12 december 2002: Interpellatie over verhuizing woonwagencentrum aan de Leyweg. We citeren uit de notulen gemeenteraad Den Haag:
Ingrid Gyömörei (SP): De bewoners hebben via hun advocaat schriftelijk bevestigd, dat zij vrijwillig wensten te verhuizen Dit was reeds tweemaal eerder door de advocaat op schrift bevestigd. Inmiddels is duidelijk geworden, dat de betrokken en verantwoordelijke ambtenaar deze brief nooit heeft laten zien aan de wethouder.(…) Tot mijn afgrijzen bevindt zich sinds die woensdagochtend half negen een bataljon ME'ers van volgens de krant 80 man en volgens mij minstens 140 in het kamp. Tevens aanwezig 6 koppels hondenbrigade. Volgens eigen zeggen liet men slechts de honden ter plekke uit. (…) Gedegen onderzoek door raadsleden is onmogelijk gemaakt. Het lijkt wel Kafka aan de Leyweg.(…) Terugkijkend op de laatste pakweg vier en negentig uur, is bij mijn fractie de indruk gerezen, dat door de gemeente alles in het werk is gesteld om deze vrijwillige verhuizing te laten uitlopen op een gewelddadige confrontatie. Dat de kwestie niet volledig uit de hand is gelopen, is met name te danken aan de beheersing van de bewoners.
Nu wat de Wethouder Hilhorst te zeggen heeft over het karakter van de verhuizing:
Wethouder Hilhorst (PvdA). Over de vrijwilligheid kan een misverstand zijn ontstaan. Na ommekomst van de uitspraak van de rechtbank zijn wij in gesprek gebleven met de advocaat en vertegenwoordigers van de bewoners over het vervolg. Het was onze stelling dat er op relatief korte termijn moest worden verhuisd. Zo'n verhuizing is een enorme operatie (...). Tegelijkertijd zijn wij in dedagen en weken volgend op de uitspraak van de rechtbank het geprek blijven aangaan over vrijwilligheid of medewerking aan de verhuizing. Men wist al een tijd dat, gegeven de wijze waarop de verhuizing zou worden georganiseerd onder verantwoordelijkheid en op kosten van de gemeente, het ging om medewerking aan die verhuizing. Dat maakt veel uit voor de betrokkenen.  Dat is bedoeld met de afspraken, die ook in laatste instantie van beide kanten zijn bevestigd, over vrijwilligheid. Het ging over het verlenen van medewerking aan de eenmaal op gang gebrachte verhuizing in de periode tussen 11 en 20 december.
In tweede termijn komt Wethouder Hilhorst nog eens terug op de basis van vrijwilligheid.
Wethouder Hilhorst. De brief van de heer Koning dd 28 november  (red. advocaat van de bewoners) hebben wij wel degelijk in de beschouwing betrokken, daarin worden twee dingen verwoord. In de eerste plaats is men naar aanleiding van de uitspraak van de rechter bereid om vrijwillig te verhuizen. In  tweede plaats gaat het echter om verzoeken en eisen aan de gemeente in verband met de vergoedingen en dergelijke. Wij hebben ondanks dat bericht, laten weten dat wat ons betreft de verhuizing tussen 11 en 20 december moest plaatsvinden.  Dat wist men ook. De gegevens zijn verzameld omdat wij verantwoordelijk zijn voor eventuele schade. Om misverstanden en erger te voorkomen moet de situatie na de verhuizing goed geïnventariseerd worden.
De heer De Jager (PPS): Om vlak voor de feestdagen in de vrieskou - het was gisteravond ongeveer min tien - zoiets te presteren getuigt van absolute gevoelloosheid en weinig tactisch inzicht
De heer Pijl (ChristenUnie-SGP): In de Haagsche courant van dinsdag stond dat de laatste bewoners bereid waren om op basis van vrijwilligheid te verhuizen, datgene wat er nu gebeurd is, staat daarmee in heel schrille tegenstelling.
De heer Wijsmuller (HSP) Wat zich op dit moment aan de Leyweg afspeelt, is een gitzwarte bladzijde in de geschiedenis van de gemeente Den Haag.
In de vergadering wordt de brief van De Booij wordt voor kennisgeving aangenomen. (Red. Dit is de bewuste brief, die De Booij namens de bewoners aan de B. en W. van Den Haag heeft gestuurd, waarin ze op 11 december 2002 mededeelden, dat ze vrijwillig willen verhuizen. Zoals we later zullen zien, zegt de burgemeester Deetman, dat hij deze brief nooit heeft ontvangen. Wel heeft hij, een afschrift van deze brief onder ogen gehad, als voorzitter van de Gemeenteraad. ( Maar ja, dat zijn klaarblijkelijk andere ogen?).
27 december 2002: Burgemeester Deetman: De bewoners moeten een verbruikerscontract met energiebedrijf Eneco ondertekenen. Gebeurt dat niet op korte termijn, dan worden ze weer afgesloten, desnoods met hulp van de politie.

Nieuwjaarsdag 2003: We bezoeken het verlaten terrein aan de Leyweg. Er is nog geen spoor van bouw activiteiten te bespeuren. We vragen ons dan ook af: Vanwaar die haast om nog voor de Kerstdagen het centrum met geweld te ontruimen?.We hadden toch aan de Gemeente beloofd, dat we na direct na de Kerstdagen zelf vrijwillig zouden willen verhuizen. Wat een verdriet en ellende zou ons bespaard zijn.

Het verlaten terrein van het oude woonwagencentrum op nieuwjaarsdag 2003. Van waar die haast om de bewoners Kerstmis 2002 te deporteren.

8 februari 2003: Woordvoerster van wethouder Hilhorst: "Er is door de gemeente een hardere lijn ingezet tegen de bewoners van woonwagenkampen. Die lijn zetten wij door".
1 april 2003: De gemeente wil alle extra gemaakte kosten in rekening brengen, omdat de bewoners op geen enkele manier aan de verhuizing meewerkten. Het te betalen bedrag is nog niet bekendgemaakt, maar loopt in de tonnen.
1 april 2003: Aan de gemeente Den Haag wordt per e-mail gevraagd waarom er nooit een antwoord is geweest op de bewuste brief van 11 december 2002 aan B en W van den Haag van de woonwagenbewoners, waarin zij mededelen dat ze vrijwillig willen verhuizen.
9 april 2003: Antwoord op de bovengenoemde e-mail van de gemeente den Haag: "Overigens is uw brief van 11 december 2002 niet bekend bij de burgemeester".

11 april 2003: De bewoners delen mee, dat ze een bewijs hebben dat de brief ook per fax aan B. en W. is verstuurd. Op de berichtbevestigingen staan twee telefoonnummers vermeld 353323 = Dienst Stedelijke Ontwikkeling en het tweede nummer is 3532782= gemeentesecretaris van Den Haag. (Al is de leugen nog zo snel …)
Hier volgt nog eens de brief die wij op per fax en via de gewone post aan de Gemeente hebben gestuurd, dus 11 uur voor de fatale datum en uur dat de Gemeente is begonnen om hun misdadige plan uit te voeren.

