgers ja, maar voor woonwagenbewoners nee.' Voor de Egelhoekers staat intussen als een paal boven water: met de gemeente Hilversum valt niet meer te praten. Om die houding kracht bij te zetten is eind juni het gemeentegebouwtje op het kamp dichtgespijkerd. De ambtenaren van de gemeente zijn bestempeld tot 'persona non grata', ongewenste bezoekers. Zij zijn pas weer welkom als het beleid wordt losgelaten en een gelijkwaardige discussie mogelijk is. 'Met ons, niet langer over onze hoofden heen, want dat pikken wij niet meer', zegt Terpstra.

Egelshoek-bestuursleden Leny Terpstra en André Terpstra en golfdocent en mede-actievoerder Tom de Booy (rechts) houden de moed erin.

Procesverbaal
'Ze denken nog steeds dat wij dom zijn, dat ze ons alles kunnen wijsmaken', meent Egelhoeker Hannes Gerrits. 'Maar wij zijn wel degelijk goed geïnformeerd. De argumenten die de gemeente hanteert om het centrum op te heffen kunnen we stuk voor stuk ontkrachten. Neem de grond verontreiniging. Als de bodem hier echt zo vervuild zou zijn, hoe kan dan de gemeente het grondwater onder het centrum onttrekken en zó toevoegen aan het oppervlakte water, zonder dat die vervuiling is ingedamd? Ook het argument van de gemeente dat er illegale bedrijfsactiviteiten zouden plaatsvinden, is onzin, meent Gerrits. 'Alle bedrijfjes op het terrein staan ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en zijn dus officieel geregistreerd. Bovendien heeft de wijkagent hier een jaar op het kamp gewoond en die heeft nog geen proces-verbaal hoeven uit te schrijven. Ze moeten eerst eens met bewijzen komen, in plaats van meteen weer te roepen 'onbeheersbaarheid '!
Berlijnse muur
'Ze halen toch altijd dezelfde zaken aan', meent Leny Terpstra. 'Ze vinden nog steeds dat we moeten integreren, maar dat is allang achterhaald. Wij zijn al jaren geïntegreerd. Er is bijna geen familie hier waarvan er niet één met een burger is getrouwd. En onze kinderen gaan al jaren in Loosdrecht op school. Wat zeuren ze dan toch?' Een deel van de Egelhoekers is in de loop van de jaren al naar kleinere kampjes verhuisd dichter bij de wijk en volgens de gemeente, dus geïntegreerd. Gerrits moeder staat op zo'n kampje aan de Van Gentlaan. De misstap van de eeuw, noemt Gerrits dit initiatief. 'Ze hebben daar een heuse Berlijnse muur tussen het kamp en de wijk gezet. De mensen hebben totaal geen contact met de buurt, het enige contact is als er geklaagd wordt. Die mensen integreren van z'n levensdagen niet. Die kwijnen gewoon weg, ze verpieteren er.'
Centenkwestie
De bewoners van de Egelshoek beschuldigen de gemeente Hilversum ervan valse argumenten te hebben gebruikt om de deelnemende gemeenten achter zich te krijgen. 'Het gaat niet om ons. Het gaat niet om integratie of bodemvervuiling. Het is puur en alleen een centenkwestie', zegt Gerrits. 'Wij, of althans dit terrein is goud waard. Het land hieromheen is voor veel geld verkocht aan een projectontwikkelaar. En wij staan dus in de weg. Want hier gaat woningbouw komen dat is zeker, luxe woningbouw, en daar passen wij als woonwagenbewoners niet tussen.'
Het vermoeden van de bewoners is enkel versterkt door de voorstellen die uit de STUG-vergadering zijn gekomen. Gerrits: 'De gemeente Hilversum heeft de deelnemende gemeenten beloofd dat als binnen 10 jaar wordt gebouwd op de Egelshoek de gemeenten meedelen in de winst van de grond. Nou als je, zoals Hilversum beweert, geen plannen hebt met deze grond, dan doe je ook niet zo'n belofte.' Een ander voorstel luidt dat de taakstelling van gemeenten die daaraan niet kunnen voldoen, eventueel kan worden overgenomen door andere gemeenten. Uiteraard tegen een bijdrage in de kosten. Gerrits: 'Het is dus pure omkoperij waar Hilversum mee bezig is. Voordien waren er nog gemeenten die vóór behoud van de Egelshoek waren. Uit eigen belang uiteraard, want ze wilden liever geen woonwagenbewoners binnen hun gemeentegrenzen. Die voorstanders zijn we nu kwijt, ze hebben zich domweg laten omkopen. Maar ik kan nu al zeggen: Al die gemeenten die zich nu laten omkopen, dat zijn straks de eerste plekken waar wij heen willen. Dat garandeer ik je, zo makkelijk komen ze niet van ons af.'
Acties
De Egelhoekers zijn eensgezind in hun vastberadenheid te blijven zitten waar ze zitten. Leny Terpstra: 'De gemeente heeft gedreigd om desnoods de ME in te zetten. Nou dat moeten ze dan maar doen. Ze kunnen onze wagens wegslepen, wij komen terug, desnoods in tentjes.'
De bewoners treffen inmiddels voorbereidingen voor nieuwe acties voor het behoud van het centrum. Op 14 september staat een open dag op het programma voor wethouders, buurtbewoners en andere belangstellenden. Voorts nemen de Egelhoekers deel aan alle komende fractie- en gemeenteraadsvergaderingen van de deelnemende gemeenten. Het besluit van STUG moet namelijk nog instemming vinden binnen de afzonderlijke gemeenten. En er zijn meer acties in voorbereiding, maar daarover willen de bewoners niets kwijt. Alleen dat het geweldloze acties zullen zijn. 'Geweldloos, maar wel acties waarvan de gemeente de nodige last zal ondervinden', aldus Terpstra.
Referendum
De gemeente Hilversum zelf is intussen danig geïrriteerd geraakt door enkele acties, waarvan de Egelhoekers zijn beschuldigd. Zo kreeg de Hilversumse bevolking enkele maanden geleden een referendum in de bus met de vraag of zij woonwagenbewoners als buren wilden. Op het referendum stond het privé-telefoonnummer van de wethouder van Volkshuisvesting, J. Flink. Het resultaat was een regelmatig thuis lastiggevallen en zeer gepikeerde wethouder.
Leny Terpstra: 'Die actie komt niet bij ons vandaan. Wij zijn niet, zoals de gemeente Hilversum, stiekem bezig. Alles wat wij doen, zullen ze horen en zien.' Medelijden met de wethouder heeft Terpstra echter niet. 'Hij heeft via de krant laten weten: Laat mijn familie erbuiten. En ik wil tegen hem zeggen: Laat ook onze families er buiten. Wij staan hier al 50 jaar. Onze wortels liggen hier. Je kan mensen niet zomaar wegrukken en uit elkaar drijven. De meiden op het kamp zijn er overstuur van. Die zijn met elkaar opgegroeid, zijn als zusjes. Ze hebben het er elke dag over, dat ze straks misschien uit elkaar moeten, en liggen 's nachts in bed te huilen. Dat is toch in en in triest?' 'Straks moet je als moeder gaan kiezen bij welke dochter je op het kamp gaat staan als de een hier staat en de ander daar. Je wordt in een strijd gegooid waar je helemaal niks mee hebt te maken. En dan kunnen burgers wel zeggen, ja onze kinderen wonen ook niet in de buurt. Maar hun kinderen zijn de onze niet. Hun kinderen gaan ook naar internaten, naar scholen in het buitenland, wonen op kamers. Dat doen onze kinderen niet. Wij zijn woonwagenbewoners, geen burgers, lieten ze dat maar eens tot zich doordringen.'
Menselijkheid
De bewoners hebben de Egelshoek inmiddels omgedoopt tot 'Vrijheidspark Nooit Gedacht'. Want ondanks alle sombere geluiden, hebben zij één troost: de gemeente Hilversum, die zelf nog 22 plaatsen moet realiseren, heeft nog niet een geschikte plek kunnen vinden voor de aanleg van nieuwe kampjes. 'Het is een erekwestie geworden voor onze wethouder Flink', meent Terpstra. 'Maar meneer Flink hoeft er geen erekwestie van te maken. Als de Egelshoek zo mag blijven, dan zou hij zelfs het nieuwe kamp mogen openen. Hij zal niet worden aangekeken op de verliezen, want er zijn geen winnaars of verliezers. Het gaat allemaal om een stukje menselijkheid. En meneer Flink zou toch ook moeten weten: met menselijkheid zijn meer strepen verdiend en oorlogen gewonnen dan verloren.'

Dinsdag 23 juli 1996 NIEUWSBRIEF VLIEGENDE EGEL.
Jaargang 1, nummer 3,
Adres van de redactie: perceel 1575, G 0000, Egelshoek, 1213 RC Hilversum.

" ALLES WAT BEWEEGT, DAAR IS MEN BANG VOOR"

                ERINACEUS EUROPEUS VOLATICUS

WIE ZIJN DE WETHOUDERS VAN DE ELF GEMEENTEN DIE VERANTWOORDELIJK ZIJN VOOR HET DECONCENTRATIEBELEID tN DE GOOI EN VECHTSTREEK EN WAT IS HUN POLITIEKE KLEUR?
HILVERSUM J.W.R. FLINK PvdA; WEESP B.H.E LUKEN CDA; MUIDEN  C.J. LEUPEN PvdA; NEDERHORST TEN BERG Mw N.M HAGEMAN-BERG CDA; NAARDEN;  H.W. DE HOLLANDER CDA; 'S-GRAVELAND  F.J. STAAL PvdA; LOOSDRECHT R.P. ENSERINCK CDA; BLARICUM Mw E.M. RECOURT-GROSS VVD; BUSSUM Drs J.P.M. ZONNEVELD CDA; LAREN F.V.M. VOS VVD;HUIZEN Mw Drs M.G.F. DIERICK-VAN DE VEN CDA

DE EGELHOEKERS ORGANISEREN EEN OPEN DAG
Er komt binnenkort een Open dag waar alle inwoners van de Gooi en Vechtstreek welkom zijn en dus ook alle elf burgemeesters en 200 raadsleden. Ze kunnen dan met eigen ogen en oren zien en horen, hoe de Egelshoekers leven en hoezeer ze verknocht zijn aan hun plekje waar ze lief en leed met elkaar zo lang al hebben gedeeld. Ze zullen dan zien dat de "Schreibtisch" politiek op niets is gebaseerd en dat het woord INTEGRATIE door de leden van de STUG allang is vervangen door het woord met het zelfde aantal letters: SPECULATIE.
Bestuur van de bewoners hebben in de Woonbode van donderdag 18 juli jl de oproep voor de open dag gedaan: De laatste weken is er veel over ons geschreven in de Gooi en Eemlander.  Daar waren we erg blij meer, want we dachten eerst dat we geboycot werden. Daarvoor hadden we wekenlang allerlei informatie over de  gang van zaken rond ons woonwagenkamp en onze ideeën voor de toekomst rondgestuurd. Aan de Gooise kranten, aan de burgemeesters en wethouders van alle Gooise gemeenten en de politieke partijen. Op een positieve en democratische manier probeerden we gehoor te krijgen. We willen niets meer te maken hebben met wie dan ook van de gemeente. We zijn het zat om, naar ons gevoel, alleen maar in onze woonwagens bespioneerd te worden in plaats dat er eens naar ons geluisterd wordt. Sinds vorig jaar komt er namelijk iedere dag een politieman op het kamp, terwijl er niets aan de hand is. Dat gebeurt toch ook niet in andere wijken van Hilversum. Dat willen we niet meer. Niet omdat we iets te verbergen hebben, want we houden ons niet bezig met criminele zaken. Wij houden ons alleen. maar bezig met de strijd om het voortbestaan van onze eigen cultuur en ons eigen leven op de Egelshoek. Zo waren we blij met de steun van de Baarnse actievoerder dr. Tom de Booij. Namens ons heeft hij in gesprekken met wethouder Vos van laren, wethouder Flink van Hilversum en burgemeester Gieskens van Loosdrecht, informatie gegeven over onze ideeën. Onze voorstellen over het behoud van het woonwagenkamp de Egelshoek heeft hij op papier gezet. Hij heeft gezorgd dat alle Gooise gemeenten dat kregen. Wij hebben een serieus voorstel gedaan om de Egelshoek zelf te kopen, zelf op te knappen en te beheren. Wij dachten een goede kans te hebben, omdat Matser ook een stuk land vlak achter ons kamp voor een prikkie gekocht heeft en omdat ons plan de gemeenten vele miljoenen gulden zal besparen. Wij dachten dat de gemeenten daarin geïnteresseerd zouden zijn, omdat ze allemaal in geldnood zitten. Maar er is niet eens de moeite genomen om dit voorstel met ons te bespreken. Het is gewoon in de prullenbak verdwenen . Wethouder Flink van Hilversum denkt nog altijd dat de kleine kampjes het paradijs zijn voor woonwagenbewoners, maar voor de meeste van ons zijn ze ziekmakend zowel geestelijk als lichamelijk. Als wij toch gedwongen worden om in zo'n gevangenis te leven, dan zal dat alleen maar ellende brengen. Het zal dan heel slecht met ons gaan, maar ook met de rest van de omgeving van ons zogenaamde paradijs. Met Tom de Booij als actievoerder zijn we gestopt. Tijdens de vergadering van de bewoners van het voormalig woonwagen centrum de Egelshoek van 20 juni jl. hebben we De Booij bedankt voor alles wat hij gedaan heeft en hem ontheven uit zijn functie als gemachtigde en belangenbehartiger. Hij deed zijn best, maar al zijn praten en schrijven heeft geen enkele zin gehad. Wij praten niet meer, wij gaan door met onze acties en zeker niet anoniem. Burgers in het Gooi, steun onze acties. Wij hebben jullie steun hard nodig om met onze manier van leven te overleven. Er zullen zeker nog acties komen, maar die zullen zich niet richten tegen de burgers, maar tegen het idiote geldvretende beleid van de gemeentebesturen in het Gooi.
WIJ WILLEN EEN OPEN DAG OP DE EGELSHOEK ORGANISEREN. ALLE BURGERS VAN HET GOOI ZIJN VAN HARTE WELKOM. IEDEREEN DIE DAAR BELANGSTELLING VOOR HEEFT KAN NAAR ONS BELLEN, ZODAT WIJ WETEN VOOR HOEVEEL MENSEN WIJ WE KOFFIE KLAAR MOETEN HEBBEN. DE DATUM WORDT NOG BEKENDGEMAAKT.
Bestuur van het voormalige woonwagencentrum de Egelshoek: Hannes Gerrits (577-1812), André Terpstra (577-2169) en· Wies Jillings (577-1813).
Noot: De redactie van de Gooi- en Eemlander heeft de brief van de Egelshoek niet willen plaatsen Zij geven hierbij een viertal redenen op, maar de meeste interessante is wel de volgende reden: "Wij zijn van niemand een pr-bureau ".(hiervan akte).

WELKE MIDDELEN GAAT DE GEMEENTE HILVERSUM HANTEREN OM DE EGELSHOEKERS TE BEWEGEN NAAR KLEINERE KAMPEN TE VERHUIZEN?
We hebben van betrouwbare bron vernomen dat de STUG een grote buidel met geld heeft en zal trachten om de bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek uit te kopen. Als we het goed inschatten zullen ze met deze Judaspenningen weinig succes hebben, want de Egelshoekers zijn vast beraden om te blijven zitten waar ze zitten en dat alleen de sterke arm ze nog kan verplaatsen. Waar haalt de failliete gemeente Hilversum dit geld vandaan? Waarschijnlijk van de overige 8 gemeenten, die door middel van een ruime afkoopsom van al het geduvel af willen zijn. De overige twee gemeenten Loosdrecht en Laren moeten nog aanzienlijke investeringen doen om de 16 standplaatsen in te richten. We zijn benieuwd of ze nog doorgaan nu ze weten dat de Egelshoekers er niet over piekeren om vrijwillig deze standplaatsen in te nemen. De gemeente Hilversum zelf moet ruim 30 nieuwe standplaatsen inrichten, maar de hamvraag is : waar dan? De gemeente Hilversum kan er op rekenen dat bij elke nieuwe standplaats de burgers er wel voor zullen zorgen dat er zoveel juridische procedures worden aangespannen dat het nog jaren in beslag zal nemen om de nieuwe lokatie in te richten. Trouwens wat betreft juridische procedures , de bewoners van het voormalig woonwagencentrum zijn zes jaar geleden uitgeprocedeerd, maar nu de overheid door onbehoorlijk bestuur de Egelshoekers in die afgelopen zes jaar zoveel leed en onzekerheid hebben gegeven, lijkt dat hier een beroep gedaan kan worden op de wet die opkomt voor de mensenrechten. Wij hebben vernomen dat het bestuur van de bewoners kontakt heeft opgenomen met de stichting Kriminaliteit en Strafrecht te Baarn. In samenwerking met deze Stichting wordt gezocht naar de juiste juridische middelen die moeten worden gehanteerd.

WOONWAGENS MOETEN VERDWIJNEN
Dit is de titel van een plan geschreven door L.A. van Doorn. directeur maatschappelijk werk Hulpbetoon te Utrecht geschreven in augustus 1940. uit dit plan nemen enkele passages over die laten zien dat de gemeente Hilversum klaarblijkelijk door dit in de Duitse tijd opgesteld plan geïnspireerd heeft om de Egelshoekers op te nemen in de Hllversumse samenleving.
"Wij hebben ons sinds jaren en dag de weelde veroorloofd van een zwervend bevolking die haar leven op haar wijze leefde buiten de gewone samenleving, die parasiteerde op die samenleving, die met hun nakomelingen hun leven in ledigheid doorbrachten of onproductief waren. Die weelde kunnen wij ons niet meer veroorlovend. Noodig is : het vormen uit de woonwagenbewoners van gezonde, krachtige, arbeidzame mannen  en vrouwen, die de waarde van den arbeid leeren waardeeren, die de groote betekenis van goed onderwijs ervaren, die de noodzakelijkheid van hygiëne en een goed huisvesting leeren inzien, de groote waarde leeren beseffen van een uit de arbeid verkregen inkomen. Zij moeten worden opgenomen in het groote leger van landgenoten, dat met hernieuwde kracht, met nieuwen moed verfrischt en gesterkt naar lichaam en geest, aan de Nederlandsche gemeenschap bouwt".
Door de leden van de STUG in hun laatste vergadering van 19 juni jl waarin werd besloten om de trein van het deconcentratiebeleid te laten voortdenderen. Het belangrijkste argument dat tijdens deze vergadering werd gehanteerd is dat de ligging van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek te ver buiten de bebouwde kom ligt. Men wil de Egelshoekers in de bebouwde kom brengen om daarmee langzamerhand de reizigers definitief op te laten gaan in de burgersamenleving, net zoals meneer  van Doorn in de jaren veertig al heeft bepleit.

GOLFEN OP DE EGELSHOEK
Dinsdag 23 juli 1996 om 13.30 uur is het zo ver. Dan zal Vader en Zoon Blauwendraad de golfbaan gelegen op hun graslanden door het slaan van een golfbal van de eerste afslagplaats officieel openen. Hierbij nodigt het Bestuur van de golfclub de Vliegende Egel alle reizigers van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek uit om mee te doen aan de golfwedstrijd over 9 holes. Al het golfmateriaal is aanwezig en onze golfleraar zal de wedstrijdleiding op zich nemen. In de afgelopen weken is al een 5 tal maal geoefend door een aantal leden van de Golfclub. Afgelopen dinsdag hebben we de eerste individuele wedstrijd gespeeld. De beste score was 54 slagen over negen holes en door twee spelers werd zelfs een hole in twee slagen gespeeld!
Elke hole heeft een naam die overeenkomt met de beroepen die de reizigers in de afgelopen honderd jaar hebben uitgeoefend zoals kermisreiziger, venter, aardappelrooier, scharensliep, paraplumaker, stoelenmatter, autohandelaar en orgeldraaier. In 1968 heeft de overheid een verkapt trekverbod uitgevaardigd en de reizigers in grote verzamelkampen samengebracht. Mede hierdoor konden de reizigers hun ambachten niet meer uitoefenen en werden ze door dit overheidsbeleid gedwongen om naar de sociale dienst te gaan. Vandaar dat de eerste hole als naam heeft gekregen : steuntrekker. Dit beleid van 1968 wordt nu weer omgegooid en wil de overheid dat de grote kampen weer uit elkaar worden getrokken het zogenaamde deconcentratiebeleid.  De Golfclub de Vliegende Egel zal trachten door middel van golfdemonstraties in den lande de andere reizigers voor de golfsport warm te maken. In een tijd waar door middel van ME acties de bewoners van woonwagencentra steeds angstiger worden, is het beoefenen van de golfsport een welkome afleiding. Ze raken zo gefixeerd op het golfballetje dat ze even alle zorgen over de toekomst vergeten, het zogenaamde "Lourdes effect" slaat dan toe. Met de hartelijke golfgroeten Het Bestuur van de Golfclub de Vliegende Egel Weg op de Egelshoek , Hilversum.

Wij zijn hiermee aan het eind gekomen van onze derde nieuwsbrief. We zouden willen besluiten met de uitspraak gedaan door wethouder Flink "LAAT MIJN FAMILIE ERBUITEN". Wij van de redactie van de Vliegende Egel hopen eveneens dat de wethouder de families van de Egelshoek er ook buiten zou willen laten door hun met rust te laten. De vliegende egels wensen alle lezers veel leesplezier.

Donderdag 25 Juli Artikel Gooi- en Eemlander: Adressen lijst politici in bulletin Egelshoek
De deze week verschenen, derde nieuwsbrief 'De Vliegende Egel', een anoniem informatiebulletin voor woonwagenbewoners van De Egelshoek in Hilversum, maakt melding van maatregelen die de gemeente Hilversum zal hanteren om het woonwagenkamp op te heffen. In een bijlage zijn kleine foto's opgenomen van "de elf burgemeesters van de Gooi en Vechtstreek, die verantwoordelijk gesteld zullen worden voor de deportatie van de Egélshoekers". Tevens zijn hun adressen en telefoonnummers in het periodiek opgenomen. Dat laatste geldt ook voor alle raadsleden in de regio. Eerder werd in Hilversum een anonieme enquête .gehouden op gekopieerd, gemeentelijk briefpapier. De zogenaamde enquête werd valselijk voorgesteld als een referendum over de toekomst van De Egelshoek. Daarin werden de namen en telefoonnummers genoemd van wethouder J. Flink en burgemeester J. G. Kraaijeveld. De familie van wethouder Flink werd daarop dagenlang bestookt met telefoontjes naar aanleiding van het enquête-formulier. In een eerder exemplaar van de Vliegende Egel werden de namen, adressen en telefoonnummers van de overige college-leden in Hilversum opgenomen. De huidige nieuwsbrief  kent, in tegenstelling tot de vorige, wel een redactieadres: perceel 1575, G 0000, Egelshoek, 1213 Hilversum

Donderdag 25 Juli Artikel Gooi- en Eemlander: Omstreden actie Egelshoek blijft maar doorgaan
De actie voor het behoud van woonwagencentrum De Egelshoek in Hilversum duurt nog voort. Nu circuleert er een nieuwsbrief. Deze is voor het Hilversumse college van burgemeester en wethouders wederom reden om met de politie in contact te treden. Het gaat om de 'nieuwsbrief van de vliegende egel'. Deze wordt via de post verspreid. Twee weken geleden werden anoniem twee berichten in Hilversum verspreid dat  een referendum zou worden gehouden over De Egelshoek. Het college heeft. die berichten toen ontzenuwd. Ook toen is de politie ingeschakeld om een onderzoek in te stellen in hoeverre de actie justitieel is aan te pakken  Net als toen, worden ook nu. in de nieuwsbrief privé telefoonnummers van college leden genoemd. Waren het de vorige keer burgemeester J. G. Kraaijeveld-Wouters en wethouder J. Flink wier privé-telefoonnummers werden gemeld, nu worden de huisaansluitingen van de vier overige wethouders genoemd. De Hilversumse loco-burgemeester: E. Weijers-van Veen was gisteren zelf nog niet thuis gebeld, maar heeft wel al over de nieuwsbrief gesproken met korpschef Witteveen van het regiokorps Gooi en Vechtstreek. Weijers is de actie ondertussen meer  dan zat. Ze zegt heel goed te begrijpen dat en waarom betrokkenen van De Egelshoek willen actievoeren, maar vindt dat dit niet anoniem moet gebeuren. De loco wil graag weten wie achter de actie zit. Ze noemt de taal in de nieuwsbrief 'dreigend'. Ook verslechtert door de de actie de relatie met de bewoners van het woonwagencentrum De Egelshoek, meent Weijers. De inwoners van het woonwagencentrum bij Vliegveld Hilversum zouden verdeeld moeten worden over kleinere centra. Zowel een aantal bewoners als andere betrokkenen is het niet eens met het verspreiden van de 36 woonwagens over verschillende kleinere kampjes. Volgens de politie bevat nieuwsbrief geen strafbare feilen, onder meer omdat de erin gepubliceerde namen en telefoonnummers publiek zijn. Wel zegt de politie zeer nieuwsgierig te zijn naar de anonieme actievoerders. Het korps hoopt dat de afzenders zich bekendmaken zodat een dialoog kan worden aangegaan met de actievoerders. "Actie voeren is prima, maar doe het op een open en eerlijke wijze", meent een woordvoerder. Verder houdt de politie enig extra toezicht rondom de woningen van de leden van het Hilversumse college. De politie stelt overigens wel een - afzonderlijk - onderzoek naar recente vernielingen aan een aggregaat nabij het woonwagencentrum.