12 april 2003: De gedwongen verhuizing van de woonwagenbewoners van de Leyweg kostte ruim 4 miljoen euro.
3 mei 2003:: Uit het rapport van historicus Richard Verburg blijkt, dat het Haagse woonwagenbeleid aan alle kanten heeft gefaald,
6 mei 2003: De gemeente Den Haag wil 26 woonwagens van het woonwagencentrum aan de Noordweg laten ontruimen. Tegen de bewoners van het
centrum is een kort geding aangespannen.
7 mei 2003: Woonwagenbewoner Sani Kames heeft de gelegenheid tijdens het kort geding zich te verweren. Resultaat is dat het kort geding door de gemeente wordt afgeblazen.
8 mei 2003: Uit het rapport van Jan Remmerswaal (DSO) betreffende reparatie of vervanging van woonwagen citeren we enkele zinsneden:

"Er staan nu geschat op de Jan Hanlostraat, een stuk of tien woningen, die eigenlijk door de staat waarin ze verkeerden niet hadden moeten verhuizen. Daar komt dan nog bij, dat vooral het stellen van de woonwagens niet met de nodige zorgvuldigheid is gebeurd".
Er volgen nog een aantal details over het draaiboek van de verhuizing met bestuursdwang. In het rapport wordt de conclusie getrokken dat :" Aan alle die artikels uit het Draaiboek geen gevolg is gegeven".
20 juni 2003: De 28 woonwagens zijn tijdens de operatie voor zeker honderd duizenden euros beschadigd.
5 juli 2003: De verhuizer Klomp, die de deportatie van de woonwagens van de Leyweg heeft uitgevoerd, zegt ondermeer dat de gemeente de afspraken niet zijn nagekomen en dat ze niet goed waren voorbereid. Hierdoor zou de verhuizing zeer chaotisch zijn verlopen en veel meer hebben gekost dan geraamd
11 september 2003 Uit een brief van de heer H. de Jong van de DSO aan T. Lepeltak en J. v.d Helm citeren we:

"Ondanks dat de afmetingen van de meeste woonwagens vooraf bekend waren zijn per abuis enkele woonwagens op een niet vooraf afgesproken standplaats geplaatst. Dit heeft tot gevolg gehad, dat enkele zwaardere woonwagens niet op een betonverharding zijn geplaatst, terwijl enkele lichte woonwagens wel op een betonplaats staan. Ook met Klomp volgens het draaiboek afgesproken werkzaamheden zijn niet of volledig uitgevoerd. Gevolgen van het niet volledig uitvoeren van de in het draaiboek genoemde opdrachten hebben geleid tot aanzienlijke schade aan de woonwagens, schades aan inboedels en veel vermissingen van goederen die in bergingen waren opgeslagen".

13 oktober 2003:
10 maanden en 2 dagen na de ontruiming van het woonwagencentrum aan de Leyweg ligt het er nog verlaten bij. Vanwaar die haast op 11 december 2002, is wederom onze vraag. Het terrein is voor twee jaar verhuurd aan een zandwinningbedrijf.

27 december 2003: De bewoners van de 28 wagens hebben een brief gekregen van de gemeente waarin staat, dat ze binnen dertig dagen de kosten van de gedwongen verhuizing moeten betalen. De bewoners moeten een bedrag betalen, dat afhankelijk van de zwaarte van de woonwagen is en varieert van 88.158 euro tot 264.474 euro.
16 januari 2004: De Haagse gemeenteraad toonde zich bezorgd over de manier, waarop de gemeentelijke Dienst Stedelijke Ontwikkeling (DSO) de verhuizing heeft aangepakt.
28 januari 2004:. Een meerderheid van de gemeenteraad van Den Haag wil snel uitleg van de verantwoordelijke wethouder Hilhorst over mogelijke fraude en gevoerd wanbeleid. Het VVD raadslid A. Mulder zegt: "Ik krijg heel erg de indruk, dat er wat aan de hand is".
4 februari 2004: Het falen van het Haagse woonwagenbeleid wordt de komende maanden onderzocht door een onafhankelijke commissie van drie wijze heren: dr D.K.J..Tommel voormalig D66 -staatsecretaris van Volkshuisvesting , drs C.P.de Haseth, de voormalige gevolmachtigde minister van de Nederlandse Antillen en Mr T. van Daalen, voormalig vice-president van het Haagse gerechtshof.
23 maart 2004: De woonwagenbewoners aan de Noordweg ontvangen een brief van de gemeente Den Haag, waarin de bewoners moeten opdraaien voor de kosten van de gedwongen verhuizing. Het college van Burgemeester en Wethouders van Den Haag hebben besloten, dat de vordering in het kader van het verhalen van de kosten, die gemoeid waren met de toepassing van de bestuursdwang direct met de uit te keren schadevergoeding wordt verrekend.
(Dit houdt dus in dat de kosten van de verhuizing groter zijn dan de schadeclaims!)
24 maart 2004: Burgemeester Deetman: "Misstanden op de Haagse woonwagenkampen worden van nu af aan keihard aangepakt. Ik neem zelf de regie over de handhaving op me".
27 maart 2004: Burgemeester Deetman besloot deze week om zijn Limburgse collega Leers te volgen en onderzoek te laten doen naar misstanden op de twaalf Haagse woonwagencentra. Hij kondigde aan zelf de leiding op zich te nemen, daarmee PvdA wethouder Hilhorst, tot nu toe verantwoordelijk voor het woonwagencentrabeleid, passererend. Dat schept ook duidelijkheid voor de woonwagenbewoners. Maar ook voor de ambtenaren, die in het verleden vaak zwalkend gedrag vertoonden, die toezeggingen niet nakwamen en verkeerde verwachtingen wekten.
22 april 2004 De volgende e-mail wordt aan de Haagse Politici alsmede de landelijke TV en pers gestuurd:

"Aan allen die geïnteresseerd zijn in het woonwagenbeleid van de overheid,

Door de gebeurtenissen van de laatste tijd is het woonwagenbeleid weer volop in de belangstelling gekomen. De overheid zet zelfs pantserwagens in om hun beleid kracht bij te zetten. De vooroordelen over de woonwagenbewoners worden weer breeduit gemeten door de media en de politici. Ze worden zelfs bestempeld als je reinste criminelen. Ruim dertig jaar heeft deze bevolkingsgroep juist mij zeer geboeid. Reden waarom ik nu behoefte voel, om iedereen die hier interesse voor heeft, in te lichten over de geschiedenis van het woonwagenbeleid van de afgelopen 150 jaar via het internet . Tevens geef ik vervolgens nog een recent voorbeeld van het overheidsbeleid in Den Haag, dat ik zeer van nabij heb meegemaakt. Het betreft hier de gedwongen verhuizing van 28 woonwagens aan de Leyweg naar de Noordweg in Den Haag tijdens de zeer koude dagen voor Kerstmis 2002, evenals de nasleep tot op de dag van vandaag. Ik geloof zonder overdrijven te kunnen zeggen, dat wanneer men deze website heeft gelezen, men gehinderd raakt door de kennis van het onderwerp. Men zal dan niet zo gemakkelijk de woonwagenmensen alleen de schuld geven, maar meer het zwalkende beleid van de overheid van de laatste 150 jaar. De woonwagenbewoners worden nu als de zondebok aangewezen, waar iedereen zich op kan afreageren. Alle 30.000 woonwagen bewoners  in Nederland worden over een kam geschoren. Een ware hetze is ontketend!  get. Tom de Booij " 

27 april 2004: Vraag aan de Gemeente Den Haag waarom ik geen antwoord krijg op mijn brieven  inzake de ontruiming Leyweg van december 2002 , waarvan door de afdeling Management tweemaal (9 en 23 april 2003) was toegezegd dat ik antwoord zou krijgen.
Wederom wordt een email verstuurd met de klemmende oproep aan de media om iets te doen met deze nog nooit in de woonwagen wereld voorkomende intimidaties door de gemeente Den Haag:

Enkele dagen geleden heb ik U ingelicht over mijn nieuwe website www.egoproject.nl/woonwagenbeleid, waarin 150 jaar geschiedenis woonwagenbeleid van de overheid wordt beschreven, alsmede de rampzalig gedwongen verhuizing van 11-20 december 2002 van de bewoners van het woonwagencentrum Leyweg in Den Haag en de nasleep daarvan tot op de dag van vandaag. Ik had toen niet kunnen vermoeden, wat er gisteren 26 april 2004 met de ex- woonwagenbewoners van de Leyweg is gebeurd. Zij kregen bezoek van deurwaarders op bevel van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Den Haag. Deze overhandigden de woonwagenbewoners een dwangbevel. Hierin werd hen medegedeeld, dat over 2 dagen, dus morgen 28 april, hun woonwagens in beslag worden genomen. Wanneer zij niet tot betaling overgaan van de kosten van de gedwongen verhuizing van december 2002, worden na zes weken ( de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift) hun roerende -en onroerende goederen verkocht tot het verschuldigde bedrag is bereikt. Dit bedrag loopt op per woonwagen, al naar gelang van de zwaarte van de woonwagen, van 80.000 tot ruim 250.000 euro!! Als dan alles zou zijn verkocht, zal er weinig meer van het woonwagencentrum overblijven. Uit interne memo's van de gemeente Den Haag hebben we kunnen lezen, dat de kosten van verhuizing aanzienlijk hoger zijn geworden door grove fouten en nalatigheden van de verhuizers. Deze hogere kosten worden dus verhaald op de woonwagenbewoners! Plus het feit dat zij tot driemaal toe eind 2002 aangeboden hadden om vrijwillig te verhuizen. Hoe staat dit alles te rijmen met het feit dat hetzelfde college: Burgemeester en Wethouders van de gemeente Den Haag, in februari 2004 een onderzoekscommissie van drie wijze mannen heeft ingesteld, die tot taak heeft het falen van het Haagse woonwagenbeleid te onderzoeken?  get.Tom de Booij

8 mei 2004: Tot op heden is naar mijn weten, behalve in de Baarnsche courant, niemand van de politici of media ingegaan op deze klemmende oproep. Hiermede wordt de stelling dat alleen slechts nieuws over de woonwagenbewoners door de media met veel ophef wordt verkondigd wel bevestigd. Als de andere kant van de medaille wordt belicht laat men het integraal afweten.
11 mei 2004: Antwoord van de gemeente Den Haag op mijn vraag waarom ik geen antwoord heb gekregen op mijn brieven, waarvan was toegezegd dat ik antwoord zou krijgen:
"Hierbij bevestig de ontvangst van uw boven genoemde brief (red. 27 april 2004). Op verzoek van de burgemeester deel ik u mede, dat hij hiervan kennis heeft genomen". Commentaar overbodig.
In de maand mei werden vele woonwagenbewoners van het centrum Noordweg/Jan Hanlostraat, door de Commissie die het falen van het Haagse woonwagenbeleid moest onderzoeken, gehoord. Zeer verheugd waren de bewoners over deze hoorzittingen, omdat ze allen ruimschoots de gelegenheid kregen om hun verhaal te vertellen over de verschrikkingen van de gedwongen verhuizing en de nasleep ervan. Vooral omdat zij de indruk kregen dat de leden van de commissie zeer onder indruk waren van het leed dat de bewoners hadden ondergaan tijdens die verschrikkelijke dagen eind 2002. Het rapport van de commissie zal openbaar gemaakt worden. Twee leden van de commissie hebben het centrum aan de Noordweg/Jan Hanlostraat bezocht en waren daar zichtbaar onder de indruk van wat er allemaal is gebeurd en nog gebeurt..

Dit positieve geluid van de kant van de overheid is mede ook de reden geweest, dat het idee geboren is om een open dag te organiseren. 5 juni 2004 is het zo ver en wordt iedereen, die hiervoor belangstelling heeft uitgenodigd om van 11 uur 's-ochtends op het centrum Noordweg/Jan Hanlostraat te komen. Op de pamfletten, die reeds in grote getale in Den Haag zijn uitgedeeld, staat de volgende tekst te lezen:

• 5 Juni 1997 besloot de gemeenteraad van Den Haag met 36 stemmen voor en 5 tegen om het woonwagencentrum aan de Leyweg te sluiten.

• 5 juni 2004 houden de ex-bewoners van de Leyweg een open dag op hun nieuwe locatie aan de Noordweg/Jan Hanlostraat

We willen allen, die op deze open dag komen, vertellen, wat er in deze afgelopen 7 zware jaren met ons is gebeurd. 7 jaren hebben we geprobeerd door middel van overleg op basis van vrijwilligheid naar de nieuwe locatie te verhuizen.
De verhuizing is ons opgedrongen, we waren het er helemaal niet mee eens, dat wij weg moesten van de Leyweg. Er is stevig onderhandeld en we hebben rechtszaken tegen de gemeente gevoerd. Nadat de gemeente Den Haag door de rechter in het gelijk was gesteld, hebben wij duidelijk aangegeven, dat wij ons bij de rechterlijke uitspraak zouden neerleggen, hoezeer dat ons ook aan het hart ging. We hebben de gemeente medegedeeld, dat wij begin januari 2003 vrijwillig zouden willen verhuizen naar de nieuwe locatie aan de Jan Hanlostraat. De gemeente stemde hiermee in. Er waren duidelijke afspraken gemaakt tussen de advocaat van de gemeente en onze advocaat. Ondanks die toezegging van de gemeente, werden wij tijdens de donkere dagen voor Kerstmis 2002 volkomen onverwacht overvallen door een grote politiemacht. In 10 dagen zijn wij onder erbarmelijke omstandigheden van de Leyweg verwijderd.

Nu 17 maanden later, is de gemeente Den Haag zelfs zo ver gegaan om beslag te leggen, via een dwangbevel, op onze wagens, om daarmee de kosten van de onterechte gedwongen verhuizing te verhalen. Zo kunnen ze elke dag beginnen met de verkoop van onze roerende- en onroerende goederen tot het te betalen bedrag is bereikt.
Wij hopen, dat door deze open dag, we aan de inwoners van Den Haag kunnen laten zien, dat wij willen beginnen aan een nieuwe toekomst. Dat we uiteindelijk met rust worden gelaten, wat vooral voor onze kinderen zo belangrijk is, zij die dat het meest verdienen!

Vrijdag 14 mei De Haagse wethouder Hilhorst, (PvdA, stedelijke vernieuwing) moet voor de zomer kunnen aantonen dat de 1,1 miljoen euro die Haagse ambtenaren aan woonwagenbewoners heeft gegeven, is gebruikt voor reparatie van hun wagens.Toen de gemeente vorig jaar het woonwagenkamp aan de Leyweg liet ontruimen, is schade aan de wagens ontstaan. Een onderzoek van de gemeentelijke accountantsdienst heeft niet kunnen aantonen of de vergoeding die ambtenaren van de gemeentelijke Dienst Stedelijke Ontwikkeling aan de kampers hebben uitbetaald, ook daadwerkelijk aan reparaties is besteed.
Woensdag 2 juni 2004. Op de website van het dagblad de Telegraaf afdeling Binnenland van woensdag 2 juni 2004 18.54 uur, zien we het volgende artikel, dat we hier in zijn geheel willen afdrukken:

Open Dag moet imago kampers opvijzelen
DEN HAAG - De woonwagenbewoners van de Noordweg in Den Haag krijgen steun van enkele prominenten voor hun Open Dag van zaterdag. Zo stuurde voetbalinternational Rafael van der Vaart een videoboodschap. "Jullie initiatief voor een open dag is iets wat ik heel erg toejuich", aldus de aanvoerder van Ajax.

De organisatoren willen met de Open Dag hun negatieve imago bestrijden. Kampers, zoals de woonwagenbewoners tot hun eigen ongenoegen ook wel worden genoemd, halen doorgaans het nieuws door politie-invallen, rechtszaken en commotie vanwege belastingregelingen.
"We moeten af van dat negatieve imago", zegt de 48-jarige Sanie Kames, een van de organisatoren van het evenement. "We willen laten zien dat we ook gewone, normale mensen zijn. We zijn sociaal, letten op elkaar. Natuurlijk zijn we niet allemaal lieverdjes, maar dat is niks bijzonders. Overal heb je kaf en koren."
Een betere ambassadeur dan Rafael van der Vaart kunnen de woonwagenbewoners zich niet wensen. "Ik heb tot mijn 18e met alle plezier op een woonwagenkamp gewoond", zegt de voetbalprof. "Daar heb ik de mooiste jeugd gehad die je je maar kunt wensen. Ik wens jullie een hele goede en positieve dag toe, met heel veel plezier."
Vanwege interlandverplichtingen (Nederland speelt zaterdagavond in Amsterdam een oefenwedstrijd tegen Ierland) kan Van der Vaart geen acte de présence geven aan de Noordweg. Stilletjes hopen de organisatoren op de komst van Frans Bauer, verreweg de meest bekende (ex)woonwagenbewoner van Nederland."We hebben hem uitgenodigd en het zou ons niets verbazen als hij als verrassing langs komt. Mensen als hij, Van der Vaart en Dorus de Vries (de keeper van ADO Den Haag die net als Van der Vaart een videoboodschap stuurde), hebben het hart op de goede plaats. Zij verloochenen hun afkomst niet", zegt Grietje, de vrouw van Sanie Kames en een van de drijvende krachten achter de Open Dag.
De bewoners van het kampje aan de Noordweg stellen zaterdag tussen 11.00 uur en 17.00 uur hun woonwagens open voor belangstellenden. Die kunnen een praatje maken met de bewoners, in totaal ongeveer 140 mensen. De belangstellenden krijgen een begeleidend boekje met informatie over het woonwagencentrum en de geschiedenis van woonwagenbewoners in het algemeen.
Iedereen is welkom, ook de lokale autoriteiten met wie de woonwagenbewoners al jaren in conflict zijn, benadrukken de organisatoren. "Als burgemeester Deetman en wethouder Hilhorst langs komen, krijgen ze nog bloemen ook", zegt de 41-jarige woonwagenbewoner Dirk Jordaans. "We hebben persoonlijke uitnodigingen gestuurd naar raadsleden, ambtenaren en bestuurders. We willen de vervelende tijd achter ons laten en positief kijken naar de toekomst."