Poster voor open dag verspreid over Hilversum

Donderdag 22 augustus Brief van het bestuur van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek aan de bewoners van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek
Lieve mensen, zaterdag 14 september 1996 hebben wij als bestuur van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek het plan opgevat om een open dag te organiseren . Wij willen alle Nederlanders uitnodigen die een beetje begrip voor ons willen krijgen en met eigen ogen willen zien hoe wij hier leven en hoe wij niet van plan zijn om door welke overheidsmaatregel dan ook tegen onze zin ons stekkie door dwang zullen moeten verlaten. Hoe hebben we ons deze dag voorgesteld? We zullen via posters, die wij op alle bomen van Hilversum en omgeving zullen aanbrengen alle burgers uitnodigen om vanaf 2 uur 's-middags op zaterdag 14 september 1996 aanwezig te willen zijn op de Egelshoek. Wat treffen zij daar aan? Een grote tent waar we de gasten op een hapje en een snapje zullen tracteren. Hierbij zal voor een muzikale omlijsting worden verzorgd door ome Foeke en Kolenboertje die op hun harmonica's onze eigen muziek ten gehore zullen brengen. Ook zal in de tent aanwezig zijn een televisietoestel waar de gasten een nonstop programma kunnen zien van films die gemaakt zijn over ons leven van vroeger en nu. We zullen de gasten verder uitnodigen om een rondtocht te maken door het kamp. Ze kunnen dan met hun eigen ogen aanschouwen wat de reden is waarom wij onder geen prijs dit kamp willen verlaten. Op het aangrenzend weiland van Flip en Henny Blauwendraad bestaat er de gelegenheid om een golfdemonstratie bij te wonen gegeven onder leiding van de golfleraar van onze golfclub "De Vliegende Egel". Het is tevens mogelijk dat de gasten een balletje kunnen slaan op onze 9 holes golfbaan. Wij rekenen op veel mensen en dat gaat dus geld kosten. Wij zijn al gestart met een inzamelingsactie, tot nu toe hebben 9 mensen al een bedrag van f 1200,- opgebracht. Wij zijn zo vrij om een beroep te doen op jullie voor een vrijwillige financiële bijdrage waar bij we gedacht hadden aan per hoofd van gezin een bedrag van minimaal 25 gulden. Op zo'n manier zijn we vrijwel zeker dat we de kosten van zo'n open dag kunnen dragen. Vergeet niet het is een unieke gelegenheid om de burgers van Nederland te laten zien wie wij zijn en waartoe wij in staat zijn en dat ze er heel verstandig aan zouden doen om ons hier met rust te laten. Jullie zullen begrijpen dat niet alleen financiële hulp moet worden geboden om deze dag tot een succes te maken maar ook materiele hulp in de vorm van het helpen met: "de tent opzetten, koffie,thee,limonade in te schenken, het parkeren van de auto's van de gasten etc etc. Iedereen die ons daarbij wil helpen zouden wij willen vragen om dit aan ons VOOR 1 SEPTEMBER 1996 kenbaar te maken zodat wij een goede taakverdeling kunnen maken. Het is duidelijk dat de gasten een goede indruk van ons kamp krijgen. Wij zouden iedereen willen oproepen om mee te helpen dat het kamp een goed aanzien zal krijgen. Om meer ruimte voor de gasten te scheppen om ons kamp te bezoeken zouden wij willen vragen om alle verplaatsbare auto's te parkeren op het toekomstige sloopterrein en ook het kamp zo veel als mogelijk vuilvrij te maken. We moeten alle overheidsdienaren laten zien dat wij zelf heel goed in staat zijn om ons kamp te beheren, en dat hun argumenten van "onbeheersbaarheid" op niets zijn gebaseerd. Zoals het er nu naar uit ziet is het duidelijk dat het vijf voor twaalf is. In de komende maanden zullen alle elf gemeenteraden een definitieve beslissing nemen :" of het kamp gaat weg of het blijft". Het is onze laatste kans om te laten zien dat het menens is en dat wij nooit vrijwillig dit kamp zullen verlaten. Waarom wij dat nooit zullen doen moeten wij op de Open Dag van zaterdag 14 september 1996 aan alle burgers van Nederland die daarvoor belangstelling hebben laten zien. Met de allerbeste groeten, Het bestuur van het voormalig woonwagencentrum de Egelshoek  Hannes Gerrits, Wies Jillings, André Terpstra, Leny Terpstra

September Artikel in de Woonbode: Flink voor haaien gegooid in Tv-programma over Eg.elshoek
"Het viel wel mee", zegt volkshuisvestingwethouder Jesse Flink in een reactie op zijn optreden in het zaterdagavond  televisie programma' Spijkers'' Op uitnodiging van de Vara brachten Flink en presentator Jack Spijkerman een bezoek aan woonwagencentrum De Egelshoek, dat op televisie werd uitgezonden. Fanatiek kauwgom kauwend, de ene hand in de zak  en met de andere stevig  trekkend aan een sigaret, was Flink te zien tussen een groep woedende woonwagenbewoners. De gemoederen liepen hoog op. Zo hoog zelfs, dat één van de bewoonsters Flink voor de camera te verstaan gaf, dat zij ervoor zou zorgen dat de wethouder geen nacht meer rustig zou slapen, "Daar kan ik voorzorgen",  siste de woonwagen bewoonster enkele malen op dreigende toon..
Blaaskaak
Bedreiging? Welnéé, zegt  wethouder Flink, "Het waren emoties, voortkomende uit het feit dat mensen er al veertig jaar wonen en zo'n blaaskaak ze dan komt vertellen dat ze weg moeten. Ja,  het was wel wat directer dan de officiële vergaderstructuur ·Ze vallen allemaal over je heen, waardoor het soms moeilijk wordt om er een woord tussen te krijgen. Maar van een bedreiging was in mijn ogen geen sprake." "Nee, ik was absoluut niet bang", vervolgt Flink. "Daar was helemaal geen aanleiding voor. Die is er overigens nooit geweest. Elke keer dat ik naar De Egelshoek ben gegaan werd ik altijd. vriendelijk ontvangen, kreeg ik koffie en kwam ik dat soort taal helemaal niet tegen. Het zal allemaal nog wel - veel spannender worden, maar ja, je doet die mensen dan ook wel wat aan." Wat dacht Flink ermee te bereiken om met een cameraploeg mee te gaan naar De·Egelshoek, zonder de bewoners iets te vertellen wat ze  niet allang wisten? Flink: Ik ben  voor het programma gevraagd en dan is het afwegen wat interessanter is. Ik vind dit altijd nog:beter dan wanneer er gezegd moet worden: 'de wethouder was niet voor commentaar bereikbaar.' Ik ben altijd bereid om overal over te praten. Flink: "Je moet van dit soort programma's niet verwachten dat problemen opgelost ·worden. Het levert geen wezenlijke·bijdrage. aan de discussie. Maar dit soort programma's hoort er ook bij." De wethouder krijgt bijval van burgemeester Kraaijeveld-Wouters, die zegt voor tweehonderd procent achter het optreden van Flink te staan.
Open dag
Woonwagenkamp De Egelshoek houdt zaterdag 14 september open dag. Vanaf 14.00 uur kunnen belangstellenden daar terecht : voor een hápje en drankje in de tent, live muziek en een non-stop. Videovoorstelling over het leven van de bewoners vroeger en nu. Ook wordt een golfdemonstratie gegeven op het weiland naast het kamp. Gasten kunnen onder leiding van professionele  golfleraren van Golf Club de Vliegende Egel zelf een balletje slaan.

Open dag. Links de burgemeester mevrouw Kraaijeveld bezoekt de golflinks. Rechts Leny Terpstra en Tom de Booij nemen de Vliegende Egel in ontvangst. Tweede van rechts het Hilversumse VVD raadslid de heer Moojen

Open dag. De driving range van de Golfclub de Vliegende Egel wordt druk gebruik gemaakt. Rechts: Henny Blauwendraad in full swing

Open dag. De jeugd gaat behoorlijk te keer op de driving range, Geheel rechts mijn kleinzoon Joep

September Artikel in Het Wiel Open dag op de Egelshoek (Thea Reuver)
Cameraploegen van SBS-6 en de NCRV, en verslaggevers van regionale kranten zorgden er voor dat het de actie ook buiten Hilversums grenzen niet aan aandacht ontbrak. En dat kwam de Egelshoekers goed uit. Onbekend maakt immers onbemind, en deze dag was juist bedoeld om meer begrip te kweken voor hun situatie: Hilversum wil samen met enkele omliggende gemeenten het regionale centrum sluiten, en dat stuit op grote weerstand onder de bewoners, die daar al vele jaren naar hun zin wonen. Voor de bezoekers aan de open dag stonden er verschillende activiteiten op het programma. Voor zij aan een rondgang langs de 'woon paradijsjes' konden beginnen, werden zij opgevangen in een feesttent, waar behalve muziek ook een drankje en een koud buffet werden geserveerd. Iedereen die de tent binnen ging werd geacht het gastenboek te tekenen. Niet alle bezoekers hadden door dat daarmee tevens steun werd betuigd aan een petitie met het verzoek het kamp te laten voortbestaan. Volgens woordvoerster Leny Terpstra hoeven de ondertekenaars zich echter geen zorgen te maken. 'Die petitie was een geintje, we gaan daar verder heus niets mee doen. Maar we bewaren hem wel, als aandenken voor onszelf aan deze dag.' Nu de open dag weer voorbij is, pakken de Egelshoekers de draad van hun leven weer op. En dat betekent vooral: verder gaan met actievoeren voor behoud van het centrum. Zo is kortgeleden nog een brief de deur uitgegaan naar staatssecretaris TommeI. De bewoners vragen de bewindsman daarin om eens met hen om tafel te gaan zitten, liefst op de Egelshoek zodat hij de situatie met eigen ogen kan aanschouwen  om de ontstane patstelling tussen de gemeente Hilversum en bewoners te bespreken.

September Artikel in de Nieuwe Rand Expresse. Open dag bij De Egelshoek 'Je moet er toch niet aan denken mensen met de ME te verdrijven
LOOSDRECflT - Vroeger was de  derde avond van de Avondvierdaagse in Loosdrecht de vaste avond dat de route langs het zigeunerkamp liep. Zodra men op de zomerse avond het kamp naderde werd het stiller en naar gelang men dichter bij kwam werd de pas voor de gehele groep er flink in gezet. Het kamp voorbij keek iedereen nog eens schichtig om. Anno 1996 Is de situatie geheel en al anders. Geen vrijstaatstatus meer maar open. De open dag op de Egelshoek bood zaterdagmiddag iedereen de kans om kennis te maken met de bewoners en met eigen ogen te zien hoe de  mensen leven en wonen. Velen grepen die kans en kwamen niet bedrogen uit. Veel politici uit Hilversum en Loosdrecht, cameraploegen van verschillende omroepen en veel publiek werden door de kampbewoners onthaald op de echte zigeunerklanken, accordeonmuziek. De toegangsweg was met vlaggetjes versierd en in een grote tent bij de ingang van het terrein, had men voor het publiek koude schotels, koffie en fris klaargezet, en alles gratis, Berend Diekerhof, directeur van de openbare Lindeschool werd door vele oud-leerlingen, die op het kamp wonen spontaan begroet, zo ook juf Sylvia van de peuterspeelzaal uit Loosdrecht. Momenteel wonen er 36 gezinnen en telt het kamp 91 bewoners. Volgens Wies Jillings, bestuurslid van het woonwagenkamp had men op deze grote opkomst gerekend. "Onze kinderen gaan in Loosdrecht op school en we onderhouden goede contacten met het onderwijs. We ondervinden een grote solidariteit bij je Loosdrechtse bevolking. Niemand heeft van ons last en daarom verbaast het ons dat de politiek ons hier weg wil hebben." Jillings woont al 28 jaar op het kamp. Het kamp heeft in de laatste jaren een metamorfose ondergaan. Alle wegen op het kamp zijn bestraat en er is verlichting en voorzieningen voor het houden van dieren aangebracht. Een nieuw omheind terrein voor de opslag en verwerking van sloopvoertuigen nadert zijn voltooiing.

Bestuurslid van het woonwagenkamp Wies Jillings luistert naar 'zigeunerklanken' op de accordeon (Foeke Jillings).

De huisvesting is niet meer zoals vroeger bij Pipo de clown en Mameloe in een kleine woonwagen. De reiswagen is vervangen door een moderne permanente stacaravan of bungalow. Alles oogt netjes. Amusant is te zien dat sommige cameraploegen de hele woonaccommodatie secuur vastleggen en dat de vrouwen dit scenario vol trots bekijken. Ook hun home is hun kasteel en mag gezien worden. De Egelshoek dateert van voor de oorlog. Leen Gerrits Terpstra.(76 jaar) kwam al op zeventienjarige leeftijd,met haar ouders in de Egelshoek wonen. "Ik ken het dus al bijna zestig jaar." Vol trots vertelt zij dat ze familie is van Erica Terpstra. Zij is een van de oudste bewoners. "Niet meer op dit kamp, ik sta nu bij de Van Ghentlaan en kan dus wellicht een en ander vertellen hóe het voelt om gedecentraliseerd te worden. Het is toch een schande om mensen zo te verdrijven. De sfeer op de Egelshoek is goed en men is niet tot overlast van de woonomgeving. Het gaat allemaal om het grote geld van de hoge heren en niet om mensen zoals wij. " Integreren zal zeker betekenen dat families uit elkaar worden gehaald. "In de Egelshoek heb je meer onderlinge contacten en daar waar ik nu zit, zit ik als weduwevrouw weg te kwijnen. Ik heb spijt als haren op mijn hoofd dat ik hier weg ben, hier staan mijn kinderen:" En·dan komen de  tranen.

Leen Gerrits-Tèrpstra pleit bij de burgemeester van Hilversum voor het behoud van De Egelshoek

Maar als daar plotseling , burgemeester Kraaijeveld- Wouters van Hilversum staat grijpt zij met de witte zakdoek in haar hand deze kans om haar nu eens duidelijk te gaan vertellen waarom het kamp de Egelshoek moet blijven. De open dag in het woonwagencentrum heeft veel geleerd. Goodwill gewonnen bij vele politici, inwoners van omringende gemeenten en nieuwsgierigen. Een D66-politicus sprak bij het verlaten van het kamp de woorden: "Laat deze mensen hier toch rustig zitten, ze doen geen mens kwaad: Je moet er toch niet aan denken om met behulp van de ME oude mensen en kinderen uit dit kamp te drijven"'.

Maandag 16 september Artikel in Gooi- en Eemlander: De Egelshoek baadt in gewenste aandacht
De woonwagenbewoners van  De Egelshoek in Hilversum hadden zaterdag in de aandacht. Ettelijke honderden 'burgers' bezochten, de open dag, die de bewoners van het 'regionale woonwagenkamp hadden uitgeschreven in een laatste poging om hun woonplaats voor opheffing te behoeden. Onder de bezoekers troffen de woonwagenbewoners tal van goede bekenden, maar ook gemeenteraadsleden en wethouders van omliggende gemeenten. De open dag kreeg een bijzonder pikant smaakje, nadat de gemeenteraad van Huizen donderdag weigerde in te stemmen met de financiële afwikkeling van het kamp. Met 'als belangrijk' argument juist de vraag of het maatschappelijk haalbaar en noodzakelijk is om de sluiting van het al meer dan veertig jaar oude kamp door te zetten. En het antwoord op die vraag hoopten de Egelshoekers met het uitnodigen van de burgerbevolking van het Gooi beslissend te beïnvloeden. Het meest nadrukkelijk aanwezig echter waren de cameraploegen van de NCRV en SBS6. Samen met de verschillende verslaggevers van plaatselijke en regionale radiozenders gaven zij de open dag het karakter van een waarachtige mediagebeurtenis. Het gevolg van een geslaagd optreden van actievoerster Lenie Terpstra vorige week in het televisieprogramma Spijkers met Koppen.  Maar de camera's en microfoon stortten zich niet alleen op Terpstra. Ook de Hilversumse hoofdrolspelers wethouder Jesse Flink en burgemeester J. G. Kraaijeveld-Wouters werden vanaf hun aankomst belaagd, en zelfs argeloze bezoekers werden nadrukkelijk gevolgd. Voor de bezoekers aan een rondgang langs de woonpaleisjes konden beginnen, werden zij opgevangen in een feesttent, waar behalve muziek ook een drankje en een. koud buffet werd opgediend. Iedereen die de tent binnen ging, werd geacht het gastboek te tekenen.  Sommigen kwamen er te laat achter dat zij daarmee tevens steun betuigden aan een petitie met het verzoek het kamp te laten voortbestaan. De ontwikkelingen in Huizen waren vooral onder de vele raadsleden onderwerp van gesprek. "Als je dit ziet begrijp je dat die mensen hier niet weg willen. Wij worden geacht acht wagens op te vangen in het bestemmingsplan Ter Sype. Als je het mij vraagt, komen die acht wagens daar nooit, net zo min als het hele bestemmingsplan trouwens", voorspelde het Loosdrechtse D66-raadslid C .Vuister. Binnen de Hilversumse gemeenteraad klinken soortgelijke geluiden.. VVD-woordvoerder Henk Mreijen:. "Ik denk dat we maar eens met z'n allen om de tafel moeten gaan zitten om het uit te praten. De tijd dat de overheid met geweld optrad om woonwagenkampen te ontruimen, ligt toch ver achter ons." Jesse Flink, fors in de rug gesteund door in elk geval zijn eigen partij (PvdA), liet zich niet tot uitspraken verleiden. Wel beloofde hij Lenie Terpstra de gemeentelijke bijdrage aan de open dag te verhogen van 250 tot 400 gulden. "Woensdag praten we er in de raadscommissie verder over. Niet over jullie verzoek het kamp te kopen. Dat staat niet op de agenda. Daar heb je een brief over gehad." 

Dinsdag 17 september Vergadering raadscommissie voor stadsheer gemeente Hilversum
Deconcentratie regionaal woonwagencentrum Egelshoek
Burgemeester en wethouders zijn voornemens de raad voor te stellen het raadsbesluit van 13 december 1995 betreffende deconcentratie van het voormalig woonwagencentrum De Egelshoek en kredietverlening hiertoe te wijzigen (gedeeltelijk in te trekken) en in te stemmen met het gewijzigde plan 'vereffeningsplan deconcentratie regionaal woonwagencentrurn De Egelshoek'  en hiertoe een krediet te verlenen van f 6.797.800,-.
ADVIES COMMISSIE: akkoord: CDA, PvdA, D66 voorbehoud: GrLi, LH, VVD
Inspreker de heer de Booij leest de reaktie voor die integraal achter dit verslag is gehecht. Inspreekster mevrouw Terpstra herinnert de aanwezige fracties aan hun doelstellingen en uitgangspunten: VVD, die toch uitgaat van het vrijheidsbeginsel voor iedereen. CDA, dat het gezin als hoeksteen van de samenleving beschouwt en nu akkoord zou willen gaan met het uit elkaar laten vallen van families op Egelshoek: PvdA, die ervoor pleit dat bewoners van een saneringswijk het eerste recht hebben op terugkeer aldaar. De Egelshoekers willen dat hun kamp t.z.t. heropgericht wordt, waarbij de huidige bewoners er als eersten kunnen terugkeren. GrLi, dat niet nakomt wat het beloofde: opkomen voor minderheden en verdrukten. LH, dat gezien zijn naam zou moeten kiezen voor het leefbaar houden van de situatie van de woonwagenbewoners. D66, de partij die vindingrijk en vernieuwend zou zijn, maar niet in staat lijkt de voortdenderende trein van de afbraak van Egelshoek te stoppen. Mevrouw Terpstra wijst er op dat de gemeente met de voortzetting van de huidige plannen bezig is vele gezinnen kapot te maken. Hoewel de bewoners volgens dit beleid hun woonplek zouden moeten verlaten gelden voor hen niet de voordelen die bewoners in stadsvernieuwingsgebieden hebben. Zij kunnen immers in principe later terugkeren naar hun eigen plek. De woonwagenbewoners dreigt de verstrooiing over de regio. (...) Gedwongen verplaatsingen zijn wat mij betreft op dit moment niet aan de orde', aldus de voorzitter. Wethouder Wolf zegt de vernieling van de pomp t.b.v. de bronbemaling sterk te betreuren. Hierdoor is belangrijke financiële en materiële schade ontstaan. De heer Gerritsen (moet zijn Gerrits, bewoner van de Egelshoek)  zegt van plan te zijn een rechtszaak over dit punt aan te spannen.
Commissie, 2e termijn CDA blijft bij het standpunt dat het besluit tot deconcentratie al genomen is en dat er geen aanleiding bestaat dit te herzien. De fractie heeft vertrouwen in het voorstel, dat alle kansen biedt om tot een goede uitwerking te komen. LH heeft twijfels over uitvoering binnen 7 jaar en over de open einden en de invulling van de ongebruikelijke omstandigheden die kostenverhogend zouden kunnen werken. De fractie vraagt naar de mogelijkheid om Egelshoek na sanering en aanpassing in een afgeslankte vorm te laten voortbestaan en wijst op het gewijzigde rijksbeleid. VVD maakt de voorzitter een compliment voor diens verhelderende betoog en de wijze waarop hij de moeilijke materie wist uit te leggen. De fractie is verheugd dat is uitgesproken dat gedwongen verplaatsingen niet (langer) aan de orde zijn. Het idee van LH zou wellicht een nader onderzoek waard zijn. PvdA kan zich vinden in de uitleg en de inhoud van het voorstel. Wel moet, op basis van alle beschikbare gegevens, overleg plaatsvinden met de wethouder over hoe de verdere invulling gestalte krijgt. De fractie wil niet uitgaan van de mogelijkheid dat een deel van de wagens op Egelshoek zou kunnen blijven staan of daar later weer terug zou kunnen komen. D66 hecht ook zeer aan overleg tussen de beleidsmakers en de woonwagenbewoners. Het is een goede zaak dat Hilversum het voortouw neemt. De fractie heeft alle vertrouwen in de aanpak van de wethouder. PvdA stelt dat uit de discussie is gebleken dat alle fracties willen dat er goed overleg komt en dat fatsoen en menselijkheid bij de verdere afwikkelingen voorop moeten staan. Alle betrokken partijen moeten elkaar nu ruimte voor onderhandelingen bieden als beste voorwaarde om tot een goed eindresultaat te komen. De voorzitter stelt dat het instandhouden van Egelshoek (of een gedeelte daarvan) als woonwagencentrum zeer veel meer zal kosten dan de begroting van het voorliggende voorstel aangeeft.  De suggestie van Leefbaar Hilversum neemt hij derhalve voor kennisgeving aan. Ook dit is op dit moment niet aan de orde. De knelpuntenanalyse toonde onverhuld aan dat deconcentratie de enige oplossing is voor de problemen. Het voorstel van de bewoners om de grond zelf te kopen, het kamp te laten voortbestaan en door de bewoners te laten beheren is niet mogelijk vanwege de kosten en de verantwoordelijkheden.

Dinsdag 17 september Artikel in Gooi- en Eemlander: Opsplitsen Egelshoek valt slecht in Huizen
De complete Huizer raad trok  gisteren aan de noodrem over het opsplitsen van het woonwagenkamp Egelshoek. Het college trok het agendapunt in toen bleek dat alle fracties ernstige bedenkingen hadden tegen de deconcentratie, die neerkomt op een spreiding van de bewoners over elf regiogemeenten.

Woensdag 9 oktober Raadsvergadering van gemeente Hilversum (Gedeelten uit  de notulen)
VASTSTELLEN GEWIJZIGD VEREFFENINGSPLAN T.B.V. DECONCENTRATIE REGIONAAL WOONWAGENCENTRUM EGELSHOEK
De VOORZITTER verzoekt de op de publieke tribune aanwezige toehoorders rustig te luisteren naar wat door de leden van de raad wordt gezegd.
De heer KREUGEL (Leefbaar Hilversum) verwijst naar de binnenkort door de NCRV uit te zenden televisiedocumentaire "Opgejaagd", betrekking hebbend op de Egelshoek. Hij memoreert dat ingevolge een afspraak d.d. 1967 tussen elf gemeenten, het woonwagencentrum de Egelshoek tot stand kwam en dat in 1974 Hilversum met de vaststelling van het Woonwagenplan 60 standplaatsen kreeg toegewezen, waarvan het er inmiddels 34 heeft gerealiseerd, terwijl er binnenkort nog dertien tot stand zullen komen. In het voorjaar van 1995 heeft de staatssecretaris van VROM de kamercommissie van Binnenlandse Zaken meegedeeld dat opheffing van grote regionale kampen geen doel op zichzelf is en dat er meer ruimte is voor lokaal en regionaal woonwagenbeleid.
In het jaar 1995 is naar sprekers mening nogal opgejaagd toegewerkt naar het voorstel van B & W dat op 13 december van dat jaar werd behandeld, naar aanleiding waarvan de WO een vraagteken zette bij de realiteitswaarde, terwijl de PvdA-fractie het een dapper voorstel vond, maar ook vraagtekens zette bij de uitvoering ervan. Volledig te goeder trouw ging de wethouder ervan uit dat het "ze zullen me er moeten afslepen" in de praktijk wel zou meevallen als de betrokkenen informeel zouden worden geïnformeerd over potentiële woonwagenlocaties. De WO stelde toen dat de tijdsplanning geen reden behoeft te zijn voor gedwongen verplaatsing en dat, voordat van inschakeling van de ME sprake zou zijn, dat eerst zou moeten worden voorgelegd aan de commissie. De fractie van Leefbaar Hilversum toonde haar scepsis, terwijl de PvdA-fractie wethouder Flink tenslotte veel sterkte wenste. Hierna kwam de publiciteit over bewoners van de Egelshoek die niet willen wijken, geen gehoor vinden bij de wethouder en een kantoorpandje dichtspijkeren. De term "gestapo-methode" viel. Er had kunnen worden gereageerd op een knelpuntenanalyse, maar geconstateerd werd alleen dat er hoe dan ook sprake zou zijn van een nadelig financieel resultaat. Spreker is van mening dat zo langzamerhand moet worden voorbij gegaan aan het financiële aspect en dat een menselijker voorstel moet worden opgesteld. Leefbaar Hilversum is in principe akkoord gegaan met deconcentratie per 1 januari 1998, maar gelet op de wijzigingen waarvan sindsdien sprake was en het voortschrijdend inzicht sinds 13 december 1995 -bij tijd en wijle is wethouder Flink onder grote druk gezet- is ze van standpunt veranderd. Spreker wijst erop dat er mensen in het geding zijn die op de Egelshoek willen blijven wonen. De titel "Opgejaagd" van de NCRV-documentaire is juist. Gezien alle stukken die in een groot aantal jaren aan de orde zijn geweest, moeten de betrokkenen heel vaak een gevoel van onzekerheid hebben gehad. Het is de taak van de raad te zorgen voor heldere en evenwichtige besluitvorming, opdat ook de op de Egelshoek wonende burgers vertrouwen houden in het bestuurlijk apparaat en zich veilig en geborgen kunnen voelen. Technisch is dat mogelijk. De Egelshoekers kan de zekerheid worden gegeven dat wordt afgezien van de na de realisering van standplaatsen aan de Erfgooiersstraat en in Loosdrecht nog te realiseren 20 standplaatsen en dat op de Egelshoek bijvoorbeeld 25 standplaatsen in stand kunnen blijven, waar degenen die daar willen blijven ongestoord verder kunnen leven. Dit moet snel in kaart worden gebracht, waarbij ambtelijke of financiële stukken niet doorslaggevend zijn, omdat het om mensen gaat.
De heer HASELAGER (PvdA) stelt voorop dat de PvdA-fractie in december 1995 akkoord is gegaan met het uitvoeringsplan om de Egelshoek als woonwagencentrum af te bouwen. Dat plan was een uitwerking van het rijks- en provinciaal beleid en het gemeenschappelijk beleid van de betrokken gemeenten, met een geschiedenis van vele jaren. De uitvoering van dit beleid lag toen al jaren stil, wat voor iedere betrokkene bij de Egelshoek onacceptabel was en leidde tot besluiteloosheid en frustratie. Met het voorliggende voorstel trekt de gemeente de uitvoering van de afbouw naar zich toe, wat ambitieus en dapper is, maar ook zeer noodzakelijk. Het is zaak onder eigen regie in samenwerking met de bewoners te komen tot een goede afbouwregeling. Na aanvaarding van dit voorstel, dat als een onderhandelingsstuk moet worden gezien, kan de gemeente starten met de onderhandelingen met de bewoners. Spreker heeft de indruk dat de gemeente en de bewoners tot nu toe nooit op een goede manier om de tafel hebben gezeten, terwijl dat toch buitengewoon nodig is, wil men tot een goede afbouw van dit woonwagenkamp komen. In de commissie is door de wethouder toegezegd dat gedwongen verplaatsingen niet aan de orde zijn en dat er een fatsoenlijk afbouwproces komt, met een planning die een termijn van zeven à tien jaar kan beslaan. Daarmee zal voor de onderhandelingen het mes van tafel zijn. De aan de onderhandelingstafel zittende wethouder heeft geen verborgen agenda's. De vraag rijst wie de regie zal voeren als Hilversum daartoe niet het initiatief neemt en op welke manier de afbouw van het woonwagencentrum in dat geval zal worden uitgevoerd. Ook is het de vraag wie dan het beheer en de bodemsanering ter hand zal nemen.
De heer POLDERMAN (VVD) herinnert eraan dat de VVD-fractie in december 1995 heeft laten blijken te twijfelen aan de realiseerbaarheid van het toen voorliggende voorstel. Ze heeft dat voorstel gesteund, waarbij het één belangrijke voorwaarde heeft gesteld. De essentie van dit aangepaste voorstel is dat de termijn voor volledige afbouw tot zeven jaar is verlengd. Verder bevat het een regeling voor de afkoop door de overige deelnemende gemeenten van de financiële risico's. Sprekers fractie twijfelt nog steeds aan de realiseerbaarheid van de deconcentratie en staat daar niet meer alleen in. Verder heeft ze moeite met de financiële regeling. Het allerbelangrijkste is voor haar dat er sprake moet zijn van fatsoenlijke en menselijke behandeling van de bewoners van de Egelshoek. Omdat er verwarring is ontstaan over de toezegging die de wethouder in de commissie heeft gedaan en omdat in een vertrouwelijk stuk inzake indicatieve planning een bepaalde opmerking staat, dient spreker de volgende motie in. "De raad van de gemeente Hilversum in vergadering bijeen op 9 oktober 1996, gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 24 september 1996, gemeenteblad I 1996 nr.173, overwegende dat de bewoners van het regionaal woonwagencentrum de Egelshoek al zeer vele jaren in onzekerheid verkeren over de uitvoering van het deconcentratiebeleid; dat er bij voortduring locaties voor kleine kampjes zijn vastgesteld, waarvan er meerdere niet tot uitvoering zijn gekomen; dat er nuanceringen te herkennen vallen in het van rijkswege vastgestelde beleid; dat de huidige bewoners van het centrum tenminste één zekerheid geboden moet worden, spreekt als zijn oordeel uit dat de huidige bewoners van het regionaal woonwagencentrum de Egelshoek in geen geval gedwongen verplaatst zullen worden en gaat over tot de orde van de dag." Spreker legt er de nadruk op dat het in deze motie gaat om de huidige bewoners. (...)
De heer FLINK (wethouder) vindt het niet erg zinvol de hele geschiedenis van het voorliggende vraagstuk op te sommen: dat is in 1995 en ook in de laatstgehouden commissievergadering gebeurd. De heer Kreugel heeft terecht het woord "opgejaagd" gebruikt. De ondertitel kan "permanente onzekerheid" zijn. Gezien het zich voortdurend wijzigende beleid van rijks-, provincie- en gemeentezijde dat tot deze aanduidingen heeft geleid, wil het college in het licht van de mogelijkheden die zich voordoen in ieder geval een eind maken aan de slepende onzekerheid op dit gebied en aan het gesjouw met mensen zonder te weten waarheen je onderweg bent. Spreker stelt vast dat het woonwagenkamp is opgeheven, althans formeel niet meer bestaat, maar dat men in de afgelopen zeven à acht jaar heeft verzuimd de opheffing daadwerkelijk te effectueren. De heer Boersma heeft terecht opgemerkt dat je bij de uitvoering van het beleid moet blijven nadenken. Sinds december 1995 is er in essentie niets veranderd aan de gronden waarop toen werd besloten de opheffing van de Egelshoek daadwerkelijk handen en voeten te gaan geven. Wél is er aan de vorm iets veranderd. Toen werd nog gedacht aan een constructie van een centrumgemeente en verdeelde verantwoordelijkheden in de regio, maar daarvan zijn B & W vrij snel teruggekomen. Op aandrang van regiogemeenten is hierin verandering gebracht: het wordt hen mogelijk gemaakt via een afkoopsom ineens ontslagen te worden van hun verplichtingen ten aanzien van het beheer van het centrum en de effectuering van de opheffing ervan. De afkoopsom ontheft deze gemeenten niet van hun verplichtingen voortvloeiend uit het realiseren van standplaatsen ingevolge het provinciaal woonwagen-plan, noch van hun aansprakelijkheid als het gaat om bodemsanering. Het is volstrekt onzinnig ook maar de suggestie te wekken dat de gemeente anders zou kunnen handelen dan op een menselijke, menswaardige, zorgvuldige en open wijze, gebaseerd op respect en overleg over en weer. Hilversum vindt de gedachte aan een afkoopregeling met name interessant omdat daarmee de mogelijkheid wordt geopend om zelf inhoud te geven aan het begrip "menselijkheid", opdat dit niet als een gebureaucratiseerd woord ergens in de lucht blijft hangen in de betekenis van "voldoen aan de formele eisen van fatsoen". Aldus kan Hilversum zelf sturen, termijnen vaststellen en overleg aangaan, zonder steeds het gehele gremium in de regio aan tafel te behoeven halen en zonder dat het nodig is per muizenstapje alle raden in de regio te laten goedkeuren waarmee Hilversum bezig is. Men zal zich kunnen voorstellen -spreker wijst op de gang van zaken in het verleden - dat het een veelvoud van zeven jaar zal kosten als die weg wél zou moeten worden gevolgd" In de financiële opstelling onder dit verhaal is alles verwerkt wat zich mogelijkerwijs ooit aan financiële consequenties zal kunnen voordoen. Op het bedrag dat zo is ontstaan, is de regionale verdeelsleutel losgelaten. Spreker vertrouwt erop dat het karwei daarmee kan worden geklaard. Als zou blijken dat er minder nodig is, zal het overschot worden verrekend met de gemeenten die hebben bijgedragen" Tot op heden heeft alleen de gemeente Laren in de vorm van een raadsbesluit laten weten dat ze niet met dit voorstel uit de voeten kan. In Huizen is de besluitvorming hierover aangehouden, vermoedelijk omdat men daar afwacht wat Hilversum doet. Om Laren te dwingen aan de afkoopregeling deel te nemen, kan de provincie gebruik maken van haar aanwijzingsbevoegdheid. Wil de provincie geen gebruik maken van deze bevoegdheid, dan vervalt voor Laren de afkoopregeling en herleeft voor Laren de regeling die tot nu toe vigeert: dan zal Laren via de begroting van de GSD jaarlijks een rekening worden gepresenteerd voor het beheer van het kamp. De opmerking dat willekeurig welke deelnemende gemeente dit besluit kan torpederen, is dus niet juist. In november a.s. zal in Hilversum worden overgegaan tot het aanleggen van een locatie. Ook in de regio bestaan plannen hiervoor. Inderdaad zitten hier veel haken en ogen aan. Op het moment dat de besluitvorming in de regio rond is, zal met de provincie worden gesproken over de vraag op welke plek(ken) de resttaakstelling van de gemeente Hilversum kan worden geëffectueerd, want als de provincie de gemeente hierbij niet terzijde staat, houdt alles op, dan kunnen er geen alternatieve locaties worden ontwikkeld en wordt verplaatsing onmogelijk. Spreker gaat ervan uit dat met de provincie zal worden gesproken op basis van een lijst waarover al eerder met de provincie is gediscussieerd en dat zal blijken dat locaties die tot op heden wellicht niet de voorkeur van de provincie hadden, alsnog bespreekbaar worden. Hij herinnert eraan dat de provincie aanvankelijk ook de locatie aan de Erfgooiersstraat had weggestreept. Met de opmerking dat er voor de deconcentratie geen draagvlak is onder de woonwagenbewoners, trapt men een open deur in. Iemand die als raadslid uitsluitend dingen wil doen die draagvlak bij de bevolking genereren, heeft een heel moeilijk vak, omdat hij zijn eigen opvattingen dan vaak zal moeten wegcijferen. Spreker constateert dat het soms, hoe ellendig ook, noodzakelijk is besluiten te nemen zonder de zekerheid dat ze een draagvlak bij de bevolking hebben. Hij is het oneens met de uitspraak dat vrijwillige deconcentratie uitgesloten is. Zijns inziens heeft het verkrijgen van draagvlak in dit geval heel veel te maken met de kwaliteit die de gemeente aanbiedt, in verband waarmee de gemeente in de slag moet met onder andere de provincie. Verder moeten de sinds december 1995 in de tafel gestoken messen op een fatsoenlijke manier daaruit verdwijnen, opdat met de woonwagenbewoners een open gesprek mogelijk is over de vraag hoe het besluit van de raad kan worden geëffectueerd. Terecht heeft de heer Boersma een vergelijking getrokken met de stadsvernieuwing, in het kader waarvan soms met een enkel individu geen overeenstemming wordt bereikt en wel eens een bepaalde vorm van dwang moet worden toegepast om te voorkomen dat het stadsvernieuwingsproces tot stilstand wordt gebracht. Bij de deconcentratie van het woonwagencentrum wordt op overeenkomstige manier ingegrepen in de persoonlijke levenssfeer van mensen als bij de stadsvernieuwing. Spreker vindt het volstrekt begrijpelijk dat mensen daarop heftig reageren. Discussies hierover in het kader van de stadsvernieuwing gaan echter met minder gevoeligheden gepaard als dan wanneer het over de Egelshoek gaat: dan is die gevoeligheid niet onder alle omstandigheden geloofwaardig. Spreker heeft geen behoefte aan aanvaarding van de door de VVD-fractie ingediende motie, noch aan gedwongen verplaatsing. De raad mag hem opdragen alles in het werk te stellen om te voorkomen dat het ooit zo ver moet komen dat naar dat middel moet worden gegrepen. Deze opdracht zal hij buitengewoon serieus opvatten. In het verlengde daarvan durft hij de stelling te betrekken dat gedwongen verplaatsing helemaal niet aan de orde is, nu niet en ook over vijf jaar niet.
De VOORZITTER onderbreekt het betoog van de heer Flink om toehoorders op de publieke tribune tot stilte te manen.
De heer FLINK (wethouder) herhaalt dat gedwongen verplaatsing wat hem betreft niet aan de orde is, hetgeen hij in de commissie stadsbeheer al heeft toegezegd. Hij denkt hiermee de twijfel te hebben weggenomen die voor de heer Polderman reden was diens motie in te dienen, waarin de derde overweging een onjuiste constatering is, omdat het rijksbeleid van dit moment voor de casus waarover het nu gaat geen verschil maakt. Hierover is in november en december 1995 zeer uitvoerig gesproken. Het fatsoenlijk afbouwen staat centraal bij wat de gemeente nu te doen staat. Daarbij heeft het te voeren overleg, gekoppeld aan het aanbieden van kwalitatief volwaardige en hoogwaardige alternatieve plekken, een sleutelrol. Het college handelt vanuit de zekerheid dat het in december 1995 het juiste pad heeft ingeslagen. (...)
De heer FLINK (wethouder) vestigt er evenals de heer Schouten de aandacht op dat het nu een uitwerkingsvoorstel betreft. Als dit zou worden verworpen, blijft in formele zin het in december 1995 genomen besluit geldig, wat niet wegneemt dat dan in de praktijk zal worden teruggevallen op de periode daarvoor, omdat deze uitwerking de enige zinvolle manier is om het besluit d.d. december 1995 uit te voeren. Spreker heeft niet willen voorbijgaan aan de wens van de fracties nogmaals ten principale over het onderwerp van gedachten te wisselen, maar ziet zelf geen aanleiding om het standpunt dat hij in december 1995 heeft ingenomen te verlaten. Spreker stelt voor uit de door de heer Polderman aangeduide zin in het verslag van de vergadering van de commissie Stadsbeheer de woorden "op dit moment" te schrappen. Hij heeft in die vergadering gezegd: "Gedwongen verplaatsing is niet aan de orde." Verder zegt hij toe dat hij een aantal keren per jaar de voortgang van dit beleid zal terugkoppelen naar de commissie Stadsbeheer, niet alleen om het de commissie mogelijk te maken de vinger aan de pols te houden, bij te sturen en zelfs zaken naar de raad te leiden, maar ook omdat hij er zelf behoefte aan heeft ifl het naar verwachting zeer lastige uitvoeringstraject de steun van de commissie te blijven houden. Voorts wil hij de in het besluit onder 3.A staande voorwaarde uit het besluit schrappen. De planninglijst waarover de heer Polderman sprak, is bij dezen van tafel: die kan in de papierversnipperaar. Spreker is het met de heer Haselager eens dat een fatsoenlijke planning pas mogelijk is als na een dialoog duidelijk is met welke materie aan de uitvoering kan worden begonnen. In november a.s. zal tijdens een grote overlegavond worden geprobeerd te komen tot informatie-uitwisseling. Daarna zal het ongetwijfeld nodig zijn in bilateraal of collectief overleg tot nadere uitwerking te komen. Niet ter discussie staat de effectuering van de opheffing van de Egelshoek. De intentie die uit de VVD-motie spreekt, is en wordt volledig door het college overgenomen. Niettemin moet spreker aanvaarding van de motie ontraden. Hij gaat ervan uit dat de motie alleen waarde heeft als uitspraak van het gevoelen van de raad over gedwongen verplaatsing en acht het mogelijk dat ter tafel houden van de motie de indruk oproept dat er twijfel bestaat over de intentie van B & W. Hij ontraadt aanvaarding ervan. Het lijkt hem de beste weg af te spreken dat, als onverhoopt ooit helaas de conclusie moet worden getrokken dat handhaven onvermijdelijk is, niet tot handhaven wordt overgegaan voordat de raad daarmee heeft ingestemd.
De heer POLDERMAN stelt gehoord het antwoord van wethouder Flink vast dat gedwongen verplaatsingen niet aan de orde zijn. Vanavond heeft de wethouder dit namens het college gezegd, terwijl hij in de commissie stelde dat, wat hem betreft, gedwongen verplaatsingen niet aan de orde zijn. Ook omdat het op een uitvoering op zeer lange termijn gaat, is het van belang dat deze uitspraak namens het college is gedaan. Spreker stelt vast dat het door hem aangehaalde stuk waarin de term "gedwongen verplaatsing" voorkomt geen onderdeel uitmaakt van de plannen waarom het nu gaat. Verder is namens het college toegezegd dat over eventuele gedwongen verplaatsing met inschakeling van de ME eerst in de commissies zal worden gesproken. Spreker concludeert dat de door hem ingediende motie overbodig is geworden.
Zonder hoofdelijke stemming wordt conform het voorstel van burgemeester en wethouders besloten, onder aantekening dat de fracties van Leefbaar Hilversum en Hilversum 2000 willen worden geacht tegen te hebben gestemd.

( De angst bij de woonwagenbewoners was tijdens de vergadering was tot het uiterste gespannen. Men vreesde een slechte afloop van het debat. Zo hadden bewoners de brandspuit al in gereedheid gebracht om de zaal nat te spuiten als de vergadering de motie van de VVD had verworpen. Gelukkig werd net op tijd de motie ingetrokken en verzekerde wethouder Flink dat er geen gedwongen verplaatsing zou plaats vinden)

Donderdag 10 oktober  Artikel in Gooi- en Eemlander  Bewoners Egelshoek vrezen toch ontruiming (Marit Versteeg)
Woonwagenbewoners van Egelshoek hebben nog steeds de stellige overtuiging dat de gemeente Hilversum op termijn, zal overgaan tot gedwongen verhuizingen naar andere kampen in de regio, en dat de gemeente eventueel de ME zal inzetten als de bewoners het kamp niet uit vrije wil verlaten.
De bewoners van het woonwagenkamp waren gisteravond weer in groten getale naar de publieke tribune in het Hilversumse raadhuis gekomen, waar werd gesproken over het vereffeningsplan Egelshoek. Dit plan houdt in dat de overige regio-gemeenten de financiële risico's van de deconcentratie afkopen van Hilversum. Hilversum zal er dan vervolgens voor zorgen dat de deconcentratie wordt afgewikkeld en bepaalt in overleg met de bewoners wie waarheen in de regio verhuist. Het plan werd aangenomen. Alleen Leefbaar Hilversum en Hilversum 2000 stemden tegen. Dat gebeurde na de toezegging van de wethouder dat vertrouwelijke stukken over de tijdsplanning, waarin de term gedwongen verplaatsing wordt opgenomen, zullen vervallen. Flink zegde toe dat de raad in commissieverband steeds op de hoogte zal worden gehouden van het deconcentratieplan. Mocht er uiteindelijk toch geen overeenstemming worden bereikt met de bewoners over hun verplaatsing, dan zal de wethouder de raadscommissie informeren alvorens tot eventuele ontruiming over te gaan. "Dan krijgen we dus alsnog de ME op de stoep", concludeerde L. Terpstra namens de bewoners. "Het is allemaal vuile vriendjespolitiek", zei ze, nadat de VVD de motie had ingetrokken .

Dinsdag 15 oktober NCRV Documentaire: Een opgejaagde wethouder
 'Qpgejaagd', documentaire van Dymph Dieben in de NCRV - televisieserie Dokument, een impressie van de commotie die onder bewoners van woonwagenkamp De Egelshoek, onder de rook van Hilversum, is ontstaan over de nakende opheffing van het kamp. Al 22 jaar hangt de beslissing tot opheffing van het kamp hen als het zwaard van Damocles boven het hoofd.1n 1975 werd 'reïntegratie' van woonwagenkampbewoners in de maatschappij uitgangspunt voor het landelijk beleid. Waren ze begin jaren zestig in grote kampen neergezet, tien jaar later vond de landelijke politiek dat ze niet langer op afgelegen plekken buiten de woonplaatsen moesten staan, maar midden tussen de burgers in kleine kampen met 8 tot 10 wagens. De bewoners van De Egelshoek 36 wagens met in totaal 91 bewoners) willen helemaal niet integreren ('ze motten ons met rust laten'), een standpunt dat zij jaren luid en duidelijk verkondigen. Om de politieke en publieke opinie te beïnvloeden organiseerden bewoners onder leiding  van mevrouw Lenie Terpstra op 14 september jl een open dag. Dymph Dieben filmde de Hilversumse burgers zich vergaapten aan de weelderige interieurs van diverse wagens ('wat heeft u het spic en span'). Hilversums burgemeester mevrouw Kraayeveld-Wouters en wethouder Jesse Flink van Volkshuisvesting kwamen ook reuze-informeel op bezoek. Wat uit de documentaire niet duidelijk wordt, is of de bewoners met dit initiatief nog wel enige kans maken op een ongedaan maken van de gemeentelijke plannen. Daarom wethouder Flink (PvdA) telefonisch aan de tand gevoeld. 'Het plan om kamp Egelshoek op te splitsen in kleinere kampjes is goedgekeurd door de Commissie Stads beheer. Woensdag 9 oktober zal over het raadsvoorstel een besluit worden genomen door de gemeenteraad. Ik denk dat we dat er wel doortrekken.' Al in november vorig jaar is trouwens de beslissing genomen door te gaan met het deconcentratiebeleid, volgens Flink, 'en nu wordt ineens iedereen wakker over Egelshoek. ' Waarom moet De Egelshoek nou eigenlijk weg? Flink: 'Niet omdat de gemeente op die plek wil bouwen, zoals het gerucht gaat. We willen wellicht ooit iets met het vliegveld Hilversum, waar het kamp naast ligt. Nee, integratie is een overweging en het kamp ligt op vervuilde grond. Deels de schuld van de woonwagenbewoners, die er autosloperijen zetten, maar ook onze schuld, want het is gebouwd op vervuilde grond. Tenslotte kost de beheersbaarheid van het kamp teveel geld, er loopt permanent een wijkagent rond, voor 91 bewoners!' En als het raadsvoorstel 9 oktober niet wordt aangenomen? Flink: 'Dan lever ik m'n portefeuille in. Ik heb m'n nek zo ver uitgestoken, ik kan hem nou niet meer terugtrekken. ' (ldb)  Ned 1,22.48·23.29 uur

Dinsdag 15 oktober Brief van Dick Versteeg
Beste Tom, Genoten van de zojuist uitgezonden NCRV-documentaire. Wat een fantastische mensen, die Egelshoekbewoners! Lenie Terpstra is in mijn optiek het prototype van een perfecte volksvertegenwoordigster. Maar hoe triest was het optreden van deze treurige wethouder! Eerst mooi-weer spelend in z'n raadhuisje en later luidkeels-door-de-mand-vallend door zijn optreden op het kamp ('redelijk aangeveegd en schoon', brrrr.) Ik zat mij tijdens het kijken af te vragen hoe het zou zijn geweest als de Baarnse KZ-zaak destijds op deze wijze door een tv-ploeg zou zijn gevolgd. Is er er die zin dan toch iets veranderd? Hartelijke groeten Dick.

Donderdag 7 november Artikel in Gooi en Eembode; Dreiging gedwongen verplaatsing moet van tafel Wagenbewoners praten niet met gemeente (Martin Vlaanderen)
De bewoners van woonwagencentrum. De Egelshoek eisen van de gemeente Hilversum de schriftelijke toezegging dat gedwongen verplaatsing niet aan de orde is. Geeft de gemeente die garantie niet, dan willen zij niet meer overleggen. Het gisteravond geplande overleg over plannen,  procedures en garanties ging niet door. Er kwam slechts één bewoner opdagen, en wel om een specifieke zaak te bespreken. Wethouder J. Flink kreeg van een bewonersdelegatie een brief met bovengenoemde eis overhandigd, waarop men weer vertrok. De vraag is nu wat de gemeente gaat doen. De eis van de bewoners komt niet onverwacht. Een aantal weken geleden berichtte deze krant dat wethouder J. Flink keihard nee zei, toen hem tijdens de raadscommissie voor woonwagenzaken expliciet om bovengenoemde garantie werd gevraagd. Toch zal de gemeente het mes van tafel halen. Immers voor de deconcentratie staat een periode van zeven jaar. En een uitloop van drie, vier jaar wordt niet als echt problematisch gezien, als de bewoners uiteindelijk kunnen instemmen met de gemeentelijke voorstellen voor andere lokaties. Egelshoekbewoner Hannes Gerrits gisteravond: "Vanaf 1968 zijn we al bezig. Nooit zijn we ergens in gekend. En nu het zwaard van Damocles ons hoofd hangt, mogen we meepraten of we rozen of lelies op ons graf willen." En hij en enkele andere bewoners vertrekken. De gemeente wil daarentegen echt alles uit de kast halen om met de wagenbewoners op één lijn te komen. Dat wilde de gemeente gisteren ook nog eens benadrukken. Gegarandeerd worden een mooie en ruime lokatie, een goede financiële afwikkeling alsmede het respecteren van familieverbanden. Hierbij speelt mee dat volgens de gemeente De Egelshoek te klein wordt, omdat volwassen kinderen die nu nog bij hun ouders wonen een eigen wagen willen hebben. Dat kan niet op De Egelshoek. Flink is ervan overtuigd dat partijen het eens worden over de 'door het rijk opgelegde' deconcentratie. Er gaat een brief naar de bewoners waarin volgens Flink komt te staan; dat de wagenbewoners geen gedwongen verplaatsing  hoeven te vrezen, zolang ze met hem te maken hebben. Flink: "Ik vind dat·mijn beleid failliet is, als de ME er aan te pas moet komen. De gemeenteraad zal mij daartoe niet dwingen, en ik zal me er niet toelaten dwingen. Het is dus niet aan de orde. En een ander op mijn plek kan gedwongen verplaatsing pas overwegen als de gemeenteraad daarmee akkoord gaat.

Dinsdag 19 november 1996 NIEUWSBRIEF VLIEGENDE EGEL.
Jaargang 1, nummer 4,
Adres van de redactie: Koningsweg 45, 3743 ET Baarn tel. 035-5412852, fax 035-5415980
 

" ALLES WAT BEWEEGT, DAAR IS MEN BANG VOOR"

                ERINACEUS EUROPEUS VOLATICUS

DE NIEUWSBRIEF HEEFT EEN NIEUWE REDACTIE!
Het is weer een tijdje geleden dat het laatste nummer van de Vliegende Egel is verschenen
(23 juli jl) en toch is er weer heel veel gebeurd in de Hilversumse regio. Maar wij, Vliegende Egels hebben het te druk gehad met ons zelf. Er moest veel voedsel worden vergaard voor de grote reis in het najaar om naar ons overwinteringgebied in Zuid Afrika af te reizen. Inmiddels zijn we in ons stekkie voor de overwintering aangekomen en wel langs de rivier Valsch ten noordoosten van bet plaatsje Hoopstad gelegen in de Oranje Vrijstaat een provincie van Republiek zuid Afrika. Wij zijn van plan om in het voorjaar weer naar ons gebied ten zuiden van het vliegveld Hilversum terug te komen. Om de inwoners van de Gooi- en Vechtstreek toch op de hoogte te houden van de ontwikkelingen betreffende de deportatieplannen van de Egelshoek door de bestuurders van de elf gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek hebben wij een nieuwe redactie gevonden, die de nieuwsbrief gedurende de wintermaanden wil verzorgen. uiteraard blijven wij, Vliegende Egels geheel verantwoordelijk voor de inhoud van de Nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrieven zijn bij de gemeente Hilversum niet in goede aarde gevallen. Wij zijn echter ontsteld over het feit, dat wij anoniem zouden zijn, er stond toch duidelijk een adres bij: tw perceel 1575 , G 0000, Egelshoek 1213 RD Hilversum. Bij het ingangshek van het perceel is vanaf begin juni jl een groene brievenbus geplaatst liet daarop geschreven : redactie Vliegende Egel. Had de gemeente Hilversum een brief naar bovenstaand adres gestuurd, dan hadden ze daarop netjes van de redactie antwoord ontvangen.