Zaterdag 7 juni 2004: De open dag wordt een doorslaand succes. Een apart hoofdstuk wordt hieraan besteed, zie hiervoor op de index pagina.
Woensdag 23 juni 2004: Presentatie van het rapport 'Onderzoek naar het woonwagenbeleid in de Gemeente Den Haag' van de Commissie De Haseth in het Gemeentehuis van Den Haag. Voor een verslag van deze presentatie, alsmede delen van het rapport wordt verwezen naar de inhoudspagina van deze website. In ieder geval een opsteker voor de woonwagenbewoners van de Noordweg/Jan Hanlostraat in deze voor hen barre tijden.
Donderdag 24 juni 2004: De Haagsche courant: 'Streep door schuld van kampers'
DEN HAAG | Als de bewoners van het woonwagenkamp aan de Noordweg de kosten van hun gedwongen verhuizing niet kunnen betalen, moet de gemeente een streep door die rekening halen. Ook moeten achterstallige huur, heffingen en energienota's worden kwijtgescholden, als de bewoners geen geld hebben.
Dat is één van de aanbevelingen die de commissie-De Haseth doet.
Woensdag 30 juni 2004. De schulden van bewoners van het woonwagenkamp aan de Noordweg worden niet kwijtgescholden. De Haagse politiek voelt niet veel voor deze aanbeveling uit het rapport van de commissie-De Haseth, zo blijkt uit een rondgang. De commissie onderzocht het Haagse woonwagenbeleid naar aanleiding van de miljoenen euro's kostende verhuizing van de bewoners van het woonwagenkamp aan de Leyweg naar de Noordweg in december 2002.
Donderdag 1 juli 2004: Commissie vergadering van de SWB  (Stadontwikkeling Wonen en Binnenstad) van de Gemeente Den Haag. Het agenda punt was de bespreking van het extern rapport Woonwagenbeleid (Balanceren op wielen) van de commissie De Haseth. De vergadering begon onder voorzitterschap van de heer R. van de Laar (VVD)  om 19:02 uur. Wanneer de vergadering is geëindigd is ons niet bekend. Samen met een aantal bewoners van de Jan Hanlostraat hebben we de vergadering voortijdig verlaten, toen bleek dat de wethouder ondanks het rapport van De Haseth vasthield aan de dwangsom van 3 miljoen euro, die de bewoners van de Jan Hanlostraat moeten betalen de kosten van de gedwongen verhuizing. Uit het rapport is toch gebleken, dat er vele kapitale (zowel letterlijk als figuurlijk) fouten door de gemeente Den Haag zijn gemaakt voor- tijdens en na de gedwongen verhuizing. Vandaar dat de bewoners bezwaarschriften zowel tegen de dwangsom als de hoogte van de dwangsom bij de rechter hebben ingediend. Nu de dwangsom onveranderd blijft, is volgens het rapport van De Haseth, op pagina 3, een goed gesprek onmogelijk: "Zolang hiervoor geen oplossing (red. de bestuursdwang) komt, is volgens de commissie een zekere mate van verzoening onmogelijk". Nu het onder de rechter is (Sub judice), is het dus pas op de plaats en zullen alle onderhandelingen opgeschort worden tot de rechter een uitspraak gesprek heeft gedaan. Intussen zullen de bewoners blijven leven onder onmenselijke druk van de bestuursdwang. Van de gemeente Den Haag hebben we heden de toezegging gekregen, dat de notulen van de vergadering aan ons zullen worden toegestuurd. Nadat we deze tekst hebben ontvangen, inclusief wat de 4 insprekers van de Jan Hanlostraat hebben gezegd, zullen we uitvoerig daarop ingaan. Op die manier kan de lezer een indruk krijgen van de dramatische gang van zaken tijdens deze vergadering.
Donderdag 8 juli 2004. Door een van onze lezers werden we er op attent gemaakt dat er in de citaten die wij hebben gegeven van de Haagsche courant aanzienlijke tegenstrijdigheden zijn te lezen. Vooral wanneer het gaat om wie de baas is in Den Haag wat betreffende het woonwagenbeleid. Alleereerst het krantenbericht van 27 maart waaruit blijkt dat Deetman de leiding heeft overgenomen van wethouder Hilhorst.

24 juni 2004 DEN HAAG | Als de bewoners van het woonwagenkamp aan de Noordweg de kosten van hun gedwongen verhuizing niet kunnen betalen, moet de gemeente een streep door die rekening halen. Ook moeten achterstallige huur, heffingen en energienota's worden kwijtgescholden, als de bewoners geen geld hebben. Dat is één van de aanbevelingen die de commissie-De Haseth doet.
Vervolgens komt de wethouder Hilhorst tijdens de vergadering van de Commissie SWB  1 juli jl met de mededeling, dat ze de aanbeveling van de commissie De Haseth betreffende de kwijtschelden van de dwangsom niet ziet zitten. Voor deze vergadering is de burgemeester Deetman uitgenodigd, maar deze laat om onduidelijke redenen verstek gaan.
De dag daarvoor komt de Haagsche Courant al met deze mededeling van Hilhorst:. 

30 juni 2004 DEN HAAG | De schulden van bewoners van het woonwagenkamp aan de Noordweg worden niet kwijtgescholden. De Haagse politiek voelt niet veel voor deze aanbeveling uit het rapport van de commissie-De Haseth, zo blijkt uit een rondgang. De commissie onderzocht het Haagse woonwagenbeleid naar aanleiding van de miljoenen euro's kostende verhuizing van de bewoners van het woonwagenkamp aan de Leyweg naar de Noordweg in december 2002.
Als men deze berichten op een rijtje plaatst, dringt zich de vraag op:

Wie is er nu de baas over het Haagse woonwagenbeleid? Deetman of Hilhorst?