DE OPEN· DAG OP DE EGELSHOEK EEN DOORSLAAND SUCCES
In ons laatste nummer kondigden wij al aan dat de Egelshoekers een open dag zouden organiseren. Nou die is er geweest! Het werd een doorslaand succes, ruim.400 belangstellenden, waaronder vele notabelen, strooiden op die bewuste zaterdag 14 september naar het kamp. Geheel de Vliegende Egel waardig, heeft de stichting vliegveld Hilversum een vliegtuigje boven Hilversum laten vliegen liet achter zich aan een spandoek met de letters: :VLIEGVELD WENST EGELSHOEK SUCCES!" Tot diep in de nacht is er feest gevierd. Om reclame te maken voor de dag hebben de Egelshoekers overal posters opgehangen (die helaas steeds weer door de gemeenteambtenaren werden verwijderd) en als klap op de vuurpijl hadden we gratis reclame tijdens het TV programma van de Vara "Spijkers let Koppen". In de recente Gooi en Eemlander van 16/9 was de kop "Flink voor de haaien gegooid in TV programma over Egelshoek". In een grote tent, die speciaal was opgericht voor de open dag konden de bezoekers een hapje en een snapje krijgen en zelfs een dansje wagen onder de vrolijke tonen van het orkest van Kolenboertje en ome Foeke. De kosten zijn grotendeels gedekt door de royale giften zowel in natura als in geld van zowel de bewoners zelf als ook van burgers uit Hilversum, alsmede bedrijven en winkeliers uit Hilversum en omgeving. Er werden aan alle mensen die actief hadden meegewerkt een speldje uitgereikt met een afbeelding van de vliegende egel. Vele bezoekers hebben ook de golfdemonstratie op het naburige weiland van vader en zoon Blauwendraad kunnen bijwonen. Zelfs de burgemeester van Hilversum en haar man kwamen een kijkje nemen. Meneer Kraayeveld sloeg al een aardige bal, evenals wethouder Vos uit Laren, onder het motto "wie golft kan de bal verwachten". Iedereen was onder de indruk van deze open dag, zo iets had men niet verwacht, vooral die raadsleden, die de laatste jaren systematisch door de gemeente Hilversum met onjuiste informatie zijn overstelpt: "criminaliteit, onbeheersbaarheid, vervuiling, ligging buiten de bebouwde kom ". De poster die in de tent hing trok speciaal de aandacht van raadsleden want daarop stond te lezen dat het woongedeelte niet zo ernstig vervuild was, zoals steeds door wethouder Flink voor radio en TV wordt geroepen. De NCRV en VARA waren aanwezig om alles  opnames te maken voor de TV uitzending "opgejaagd" (14/10) en Radio uitzending de Karavaan (18/10). Zo haalde de Open Dag nationale bekendheid.

DE LIJDENSWEG VAN HET BESTUUR VAN DE VERENIGING EGELSHOEKBEWONERS TIJDENS HET BIJWONEN VAN DE VELE COMMISSIE- EN RAADSVERGADERINGEN VAN DE ELF GEMEENTEN
Na het succes van de open dag volgden zware maanden voor het bestuur van de Vereniging Egelshoekersbewoners (VE), die talloze commissie- en raadsvergaderingen van de elf gemeenten in de Gooi- en Vechtstreek hebben bijgewoond, waar de deportatieplannen van de Egelshoek op de agenda prijkten. We laten de elf gemeenten en hun ingenomen standpunten tot nu toe de revue passeren. We beginnen met de vijf gemeenten die hebben ingesteld met het deportatiebeleid.

LOODRECHT
21 augustus 1996: Ondanks het feit dat de burgemeester van Loosdrecht de heer Gieskens op 2 april jl aan de belangenbehartiger van de Egelshoekers nog heeft gezegd : "stop de voortdenderende trein van bet deconcentratiebeleid, waar de wissel verkeerd staat. Laat de Egelshoekers toch zitten waar ze zitten ", heeft de raad van Loosdrecht toch ingestemd met de deportatie van de Egelshoekers. Wel erg ironisch, want zijn gemeenteraad had al op 25 januari beslist dat de Egelshoek zou moeten verdwijnen! Het vlammend protest dat drie leden van het Bestuur hebben gehouden, heeft alleen maar dove oren getroffen. Wel had van der Molen van D66 nog wat pittige opmerkingen richting Hilversum :" Hij zei dat er niet te praten viel met Hilversumse bestuurders op basis van argumenten. Hilversum wil dit kamp weg hebben en wij staan machteloos tegenover bet besluit van Hilversum". Mevrouw Kluit (VVD) deed nog een duit in het zakje door te zeggen : "Ik denk dat er achter de schermen meer gebeurt dan wij weten".

HILVERSUM:
21 augustus 1996: Vergadering raadscommissie Stadsbeheer. Het bestuurslid Lenie Terpstra heeft namens de bewoners gezegd dat de woonwagenbewoners de grond van het kamp willen kopen en het zelf willen beheren. In de Gooi- en Eemlander staat over deze vergadering nog het volgende: "De Hilversumse VVD fractie noemt het een gemiste kans, dat het college van burgemeesters en wethouders geen verzoek tot heroverweging beeft ingediend over het door het rijk bepaalde deconcentratiebeleid van woonwagenkampen. (Over dit zeer belangrijke punt. volgt in de nieuwsbrief nog een analyse onder de titel "De TOMMELcirculaire en wat heeft de gemeente Hilversum daarmee gedaan). 17 september 1996: Vele bewoners van de Egelshoek waren naar de raadszaal van Hilversum getogen voor de Commissie vergadering Welzijn om hun bestuursleden, die wederom een vlammend protest lieten horen, te ondersteunen. uit het verslag van deze vergadering komt een zeer belangrijk punt naar voren. De wethouder Flink zegt dat er een overleg is geweest met de bewoners in een periode (red. 4 oktober 1995), waarin nog geen enkel besluit was genomen. Door het bestuurslid van de Vereniging Egelshoekbewoners, de heer Gerrits, wordt opgemerkt, dat het besluit van deconcentratie toen al vaststond en ook als zodanig werd aangekondigd. De bewoners hebben althans die stellige berinnering. In het verslag van deze 4 oktober 1995 vergadering lezen we namelijk:" De heer Gerrits heeft er bezwaar tegen dat de gemeente gaat bepalen wat voor hem van belang is. Hierop antwoordt wethouder Flink: HET KAMP DEFINITIEF ZAL WORDEN OPGEHEVEN. Dit is de reden waarom de Egelshoekers in de maanden daarna toen de echte raadsbesluiten werden genomen, geen actie hebben ondernomen om hun stem te laten horen, omdat ze dachten dat het zwaard van Damocles toch al was gevallen. Hierdoor verkeerden de raadsleden op hun beurt in de mening, dat de Egelshoekers zich er al bij hadden neergelegd. Pas in het begin van  dit jaar worden de Egelhoekers klaar wakker als ze zien hoe ze door de Gemeente Hilversum zijn misleid.
9 oktober 1996 komt de raadsvergadering, waar maar liefst 27 Egelshoekers op de publieke tribune zitten en tot hun afgrijzen zien hoe de meerderheid van de raad akkoord gaat met de deportatie van de Egelshoek. Het enige lichtpuntje moge zijn geweest, dat de wethouder Flink niet meer in eerste instantie uit mag gaan van gedwongen verplaatsing. Hij moet hier eerst de toestemming voor krijgen van de raad. Over de bestemming van het terrein van Egelshoek, zegt de wethouder Flink in antwoord op een vraag van een raadslid dat er geen bestemming is. Wat dan te zeggen van een rapport dat de gemeente Hilversum heeft laten maken door de firma Pinch en Hit te Utrecht in april van dit jaar met het verzoek om dit binnen een maand klaar te hebben. Op 24 mei verscheen het rapport:" .Vliegveld Hilversum en directe omgeving" in dit rapport wordt voor het terrein van .de Egelshoek een aantal bestemmingen opgesomd, waarbij woningbouw de voorkeur heeft. (12 nov jl heeft het vliegveld Hilversum contract verlenging gekregen van vijf jaar met eventueel nog eens 5 jaar, dan zijn we al weer 10 jaar verder). Bij het plan gebied zijn o.m. het woonwagenkamp Egelshoek ten zuidoosten van het vliegveld en een tweetal kavels ten zuiden van het vliegveld. Het zijn deze twee kavels die de projectontwikkelaar Matser op 11 maart 1996 heeft aangekocht voor de somma van ruim 3 miljoen gulden. Het laat zich raden waarom Matser dit terrein heeft aangekocht! Heel merkwaardig is dat dit rapport niet op tafel is verschenen bij alle commissie- en raadsvergaderingen in de afgelopen tijd. Het bestuur van de Vereniging Egelshoeksbewoners heeft dit rapport vermenigvuldigd en aan de 200 raadsleden van de Gooi- en Vechtstreek persoonlijk toegestuurd en zelfs bij een aantal raadsleden thuis bezorgd. Het bleek dat zij niet op de hoogte waren van dit rapport!
10 oktober 1996:Onder voorzitterschap van wethouder Flink wordt de STUG bijeengeroepen en worden de gelederen weer gesloten en wordt besloten om stug door te gaan liet de ingeslagen weg.
6 november 1996:De bewoners van de Egelsboek worden door de gemeente uitgenodigd om te praten over hun toekomst. Het gehele bestuur is naar deze bijeenkomst gegaan om een op perkament in fraaie letters geschreven tekst aan wethouder Flink aan te bieden.
"Aan de gemeente Hilversum De leden van de Vereniging Egelshoekbewoners in vergadering bijeen op vrijdag 18 oktober 1996, hebben met algemene stemmen besloten om het overleg met de gemeente Hilversum, inzake het deconcentratiebeleid op te schorten tot het moment dat de Vereniging Egelshoekbewoners een schrijven van de gemeente Hilversum ontvangt, waarin staat dat de gemeente Hilversum ons NOOIT gedwongen zal verplaatsen". Het bestuur heeft de wethouder Flink medegedeeld, dat de bewoners van de Egelshoek deze bijeenkomst niet zagen zitten. Het graf was gegraven, de kist liet zes planken gemaakt, alleen mogen ze nog kiezen of ze lelies of rozen op hun graf willen hebben.
15 november schrijft wethouder een brief, geeft exact weer hoe de wethouder Flink de toekomst ziet. De zinsnede: "dat gedwongen verplaatsing niet aan de orde is en wat ons betreft VOORLOPIG ook niet aan de orde komt". Onder het motto wie zoet is krijgt lekkers....
Aan het eind van de brief komt ook nog een veel betekende zin voor: " Als u het overleg met de gemeente uit de weg gaat, dwingt u ons het zojuist genoemde deconcentratiebeleid zonder U  te formuleren, hetgeen wij bijzonder spijtig vinden". Daarbij te bedenken dat alle plannen van dit deconcentratiebeleid in de laatste 22 jaar binnenkamers zijn uitgebroed zonder in te gaan op de wensen en de belangen van de Egelshoekers. De brief ademt : als het niet goedschiks gaat dan maar de ME.
We willen toch de wethouder er aan herinneren wat er in 1986 allemaal is gebeurd toen de ME met 140 ME's een inval deed op de koffie kwam. De toenmalige gedeputeerde van de provincie Noord Holland de heer Korver heeft de gemeente Hilversum de suggestie heeft gedaan om de ME er dan maar op af te sturen. Na de inval heeft hij zijn spijt betuigt en gezegd dat hij de geldverslindende operatie (1 1/2 miljoen gulden) nooit had moeten goed keuren. Een gewaarschuwd mens telt voor twee meneer Flink!

NAARDEN
11 september 1996 vergadert de commissie WHV. De leden gaan akkoord met het deconcentratieplan. Mevrouw de Vries (GroenLinks) vraagt of het juist is, dat de gemeente Hilversum zelf ook vervuilde grond heeft gestort, hetgeen de voorzitter zal navragen. 23 september 1996 vergadert de raad en gaat eveneens akkoord met het deportatiebeleid van de Egelsboek. Over de vervuilde grond wordt met geen woord meer gerept.

BUSSUM
28 augustus 1996 vergadert de commissie welzijn onderwijs en verkeer. Ondanks de vurige pleidooien van de Egelshoekers gaat de commissie akkoord met het deportatiebeleid. 29 augustus 1996 vergadert de commissie financiën. De heer Lakeman (VVD) is geïnteresseerd in de begroting die door de bewoners van de Egelshoek is opgesteld, . wanneer zij zelf het kamp mogen inrichten en beheren. Dit zou voor de gemeente Bussum een voordeel kunnen opleveren van 6 ton!. Deze begroting is de heer Lakeman toegestuurd , maar hierover is nog geen reactie ontvangen.

BLARICUM
Ook deze gemeente raad gaat zonder hoofdelijke stemming op 26 september jl akkoord met de deportatie van de Egelshoekers. De heer Sterenborg merkt op dat de CDA fractie kan instemmen met het voorstel, maar zich verzet tegen een ontruiming met geweld. Ook Wethouder Jansen neemt aan dat ieder weldenkend mens tegenstander zal zijn van een ontruiming met geweld. Nu volgen de zes gemeenten die nog geen definitieve beslissing hebben genomen. Deze zullen worden genomen in de komende raadsvergaderingen van de gemeenten Laren (27/11), Muiden (12/12), Weesp (12/12), N .den Berg (19/12), 's-Graveland (19/12) en Huizen (9/01/97).

HUIZEN
5 september 1996:Tijdens de commissie vergadering werd door de bestuursleden van de Egelshoek vele nieuwe gezichtspunten naar voren gebracht, die bij de raadsleden niet bekend waren. Dit bleek pas duidelijk toen op 12 september de Raad zich uitsprak over de Egelshoek. Mevrouw H. Landre-Boekschoten (GroenLinks) en mevrouw Mr H. Verhage-van Kooten (RPF/GPV) namen het voortouw. Vooral mevrouw Verhage haalde een bijzonder belangrijk punt naar voren, namelijk de wijze waarop de STUG . de leden van de Raad in de afgelopen jaren had geïnformeerd. Zij zei o.m. het volgende:
"Meneer de voorzitter dit is toch duidelijke taal. Juist het nu voor ons liggend raadsbesluit vermeld hier niets over. Er wordt gesproken over "ter effectuering van een eerdergenoemde afspraak van de STUG". Echter niets lees ik over het moment dat deze afspraak van het STUG is bekrachtigd door de raad. Er wordt niet gesproken over het feit, dat de gemeente van Huizen het besluit van het STUG bekrachtigd heeft. Het mag toch echter niet zo zijn, dat een TKN stuk (red. ter kennisname stuk) niet opgemerkt door de leden, aangemerkt mag worden als te zijn bekrachtigd? Daar is toch een daadwerkelijke uitspraak voor nodig? Bovendien is het toch een regel van bestuurlijke ethiek, dat een ter kennisname stuk de bedoeling heeft een ter kennisname stuk te zijn en niet een betrachting inhoudt?" Er werd een motie aangenomen waarin de volgende vragen worden gesteld: - Waarom heeft de STUG willen vasthouden aan haar  ingenomen standpunt het terrein de Egelsboek te deconcentreren?
- Wat is de exacte reden waarom de STUG heeft afgezien van het opstellen van een knelpuntenanalyse?  Waarom heeft de STUG het voorstel van de Egelshoekers niet serieus genomen? - Welke mogelijkheden ziet het college nog de hele zaak bij te sturen Het zal ons benieuwen welke antwoorden op deze indringende vragen gegeven zullen worden.

LAREN
25 september 1996 Goed nieuws voor de Egelshoekers , want de raad besloot unaniem op de rem te trappen. "Zijn we er wel aan toe" vroeg Bout ( groep Werkers Akkoord, maar mede sprekende namens PvdA, D66 en GroenLinks) zich af. De CDA fractieleider Wiemer vond dat de democratie niet goed was toegepast.
12 november 1996. Wat schetst onze verbazing dat tijdens de commissie vergadering B en W weer precies met het zelfde voorstel van deconcentratie komt als in de vergadering van 25 september. Net alsof deze vergadering niet had plaats gevonden. In het voorstel van B en W kon de onheilspellende zin voor: " Naar aanleiding van een fax omtrent de stand van zaken in de overige gemeenten is er op 10 oktober een vergadering van de STUG belegd . In deze vergadering is duidelijk naar voren gekomen dat een afgeslankte "Egelshoek" niet mogelijk is. Gelukkig bleven de raadsleden voet bij stuk houden en waren niet gediend van de opstelling van B en W. Sterker nog dan tijdens de vergadering van 25 september waren de raadslieden unaniem er van overtuigd dat men op de verkeerde weg was. Het was G. Fit (D66), die mede namens de samenwerkende partijen (D66, PvdA, GroenLinks en de Groep werkers akkoord) met een nieuw standpunt naar voren kwam. "Wij willen de regeling pas opzeggen als er geen reden meer voor is. Haar de bewoners willen niet verplaatst worden , dit kan niet zonder gedwongen ontruiming, daar zijn we tegen. En dus moeten we de regeling handhaven" aldus de cirkel redenering, die door de andere fracties werd onderschreven. Hier heeft meneer Fit de vinger op zere plek gelegd. Dit opent een totaal nieuwe benadering van het probleem. Het zal ons benieuwen hoe wethouder Vos de wensen van de Raad zal overbrengen naar de STUG vergadering. In de raadsvergadering van 27 november a.s zullen we weten hoe de Raad er uiteindelijk over gaat denken.

NEDERHORST DEN BERG
14 november 1996. B en 14 bracht in stemming precies het zelfde voorstel van deconcentratie als ook in Laren door B en W was gebeurd. Dit waarschijnlijk na de donderpreek van wethouder Flink in de STUG vergadering van 10 oktober jl. Maar gelukkig pikten de raadsleden, behalve de CDA, dit niet en stelden zeer kritische vragen aan de voorzitter en tevens lid van de STUG mevrouw N.H. Hageman-Berg (CDA). Vooral de vraag:" wat is nu precies de bestemming die de gemeente Hilversum aan het terrein wil geven als het vrijkomt wanneer de Egelshoek verdwijnt. Tot nu toe hebben zij wel een serie argumenten van de gemeente Hilversum gehoord waarom het moet verdwijnen, maar altijd een één regelig antwoord gekregen wat de volgende bestemming van het terrein zou worden". Verder was men het er over eens dat de argumenten, zoals perifere ligging geen hout sneed alsook, de zgn vervuiling van het woongedeelte van het kamp. Kortom vele vragen en weinig antwoorden. Er werd door de Egelshoekers nog gewezen op een zin in het verslag van de vergadering van de STUG van 19 juni jl: "Het welslagen van de gehele operatie berust op collectieve deelname, waarin alle deelnemers zich unaniem achter de gezamenlijke overeengekomen standpunten scharen." De vraag die gesteld werd: "als dit niet gebeurt wat dan?"

MUIDEN
In augustus is het voorstel van B en W betreffende de Egelshoek door de leden van de commissie aangehouden, omdat er nog te veel open vragen waren. Nu heeft op 5 november jl B en W een gewijzigd voorstel gedaan. Dit voorstel lijkt verdacht veel op de voorstellen van B en W in de commissie vergaderingen van Laren, N. den Berg. Duidelijk een uitvloeisel van de STUG vergadering van 10 oktober jl waar alle neuzen weer in dezelfde richting werden geduwd. Dinsdag 19 november zal hierover weer door de commissie  worden vergaderd.

WEESP
Hier ligt nog alles in de schoot van de toekomst. Pas op 26 november vergadert de commissie en op 12 december komt het in de raad. De bewoners kregen vandaag een brief van B en W  van Weesp

Zo zijn we aan het eind gekomen van een overzicht van de standpunten van de elf gemeenten van de Gooi- en Vechtstreek liet de meningen en standpunten van de 200 raadsleden. Het zal een spannende race worden. Voor de raadsleden is het een politiek spelletje, maar voor de bewoners van de Egelshoek een kwestie van leven en dood. 200 RAADSLEDEN VAN DE GOOI -EN VECHTSTREEK LAAT U DIT NIET UIT HET OOG VERLIEZEN. De gevolgen zijn niet te overzien als men doorgaat op het pad van de deportatie. Er zullen dan alleen maar verliezers zijn. Beter ten halve gekeerd..... 5 van de elf zijn vóór deconcentratie en 6 gemeenten  moeten nog beslissen. Vast staat wel dat deze gemeenten zich niet zo maar laten intimideren door het STUG beleid. We zullen na de laatste vergadering, die van Huizen op 9 januari 1997 de rekening kunnen opmaken.

DE TOMMEL CIRCULAIRE EN WAT HEEFT DE GEMEENTE HILVERSUM DAARMEE GEDAAN Of een betere titel zou misschien geweest zijn: WAT ZIJ ER NIET MEE GEDAAN HEEFT!
In de inmiddels veel genoemde circulaire van staatssecretaris Tommel HG 93-13 van 26 april 1995 biedt de gemeenten in de Gooi-en Vechtstreek een goede mogelijkheid om het roer van het deconcentratiebeleid om te gooien. Hiervoor dienen de gemeenten een knelpuntenanalyse te maken en deze in te sturen naar Tommel voor 1 september 1995. Van deze mogelijkheid hebben de elf gemeenten (lees STUG) geen gebruik van wensen te maken. Het is ons nog steeds niet helemaal duidelijk waarom niet. Binnenskamers hebben ze heel vluchtig een lijstje gemaakt van voor- en nadelen van deconcentratie, zonder echter de bewoners van de Egelshoek er op enigerlei wijze bij te betrekken. Onder het lijstje van de voordelen voor deconcentratie komt o.m. a;s voordeel voor: "beheerbare en beheersbare woonwagenkampen" en als nadeel wordt opgegeven " de weerstand tegen opheffen van woonwagenzijde ( Red. Ja, want deze circulaire kwam de gemeente Hilversum bepaald niet goed uit om  hun snode plannetjes uit te kunnen voeren.). Onder het lijstje van voordelen van het in stand houden: "geen gedwongen verplaatsing". Als nadeel " het kamp dient gesaneerd te worden (achterstallig onderhoud , bodemsanering)". Wat is de rol die de provincie Noord-Holland heeft gespeeld na het uitkomen van de Tommel circulaire. Zij werden in deze circulaire, zie pagina 3, opgeroepen om gevolg te geven aan:
"Gezien hun coördinerende taak verzoek ik de provincies te bevorderen, dat de knelpuntenanalyse daadwerkelijk tot stand komt en tot de noodzakelijke vervolgstappen leidt". We hebben bij de provincie Noord-Holland, afdeling woonwagenzaken recentelijk geïnformeerd hoe zij deze zin hebben geïnterpreteerd. Als antwoord kregen we dat zij van de STUG geen vraag hadden gehad om zich met de kwestie te bemoeien zodat ze het maar daarbij gelaten hebben. Ons inziens niet overeenkomstig met de bedoeling van Tommel. Het is toch de provincie die de eerste aanzet heeft gegeven voor het deconcentratiebeleid. Nu zij het hebben overgedragen aan de gemeenten, wassen zij hun handen in onschuld en kijken aan de zijlijn toe hoe het· hele spelletje verder zal worden gespeeld. Het bestuur van de Vereniging Egelshoekbewoners heeft daarom een gesprek aangevraagd met Tommel in een schrijven 1 oktober jl om over dit punt en vele andere zaken nadere opheldering te krijgen. Helaas, nu 1 1/2 maand geleden, taal nog teken van de staatssecretaris. Inmiddels heeft Tommel in een interview in het Wiel een woonwagenkrant voor Noord-Holland o.m bet volgende gezegd: " Bij de plannen voor het opheffen van grote centra heb ik gezegd: het moet geen dogma worden dat een groot kamp verkeerd is en een klein kampje goed. Je moet kijken welke problemen een rol spelen en hoe die het beste opgelost kunnen worden. Daarom heb ik de gemeenten, die nog geen opheffingsbesluit hadden genomen gevraagd of ze nog eens wilden nadenken over de oude afspraken. Ik vind dat als je tot de conclusie komt dat het opheffen van het grote kamp de problemen niet oplost, dan moet je het kamp ook niet opheffen". . . In het woonwagennieuws van november 1996 staat eveneens een interview, die de redactie met Tommel heeft gehad. Ook hierin komen aardige passages voor, waar de STUG, maar eens goed naar moet kijken: "Die integratie wil niet echt lukken, dat is nog altijd een beetje een zorgenkind. Dat is niet iets van de laatste tijd maar het is ook niet beter geworden. De kleinere kampen waren bedoeld om dichterbij te komen. Maar het heeft niet geleid, zoals ook uit de evaluatie is gebleken tot intensiever contact. In die zin is het kleine kampenbeleid een teleurstelling geworden. JE KON DAT DUS NIET FORCEREN.  Dit is nu precies wat de STUG wel doet, ze forceren de Egelshoekers om hun geliefde plaats te verlaten.