In maart heeft de burgemeester Deetman de wethouder Hilhorst op zij gezet. 3 maanden later komt wethouder Hilhorst als de sterke man naar voren en laat de burgemeester Deetman zich niet zien. Het rapport van de door Burgemeester en Wethouders in februari ingestelde commissie van drie wijzen wordt min of meer door wethouder Hilhorst 1 juli ter zijde geschoven.   Wij zien benieuwd hoe zich de hele affaire zich gaat ontwikkelen. Een ding is zeker, door dit alles verkeren de bewoners van het woonwagencentrum nog steeds in angstige afwachting van alles wat nog kan gaan gebeuren, zoals de verkoop van hun roerende en onroerende goederen ter afbetaling van de kosten van de gedwongen verhuizing van de Leyweg in december 2002. Door de zomervacantie van de raadsleden en de ambtenaren van de gemeente Den Haag zal het vervolg pas in de herfst komen!
Vrijdag 23 juli 2004 Wethouder Hilhorst (PvdA, stedelijke ontwikkeling) moet opstappen. De SP in de Haagse gemeenteraad vindt dat zijn positie onhoudbaar is geworden nadat de rechter bepaalde dat de laatste vijftien bewoners van de Zwarte Madonna volgens het huurrecht voorlopig hun huis niet uithoeven. Volgens SP-raadslid Gyömörei is het oordeel van de rechter het zoveelste incident waarbij Hilhorst een hoofdrol speelt. Zij herinnert daarbij aan de gang van zaken rond de N.V. Woningbeheer en het woonwagenkamp aan de Jan Hanlostraat.
Woensdag 25 augustus 2004 Van bijna de helft van het geld dat de gemeente Den Haag heeft uitgegeven aan schadeherstel aan woonwagens op het kamp aan de Jan Hanlostraat is niet duidelijk waaraan het is besteed. Hoogstwaarschijnlijk wordt ook nooit bekend wat er met dat bedrag, 484.014 euro, is gebeurd. Dat blijkt uit een onderzoek van de gemeentelijke accountantsdienst. Verantwoordelijk wethouder Hilhorst (PvdA, Wonen) noemde de conclusies van de accountants vanmorgen in een reactie 'ernstig'. "Ik trek me dit aan. Dit is zeer vervelend", zegt hij.
De schade aan de woonwagens ontstond bij de gedwongen verhuizing van de woonwagens van het kamp aan de Leyweg naar dat aan de Jan Hanlostraat. In de periode daarna betaalde de gemeente bijna 1,1 miljoen euro aan wagenbouwers en reparateurs voor het herstellen van de schade. Omdat vrijwel direct al niet duidelijk was welke reparaties waren uitgevoerd, volgden verdere onderzoeken. Daarvoor werd ook een gespecialiseerd bureau ingeschakeld. Uit de nieuwe gegevens blijkt dat van 367.000 euro vaststaat dat het daadwerkelijk is uitgegeven. Van 229.000 euro is 'aannemelijk' dat daarvoor schadeherstel is uitgevoerd. Van de rest 'kan niet worden beoordeeld of en in welke mate schadeherstel is uitgevoerd', aldus de gemeentelijke accountants. Daarvoor zijn verschillende redenen. Zo zijn er verschillen tussen offertes en daadwerkelijke reparaties, zijn er enkele woonwagens niet meer in het kamp aanwezig en is in een enkel geval geen reparatie uitgevoerd, maar een nieuwe wagen aangeschaft. Wethouder Hilhorst geeft als verklaring voor de uitgaven dat na de verhuizing 'grote druk is uitgeoefend' door de bewoners op ambtenaren, waardoor die zijn aangezet tot 'willekeurig handelen'. Hij sluit uit dat ambtenaren van de gemeente het geld in eigen zak hebben gesloten. Hoewel Hilhorst erkent dat hij verantwoordelijk is voor de ontstane situatie, voegt de wethouder daaraan toe dat hij pas in een laat stadium op de hoogte werd gesteld van de gang van zaken. Daarna zou hij direct hebben ingegrepen door het opzetten van een andere ambtelijke organisatie.
Vrijdag 17 september 2004 Deetman bezoekt het woonwagencentrum Jan Hanlostraat en krijgt een superbakkie koffie.
Woensdag 22 september 2004 Wethouder A. Hilhorst (PvdA, stedelijke ontwikkeling) is met onmiddellijke ingang afgetreden. Hij viel over de kwestie Woningbeheer. De Haagse bestuurder zei in een verklaring dat er binnen zijn partij onvoldoende steun was voor zijn beleid.
De affaire die de wethouder uiteindelijk de kop kostte begon ruim een jaar geleden toen deze krant onthullingen deed over misstanden binnen de gemeentelijke NV Woningbeheer. De kwestie kreeg anderhalve week geleden een vervolg toen bleek dat topambtenaar H. Jagersma van de Dienst Stedelijke Ontwikkeling (DSO) commissaris was van een bedrijf dat op zijn beurt weer commissarissen leverde aan Woningbeheer.
Vrijdag 24 september 2004 Topambtenaar Jagersma, directeur van de Dienst Stedelijke Ontwikkeling, heeft aangegeven zich niet meer met de gemeentelijke NV Woningbeheer te willen bemoeien
Donderdag 30 september 2004 Provinciebestuurder Marnix Norder wordt door de Haagse PvdA voorgedragen als nieuwe wethouder ruimtelijke ordening, stedelijke ontwikkeling en wonen. Hij moet Arend Hilhorst opvolgen die vorige week woensdag aftrad omdat hij niet voldoende draagvlak voor zijn functioneren voelde.
Zaterdag 11 december 2004. Enkele bewoners van het woonwagencentrum aan de Jan Hanlostraat hebben het idee opgevat om de verschrikkelijke ijskoude dagen van 11-20 december 2002 , toen de bewoners van de Leyweg naar de Jan Hanlostraat tegen hun wil werden gedeporteerd, te gedenken. Zo werd door enkele bewoners van de Jan Hanlostraat op de oude locatie aan de Leyweg de nacht van 10-11 december doorgebracht. Gelukkig hadden mensen uit de buurt veel houtmateriaal (oude tuinhuisjes?) gedumpt op het terrein, dat nog in gebruik is van een zandwinning bedrijf. Om een groot 'kamp'vuur hebben zij de nacht doorgebracht. De politie reed wel even langs om polshoogte te nemen, maar liet hen  met rust. Het is wel heel triest om te constateren dat er nog niets wezenlijk gebeurd is met de materiele als immateriële schade die de gemeente Den Haag  in december 2002  heeft aangericht. Nog steeds zijn de 28 wagens door de gemeente Den Haag in beslag genomen en moeten de bewoners de kosten van de onvrijwillige verhuizing betalen, dat varieert van 80-250.000 euro!

!        

Het 'kamp'vuur aan de Leyweg in de nacht van 10-11 december 2004. Het vuur van de strijd tegen onrecht blijft branden!

Vrijdag 25 februari 2005 De bewoners van vijf woonwagens op Haagse woonwagenkampen moeten binnen acht weken de standplaatsen hebben ontruimd waarop hun wagens staan. De gemeente Den Haag heeft de rechtszaken gewonnen die tegen de bewoners waren aangespannen wegens een forse huurachterstand.
Donderdag 17 maart 2005 De Haagse wethouder M. Norder (PvdA, volkshuisvesting) ziet niets in een overleg met de 26 woonwagenbewoners uit de stad die van hun standplaats dreigen te worden gezet. Enkele raadsleden en de advocaat van elf bewoners vroegen Norder daar tijdens een commissievergadering om. De gemeente spande vorig jaar rechtszaken aan tegen de woonwagenbewoners, omdat zij weigerden de huur van hun standplaats te betalen. De bewoners wilden niet betalen, omdat de grond waarop hun wagens staan volgens hen niet in orde is en hun wagens verzakken, met grote schades tot gevolg. De bewoners van de 107 woonwagens op de drie centra betaalden uiteindelijk op aanraden van hun advocaten de achterstallige huur, maar in 26 gevallen gebeurde dat na de uiterste betaaldatum.
Woensdag 27 april 2005 Haagse woonwagenbewoners bieden burgemeester Wim Deetman en wethouder Marnix Norder een petitie aan op het Spuiplein. De woonwagenbewoners voelen zich gediscrimineerd door de gemeente Den Haag en vragen in de petitie om meer begrip. Tevens verzetten ze zich tegen de aangekondigde ontruiming van enkele woonwagens aan de Noordweg. Deetman zegt de dialoog met de woonwagenbewoners niet uit de weg te gaan.
Maandag 6 juni 2005: Sani Kames wordt door de gemeente Den Haag gedwongen zijn standplaats op de Jan Hanlostraat 21 vóór 17.00 uur te ontruimen. Zoals op de onderstaande foto's te zien is heeft Sani Kames aan de eis van de Gemeente voldaan. Zijn standplaats is geheel ontruimd. Zijn wagen is voorlopig op de parkeerplaats van het woonwagencentrum blijven steken omdat de tractor defect was.