In het volgend nummer van de Nieuwsbrief o.a.:
1. Analyse van de gelden die door de elf gemeenten in de Gooi- en Vechtstreek zijn gestort voor het onderhoud en beheer van het woonwagenkamp de Egelshoek. Hoeveel is er gestort in de kas van de gemeente Hilversum en hoeveel is er in de afgelopen 30 jaar daadwerkelijk aan het kamp besteed.
2. Nader onderzoek naar de bronbemaling van het sloopterrein naast de Egelshoek op het waterwingebied in begin juni 1996. Is er sprake van een milieu delict? Is er ernstig vervuild water zonder vergunning in open water geloodst door de gemeente Hilversum? Waarom is het onklaar maken van de bronbemaling niet nader door Justitie onderzocht? Kortom op deze vragen zullen we antwoord trachten te geven. Ook de merkwaardige wet geen strafvervolging tegen de overheid voor milieudelicten, maar wel tegen natuurlijke personen zoals een ambtenaar, die dan persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld, terwijl hij in opdracht van de overheid het strafbare feit heeft begaan. De procureur-generaal C.R.L.R.K. Ficq gaat deze maand vragen aan het college van procureurs-generaal om zich te beraden op een wijziging van het Wetboek van Strafrecht.(NRC 14 nov 1996).
3. Nader zal worden ingegaan op de eis van de officier van justitie Mr Fransen en het hardvochtige vonnis van de rechter voor Egelshoekers , die echter in hoger beroep zijn gegaan. Zelfs de gemeente Hilversum (en dat wil wat zeggen ) heeft met verbijstering gereageerd op de hard actie van justitie, waardoor een werkgelegenheidsproject bij de Egelshoek wordt doorkruist. Inmiddels gaan de wethouders Flink en Wolf nog deze maand om de tafel zitten met justitie om de zaak te bespreken. Misschien kan Flink dan toch nog iets goeds doen voor de Egelshoekers.
Namens de Vliegende Egels veel leesplezier toegewenst

Woensdag 27 november Brief bewoners de Egelshoek aan het college van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Hilversum
Geacht College, Wij hebben de eer Uw aandacht te vragen voor het volgende. Wij hebben eens nagegaan wat er is gebeurd met de gelden , die door de 10 gemeenten van de Gooi en Vechtstreek aan de gemeente Hilversum sinds de gemeenschappelijke regeling in 1967 voor het beheer en onderhoud van het woonwagencentrum zijn overgemaakt. In het streekarchief van de gemeente Hilversum hebben we pas vanaf 1985 een post gevonden betreffende woonwagencentra (nummers 822.2 en 822.3 ). Bij de afdeling financiën van de gemeente Hilversum hebben wij de financiële informatie gekregen vanaf 1990, die betrekking heeft specifiek op het onderhoud en beheer van het woonwagencentrum de Egelshoek. Wij geven U in een bijlage een summiere opsomming van in- en uitgaven in de periode van 1985-1995. Enkele posten hebben onze bijzondere aandacht getrokken en wel het onderhoud en het schoonhouden van ons kamp. Wij hebben zelf zeer goed zicht op wat de gemeente Hilversum in de afgelopen 30 jaar aan ons kamp heeft gedaan voor het beheer en onderhoud. Reden waarom wij graag nadere specificatie zouden willen hebben van de volgende posten:
Onderhoud gebouwen en technische installaties vanaf 1990 t/m 1995: 356.684 gulden
Schoonmaken vanaf 1990 t/m 1995 : 52.326 gulden
Werkzaamheden door gemeente werken vanaf 1990 t/m 1995 : 296.116 gulden (In de begroting komt steeds een veel lager bedrag voor, soms niet meer dan 1000 gulden!).
Ook is ons opgevallen dat soms gas en elektriciteit in afgeronde bedragen voorkomen. Rekening 1995: gas f 4000 en elektriciteit f 2000. Gaarne zouden wij hierover een nadere uitleg willen ontvangen. Kortom vele vragen, waarop wij gaarne een antwoord zouden willen hebben. De reden is gelegen in het feit dat wanneer wij toch in staat gesteld worden door de gemeente Hilversum om het kamp in eigen beheer te nemen, welke reële kosten dan voor het beheer en onderhoud noodzakelijk zijn. U bij voorbaat dankzeggend voor de te nemen moeite, verblijven wij met de gevoelens van de meeste hoogachting De vereniging Egelshoekbewoners (V.E.) H. Gerrits, Mw W. Jillings, A. Terpstra, Mw L. Terpstra,  T. de Booij (medewerker en adviseur)

(Noot: Augustus 2004 heb ik van de wethouder mevrouw Borstlap vernomen dat inderdaad vele guldentjes naar de post algemene middelen zijn gesluisd, terwijl ze zgn. waren besteed voor het woonwagencentrum de Egelshoek)

December Artikel in Vrij Nederland: Gedoogde woonwagens. In een lastig kampje (Natascha Gerson, foto's Cleo Campert)

 
Kampers en criminaliteit. Dat lijkt op dit moment de enige combinatie waarvoor de media belangstelling hebben. De woonwagenkampen zijn vrijstaten, er moet een hek omheen. Nee juist worden afgebroken: de reizigers moeten integreren. Grote kampen, kleine kampjes - alle varianten kennen de bewoners nu al uit ten treuren. In de 'Egelshoek' bij Hilversum dachten ze dat er eindelijk een oplossing was gevonden nu staatssecretaris Tommel de mogelijkheid bood om de bestaande kampen te handhaven. Maar nee. De wethouder - ditmaal de heer Flink uit Hilversum wist het beter. En vindt hij belangrijkere motieven om tegen de wens van de kampbewoners, de Egels, in te gaan. Woonwagenkamp Egelshoek ligt aan een lange klinkerweg tussen Hilversum en Loosdrecht. Voor het Centrum een dunne bosrand, waar, naar de weg toe, een voor Nederland uniek verbodsbord staat: een tekening van een autoband met een rode streep erdoor. Vlak voor het kamp, waar zesendertig wagens staan en een en negentig mensen wonen, wordt gewerkt aan de realisatie van een terreintje met vier nieuwe bedrijfjes: vervanging voor de chaos van het oude autosloopterrein ernaast. Achter een streng hek. Toen de gemeente Hilversum in 1969 de grond voor het kamp van een oude barones kocht, liet zij, zo vertelt bewoner Hannes Gerrits, de overdracht opnemen dat het hele kamp, 'zo lang als het Centrum bestaat', omgeven zou moeten zijn met hekwerk, waarbij zelfs merk- en typenummer aangegeven werden. Bel de fabriek maar, wat voor soort hek dat 'was' zegt Gerrits met een wrang opgetrokken mondhoek. Dit is de methode van Hannes, de paardenman van het kamp met zijn indringende, verontruste opslag en gedreven redenatie. Hij gaat er steeds van uit dat je hem niet op zijn woord zal geloven en reikt daarom geïnteresseerden op allerlei gebied, aanwijzingen aan, die ze vervolgens zelf maar moeten onderzoeken. Hannes Gerrits is een uitdager, zal tijdens de gesprekken op het kamp blijken, die bij zijn harde theorieën altijd een aanzet tot bewijs zal leveren - een gemeenterapport, een krantenknipsel - en de krachtigste uitspraken van verzet uit, als het moet dwars door een migraineaanval heen, die samenvalt met een verjaarsviering in zijn wagen. Maar als hij later zijn paarden roept voor een foto, komen die met verheugd opgestoken oren naar hem toe en vleien hun hoofden op zijn schouders, aan elke kant een. Als zijn moeder hem een lang verhaal uit de doeken doet luistert hij met afwezig geduld, als hij het over zijn dochter heeft, is dat met onverholen trots. Het in het contract genoemde hekwerk blijkt het type ZY20 te zijn. Later zal een ambtenaar van een van de aan Egelshoek nog altijd meebetalende kleinere gemeenten, met door de tijd onverminderde irritatie, oprakelen dat de Egelshoekers eens, om voor hem volstrekt onbegrijpelijke redenen, een hek gesloopt hebben. Dit ter illustratie van de onberekenbare natuur der wagenmensen. De man van Heras snapt het wel. 'Voor gevangenissen, zeg maar, kazernes, of een besmet gebied, zo'n hek.' ZY20 blijkt een metershoog gaashek met bovenbuis voorzien van Y -koppen en zes rijen puntdraad. Het hek dat nu sinds vorig jaar het nieuwe bedrijventerrein van het woongedeelte scheidt is tenminste niet voorzien van prikkeldraad, maar ook niet mooi. De bewoners zouden er het liefst bomen voor planten, maar bomen nemen tijd om te groeien en zij weten niet of dat nog wel de moeite waard is. Heeft het nog wel zin, dat vragen ze zich wel vaker af als er iets gedaan moet worden. Onderhoud bijvoorbeeld, aan schuurtjes. en. stallen, uitbreiding van een wagen, vervangen, verven, betegelen en ga zo maar verder. Want kamp Egelshoek is al in 1989, in het kader van de voortzetting van het landelijk deconcentratiebeleid, officieel opgeheven. Sindsdien laat de status van de wagens zich omschrijven met het zuur-toegeeflijke woord 'gedoogd'. Voor alternatieven, zoals een prachtig nieuw terreinvol  onontdekte voordelen (zoals een snelweg, een treinspoor, een torenflat of een vuilnisbelt pal naast de deur) zal worden gezorgd. Het gros van de bewoners van Egelsboek, echter, heeft duidelijk te kennen gegeven dat ze het terrein alleen tussen zes plankjes :zullen verlaten, dus kun je·spreken  van een dilemma.

Tante Alie en oom Foeke Jillings in hun woonwagen

Wat voorafging. In 1940. kon een Utrechtsche ambtenaar, L. van Doorn, in het licht van de voor hem 'verfrissend' nieuwe politieke situatie, eindelijk zijn ei kwijt in het 'Plan voor de maatschappelijke verheffing van de zwervende woonwagenbevolking'. Dat het zonneklaar was dat Van Doom zo fout als een Salzwedeler Riesenwurst geweest moet zijn - zo beschreef hij uitgebreid het parasitaire karakter van het nomadenvolk - verhinderde geenszins de overname van zijn constateringen en aanbevelingen (zo pleitte hij voor, inderdaad in 1943 opgerichte, werkkampen) in het Rapport Woonwagenbewoners van minister L.].M. Beel (Binnenlandse Zaken) in 1949. Tijdens de heropbouw hadden de mensen wel wat anders te doen dan nadenken over woonwagenbewoners. Het rapport van Beel vormde weer, nauwelijks herzien,  de basis voor de Woonwagenwet van 1968, ingevoerd door de minister van Maatschappelijk Werk, mevrouw Marga Klornpé. Woonwagenkamp Egelshoek bestond in 1968 al, maar werd in 1974 uitgebreid, gerenoveerd en bij oplevering feestelijk heropend door een wethouder die op een shovel een lint doorreed. Bewoners kwamen uit elf regiogemeenten, waaronder Loosdrecht, Laren, Huizen en Blaricum, gemeenten die tot op heden meebetalen en meebeslissen. Voor dit doel werd de zeer log werkende Stuurgroep Uitvoering Woonwagenbeleid 't Gooi - toepasselijk afgekort dat STUG  opgericht. Waarom dat STUG heet en niet STUWG? Dat zou denk ik helemaal klinken alsof ze op je spugen,' zegt een kampbewoonster. 'Was nóg toepasselijker geweest.' Actieleidster Leny Terpstra, in haar crème gele, uitgebouwde wagen midden op het terrein: "We moesten geconcentreerd worden, toen, want dan kon er bijvoorbeeld een school komen. En een winkel en een clubhuis en een dit en een dal, dan zo'n lekker hek eromheen, nou, niemand hoefde ooit meer een poot van dat kamp af te zetten en geen burger ons ooit meer te zien. Opgeruimd staat netjes.' Later zal de tegenwoordig voor Egelshoek verantwoordelijke wethouder Jesse Flink dat in een andere context, naadloos aanvullen. 'Onbeheersbaarheid is het gevolg van dingen maar te laten. Een van de dingen die de gemeente Hilversum wezenlijk te verwijten valt, is dat ze op een gegeven moment opgehouden is Egelshoek te beheren. En het is gewoon zo dat op iedere plek in de samenleving, of dat nou een villawijk is, een volksbuurt, een woonwagenkamp of wat dan ook waar je een hek omheen zet en tegen de mensen zegt, ja, doei, de mazzel, ik. zie je over twintig jaar wel weer, dingen gaan ontstaan waar je nooit meer vat op krijgt. In 1976 begonnen de eerste deconcentratiegeluiden te klinken. Het deconcentratiebeleid (opheffing van de grote centra, spreiden over kleinere kampjes) is weliswaar beleidsmatig tegenovergesteld aan de wet van 1968, maar gaat wel uit van dezelfde uitgangspunten, namelijk: woonwagenbewoners vormen een probleem, het is wenselijk dat zij langzamerhand in hun leefstijl worden ontmoedigd, kortom, er moet tegenaan bemoeid worden. Het toverwoord nu was assimilatie. De gemeente Hilversum was hier helemaal voor te vinden, maar de STUG monkelde. Voor de kleine gemeenten betekende deconcentratie dat ze wellicht weer ruimte zouden moeten creëren voor die woonwagenbewoners waar ze net zo mooi, voor zo'n twee ton per jaar, vanaf waren. Leny Terpstra: 'Toen iedereen net gewend was aan die grote kampen, en, belangrijker nog, net toen we er wat van gemaakt hadden, bedachten ze: ze moeten juist deconcentreren, want dan integreren ze beter. Alleen, wij integreerden al, tegenwoordig is tachtig procent hier met burgers getrouwd. Ik ook. Ik had ook een burgerman. Is dat niet genoeg assimilatie, een burger in je bed? Hadden er twee moeten liggen?' Flink zal daar later over zeggen: 'Onder integratie versta ik niet wat mensen in hun privé tijd allemaal doen en wat ze aantrekken en met wie ze willen trouwen of samenwonen of god weet wat allemaal nog meer. Het heeft veel meer te maken met: hoe kijken we tegen elkaar aan. En dat moet van twee kanten komen.' Inmiddels zijn ze landelijk op de de deconcentratie aan het terugkomen. Aan kleine kampjes bleken allerlei nieuwe bezwaren te kleven. Bezwaren die al voorspeld waren door de woonwagenorganisaties overigens, waar ook in de over sociale jaren zeventig en tachtig maar zeer marginaal naar geluisterd werd. Kampjes van twee tot tien wagens, soms alleen met mensen op leeftijd, werden steeds vaker het doelwit van vandalisme en overvallen. Bewoners vonden het te eenzaam.  Bovendien geschiedt toewijzing van standplaatsen op die kampjes tegenwoordig volgens een soort ballotage. 'Dan wordt iedereen daar gevraagd, wilt u mijnheer Gerrits wel naast u,' zegt Hannes Gerrits. 'Mensen opteren dan voor familie, natuurlijk, of grijpen zo'n systeem aan om oude ruzies aan te pakken. Voor de integratie doet het niets. Niet met burgers, niet eens met elkaar.' Vorig jaar is staatssecretaris Tommel begonnen met de ontmanteling van de wet van 1968, en in dat kader werd ook beslist dat deconcentratie niet meer als absolute noodzaak hoeft te worden gezien. Gemeenten die het prefereerden hun functionele grotere kampen aan te houden, zouden dat mogen na toetsing aan een lijst met criteria, de zogenaamde knelpuntenanalyse en werden verzocht zich daarmee bij Tommel te vervoegen voor 1 september 1995. Mooi, werd er op Egelshoek collectief gedacht. Ze waren tenslotte het schoolvoorbeeld van het soort kamp dat Tommel duidde in zijn circulaire. Uiteindelijk toch goed dat de deconcentratie na de opheffing van het kamp -  zes jaar daarvoor - op zich had laten wachten. Zij hadden altijd al aangegeven niet meer weg te willen. De gemeente Hilversum echter, met in hun kielzog elf slaperig jaknikkende STUG-gemeenten zou wel eens een eigen onderzoekje naar Egelshoek uitvoeren, een zogenaamde quick scan, en besloot naar aanleiding daarvan niet eens een verzoek aan Tommel te doen. Ze zouden gewoon doorgaan met het deconcentratiebeleid, wat er in de praktijk op neerkwam dat ze eigenlijk niets deden, want alternatieven waren nog niet tot stand gebracht. Ze kwamen tot de conclusie dat er nog te veel 'deelproblemen' waren om Egelshoek in de toekomst als woonwagenkamp te laten voortbestaan. En dus wierp Leny zich weer in de strijd. Zuchtend, want kort daarvoor was ze, midden vijftig en net gestopt met werken, ook begonnen met de afbouw van haar nevenactiviteiten, zoals voor het Landelijk Overleg Woonwagenvrouwen. Ze had alleen 'nog lekker fulltime oma' willen zijn voor haar twee kleinzonen. 'Ik had net gedacht: zo, ik kan nu lekker intommelen hier.' Leny Terpstra lacht meewarig, schenkt me nog eens in en gaat zitten met een nieuw sigaretje. 'Die quick scan. Een voorbeeld van zo'n integratienorm van Tommel is of er voldoende contact tussen kinderen van het kamp en van burgers is. Op Egelshoek is geen school meer. Oorspronkelijk dachten ze: die kinderen daar zullen wel geen van allen helemaal goed snik zijn. Ze maakten die school op blo-niveau, dus daar hadden wij geen pest aan. Brachten ze naar Loosdrecht.' Winkel en clubhuis zijn opgeheven. Egelshoekers winkelen en sporten in Hilversum. Het enige punt waarin Egelshoek niet aan de criteria van Tommel zou voldoen, is geografisch: het kamp ligt te ver van de bebouwde kom. Op zichzelf staand zou dat nooit tot opheffing van een kamp kunnen leiden. Tegen een afgelegen wonende boer kan je toch ook niet zeggen dat hij maar weg moet omdat hij te ver van het dorp woont. Leny Terpstra: 'In ons geval wordt vastgehouden aan die deconcentratie omdat we zo onbeheersbaar zijn. Jawel. Wat er zo onbeheersbaar aan ons is, weet ik ook niet, Dat moet je aan Jesse Flink vragen. Die loopt dat altijd maar te roepen.'

Kees Leegwater, een bewoner van de Egelshoek

De wind raast en vormt kleine windhoosjes van bladeren op het grasveld van het net gerestaureerde raadhuis van Hilversum. Binnen in het shinto-achtige Dudok-gebouw staan alle zwart-blauwe stoelen in het gelid en kleine stemmen worden imposante galmen in wijde gangen. Op de binnenplaats deelt de wind weer een onbetamelijke klap uit aan het iele fonteintje, waarvan het water opzij deinst. Wachten op Flink, de PvdA-wethouder van volkshuisvesting, onderwijs en nog wat zaken. 'Een beroepsbestuurder,' wordt over hem gezegd. 'Een leuke man, als hij zijn afspraken nakomt en zich niet overal altijd uit probeert te lullen.' De mooiste typering van Flink. door een collega, was geweest: 'God weet alles, en Flink weet alles beter.' Daar schaamt hij zich ook niet voor. Beeldend vertelt hij hoe hij er als dertienjarig jongetje op gekomen was later de politiek in te willen: 'Ik keek naar het Journaal en zag daar Joop den Uyl volkomen rabiaat van halsstarrigheid ten overstaan van twaalf miljoen boze Nederlanders de autoloze zondag doordouwen. Prachtig, dacht ik. Dat wil ik ook Flink ten voeten uit is ook als hij over de zaak-Egelshoek zegt: 'Er zit een zeker spel element in. Ik vind het leuk om met de mensen bezig te zijn. Om, iedere keer dat Leny Terpstra op de radio kraait dat ik persona non grata op dat kamp ben, er nooit meer een voet verder dan het hek krijg, in mijn auto te stappen en bij haar op de koffie te gaan. Dat is me nog nooit echt geweigerd.' Leny Terpstra over Flink: 'Ik begin steeds vaker te denken: Jesse, die schat, die moet eens naar een psychiater. Die is na twee jaar gemeente Hilversum niet helemaal tof meer in zijn hoofd. Schrijf maar dat als ik hem ooit nog een kop koffie geef, het komt omdat ik me zorgen over hem maak. Daar ben ik een katholieke moeder voor. Zo zijn de woonwagenbewoners, hè?' Flinks kantoor ligt bezaaid met dossiers en is lukraak behangen met foto's, kindertekeningen en kleurige kunst. Flink gebaart daar een posterorigineel en zucht: 'Uit zo'n depot. Ik moet er toch wat van proberen te maken hier.'  Dan zet hij zich, met at en toe fel flitsende ogen, neer om bijna twee uur lang iedere tiende facet van zijn beleid uit de doeken te doen, zonder zich ook maar één keer te hoeven documenteren uit een van zijn gele mappen. Alles uit het hoofd, inclusief data, overlegpunten, beleidsnota's, STUG-aangelegenheden. De onbeheersbaarheid van Egelshoek, wat behelst die? Criminaliteit op de Egelshoek? Niks, zegt de agent, die er een jaar lang heeft lopen. duimendraaien, in een televisiedocumentaire over het kamp. Lang geen dagtaak aan. 'Er gebeurt wel eens wat hier,' vertelt een buurtbewoner zelf. Er stond eens een gestolen auto: bleek gedumpt door joyriders van elders. En nog iets: iemand had merkkleding verkocht die geen merkkleding was. Oho. En wat was dat vorige maand, toch met die fiets? Egelshoek lijkt bepaald geen broeinest van misdaad. Flink heeft zich in het recente verleden diverse malen uitgelaten over steunfraude.

 Leny Terpstra: Ik had ook een burgerman. Is dat met genoeg assimilatie?'

Een GSD-ambtenaar: 'Twintig, dertig procent van Egelshoek, misschien iets meer, zal in de bijstand zitten, volledig of aanvullend. Dar komt ook omdat ze zo in het ziekenfonds zitten. De particuliere premie van een volledig gezin van een zelfstandige met een afwijkende woonvorm als in een wagen is gewoon niet op te brengen. Ik denk dat als daar een creatieve oplossing voor gevonden zou worden een heel stel die uitkering onmiddellijk zou laten vallen. Ze houden op zichzelf helemaal niet van afhankelijkheid. Echte fraude is niet te staven: gegevens van de Hilversumse sociale dienst, vergeleken met een recent landelijk onderzoek onder zestien met Hilversum vergelijkbare middelgrote provinciale gemeenten (H&B, 1994) geeft een verhouding 10 veroordelingen en regelingen aan die neerkomt op 6,8 keer zoveel landelijke fraude als op Egelshoek. Flink: 'Da's mooi. Nee, da's heel mooi.' Hij merkt er wel bij op dat we het hier dan hebben over aangetoonde steunfraude. En dat een verder onderdeel van de onbeheersbaarheid van Egelshoek is dat niemand elkaar ooit zal aangeven én elkaar, waar nodig, alibi's verschaft. Flink: "Ik vind dat overigens helemaal niet onoverkomelijk, ik zou het veel erger vinden als dat wel zo was. Ik ben helemaal geen voorstander van zo'n klikmaatschappij, van mensen die beloond worden door een ander ... nee, daar heb ik een aangeboren aversie tegen. En die onbeheersbaarheid is ook niet de reden. Die zul je ook niet vinden. Het is een optelsom van redenen die op zichzelf niets betekenen, maar waar als je er dan een streep onderzet deze conclusie oplevert: een herbevestiging van eerder genomen besluiten. Die optelsom bestaat uit beheersbaar maken en houden, formele regelgeving op alle niveaus - gemeente, provincie, rijk, en dat is nogal wat - integratieverhaal, onderhoudstoestand, bodemsanering ...  Het milieupunt. De sloopbedrijfjes aan de zijkant van het kamp - minerale olie, accuzuur·- zijn niet de enige schuldige aan de saneringsnoodzaak. Bij de oorspronkelijke aanleg van het kamp is er gebruik gemaakt van vervuild bouwpuin. Dit alles opruimen zou volgens Flink tussen de zes en elf miljoen gaan kosten. Verder is er een hiaat tussen saneringsnoodzaak (het ligt er, dus het moet weg) en saneringsurgentie (het levert gevaar op voor de volksgezondheid, hetgeen op dit moment nog niet het geval is). De gemeente Hilversum blijkt er - ondanks dat ze het milieuprobleem zwaar laat wegen als het gaat om de opheffing van het woonwagenkamp - in de praktijk zelf nogal los mee om te springen. In juni van dit jaar werd voor de aanleg van het bedrijventerrein een bronbemaling uitgevoerd, en is daar - op zo'n honderd meter van het kamp - drie weken lang zevenduizend liter grondwater per uur weggepompt. Dit water werd zonder enige filtering geloosd in het waterwingebied. Hannes Gerrits had geschrokken gedacht dar er misschien een paar diensten langs elkaar heen hadden gewerkt, dat er iemand wellicht even niet van op de hoogte was dat het hier om zwaar vervuilde grond ging en schakelde de milieupolitie in. Watermonsters, die vervolgens genomen werden, blijken bij de gemeente onvindbaar. Hoogers van het Zuiveringsschap Amstel en Vechtstreek houdt trouwens op dit punt de vinger scherp aan de pols. Hij heeft eigen monsters laten nemen, onmiddellijk  na de constatering, op 11 juni, dat er zondervergunning in de sloot werd geloosd. Hoogers: 'Ik heb naar aanleiding van die bronbemaling mijn beklag bij de gemeente gedaan en dat heeft een infiltratievijver opgeleverd op het terrein in aanleg. Gaat het gewoon de grond weer in waar het uitkomt. Tja. Als nou gebleken was uit onze testen dat er werkelijk sprake was van onaanvaardbare vervuiling van het afvalwater, dan had ik nog harder aan de bel getrokken, daar kunt u van op aan. Maar dat was hier niet het geval. Nog niet. Misschien de volgende keer wel. We houden zo'n gebied natuurlijk goed in de gaten. Niet vanwege dat woonwagenkamp, nee. Maar er  zijn bedrijven en een vliegveld. U moet zich realiseren dat in Nederland langzamerhand overal wel wat aan de hand is. Ik roep al jaren dat schoon drinkwater allang geen vanzelfsprekendheid meer is. Wij roeien wat dat betreft met de riemen die we hebben! Flink: 'Het feit dat wij misschien wel een milieu overtreding hebben begaan, heeft niet te maken met het feit dat het saneringprobleem toch een keer opgepakt zal moeten worden. Dat is onderdeel van die optelsom van redenen waarom dat kamp weg moet. Als wij nou vasttellen dat er onder deze tafel grond vervuild is. Dan is het toch handig als je die tafel weghaalt om het op te ruimen anders kom je er niet eens bij!' Maar een tafel kun je terugzetten. Ook maakt een klakkeloze ongefiltreerde bemaling de ernst van de vervuiling ongeloofwaardiger. De kwestie van de sanering meenemen in de besluitvorming rond het al of niet opheffen van het kamp komt erop neer dat de gemeente het gewoonweg niet waard acht zes tot elf miljoen gulden (een bedrag waarvan ze toegeeft dat het 'min of meer natte vingerwerk' is) uit te geven als dat alleen een stel woonwagenbewoners van nut is. Dan maar beter iets lucratievers op dezelfde plek. Wat zou eigenlijk een eventuele bestemming kunnen zijn van het terrein Egelshoek na ontruiming van het kamp en sanering? Tussen Egelshoek. en vliegveld Hilversum ligt een stuk grond van dertien hectare met een oorspronkelijke waarde van vijf ton en anderhalf miljoen gulden, een prijs die de Egelshoekers nog serieus overwogen hebben . Johan Matser Projectontwikkeling bv was er eensklaps tussen gesprongen en legde, op in maart jongstleden, iets meer dan drie miljoen op tafel. De grond kan, wegens geluidshinder, pas bebouwd worden als het vliegveld verdwijnt, iets dat nog altijd doorlopend in de gemeenteraad besproken wordt. De Egelshoekers wijzen op een rapport van 24 mei jongstleden, Vliegveld Hilversum en Omstreken. Een onafhankelijk onderzoeksbureau heeft daarin aan de hand van een aantal modellen de mogelijkheden belicht voor de toekomst van het hobbyvliegveld en de directe omgeving, waar ook Egelshoek onder valt. De conclusie van het rapport is dat openhouden van het vliegveld eigenlijk niet tot de betere mogelijkheden behoort. Wil het rendabel blijven functioneren, dan moet het aantal vliegbewegingen worden opgeschroefd en daarvan kan geen sprake zijn. Verreweg het beste idee, zegt het rapport, is opdoeken van het vliegveld, saneren,een beetje natuur aanleggen,  maar niet te veel, want dat levert niets op, met te veel bedrijven, want daar is de infrastructuur met naar. Woningbouw, dat zou het moeten worden. Eindelijk bouw voor Loosdrecht op de sinds lang onbenutte lokatie Ter Sype - praktisch naast het woonwagenkamp en ook, in elk geval op het voormalig vliegveldterrein maar beter nog wat meer, woningbouw aan de Hilversumse kant. Flink stuift onmiddellijk, in een lange monoloog, op als het gesprek komt op eventuele bestemmingen voor de omgeving en de rol die projectontwikkelaar Matser daarbij zou kunnen spelen. Flink: 'Het kamp leven geen problemen op voor de omgeving. Nee, want die is er niet. Er is toch niks in die omgeving? Hoe bedoel je, nog niet. Is er niet. Punt. 0, ja, nee, dan krijgen we dat verhaal. Over Matser die aan het verwerven is, daar. Nou, én! Hij koopt ook wel eens een banaan, daar bemoei ik me ook niet mee. Die grond wordt op de markt gegooid. Een grondspeculant roept daar stap ik in. Dan wordt mij verweten dat ik een deal met Matser heb. Wat moet ik daarmee? Die man hoort dat wij bezig zijn met het vliegveld, kan ook beredeneren wat daar eventueel ooit uitkomt en gokt daarop. Dat doen projectontwikkelaars nou eenmaal, en wat het vliegveld betreft, misschien heeft-ie wel goed gespeculeerd. Maar hij weet niks zeker. Het enige dat hij zeker weet, is dat hij niets weet, net als ik. Want er is nog niks besloten. Hoe hartgrondig Flink een verborgen agenda en preliminaire voorbereidingen in de richting van een bepaalde bestemming ook ontkent, er blijven een paar merkwaardige feiten bestaan. Een van de redenen om een bronbemaling uit te voeren, was de aanleg van het riool voor het nieuwe bedrijventerrein. Het blijkt te gaan om rioolbuizen van 1,4 meter doorsnee. Anderhalve meter diameter voor vier bedrijven? Wat voor bedrijven, zwembaden?' is de reactie van een riooldeskundige. Autosloopbedrijfjes? Ik neem niet aan dat het de bedoeling, anno 1996, is dat die hun olie en de hele boel in het riool laten lopen. Dus dan hebben we het over laten we zeggen, acht wc's en een keuken. Maar zo'n buis is meer iets voor een hele woonwijk. De bewoners van Egelshoek, die nu alleen nog maar willen horen dat de opheffing ongedaan gemaakt wordt, dat ze Egelshoek heroprichten als Vrijheidspark Nooit Gedacht en tot dat doel zelfs aan de gemeente een bod hebben gedaan om het kamp, na sanering, voor één miljoen gulden te kopen en de herinrichting ook zelf op zich te nemen, hebben op dit plan alleen een briefje van Flink gekregen dat dit niet aan de orde kan zijn. De STUG staat op het punt opgeheven te worden: een aantal van de gemeenten is met een afkoop voorstel gekomen, waar praktisch allen het mee eens waren en waar ook Flink nu mee akkoord is. Flink: 'Ik ben er eerst heel boos over geworden. Verdomme, wat overkomt me nou? Hebben we hier een verhaal met zijn allen, komen ze weer met een konijn uit de hoed aanzetten, maar ja.' Er zijn nog een paar losse eindjes, zoals in hoeveel standplaatsen er nog voor 2002 moet worden voorzien en waarom ze niet van het bod van de Egelshoekers op de hoogte waren, waar vooral de gemeente Huizen niet blij mee is. Rondbellen langs de elf STUG-gemeenten levert associaties op met Koot en Bies bakkeleiende dorpen Juinen en Terweksel. De ene na de andere Hekking verschuilt zich achter de ruggen van Flink en projectleider Cees van Wieringen. In de notulen van de laatste STUG-vergadering staat dan ook: 'De heren Flink en Van Wieringen zullen zoveel mogelijk optreden als de woordvoerders van de deconcentratie van het woonwagencentrum, onverlet de bevoegdheden/verantwoordelijkheden van de portefeuillehouders woonwagenbeleid van de gemeenten.' Stil, anders; zeg je iets doms. Meer opmerkelijks uit dezelfde notulen: De gemeenten van de voormalige STUG zullen, ook nadat de afkoop een feit is, toch nog mee moeten betalen aan de sanering van kamp Egelshoek, en daarom is mevrouw De Lange van de gemeente Bussum, van mening dat de begeleidingsgroep ( ... ) bestemmingen in beeld moet brengen waarvan de saneringskosten zo laag mogelijk zijn zodat de kosten tegen de baten kunnen worden weggestreept'. Dit standpunt werd door de andere aanwezigen gedeeld. De gemeente Hilversum heeft zichzelf tot 2002 gegeven om tot ontmanteling van kamp Egelshoek te komen. Nog langer onzekerheid en financiële risico's voor de bewoners. Toch wordt er nog hard aan het kamp gesleuteld. Gerrits: 'Wij willen niet weg, dus moeten we het toch toonbaar houden. Die investering doe je maar, omdat als ze nog weer een tijd bezig zijn, er misschien er ongeluk eens een echte slimmerd in de gemeenteraad verzeild kan raken. ja, wie weet, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Stel die gaat dan de opheffing heroverwegen en wij hebben het in die tijd laten liggen, dan kan zo'n raad of zo'n stuurgroep of projectmeneer weer schermen met wat een zooitje die Egelshoekers er van gemaakt hebben. Dat wil je niet, dus maak je kosten voor dingen die eigenlijk niet bestemd zijn voor de ME om plat te rijden. " Immers, staat er in de laatste STUG-notulen: 'Nogmaals wordt afgesproken dat ook het uitgangspunt dat het gedwongen verplaatsingstraject als uiterste middel zal worden toegepast, niet wordt losgelaten. De wagens op het terrein lijken over het algemeen met geen mogelijkheid meer te verslepen. Veel zijn uitgebouwd, er zijn voorportaaltjes tegenaan gezet, sommige hebben parketvloeren en plavuizen. Plaatsjes met tegelwerk en veel groen in vaste bakken. Een kampbewoonster: 'Natuurlijk gaat het ons daar voor een groot gedeelte om. Wij hebben niet anders gedaan dan ons erbij neergelegd dat ze dertig jaar terug gezegd hebben: hier ga je nou staan en je komt er nooit meer af. Dan ga je niet al die tijd in een caravannetje of een Vrom-wagentje blijven zitten voor het geval iemand zich weer bedenkt. We zijn niet minder woonwagenbewoner geworden omdat de wagen steeds meer huis is. Je hebt alleen gedacht, nou, ik hoef er geen rekening meer mee te houden of dit wel op de weg past. Of het nog wel te trekken. is. Zij doen dan doodleuk:"Je was toch een reiziger? Jullie verplaatsen je toch zo graag? Nou, wegwezen dan. " Nee, ik heb geen zin om dit, wat we zelf langzaam hebben opgebouwd, elke cent die we hadden, te zien scheuren en breken op een oplegger. Misschien krijg ik er wel een vergoeding voor, maar dat betekent nog niet dat je het weer helemaal overnieuw wilt doen. Op een plek waar niks is. waar je niks van weet. Die er nu nog niet eens is. De gemeente schermt de hele tijd maar met mensen die al jaren. zouden staan te trappelen om dit kamp te verlaten. Als dat zo is, waarom staan die dan niet al ergens anders? Omdat er niet eens plaatsen zijn! En ik ben dan wel een van degenen, die zegt over mijn dooie lijk dat ik hier wegga, maar als iemand er anders over denkt, dan is die daar toch vrij in? Wat me mateloos irriteert is dat de gemeente het gewone verhuizen ineens verdacht gaat maken. Stel er is iemand, laten we zeggen een jongeman die wil trouwen, maar daar is hier geen standplaats voor. Die gaat dan naar een klein kampje. Of iemand heeft hier niet veel familie wonen, maar op een ander kamp wel, en daar komt dan een wagen vrij. Dat is toch heel gewoon! Dat heeft er toch niks mee te maken dat het niet billijk is om Egelshoek zomaar op te heffen? Jesse Flink: 'Er is een vrij grote groep die gewoon ontzettend graag van dat kamp weg wil. Kinderen bijvoorbeeld die opgroeien. Die worden achttien, twintig, eenentwintig. Nou, die kunnen zo langzamerhand het slagersmes wel hanteren om hun agressie op hun ouders af te reageren. Die zitten nog steeds in hetzelfde hok. Want er is geen ruimte. Nou, in het woonwagenplan is voorzien in groeiplaatsen. Dat is een groep die staat te popelen om daar naartoe te vertrekken.' Nel Gerrits, moeder van de negentienjarige, nog thuiswonende Angelique, kijkt bij het horen van Flinks uitspraak niet beledigd of geschrokken. Haar uitdrukking is er een van totale verbijstering. Haar man reageert woedend.'Ik ga naar die raadsvergaderingen dan neem ik een mes mee en dan zeg ik tegen Flink: hier, die kan ik beter aan jou geval geven, heb ik vanonder Angelique d'r bed gehaald, anders steekt ze me nog in mijn rug.' 'Niet doen Hannes', Leny Terpstra bronchiale Bette Midlerlach: 'Als jij op Flink afloopt met een mes in je hand krijg je heus niet de kans om dar verhaal te doen. Beginnen er gelijk overal bellen te rinkelen.' . Angelique Gerrits zelf bereidt zich, na afronding van haar mode opleiding, voor op een stage, liefst een internationale. Ze wil best weg. Voor een tijdje. René Verver, woonwagenjongere: 'Die uitspraak van zo'n wethouder is typisch voor het onbegrip voor het woonwagenleven. Een eigen wagen beteken alleen meer ruimte, je eigen spullen en zo. Maar de deur op slot doen is er niet bij. Dat: komt er een uur later iemand vragen waarom. Is er iets? Ben je ziek? Moet ik je moeder halen? Of je nou bij je ouders zit of een eigen standplaats hebt, maakt in dat opzicht mei veel uit. Privacy, waar we het hier toch over hebben, beslaat op een kamp, klein of groot toch niet Het is iets waar je niet mee opgegroeid bent en ook niet mist. Tenminste, ik niet. Wat ons brengt op gemeenschapszin. Een van de grootste overheidsproblemen van het moment, wordt steeds gezegd, is het gebrek aan saamhorigheidsgevoel. Mensen letten niet meer op elkaar, bejaarden verkommeren, jongeren worden uit angst niet op hun gedrag aangesproken, en die gaten moeten overal met peperdure hulpverlening worden opgevuld. Op de Egelshoek geldt dit absoluut niet, maar de zelfredzaamheid,in zorgopzicht, van deze kleine gemeenschap wordt dan weer vertaald als ongewenste samenklitting, buffervorming, eng en onbeheersbaar. Catch 22.
Flink zegt dat er los van de jongeren, interesse van individuele Egelshoekers is geuit voor verschillende lokaties. In de STUG notulen zegt projectleider Van Wieringen echter dat het verstandig is om zo spoedig mogelijk een kandidatenlijst op te stellen waar de woonwagenbewoners al dan niet gedwongen op werden geplaatst, zodat het mogelijk is op voorhand een te realiseren standplaats op naam toe te wijzen. Desgevraagd geeft hij toe dat het aantal aanmeldingen voor deconcentratieplaatsen nul bedraagt. Formeel dan, kan hij het niet laten er nog even achteraan te suggereren. Zowel Flink als hij doen het voorkomen alsof Terpstra en actievoerders andere kampgenoten van aanmelding weerhouden. ·Wat denkt-ie dan dat ik dóe?' roept Terpstra wanhopig. 'Denkt-ie dat ik ze behekst heb? Ik kom er steeds meer achter wat een rare fantasieën die ambtenaren hebben!' Ondertussen is de lokatie Kolhornse weg (Waar volgens Flink vijfentwintig wagens zouden passen, hetgeen ook nauwelijks meer deconcentratie is) opnieuw afgekeurd door de provincie. En zijn de Egelshoekers aangevangen met de edele golfsport. Leny Terpstra: Iedereen die iets voor elkaar wil krijgen, die golft. Matser golft, wethouders golfen, die advocaten van het vliegveld golfen, bespreken en passant effe de stand van zaken. Nou, wij golfen ook. Op een aangrenzend stukje weiland. Koeienvlaaien gelden als handicaps Golfclub de Vliegende Egels. '
Over twee jaar, zegt Jesse Flink, is hij wethouder af. Voor het geval er voor hem 'een onbetrouwbare hork' in de plaats komt, heeft hij ervoor gezorgd dat gedwongen ontruiming alleen kan plaatsvinden indien er een raadsmeerderheid voor te porren is. Het behoud van Egelshoek en een einde aan alle bemoeienis is nog steeds de enige compensatie die de bewoners blijven vragen voor alle jaren wanbeleid. Ze zouden, zeggen ze, alleen al om de precedentwerking die zo'n besluit zou hebben, het vertrouwen van een werkelijk moedige wethouder nooit beschamen. Of het een onbetrouwbare hork zal zijn, die Flink opvolgt, weet niemand. Waarschijnlijk zal het in elk geval niet zo'n gedreven, charismatische en in zekere zin excentrieke wethouder als Jesse Flink zijn. Wat diens keuze, om her vóór zijn tijd ingeslagen pad uit te lopen, en niet de eerste stap naar creatieve oplossingen om het: kamp te behouden te zetten, des te jammerder maak..

Donderdag 12 december Vergadering STUG  (verslag opgemaakt 22 januari 1997)
De voorzitter Flink opent de vergadering en heet allen welkom. Voorafgaande aan de behandeling van de agendapunten wordt van gedachten gewisseld over het verzoek van de aanwezige vertegenwoordigers van de Egelshoek bewoners om voortaan bij de vergaderingen aanwezig te mogen zijn. Hiervoor is het noodzakelijk dat de STUG tot een openbare vergadering te verklaren. Mevrouw Terpstra licht toe dat de woonwagenbewoners eraan hechten om uit eerste hand de informatie te krijgen die in de bestuurlijke STUG-vergaderingen wordt uitgewisseld. Hierdoor kan de achterban snel en volledig worden ingelicht. Bovendien is het dan mogelijk om direct te vernemen hoe de meningen van de diverse afgevaardigden liggen en om tijdens commissievergaderingen na te gaan of daar wordt weergegeven wat in de STUG-bijeenkomsten is gezegd en besloten. De heer Gerrits stelt dat het openbaar verklaren van bestuurlijke STUG-vergaderingen mogelijk ook openingen kan bieden voor bewoners die overwegen te verhuizen, los van het traject dat nu door de gemeenten is ingezet. Nadat alle aanwezigen in de gelegenheid zijn geweest hun mening te geven wordt besloten dat de komende bijeenkomsten van de bestuurlijke STUG in beginsel openbaar zullen zijn, met het voorbehoud de vergadering tot een besloten vergadering te verklaren indien een van de gemeenten daarom vraagt, bijvoorbeeld agendapunten die gaan over financiële zaken. Het reglement van orde voor raadscommissievergaderingen van de gemeente Hilversum zal in hoofdlijnen worden gevolgd. Omdat de huidige onrust onder de woonwagenbewoners van de Egelshoek hoofdzakelijk voortkomt uit de vrees dat er tijdens deze ambtsperiode geen gedwongen verplaatsingen zullen plaatsvinden. Hierop verlaten de heren de Booij en Gerrits en mevrouw Terpstra de vergadering.

Na afloop van de vergadering van 12 december kijkt Leny Terpstra vol trots in het artikel over de Egelshoek in Vrij Nederland. Links van haar eerst Cees van Wieringen en naast hem Jesse Flink de wethouder van Hilversum. Symbolisch is de reclame aan de achterkant van het blad: Stropdas en een glas rode wijn!

Vrijdag 13 december. Artikel in Gooi- en Eemlander: Flink haalt het mes van tafel voor Egelshoek (Simone Stevens)
Het mes is van tafel, wat de bewoners van woonwagencentrum De Egelshoek in Hilversum betreft. Aanleiding hiervoor is de toezegging die wethouder Jesse Flink (PvdA) gisteren aan hen heeft gedaan, dat gedwongen verplaatsing van de woonwagenbewoners tijdens zijn ambtsperiode niet aan de orde is. Flink deed dit tijdens een wethoudersoverleg over het woonwagenbeleid, waar de Egelshoekbewoners bij aanwezig waren.
Tom de Booij, die vanochtend namens het centrum reageerde, is blij met de toezegging. Hij ziet de toekomst van De Egelshoek, in tegenstelling tot de afgelopen maanden, zonnig tegemoet. "We  praten dus niet meer over lelies of rozen op ons graf. Flink heeft ons beloofd zijn toezegging op schrift naar ons te sturen en daar nemen wij genoegen mee. Wij willen graag in overleg met de gemeente en meehelpen met de plannen voor hen die weg willen en zij die willen blijven zitten."
Egelshoeker Hannes Gerrits: "We hebben een beetje vreugdevuur in ons hart, ja. Waar·praten we nu dan nog over? Alleen over het vereffeningsplan. En dat moet door de gemeenten onderling worden opgelost. De Egelshoek blijft bestaan, al is het misschien nog te vroeg voor een hoera."
De wethouder zelf nuanceert dat nogal: "Ik heb niet zo gek veel meer gezegd, dan wat ik al eerder in andere bewoordingen heb gezegd: Maar dat is kennelijk nooit goed  doorgekomen. Ik betreur het dat ik die toon niet eerder te pakken heb gehad. Allen via een expliciet raadsbesluit kan er sprake zijn van het toepassen van bestuursdwang. Mijn beleid zou bij voorbaat al failliet zijn wanneer ik iets over gedwongen verplaatsing ga roepen."
Maar herinrichting van De Egelshoek voor diegenen die niet weg willen, is volgens hem niet aan de orde . "Verplaatsing zal gebeuren op basis van vrijwilligheid. We hebben voldoende tijd en middelen om in en tegen de stad aan nieuwe locaties te ontwikkelen die aantoonbaar mooier. zijn dan wat we nu op De Egelshoek  hebben. Die niet worden afgewezen alleen omdat ze geen Egelshoek heten. Ik blijf gewoon vertrouwen op het gezonde verstand van mensen, dan komt het wel goed." 
Maar De Booij ziet na sanering, opknappen en wellicht wel opkopen van het terrein aan De Egelshoek een heel nieuw woonwagencentrum met golffaciliteiten voor zich: Vnjheidspark Nooit Gedacht, waarvan Flink symbolisch het lint zal doorknippen..
Op verzoek van betrokkenen van het woonwagencentrum zijn de vergaderingen van de STUG - het overleg over het woonwagenbeleid van de wethouders van de elf gemeenten - voortaan openbaar. Dat is gisteren tot blijdschap van Gerrits en De Booij unaniem door de deelnemers aan het overleg besloten.

Dinsdag 17 december Artikel in Gooi- en Eemlander: Handhaving Egelshoek duurder dan spreiding
HUIZEN Handhaving van de woonwagens op de Egelshoek in Hilversum is in totaal ongeveer 1,7 miljoen gulden duurder dan deconcentratie, oftewel een spreiding over de regio. Dit blijkt uit een notitie van de gemeente Huizen, waarin de verschillende bedragen op een rijtje zijn gezet. Met handhaving is een bedrag van zo'n 8,9 miljoen gulden gemoeid, deconcentratie kost 7,2 miljoen. Bij deze bedragen zijn niet meegerekend de kosten die moeten worden gemaakt 'voor' het schoonmaken van de grond. Die kosten worden ruwweg geschat op tussen de zes en elf miljoen gulden. In de notitie zijn de kosten voor de jaren 1996-'98 uitgespit. Bij handhaving zou Hilversum zo'n drie miljoen kwijt zijn, Huizen zo'n anderhalf miljoen en Nederhorst den Berg als kleine gemeente circa twee ton. Het verschil wordt voornamelijk bepaald door het feit dat bij instandhouding van de Egelshoek de woonwagens nog altijd tijdelijk wegmoeten om het terrein definitief in te richten. Dat betekent dat voor een bepaalde periode een plek elders geschikt moet worden gemaakt. Ook dat kost geld. Vorige week maakte wethouder Flink van Hilversum bekend dat althans deze ambtsperiode (die loopt tot 1998) een gedwongen deconcentratie van de baan is. Dat leidde tot blijheid onder de Egelshoek-bewoners, hoewel er geen toezeggingen zijn gedaan over de periode na '98. "Maar het mes is in ieder geval van tafel", aldus Egelshoekwoordvoerder T. de Booij uit Baarn. De gemeenteraad van Laren heeft inmiddels besloten niet mee te werken aan de deconcentratie omdat de bewoners niet willen. Ook binnen de Huizer raad bestaat grote scepsis. Twee wethouders zijn inmiddels tegen deconcentratie. De overige betrokken gemeenten in de regio zijn er nog niet uit.

Dinsdag 17 december Vergadering met de bewoners van De Egelshoek
De bewoners wordt medegedeeld dat er geen gedwongen verplaatsing zal plaats vinden.

Donderdag 19 december Kolom in  Gooi- en Eemlander: Egelshoek (Jaap Lodewijks)
MET Leny Terpstra in de rol van Asterix en Tom de Booij ,als Obelix voeren de 'Gallische' woonwagenbewoners van de Hilversumse Egelshoek al jaren een gevecht met de Gooise Romeinen. En met name met Caesar Flink. De Egelshoekse toverdrank heet onverzettelijkheid. En het heeft er alle schijn van dat Flink de strijd opgeeft. En dat is maar goed ook, want de zinloosheid, van de Romeinse omsingeling wordt met de dag duidelijker. Overal zijn woonwagenbewoners vanaf de jaren zeventig van grote regionale kampen verwijderden in kleinere kampen in burgerbuurten gestopt. Integratie heet dat. Niet dat de woonwagenbewoners daar overigens zelf om hadden gevraagd. Maar de rijksoverheid denkt nu eenmaal in huizen en kleine gezinsverbanden. Die kleine kampjes zijn er nu. Soms weggedrukt aan de randen van dorpen en. steden, soms opgepropt tussen nieuwbouwwijken. En een hoogst enkele keer in een villawijk. Het verzet - van burger en 'kamper' - tegen de integratie was hier, en daar fel, maar gemiddeld genomen hebben beide partijen. zich in het onvermijdelijke geschikt.
MAAR schikken is nog iets anders, dan, integratie. Want bij elkaar op de koffie komen is er niet bij. Er wordt even keurig langs elkaar heen geleefd als vroeger, een enkele uitzondering daargelaten. Het is dan ook maar zeer de vraag wat die kleine-kampenoperatie nu eigenlijk heeft opgeleverd. Vermoedelijk is het alleen voor de overheid , en de postbode  allemaal wat overzichtelijker geworden. De Egelshoek is één van de weinige plekken in Nederland  waar nog een 'groot' kamp bestaat. Zeven en dertig gezinnen - 91 mensen -  leven er zo goed en zo kwaad als dat gaat. Want er is veel achterstallig onderhoud, omdat overheidsinvesteringen in de leefomgeving achterwege zijn gebleven. En dat nu begint onaanvaardbaar te worden: Caesar Flink gaat dat zo langzamerhand inzien. Hij heeft een eenzijdige wapenstilstand gesloten, met de Egelshoekers. Gedurende zijn bewind - voorlopig tot 1998 - komt er geen ontruiming. Dat schept lucht, maar misschien ook valse hoop.
NOG beter is het daarom als Flink de strijdbijl definitief begraaft en samen met de Egelshoekers optrekt. Met een plan om dit kamp voor de bewoners te behouden. Dat zou pas van politieke inventiviteit getuigen. De rijksoverheid is gemakkelijk te overtuigen. Want in Den Haag zijn, door de inmiddels opgedane ervaringen met kleine kampen, allang nuances in het beleid aangebracht. Er zijn dus meer wegen die naar Rome leiden, al doet Flink alsof dat niet zo is. Dat er op het oog grotere financiële consequenties vastzitten aan handhaving van de Egelshoek, hoeft op voorhand voor Flink en buurgemeenten geen reden te zijn van een politieke koerswijziging af te zien. Daar moet een modus voor te vinden zijn, als het plan goed is. Wie weet, is er over twee jaar dan eindelijk een vredeakkoord met een heerlijke afsluitende barbecue in de open lucht.

Noot : Asterix en het geschenk van Caesar G. Goscinny en A. Uderzo 1974 *)
2000 jaar geleden was heel Gallië ( zo heette Frankrijk) bezet door de soldaten van Caesar, de Romeinse veldheer, behalve een klein dorpje aan de kust van de zee in Amorica.(Nu Normandiè). Deze kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden aan de Romeinse overweldigers. Zij maakten het leven van de Romeinen in de omringende legerplaatsen bepaald niet gemakkelijk. Na twintig jaar in de legioen te hebben gediend wordt de soldaat Baccionysus door Caesar beloond voor bewezen diensten, door hem een stukje grond aan de rand van de zee in Amorica te schenken. Baccionysus verkoopt het stuk grond met het dorpje aan een kroegbaas Appendix omdat hij zijn drankrekening niet kan betalen. Als de herbergier met zijn vrouw bij het dorpje aankomen zeggen ze dat de dorpelingen weg moeten gaan. Abraracorix de leider van het dorp zegt tegen Appendix dat het eigendomsbewijs niet geldig is want de Romeinen bezitten wel heel Gallië maar niet dit dorp. De leider stelt voor dat Appendix herbergier in het dorp kan worden. Appendix noemt zijn herberg "in de fikse bries". Obelix stelt aan Appendix voor om leider van het dorp te worden. Baccionysus wie het dorpje aan Appendix verkocht heeft, komt op en goede dag in het dorpje maar wordt er weer uitgegooid. Hij zoekt dan contact met de commandant van de Romeinse bezettingsmacht. De commandant vertelt hem dat de dorpelingen een toverdrank hebben. Als zij die opdrinken zijn ze onoverwinnelijk. Asterix gaat in het Romeinse kamp spioneren en ziet dat de Romeinen het dorpje gaan aanvallen met een grote troepenmacht. Ze hebben uitzichttorens gebouwd waar bij ze precies kunnen zien wat er in het dorp gebeurd. Ook hebben ze grote katapulten die zware stenen afschieten en daarmee het kamp kunnen bombarderen. Het ziet er slecht uit voor de dorpelingen. Terwijl de Romeinen het kamp bombarderen, en met een stormram de poort van het dorp forceren, neemt Appendix de toverdrank, gemaakt door Panoramix, en stormt met alle dorpelingen naar buiten en verpletteren de Romeinen. De dorpelingen willen nu dat Appendix door deze daad hun opperhoofd moet worden. Hij weigert dit, want hij vindt zich niet in de wieg gelegd voor het rustieke dorpsleven en gaat liever terug naar zijn geboortegrond Lutetia (Romeinse naam voor Parijs). Abraracorix blijft het opperhoofd. Het dorp viert de overwinning op de Romeinen met een groot feest onder een stralende sterrenhemel rond een groot kampvuur.
* Dit verhaal is geschreven in het jaar dat de door de overheid plannen werden gesmeed om de Egelshoekers te laten verdwijnen niet goedschiks dan maar kwaadschiks. Nu 22 jaar later mogen de Egelshoekers, als zij dat willen het kamp verlaten, willen zij blijven dan mogen zij daar blijven.
(De vergelijking tussen het verhaal van Asterix ( het geschenk van Caesar) en de Egelshoek werd getrokken in het geestige en rake stukje geschreven door Jaap Lodewijks in de Gooi- en Eemlander van donderdag 19 december 1996).