Donderdag 9 juni 2005: De tractor is weer gemaakt en de woonwagen van Sani Kames staat... je raadt het nooit ..weer op de Leyweg, op de oude lokatie waar hij onder erbarmelijke omstandigheden in de periode van 11-20 december werd verhuisd. Dat heeft niet alleen veel ellende gegeven, maar heeft heel heel veel geld gekost. Indertijd hebben de bewoners aangeboden om vrijwillig te willen verhuizen, maar de Gemeente heeft gemeend dit onder dwang te moeten laten gebeuren. Sani Kames heeft voor de media steeds beweerd, dat hij voor 10 euro diesel zelf zijn wagen zou kunnen verhuizen. Dat dit geen grootspraak is blijkt nu, want hij heeft zijn wagen voor de somma van 5 euro diesel vandaag van de Jan Hanlostraat naar de Leyweg kunnen verhuizen.
Maar hoe heeft het zover kunnen, dat de Gemeente den Haag Sani Kames kan dwingen om zijn standplaats te ontruimen. Sani Kames en ook andere bewoners van de Jan Hanlostraat hebben door de gedwongen verhuizing in 2002 veel schade geleden aan hun bezittingen en zijn de voorzieningen op de nieuwe locatie ver onder de maat gebleven, reden waarom zij het niet redelijk vonden om hun huur te betalen. Nu blijkt dat dit zaken zijn die juridisch niets met elkaar te maken hebben. Een treffend staaltje van onze bureaucratische samenleving. Nu heeft de Gemeente Den Haag aan de kantonrechter gevraagd om een uitspraak in deze huurkwestie. De zaak is geweest voor de kantonrechter op 1 februari 2005.  De eis van de gemeente was om de achterstallige huur met alle bijkomende kosten te betalen en ontbinding van de huurovereenkomst.
Als verweer is door Kames het volgende gezegd: Het gevorderde bedrag aan huurachterstand is onjuist, in werkelijkheid is dit veel lager. De sociale ambtenaar heeft met Kames een betalingsregeling getroffen die hij steeds is nagekomen. Hij betaalt elke maand 50 euro extra om de achterstand in te lopen. De Gemeente gedraagt zich niet als goede verhuurder, zij komt de afspraken niet na, zij doet toezeggingen, zoals een clubgebouwtje op het terrein te zetten, maar dat gebouwtje staat er nog steeds niet. Kames heeft veel schade ondervonden door de verhuizing welke de gemeente nog steeds niet heeft vergoed. Kames wil met de Gemeente om de tafel zitten om het conflict op te lossen.
Maar dat alles heeft niet mogen baten, de rechter moet nu eenmaal oogkleppen op zetten. Er wordt door de Gemeente gevraagd aan de rechter om alleen te beoordelen over de huurachterstand, de andere zaken doen nu ter zaken.
De kantonrechter eist: Ontbinding huurovereenkomst, de standplaats binnen een maand te ontruimen (dit is nog verlengd tot 6 juni 2005), de huur achterstand te betalen en alle andere bijkomende kosten en dat het vonnis uitvoerbaar is bij voorraad. Dat is een 'fraaie' juridische term die zegt dat tot ontruiming mag worden overgegaan vóór het door Kames ingestelde hoger beroep!
Nu is het zo dat als blijkt dat Kames toch de huur wil betalen dat dan de Gemeente het vonnis van de kantonrechter niet ten uitvoer behoeft te brengen. Zo gebeurt het meestal, maar hier de Gemeente andere wapens gekozen. Kames heeft zijn advocaat Mr Westendorp naar de deurwaarder gestuurd met een zak vol geld, maar deze heeft het bedrag van de achterstallige huur niet willen aannemen omdat er te laat was betaald.
Dus nu doet zich de idiote situatie voor dat Kames de achterstallige huur wil betalen en dat hij door de Gemeente daar niet in staat wordt gesteld en toch zijn standplaats moet verlaten. Inmiddels is via zijn belanghebbende een gesprek aangevraagd bij de betreffende  wethouder van de gemeente Den Haag de heer Norder met het verzoek voor een gesprek om Kames een tweede kans te geven, namelijk door een nieuwe huurovereenkomst te maken, waarin hij alsnog de huur kan betalen en met bijvoeging van een clausule dat wanneer hij in het vervolg de huur niet op tijd betaalt tot ontruiming kan worden overgegaan.
Vrijdag 10 juni 2005 Het volgende artikel verscheen vandaag in de Haagsche courant:

Weer woonwagens op oud kamp Leyweg

DEN HAAG | Er staan sinds donderdag weer een paar woonwagens op het oude, eind 2002 voor 3,5 miljoen euro door de gemeente ontruimde woonwagenkamp aan de Haagse Leyweg. Bewoner Sani Kames, die zijn woonwagen met een oude geleende tractor terugreed, zegt er nooit meer weg te gaan.

Sani Kames (rechts) met zijn vrouw en een lotgenoot op het voormalige kamp aan de Leyweg neergestreken. Familie en kennissen zijn solidair

 Dit heeft bij wethouder Marnix Norder tot grote woede geleid. "Dit mag niet, dit kan niet en dit zullen we ook niet toestaan", aldus de bestuurder. Norder wil nog niet zeggen hoe en wanneer hij Kames van het oude woonwagenterrein zal laten verwijderen. Sani Kames stelt dat hij 'niet anders kan'. "De gemeente wilde mijn woonwagen wegknijpen aan de Noordweg, omdat ik mijn huur niet (tijdig) zou hebben voldaan. Ik heb tassen vol brieven waaruit het tegendeel blijkt, maar Norder wil niet luisteren. Nou ben ik vrijwillig vertrokken en is het nog niet goed." Sani Kames stalde zijn woonwagen gisteren, samen met een lotgenoot, uit protest tegen het gemeentelijke uitzettingsbeleid op het ontmantelde terrein aan de Leyweg. Volgens Kames zullen meer woonwagenbewoners zich bij hem aansluiten. "Ik ga hier nooit meer weg. Nooit meer. Het enige wat de gemeente nu nog kan doen, is mijn wagen hier knijpen. In dat geval kus ik hem vaarwel en pak ik een plank mee als aandenken. En dan ga ik reizen. Zien ze me nooit meer terug."
Sani Kames werd op 16 mei de wacht aangezegd door de gemeente Den Haag, omdat zijn huurschuld torenhoog zou zijn opgelopen. Kames, die uitstel kreeg tot 6 juni, zegt zijn rekeningen wel degelijk via de Sociale Dienst te hebben voldaan. "Na de gedwongen verhuizing naar de Noordweg op 11 december 2002 heb ik, net als heel veel andere bewoners, mijn rekeningen inderdaad een tijdlang niet betaald. Maar dat kwam, omdat het nieuwe kamp niet goed was. Het afgelopen jaar ben ik wel geld gaan storten, maar toch moest ik eraf."
De Hagenaar wilde een confrontatie met de politie op het nieuwe kamp aan de Noordweg tegen elke prijs voorkomen. "Als ze mijn woonwagen daar wegknijpen, ziet iedereen het. Inclusief de kleine kinderen. Die hadden er een trauma van gekregen en dat wilde ik absoluut niet. Wij hebben al zoveel meegemaakt." Kames leende een tractor bij een buurman, gooide er voor tien euro diesel in en besloot niet langer lijdzaam toe te zien. "Ik was oorspronkelijk van plan om met mijn woonwagen naar het Binnenhof te rijden. Toen ik langs het oude kamp reed, dacht ik opeens: ik blijf hier." (artikel van Leo Roggeveen)

In het voorjaar van 2004 werd het gemeentelijke beleid ten aanzien van de integrale handhaving op de Haagse woonwagencentra flink aangescherpt.Een onderdeel van het beleid was het starten van een huurincassotraject met betrekking tot de standplaatsen en de (gemeentelijke) huurwoonwagens op de woonwagencentra Jan Hanlostraat, Tom Mandersstraat en Henricuskade. Veel van de huurders op deze locaties hadden forse betalingsachterstanden. Eind april 2004 bedroeg de huurachterstand voor de standplaatsen euro's 441.000,00. De incassomaatregelen hebben geleid tot een daling daarvan tot euro 101.000,00 per eind oktober 2004. Sindsdien is de situatie min of meer gestabiliseerd .De drie genoemde centra lopen voorop voor wat betreft de huurincasso. Soortgelijke trajecten zullen ook worden gestart voor de gemeentelijke huurwoonwagens op de centra van de woningcorporaties en voor het woonwagencentrum op de Bob Oosthoeklaan. De Gemeentelijke Belastingdienst is bezig met de invordering van precarioachterstanden op het woonwagencentrum Escamplaan.De incassoprocedure voor de Jan Hanlostraat, de Tom Mandersstraat en de Henricuskade leidde uiteindelijk tot de dagvaarding van 28 huurders. De gemeentelijke eisen luidden ondermeer als volgt:- betaling van de achterstallige huur - ontbinding van de huurovereenkomst- ontruiming van de standplaats, alsmede de eventuele huurwoonwagen- betaling van rente en kosten- betaling van een dwangsom. Eén dagvaarding werd uiteindelijk ingetrokken, omdat alsnog bleek dat de betreffende huurder vóór de door de gemeente gestelde uiterste datum - 30 augustus 2004 - de achterstand had betaald.De intrekking van de ene dagvaarding betekende dat de gemeente 27 vonnissen tegemoet kon zien.In november 2004 heeft de kantonrechter het eerste vonnis gewezen. De betreffende huurder, die inmiddels was verhuisd, werd veroordeeld tot de betaling van de achterstallige huur, kosten en rente. Van contractontbinding hoefde geen sprake meer te zijn .Op 7 december 2004 wees de kantonrechter het tweede vonnis, dat – op hoofdlijnen - inhoudt:- ontbinding van de huurovereenkomst met betrekking tot de standplaats met ingang van1 januari 2005;- ontbinding van de huurovereenkomst met betrekking tot de woonwagen met ingang van1 januari 2005;- verlaten en ontruimen van de standplaats en de woonwagen binnen één maand na de betekening van het vonnis;- de machtiging aan de gemeente om, indien de gedaagde in gebreke blijft, zelf de ontruiming te laten bewerkstelligen door een deurwaarder, zonodig met behulp van de politie of de gewapende macht, waarbij de kosten voor rekening komen van de gedaagde;- betaling van achterstallige huur, wettelijke rente, kosten, alsmede een gebruikersvergoeding over de periode gelegen tussen de ontbinding van de huurovereenkomsten en de feitelijke ontruiming van het gehuurde. Het vonnis kwam tegemoet aan hetgeen de gemeente had gevorderd. Bovendien is het bij voorraad uitvoerbaar verklaard, dat wil zeggen dat de gemeente niet de uitkomst hoeft af te wachten van een eventueel hoger beroep. Sinds 7 december 2004 heeft de kantonrechter nog 24 vonnissen gewezen, maar dan met latere ontbindingsdata, namelijk 1 februari 2005, 1 mei 2005 en 1 juli 2005. Op dit moment zijn er dus 26 vonnissen. Het laatste vonnis verwachten wij eind juni aanstaande. In onze opdracht worden alle vonnissen door de deurwaarder betekend. We hebben er voor gekozen om de termijn waarbinnen aan het vonnis gevolg moet worden gegeven met één maand te verlengen tot twee maanden. De ex-huurders krijgen dus een maand extra de tijd om hun standplaats te ontruimen. Op twee na zijn alle vonnissen inhoudelijk gelijk aan het vonnis van 7 december 2004. De twee die afwijken zijn het eerste vonnis, waarin van contractontbinding geen sprake hoefde te zijn , en het vonnis dat betrekking heeft op een huurder op het centrum Henricuskade. Laatstgenoemde zaak werd behandeld door een andere rechter, die de huurovereenkomst niet heeft ontbonden. Op grond van de motivering van dat vonnis heeft de gemeenteadvocaat ons geadviseerd om in hoger beroep te gaan, hetgeen gaat gebeuren. Drie ex-huurders van de Tom Mandersstraat hebben intussen een executie -kortgeding tegen de gemeente aangespannen om de tenuitvoerlegging van het vonnis te voorkomen. Zij werden in het ongelijk gesteld. Bij één vonnis heeft de betreffende ex-huurder een beroep gedaan op de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen. Als gevolg daarvan kan de gemeente dat vonnis niet ten uitvoer gaan leggen. Een ex-huurder van een standplaats op de Jan Hanlostraat tekende op grond van het vonnis een verklaring waarin staat dat hij de woonwagenstandplaats uiterlijk op 6 juni 2005 zou verlaten. Op dit punt heeft hij zich aan de verklaring gehouden, maar in strijd daarmee heeft hij zijn woonwagen op de openbare weg gezet. Na drie dagen heeft hij zijn woonwagen verplaatst naar de oude woonwagenlocatie op de Leyweg. Andere mensen van wie de rechter het huurcontract heeft ontbonden hebben daar vervolgens een stacaravan en een tourcaravan bijgeplaatst. De oude woonwagenlocatie is bouwterrein en in eigendom van de gemeente. De gemeente heeft geen toestemming gegeven voor de plaatsing. Er zullen derhalve juridische stappen worden gezet om aan deze situatie spoedig een einde te maken. Tot nu toe heeft geen enkele ex-huurder (helemaal) gevolg gegeven aan het vonnis van de rechtbank. De consequentie daarvan is dat de gemeente gebruik kan maken van de verkregen machtiging om zelfde ontruiming van de standplaats en de eventuele huurwoonwagen te laten bewerkstelligen, indien nodig met hulp van de politie . Aan de voorbereiding van de ontruimingen wordt gewerkt. Het is de bedoeling om de eerste ontruimingen op korte termijn uit te voeren De kosten van de ontruimingen komen, overeenkomstig het vonnis, voor rekening van de gedaagde (ex-huurder). Deze kosten zullen per standplaats verschillen, omdat ze afhangen van de werkzaamheden die moeten worden verricht. Op grond van de huidige gegevens schatten we de gemiddelde kosten van een ontruiming in op euro 30.000,00.Zoals eerder in deze raadsmededeling gememoreerd, is vorig jaar besloten om werk te maken van de integrale handhaving op de woonwagencentra. De betaling van huurpenningen is een normale verplichting, die voor alle huurders geldt. Indien een huurder daar problemen mee heeft, kan hij zich wenden tot de verhuurder, de Huurcommissie of - desnoods - de rechter. De gemeente werd begin 2004 geconfronteerd met zeer forse en onaanvaardbare huurachterstanden op de centra Jan Hanlostraat, Tom Mandersstraat en Henricuskade. Om het begrip integrale handhaving inhoud te geven is daarom ondermeer het huurincassotraject opgestart. De gemeente heeft haar vorderingen aan de rechter voorgelegd om een zorgvuldige rechtsgang te waarborgen. De gedaagde partij heeft dan immers alle gelegenheid om verweer te voeren en de eigen visie op de zaak te bepleiten.De vonnissen die nu binnen zijn bevestigen dat de vorderingen die de gemeente heeft gesteld aan de gedaagden gefundeerd waren en dat de gemeente zorgvuldig heeft gehandeld. Op grond hiervan hebben we alle reden om consequent vast te houden aan de lijn die vorig jaar werd gekozen en waar nodig tot de tenuitvoerlegging van de vonnissen over te gaan. Hierbij tekenen wij aan dat het ontruimen van reguliere woningen als gevolg van betalingsachterstanden in Den Haag jaarlijks vaker dan duizend keer voorkomt. Aangezien een woonwagen ook een woning is, is het ontruimen van een woonwagenstandplaats op zich geen bijzonderheid. Als belangrijk uitgangspunt geldt dat alle inwoners van de stad op een gelijke manier worden benaderd. Er is dan ook geen reden om van het ontruimen van standplaatsen af te zien. In de gevallen waarin de ex-huurders alle schulden aan de gemeente hebben betaald zal de gemeente indien nodig een bemiddelende rol spelen bij de woninbouwcorporaties met het oog op alternatieve huisvesting. Het college van burgemeester en wethouders de secretaris, de burgemeester,

D.M.F. Jongen W.J. Deetman

einde notitie van 14 juni 2005

Interessant detail is, dat de woonwagen van Sani Kames wordt genoemd en dat Deetman deze zou ontruimen. De notitie van 14 juni 2005 is inmiddels achterhaald aangezien de woonwagen van Sani Kames niet meer door de politie kan worden weggesleept voor de lieve som van 30.000 euro. De wagen is immers door San Kames met behulp van een politie-escorte op maandagmiddag 13 juni rond 5 uur gebracht naar een terrein ergens in Nederland.