Vrijdag 20 december Artikel in Gooi- en Eemlander: Zeven gemeenten vóór deconcentratie Egelshoek
Na Blaricum, Bussum, Naarden, Hilversum en Loosdrecht heeft gisteravond ook de meerderheid van de raadsleden van 's-Graveland en Nederhorst den Berg 'ja' gezegd tegen het vereffeningsplan deconcentratie regionaal woonwagencentrum de Egelshoek. Dit ging echter niet zonder slag of stoot. In beide gemeenten waren er vier stemmen tegen en zeven stemmen voor. Door de coalitie in 's-Graveland werd de motie ingediend dat zij akkoord gaat met het plan 'indien dit niet leidt tot gedwongen deconcentratie'. Burgemeester W. Kozijn zei dat hij er bij Hilversum op aan zal dringen dat de bewoners van de Egelshoek niet gedwongen zullen worden om te verhuizen. "Maar de garantie verder dan 1998 is er niet", waarschuwde hij.
Dit slaat op de eerder gemaakte opmerking van de Hilversumse wethouder Jesse Flink dat er geen mensen gedwongen hoeven te verhuizen zolang hij wethouder woonwagenzaken is. Gisteren heeft Flink desgevraagd meegedeeld dat hij met deze opmerking ook de komende raadsperiode bedoelt, als hij opnieuw wordt gekozen en wederom het woonwagenkamp in zijn portefeuille krijgt. Terwijl de vergadering van de 's-Gravelandse raad in volle gang was, zat voorvechter Tom de Booij van de Egelshoek op de publieke tribune 'Asterix. en het geschenk van Caesar' te lezen. "Die heb ik meteen gekocht toen ik las wat jullie adjunct-hoofdredacteur erover schreef in zijn commentaar op de voorpagina", lacht hij, "Zie je het voor je? Ik als Appendix en Leny Terpstra als Abraracorix? Prachtig! Het is op ons lijf geschreven, hè?"
Tegenvaller
Tijdens de discussie in de raad citeerde fractievoorzitter Co de Kloet van Dorpsbelangen een aantal malen uit het weekblad Vrij Nederland, waarin vorige week een uitgebreid artikel over de Egelshoek stond. Dit tot grote irritatie van Kozijn (ex-abonnee van het blad), die op een gegeven moment uitriep: "Ik word kotsziek van dat badinerende grachtengordelblaadje! " Bij de stemming over de motie van de 's-Gravelandse coalitie bleek de hele fractie van Dorpsbelangen tegen te zijn en stemde het CDA verdeeld. Douwe van Essen was tegen, Jaap Beemsterboer voor en Jan van den Broeck van het CDA was niet aanwezig. Toen het uiteindelijke voorstel met zeven stemmen voor en vier stemmen tegen werd aangenomen, verlieten de woonwagenbewoners de publieke tribune."Dit is een onverwachte tegenvaller voor ons. In de commissievergadering leek de meerderheid tegen", aldus actieleidster Leny Terpstra na afloop. Ook de gemeenteraad Nederhorst den Berg is gisteravond met kleine meerderheid akkoord gegaan met het vereffeningsplan Egelshoek. Aan deze beslissing heeft Nederhorst wel een voorwaarde gesteld. Op voorstel van Lydia van Deelen (D66) werd, aan deze goedkeuring het 'mits' gehecht dat de Stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi en Vecht (STUG) bij de verdere besprekingen betrokken blijft. Overigens zat De  Booij ook hier op de publieke tribune. De uiteindelijke stemming in Nederhorst kwam neer op zeven stemmen voor en vier stemmen tegen. Zowel de  PvdA als de VVD stemde tegen. De Berger liberalen bleven bij hun eerder ingenomen standpunt. Bij monde van fractievoorzitter Hans van Wijk bleef vooral het financiële aspect een te·groot vraagteken. Het gaat hierbij voornamelijk om de aansprakelijkheid voor de bodemverontreiniging. De VVD had al eerder laten blijken deze voorwaarde niet zonder meer te aanvaarden.
Sisser
Wethouder Nel Hageman gaf D66 de verzekering dat het nooit de bedoeling is geweest de stuurgroep af te schaffen. Deze verzekering was voor deze partij voldoende om voor het raadsvoorstel te stemmen. "Wij zijn zeer tevreden dat mevrouw Deelen heeft gezegd dat zij als raadslid via de STUG de vinger aan de pols wil houden. Nederhorst heeft het beter gedaan dan 's-Graveland", luidt de mening van De Booij. Nu moeten alleen Huizen en Muiden begin volgend jaar nog over het vereffeningsplan stemmen. In de Huizer raad heerst verdeeldheid over het plan. De gemeenteraden van Laren en Weesp hebben tegen gestemd. De Booij: "Voor ons is de kou nu uit de lucht en ik denk dat het allemaal met een sisser afloopt. Wij zijn blij dat wethouder Flink heeft gezegd dat er niemand gedwongen zal worden om te verhuizen. In feite zijn er nu geen verliezers."

Vrijdag 20 december. Brief van Tom de Booij aan Leny Terpstra en Hannes Gerrits
Beste Leny en Hannes, Nu voor dit jaar de strijd ten einde is, heb ik toch behoefte om langs deze weg jullie beide te zeggen hoezeer ik heb geapprecieerd het vertrouwen dat jullie in mij als burger hebben gesteld . Dat beschouw ik als een grote eer. Onze achtergronden zijn toch zo verschillend, maar ondanks dat is er vooral in de laatste maanden een goede vriendschapsband ontstaan, die maakt dat wij bij al onze optredens behoorlijk veel indruk hebben gemaakt en we ervoor hebben gezorgd dat we nu als gelijkwaardige gesprekpartners onze wensen op tafel kunnen leggen. Hoewel mijn inschatting betreffende ons optreden in de STUG op 12 december anders is dan van jullie, geloof ik toch achteraf bekeken,dat het geen nadelige invloed heeft gehad op de raadsbesluiten. Immers we hebben bedwongen dat nu gedwongen verplaatsing van de baan is. Wat een verschil met het besluit van de STUG 19 juni jl waarin keihard in de notulen staat dat als het niet goedschiks gaat dan maar kwaadschiks. Het woord vrijwillige deconcentratie is een loze kreet die slaat als een tang op een varken. Je ziet uit de kop, van het overigens goede artikel van vandaag ,waarin dus mede dank zij de brief van Leny, Jesse nog eens herhaald wat hij gezegd heeft tijdens de STUG vergadering, dat, ze bij de koppenmakers niet veel van hebben begrepen! De kop dekt niet de lading, maar zo gaat het meestal. Het gaat over het vereffeningsplan en niet over de deconcentratie. Ik hoop dat zowel Muiden als Huizen net zoals Nederhort den Berg de STUG in stand willen houden. Ik was jullie vergeten te zeggen dat Lietske de ambtenaar van woonwagenzaken zei dat de STUG in de komende zeven jaren niet zal worden opgeheven. We moeten er voor zorgen bij de komende STUG vergadering dat de STUG niet wordt opgeheven anders zien we een goede gesprek niet meer zitten, want dan zouden we overgeleverd kunnen worden aan de willekeur van de gemeente Hilversum. Ik denk dat we wel een meerderheid in de STUG kunnen vinden. Ook mevrouw Hageman van Nederhorst den Berg zegt in het artikel van de Gooi en Eemlander dat het nooit de bedoeling is geweest om de STUG af te schaffen. De andere gemeenten moeten toch nog voldoen aan de taakstellingen. We moeten na de feestdagen gauw bij elkaar komen om te bespreken wat we moeten doen. Ik ben het eens met Hannes om zo spoedig mogelijk een bodemonderzoek te laten doen van het woongedeelte en ook een nieuw verzoek, maar beter onderbouwd dan ons eerste verzoek op 13 juni jl, aan de gemeente Hilversum om het terrein te kopen en in beheer te nemen. Ook is belangrijk om een inventarisatie te maken van die mensen die eventueel weg willen (jeugd) als er een goede locatie wordt aangeboden. Nu nog het allerbeste voor jullie beiden en een strijdbaar 1997. Jullie kameraad TOM

Dinsdag 24 december Artikel in Gooi- en Eemlander: Het eeuwige gevecht van Dr  Tom de Booij "Ik voer een eenmans-guerrilla"
Het leven van de Baarnse doctor Tom de Booij (72) staat in  het teken van de strijd. Strijd tegen zijn milieu, tegen de autoriteiten en in het algemeen tegen de gevestigde orde. Z'n rebelse acties in de loop der jaren zijn talloos. Hij klaagde Luns aan in de Biafrakwestie en ontketende een werkstaking in de bajes. Trok ten strijde tegen de farmaceutische industrie en koos direct de kant van de studenten bij de Maagdenhuisbezetting. Ooit was hij de schrik van het 'gebefte gajes' in z'n gevecht tegen de klasse-justitie. Nu, in de herfst van zijn leven, vecht de hooggeleerde activist zij aan zij met de bewoners van het Hilversumse woonwagencentrum de Egelshoek tegen een dreigende ontmanteling van het kamp. Portret van een geharnaste actievoerder en brom van onrust.
"Ik heb tegen Van Wieringen van de gemeente gezegd: 'Als de ME komt om mensen van woonwagenkamp De Egelshoek gedwongen te verplaatsen, sta ik daar met een Uzi'.*) En ik schiet! Ik heb het er met m'n. familie over gehad. Het is geen dreigement, ik dreig nooit."
"En weet je waarom ik dat doe? Ik ben in de oorlog ondergronds geweest. Ik heb de wapens opgenomen tegen de Duitsers. En als onze samenleving het anno 1996 voor elkaar krijgt, om op basis van misleidende gegevens een oude familie Terpstra van 85 jaar op botte wijze met de ME weg te sleuren, dan is dat in strijd met mijn raison d'être. Als ik dat niet tegenhoud, heb ik geen bestaansrecht meer." 'Tom de Booij, met zijn 72 jaar inmiddels niet meer  een young angry man. Hoogbegaafd, maar evenzeer emotioneel, monomaan, chaotisch en op een bezeten wijze betrokken bij waar hij zich voor inzet. Als onbetaald advocaat voor de zwakkeren in de samenleving trekt de kleine Baarnaar als een Robin Hood sinds jaar en dag ten strijde tegen wat hij ziet als machtsmisbruik of willekeur van autoriteiten. De razende patriciër en oud-alpinist De Booij lijkt voor niets en niemand terug te deinzen. Het liefst vermorzelt deze straatvechter ("ik voer een eenmansguerilla,,) degene die hem voor de voeten loopt. Geen methode laat hij onbenut, zij het dat er voor zover bekend nooit slachtoffers door fysiek geweld zijn gevallen.
Besmeuren
Maar hij zag er bijvoorbeeld geen been in ooit het raadhuis van Baarn met menselijke uitwerpselen te besmeuren in een succesvolle poging het Baarnse woonwagencentrum op de riolering aangesloten te krijgen; Of de toenmalige burgemeester van Baarn mr.Jan van Haeringen met zijn 'Werkgroep Opblazen Burgemeester' zo genadeloos hard aan te pakken, dat De Booij "op 4 november 1974" door Beatrix en Claus werd ontboden op Drakesteyn
Aanleiding voor zijn actie was dat de Baarnse burgemeester zijn dorpsgenoot Erik van der Maal wegens dronkenschap zes weken lang zonder medische indicatie had laten opsluiten in een isoleercel in Zon en Schild. De Booij wist de hand te leggen op het gestolen dossier van Van der Maal. Werd daarvoor opgepakt en belandde na hevig aandringen van zijn kant in de gevangenis. Op zijn hoogtepunt vulde de zaak dagelijks vele krantenkolommen. De Baarnse burgemeester ging uiteindelijk vervroegd met pensioen, de directeur sociale dienst ruimde het veld; en zo ook de arts die tekende voor gedwongen opname. Kortom, waar De Booij verschijnt breekt onrust uit. Acht jaar geleden leek het even of de toen 64-jarige De Booij tot bedaren was gekomen en het actievuur nog slechts nagloeide. Door zijn vrouw raakte hij op vakantie in Portugal verslingerd aan  de golfsport. Werd zelfs even lid van een nette club in Hoog Soeren, volgde met succes een opleiding tot golfinstructeur en richtte tussendoor de golfclubs Be Fair en 't Jagerspaadje op.
Gratis golfles 
Maar De Booij kon het niet laten ook met golfen actie te voeren. Hij richtte een stichting op ter democratisering van deze elitaire sport. Om dit na te streven geeft hij sinds  enkele jaren gratis golfles aan onder meer bejaarden en  woonwagenbewoners. En al geruime tijd probeert hij toestemming te krijgen, om ook aan gevangenen les te geven. De meest recente inzet van De Booij is die van medewerker en adviseur van de wagenbewoners op de Egelshoek in hun aanhoudende strijd met de regio-gemeenten. De Booij heeft zich hun lot aangetrokken en hun vertrouwen gewonnen. Zit daarom nu elke dinsdag als 'raadsman voor alles' in het eerder door de bewoners dichtgespijkerde, gemeentelijk kantoor op het kamp. Regelmatig geeft hij golfles aan opa's, oma's, vaders en moeders en kinderen op een stuk weiland naast het kamp. De zich nu al twintig jaar voortslepende discussie over de opheffing van het woonwagenkamp is niet zuiver geweest, zo oordeelt. De Booij na bestudering van tientallen vuistdikke dossiers. Om dat luid en duidelijk te communiceren, heeft hij met de bewoners het actieblad De Vliegende Egel opgezet, waarin de geschiedenis van de Egelshoek en zijn bewoners haarscherp wordt geanalyseerd. De Vliegende Egel zaait vanaf het eerste nummer onrust. Met de komst van het periodiek zijn bijvoorbeeld de politieke beslissers opeens niet meer anoniem voor de woonwagenbewoners. Immers, deze zomer verschenen alle namen, adressen en telefoonnummers van de raadselen  in  de regio in het blad. Het nodigde uit tot bellen. Coördinerend wethouder voor woonwagenzaken Jesse Flink en zijn gezin kregen diverse minder aangename telefoontjes. Flink werd volgens De Booij precies getroffen waar de politiek de woonwagenbewoners keer op keer treft: in het familiale verband. De Booij:  "Flink zegt dan: 'Laat m'n familie erbuiten'. Maar hij realiseert zich net exact hetzelfde te doen. Dat is de vervreemding van de ambtenaar. Deze autoriteiten hebben geen inzicht  in het mechanisme waar ze deel van uitmaken, wat ze met hun beleid bij mensen aanrichten. ze zijn vernauwd bewust. Weten niets van de  gevoels- en denkwereld van mensen waar ze besluiten over nemen: Blijven spreken in termen als preambule en a fortiori, terwijl een woonwagenbewoner dan denkt aan Kalasjnikov of Uzi. Resultaat van de steun van De Booij is dat de woonwagenbewoners zich sterk zijn gaan voelen  in plaats van gediscrimineerd. Ze lopen alle raadsvergaderingen af laten hun stem  horen in het besluitvormingsproces en gaande discussie aan. Het resultaat: steeds meer gemeenten voelen niets voor gedwongen verhuizing.
De carrière van De Booij verliep aanvankelijk voorbeeldig voor een begaafde jongeling uit een bevoorrechte klasse. Studeerde geologie, kreeg als veelbelovend student in '48 een Shell prijs van tien mille waarmee hij wee zeer succesvolle wetenschappelijke expedities in de Andes financierde. Hij werd hiervoor geridderd, promoveerde en kreeg een baan als wetenschappelijk hoofdmedewerker aan de Universiteit van Amsterdam. In 1965 weigerde hij naar eigen zeggen een functie met het vooruitzicht op hoogleraarschap in Utrecht. De weigering had, zo stelt hij, alles te maken met zijn onderwijs ideeën. Het was het begin van zijn revolte en langdurig gevecht tegen de autoriteiten, die zijn milieu vertegenwoordigden. De Booij brak met zijn baas, professor dr.C.G. Egeler, met wie hij in de Andes twee toppen had bedwongen.

Tom de Booij geeft golfles aan de bewoners van de Egelshoek "Hun samenleving is zo enorm energiek, dat ik altijd aangesterkt voel als ik daarvan kom".
 
Ommekeer
"Studenten hebben mij aufgeklärt, op een ander spoorgezet. Tot dan toe staarde ik enkel in microscopen en miste elk politiek gevoel. Het was de tijd van Elvis Presley, Bill Haley, de Beatles, de Rolling (Stones) en natuurlijk de provo's. De muziek luidde de ommekeer in. Gezagsstructuren kwamen onder druk te staan, terwijl wij juist gezagsgetrouwe studenten moesten afleveren, die zich absoluut niet mochten inlaten met politiek. Dit omdat Shell nauw betrokken was bij het geologie-onderwijs. De beste studenten gingen naar Shell.  Ik verzette me tegen de regenteske wijze waarop het onderwijs werd bestierd en de daaruit voortvloeiende structuren. Ik werd door de staf als lastig gezien en kreeg een baan als associate-professor in het conservatieve lllinois. Hier liep ik tegen studenten aan die protesteerden tegen de Vietnam-oorlogen die daarom van de universiteit waren geschopt. Daar in Amerika werd in feite revolutie gepredikt, daar zijn de studentenacties begonnen. Met Luther King en een miljoen anderen heb ik in 1967 meegelopen in een grote protestmars in New York. Een werkelijk fantastische happening." "In Amsterdam hoopten ze natuurlijk dat ik daar zou blijven. Maar ik kwam terug en was behoorlijk opgefokt door alles wat ik had meegemaakt. Ik werd de eerste wetenschappelijk medewerker die in 1969 de zijde van de studenten koos. Bezette mijn eigen kamer en ging experimenteel onderwijs geven. Geopolitiek noemde ik het". De Booij maakte zijn studenten wegwijs in de westerse machtspolitiek, met name daar waar belangrijke delfstoffen waren te winnen. Zijn toehoorders leerden over politieke, economische en sociale gevolgen van grote voorraden olie, goud en diamant. Dat graniet bestond uit kwarts, veldspaat en glimmer was opeens van veel minder belang. Het experiment liep uit de hand . De Booij die tegen zin van de staf op zijn eigen manier wilde blijven doceren, kreeg in 1970 eervol ontslag van burgemeester Samkalden,hoofd van de Universiteit Amsterdam. De Baarnaar kreeg een riant wachtgeld en sinds die tijd ambteloos burger. 

"Als de ME komt om mensen van woonwagenkamp De Egelshoek gedwongen te verplaatsen , sta ik daar met een Uzi. En ik schiet! Ik heb het met mijn familie er over gehad. Het is geen dreigement. Ik dreig nooit."

Actie voeren
"Ik heb toen tegen Samkalden gezegd dat ik met dit geld van de belastingbetaler acties zou blijven voeren, om het niet goed functioneren van autoriteiten aan te kaarten. Interviews voor de media beschouw ik als een soort rekening en verantwoording naar de samenleving. Ik wil het geld zo goed mogelijk besteden."  Terzijde: na vijf uur praten op een vrijdagmiddag (tot hij weg moet met z'n vrouw) is er nog geen antwoord op de vraag wat deze man bezielt en waar hij die bergen energie vandaan haalt. Na het weekeinde belt De Booij op. Hij heeft z'n even nog eens op een rijtje gezet en vraagt een tweede gesprek. "Ik ben een vrijgestelde. M'n leven lang heb ik eigen keuzes kunnen maken. M'n ouders hebben dat sterk gestimuleerd. Ik werd niet in een keurslijf geperst. 'Ik heb ook nooit hoeven werken voor m'n geld. Het vloeide voort uit m'n milieu. M'n vader was marineofficier, een oom vice-admiraal, m'n grootmoeder hielp Maria Montessori scholen oprichten in Amsterdam. Maar het revolutionaire heb ik misschien meer van m'n moeder. Ze rebelleerde sterk tegen  haar vader, die vlootvoogd  was in Indië." . "De vrije keuze laadt verantwoordelijkheid op je. Je krijgt immers de mogelijkheid van de samenleving bepaalde vaardigheden te ontwikkelen. Aanvankelijk zette ik die in voor hoogmoedige acties, zoals het aanklagen van Luns, in de Biafra-kwestie. Je ziet op een zeker moment dat het niks oplevert  en enkel energie  kost. Dat je tegen de gevestigde orde in jezelf vecht"."Tijdens een korte periode in de gevangenis stuitte ik op heel andere problemen. Iemand die zijn invalide dochters had misbruikt in het bijzijn van zijn vriendin. Dat vernam ik van z'n vrouw. Als je zoiets hoort, vraag je je af wat je intellectuele verworvenheden waard zijn. Op zo'n moment kan je er niks mee. Het is de Derde Wereld in je achtertuin. Ik heb toen min of meer besloten mensen aan de onderkant van de maatschappij te gaan helpen. Mijn kunde in woord en geschrift ter beschikking te stellen aan hen die het niet hebben kunnen ontwikkelen. En wie kwam er op m'n weg? Erik van der Maal, de Baarnaar die wegens dronkenschap door de burgemeester zes weken in een isoleercel is geplaatst. Daarmee is het feitelijk begonnen." .
Wantrouwen
"Van der Maal is nu een goede vriend. Hij attendeerde me dit jaar op een oproep in de krant van de bewoners van de Egelshoek. Ik heb me eerst eens verdiept in hun dossier. Daarbij geconstateerd dat de argumentatie van de gemeente al die tijd niet duidelijk is geweest, maar ambivalent en duister. Deze mensen zijn daarvan slachtoffer geworden. Er is een gezwel van wantrouwen gegroeid."
"Een spanning, zoals ontstaan tussen de gemeente en de wagenbewoners, kan door twee oorzaken worden weggenomen. Door een breuk en door te plooien. Wij hebben voor een breuk gezorgd door het overleg met de gemeente te staken, zolang zij ons niet wilden garanderen dat van een gedwongen verplaatsing nooit sprake zal zijn. Deze breuk heeft voor een zekere ontspanning gezorgd." "De gemeente is nu aan zet. Als zij 'nooit' zeggen, gaan wij praten en plooien. Maar vergis je niet: dan beginnen we pas met het oplossen van het probleem. Partijen gaan dan op basis van gelijkwaardigheid de onderhandelingen in. En gelijkwaardigheid is de basis van elke communicatie." "Kijk, had de gemeente nu gezegd: Wij willen de Egelshoek voor woningbouw, dan heb je een andere discussie. Dan was ik niet beeld geweest. Dan heb je het over dezelfde discussie als het HSLtracé of de metro door je huis. Dan kan je naar de rechter stappen en heb je recht op compensatie. Maar als ze een gedwongen verhuizing motiveren met de ligging van het kamp aan de rand van Hilversum, waardoor integratie niet mogelijk zou zijn. En ze spreken over problemen als beheersbaarheid, waarmee ze in feite vervuiling, fraude en criminaliteit bedoelen, dan vinden ze mij op hun weg."
Saamhorigheid
"Wat ik wil is mensen motiveren zelf verantwoordelijkheid te dragen. Als de wagenbewoners zeggen: 'Wij worden gediscrimineerd', dan zeg ik: 'Hou er mee op dat te zeggen, werp jezelf niet steeds als slachtoffer op. Jullie hebben sterk ontwikkelde en maatschappelijk zeer positieve  eigenschappen als directheid, saamhorigheidsgevoel, gebrek aan privacy en zorg voor elkaar'."
"Hun samenleving is zo enorm energiek, dat ik me altijd aangesterkt voel als ik daar vandaan kom. Mijn vrouw merkt dat. Zegt ze: 'Je bent zeker op het kamp geweest'. Mijn taak daar is die hele basale energie van hun te kanaliseren richting de ambtenaar. Er was sprake van mentale verstopping. Ik fungeer als katalysator, iemand die dat de chemische proces weer op gang brengt". Zij waren in de loop der jaren murw geworden, lieten zich afslachten. Ik laat ze zien waar de sleutels van het mechaniek van de besluitvorming liggen. Zij zien daardoor weer mogelijkheden De open dag op de Egelshoek is daar een voorbeeld van. Wat een creativiteit daarin is gelegd! Ze hebben steun van ondernemers gehad en subsidies gekregen. Er vloog een vliegtuigje met de tekst: 'Vliegveld wenst Egelshoek succes'.Aanwezige bestuurders zijn gaan zien dat het mensen zijn zoals jij en ik. En dat is niet uitsluitend mijn verdienste of die van hun. Nee, het is onze interactie. Dat geeft  mij energie. Ik leer van hen, zij van. mij."
"Ik kan niet weten wat mij drijft. Het is geen zinnige vraag. Net als de vraag waar ik vandaan kom of waar ik heenga. Ik heb het er na ons eerste gesprek nog eens met Van der Maal over gehad. Die zegt ook dat ik de dingen niet zoek, maar dat ze soms levensgroot op mijn bordje komen te liggen.".
MARTIN VLAANDEREN

*) Een woonwagenbewoonster van de Egelshoek dacht dat ik er met en Zanussi zou staan!

1997

Dinsdag 7 januari Artikel Gooi en Eemlander: Huizen keert zich tegen spreiding van de Egelshoek ( Wim van Dijk)
Huizen wordt vermoedelijk de derde gemeente in de regio die zich zal keren tegen de deconcentratie van bet woonwagen De Egelshoek. Een meerderheid van het college wijst althans die spreidingsgedachte af. Alleen wethouder Vrieze blijft daaraan vasthouden. De meerderheid van het college is  echter van opvatting dat met voortzetting van het deconcentratiebeleid geen enkel belang meer gediend is. De woonwagenbewoners wijzen de spreiding af en de gemeenten hebben er volgens Huizen ook geen voordeel bij B en W willen dan ook het overleg openen met Hilversum en de andere regiogemeenten over een afwikkeling van de kwestie op basis van de concentratiegedachte. Donderdag neemt de raad daarover een besluit. Het college vindt ook dat niemand zit te wachten op een papieren tijger, zoals het dat formuleert. Het doelt daarmee op het besluit van Hilversum en andere gemeenten om wél verder te gaan met deconcentratie maar die de eerst komende jaren niet te willen afdwingen. In de optiek van Huizen leidt dit alleen maar tot bestuurlijke drukte en andere commotie maar niet tot effectief resultaat. Tot op heden hebben zeven gemeenteraden zich onder voorwaarden voor spreiding uitgesproken Laren en Weesp keerden zich tegen de spreiding. In september, toonde de Huizer gemeenteraad zich al uitermate sceptisch over eventuele deconcentratie. De afgelopen maanden heeft het college zich verdiept in een aantal vragen die tijdens die vergadering gesteld werden. Tijdens de meest recente commissievergadering konden nogal wat fracties niet tot een standpunt komen. Wethouder Vrieze blijft vasthouden aan deconcentratie op vrijwillige basis. Zijn mening is dat een fors deel van de Egelshoekers op die basis wel wil integreren. "En een integratie komt ten goede aan beide groepen",. zei hij gisteren, daarbij doelend op zowel de woonwagenbewoners als bewoners van woningen.

Woensdag 8 januari Brief van B en W van Hilversum aan de B en W van de gemeente Huizen
Geacht college, Desgevraagd kwamen wij in het bezit van uw raadsvoorstel betreffende het bovenvermelde onderwerp. Naar aanleiding van dat voorstel willen wij voor alle duidelijkheid het volgende onder uw aandacht brengen: Het uitgangspunt dat ten grondslag ligt aan het vereffeningsplan, dat het woonwagencentrum De Egelshoek vrijwillig wordt gedeconcentreerd, is nimmer verlaten. Omdat onder andere uw gemeentebestuur daarom vroeg wordt de Vereffening van de gemeenschappelijke regeling door de gemeente Hilversum afgekocht. In de afkoopregeling zijn alle mogelijke risico's, waaronder een gedwongen verplaatsingstraject, afgekocht. Met andere woorden, een eventueel gedwongen verplaatsingstraject, heeft alleen een rol gespeeld bij het bepaling van de hoogte van het afkoopbedrag. Naar de woonwagenbewoners en de gemeenten toe hebben wij ons altijd op het standpunt gesteld dat de deconcentratie op vrijwillige basis diende te geschieden. Het gehele Vereffeningsplan alsmede de daarop betrekking hebbende begrotingsonderdelen is daarop gericht. De besluitvorming over het Vereffeningsplan is beïnvloed door het beeld, als zou de gemeente Hilversum  het woonwagencentrum op korte termijn, met behulp van de ME met veel geweld gaan ontruimen. Dit heeft er in geresulteerd dat tijdens de besluitvorming over het Vereffeningsplan een discussie is gevoerd over de wijze waarop Hilversum op zorgvuldige wijze denkt uitvoering te geven aan haar vrijwillige verplaatsingsbeleid en wanneer het Instrument gedwongen verplaatsing zou worden toegepast. Wij hebben dat gedaan door te stellen dat gedwongen verplaatsingen voorlopig niet  aan de orde waren. Bovendien heeft het college van de gemeente Hilversum de gemeenteraad van Hilversum toegezegd, dat er alleen tot gedwongen verplaatsing zou worden overgegaan na hun goedkeuring zodat de raad een oordeel kan vellen over het vrijwillige traject. Dat was voor de woonwagenbewoners onvoldoende en zij schortten het overleg met de gemeente Hilversum op. De portefeuillehouder voor de Volkshuisvesting, Woonruimteverdeling en Woningbouw heeft vervolgens gesteld dat het vrijwillige verplaatsingsbeleid bij voorbaat failliet zou zijn als in zijn ambtstermijn tot gedwongen verplaatsingen zou worden overgegaan. Dit heeft geleid tot zijn toezegging aan de woonwagenbewoners, gedaan in de STUG, dat tijdens zijn ambtsperiode niet tot gedwongen verplaatsingen zou worden overgegaan. Hij heeft dat vervolgens verlengd tot zijn eventuele volgende ambtsperiode als portefeuillehouder voor de Volkshuisvesting, Woonruimteverdeling en Woningbouw. Dit was voor de woonwagenbewoners aanleiding het overleg met de gemeente Hilversum over de deconcentratie te hervatten. Het is altijd de bedoeling geweest  de deconcentratie van het woonwagencentiem De Egelshoek voort te zetten, althans als het aan de gemeente Hilversum ligt. Hilversum heeft daarenboven aangegeven een ruime periode, die kan oplopen tot 7 tot 10 jaar (afhankelijk van de voortgang van e.e.a.), in acht te zullen nemen om het vrijwillige verplaatsingsbeleid in  overleg met de woonwagenbewoners te doen slagen, zonder gedwongen verplaatsingen bij voorbaat absoluut uit te sluiten. Degenen die hieruit concluderen dat Hilversum een uitspraak heeft gedaan ten gunste van een concentratiebeleid is absurd, laat staan dat Hilversum daartoe impliciet zou hebben besloten, zoals u in uw raadsvoorstel doet voorkomen. Een besluit tot gedwongen verplaatsing is een bevoegdheid van de gemeente Hilversum op de wijze zoals hiervoor is omschreven. Wij verzoeken u deze brief bij de stukken van uw raadsvoorstel te voegen. Een copie van deze brief zenden wij naar alle fractievoorzitters van uw gemeente.  Get.  voor deze J.R.W. Flink wethouder voor Volkshuisvesting, Woonruimteverdeling en Woningbouw.

Woensdag 12 februari Brief van het Bestuur van de Vereniging Egelshoekbewoners aan de bewoners van de Egelshoek
Goed nieuws: In het verslag van de openbare vergadering van 29 januari 1997 van Stuurgroep Uitvoering Woonwagenplan Gooi- en Vechtstreek (STUG) lezen we, zwart op wit, de volgende zinnen die voor ons Egelshoekers heel belangrijk zijn: " De kern van de ongerustheid van de bewoners lijkt nog steeds te liggen in de vrees dat er toch gedwongen verplaatst zal worden. De voorzitter (wethouder Flink) herinnert aan de toezegging in de vorige vergadering , gevolgd door een brief met dezelfde belofte : ER ZAL GEEN BESTUURSDWANG (lees: gedwongen verplaatsing door de ME) worden toegepast, niet tijdens deze raadsperiode, maar ook volgende gemeentebesturen zullen zich rekenschap moeten geven van de afspraak". Nu het mes echt van tafel is, vinden wij als bestuur dat ons kantoortje, dat we in juni 1996 hebben gekraakt, weer toegankelijk moet worden gemaakt voor de gemeente. Want het bestuur heeft van de STUG en ook van de wethouder Flink ( tijdens een persoonlijk onderhoud met Leny Terpstra op 16 januari jl.) de toezegging gekregen dat een aantal onderhoudsclaims op het kamp door de gemeente Hilversum zullen worden uitgevoerd. Een van deze claims is het opknappen van ons kantoortje. Om dit mogelijk te maken zal ons bestuur MORGENMIDDAG OM 2 UUR de sleutel van ons kantoortje aan een vertegenwoordiger van de gemeente Hilversum overhandigen, zodat zo spoedig mogelijk kan worden begonnen met de opknapbeurt. Hopelijk zijn jullie in de gelegenheid om morgenmiddag aanwezig te zijn om getuige te zijn van het feit dat ons eerst gestelde doel is bereikt: De Egelshoekers zullen niet meer door middel van de ME gedwongen worden verplaatst. Iedereen die vrijwillig weg wil, mag uiteraard gaan, maar als niemand wil vertrekken, blijven we tot in lengte van dagen op ons oude vertrouwde plekje staan! We kregen eindelijk antwoord op onze brief van 1 oktober 1996 (!) van de staatssecretaris van het Ministerie van Volkshuisvesting D.K.J. Tommel Hij schrijft daarin onder andere: "Door het decentralisatiebeleid is de verantwoordelijkheid ten aanzien van woonwagens en standplaatsen gelegd bij de plaatselijke besturen" (dus in ons geval de gemeente Hilversum) . Met de beste groeten van het Bestuur van de Vereniging Egelshoekbewoners, Hannes, Wies, André, Leny en Tom.

Zaterdag 16 augustus 1997 Artikel in de Volkskrant: Honkvaste reizigers (Frits van Veen)
Dit jaar wordt de Woonwagenwet afgeschaft, die Nederland sinds 1918 heeft gekend. De woonwagen-bewoners worden geheel afhankelijk van de gemeenten, en die bouwen liever nieuwbouw-wijkjes. Terugblik op de geschiedenis van een volk dat het reizen in het bloed zit, maar dat nu vooral wil blijven zitten waar het zit. Met de hele familie bij elkaar. WAAR vind je dat nog, een dochter die op haar 54ste onder het toeziend oog van vader en moeder woont?' Slechts een vier meter breed terras met tuinameublement scheidt Leny Terpstra van haar ouders. 'En hier naast mij woont een broer', zegt ze, lopend door het straatje van het woonwagenkamp. 'Daarnaast nog een broer, daar mijn zus, daar een oom, hier op de hoek mijn zoon.' En zo kan ze nog even doorgaan. Het is één grote familie op woonwagenkamp de Egelshoek bij Hilversum. Eigenlijk twee families, maar de Terpstra's en de Jillings trouwen al generaties met elkaar. Slechts twee van de 38 woonwagens, met samen 91 personen, worden bewoond door andere gezinnen. De Egelshoek, gelegen in een bosrijke omgeving tussen Hollandse Rading en sportvliegveld Hilversum, is een van de oudste woonwagenkampen in Nederland. Vlak na de Tweede Wereldoorlog vestigden zich de eerste 'reizigers' op het terrein, eigendom van een Hilversumse barones. En zoals alle woonwagenbewoners in den lande leven ook de Terpstra's en de Jillings in voortdurende oorlog met de gemeente en andere overheden. Rust zal ze ook nooit gegund worden, want overheden en woonwagenbewoners liggen elkaar niet. Het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer heeft nu weer iets geheel nieuws bedacht. De uit 1968 stammende Woonwagenwet, die net als de wet van 1918 bedoeld was om deze leefvorm te ontmoedigen, wordt nog dit jaar afgeschaft. Daarmee wordt volgens staatssecretaris Tommel een einde gemaakt aan de uitzonderingspositie van de 30 duizend woonwagenbewoners. Voortaan heeft iedere Nederlander het recht in een woonwagen te wonen. Wat krijgen we nou? Van ontmoediging naar aanmoediging? Leny Terpstra weet wel beter. Met de Woonwagenwet werd het tegendeel bereikt van wat de overheid wilde. 'We moesten in die tijd, tegen onze wil, zo nodig in grote kampen worden samengebracht. Zodat er betere voorzieningen konden komen, zoals scholen, en we brave burgers zouden worden. Maar doordat we niet meer konden reizen, kwamen de wagenjongens geen wagenmeisjes meer tegen. Ze trouwden steeds vaker met burgers. Zo'n woonwagenkind gaat nooit in een rijtjeshuis wonen, nee de burger trekt dan bij ons in, altijd. En tachtig procent van de huwelijken is al met burgers.' Kwaadaardig lachend: 'Sindsdien zijn we verdrievoudigd'
'Burgers' worden niet-woonwagenbewoners nog steeds genoemd, en van de zonderling die een huis betrekt, wordt gezegd dat hij of zij 'gaat wonen'. Toch gaan de twee groepen steeds meer op elkaar lijken, althans aan de buitenkant. De Egelshoek is een keurig wijkje geworden, met alle voorzieningen van dien, autootje voor de deur, en verharde straten waarin de bewoners zelf verkeersdrempels hebben aangebracht. Het autokerkhof wordt aan het oog onttrokken door een rij werkloodsen. De chalets (met ligbaden en parketvloeren) die er staan, lijken in niets meer op woonwagens. Bezworen wordt dat er altijd wielen onder zitten - bij Leny Terpstra zelfs het landingsgestel van een vliegtuig - maar die gaan verborgen achter houten of stenen omheiningen die rond de kruipruimtes zijn aangebracht. Leny's generatie had zelfs een voorkeur voor nepbaksteen. Haar 'wagen' en een vijftal andere op het terrein lijken daarmee het 'ideaal' van een burgerhuisje te benaderen. Leny: 'Helemaal niet. Dat plaatbaksteen heb ik genomen omdat het gewoon oersterk is.' Maar het vier bij vijftien meter grote bouwwerk plus aangebouwde erker is toch ook met geen dieplader meer te vervoeren? Leny: 'Onzin. Die wagens zijn hier toch ook eens gekomen. En die aanbouw kan zo weer los.'Niettemin zijn de 'reizigers' inmiddels 's lands meest honkvaste inwoners. Misschien komt het door hun eeuwige strijd voor een plekje en door de vele gedwongen verplaatsingen die zij meemaakten. In elk geval verhuizen zij thans minder dan de gemiddelde Nederlander. Net als de burgerman trekt de kamper er 's zomers met zijn caravan op uit. Leny: 'Zeg maar gerust in de lente, want dan krijgen wij al de kriebels. Dat reizen zit ons in het bloed.'Bij de overbuurman staat de auto keurig in een naast de 'wagen' gebouwde garage. Even verderop worden twee standplaatsen geheel door twee meter hoge schuttingen aan het oog onttrokken. Hier wonen de jongeren, onder wie Leny's zoon. De nieuwe generatie blijkt behoefte aan privacy te hebben. Toch een teken van teloorgang van de woonwagencultuur? Achter de schuttingen bevinden zich ruime terrassen met helblauwe zwembaden. Van enig buitenleven is op deze zomerse dag niets te merken. Leny's 80-jarige vader: 'Het is er niet beter op geworden. Zo'n klein stukje grond, en kijk eens wat een auto's allemaal voor de deur. Er is hier geen vertier meer.'Dat is wel eens anders geweest. Toen er 's avonds nog kampvuren waren met accordeon- en gitaarmuziek. Leny vertelt er nostalgisch over. De woonwagenbewoners waren een nijver volkje. Zij reisden al een eeuw geleden het land af op zoek naar werk, lang voordat de moderne ondernemingsgewijze productie de mobiliteit van de werknemer tot geloofsartikel verhief. Alleen werd die nijverheid hun niet altijd in dank afgenomen. Aanvaringen met gemeenten, burgers en politie waren schering en inslag, en zijn er ook nu nog vaak. De Terpstra's hebben gereisd zolang zij zich heugen. Vader Adrianus Terpstra weet nog dat zijn grootouders al met kermissen meetrokken, grootvader van moederskant als muzikant en grootmoeder van vaderskant met een galanteriekraam. Hij werd zelf op de kermis geboren, in 1917 in Laren. Zijn vader had een schiettent, een werptent en een touwtrekkerij. Terpstra, in tweedelig pak met pantoffels eronder, is sterk vermagerd en praat moeizaam sinds hij vijf jaar geleden aan zijn slokdarm werd geopereerd ('K' zegt hij schuchter). 'We reisden het hele land door, Enschede, Hengelo, Delden, Goor, Laren. Mens, wat was het zwaar. Op mijn vijftiende heb ik eens in m'n eentje 's nachts de vrachtwagen met een aanhanger van zes meter van Het Loo bij Apeldoorn naar Marialust gereden. Wel vijf, zes kilometer. Want mijn vader was ziek. Je had dan drie kermissen achter elkaar. Die moest je 's nachts afbreken, verplaatsen en weer opbouwen. Dan had je drie dagen geen slaap in de ogen.'Enkele jaren voor de oorlog stierf zijn vader en moesten ze van armoe alles verkopen. 'Toen was het afgelopen met de kermis. Er was geen geld voor een auto en met paarden had ik niet leren omgaan. We moesten in een kleinere woonwagen, waarmee we in kampen in de buurt van Hilversum bleven staan. Met een oud stuk fiets ben ik zakhandel gaan doen, met galanterieën langs de deur, zoals elastiek, garen en zeep. Of ik ging bij mensen de tuin doen. In de oorlog trouwde hij. Woonwagenbewoners werden door de bezetter in grote kampen bijeengedreven. Zijn zus heeft nog in Westerbork gezeten. Na de oorlog, toen het een keer zulk mooi weer was als nu, zegt hij, kreeg hij het weer op zijn heupen en besloot hij toch maar een 'hitje' (van Hitlander, een klein taai, trekpaard) te kopen. Als stoelenmatter reisde hij door het land. Dochter Leny herinnert zich uit die tijd vooral die keer dat zij van de brug bij Loenen kwamen en de rem van de wagen het begaf. 'Sammy, ons paardje heeft toen het hele huisgezin gered. Hij zette zich schrap en we gleden langzaam die brug af. Toen we in de berm tot stilstand kwamen had hij geen hoeven meer over.' Leny wil met het verhaal weerspreken dat woonwagenbewoners zo slecht met hun paarden omgingen. 'Mijn vader zei toen: dat paard heeft ons gered en hoeft nóóit meer te werken. Nou, Sammy heeft zijn rustige ouwe dag gekregen, ook al vroegen mensen waarom we 'm niet afmaakten, voor het vlees. We hebben hard gewerkt om een ander paard te kunnen kopen.'Toen de overheid in 1968 besloot dat de woonwagenbewoners in vijftig grote regionale kampen moesten worden samengebracht, was het afgelopen met het reizend bestaan. Vader Terpstra: 'Ik heb hier in de Egelshoek nog een poosje in de autosloop gezeten. Alles met een bijltje kapot slaan. Je werkte je gek voor een droge boterham. Toch heb ik het altijd een leuk leven gevonden. We hopen het tot de dood toe vol te houden.'De woonwagencultuur in Nederland ontstond in het voetspoor van de Oost-Europese zigeuners die in vroeger eeuwen in deze contreien neerstreken. Zigeuners, wier oorsprong vermoedelijk teruggaat tot het Indiase subcontinent, hebben altijd maar een klein deel van de woonwagenbevolking uitgemaakt - tegenwoordig zo'n tien procent. De Hongaarse ketellappers (die gaten in ketels repareerden) en Bosnische berenleiders (die beren kunstjes lieten doen) waren de eersten die met paard en wagen in familieverband door Nederland trokken. De zigeuners werden tijdens de Duitse bezetting niet gespaard; 210 werden vergast in Auschwitz. Volgens Mensen van de Reis van de historici Cottaar, Lucassen en Willems stammen de Nederlandse woonwagenbewoners af van arme boeren en arbeiders, vooral in het noordoosten en zuiden des lands. Zij moesten trekken om in hun levensonderhoud te voorzien. Ze kwamen bijvoorbeeld uit veengebieden, waar het turfsteken voorheen de belangrijkste inkomstenbron was geweest. Ook woningnood kon een motief zijn om te gaan reizen. Zij begonnen matten, manden, zwavelstokken, schoenen en pantoffels te maken en brachten die in de wijde omgeving aan de man. Ook seizoensarbeid bij boeren werd meestal door woonwagenbewoners verricht. Van handkarren en wagens die door honden werden getrokken, waaronder 's nachts werd geslapen, ontwikkelde zich langzaam via de huifkar de door een paard getrokken woonwagen. Kermisreizigers hebben altijd een aparte kaste gevormd en keken neer op andere wagenbewoners. Zij waren tijdens het seizoen, van Pasen tot Leidens Ontzet op 3 oktober, overal welkom, hadden hun vaste route, en konden van het verdiende geld vaak overwinteren. Tegenwoordig woont de helft van de kermisexploitanten in een huis. De stoelenmatter, scharensliep, marskramer en andere reizigers hadden het moeilijker. Zij kwamen bij het kiezen van standplaatsen of wegens het venten zonder vergunning vaak in conflict met de gemeente. Met boeren kregen zij het aan de stok doordat zij hun paarden in de wei lieten grazen, kreupelhout sprokkelden, kippen pikten of aardappels voor eigen gebruik rooiden. Zij gingen ook 'schooien', zoals dat in hun eigen bargoens heet, bedelen om brood, spek en groenten, vooral in de winter. De eerste Woonwagenwet (die ook voor woonschepen gold) stamt uit 1918. Voor het bewonen van een woonwagen was voortaan een vergunning nodig, die werd gegeven als het bouwsel aan bepaalde eisen voldeed. Gemeenten werden verplicht standplaatsen aan te wijzen. Die kwamen vaak in de buurt van vuilstortplaatsen, kerkhoven of spoorlijnen. In 1968 kwam er een nieuwe Woonwagenwet. Aan de wildgroei van kampjes moest een eind komen en de bewoners moesten worden aangepast aan de maatschappij. De bedoeling was vijftig grote regionale kampen op te zetten, buiten de gemeente, voorzien van kampschool, clubhuis en welzijnswerkers. Reizen werd praktisch onmogelijk gemaakt. Rinus van Wanrooy (56) wordt nog emotioneel als hij eraan terugdenkt. 'Dat is de grote klap geweest. Ik had op mijn kampje in Heiloo een autosloperij die net florerend begon te worden. Ik werkte er van zes uur 's ochtends tot twaalf uur 's avonds. Toen kwam de overplaatsing naar het regionale kamp Vroneroord bij Alkmaar, compleet met slagboom en politiepost. Daar zit je dan met dertig scharensliepen, twintig stoelenmatters en twintig slopers op een hoop. Allemaal analfabeet of half analfabeet en zonder opleiding. Ik kreeg er later wel een perceeltje toegewezen voor m'n werk, maar m'n klanten was ik kwijt. M'n auto's heb ik voor oud ijzer verkocht. Mijn vader was zijn sierkippen kwijt, dat mocht niet op het centrum. We konden rechtstreeks de bijstand in.'Ook Van Wanrooy woont tegenwoordig in zo'n keurig ingericht bungalowwijkje, naast een park aan de rand van Alkmaar. Alleen de harde popmuziek uit een van de 'wagens' verstoort de rust. En ook hij woont er temidden van zijn familie. Z'n moeder woont er, twee kinderen, een zus, een broer en ook hun kinderen. Van de vijftien wagens worden er tien door directe familieleden bewoond en vijf door 'indirecte', zoals hij het noemt. Andere broers, zussen, zijn zwager en de schoonouders zijn vijf kilometer verderop terechtgekomen, op een kampje bij Heerhugowaard. Want het regionale kamp Vroneroord is al lang weer verleden tijd. Nog geen tien jaar na het grote-kampenbeleid draaide de overheid 180 graden en moesten de woonwagenbewoners weer verspreid worden over kleine kampen van tien tot vijftien standplaatsen. Integratie diende nu bereikt te worden door de kampen zo dicht mogelijk tegen woonwijken aan te bouwen.'Dat heeft mij enorm gekwetst als persoon, dat er zo over me gedacht werd', zegt Van Wanrooy, die uit een van Nederlands oudste reizigersfamilies stamt en voorzitter is van het Nederlands Platform Woonwagenbewoners en Zigeuners. 'Nog nooit heb ik zo'n staaltje huichelarij gezien in de politiek. We hebben jaren tegen die overplaatsing gevochten, maar hebben ons uiteindelijk niet verzet. Ons angstbeeld was dat dan de Mobiele Eenheid met groot geweld zou binnenvallen. Er waren veel gezinnen met jonge kinderen en van andere voorbeelden wisten we hoe traumatisch een dergelijke ervaring voor een kind is.'Het beleid om de woonwagenbewoners weer te verspreiden, was een gevolg van de totale mislukking van het grote-kampenbeleid. De kampen, die meestal op geïsoleerde plekken buiten de bebouwde kom lagen, brachten het tegendeel van aanpassing aan de maatschappij. De nieuwe bewoners werden vaak collectief in de bijstand geplaatst. Sommige kampen werden ondoordringbare broedplaatsen van criminaliteit, waar de politie alleen nog met groot machtsvertoon durfde op te treden. Een van de beruchtste kampen was de Huppeldijk bij Utrecht. Het weekblad Vrij Nederland wijdde er in 1984 een kleurenbijlage aan. Jongeren vertelden ongegeneerd hoe zij auto's gingen stelen in de stad, met messen vetes uitvochten en hoe zij een van de twee boeren aan de rand van het kamp wegpestten. Toen de boer eenmaal 'in het gekkenhuis' was beland, roofden ze zijn huis leeg. Van vroeger bekende verhalen over woonwagenbewoners die onwetende burgers een poot uitdraaien, werden treffend geïllustreerd door een 16-jarige jongen die er nog het oude vak van scharensliep bedreef. 'Als ze het vragen, kost het vijf en halve gulden. Anders sla ik er een slag naar, zes knaken, een geeltje. Dat ze dat betalen, dat snap ik ook niet. Dan zeg ik: hij is verhard, ik heb 'm moeten ontbramen en polijsten.' Na twee bekeuringen voor venten zonder vergunning ging ook hij stelen. De clubgebouwen met opbouwwerker, maatschappelijk werker en kampbeheerder werden in veel regionale kampen het doelwit van vandalisme. Zo ook op de Huppeldijk. De school hield nog tien jaar stand, maar werd in 1984 met de grond gelijk gemaakt; volgens de daders omdat de jongerenwerker met vakantie was gegaan en hij het deels herstelde, tot disco omgebouwde clubgebouw had afgesloten. Vervolgens moest ook de disco eraan geloven, want de moeders waren zo razend op de jongens die de school hadden gesloopt, dat zij uit wraak de disco in puin sloegen. De Huppeldijk en veel andere regionale kampen zijn inmiddels opgedoekt of ingekrompen. Met het nieuwe spreidingsbeleid kwam intussen ook het laatste 'reguliere' woonwagenberoep in de knel, want in de kleine kampjes mogen geen autosloperijen meer komen. Blijkens recente grote drugsprocessen vond een aantal woonwagenbewoners nieuw emplooi in de hasjhandel. Kobus L. ('de Zigeuner'), Johan V. ('de Hakkelaar') en Lambertus K. werden grote jongens in de handel in softdrugs. Woonwagenbewoners praten niet graag over dat soort dingen. Leny Terpstra zegt dat de politie nog altijd als eerste bij hen komt als er weer eens ergens een auto is gestolen. 'Maar laat ze eerst naar de burgers kijken. Er zijn nog nooit zoveel auto's door burgers gestolen als nu.' Dat zij de Amsterdamse onderwereldkoning wijlen Joop de Vries goed kende, vervult haar met trots. 'Ik heb hier als enige de hele wereld afgereisd, want Jopie wilde niet dat zijn vrouw alleen op vakantie ging en zelf hield hij niet van reizen.'Ellen Jansen, die als maatschappelijk werkster al twintig jaar met de Egelshoek te maken heeft, bevestigt het beeld dat het kamp, ondanks zijn relatieve grootte, in bijna niets meer van een 'gewone straat in Hilversum' afwijkt. 'Alleen is het met een woonwagenkamp nog steeds zo, dat als er een gearresteerd wordt, het hele kamp erop aangekeken wordt.' De laatste grote politie-inval dateert van tien jaar geleden. 'En die ging eigenlijk om niets, ik geloof een caravannetje dat er illegaal stond. Het was aan de voorkomendheid van enkele woonwagenbewoners te danken dat het niet op vechten uitliep. Sommige ME'ers hadden dat graag gewild.'Vorige maand werden de resultaten bekend van de eerste van een reeks periodieke onderzoeken die het kabinet laat instellen naar de sociale positie van woonwagenbewoners. Hun situatie bleek slechter dan die van allochtonen. Tweederde van de bewoners leeft van een werkloosheids- of bijstandsuitkering. Woonwagenkinderen komen viermaal zo vaak als burgerkinderen in het beroepsonderwijs terecht. Het aantal justitiële veroordelingen was driemaal zo hoog als gemiddeld. Toch vielen de resultaten in zekere zin mee. Het aantal uitkeringen was een kwart minder dan de 'meer dan 90 procent' waarop de overheid het voorheen schatte. Speciaal op woonwagenkinderen gerichte beroepsopleidingen beginnen vrucht af te werpen en er wordt ook vaker gekozen voor de zo verachte loondienst. En hoewel het schoolverzuim nog hoog is en het onderwijsniveau laag, wordt de leerplicht steeds meer gerespecteerd. 'Het is echt niet leuk dat je wordt uitgelachen als je anderen vraagt iets voor te lezen', zegt een 36-jarige man die in de Egelshoek onder de motorkap van een auto staat te sleutelen. Hij kan lezen noch schrijven, maar dat zal z'n kinderen niet overkomen. Met het verdwijnen van de Woonwagenwet komt het voor wagenbewoners zo cruciale afstammingsbeginsel in gevaar. Dat bepaalt dat kinderen van woonwagenbewoners en hun partners recht hebben op een standplaats. Staatssecretaris Tommel wil het aan de gemeenten overlaten wat zij hiermee doen. Maar de gemeenten staan niet te trappelen om nieuwe standplaatsen in te richten. Er is nu al een wachtlijst van twee- tot drieduizend rechthebbenden. De huizenmarkt is voor gemeenten veel aantrekkelijker. Het is ook de vraag hoe lang de woonwagenbewoners zelf de concurrentie met de huizenmarkt kunnen overleven. De afschrijvingskosten van een wagen zijn door de korte levensduur zeer hoog. En er zijn gemeenten die alleen voor een standplaats al bedragen vragen die de huur van een woningwetwoning benaderen.

1999