De dreiging voor de andere woonwagenbewoners is nog levensgroot aanwezig. Maar men moet altijd hoop hebben en misschien ziet de burgemeester Deetman in, dat het een heilloze weg is die hij gaat bewandelen, met veel narigheid, verdriet van de woonwagenbewoners. Mocht hij doorgaan dan wordt de klok teruggezet. De woonwagenbewoners hadden vorig jaar juist zoveel  hoop geput uit het goede rapport van de Commissie de Haseth, die als aanbeveling had gegeven om achter alles een streep te zetten en dat beide partijen weer om de tafel zouden gaan zitten.

Zondag 19 juni 2005 Na veel kunst en vliegwerk is het gelukt om de woonwagen van Sani Kames tussen twee loodsen in te brengen. De wagen staat nu veilig op een privé terrein ergens in Nederland, waarvan de eigenaar toestemming heeft verleend voor het plaatsen van de woonwagen. Na een zwerftocht van twee weken is de wagen steeds uit de handen van de politie kunnen blijven. Zoals uit de notitie van burgemeester Deetman aan de Raad van de gemeente Den Haag van 14 juni 2005 blijkt,  heeft Deetman tot tweemaal toe een order gegeven om de wagen in beslag te nemen 

Wat is er allemaal gebeurd in die twee weken. Zondag 5 juni heeft Sani Kames zijn wagen van zijn standplaats Jan Hanlostraat 21 verplaatst naar een plaats op de openbare weg van het woonwagencentrum. De burgemeester heeft daar lucht van gekregen en geeft op woensdag 8 juni of  donderdag 9 juni order om de wagen in beslag te nemen. Maar Sani Kames heeft net op tijd zijn wagen verplaatst naar de het voormalig woonwagencetrum aan de Leyweg 

Transport van de woonwagen Sani Kames van de openbare weg op het woonwagencentrum Jan Hanlostraat naar het voormalige woonwagencentrum aan de Leyweg op donderdag 9 juni 2005. De twee scherpe bochten worden door de kundige chauffeur van de tractor goed uitgevoerd.

Toen bleek dat de wagen weer op de Leyweg stond, heeft Deetman weer een order gegeven om de wagen in beslag te nemen. Immers het terrein is bouwterrein en eigendom van de gemeente Den Haag. Om onverklaarde redenen heeft Sani Kames via een schrijven van de Gemeente nog de tijd gekregen tot Maandag 13 juni 12:00 uur. De gemeente Den Haag heeft vrijdag 10 juni een kort geding tegen Sani Kames aangespannen om aan de rechter te vragen of de wagen van Sani Kames recht- of onrechtmatig op de Leyweg zou staan. Dit kort geding zou dienen dinsdag 14 juni 2005. (Het kortgeding is niet doorgegaan omdat de vogel was gevlogen). Zoals we al vermeld hebben is de wagen van Sani Kames om tien voor vijf maandag 13 juni voor de neus van de overheid onder politiebegeleiding naar een terrein ergens in Nederland vervoerd.

Boven: de plaats op het voormalig woonwagencentrum aan de Leyweg waar de wagen van Sani Kames heeft gestaan van donderdag 9 juni tot 13 juni 2005. Onder: de trotse bezitter van de woonwagen voor zijn wagen ergens in Nederland. De  wagen is veilig opgeborgen, in afwachting voor een nieuwe standplaats in Den Haag.

Kampers moeten miljoenen voor verhuizing betalen door Robbert Salome

DEN HAAG | De meeste bewoners van het voormalige woonwagenkamp aan de Leyweg moeten de kosten van hun gedwongen verhuizing naar een nieuw woonwagencentrum aan de Noordweg aan de gemeente Den Haag terugbetalen. In totaal moeten 26 huishoudens een bedrag van ruim 3 miljoen euro ophoesten.

Die beslissing is gisteren genomen door de bestuursrechter van de Haagse rechtbank. Het vonnis is het resultaat van een maandenlang slepende rechtszaak die de gemeente Den Haag tegen 26 bewoners van het woonwagencentrum had aangespannen.
De rechter stelt de gemeente op vrijwel alle punten in het gelijk. Zo hebben de bewoners volgens de rechter alle tijd gekregen om vrijwillig weg te gaan en zijn de kosten van de verhuizing niet buitenproportioneel.
De bewoners moeten, afhankelijk van de grootte en zwaarte van hun woonwagen, bedragen betalen tussen circa 75.000 en 220.000 euro. Deze bedragen heeft de gemeente uitgegeven voor het (laten) verplaatsen van de wagens naar de Noordweg. Dat gebeurde in december 2002. Een aantal bewoners heeft van de rechter toestemming gekregen om de schade, die tijdens de verhuisoperatie aan wagens is ontstaan, van het te betalen bedrag af te trekken. In alle gevallen houden de bewoners echter een forse schuld bij de gemeente.
Als de woonwagenbewoners het geld niet betalen, kan de gemeente beslag leggen op hun bezittingen. De gemeente heeft van de rechter toestemming gekregen om het geld per direct te innen. "Maar we gaan echt niet vandaag langs", zei een woordvoerster van de gemeente vanmorgen. "Het gaat om 26 aparte vonnissen. Die gaan we eerst stuk voor stuk uitgebreid bestuderen. Daarna beslist het college van B en W wat er verder gaat gebeuren." Het woonwagenkamp aan de Leyweg, waar ooit 105 wagens stonden, moest plaatsmaken voor woningbouw. De wagens van het centrum zijn verdeeld over drie nieuwe, kleinere centra, waaronder dat aan de Noordweg. Behalve de 26 huishoudens die gedwongen werden verhuisd, vertrokken alle bewoners vrijwillig. Hun verhuiskosten betaalde de gemeente.

Commentaar: In welk land zijn we bezeild? Een land, die een invalide vrouw met haar invalide zoon op straat zet en voor hun astronomische bedragen laat betalen en desondanks toch haar standplaats moet verlaten? Dit kan toch niet gebeuren. Denk eens in,. zij is met haar zoon ook al op 11 december 2002 in de ijskoude dagen door een grote politiemacht tegen haar wil naar een nieuwe locatie gedeporteerd. Het lijkt meer op tekst uit een misdaad roman of op een nachtmerrie. Toch is het de keiharde werkelijkheid van onze 'rechtstaat' Nederland anno 2005.
Maandag 11 juli 2004 In de Haagsche courant lezen we: DEN HAAG | Een aantal van de 26 Haagse woonwagenbewoners die wegens een huurschuld hun standplaatsen moeten verlaten en dat tot voor kort weigerden, lijkt alsnog vrijwillig te vertrekken. Van de 26 huishoudens zijn er nu vijf weg: één wagen werd gesloopt, vier andere bewoners zijn zelf weggegaan. De bewoners betaalden de huur voor hun standplaats niet of te laat. De gemeente Den Haag spande daarop rechtszaken tegen hen aan, die onlangs werden gewonnen. De bewoners werd daarop aangezegd met hun woonwagen de standplaats te verlaten. Het gaat om plekken op de centra aan de Noordweg, de Tom Mandersstraat en de Henricuskade. De gemeente dreigde de bewoners met ontruiming van hun standplaatsen, als zij niet zelf vertrokken. Drie weken geleden trokken medewerkers van de gemeente, energiebedrijf Eneco en de politie het woonwagenkamp aan de Tom Mandersstraat op. De bewoner van één wagen werd op straat gezet, de (huur)wagen werd gesloopt. Na deze actie van de gemeente hebben drie andere bewoners van het kamp aan de Tom Mandersstraat besloten zelf hun boeltje te pakken.
Commentaar: Het woord vrijwillig klinkt wel heel schrijnend. Er wordt niet gedacht aan waar ze dan naar toe moeten. In de brochure geschreven in juni in 1997 door de vroegere wethouder woonwagenzaken Mr. P.G.A. Noordanus is getiteld "Reizigers reizen niet meer". Maar nu anno 2005 worden de reizigers door de Gemeente Den Haag gedwongen om weer te gaan reizen. Maar waar naar toe, is er nog plaats voor deze mensen in Nederland? De Gemeente Den Haag slaagt er in om de reizigers zo te intimideren, te discrimineren, dat het er op lijkt dat ze de reizigers willen elimineren.........

Einde deel 1 van de nasleep ontruiming Leyweg 12 december 2002 tot 2 november 2005. Zie voor deel 2 hoofdstuk 4a van de inhoudsopgave.